Ir para o texto

Breviário Romano

Rubricas de 1960

In Præsentatione Beatæ Mariæ Virginis

III. classis

Tempora: Sabbato infra Hebdomadam VI post Epiphaniam IV. Novembris

Outros breviários e ofícios votivos

Início

Abri, Senhor, + os meus lábios.

Dómine, lábia + mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Deus, ✠ vinde em meu auxílio.

Deus ✠ in adiutórium meum inténde.

Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Aleluia.

Allelúia.

Invitatório

Antífona do Comum ou Festa

Ant.

Sancta María, Dei Génetrix Virgo, * Intercéde pro nobis.

Ant.

Sancta María, Dei Génetrix Virgo, * Intercéde pro nobis.

Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.

Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

Ant.

Sancta María, Dei Génetrix Virgo, * Intercéde pro nobis.

Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant.

Intercéde pro nobis.

Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

Ant.

Sancta María, Dei Génetrix Virgo, * Intercéde pro nobis.

Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.

Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant.

Intercéde pro nobis.

Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant.

Sancta María, Dei Génetrix Virgo, * Intercéde pro nobis.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Intercéde pro nobis.

Ant.

Sancta María, Dei Génetrix Virgo, * Intercéde pro nobis.

Hino

do Comum ou Festa

Quem terra, pontus, sídera

Colunt, adórant, prædicant,

Trinam regéntem máchinam,

Claustrum Maríæ bájulat.

Quem terra, pontus, sídera

Colunt, adórant, prædicant,

Trinam regéntem máchinam,

Claustrum Maríæ báiulat.

Cui luna, sol, et ómnia

Desérviunt per témpora,

Perfúsa cæli grátia,

Gestant puéllæ víscera.

Beáta Mater múnere,

Cujus supérnus ártifex

Mundum pugíllo cóntinens,

Ventris sub arca clausus est.

Beáta Mater múnere,

Cuius supérnus ártifex

Mundum pugíllo cóntinens,

Ventris sub arca clausus est.

Beáta cæli núntio,

Fœcúnda sancto Spíritu,

Desiderátus géntibus,

Cujus per alvum fusus est.

Beáta cæli núntio,

Fœcúnda sancto Spíritu,

Desiderátus géntibus,

Cuius per alvum fusus est.

Jesu, tibi sit glória,

Qui natus es de Vírgine,

Cum Patre, et almo Spíritu

In sempitérna sǽcula.

Amen.

Iesu, tibi sit glória,

Qui natus es de Vírgine,

Cum Patre, et almo Spíritu

In sempitérna sǽcula.

Amen.

Salmos com leituras

Antífonas do Saltério do tempo correspondente

Ao Noturno

Ant.

Lembrou-se para sempre * da sua aliança o Senhor nosso Deus.

Memor fuit in sǽculum * testaménti sui Dóminus Deus noster.

Salmo 104(1-15) [1]

104:1 Louvai o Senhor e invocai o seu nome: * anunciai as suas obras entre as gentes.

104:2 Cantai-Lhe e salmodiai-Lhe: * narrai todas suas maravilhas.

104:3 Gloriai-vos em seu santo nome: * alegre-se o coração dos que buscam o Senhor.

104:4 Buscai o Senhor e fortalecei-vos n’Ele: * buscai sempre a sua face.

104:5 Lembrai-vos das maravilhas que fez: * dos seus prodígios e das sentenças da sua boca:

104:6 Descendentes de Abraão, seus servos: * filhos de Jacob, seus escolhidos.

104:7 Ele é o Senhor nosso Deus: * os seus juízos exercem-se em toda a terra.

104:8 Ele lembrou-se para sempre da sua aliança: * e da palavra que comandou a mil gerações:

104:9 Que a Abraão fez: * e do seu juramento a Isaac:

104:10 O mesmo confirmou a Jacob como lei: * e a Israel para uma eterna aliança:

104:11 Dizendo: dar-te-ei a terra de Canaan, * porção da vossa herança.

104:12 Quando em pequeno número, * sendo pouquíssimos e estrangeiros:

104:13 Passavam de gente para gente, * e dum reino para outro povo.

104:14 Homem que os ofendesse não permitiu: * e reis castigou por causa deles.

104:15 Não toqueis os meus ungidos: * e meus profetas não os maltrateis.

104:1 Confitémini Dómino, et invocáte nomen eius: * annuntiáte inter gentes ópera eius.

104:2 Cantáte ei, et psállite ei: * narráte ómnia mirabília eius.

104:3 Laudámini in nómine sancto eius: * lætétur cor quæréntium Dóminum.

104:4 Quǽrite Dóminum, et confirmámini: * quǽrite fáciem eius semper.

104:5 Mementóte mirabílium eius, quæ fecit: * prodígia eius, et iudícia oris eius.

104:6 Semen Ábraham, servi eius: * fílii Iacob, elécti eius.

104:7 Ipse Dóminus Deus noster: * in univérsa terra iudícia eius.

104:8 Memor fuit in sǽculum testaménti sui: * verbi, quod mandávit in mille generatiónes:

104:9 Quod dispósuit ad Ábraham: * et iuraménti sui ad Isaac:

104:10 Et státuit illud Iacob in præcéptum: * et Israël in testaméntum ætérnum:

104:11 Dicens: Tibi dabo terram Chánaan, * funículum hereditátis vestræ.

104:12 Cum essent número brevi, * paucíssimi et íncolæ eius:

104:13 Et pertransiérunt de gente in gentem, * et de regno ad pópulum álterum.

104:14 Non relíquit hóminem nocére eis: * et corrípuit pro eis reges.

104:15 Nolíte tángere christos meos: * et in prophétis meis nolíte malignári.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Lembrou-se para sempre da sua aliança o Senhor nosso Deus.

Memor fuit in sǽculum testaménti sui Dóminus Deus noster.

Ant.

O Senhor aumentou * o seu povo: e tornou-o forte sobre os seus inimigos.

Auxit Dóminus * pópulum suum: et firmávit eum super inimícos eius.

Salmo 104(16-27) [2]

104:16 Chamou a fome sobre a terra: * e destruiu todo o sustento do pão.

104:17 Enviou adiante deles um homem: * a José que foi vendido como escravo.

104:18 Humilharam-no com grilhões nos pés, o ferro traspassou a sua alma * até que se cumpriu o seu vaticínio.

104:19 A palavra do Senhor tinha-o inflamado: * o rei mandou que o soltassem, o príncipe dos povos deu-lhe a liberdade.

104:21 Constituiu-o senhor da sua casa: * e príncipe de tudo quanto possuía:

104:22 Para que instruísse os seus príncipes como a si: * e ensinasse a prudência aos seus anciãos.

104:23 Israel entrou no Egipto: * e Jacob foi hóspede na terra de Cam.

104:24 Aumentou veementemente o seu povo: * e tornou-o forte sobre os seus inimigos.

104:25 Converteu-lhes o coração para que odiassem o seu povo: * e usassem de dolos com seus servos.

104:26 Enviou Moisés, seu servo: * e Arão, a quem tinha escolhido.

104:27 Deu-lhes poder para fazer milagres: * e prodígios na terra de Cam.

104:16 Et vocávit famem super terram: * et omne firmaméntum panis contrívit.

104:17 Misit ante eos virum: * in servum venúmdatus est Ioseph.

104:18 Humiliavérunt in compédibus pedes eius, ferrum pertránsiit ánimam eius * donec veníret verbum eius.

104:19 Elóquium Dómini inflammávit eum: * misit rex, et solvit eum; princeps populórum, et dimísit eum.

104:21 Constítuit eum dóminum domus suæ: * et príncipem omnis possessiónis suæ:

104:22 Ut erudíret príncipes eius sicut semetípsum: * et senes eius prudéntiam docéret.

104:23 Et intrávit Israël in Ægýptum: * et Iacob áccola fuit in terra Cham.

104:24 Et auxit pópulum suum veheménter: * et firmávit eum super inimícos eius.

104:25 Convértit cor eórum ut odírent pópulum eius: * et dolum fácerent in servos eius.

104:26 Misit Móysen, servum suum: * Aaron, quem elégit ipsum.

104:27 Pósuit in eis verba signórum suórum: * et prodigiórum in terra Cham.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O Senhor aumentou o seu povo: e tornou-o forte sobre os seus inimigos.

Auxit Dóminus pópulum suum: et firmávit eum super inimícos eius.

Ant.

Deus fez sair * o seu povo com exultação, e os seus escolhidos com alegria.

Edúxit Deus * pópulum suum in exsultatióne, et eléctos suos in lætítia.

Salmo 104(28-45) [3]

104:28 Enviou trevas e escureceu: * e com suas palavras não se exacerbaram.

104:29 Converteu-lhes as águas em sangue: * e matou os seus peixes.

104:30 Sua terra produziu rãs: * até nos aposentos dos próprios reis.

104:31 Falou e vieram moscas: * e mosquitos por todo o território.

104:32 Em vez de água lhes fez chover granizo: * lançou um fogo abrasador na terra deles.

104:33 Feriu as suas vinhas e os seus figueirais: * e quebrou as árvores que havia nos seus limites.

104:34 Falou e vieram gafanhotos e lagartas * que eram sem número:

104:35 Devoraram toda a erva dos prados: * e comeram todos os frutos dos seus campos.

104:36 Feriu todos os primogénitos da sua terra: * as primícias de todo seu trabalho.

104:37 Conduziu-os com prata e com ouro: * e não havia enfermo nas suas tribos.

104:38 Alegrou-se o Egipto com a partida deles: * pois era sobre eles o seu temor.

104:39 Estendeu uma nuvem que os cobrisse: * e um fogo que os alumiasse de noite.

104:40 Pediram e vieram codornizes: * e de pão do céu os saciou.

104:41 Fendeu a pedra e brotaram águas: * correram rios no deserto.

104:42 Porque se lembrou da sua santa palavra: * que tinha dado a Abraão, seu servo.

104:43 Fez sair o seu povo com exaltação, * e os seus escolhidos com alegria.

104:44 Deu-lhes as terras das gentes: * e herdaram o trabalho dos povos:

104:45 Para que guardassem os seus mandamentos, * e buscassem a sua lei.

104:28 Misit ténebras, et obscurávit: * et non exacerbávit sermónes suos.

104:29 Convértit aquas eórum in sánguinem: * et occídit pisces eórum.

104:30 Édidit terra eórum ranas: * in penetrálibus regum ipsórum.

104:31 Dixit, et venit cœnomyía: * et cínifes in ómnibus fínibus eórum.

104:32 Pósuit plúvias eórum grándinem: * ignem comburéntem in terra ipsórum.

104:33 Et percússit víneas eórum, et ficúlneas eórum: * et contrívit lignum fínium eórum.

104:34 Dixit, et venit locústa, et bruchus, * cuius non erat númerus:

104:35 Et comédit omne fænum in terra eórum: * et comédit omnem fructum terræ eórum.

104:36 Et percússit omne primogénitum in terra eórum: * primítias omnis labóris eórum.

104:37 Et edúxit eos cum argénto et auro: * et non erat in tríbubus eórum infírmus.

104:38 Lætáta est Ægýptus in profectióne eórum: * quia incúbuit timor eórum super eos.

104:39 Expándit nubem in protectiónem eórum: * et ignem ut lucéret eis per noctem.

104:40 Petiérunt, et venit cotúrnix: * et pane cæli saturávit eos.

104:41 Dirúpit petram et fluxérunt aquæ: * abiérunt in sicco flúmina;

104:42 Quóniam memor fuit verbi sancti sui: * quod hábuit ad Ábraham, púerum suum.

104:43 Et edúxit pópulum suum in exsultatióne, * et eléctos suos in lætítia.

104:44 Et dedit illis regiónes géntium: * et labóres populórum possedérunt:

104:45 Ut custódiant iustificatiónes eius, * et legem eius requírant.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Deus fez sair o seu povo com exultação, e os seus escolhidos com alegria.

Edúxit Deus pópulum suum in exsultatióne, et eléctos suos in lætítia.

Ant.

O Senhor salvou-os * por amor do seu nome.

Salvávit eos Dóminus * propter nomen suum.

Salmo 105(1-15) [4]

105:1 Louvai o Senhor, porque é bom: * porque é eterna a sua misericórdia.

105:2 Quem os poderes do Senhor contará, * fará todos seus louvores ouvidos?

105:3 Bem-aventurados os que observam a lei, * e praticam em todo o tempo a justiça.

105:4 Lembrai-Vos de nós, ó Senhor, em mercê de vosso povo: * visitai-nos com vossa salvação:

105:5 Para vermos a felicidade de vossos escolhidos, para gozarmos a alegria de vosso povo: * para serdes glorificado na vossa herança.

105:6 Pecámos com os nossos pais: * procedemos injustamente, cometemos a iniquidade.

105:7 Nossos pais no Egipto não entenderam as vossas maravilhas: * não se lembraram da multidão de vossas misericórdias.

105:7 Irritaram-Vos indo para o mar, * mar Vermelho.

105:8 Salvou-os, por amor do seu nome: * para mostrar o seu poder.

105:9 Ameaçou o mar Vermelho e ele secou-se, * e levou-os pelos abismos, como por um deserto.

105:10 Salvou-os da mão dos que os odiavam: * e livrou-os da mão do inimigo.

105:11 A água cobriu os perseguidores: * deles não escapou um só.

105:12 Deram crédito às suas palavras: * e cantaram o seu louvor.

105:13 Porém, depressa esqueceram as suas obras: * e não esperaram o seu conselho.

105:14 Cobiçaram delícias no deserto: * e tentaram a Deus no lugar sem água.

105:15 Concedeu-lhes o que pediam: * e enviou fartura às suas almas.

105:1 Confitémini Dómino, quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia eius.

105:2 Quis loquétur poténtias Dómini, * audítas fáciet omnes laudes eius?

105:3 Beáti, qui custódiunt iudícium, * et fáciunt iustítiam in omni témpore.

105:4 Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui: * vísita nos in salutári tuo:

105:5 Ad vidéndum in bonitáte electórum tuórum, ad lætándum in lætítia gentis tuæ: * ut laudéris cum hereditáte tua.

105:6 Peccávimus cum pátribus nostris: * iniúste égimus, iniquitátem fécimus.

105:7 Patres nostri in Ægýpto non intellexérunt mirabília tua: * non fuérunt mémores multitúdinis misericórdiæ tuæ.

105:7 Et irritavérunt ascendéntes in mare, * Mare Rubrum.

105:8 Et salvávit eos propter nomen suum: * ut notam fáceret poténtiam suam.

105:9 Et incrépuit Mare Rubrum, et exsiccátum est, * et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto.

105:10 Et salvávit eos de manu odiéntium: * et redémit eos de manu inimíci.

105:11 Et opéruit aqua tribulántes eos: * unus ex eis non remánsit.

105:12 Et credidérunt verbis eius: * et laudavérunt laudem eius.

105:13 Cito fecérunt, oblíti sunt óperum eius: * et non sustinuérunt consílium eius.

105:14 Et concupiérunt concupiscéntiam in desérto: * et tentavérunt Deum in inaquóso.

105:15 Et dedit eis petitiónem ipsórum: * et misit saturitátem in ánimas eórum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O Senhor salvou-os por amor do seu nome.

Salvávit eos Dóminus propter nomen suum.

Ant.

Esqueceram-se de Deus, * que os tinha salvado.

Oblíti sunt Deum * qui salvávit eos.

Salmo 105(16-31) [5]

105:16 Irritaram Moisés no acampamento: * e Arão, o santo do Senhor.

105:17 Abriu-se a terra e engoliu Datan: * e sepultou Abiron com seus compinchas.

105:18 Ateou-se fogo no meio da congregação: * a chama incendiou os pecadores.

105:19 Fizeram um bezerro em Horeb: * e adoraram a estátua.

105:20 Trocaram a sua glória * pelo simulacro dum bezerro que come feno.

105:21 Esqueceram-se de Deus, que os tinha salvado, * que tinha feito maravilhas no Egipto, milagres na terra de Cam, cousas terríveis no mar Vermelho.

105:23 Disse que os destruiria: * se Moisés, seu escolhido, não se tivesse posto no meio ante Ele sobre a brecha:

105:24 A fim de afastar a sua ira, para que não os destruísse: * desprezaram aquela terra desejável:

105:25 Não acreditaram na sua palavra e murmuraram nas suas tendas: * e não atenderam à voz do Senhor.

105:26 Ele levantou a sua mão contra eles: * para os exterminar no deserto:

105:27 Para envilecer a sua estirpe entre as nações: * e dispersá-los pelas regiões.

105:28 Consagraram-se a Beelfegor: * e comeram os sacrifícios dos mortos.

105:29 Irritaram o Senhor com suas inovações: * e multiplicou-se neles a ruína.

105:30 Apresentou-se Finéas, e acalmou-O: * e cessou o flagelo.

105:31 Foi-lhe imputado como justiça: * de geração em geração para sempre.

105:16 Et irritavérunt Móysen in castris: * Aaron, sanctum Dómini.

105:17 Apérta est terra, et deglutívit Dathan: * et opéruit super congregatiónem Abíron.

105:18 Et exársit ignis in synagóga eórum * flamma combússit peccatóres.

105:19 Et fecérunt vítulum in Horeb * et adoravérunt scúlptile.

105:20 Et mutavérunt glóriam suam * in similitúdinem vítuli comedéntis fænum.

105:21 Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, * qui fecit magnália in Ægýpto, mirabília in terra Cham: terribília in Mari Rubro.

105:23 Et dixit ut dispérderet eos: * si non Móyses, eléctus eius, stetísset in confractióne in conspéctu eius:

105:24 Ut avérteret iram eius ne dispérderet eos: * et pro níhilo habuérunt terram desiderábilem:

105:25 Non credidérunt verbo eius, et murmuravérunt in tabernáculis suis: * non exaudiérunt vocem Dómini.

105:26 Et elevávit manum suam super eos: * ut prostérneret eos in desérto:

105:27 Et ut deíceret semen eórum in natiónibus: * et dispérgeret eos in regiónibus.

105:28 Et initiáti sunt Beélphegor: * et comedérunt sacrifícia mortuórum.

105:29 Et irritavérunt eum in adinventiónibus suis: * et multiplicáta est in eis ruína.

105:30 Et stetit Phínees, et placávit: * et cessávit quassátio.

105:31 Et reputátum est ei in iustítiam: * in generatiónem et generatiónem usque in sempitérnum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Esqueceram-se de Deus, que os tinha salvado.

Oblíti sunt Deum qui salvávit eos.

Ant.

Quando estavam atribulados, * olhou-os o Senhor: e ouviu a sua oração.

Cum tribularéntur * vidit Dóminus: et audívit oratiónem eórum.

Salmo 105(32-48) [6]

105:32 Irritaram-n’O nas águas da contradição: * e Moisés foi castigado por causa deles: pois exacerbaram o seu espírito.

105:33 Foi duvidoso nas suas palavras: * não exterminaram as gentes que o Senhor lhes dissera.

105:35 Mesclaram-se com as gentes e imitaram os seus costumes: e serviram os seus ídolos: * e isto foi-lhes causa de ruína.

105:37 Imolaram os seus filhos, * e as suas filhas aos demónios.

105:38 Derramaram o sangue inocente: * o sangue de seus filhos e de suas filhas, que tinham sacrificado aos ídolos de Canaan.

105:39 A terra ficou infectada com tanto sangue e contaminou-se com suas obras: * e prostituíram-se com suas invenções.

105:40 O Senhor incendiou-se de fúria contra o seu povo: * e abominou a sua herança.

105:41 Entregou-os ao poder das gentes: * e dominaram-nos aqueles que os odiavam.

105:42 Seus inimigos angustiaram-nos e foram humilhados sob o seu poder: * muitas vezes Ele os livrou.

105:43 Eles, porém, exacerbaram-n’O com seu conselho: * e foram humilhados pelas suas iniquidades.

105:44 Ele olhou-os quando estavam atribulados: * e ouviu a sua oração.

105:45 Lembrou-se da sua aliança: * e teve piedade deles segundo a multidão de sua misericórdia.

105:46 Empregou neles as suas misericórdias, * à vista de todos os que os tinham cativos.

105:47 Salvai-nos, ó Senhor nosso Deus: * e reuni-nos de entre as nações:

105:47 Para que celebremos o vosso santo nome: * e nos gloriemos em louvar-Vos.

105:48 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, pelos séculos dos séculos: * e todo o povo responderá: assim seja, assim seja.

105:32 Et irritavérunt eum ad aquas contradictiónis: * et vexátus est Móyses propter eos: quia exacerbavérunt spíritum eius.

105:33 Et distínxit in lábiis suis: * non disperdidérunt gentes, quas dixit Dóminus illis.

105:35 Et commísti sunt inter gentes, et didicérunt ópera eórum: et serviérunt sculptílibus eórum: * et factum est illis in scándalum.

105:37 Et immolavérunt fílios suos, * et fílias suas dæmóniis.

105:38 Et effudérunt sánguinem innocéntem: * sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan.

105:39 Et infécta est terra in sanguínibus, et contamináta est in opéribus eórum: * et fornicáti sunt in adinventiónibus suis.

105:40 Et irátus est furóre Dóminus in pópulum suum: * et abominátus est hereditátem suam.

105:41 Et trádidit eos in manus géntium: * et domináti sunt eórum qui odérunt eos.

105:42 Et tribulavérunt eos inimíci eórum, et humiliáti sunt sub mánibus eórum: * sæpe liberávit eos.

105:43 Ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo: * et humiliáti sunt in iniquitátibus suis.

105:44 Et vidit, cum tribularéntur: * et audívit oratiónem eórum.

105:45 Et memor fuit testaménti sui: * et pœnítuit eum secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ.

105:46 Et dedit eos in misericórdias * in conspéctu ómnium qui céperant eos.

105:47 Salvos nos fac, Dómine, Deus noster: * et cóngrega nos de natiónibus:

105:47 Ut confiteámur nómini sancto tuo: * et gloriémur in laude tua.

105:48 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * et dicet omnis pópulus: Fiat, fiat.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Quando estavam atribulados, olhou-os o Senhor: e ouviu a sua oração.

Cum tribularéntur vidit Dóminus: et audívit oratiónem eórum.

Ant.

Clamaram ao Senhor, * e Ele os livrou das suas necessidades.

Clamavérunt ad Dóminum * et de necessitátibus eórum liberávit eos.

Salmo 106(1-14) [7]

106:1 Louvai o Senhor, porque Ele é bom: * porque a sua misericórdia é eterna.

106:2 Digam-no os que foram resgatados pelo Senhor, os que Ele resgatou da mão do inimigo: * e os que congregou de entre as regiões:

106:3 Do oriente e do poente: * do aquilão e do mar.

106:4 Erravam por lugares áridos: * não encontraram caminho para uma cidade habitável.

106:5 Padecendo fome e sede: * desfaleceu a sua alma.

106:6 Clamaram ao Senhor no meio das suas tribulações: * e Ele os livrou das suas necessidades.

106:7 Conduziu-os por caminho recto: * para que fossem à cidade de habitação.

106:8 Glorifiquem o Senhor as suas misericórdias: * e suas maravilhas aos filhos dos homens.

106:9 Pois saciou a alma que estava exausta: * e encheu de bens a alma faminta.

106:10 Estavam sentados nas trevas e na sombra da morte: * aprisionados, na mendiguez e em ferros.

106:11 Pois exacerbaram as palavras de Deus: * e tinham desprezado o conselho do Altíssimo.

106:12 Seu coração foi humilhado em trabalhos: * ficaram sem forças, não houve quem os ajudasse.

106:13 Clamaram ao Senhor no meio das suas tribulações: * e Ele os livrou de suas necessidades.

106:14 Tirou-os das trevas e da sombra da morte: * e quebrou os seus vínculos.

106:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia eius.

106:2 Dicant qui redémpti sunt a Dómino, quos redémit de manu inimíci: * et de regiónibus congregávit eos:

106:3 A solis ortu, et occásu: * ab aquilóne, et mari.

106:4 Erravérunt in solitúdine in inaquóso: * viam civitátis habitáculi non invenérunt.

106:5 Esuriéntes, et sitiéntes: * ánima eórum in ipsis defécit.

106:6 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum erípuit eos.

106:7 Et dedúxit eos in viam rectam: * ut irent in civitátem habitatiónis.

106:8 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius: * et mirabília eius fíliis hóminum.

106:9 Quia satiávit ánimam inánem: * et ánimam esuriéntem satiávit bonis.

106:10 Sedéntes in ténebris, et umbra mortis: * vinctos in mendicitáte et ferro.

106:11 Quia exacerbavérunt elóquia Dei: * et consílium Altíssimi irritavérunt.

106:12 Et humiliátum est in labóribus cor eórum: * infirmáti sunt, nec fuit qui adiuváret.

106:13 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.

106:14 Et edúxit eos de ténebris, et umbra mortis: * et víncula eórum disrúpit.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Clamaram ao Senhor, e Ele os livrou das suas necessidades.

Clamavérunt ad Dóminum et de necessitátibus eórum liberávit eos.

Ant.

Eles viram * as obras de Deus e as suas maravilhas.

Ipsi vidérunt * ópera Dei et mirabília eius.

Salmo 106(15-30) [8]

106:15 Glorifiquem o Senhor as suas misericórdias: * e suas maravilhas aos filhos dos homens.

106:16 Pois arrombou as portas de bronze: * e quebrou os ferrolhos de ferro.

106:17 Retirou-os do caminho da sua iniquidade: * pois tinham sido humilhados devido às suas injustiças.

106:18 Sua alma abominava toda a comida: * e chegaram até às portas da morte.

106:19 Clamaram ao Senhor no meio das suas tribulações: * e Ele livrou-os das suas necessidades.

106:20 Enviou a sua palavra e sarou-os: * e livrou-os da destruição.

106:21 Glorifiquem o Senhor as suas misericórdias: * e suas maravilhas aos filhos dos homens.

106:22 Ofereçam-Lhe um sacrifício de louvor: * e anunciem as suas obras com alegria.

106:23 Os que descem ao mar em naus, * e fazem as suas manobras nas muitas águas.

106:24 Viram as obras do Senhor, * e as suas maravilhas no profundo.

106:25 Disse e levantou-se um vento de tempestade: * e empolaram-se as ondas.

106:26 Sobem até aos céus e descem até aos abismos: * desfalecia com males a alma deles.

106:27 Foram turvados e cambalearam como um embriagado: * e toda sua sabedoria se desvaneceu.

106:28 Clamaram ao Senhor no meio das suas tribulações: * e livrou-os das suas necessidades.

106:29 Transformou a tempestade em brisa: * e as ondas do mar acalmaram.

106:30 Eles alegraram-se, pois ficou calmo: * e Ele conduziu-os ao porto que desejavam.

106:15 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius: * et mirabília eius fíliis hóminum.

106:16 Quia contrívit portas ǽreas: * et vectes férreos confrégit.

106:17 Suscépit eos de via iniquitátis eórum: * propter iniustítias enim suas humiliáti sunt.

106:18 Omnem escam abomináta est ánima eórum: * et appropinquavérunt usque ad portas mortis.

106:19 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.

106:20 Misit verbum suum, et sanávit eos: * et erípuit eos de interitiónibus eórum.

106:21 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius: * et mirabília eius fíliis hóminum.

106:22 Et sacríficent sacrifícium laudis: * et annúntient ópera eius in exsultatióne.

106:23 Qui descéndunt mare in návibus, * faciéntes operatiónem in aquis multis.

106:24 Ipsi vidérunt ópera Dómini, * et mirabília eius in profúndo.

106:25 Dixit, et stetit spíritus procéllæ: * et exaltáti sunt fluctus eius.

106:26 Ascéndunt usque ad cælos, et descéndunt usque ad abýssos: * ánima eórum in malis tabescébat.

106:27 Turbáti sunt, et moti sunt sicut ébrius: * et omnis sapiéntia eórum devoráta est.

106:28 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum edúxit eos.

106:29 Et státuit procéllam eius in auram: * et siluérunt fluctus eius.

106:30 Et lætáti sunt quia siluérunt: * et dedúxit eos in portum voluntátis eórum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Eles viram as obras de Deus e as suas maravilhas.

Ipsi vidérunt ópera Dei et mirabília eius.

Ant.

Os justos verão * e alegrar-se-ão, e compreenderão as misericórdias do Senhor.

Vidébunt recti * et lætabúntur, et intéllegent misericórdias Dómini.

Salmo 106(31-43) [9]

106:31 As suas misericórdias glorifiquem o Senhor: * e suas maravilhas aos filhos dos homens.

106:32 Exaltem-n’O na igreja do povo: * e louvem-n’O na cadeira dos anciãos.

106:33 Converteu os rios em desertos: * e os mananciais das águas em terra sedenta.

106:34 A terra frutífera em deserto de sal: * por causa da malícia dos seus habitantes.

106:35 Virou o deserto em tanques de água: * e a terra árida em mananciais de águas.

106:36 Estabeleceu ali os famintos: * e eles fundaram cidades para habitação.

106:37 Semearam os campos e plantaram vinhas: * e colheram nativos frutos.

106:38 Abençoou-os e multiplicaram-se muitíssimo: * e não diminuiu os seus animais.

106:39 Foram depois reduzidos a um pequeno número: * e foram oprimidos com males e dores.

106:40 Caiu o desprezo sobre os príncipes: * e Ele fê-los andar em erro por onde caminho não existia.

106:41 Aliviou o pobre da sua miséria: * e multiplicou as famílias como ovelhas.

106:42 Os justos verão e alegrar-se-ão: * e toda a iniquidade fechará a boca.

106:43 Quem é sábio para conservar estas cousas * e compreender as misericórdias do Senhor?

106:31 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius: * et mirabília eius fíliis hóminum.

106:32 Et exáltent eum in ecclésia plebis: * et in cáthedra seniórum laudent eum.

106:33 Pósuit flúmina in desértum: * et éxitus aquárum in sitim.

106:34 Terram fructíferam in salsúginem: * a malítia inhabitántium in ea.

106:35 Pósuit desértum in stagna aquárum: * et terram sine aqua in éxitus aquárum.

106:36 Et collocávit illic esuriéntes: * et constituérunt civitátem habitatiónis.

106:37 Et seminavérunt agros, et plantavérunt víneas: * et fecérunt fructum nativitátis.

106:38 Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis: * et iuménta eórum non minorávit.

106:39 Et pauci facti sunt: * et vexáti sunt a tribulatióne malórum, et dolóre.

106:40 Effúsa est contémptio super príncipes: * et erráre fecit eos in ínvio, et non in via.

106:41 Et adiúvit páuperem de inópia: * et pósuit sicut oves famílias.

106:42 Vidébunt recti, et lætabúntur: * et omnis iníquitas oppilábit os suum.

106:43 Quis sápiens et custódiet hæc? * et intélleget misericórdias Dómini.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Os justos verão e alegrar-se-ão, e compreenderão as misericórdias do Senhor.

Vidébunt recti et lætabúntur, et intéllegent misericórdias Dómini.

Exaltem o Senhor na igreja do povo.

Exáltent Dóminum in ecclésia plebis.

E louvem-n’O na cadeira dos anciãos.

Et in cáthedra seniórum laudent eum.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Dos laços dos nossos pecados nos absolva o Senhor omnipotente e misericordioso.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

Amém.

Amen.

Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.

Iube, Dómine, benedícere.

Bênção.

Abençoe-nos Aquele que vive e reina sem fim.

Ille nos benedícat, qui sine fine vivit et regnat.

Amém.

Amen.

Leitura 1

Incipit Jonas Prophéta

Incipit Ionas Prophéta

Jonas 1:1-4

1 Et factum est verbum Dómini ad Jonam, fílium Amáthi, dicens:

2 Surge, et vade in Níniven, civitátem grandem, et prǽdica in ea, quia ascéndit malítia ejus coram me.

3 Et surréxit Jonas, ut fúgeret in Tharsis a fácie Dómini, et descéndit in Joppen: et invénit navem eúntem in Tharsis, et dedit naulum ejus, et descéndit in eam ut iret cum eis in Tharsis a fácie Dómini.

4 Dóminus autem misit ventum magnum in mare: et facta est tempéstas magna in mari, et navis periclitabátur cónteri.

1 Et factum est verbum Dómini ad Ionam, fílium Amáthi, dicens:

2 Surge, et vade in Níniven, civitátem grandem, et prǽdica in ea, quia ascéndit malítia eius coram me.

3 Et surréxit Ionas, ut fúgeret in Tharsis a fácie Dómini, et descéndit in Ioppen: et invénit navem eúntem in Tharsis, et dedit naulum eius, et descéndit in eam ut iret cum eis in Tharsis a fácie Dómini.

4 Dóminus autem misit ventum magnum in mare: et facta est tempéstas magna in mari, et navis periclitabátur cónteri.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Laudábilis pópulus, * Quem Dóminus exercítuum benedíxit dicens: Opus mánuum meárum tu es, heréditas mea Israël.

Beáta gens, cujus est Dóminus Deus, pópulus eléctus in hereditátem.

Beáta gens, cuius est Dóminus Deus, pópulus eléctus in hereditátem.

Quem Dóminus exercítuum benedíxit dicens: Opus mánuum meárum tu es, heréditas mea Israël.

Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.

Iube, Dómine, benedícere.

Bênção.

A Virgem das virgens, cuja festa celebramos, interceda por nós junto do Senhor.

Cuius festum cólimus, ipsa Virgo vírginum intercédat pro nobis ad Dóminum.

Amém.

Amen.

Leitura 2

Jonas 1:5-7

5 Et timuérunt nautæ, et clamavérunt viri ad deum suum, et misérunt vasa quæ erant in navi, in mare, ut alleviarétur ab eis; et Jonas descéndit ad interióra navis, et dormiébat sopóre gravi.

6 Et accéssit ad eum gubernátor, et dixit ei: Quid tu sopóre deprímeris? surge, ínvoca Deum tuum, si forte recógitet Deus de nobis, et non pereámus.

7 Et dixit vir ad collégam suum: Veníte et mittámus sortes, et sciámus quare hoc malum sit nobis. Et misérunt sortes, et cécidit sors super Jonam.

5 Et timuérunt nautæ, et clamavérunt viri ad deum suum, et misérunt vasa quæ erant in navi, in mare, ut alleviarétur ab eis; et Ionas descéndit ad interióra navis, et dormiébat sopóre gravi.

6 Et accéssit ad eum gubernátor, et dixit ei: Quid tu sopóre deprímeris? surge, ínvoca Deum tuum, si forte recógitet Deus de nobis, et non pereámus.

7 Et dixit vir ad collégam suum: Veníte et mittámus sortes, et sciámus quare hoc malum sit nobis. Et misérunt sortes, et cécidit sors super Ionam.

Jonas 1:8-12

8 Et dixérunt ad eum: Indica nobis cujus causa malum istud sit nobis: quod est opus tuum? quæ terra tua, et quo vadis? vel ex quo pópulo es tu?

9 Et dixit ad eos: Hebrǽus ego sum, et Dóminum Deum cæli ego tímeo, qui fecit mare et áridam.

10 Et timuérunt viri timóre magno, et dixérunt ad eum: Quid hoc fecísti? cognovérunt enim viri quod a fácie Dómini fúgeret, quia indicáverat eis.

11 Et dixérunt ad eum: Quid faciémus tibi, et cessábit mare a nobis? quia mare ibat, et intumescébat.

12 Et dixit ad eos: Tóllite me, et míttite in mare, et cessábit mare a vobis: scio enim ego quóniam propter me tempéstas hæc grandis venit super vos.

8 Et dixérunt ad eum: Indica nobis cuius causa malum istud sit nobis: quod est opus tuum? quæ terra tua, et quo vadis? vel ex quo pópulo es tu?

9 Et dixit ad eos: Hebrǽus ego sum, et Dóminum Deum cæli ego tímeo, qui fecit mare et áridam.

10 Et timuérunt viri timóre magno, et dixérunt ad eum: Quid hoc fecísti? cognovérunt enim viri quod a fácie Dómini fúgeret, quia indicáverat eis.

11 Et dixérunt ad eum: Quid faciémus tibi, et cessábit mare a nobis? quia mare ibat, et intumescébat.

12 Et dixit ad eos: Tóllite me, et míttite in mare, et cessábit mare a vobis: scio enim ego quóniam propter me tempéstas hæc grandis venit super vos.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Misit Dóminus Angelum suum et conclúsit ora leónum, * Et non contaminavérunt, quia coram eo injustítia invénta non est in me.

Misit Dóminus Angelum suum et conclúsit ora leónum, * Et non contaminavérunt, quia coram eo iniustítia invénta non est in me.

Misit Deus misericórdiam suam et veritátem suam: ánimam meam erípuit de médio catulórum leónum.

Et non contaminavérunt, quia coram eo injustítia invénta non est in me.

Et non contaminavérunt, quia coram eo iniustítia invénta non est in me.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Et non contaminavérunt: quia coram eo injustítia invénta non est in me.

Et non contaminavérunt: quia coram eo iniustítia invénta non est in me.

Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.

Iube, Dómine, benedícere.

Bênção.

À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

Amém.

Amen.

Leitura 3

Ex libro sancti Joánnis Damascéni de fide orthodóxa

Ex libro sancti Ioánnis Damascéni de fide orthodóxa

Liber 4, Cap. 15

Jóachim lectíssimam illam ac summis láudibus dignam mulíerem Annam matrimónio sibi copulávit. Verum, quemádmodum prisca illa Anna, cum sterilitátis morbo laboráret, per oratiónem ac promissiónem, Samuélem procreávit; eódem modo hæc étiam, per obsecratiónem et promissiónem, Dei Genetrícem a Deo accépit, ut ne hic quoque cuíquam ex illústribus matrónis céderet. Itaque grátia (nam hoc sonat Annæ vocábulum) Dóminam parit (id enim Maríæ nómine significátur). Vere étenim rerum ómnium conditárum Dómina facta est, cum Creatóris Mater éxstitit. In lucem autem éditur in domo probáticæ Jóachim, atque ad templum addúcitur. Ac deínde, in domo Dei plantáta atque per Spíritum sagináta, instar olívæ frugíferæ virtútum ómnium domicílium effícitur; ut quæ vidélicet ab omni hujúsce vitæ et carnis concupiscéntia mentem abstraxísset, atque ita vírginem una cum córpore ánimam conservásset, ut eam decébat, quæ Deum sinu suo exceptúra erat.

Ióachim lectíssimam illam ac summis láudibus dignam mulíerem Annam matrimónio sibi copulávit. Verum, quemádmodum prisca illa Anna, cum sterilitátis morbo laboráret, per oratiónem ac promissiónem, Samuélem procreávit; eódem modo hæc étiam, per obsecratiónem et promissiónem, Dei Genetrícem a Deo accépit, ut ne hic quoque cuíquam ex illústribus matrónis céderet. Itaque grátia (nam hoc sonat Annæ vocábulum) Dóminam parit (id enim Maríæ nómine significátur). Vere étenim rerum ómnium conditárum Dómina facta est, cum Creatóris Mater éxstitit. In lucem autem éditur in domo probáticæ Ióachim, atque ad templum addúcitur. Ac deínde, in domo Dei plantáta atque per Spíritum sagináta, instar olívæ frugíferæ virtútum ómnium domicílium effícitur; ut quæ vidélicet ab omni huiúsce vitæ et carnis concupiscéntia mentem abstraxísset, atque ita vírginem una cum córpore ánimam conservásset, ut eam decébat, quæ Deum sinu suo exceptúra erat.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Te Deum

Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.

Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:

Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.

Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.

O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.

A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.

Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.

Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.

Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.

O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:

Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.

Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.

Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.

Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.

Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.

Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.

Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.

Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * maiestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ maiestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Iudex créderis * esse ventúrus.

(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.

Oração

do Próprio dos Santos

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Oremos

Orémus.

Deus, qui beátam Maríam semper Vírginem, Spíritus Sancti habitáculum, hodiérna die in templo præsentári voluísti: præsta, quǽsumus; ut, ejus intercessióne, in templo glóriæ tuæ præsentári mereámur.

Deus, qui beátam Maríam semper Vírginem, Spíritus Sancti habitáculum, hodiérna die in templo præsentári voluísti: præsta, quǽsumus; ut, eius intercessióne, in templo glóriæ tuæ præsentári mereámur.

Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do mesmo Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.

Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte eiúsdem Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Conclusão

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Bendigamos o Senhor.

Benedicámus Dómino.

Graças a Deus.

Deo grátias.

E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.

Amém.

Amen.

Textos do projeto Divinum Officium.