Skip to the text

Prologhe

This chapter is not yet available in English; it is shown in dum.

‘Die Here hevet wederleidet den gherechten die gherechte weghe1, ende hevet hem ghetoent dat rike Gods2.’ In desen woerden leert ons die wise man3 ‧v‧ dinghen. Dat ierste, in dien dat hi sprect4 de Heere, daer bewijst hi ons sine moghentheit: want hi is een here alre creaturen. Inden anderen dat hi sprect5 hi hevet wederleydet, daer toent hi ons den val ende dat verdolen des menschen, en̄ Gods compassie, ende sine ontfermicheit in dien dat hi den mensche hevet wederleidet vanden valle der erfsonden, vander dolingen ten rechten weghe, ende vander doot ten levene. Inden derden daer hi sprect den gherechten, daer toent hi ons Gods minne ende sine ghenadicheit; want om ons gherecht te makene, leet hi die doot in groter minnen ende begheerlicheden6. Ten vierden male daer hi sprect die gherechte weghe7, daer gheeſt hi ons te verstane Gods grondelose wijsheit en̄ mildicheit, die hi heeft ghetoent in sinen menichfuldighen gaven: die driven den mensche ten doechden, dat sijn die gherechte weghe. Ten vijfden male daer hi sprect ende hi toende hem dat rike Gods, daer versta wi den orbore ende die waeromme alle dies weres Gods, dat is dat die mensche scouwe dat rike Gods, dat is God selve, ende sijns ghebruke inder ewicheit8.

Footnotes

  1. Het Hs. I. alleen heeft hier in die gherechte weghe, hoogstwaerschynlyk echter tegen de meening des schryvers. Zie het begin des vierden capittels. ↩

  2. Vglk. Sap. 10, 10. ↩

  3. D en I hebben enkel die wise; maer in D is er op zyde man bygevoegd, naer 't schynt door dezelfde hand. ↩

  4. Sur. dum ait. ↩

  5. Sur. Secundò ubi dicit. ↩

  6. Sur. ex vera charitate et desiderio. ↩

  7. Men ziet, hier is mede het voorzetsel in of door van den latynschen tekst weggelaten. ↩

  8. Sur. ut videlicet homo contempletur regnum Dei, id est Deum ipsum, eoque in omnem aeternitatem felicissimè perfruatur. ↩

Chapter 1 of 44