Breviário Romano
Paixão do Senhor (Sextas)
Paixão do Senhor (Sextas)
Votiva da Paixão do Senhor
Outros breviários e ofícios votivos
Início
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúia.
Salmos
Salmos e antífonas Votiva
Cálicem * salutáris accípiam et nomen Dómini invocábo.
Calicem salutaris ... et nomen Modo II
Liber antiphonarius, 1960, p. 436 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Cálicem * salutáris accípiam et nomen Dómini invocábo.
Salmo 115 [1]
115:1 Acreditei, por isso falei: * contudo, fui grandemente humilhado.
115:2 Disse eu no meu êxtase: * todo o homem é mentiroso.
115:3 Que darei em retribuição ao Senhor, * por tudo que me deu?
115:4 Tomarei o cálice da salvação: * e invocarei o nome do Senhor.
115:5 Cumprirei os meus votos ao Senhor, ante todo seu povo: * é preciosa aos olhos do Senhor a morte dos seus santos:
115:7 Ó Senhor, eu sou vosso servo: * eu sou vosso servo e filho de vossa serva.
115:7 Quebrastes as minhas cadeias: * oferecer-Vos-ei uma hóstia de louvor e invocarei o nome do Senhor.
115:9 Cumprirei os meus votos ao Senhor ante todo seu povo: * nos átrios da casa do Senhor, no meio de ti, ó Jerusalém.
115:1 Crédidi, propter quod locútus sum: * ego autem humiliátus sum nimis.
115:2 Ego dixi in excéssu meo: * Omnis homo mendax.
115:3 Quid retríbuam Dómino, * pro ómnibus, quæ retríbuit mihi?
115:4 Cálicem salutáris accípiam: * et nomen Dómini invocábo.
115:5 Vota mea Dómino reddam coram omni pópulo eius: * pretiósa in conspéctu Dómini mors sanctórum eius:
115:7 O Dómine, quia ego servus tuus: * ego servus tuus, et fílius ancíllæ tuæ.
115:7 Dirupísti víncula mea: * tibi sacrificábo hóstiam laudis, et nomen Dómini invocábo.
115:9 Vota mea Dómino reddam in conspéctu omnis pópuli eius: * in átriis domus Dómini, in médio tui, Ierúsalem.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Cálicem salutáris accípiam et nomen Dómini invocábo.
Cum his, * qui odérunt pacem eram pacíficus: dum loquébar illis, impugnábant me gratis.
Antiphona · Cum his qui oderunt Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 436 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Cum his, * qui odérunt pacem eram pacíficus: dum loquébar illis, impugnábant me gratis.
Salmo 119 [2]
119:1 Na minha tribulação, clamei ao Senhor: * e ouviu-me.
119:2 Ó Senhor, livrai a minha alma dos lábios iníquos, * e da língua dolosa.
119:3 Que te será dado, ou que te será acrescentado, * ó língua dolosa?
119:4 Setas agudas do poderoso, * com brasas devoradoras.
119:5 Ai de mim, o meu desterro prolongou-se, habitei com os moradores de Cedar: * muito andou peregrinando a minha alma.
119:7 Com os que odiavam a paz eu era pacífico: * quando lhes falava, me contradiziam sem motivo.
119:1 Ad Dóminum cum tribulárer clamávi: * et exaudívit me.
119:2 Dómine, líbera ánimam meam a lábiis iníquis, * et a lingua dolósa.
119:3 Quid detur tibi, aut quid apponátur tibi * ad linguam dolósam?
119:4 Sagíttæ poténtis acútæ, * cum carbónibus desolatóriis.
119:5 Heu mihi, quia incolátus meus prolongátus est: habitávi cum habitántibus Cedar: * multum íncola fuit ánima mea.
119:7 Cum his, qui odérunt pacem, eram pacíficus: * cum loquébar illis, impugnábant me gratis.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Cum his, qui odérunt pacem eram pacíficus: dum loquébar illis, impugnábant me gratis.
Ab homínibus * iníquis líbera me, Dómine.
Antiphona · Ab hominibus iniquis Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 436 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Ab homínibus * iníquis líbera me, Dómine.
Salmo 139 [3]
139:2 Livrai-me, ó Senhor, do homem malvado: * livrai-me do homem iníquo.
139:3 Maquinaram iniquidades no coração: * todo o dia armavam combates.
139:4 Afiaram as suas línguas como serpentes: * têm veneno de áspides debaixo de seus lábios.
139:5 Guardai-me, ó Senhor, da mão do pecador: * e livrai-me dos homens iníquos.
139:5 Que planearam derrubar os meus passos: * os soberbos me armaram ocultamente um laço.
139:6 Estenderam redes para o embuste: * junto do caminho me colocavam obstáculos.
139:7 Disse ao Senhor: Vós sois o meu Deus: * atendei, ó Senhor, à voz da minha súplica.
139:8 Senhor, ó Senhor, fortaleza da minha salvação: * cobristes a minha cabeça no dia da batalha.
139:9 Contra o meu desejo não me entregueis ao pecador, Senhor: * eles maquinaram contra mim, não me desampareis, para que não se exaltem.
139:10 A cabeça daqueles que me cercam: * o trabalho dos seus lábios os cobrirá.
139:11 Cairão sobre eles brasas, no fogo os lançareis: * não subsistirão nas misérias.
139:12 O varão caluniador não prosperará sobre a terra: * os males caçarão o varão injusto até à morte.
139:13 Sei que o Senhor fará justiça ao desvalido: * e que vingará os pobres.
139:14 Contudo, os justos glorificarão o vosso nome: * e os rectos habitarão na vossa presença.
139:2 Éripe me, Dómine, ab hómine malo: * a viro iníquo éripe me.
139:3 Qui cogitavérunt iniquitátes in corde: * tota die constituébant prǽlia.
139:4 Acuérunt linguas suas sicut serpéntis: * venénum áspidum sub lábiis eórum.
139:5 Custódi me, Dómine, de manu peccatóris: * et ab homínibus iníquis éripe me.
139:5 Qui cogitavérunt supplantáre gressus meos: * abscondérunt supérbi láqueum mihi:
139:6 Et funes extendérunt in láqueum: * iuxta iter scándalum posuérunt mihi.
139:7 Dixi Dómino: Deus meus es tu: * exáudi, Dómine, vocem deprecatiónis meæ.
139:8 Dómine, Dómine, virtus salútis meæ: * obumbrásti super caput meum in die belli.
139:9 Ne tradas me, Dómine, a desidério meo peccatóri: * cogitavérunt contra me, ne derelínquas me, ne forte exalténtur.
139:10 Caput circúitus eórum: * labor labiórum ipsórum opériet eos.
139:11 Cadent super eos carbónes, in ignem deícies eos: * in misériis non subsístent.
139:12 Vir linguósus non dirigétur in terra: * virum iniústum mala cápient in intéritu.
139:13 Cognóvi quia fáciet Dóminus iudícium ínopis: * et vindíctam páuperum.
139:14 Verúmtamen iusti confitebúntur nómini tuo: * et habitábunt recti cum vultu tuo.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ab homínibus iníquis líbera me, Dómine.
Custódi me * a láqueo, quem statuérunt mihi, et a scándalis operántium iniquitátem.
Antiphona · Custodi me a laqueo Modo VII
Liber antiphonarius, 1960, p. 437 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Custódi me * a láqueo, quem statuérunt mihi, et a scándalis operántium iniquitátem.
Salmo 140 [4]
140:1 A Vós clamei, ó Senhor, ouvi-me: * atendei à minha voz, quando clamo a Vós.
140:2 Suba direita como incenso a minha oração na vossa presença: * seja a elevação das minhas mãos como o sacrifício vespertino.
140:3 Ponde, ó Senhor, uma guarda à minha boca: * e aos meus lábios uma porta que os feche.
140:4 Não deixeis que meu coração se incline para palavras de malícia, * para buscar desculpas nos pecados.
140:4 Com os homens que operam a iniquidade: * não quero ter parte com os seus escolhidos.
140:5 Corrigir-me-á o justo e advertir-me-á com misericórdia: * mas o azeite do pecador não chegue a ungir a minha cabeça.
140:6 Porque até a minha oração é contra o que lhes agrada: * os seus juízes serão precipitados ao longo dos rochedos.
140:7 Ouvirão as minhas palavras porque são poderosas: * como o torrão se desfaz à flor do solo.
140:8 Foram dissipados os nossos ossos junto do inferno: * mas para Vós, Senhor, ó Senhor, estão os meus olhos: em Vós tenho esperado, não me tireis a vida.
140:9 Guardai-me do laço que me armaram: * e das emboscadas dos que praticam a iniquidade.
140:10 Os pecadores cairão na sua rede: * quanto a mim, estou só até conseguir passar.
140:1 Dómine, clamávi ad te, exáudi me: * inténde voci meæ, cum clamávero ad te.
140:2 Dirigátur orátio mea sicut incénsum in conspéctu tuo: * elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum.
140:3 Pone, Dómine, custódiam ori meo: * et óstium circumstántiæ lábiis meis.
140:4 Non declínes cor meum in verba malítiæ, * ad excusándas excusatiónes in peccátis.
140:4 Cum homínibus operántibus iniquitátem: * et non communicábo cum eléctis eórum.
140:5 Corrípiet me iustus in misericórdia, et increpábit me: * óleum autem peccatóris non impínguet caput meum.
140:6 Quóniam adhuc et orátio mea in beneplácitis eórum: * absórpti sunt iuncti petræ iúdices eórum.
140:7 Áudient verba mea quóniam potuérunt: * sicut crassitúdo terræ erúpta est super terram.
140:8 Dissipáta sunt ossa nostra secus inférnum: * quia ad te, Dómine, Dómine, óculi mei: in te sperávi, non áuferas ánimam meam.
140:9 Custódi me a láqueo, quem statuérunt mihi: * et a scándalis operántium iniquitátem.
140:10 Cadent in retiáculo eius peccatóres: * singuláriter sum ego donec tránseam.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Custódi me a láqueo, quem statuérunt mihi, et a scándalis operántium iniquitátem.
Considerábam * ad déxteram, et vidébam, et non erat qui cognósceret me.
Antiphona · Considerabam ad dexteram Modo VII
Liber antiphonarius, 1960, p. 437 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Considerábam * ad déxteram, et vidébam, et non erat qui cognósceret me.
Salmo 141 [5]
141:2 Com a minha voz clamei ao Senhor: * com minha voz supliquei ao Senhor:
141:3 Derramo na sua presença a minha oração, * e exponho diante d’Ele a minha tribulação.
141:4 Quando o meu espírito foi desfalecendo, * Vós conhecestes as minhas veredas.
141:4 No caminho por onde andava, * armaram-me laços ocultos.
141:5 Voltava-me para a minha direita e olhava: * e não havia quem me conhecesse.
141:5 Falhou-me a fuga, * e não há quem se importe com minha vida.
141:6 A Vós clamei, ó Senhor, * e disse: Vós sois a minha esperança, a minha porção na terra dos viventes.
141:7 Atendei à minha súplica: * pois fui sumamente humilhado.
141:7 Livrai-me dos que me perseguem: * pois se tornaram mais fortes do que eu.
141:8 Tirai a minha alma desta prisão para dar glória ao vosso nome: * estão-me esperando os justos, até que me recompenseis.
141:2 Voce mea ad Dóminum clamávi: * voce mea ad Dóminum deprecátus sum:
141:3 Effúndo in conspéctu eius oratiónem meam, * et tribulatiónem meam ante ipsum pronúntio.
141:4 In deficiéndo ex me spíritum meum, * et tu cognovísti sémitas meas.
141:4 In via hac, qua ambulábam, * abscondérunt láqueum mihi.
141:5 Considerábam ad déxteram, et vidébam: * et non erat qui cognósceret me.
141:5 Périit fuga a me, * et non est qui requírat ánimam meam.
141:6 Clamávi ad te, Dómine, * dixi: Tu es spes mea, pórtio mea in terra vivéntium.
141:7 Inténde ad deprecatiónem meam: * quia humiliátus sum nimis.
141:7 Líbera me a persequéntibus me: * quia confortáti sunt super me.
141:8 Educ de custódia ánimam meam ad confiténdum nómini tuo: * me exspéctant iusti, donec retríbuas mihi.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Considerábam ad déxteram, et vidébam, et non erat qui cognósceret me.
Capítulo Hino Verso
Votiva
Philipp 2
Fratres: Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo: sed semetípsum exinanívit, formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus, et hábitu invéntus ut homo. Humiliávit semetípsum, factus obédiens
usque ad mortem, mortem autem crucis.
Fratres: Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Iesu: qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo: sed semetípsum exinanívit, formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus, et hábitu invéntus ut homo. Humiliávit semetípsum, factus obédiens
usque ad mortem, mortem autem crucis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Hino
Mœrentes óculi spargite lácrimas
Et luctu resonent íntima córdium,
Illátas refero Numini ab ímpiis
Pœnas et fera vúlnera.
Accincta heu! gladiis turba satellitum.
Arreptum Dóminum fústibus impetit,
Nunc cædit cólaphis, nunc quatit horridis
Divínum Caput íctibus.
Haud finis sceleri; tráditur improbo
Christus carnifici; nec mora, barbarus
In Regem superum non timet, ímpio
Ausu, vertere déxteram.
Audíte o Pópuli, Numen amábile,
Manánte ex húmeris úndique sánguine,
Lictoris rabidi sústinet impetum,
Et vocem premit ínnocens.
Quis non illacrimet! Iam nova condidi:
Torménta indomitæ Gentis iníquitas.
Infigit cerebro; proh dolor! efferis
Sertum vepribus asperum.
Heu crimen! tráhitur funibus improbis
Funesti Dóminus supplicii ad locum;
Illic oppétiit, fúnere spíritum
Patri restituens suo.
Passo pro miseris tam fera vúlnera
In terris resonet débita glória;
Sacrumque assídue Nomen in æthera
Humánum genus efferat.
Amen.
Ipse vulnerátus est propter iniquitátes nostras.
Et attrítus est propter scélera nostra.
Cântico: Magnificat
Antífona Votiva
Deponens Joseph * corpus Jesu involvit sindone, et pósuit eum in monuménto exciso. Fuit planctus magnus in illa die; mulíeres autem sedéntes contra sepulchrum dolebant, sicut doleri solet in morte primogeniti.
Deponens Ioseph * corpus Iesu involvit sindone, et pósuit eum in monuménto exciso. Fuit planctus magnus in illa die; mulíeres autem sedéntes contra sepulchrum dolebant, sicut doleri solet in morte primogeniti.
Cântico da Bem-Aventurada Virgem Maria
Lucas 1:46-55
1:46 Minha alma ✠ * engrandece ao Senhor.
1:47 E meu espírito exulta de alegria * em Deus, meu Salvador.
1:48 Porque pôs os olhos na sua humilde escrava, * eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
1:49 Grandes maravilhas fez em mim o Omnipotente, * cujo nome é santo.
1:50 Cuja misericórdia se estende de geração em geração, * sobre todos os que O temem.
1:51 Manifestou a força do seu braço * dispersou os soberbos de coração.
1:52 Derrubou do trono os poderosos * e exaltou os humildes.
1:53 Encheu de bens os famintos, * e despediu os ricos de mãos vazias.
1:54 Tomou Israel, seu servo, sob a sua protecção, * lembrado da sua antiga misericórdia.
1:55 Assim como prometera a nossos pais, * a Abraão e à sua descendência para sempre.
1:46 Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum.
1:47 Et exsultávit spíritus meus: * in Deo, salutári meo.
1:48 Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
1:49 Quia fecit mihi magna qui potens est: * et sanctum nomen eius.
1:50 Et misericórdia eius, a progénie in progénies: * timéntibus eum.
1:51 Fecit poténtiam in brácchio suo: * dispérsit supérbos mente cordis sui.
1:52 Depósuit poténtes de sede: * et exaltávit húmiles.
1:53 Esuriéntes implévit bonis: * et dívites dimísit inánes.
1:54 Suscépit Israël púerum suum: * recordátus misericórdiæ suæ.
1:55 Sicut locútus est ad patres nostros: * Ábraham, et sémini eius in sǽcula.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Deponens Joseph corpus Jesu involvit sindone, et pósuit eum in monuménto exciso. Fuit planctus magnus in illa die; mulíeres autem sedéntes contra sepulchrum dolebant, sicut doleri solet in morte primogeniti.
Deponens Ioseph corpus Iesu involvit sindone, et pósuit eum in monuménto exciso. Fuit planctus magnus in illa die; mulíeres autem sedéntes contra sepulchrum dolebant, sicut doleri solet in morte primogeniti.
Preces Feriais
omitido
Oração
Votiva
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Dómine Jesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die judícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Dómine Iesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die iudícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Ó Vós, que viveis e reinais com Deus Pai em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Comemoração: S. Diogo, Confessor
Este homem, desprezando o mundo e as coisas terrenas, triunfante, entesourou riquezas no céu com a palavra e com as obras.
Hic vir despíciens mundum et terréna, triúmphans, divítias cælo cóndidit ore, manu.
Antiphona · Hic vir despiciens Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. [85] · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Este homem, desprezando o mundo e as coisas terrenas, triunfante, entesourou riquezas no céu com a palavra e com as obras.
O Senhor conduziu o justo por caminhos rectos.
Iustum dedúxit Dóminus per vias rectas.
E mostrou-lhe o reino de Deus.
Et osténdit illi regnum Dei.
Oremos.
Orémus.
Ó Deus omnipotente e sempiterno, que com admirável providência escolheis o que há de mais fraco no mundo para confundir os fortes, concedei propício à nossa humildade que, pelas piedosas preces do B. Diogo, vosso Confessor, mereçamos ser elevados à glória eterna nos céus.
Omnípotens sempitérne Deus, qui dispositióne mirábili infírma mundi éligis, ut fórtia quæque confúndas: concéde propítius humilitáti nostræ; ut, piis beáti Dídaci Confessóris tui précibus, ad perénnem in cælis glóriam sublimári mereámur.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Textos do projeto Divinum Officium.