Tit. LX. Quare prophetiae et Epistolae in officio divino dispari voce terminentur.

Prophetiae submissa, Epistolae elevata voce terminantur, quia in Veteri Testamento temporalia quibus graves erant manus Moysi promittebantur; in Novo autem spiritualia et aeterna, quae sursum sunt et nos vocant, promittuntur.