Carmen Iohannis de Virgilio ad Dantem

Pyeridum vox alma, novis qui cantibus orbem mulces letifluum, vitali tollere ramo dum cupis, evolvens triplicis confinia sortis indita pro meritis animarum, sontibus Orcum, astripetis Lethem, epyphebia regna beatis, tanta quid heu semper iactabis seria vulgo, et nos pallentes nichil ex te vate legemus? Ante quidem cythara pandum delphyna movebit Davus et ambigue Sphyngos problemata solvet, Tartareum preceps quam gens ydiota figuret et segreta poli vix experata Platoni: que tamen in triviis nunquam digesta coaxat comicomus nebulo, qui Flaccum pelleret orbe. «Non loquor his, ymo studio callentibus», inquis. Carmine sed laico: clerus vulgaria tempnit, et si non varient, cum sint ydiomata mille. Preterea nullus, quos inter es agmine sextus, nec quem consequeris celo, sermone forensi descripsit. Quare, censor liberrime vatum, fabor, si fandi paulum concedis habenas. Nec margaritas profliga prodigus apris, nec preme Castalias indigna veste sorores; at, precor, ore cie que te distinguere possint carmine valisono, sorti comunis utrique. Et iam multa tuis lucem narratibus orant: dic age quo petiit Iovis armiger astra volatu, dic age quos flores, que lilia fregit arator, dic Frigios damas laceratos dente molosso, dic Ligurum montes et classes Parthenopeas, carmine quo possis Alcide tangere Gades et quo te refluus relegens mirabitur Hyster, et Pharos et quondam regnum te noscet Helysse. Si te fama iuvat, parvo te limite septum non contentus eris, nec vulgo iudice tolli. En ego iam primus, si dignum duxeris esse, clericus Aonidum, vocalis verna Maronis, promere gimnasiis te delectabor ovantum inclita Peneis redolentem tempora sertis, ut prevectus equo sibi plaudit preco sonorus festa trophea ducis populo pretendere leto. Iam michi bellisonis horrent clangoribus aures: quid pater Apeninus hiat? quid concitat equor Tirrenum Nereus? quid Mars infrendet utroque? Tange chelim, tantos hominum compesce labores. Ni canis hec, alios ad te pendendo, poeta omnibus ut solus dicas, indicta manebunt. Si tamen Eridani michi spem mediamne dedisti quod visare notis me dignareris amicis, nec piget enerves numeros legisse priorem quos strepit arguto temerarius anser olori, respondere velis, aut solvere vota, magister.

(videas Dantis eclogam responsivam)