Breviário Romano
Paixão do Senhor (Sextas)
Ofício Divino tradicional
Início
Abri, Senhor, + os meus lábios.
Dómine, lábia + mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúia.
Invitatório
Antífona Votiva
Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.
Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.
Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.
Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.
Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.
Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Veníte adorémus.
Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.
Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.
Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.
Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Veníte adorémus.
Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Veníte adorémus.
Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.
Hino
Votiva
Áspice, infami Deus ipse ligno
Pendet, effuso madidus cruóre;
Áspice, immiti manus alma clavo
Finditur alte.
Hunc, velut pravi scéleris minístrum;
Inter indignos médium latrones,
Cerne; crudelis fuit ista gentis
Dira volúntas.
Pallet heu! vultus; caput ecce lapsum
Flectitur; clausis óculis, Redémptor
Spíritum sacro, méritis onustum,
Fundit ab ore.
O cor, æs durum superas, gemendo,
Ni scelus tergas; tua culpa Christum
Stipiti affixit; tua culpa morti
Súbdidit atræ.
Sit Deo ætérnum decus omne in ævum,
Qui pius nostri géneris Redémptor,
Críminis labem miseris nocentem
Sánguine tersit.
Amen.
Salmos com leituras
Antífonas e Salmos Votiva
Ao Noturno
Astitérunt reges terræ, * et príncipes convenérunt in unum, advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus.
Astitérunt reges terræ, * et príncipes convenérunt in unum, advérsus Dóminum, et advérsus Christum eius.
Astiterunt reges Modo VIII
The Liber Usualis, 1961, p. 688 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Astitérunt reges terræ, * et príncipes convenérunt in unum, advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus.
Salmo 2 [1]
2:1 Por que razão se embraveceram as gentes: * e os povos cousas vãs meditaram?
2:2 Os reis da terra levantaram-se e os príncipes reuniram-se * contra o Senhor e contra o seu Cristo.
2:3 Rompamos os seus laços: * e sacudamos de nós o seu jugo.
2:4 Aquele que habita no céu rir-se-á deles: * e o Senhor os ridicularizará.
2:5 Ele então lhes falará na sua ira, * e conturbá-los-á na sua fúria.
2:6 Eu, porém, fui por Ele constituído Rei sobre Sião, seu santo monte, * para pregar a sua doutrina.
2:7 Disse-me o Senhor: * tu és meu filho, eu hoje te gerei.
2:8 Pede-me e dar-te-ei as gentes como tua herança, * e estenderei o teu domínio aos confins da terra.
2:9 Governá-las-ás com vara de ferro, * e quebrá-las-ás como um vaso do oleiro.
2:10 Agora, ó reis, entendei: * instruí-vos, vós que julgais a terra.
2:11 Servi o Senhor com temor: * e com tremor alegrai-vos n’Ele.
2:12 Abraçai a disciplina, para que o Senhor não se irrite, * e não pereçais fora do caminho da justiça.
2:13 Quando brevemente se incendiar a sua ira: * bem-aventurados todos os que n’Ele confiam.
2:1 Quare fremuérunt gentes: * et pópuli meditáti sunt inánia?
2:2 Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum, et advérsus Christum eius.
2:3 Dirumpámus víncula eórum: * et proiciámus a nobis iugum ipsórum.
2:4 Qui hábitat in cælis, irridébit eos: * et Dóminus subsannábit eos.
2:5 Tunc loquétur ad eos in ira sua, * et in furóre suo conturbábit eos.
2:6 Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum eius, * prǽdicans præcéptum eius.
2:7 Dóminus dixit ad me: * Fílius meus es tu, ego hódie génui te.
2:8 Póstula a me, et dabo tibi gentes hereditátem tuam, * et possessiónem tuam términos terræ.
2:9 Reges eos in virga férrea, * et tamquam vas fíguli confrínges eos.
2:10 Et nunc, reges, intellégite: * erudímini, qui iudicátis terram.
2:11 Servíte Dómino in timóre: * et exsultáte ei cum tremóre.
2:12 Apprehéndite disciplínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via iusta.
2:13 Cum exárserit in brevi ira eius: * beáti omnes qui confídunt in eo.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum, advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus.
Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum, advérsus Dóminum, et advérsus Christum eius.
Multiplicáti sunt qui tríbulant me; multi insúrgunt advérsum me.
Salmo 3 [2]
3:2 Senhor, porque tantos são os que me atribulam? * Muitos se insurgem contra mim.
3:3 Muitos dizem à minha alma: * não há salvação para ele no seu Deus.
3:4 Vós, porém, Senhor, sois o meu protector, * minha glória e exaltais a minha cabeça.
3:5 Com minha voz ao Senhor clamei: * e Ele me ouviu do seu santo monte.
3:6 Deitei-me para descansar e adormeci: * e levantei-me, pois me acolheu o Senhor.
3:7 Não temerei milhares de pessoas me cercando: * levantai-Vos, ó Senhor, salvai-me, ó Deus meu!
3:8 Porque Vós tendes ferido todos os que sem causa me perseguem: * quebrastes os dentes dos pecadores.
3:9 A salvação é do Senhor: * e a vossa bênção está sobre o vosso povo.
3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo eius.
3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.
3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.
3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Multiplicáti sunt qui tríbulant me; multi insúrgunt advérsum me.
Insurrexérunt in me * testes iníqui, et mentíta est iníquitas sibi.
Antiphona · Insurrexerunt in me Modo VIII
The Liber Usualis, 1961, p. 690 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Insurrexérunt in me * testes iníqui, et mentíta est iníquitas sibi.
Salmo 26 [3]
26:1 O Senhor é a minha luz e a minha salvação, * a quem temerei?
26:1 O Senhor é o defensor da minha vida, * ante quem trepidarei?
26:2 Enquanto se aproximam de mim os malvados, * para devorar as minhas carnes:
26:2 Meus inimigos que me atribulam, * eles mesmos se debilitaram e caíram.
26:3 Se contra mim exércitos fizerem cerco, * o meu coração não temerá.
26:3 Ainda que se levante batalha contra mim, * mesmo assim esperarei.
26:4 Uma cousa só pedi ao Senhor, esta solicitarei, * é que habite na casa do Senhor todos os dias da minha vida:
26:4 Para ver as delícias do Senhor, * e visitar o seu templo.
26:5 Porque me escondeu no seu tabernáculo: * no dia do tormento me protegeu no recôndito do seu tabernáculo.
26:6 Ergueu-me numa pedra: * e agora ergueu a minha cabeça sobre os meus inimigos.
26:6 Circundei e no seu tabernáculo ofereci uma hóstia de júbilo: * cantarei e entoarei um salmo ao Senhor.
26:7 Ouvi, ó Senhor, a minha voz, com que clamei a Vós: * de mim tende compaixão e ouvi-me.
26:8 Meu coração Vos falou, meus olhos Vos buscaram: * Senhor, hei-de procurar o vosso rosto.
26:9 Não escondais de mim o vosso rosto: * e não Vos retireis com ira de vosso servo.
26:9 Sede a minha ajuda: * não me deixeis, nem me desprezeis, ó Deus meu Salvador.
26:10 Porque meu pai e minha mãe me abandonaram: * mas o Senhor me acolheu.
26:11 Prescrevei-me, ó Senhor, uma lei no vosso caminho: * e conduzi-me pela vereda direita, por causa dos meus inimigos.
26:12 Não me entregueis à mercê das almas que me atribulam: * pois contra mim se levantaram falsas testemunhas, mas a iniquidade mentiu contra si própria.
26:13 Creio ver os bens do Senhor * na terra dos viventes.
26:14 Espera o Senhor, porta-te virilmente: * fortifique-se o teu coração e espera no Senhor.
26:1 Dóminus illuminátio mea, et salus mea, * quem timébo?
26:1 Dóminus protéctor vitæ meæ, * a quo trepidábo?
26:2 Dum apprópiant super me nocéntes, * ut edant carnes meas:
26:2 Qui tríbulant me inimíci mei, * ipsi infirmáti sunt, et cecidérunt.
26:3 Si consístant advérsum me castra, * non timébit cor meum.
26:3 Si exsúrgat advérsum me prǽlium, * in hoc ego sperábo.
26:4 Unam pétii a Dómino, hanc requíram, * ut inhábitem in domo Dómini ómnibus diébus vitæ meæ:
26:4 Ut vídeam voluptátem Dómini, * et vísitem templum eius.
26:5 Quóniam abscóndit me in tabernáculo suo: * in die malórum protéxit me in abscóndito tabernáculi sui.
26:6 In petra exaltávit me: * et nunc exaltávit caput meum super inimícos meos.
26:6 Circuívi, et immolávi in tabernáculo eius hóstiam vociferatiónis: * cantábo, et psalmum dicam Dómino.
26:7 Exáudi, Dómine, vocem meam, qua clamávi ad te: * miserére mei, et exáudi me.
26:8 Tibi dixit cor meum, exquisívit te fácies mea: * fáciem tuam, Dómine, requíram.
26:9 Ne avértas fáciem tuam a me: * ne declínes in ira a servo tuo.
26:9 Adiútor meus esto: * ne derelínquas me, neque despícias me, Deus, salutáris meus.
26:10 Quóniam pater meus, et mater mea dereliquérunt me: * Dóminus autem assúmpsit me.
26:11 Legem pone mihi, Dómine, in via tua: * et dírige me in sémitam rectam propter inimícos meos.
26:12 Ne tradíderis me in ánimas tribulántium me: * quóniam insurrexérunt in me testes iníqui, et mentíta est iníquitas sibi.
26:13 Credo vidére bona Dómini * in terra vivéntium.
26:14 Exspécta Dóminum, viríliter age: * et confortétur cor tuum, et sústine Dóminum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Insurrexérunt in me testes iníqui, et mentíta est iníquitas sibi.
Inimíci mei dixérunt mala mihi: Quando moriétur, et períbit nomen ejus?
Inimíci mei dixérunt mala mihi: Quando moriétur, et períbit nomen eius?
Salmo 40 [4]
40:2 Bem-aventurado o que tem em consideração o necessitado e o pobre: * no mau dia livrá-lo-á o Senhor.
40:3 Guarde-o o Senhor e lhe dê vida e o faça feliz na terra: * e não o entregue ao poder dos seus inimigos.
40:4 O Senhor lhe dê auxílio sobre o leito da sua dor: * na doença revirastes toda sua cama.
40:5 Eu disse: ó Senhor, compadecei-Vos de mim: * sarai a minha alma, pois pequei contra Vós.
40:6 Maldades os meus inimigos falaram contra mim: * quando morrerá e perecerá o seu nome?
40:7 E, se entrava para me ver, dizia vãs cousas: * o seu coração acumulava em si a iniquidade.
40:7 Ele saía para fora, * e falava para o mesmo fim.
40:8 Murmuravam contra mim todos meus inimigos: * teciam males contra mim.
40:9 Decretaram contra mim uma injusta palavra: * o que dorme não poderá porventura volver a erguer-se?
40:10 De facto, o homem da minha paz, em quem esperei: * que comia o meu pão, engrandeceu contra mim a sua traição.
40:11 Vós, porém, ó Senhor, tende compaixão de mim e elevai-me: * e lhes retribuirei.
40:12 Nisto conhecerei que Vós me quereis bem: * porque sobre mim o meu inimigo não se alegrará.
40:13 Porque Vós me suportastes por causa da minha inocência: * e me fortificastes ante Vós para sempre.
40:14 Seja bendito o Senhor Deus de Israel por todos os séculos dos séculos: * assim seja, assim seja.
40:2 Beátus qui intéllegit super egénum, et páuperem: * in die mala liberábit eum Dóminus.
40:3 Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra: * et non tradat eum in ánimam inimicórum eius.
40:4 Dóminus opem ferat illi super lectum dolóris eius: * univérsum stratum eius versásti in infirmitáte eius.
40:5 Ego dixi: Dómine, miserére mei: * sana ánimam meam, quia peccávi tibi.
40:6 Inimíci mei dixérunt mala mihi: * Quando moriétur, et períbit nomen eius?
40:7 Et si ingrediebátur ut vidéret, vana loquebátur: * cor eius congregávit iniquitátem sibi.
40:7 Egrediebátur foras, * et loquebátur in idípsum.
40:8 Advérsum me susurrábant omnes inimíci mei: * advérsum me cogitábant mala mihi.
40:9 Verbum iníquum constituérunt advérsum me: * Numquid qui dormit non adíciet ut resúrgat?
40:10 Étenim homo pacis meæ, in quo sperávi: * qui edébat panes meos, magnificávit super me supplantatiónem.
40:11 Tu autem, Dómine, miserére mei, et resúscita me: * et retríbuam eis.
40:12 In hoc cognóvi quóniam voluísti me: * quóniam non gaudébit inimícus meus super me.
40:13 Me autem propter innocéntiam suscepísti: * et confirmásti me in conspéctu tuo in ætérnum.
40:14 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * fiat, fiat.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Inimíci mei dixérunt mala mihi: Quando moriétur, et períbit nomen ejus?
Inimíci mei dixérunt mala mihi: Quando moriétur, et períbit nomen eius?
Confundántur * et revereántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.
Antiphona · Confundantur et revereantur Modo IV
The Liber Usualis, 1961, p. 699 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Confundántur * et revereántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.
Salmo 39 [5]
39:2 Aguardei expectante o Senhor, * e Ele me atendeu.
39:3 Ouviu as minhas súplicas: * e tirou-me do abismo da miséria e do lodo profundo.
39:3 Meus pés pôs sobre pedra: * e dirigiu os meus passos.
39:4 Um cântico novo pôs na minha boca, * uma canção ao nosso Deus.
39:4 Muitos vê-l'O-ão e temerão: * e esperarão no Senhor.
39:5 Bem-aventurado o varão, cuja esperança é o nome do Senhor: * e que não olhou para vaidades e falsas loucuras.
39:6 Ó Senhor meu Deus, tendes feito muitas obras maravilhosas: * e nos vossos desígnios não há quem Vos seja semelhante.
39:6 Anunciei-os e falei deles: * é inumerável o seu número.
39:7 Não quisestes sacrifício nem oblação: * mas ouvidos me formastes.
39:7 Não pedistes holocausto nem sacrifício pelo pecado: * então disse: eis que aqui venho.
39:8 Está escrito de mim na capa do livro, para fazer a vossa vontade: * ó Deus meu, assim o quis e a vossa lei está no íntimo do meu coração.
39:10 Anunciei a vossa justiça numa grande igreja, * eis que não fecharei os meus lábios: ó Senhor, Vós o sabeis.
39:11 Não escondi a vossa justiça no meu coração: * declarei a vossa verdade e a salvação que vem de Vós.
39:11 Não escondi a vossa misericórdia e a vossa verdade * ao numeroso concílio.
39:12 Vós, ó Senhor, não afasteis de mim as vossas misericórdias: * a vossa misericórdia e a vossa verdade sempre me ampararam.
39:13 Um sem número de males me cercaram: * surpreenderam-me as minhas iniquidades e não pude vê-las.
39:13 Multiplicaram-se mais do que os cabelos da minha cabeça: * e o meu coração desfaleceu.
39:14 Seja de vosso agrado me livrardes, ó Senhor: * ó Senhor, voltai os olhos para me socorrerdes.
39:15 Simultaneamente sejam confundidos e envergonhados, os que minha vida * procuram tirar.
39:15 Recuem e fiquem confundidos, * os que me desejam males.
39:16 Sofram imediatamente a sua confusão, * aqueles que me dizem: bem, bem!
39:17 Regozijem-se e alegrem-se em Vós todos os que Vos buscam: * e os que amam a vossa salvação digam sempre: o Senhor seja glorificado.
39:18 Quanto a mim sou mendigo e pobre: * o Senhor, porém, de mim tem cuidado.
39:18 Vós sois o meu auxílio e o meu protector: * não tardeis, ó meu Deus.
39:2 Exspéctans exspectávi Dóminum, * et inténdit mihi.
39:3 Et exaudívit preces meas: * et edúxit me de lacu misériæ, et de luto fæcis.
39:3 Et státuit super petram pedes meos: * et diréxit gressus meos.
39:4 Et immísit in os meum cánticum novum, * carmen Deo nostro.
39:4 Vidébunt multi, et timébunt: * et sperábunt in Dómino.
39:5 Beátus vir, cuius est nomen Dómini spes eius: * et non respéxit in vanitátes et insánias falsas.
39:6 Multa fecísti tu, Dómine, Deus meus, mirabília tua: * et cogitatiónibus tuis non est qui símilis sit tibi.
39:6 Annuntiávi et locútus sum: * multiplicáti sunt super númerum.
39:7 Sacrifícium et oblatiónem noluísti: * aures autem perfecísti mihi.
39:7 Holocáustum et pro peccáto non postulásti: * tunc dixi: Ecce, vénio.
39:8 In cápite libri scriptum est de me ut fácerem voluntátem tuam: * Deus meus, vólui, et legem tuam in médio cordis mei.
39:10 Annuntiávi iustítiam tuam in ecclésia magna, * ecce, lábia mea non prohibébo: Dómine, tu scisti.
39:11 Iustítiam tuam non abscóndi in corde meo: * veritátem tuam et salutáre tuum dixi.
39:11 Non abscóndi misericórdiam tuam et veritátem tuam * a concílio multo.
39:12 Tu autem, Dómine, ne longe fácias miseratiónes tuas a me: * misericórdia tua et véritas tua semper suscepérunt me.
39:13 Quóniam circumdedérunt me mala, quorum non est númerus: * comprehendérunt me iniquitátes meæ, et non pótui ut vidérem.
39:13 Multiplicátæ sunt super capíllos cápitis mei: * et cor meum derelíquit me.
39:14 Compláceat tibi, Dómine, ut éruas me: * Dómine, ad adiuvándum me réspice.
39:15 Confundántur et revereántur simul, qui quærunt ánimam meam, * ut áuferant eam.
39:15 Convertántur retrórsum, et revereántur, * qui volunt mihi mala.
39:16 Ferant conféstim confusiónem suam, * qui dicunt mihi: Euge, euge.
39:17 Exsúltent et læténtur super te omnes quæréntes te: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus: qui díligunt salutáre tuum.
39:18 Ego autem mendícus sum, et pauper: * Dóminus sollícitus est mei.
39:18 Adiútor meus, et protéctor meus tu es: * Deus meus, ne tardáveris.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Confundántur et revereántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.
Conculcavérunt me inimíci mei tota die; advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum.
Salmo 55 [6]
55:2 Tende misericórdia de mim, Deus, porque me calcou o homem: * angustiou-me combatendo-me todo o dia.
55:3 Calcaram-me os meus inimigos todo o dia: * porque são muitos os que lutam contra mim.
55:4 Temerei desde a aurora: * mas esperarei em Vós.
55:5 Em Deus louvarei a minha palavra, em Deus espero: * não temerei o que me possa fazer a carne.
55:6 Todos os dias abominavam as minhas palavras: * para o mal, todos seus pensamentos eram contra mim.
55:7 Habitarão e esconder-se-ão: * espiarão todos meus passos.
55:8 Como disputaram a minha alma, por nada os salvareis: * na vossa ira despedaçareis estes povos.
55:9 Ó Deus, a Vós expus a minha vida: * tendes presente as minhas lágrimas.
55:9 Conforme a vossa promessa: * depois serão postos em fuga os meus inimigos.
55:10 Em qualquer dia que Vos invocar: * eis que conhecerei que sois o meu Deus.
55:11 Em Deus louvarei a palavra, no Senhor louvarei o seu discurso: * em Deus espero, não temerei o que o homem me possa fazer.
55:12 Em mim estão, ó Deus, os votos que Vos fiz, * os quais cumprirei com louvores.
55:13 Porque livrastes a minha alma da morte e os meus pés da queda: * para que eu seja agradável a Deus na luz dos viventes.
55:2 Miserére mei, Deus, quóniam conculcávit me homo: * tota die impúgnans tribulávit me.
55:3 Conculcavérunt me inimíci mei tota die: * quóniam multi bellántes advérsum me.
55:4 Ab altitúdine diéi timébo: * ego vero in te sperábo.
55:5 In Deo laudábo sermónes meos, in Deo sperávi: * non timébo quid fáciat mihi caro.
55:6 Tota die verba mea exsecrabántur: * advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum.
55:7 Inhabitábunt et abscóndent: * ipsi calcáneum meum observábunt.
55:8 Sicut sustinuérunt ánimam meam, pro níhilo salvos fácies illos: * in ira pópulos confrínges.
55:9 Deus, vitam meam annuntiávi tibi: * posuísti lácrimas meas in conspéctu tuo.
55:9 Sicut et in promissióne tua: * tunc converténtur inimíci mei retrórsum:
55:10 In quacúmque die invocávero te: * ecce, cognóvi, quóniam Deus meus es.
55:11 In Deo laudábo verbum, in Dómino laudábo sermónem: * in Deo sperávi, non timébo quid fáciat mihi homo.
55:12 In me sunt, Deus, vota tua, * quæ reddam, laudatiónes tibi.
55:13 Quóniam eripuísti ánimam meam de morte, et pedes meos de lapsu: * ut pláceam coram Deo in lúmine vivéntium.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Conculcavérunt me inimíci mei tota die; advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum.
Fílii hóminum dentes eórum arma et sagíttæ, et lingua eórum gládius acútus.
Salmo 56 [7]
56:2 Tende piedade de mim, ó Deus, tende piedade de mim: * porque em Vós confia a minha alma.
56:2 Na sombra de vossas asas esperarei, * até que a iniquidade passe.
56:3 Clamarei ao Deus altíssimo: * ao Deus que tanto bem me tem feito.
56:4 Enviou do céu e me livrou: * cobriu de desonra os que me calcavam.
56:4 Deus enviou a sua misericórdia e a sua verdade, * e tirou a minha alma do meio dos jovens leões: dormi conturbado.
56:5 Os filhos dos homens têm dentes que são armas e setas: * e a sua língua é uma espada aguda.
56:6 Exaltai-Vos sobre os céus, ó Deus, * e a vossa glória sobre toda a terra.
56:7 Eles prepararam laços para os meus pés: * e curvaram a minha alma.
56:7 Cavaram ante mim uma cova: * e caíram nela.
56:8 Meu coração, ó Deus, está preparado, meu coração está preparado: * cantarei e entoarei salmos.
56:9 Levanta-te, glória minha, levanta-te, saltério e cítara: * levantar-me-ei à aurora.
56:10 Louvar-Vos-ei entre os povos, ó Senhor: * e entoar-Vos-ei salmos entre as gentes.
56:11 Porque a vossa misericórdia foi exaltada até aos céus * e a vossa verdade até às nuvens.
56:12 Exaltai-Vos sobre os céus, ó Deus: * e a vossa glória acima de toda a terra.
56:2 Miserére mei, Deus, miserére mei: * quóniam in te confídit ánima mea.
56:2 Et in umbra alárum tuárum sperábo, * donec tránseat iníquitas.
56:3 Clamábo ad Deum altíssimum: * Deum qui benefécit mihi.
56:4 Misit de cælo, et liberávit me: * dedit in oppróbrium conculcántes me.
56:4 Misit Deus misericórdiam suam, et veritátem suam, * et erípuit ánimam meam de médio catulórum leónum: dormívi conturbátus.
56:5 Fílii hóminum dentes eórum arma et sagíttæ: * et lingua eórum gládius acútus.
56:6 Exaltáre super cælos, Deus, * et in omnem terram glória tua.
56:7 Láqueum paravérunt pédibus meis: * et incurvavérunt ánimam meam.
56:7 Fodérunt ante fáciem meam fóveam: * et incidérunt in eam.
56:8 Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum: * cantábo, et psalmum dicam.
56:9 Exsúrge, glória mea, exsúrge, psaltérium et cíthara: * exsúrgam dilúculo.
56:10 Confitébor tibi in pópulis, Dómine: * et psalmum dicam tibi in géntibus:
56:11 Quóniam magnificáta est usque ad cælos misericórdia tua, * et usque ad nubes véritas tua.
56:12 Exaltáre super cælos, Deus: * et super omnem terram glória tua.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Fílii hóminum dentes eórum arma et sagíttæ, et lingua eórum gládius acútus.
Intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.
Salmo 63 [8]
63:2 Ouvi, ó Deus, a minha oração quando Vos rogo: * livrai a minha alma do temor do inimigo.
63:3 Defendestes-me da conspiração dos malignos: * da multidão dos que praticam a iniquidade.
63:4 Pois aguçaram as suas línguas como a espada: * curvaram o arco envenenado, para de emboscada assetear o inocente.
63:6 De súbito o assetearão sem temor algum: * obstinaram-se na sua depravada resolução.
63:6 Convencionaram esconder laços: * e disseram: quem os verá?
63:7 Inventaram crimes: * cansaram-se a esquadrinhar manhas.
63:7 O homem penetrará até ao fundo do coração: * e Deus será exaltado.
63:8 As flechas das crianças são as suas feridas: * e as suas línguas contra eles perderam a força.
63:9 Todos os que os viam ficaram abalados: * e todo o homem temeu.
63:10 Anunciaram as obras de Deus, * e compreenderam os seus actos.
63:11 Alegrar-se-á o justo no Senhor e esperará n’Ele, * e serão louvados todos os de coração recto.
63:2 Exáudi, Deus, oratiónem meam cum déprecor: * a timóre inimíci éripe ánimam meam.
63:3 Protexísti me a convéntu malignántium: * a multitúdine operántium iniquitátem.
63:4 Quia exacuérunt ut gládium linguas suas: * intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.
63:6 Súbito sagittábunt eum, et non timébunt: * firmavérunt sibi sermónem nequam.
63:6 Narravérunt ut abscónderent láqueos: * dixérunt: Quis vidébit eos?
63:7 Scrutáti sunt iniquitátes: * defecérunt scrutántes scrutínio.
63:7 Accédet homo ad cor altum: * et exaltábitur Deus.
63:8 Sagíttæ parvulórum factæ sunt plagæ eórum: * et infirmátæ sunt contra eos linguæ eórum.
63:9 Conturbáti sunt omnes qui vidébant eos: * et tímuit omnis homo.
63:10 Et annuntiavérunt ópera Dei, * et facta eius intellexérunt.
63:11 Lætábitur iustus in Dómino, et sperábit in eo, * et laudabúntur omnes recti corde.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.
Factus sum * sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber.
Factus sum * sicut homo sine adiutório, inter mórtuos liber.
Antiphona · Factus sum Modo IV
The Liber Usualis, 1961, p. 770 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Factus sum * sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber.
Salmo 87 [9]
87:2 Senhor Deus da minha salvação: * de dia e de noite clamei ante Vós.
87:3 Chegue à vossa presença a minha oração: * inclinai o vosso ouvido à minha súplica:
87:4 Pois a minha alma está repleta de males: * e a minha vida aproxima-se do inferno.
87:5 Sou contado entre os que descem à cova: * tornei-me como um homem sem socorro, livre entre os mortos.
87:6 Como os feridos que dormem nos sepulcros, de quem já não Vos lembrais: * e que foram repelidos de vossa mão.
87:7 Puseram-me num fosso profundo: * em lugares tenebrosos e na sombra da morte.
87:8 Sobre mim pesou a vossa fúria: * e fizestes vir sobre mim todas vossas ondas.
87:9 Afastastes de mim os meus conhecidos: * fizeram de mim o objecto da sua abominação.
87:9 Entregue fui e sem poder sair: * os meus olhos desfaleceram de miséria.
87:10 A Vós, ó Senhor, clamei todo o dia: * para Vós estendi as minhas mãos.
87:11 Porventura fareis milagres em mercê dos mortos: * porventura os médicos os ressuscitarão, para que Vos louvem?
87:12 Acaso publicará alguém na sepultura a vossa misericórdia, * e a vossa verdade na perdição?
87:13 Porventura vossas maravilhas serão conhecidas nas trevas, * e a vossa justiça na terra do esquecimento?
87:14 Por isso eu, ó Senhor, a Vós clamo: * e logo de manhã vai ante Vós a minha oração.
87:15 Porque rejeitais, ó Senhor, a minha oração: * e apartais de mim a vossa face?
87:16 Sou um pobre e vivo em trabalhos desde a minha mocidade: * e, depois de exaltado, fui humilhado e conturbado.
87:17 Por cima de mim passaram as vossas iras: * e os vossos terrores me conturbaram.
87:18 Cercaram-me como água todo o dia: * juntos me cercaram.
87:19 Afastastes de mim amigos e parentes: * e os meus conhecidos, devido à miséria.
87:2 Dómine, Deus salútis meæ: * in die clamávi, et nocte coram te.
87:3 Intret in conspéctu tuo orátio mea: * inclína aurem tuam ad precem meam:
87:4 Quia repléta est malis ánima mea: * et vita mea inférno appropinquávit.
87:5 Æstimátus sum cum descendéntibus in lacum: * factus sum sicut homo sine adiutório, inter mórtuos liber.
87:6 Sicut vulneráti dormiéntes in sepúlcris, quorum non es memor ámplius: * et ipsi de manu tua repúlsi sunt.
87:7 Posuérunt me in lacu inferióri: * in tenebrósis, et in umbra mortis.
87:8 Super me confirmátus est furor tuus: * et omnes fluctus tuos induxísti super me.
87:9 Longe fecísti notos meos a me: * posuérunt me abominatiónem sibi.
87:9 Tráditus sum, et non egrediébar: * óculi mei languérunt præ inópia.
87:10 Clamávi ad te, Dómine, tota die: * expándi ad te manus meas.
87:11 Numquid mórtuis fácies mirabília: * aut médici suscitábunt, et confitebúntur tibi?
87:12 Numquid narrábit áliquis in sepúlcro misericórdiam tuam, * et veritátem tuam in perditióne?
87:13 Numquid cognoscéntur in ténebris mirabília tua, * et iustítia tua in terra obliviónis?
87:14 Et ego ad te, Dómine, clamávi: * et mane orátio mea prævéniet te.
87:15 Ut quid, Dómine, repéllis oratiónem meam: * avértis fáciem tuam a me?
87:16 Pauper sum ego, et in labóribus a iuventúte mea: * exaltátus autem, humiliátus sum et conturbátus.
87:17 In me transiérunt iræ tuæ: * et terróres tui conturbavérunt me.
87:18 Circumdedérunt me sicut aqua tota die: * circumdedérunt me simul.
87:19 Elongásti a me amícum et próximum: * et notos meos a miséria.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Factus sum sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber.
Factus sum sicut homo sine adiutório, inter mórtuos liber.
Factus est obédiens usque ad mortem.
Mortem autem crucis.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Dos laços dos nossos pecados nos absolva o Senhor omnipotente e misericordioso.
A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
Amém.
Amen.
Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.
Iube, Dómine, benedícere.
Abençoe-nos Aquele que vive e reina sem fim.
Ille nos benedícat, qui sine fine vivit et regnat.
Amém.
Amen.
Leitura 1
De Daniéle Prophéta
Dan 9:1-5
1 In anno primo Daríi fílii Assuéri de sémine Medórum, qui imperávit super regnum Chaldæórum,
2 Anno uno regni ejus, ego Dániel intelléxi in libris númerum annórum, de quo factus est sermo Dómini ad Jeremíam prophétam, ut compleréntur desolatiónis Jerúsalem septuagínta anni.
3 Et pósui fáciem meam ad Dóminum Deum meum rogáre et deprecári in jejúniis, sacco, et cínere.
4 Et orávi Dóminum Deum meum, et conféssus sum, et dixi: Obsecro, Dómine Deus magne et terríbilis, custódiens pactum, et misericórdiam diligéntibus te, et custodiéntibus mandáta tua:
5 Peccávimus, iniquitátem fécimus, ímpie égimus, et recéssimus: et declinávimus a mandátis tuis ac judíciis.
1 In anno primo Daríi fílii Assuéri de sémine Medórum, qui imperávit super regnum Chaldæórum,
2 Anno uno regni eius, ego Dániel intelléxi in libris númerum annórum, de quo factus est sermo Dómini ad Ieremíam prophétam, ut compleréntur desolatiónis Ierúsalem septuagínta anni.
3 Et pósui fáciem meam ad Dóminum Deum meum rogáre et deprecári in ieiúniis, sacco, et cínere.
4 Et orávi Dóminum Deum meum, et conféssus sum, et dixi: Obsecro, Dómine Deus magne et terríbilis, custódiens pactum, et misericórdiam diligéntibus te, et custodiéntibus mandáta tua:
5 Peccávimus, iniquitátem fécimus, ímpie égimus, et recéssimus: et declinávimus a mandátis tuis ac iudíciis.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Vínea mea elécta, ego te plantávi, dicit Dóminus: et tu facta es mihi nimis amára: * Quia parásti crucem Salvatóri tuo.
Pópule meus, quid feci tibi, aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Quia parásti crucem Salvatóri tuo.
Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.
Iube, Dómine, benedícere.
O auxílio divino permaneça sempre connosco.
Divínum auxílium máneat semper nobíscum.
Amém.
Amen.
Leitura 2
Dan 9:21-24
21 Adhuc me loquénte in oratióne, ecce vir Gábriel, quem víderam in visióne a princípio, cito volans tétigit me in témpore sacrifícii vespertíni.
22 Et dócuit me, et locútus est mihi, dixítque: Dániel, nunc egréssus sum ut docérem te, et intellégeres.
23 Ab exórdio precum tuárum egréssus est sermo: ego autem veni ut indicárem tibi, quia vir desideriórum es: tu ergo animadvérte sermónem, et intéllege visiónem.
24 Septuagínta hebdómades abbreviátæ sunt super pópulum tuum et super urbem sanctam tuam, ut consummétur prævaricátio, et finem accípiat peccátum, et deleátur iníquitas, et adducátur justítia sempitérna, et impleátur vísio et prophetía, et ungátur Sanctus sanctórum.
21 Adhuc me loquénte in oratióne, ecce vir Gábriel, quem víderam in visióne a princípio, cito volans tétigit me in témpore sacrifícii vespertíni.
22 Et dócuit me, et locútus est mihi, dixítque: Dániel, nunc egréssus sum ut docérem te, et intellégeres.
23 Ab exórdio precum tuárum egréssus est sermo: ego autem veni ut indicárem tibi, quia vir desideriórum es: tu ergo animadvérte sermónem, et intéllege visiónem.
24 Septuagínta hebdómades abbreviátæ sunt super pópulum tuum et super urbem sanctam tuam, ut consummétur prævaricátio, et finem accípiat peccátum, et deleátur iníquitas, et adducátur iustítia sempitérna, et impleátur vísio et prophetía, et ungátur Sanctus sanctórum.
Dan 9:25-27
25 Scito ergo, et animadvérte: ab éxitu sermónis, ut íterum ædificétur Jerúsalem, usque ad christum ducem, hebdómades septem, et hebdómades sexagínta duæ erunt: et rursum ædificábitur platéa, et muri in angústia témporum.
26 Et post hebdómades sexagínta duas occidétur Christus: et non erit ejus pópulus qui eum negatúrus est. Et civitátem et sanctuárium dissipábit pópulus cum duce ventúro: et finis ejus vástitas, et post finem belli statúta desolátio.
27 Confirmábit autem pactum multis hebdómada una: et in dimídio hebdómadis defíciet hóstia et sacrifícium: et erit in templo abominátio desolatiónis: et usque ad consummatiónem et finem perseverábit desolátio.
25 Scito ergo, et animadvérte: ab éxitu sermónis, ut íterum ædificétur Ierúsalem, usque ad christum ducem, hebdómades septem, et hebdómades sexagínta duæ erunt: et rursum ædificábitur platéa, et muri in angústia témporum.
26 Et post hebdómades sexagínta duas occidétur Christus: et non erit eius pópulus qui eum negatúrus est. Et civitátem et sanctuárium dissipábit pópulus cum duce ventúro: et finis eius vástitas, et post finem belli statúta desolátio.
27 Confirmábit autem pactum multis hebdómada una: et in dimídio hebdómadis defíciet hóstia et sacrifícium: et erit in templo abominátio desolatiónis: et usque ad consummatiónem et finem perseverábit desolátio.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Ego propter te flagellávi Ægýptum cum primogénitis suis: * Et tu me flagellátum tradidísti, * Qui tamquam agnus coram tondénte se obmútui, et non apérui os meum.
Pópule meus, quid feci tibi, aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Et tu me flagellátum tradidísti.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Qui tamquam agnus coram tondénte se obmútui, et non apérui os meum.
Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.
Iube, Dómine, benedícere.
À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
Amém.
Amen.
Leitura 3
Sermo sancti Bernárdi Abbátis
Feria 4. Hebdom. S. Serm. de Passione Domini
In passióne domínica, fratres, tria specialiter convénit intuéri: opus, modum, causam. Nam in ópere quidem patiéntia, in modo humílitas, in causa cáritas commendatur. Patiéntia autem singuláris, quod vidélicet: cum supra dorsum ejus fabricarent peccatóres; cum sic extenderetur in ligno, ut dinumerarentur ómnia ossa ejus; cum fortíssimum illud propugnaculum, quod custódit Israël, lindique foraretur; cum foderéntur manus ejus et pedes, sicut agnus ad occisionem ductus sit et tamquam ovis coram tondénte non apéruit os suum. Non advérsus Patrem
murmurans, a quo missus fúerat; non advérsus humánum genus, pro quo, quæ non rapuit, exsolvebat; non dénique vel contra pópulum ipsum peculiárem sibi, a quo pro tantis benefíciis tanta mala recipiebat.
Modum ipsum, si diligénter attendas, non modo mitem, sed et húmilem corde cognosces. Nempe in humilitáte judícium ejus sublatum est, cum nec ad tantas blasphemias, nec ad falsissima, quæ sibi objiciebantur crímina respónderet. Vídimus, inquit, eum et non erat ei aspectus, nec speciosum forma præ fíliis hóminum, sed oppróbrium hóminum et tamquam leprosum, novissimum virórum, plane virum dolórum a Deo percussum et humiliátum; ita ut nulla esset ei spécies, neque decor. O novissimum et altíssimum! O húmilem et sublimem! Oppróbrium hóminum et glóriam Angelórum! Nemo illo sublimior, neque humilior. Dénique sputis illitus est, oppróbriis saturatus est, morte turpissima condemnátus est, cum sceleratis deputatus est. Nihílque merebitur vel ista humílitas, quæ hunc habet modum; imo quæ tam est ultra modum? Sicut est patiéntia singuláris, sic et humílitas admirábilis; utráque sine exémplo.
Utrámque tamen magnífice causa ipsa comméndat, nimírum cáritas est. Propter nímiam enim caritátem suam, qua diléxit nos Deus, ut servum redímeret, nec Pater Fílio, nec sibi Fílius ipse pepércit. Vere nímiam, quia et hæc mensúram excedit, modum superat, plane supereminens univérsis. Majórem, inquit, caritátem nemo habet, quam ut ánimam suam ponat quis pro amícis suis. Tu majórem habuisti Dómine, ponens eam étiam pro inimícis. Cum enim adhuc inimíci essémus, per mortem tuam et tibi reconciliati sumus et Patri. Quænam ergo ália vidébitur esse, vel fuísse, vel fore huic símilis caritáti? Vix pro justo quis móritur. Tu pro injustis passus es, moriens propter delícta nostra, qui venisti justificare gratis peccatóres, servos fácere fratres, captívos cohæredes, éxsules reges.
In passióne domínica, fratres, tria specialiter convénit intuéri: opus, modum, causam. Nam in ópere quidem patiéntia, in modo humílitas, in causa cáritas commendatur. Patiéntia autem singuláris, quod vidélicet: cum supra dorsum eius fabricarent peccatóres; cum sic extenderetur in ligno, ut dinumerarentur ómnia ossa eius; cum fortíssimum illud propugnaculum, quod custódit Israël, lindique foraretur; cum foderéntur manus eius et pedes, sicut agnus ad occisionem ductus sit et tamquam ovis coram tondénte non apéruit os suum. Non advérsus Patrem
murmurans, a quo missus fúerat; non advérsus humánum genus, pro quo, quæ non rapuit, exsolvebat; non dénique vel contra pópulum ipsum peculiárem sibi, a quo pro tantis benefíciis tanta mala recipiebat.
Modum ipsum, si diligénter attendas, non modo mitem, sed et húmilem corde cognosces. Nempe in humilitáte iudícium eius sublatum est, cum nec ad tantas blasphemias, nec ad falsissima, quæ sibi obiiciebantur crímina respónderet. Vídimus, inquit, eum et non erat ei aspectus, nec speciosum forma præ fíliis hóminum, sed oppróbrium hóminum et tamquam leprosum, novissimum virórum, plane virum dolórum a Deo percussum et humiliátum; ita ut nulla esset ei spécies, neque decor. O novissimum et altíssimum! O húmilem et sublimem! Oppróbrium hóminum et glóriam Angelórum! Nemo illo sublimior, neque humilior. Dénique sputis illitus est, oppróbriis saturatus est, morte turpissima condemnátus est, cum sceleratis deputatus est. Nihílque merebitur vel ista humílitas, quæ hunc habet modum; imo quæ tam est ultra modum? Sicut est patiéntia singuláris, sic et humílitas admirábilis; utráque sine exémplo.
Utrámque tamen magnífice causa ipsa comméndat, nimírum cáritas est. Propter nímiam enim caritátem suam, qua diléxit nos Deus, ut servum redímeret, nec Pater Fílio, nec sibi Fílius ipse pepércit. Vere nímiam, quia et hæc mensúram excedit, modum superat, plane supereminens univérsis. Maiórem, inquit, caritátem nemo habet, quam ut ánimam suam ponat quis pro amícis suis. Tu maiórem habuisti Dómine, ponens eam étiam pro inimícis. Cum enim adhuc inimíci essémus, per mortem tuam et tibi reconciliati sumus et Patri. Quænam ergo ália vidébitur esse, vel fuísse, vel fore huic símilis caritáti? Vix pro iusto quis móritur. Tu pro iniustis passus es, moriens propter delícta nostra, qui venisti iustificare gratis peccatóres, servos fácere fratres, captívos cohæredes, éxsules reges.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Te Deum
Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.
Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:
Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.
Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.
O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.
A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.
Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.
Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.
Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.
O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:
Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.
Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.
Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.
Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.
Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.
Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.
Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.
Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * maiestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ maiestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Iudex créderis * esse ventúrus.
(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.
Oração
Votiva
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Dómine Jesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die judícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Dómine Iesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die iudícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Ó Vós, que viveis e reinais com Deus Pai em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Início
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúia.
Salmos
Salmos, antífonas Votiva
Fui flagellátus * tota die, et castigátio mea in matutínis.
Salmo 92 [1]
92:1 O Senhor reinou e vestiu-se de magnificência: * vestiu-se o Senhor de fortaleza e cingiu-se dela.
92:1 Pois firmou o orbe da terra, * que não será abalada.
92:2 De então ficou vosso trono preparado: * Vós sois desde a eternidade.
92:3 Os rios levantaram, ó Senhor: * os rios levantaram a sua voz.
92:3 Levantaram os rios o som das suas ondas, * com estrondo das muitas águas.
92:4 Maravilhosas as elevações do mar: * admirável o Senhor nas alturas.
92:5 Vossos testemunhos são digníssimos de fé: * a santidade convém à vossa casa, ó Senhor, na longitude dos dias.
92:1 Dóminus regnávit, decórem indútus est: * indútus est Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se.
92:1 Étenim firmávit orbem terræ, * qui non commovébitur.
92:2 Paráta sedes tua ex tunc: * a sǽculo tu es.
92:3 Elevavérunt flúmina, Dómine: * elevavérunt flúmina vocem suam.
92:3 Elevavérunt flúmina fluctus suos, * a vócibus aquárum multárum.
92:4 Mirábiles elatiónes maris: * mirábilis in altis Dóminus.
92:5 Testimónia tua credibília facta sunt nimis: * domum tuam decet sanctitúdo, Dómine, in longitúdinem diérum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Fui flagellátus tota die, et castigátio mea in matutínis.
Veni ad montem myrrhæ * et ad collem thuris; tamquam agnus ad occisionem ductus, obmútui, et non apérui os meum.
Salmo 99 [2]
99:2 Aclamai a Deus, toda a terra: * servi o Senhor com alegria.
99:2 Vinde à sua presença * em grande exaltação.
99:3 Sabei que o Senhor é Deus: * fez-nos Ele e não nós a nós mesmos.
99:3 O seu povo e as ovelhas do seu pasto: * entrai nos seus portões com louvor, nos seus átrios com hinos: glorificai-O.
99:4 Louvai o seu nome: porque o Senhor é suave, a sua misericórdia é eterna: * e a sua verdade permanece de geração em geração.
99:2 Iubiláte Deo, omnis terra: * servíte Dómino in lætítia.
99:2 Introíte in conspéctu eius, * in exsultatióne.
99:3 Scitóte quóniam Dóminus ipse est Deus: * ipse fecit nos, et non ipsi nos.
99:3 Pópulus eius, et oves páscuæ eius: * introíte portas eius in confessióne, átria eius in hymnis: confitémini illi.
99:4 Laudáte nomen eius: quóniam suávis est Dóminus, in ætérnum misericórdia eius, * et usque in generatiónem et generatiónem véritas eius.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Veni ad montem myrrhæ et ad collem thuris; tamquam agnus ad occisionem ductus, obmútui, et non apérui os meum.
Fodérunt manus meas * et pedes meos: dinumeravérunt ómnia ossa mea.
Salmo 62 [3]
62:2 Ó Deus, ó meu Deus, * a Vós vigio desde a aurora.
62:2 De Vós está sedenta a minha alma, * de quantas maneiras a minha carne.
62:3 Em terra deserta, intransitável e sem água: * no santuário me apresentei a Vós, para contemplar o vosso poder e a vossa glória.
62:4 Porque a vossa misericórdia é melhor que as vidas: * os meus lábios Vos louvarão.
62:5 Assim Vos bendirei em minha vida: * e, invocando o vosso nome, levantarei as minhas mãos.
62:6 Como de banha e gordura seja farta a minha alma: * e com lábios de júbilo louvar-Vos-á a minha boca.
62:7 Se me tenho lembrado de Vós sobre o meu leito, nas madrugadas meditarei em Vós: * pois fostes o meu defensor.
62:8 À sombra de vossas asas me regozijarei, a minha alma está presa a Vós: * a vossa dextra me acolheu.
62:10 Eles em vão procuraram tirar-me a vida, entrarão nas profundidades da terra: * serão entregues ao poder da espada e virão a ser presa das raposas.
62:12 Entretanto o rei alegrar-se-á em Deus, louvados serão todos os que juram por Ele: * pois foi fechada a boca aos que proferiam iniquidades.
62:2 Deus, Deus meus, * ad te de luce vígilo.
62:2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
62:3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
62:4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
62:5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
62:6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
62:7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adiútor meus.
62:8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
62:10 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
62:12 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui iurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Fodérunt manus meas et pedes meos: dinumeravérunt ómnia ossa mea.
Consolantem me * quæsívi, et non invéni: dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto.
Cântico dos Três Jovens [4]
Dn 3:57-88,56
3:57 Bendizei o Senhor, todas as obras do Senhor: * louvai-O e aclamai-O em todos os séculos.
3:58 Anjos do Senhor, bendizei o Senhor: * céus, bendizei o Senhor:
3:59 Águas todas, que estais sobre os céus, bendizei o Senhor: * bendizei o Senhor, todos os exércitos do Senhor.
3:60 Bendizei o Senhor, sol e lua: * bendizei o Senhor, estrelas do céu.
3:61 Chuvas e orvalhos, bendizei todos o Senhor: * ventos, bendizei todos o Senhor.
3:62 Bendizei o Senhor, ó fogo e chamas: * bendizei o Senhor, ó frio e calor.
3:63 Ó orvalhos e geadas, bendizei o Senhor: * ó gelo e frio, bendizei o Senhor.
3:64 Bendizei o Senhor, ó gelos e neves: * bendizei o Senhor, ó noites e dias.
3:65 Luz e trevas, bendizei o Senhor: * relâmpagos e nuvens, bendizei o Senhor.
3:66 Que a terra bendiga o Senhor: * que O louve e aclame em todos os séculos.
3:67 Ó montes e colinas, bendizei o Senhor: * ó todos os seres, que germinais na terra, bendizei o Senhor.
3:68 Bendizei o Senhor, ó fontes: * bendizei o Senhor, ó mares e rios.
3:69 Peixes e todos os entes, que vos moveis nas águas, bendizei o Senhor: * aves do céu, bendizei todas o Senhor.
3:70 Ó animais e rebanhos, bendizei todos o Senhor: * bendizei o Senhor, ó filhos dos homens.
3:71 Que Israel bendiga o Senhor: * que O louve e aclame em todos os séculos.
3:72 Sacerdotes do Senhor, bendizei o Senhor: * servos do Senhor, bendizei o Senhor.
3:73 Bendizei o Senhor, ó espíritos e almas dos justos: * bendizei o Senhor, ó santos e humildes de coração.
3:74 Bendizei o Senhor, ó Ananias, Azarias e Misael: * louvai-O e exaltai-O em todos os séculos.
3:75 (inclina cabeça) Bendigamos o Pai, e o Filho, assim como o Espírito Santo; * louvemo-l’O e aclamemo-l’O em todos os séculos.
3:56 Bendito sois, Senhor, no firmamento do céu: * e digno de ser louvado, glorioso e aclamado em todos os séculos.
3:57 Benedícite, ómnia ópera Dómini, Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
3:58 Benedícite, Ángeli Dómini, Dómino: * benedícite, cæli, Dómino.
3:59 Benedícite, aquæ omnes, quæ super cælos sunt, Dómino: * benedícite, omnes virtútes Dómini, Dómino.
3:60 Benedícite, sol et luna, Dómino: * benedícite, stellæ cæli, Dómino.
3:61 Benedícite, omnis imber et ros, Dómino: * benedícite, omnes spíritus Dei, Dómino.
3:62 Benedícite, ignis et æstus, Dómino: * benedícite, frigus et æstus, Dómino.
3:63 Benedícite, rores et pruína, Dómino: * benedícite, gelu et frigus, Dómino.
3:64 Benedícite, glácies et nives, Dómino: * benedícite, noctes et dies, Dómino.
3:65 Benedícite, lux et ténebræ, Dómino: * benedícite, fúlgura et nubes, Dómino.
3:66 Benedícat terra Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sǽcula.
3:67 Benedícite, montes et colles, Dómino: * benedícite, univérsa germinántia in terra, Dómino.
3:68 Benedícite, fontes, Dómino: * benedícite, mária et flúmina, Dómino.
3:69 Benedícite, cete, et ómnia, quæ movéntur in aquis, Dómino: * benedícite, omnes vólucres cæli, Dómino.
3:70 Benedícite, omnes béstiæ et pécora, Dómino: * benedícite, fílii hóminum, Dómino.
3:71 Benedícat Israël Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sǽcula.
3:72 Benedícite, sacerdótes Dómini, Dómino: * benedícite, servi Dómini, Dómino.
3:73 Benedícite, spíritus, et ánimæ iustórum, Dómino: * benedícite, sancti, et húmiles corde, Dómino.
3:74 Benedícite, Ananía, Azaría, Mísaël, Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
3:75 (Fit reverentia:) Benedicámus Patrem et Fílium cum Sancto Spíritu: * laudémus et superexaltémus eum in sǽcula.
3:56 Benedíctus es, Dómine, in firmaménto cæli: * et laudábilis, et gloriósus, et superexaltátus in sǽcula.
Consolantem me quæsívi, et non invéni: dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto.
Cum accepísset Jesus * acetum, dixit: Consummatum est; et inclináto cápite, emísit spíritum.
Cum accepísset Iesus * acetum, dixit: Consummatum est; et inclináto cápite, emísit spíritum.
Antiphona · Cum accepisset acetum Modo I
Liber antiphonarius, 1960, p. 440 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Cum accepísset Jesus * acetum, dixit: Consummatum est; et inclináto cápite, emísit spíritum.
Salmo 148 [5]
148:1 Louvai o Senhor dos céus: * louvai-O nas alturas.
148:2 Louvai-O, todos seus anjos: * louvai-O, todos os seus exércitos.
148:3 Louvai-O, sol e lua: * louvai-O, todas as estrelas luminosas.
148:4 Louvai-O, céus dos céus: * e todas as águas que estão sobre os céus, louvem o nome do Senhor.
148:5 Pois Ele falou e foram feitas: * mandou e foram criadas.
148:6 Ele estabeleceu-as para sempre e pelos séculos dos séculos: * fixou-lhes uma doutrina que não passará.
148:7 Louvai o Senhor criaturas da terra, * ó dragões, e todos abismos.
148:8 Fogo, granizo, neve, geada, espírito das tempestades: * que executam a sua palavra:
148:9 Montes e todos outeiros: * árvores frutíferas e todos os cedros.
148:10 Animais e todos os gados: * serpentes e aves que voam:
148:11 Reis da terra e todos os povos: * príncipes e todos os juízes da terra.
148:12 Jovens e donzelas, velhos e meninos louvem o nome do Senhor: * pois só o seu nome é digno de ser exaltado.
148:14 Seu louvor está acima do céu e da terra: * Ele ergueu o poder do seu povo.
148:14 Cantem-Lhe hinos todos seus santos: * os filhos de Israel, o povo que se aproxima d’Ele.
148:1 Laudáte Dóminum de cælis: * laudáte eum in excélsis.
148:2 Laudáte eum, omnes Ángeli eius: * laudáte eum, omnes virtútes eius.
148:3 Laudáte eum, sol et luna: * laudáte eum, omnes stellæ et lumen.
148:4 Laudáte eum, cæli cælórum: * et aquæ omnes, quæ super cælos sunt, laudent nomen Dómini.
148:5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
148:6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
148:7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
148:8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum eius:
148:9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
148:10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
148:11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes iúdices terræ.
148:12 Iúvenes, et vírgines: senes cum iunióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen eius solíus.
148:14 Conféssio eius super cælum et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
148:14 Hymnus ómnibus sanctis eius: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Cum accepísset Jesus acetum, dixit: Consummatum est; et inclináto cápite, emísit spíritum.
Cum accepísset Iesus acetum, dixit: Consummatum est; et inclináto cápite, emísit spíritum.
Capítulo Hino Verso
Votiva
Philipp 2
Fratres: Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo: sed semetípsum exinanívit, formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus, et hábitu invéntus ut homo. Humiliávit semetípsum, factus obédiens
usque ad mortem, mortem autem crucis.
Fratres: Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Iesu: qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo: sed semetípsum exinanívit, formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus, et hábitu invéntus ut homo. Humiliávit semetípsum, factus obédiens
usque ad mortem, mortem autem crucis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Hino
Sævo dolórum turbine
Iactatur, atris óbrutus
Pœnis, acerba sustinens,
Redémptor affixus Cruci.
Pedes manúsque horribili
Clavi cruentant vúlnere;
Cor, vultus, artus, pectora
Sacro redundant sánguine.
Flet, orat, et clamans obit;
Cor Matris ictum concídit;
Heu Mater! Heu Fili! dolor
Ingrata frangat pectora.
Montes, sepúlcra, saxaque
Scinduntur; arva, flúmina,
Rupes, et æquor contremunt,
Templique velum scinditur.
Sol, luna, cælum, sidera
Plangunt, et Orbis ingemit.
O vos viri, vos párvuli,
Nuptæ, puéllæ, plangite,
Adstate mœrentes Cruci,
Pedes beátos ungite,
Lavate fletu, tergite
Comis, et ore lambite.
Tu, caritátis victima,
Ut nostra tollas crímina,
Nobis salubri perficis
Adoptiónem Sánguine.
Nostra ergo pax et gáudium,
Sis vita, Iesu, et prǽmium,
Sis ductor et lux in via,
Merces, coróna in Pátria.
Amen.
Ipse vulnerátus est propter iniquitátes nostras.
Et attrítus est propter scélera nostra.
Cântico: Benedictus
Antífona Votiva
Ad Jesum autem * cum veníssent, ut vidérunt eum jam mórtuum, non fregérunt ejus crura; sed unus mílitum láncea latus ejus apéruit, et contínuo exívit sanguis et aqua.
Ad Iesum autem * cum veníssent, ut vidérunt eum iam mórtuum, non fregérunt eius crura; sed unus mílitum láncea latus eius apéruit, et contínuo exívit sanguis et aqua.
Cântico de Zacarias
Lucas 1:68-79
1:68 Bendito seja o Senhor, ✠ Deus de Israel * pois visitou e resgatou o seu povo.
1:69 Fez surgir para nós uma força salvadora, * na casa de David, seu servo.
1:70 Assim como falou pela boca dos santos, * dos seus profetas desde os tempos antigos.
1:71 Para nos salvar dos inimigos, * e da mão dos que nos odeiam.
1:72 Usando de misericórdia com nossos pais, * lembrando a sua santa aliança.
1:73 E o juramento que fizera a nosso pai Abraão, * em nosso favor:
1:74 De que, livres das mãos dos inimigos, * o serviríamos sem temor,
1:75 Em santidade e justiça diante dele, * todos os dias de nossa vida.
1:76 E tu, menino, serás chamado Profeta do Altíssimo, * porque irás na frente do Senhor, preparando os seus caminhos;
1:77 Dando ao seu povo o conhecimento da salvação, * para a remissão dos seus pecados.
1:78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, * pela qual nos visitou a luz do alto.
1:79 Para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, * dirigir nossos pés no caminho da paz.
1:68 Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israël: * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
1:69 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David, púeri sui.
1:70 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius:
1:71 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos.
1:72 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
1:73 Iusiurándum, quod iurávit ad Ábraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
1:74 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
1:75 In sanctitáte, et iustítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
1:76 Et tu, puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini, paráre vias eius:
1:77 Ad dandam sciéntiam salútis plebi eius: * in remissiónem peccatórum eórum:
1:78 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
1:79 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ad Jesum autem cum veníssent, ut vidérunt eum jam mórtuum, non fregérunt ejus crura; sed unus mílitum láncea latus ejus apéruit, et contínuo exívit sanguis et aqua.
Ad Iesum autem cum veníssent, ut vidérunt eum iam mórtuum, non fregérunt eius crura; sed unus mílitum láncea latus eius apéruit, et contínuo exívit sanguis et aqua.
Antiphona · Ad Jesum autem Modo I
Liber antiphonarius, 1960, p. 538.13 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Psalmus · Canticum Zachariæ Tonus 1 f
GregoBase, CC0
Ad Jesum autem * cum veníssent, ut vidérunt eum jam mórtuum, non fregérunt ejus crura; sed unus mílitum láncea latus ejus apéruit, et contínuo exívit sanguis et aqua.
Preces Feriais
omitido
Oração
Votiva
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Dómine Jesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die judícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Dómine Iesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die iudícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Ó Vós, que viveis e reinais com Deus Pai em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Comemoração: S. Josafá, Bispo e Mártir
Aquele que aborrece a sua vida neste mundo, guarda-a para a vida eterna.
Qui odit ánimam suam in hoc mundo, in vitam ætérnam custódit eam.
Antiphona · Qui odit animam suam Modo III
Liber antiphonarius, 1960, p. [19] · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Aquele que aborrece a sua vida neste mundo, guarda-a para a vida eterna.
O justo florescerá como a palmeira.
Iustus ut palma florébit.
Como o cedro do Líbano multiplicar-se-á.
Sicut cedrus Líbani multiplicábitur.
Oremos.
Orémus.
Senhor, Vos imploramos, despertai na vossa Igreja, o Espírito de que o B. Josafá, vosso Mártir, estava cheio e que o levou a dar a vida pelas suas ovelhas, a fim de que pela sua intercessão, animados e fortalecidos pelo mesmo Espírito, nunca temamos sacrificar a nossa vida pelos nossos irmãos.
Excita, quǽsumus, Dómine, in Ecclésia tua Spíritum, quo replétus beátus Iósaphat Martyr et Póntifex tuus ánimam suam pro óvibus pósuit: ut, eo intercedénte, nos quoque eódem Spíritu moti ac roboráti, ánimam nostram pro frátribus pónere non vereámur.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do mesmo Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte eiúsdem Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Início
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúia.
Hino
Já o dia nasceu novamente.
Supliquemos, orando, ao Senhor
que nos guarde do mal neste dia
e por atos vivamos o amor.
Iam lucis orto sídere,
Deum precémur súpplices,
Ut in diúrnis áctibus
Nos servet a nocéntibus.
Ponha freios à língua e a modere,
da discórdia evitando a paixão;
que nos vele o olhar e o defenda
da vaidade e de toda a ilusão.
Linguam refrénans témperet,
Ne litis horror ínsonet:
Visum fovéndo cóntegat,
Ne vanitátes háuriat.
Sejam puros os seres no íntimo,
dominando os instintos do mal.
Evitemos do orgulho o veneno,
moderando o impulso carnal.
Sint pura cordis íntima,
Absístat et vecórdia;
Carnis terat supérbiam
Potus cibíque párcitas.
Para que, no final deste dia,
quando a noite, em seu curso, voltar,
abstinentes e puros, possamos
sua glória e louvores cantar.
Ut, cum dies abscésserit,
Noctémque sors redúxerit,
Mundi per abstinéntiam
Ipsi canámus glóriam.
Louvor e glória ao Pai,
Ao filho seu também,
Ao Espírito Paráclito
Agora e sempre.
Amém.
Deo Patri sit glória,
Eiúsque soli Fílio,
Cum Spíritu Paráclito,
Nunc et per omne sǽculum.
Amen.
Jam lucis orto sidere Modo II
Liber antiphonarius, 1960, p. 13 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Salmos
Votiva
Aleluia, * louvai o Senhor, porque a sua misericórdia é eterna, aleluia, aleluia.
Allelúia, * confitémini Dómino, quóniam in sǽculum misericórdia eius, allelúia, allelúia.
Salmo 117 [1]
117:1 Louvai o Senhor, porque Ele é bom: * porque a sua misericórdia é eterna.
117:2 Diga agora Israel que o Senhor é bom: * e que sua misericórdia é eterna.
117:3 Diga agora a casa de Arão: * que sua misericórdia é eterna.
117:4 Digam agora os que temem o Senhor: * que sua misericórdia é eterna.
117:5 No meio da tribulação invoquei o Senhor: * e o Senhor me ouviu e me pôs ao largo.
117:6 O Senhor é o meu amparo: * não temerei o que o homem me possa fazer.
117:7 O Senhor é o meu amparo: * e eu desprezarei os meus inimigos.
117:8 É melhor confiar no Senhor, * que confiar no homem.
117:9 É melhor esperar no Senhor, * que esperar nos príncipes.
117:10 Todas as gentes me cercaram: * e no nome do Senhor me vinguei delas.
117:11 Pondo-se à minha volta, cercaram-me: * e no nome do Senhor me vinguei delas.
117:12 Cercaram-me como abelhas, incendiaram-se como fogo em espinhos: * e no nome do Senhor me vinguei delas.
117:13 Empurraram-me para cair: * e o Senhor me susteve.
117:14 O Senhor é a minha fortaleza e o meu louvor: * e tornou-se a minha salvação.
117:15 Voz de júbilo e de salvação * nas tendas dos justos.
117:16 A dextra do Senhor mostrou o seu poder: a dextra do Senhor me ergueu, * a dextra do Senhor mostrou o seu poder.
117:17 Não morrerei, mas viverei: * e narrarei as obras do Senhor.
117:18 Severamente me castigou o Senhor: * mas não me entregou à morte.
117:19 Abri-me as portas da justiça, entrarei por elas e louvarei o Senhor: * esta é a porta do Senhor, os justos entrarão por ela.
117:21 Louvar-Vos-ei porque me ouvistes: * e minha salvação Vos tornastes.
117:22 A pedra que os construtores rejeitaram: * tornou-se a pedra angular.
117:23 Foi o Senhor que fez isto: * e é admirável aos nossos olhos.
117:24 Este é o dia que o Senhor fez: * exultemos e alegremo-nos nele.
117:25 Ó Senhor, salvai-me, ó Senhor, fazei que tenha prosperidade: * bendito o que vem em nome do Senhor.
117:26 A vós bendizemos que sois da casa do Senhor: * o Senhor é Deus e a sua luz nos manifestou.
117:27 Tornai esse dia solene cobrindo de folhagem, * até à ponta do altar.
117:28 Vós sois o meu Deus e Vos louvarei: * Vós sois o meu Deus e Vos exaltarei.
117:28 Louvar-Vos-ei porque me atendestes, * e Vos tornastes a minha salvação.
117:29 Louvai o Senhor, porque é bom: * porque a sua misericórdia é eterna.
117:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
117:2 Dicat nunc Israël quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
117:3 Dicat nunc domus Aaron: * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
117:4 Dicant nunc qui timent Dóminum: * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
117:5 De tribulatióne invocávi Dóminum: * et exaudívit me in latitúdine Dóminus.
117:6 Dóminus mihi adiútor: * non timébo quid fáciat mihi homo.
117:7 Dóminus mihi adiútor: * et ego despíciam inimícos meos.
117:8 Bonum est confídere in Dómino, * quam confídere in hómine:
117:9 Bonum est speráre in Dómino, * quam speráre in princípibus.
117:10 Omnes gentes circuiérunt me: * et in nómine Dómini quia ultus sum in eos.
117:11 Circumdántes circumdedérunt me: * et in nómine Dómini quia ultus sum in eos.
117:12 Circumdedérunt me sicut apes, et exarsérunt sicut ignis in spinis: * et in nómine Dómini quia ultus sum in eos.
117:13 Impúlsus evérsus sum ut cáderem: * et Dóminus suscépit me.
117:14 Fortitúdo mea, et laus mea Dóminus: * et factus est mihi in salútem.
117:15 Vox exsultatiónis, et salútis * in tabernáculis iustórum.
117:16 Déxtera Dómini fecit virtútem: déxtera Dómini exaltávit me, * déxtera Dómini fecit virtútem.
117:17 Non móriar, sed vivam: * et narrábo ópera Dómini.
117:18 Castígans castigávit me Dóminus: * et morti non trádidit me.
117:19 Aperíte mihi portas iustítiæ, ingréssus in eas confitébor Dómino: * hæc porta Dómini, iusti intrábunt in eam.
117:21 Confitébor tibi quóniam exaudísti me: * et factus es mihi in salútem.
117:22 Lápidem, quem reprobavérunt ædificántes: * hic factus est in caput ánguli.
117:23 A Dómino factum est istud: * et est mirábile in óculis nostris.
117:24 Hæc est dies, quam fecit Dóminus: * exsultémus, et lætémur in ea.
117:25 O Dómine, salvum me fac, o Dómine, bene prosperáre: * benedíctus qui venit in nómine Dómini.
117:26 Benedíximus vobis de domo Dómini: * Deus Dóminus, et illúxit nobis.
117:27 Constitúite diem solémnem in condénsis, * usque ad cornu altáris.
117:28 Deus meus es tu, et confitébor tibi: * Deus meus es tu, et exaltábo te.
117:28 Confitébor tibi quóniam exaudísti me * et factus es mihi in salútem.
117:29 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Antiphona · Alleluia confitemini. Modo VII
Liber antiphonarius, 1960, p. 15 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Psalmus · Psalmus 117 Tonus 7 a
GregoBase, CC0
Aleluia, * louvai o Senhor, porque a sua misericórdia é eterna, aleluia, aleluia.
Salmo 118(1-16) [2]
118:1 (ALEPH) Bem-aventurados os imaculados no caminho: * que andam na lei do Senhor.
118:2 Bem-aventurados os que escrutinam seus testemunhos: * em todo o coração O buscam.
118:3 Porque os que praticam a iniquidade, * nos seus caminhos não andam.
118:4 Vós ordenastes * que os vossos mandamentos fossem guardados à risca.
118:5 Oxalá que meus passos sejam dirigidos * ao guardar de vossas justificações!
118:6 Então não serei confundido, * quando observar todos vossos mandamentos.
118:7 Louvar-Vos-ei com rectidão de coração: * porque aprendi os julgamentos da vossa justiça.
118:8 Guardarei as vossas justificações: * não me desampareis jamais.
118:9 (BETH) De que modo corrigirá o jovem o seu proceder? * Guardando as vossas palavras.
118:10 De todo meu coração Vos busquei: * não me deixeis transviar dos vossos mandamentos.
118:11 Escondi no meu coração as vossas palavras: * para contra Vós não pecar.
118:12 Bendito sois, ó Senhor: * ensinai-me as vossas justificações.
118:13 Nos meus lábios, * pronunciei todos os juízos da vossa boca.
118:14 Deleitei-me no caminho dos vossos testemunhos, * como em todas as riquezas.
118:15 Nos vossos mandamentos me exercitarei: * e considerarei os vossos caminhos.
118:16 Nas vossas justificações meditarei: * das vossas palavras não me esquecerei.
118:1 (Aleph) Beáti immaculáti in via: * qui ámbulant in lege Dómini.
118:2 Beáti, qui scrutántur testimónia eius: * in toto corde exquírunt eum.
118:3 Non enim qui operántur iniquitátem, * in viis eius ambulavérunt.
118:4 Tu mandásti * mandáta tua custodíri nimis.
118:5 Útinam dirigántur viæ meæ, * ad custodiéndas iustificatiónes tuas!
118:6 Tunc non confúndar, * cum perspéxero in ómnibus mandátis tuis.
118:7 Confitébor tibi in directióne cordis: * in eo quod dídici iudícia iustítiæ tuæ.
118:8 Iustificatiónes tuas custódiam: * non me derelínquas usquequáque.
118:9 (Beth) In quo córrigit adolescéntior viam suam? * In custodiéndo sermónes tuos.
118:10 In toto corde meo exquisívi te: * ne repéllas me a mandátis tuis.
118:11 In corde meo abscóndi elóquia tua: * ut non peccem tibi.
118:12 Benedíctus es, Dómine: * doce me iustificatiónes tuas.
118:13 In lábiis meis, * pronuntiávi ómnia iudícia oris tui.
118:14 In via testimoniórum tuórum delectátus sum, * sicut in ómnibus divítiis.
118:15 In mandátis tuis exercébor: * et considerábo vias tuas.
118:16 In iustificatiónibus tuis meditábor: * non oblivíscar sermónes tuos.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus · Psalmus 118(1-16) Tonus 7 a
GregoBase, CC0
Salmo 118(17-32) [3]
118:17 (GHIMEL) Retribuí ao vosso servo, dai-me vida: * e guardarei as vossas palavras:
118:18 Revelai meus olhos: * e considerarei as maravilhas da vossa lei.
118:19 Sou peregrino na terra: * os vossos mandamentos não escondais de mim.
118:20 Ansiosa minha alma desejou as vossas justificações, * em todo o tempo.
118:21 Ameaçastes os soberbos: * malditos os que se desviam dos vossos mandamentos.
118:22 Livrai-me do escárnio e do desprezo: * pois procurei os vossos testemunhos.
118:23 Porque os príncipes se sentaram e falavam contra mim: * o vosso servo, todavia, meditava nas vossas justificações.
118:24 Pois os vossos testemunhos são a minha meditação: * e as vossas justificações o meu conselho.
118:25 (DALETH) A minha alma prostrou-se por terra: * vivificai-me segundo a vossa palavra.
118:26 Expus os meus caminhos e me atendestes: * ensinai-me as vossas justificações.
118:27 Instruí-me no caminho das vossas leis: * e meditarei nas vossas maravilhas.
118:28 Minha alma adormeceu de tédio: * fortalecei-me com vossas palavras.
118:29 Afastai de mim o caminho da iniquidade: * e na vossa lei, tende misericórdia de mim.
118:30 Escolhi o caminho da verdade: * dos vossos juízos não me esqueci.
118:31 Aderi aos vossos testemunhos, ó Senhor: * não me queirais confundir.
118:32 Corri pelo caminho dos vossos mandamentos, * quando dilatastes o meu coração.
118:17 (Ghimel) Retríbue servo tuo, vivífica me: * et custódiam sermónes tuos:
118:18 Revéla óculos meos: * et considerábo mirabília de lege tua.
118:19 Íncola ego sum in terra: * non abscóndas a me mandáta tua.
118:20 Concupívit ánima mea desideráre iustificatiónes tuas, * in omni témpore.
118:21 Increpásti supérbos: * maledícti qui declínant a mandátis tuis.
118:22 Aufer a me oppróbrium, et contémptum: * quia testimónia tua exquisívi.
118:23 Étenim sedérunt príncipes, et advérsum me loquebántur: * servus autem tuus exercebátur in iustificatiónibus tuis.
118:24 Nam et testimónia tua meditátio mea est: * et consílium meum iustificatiónes tuæ.
118:25 (Daleth) Adhǽsit paviménto ánima mea: * vivífica me secúndum verbum tuum.
118:26 Vias meas enuntiávi, et exaudísti me: * doce me iustificatiónes tuas.
118:27 Viam iustificatiónum tuárum ínstrue me: * et exercébor in mirabílibus tuis.
118:28 Dormitávit ánima mea præ tǽdio: * confírma me in verbis tuis.
118:29 Viam iniquitátis ámove a me: * et de lege tua miserére mei.
118:30 Viam veritátis elégi: * iudícia tua non sum oblítus.
118:31 Adhǽsi testimóniis tuis, Dómine: * noli me confúndere.
118:32 Viam mandatórum tuórum cucúrri, * cum dilatásti cor meum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus · Psalmus 118(17-32) Tonus 7 a
GregoBase, CC0
Aleluia, louvai o Senhor, porque a sua misericórdia é eterna, aleluia, aleluia.
Allelúia, confitémini Dómino, quóniam in sǽculum misericórdia eius, allelúia, allelúia.
Capítulo Responsório Verso
Votiva
1 Tim. 1:17
Ao rei dos séculos imortal e invisível, a Deus só, honra e glória pelos séculos dos séculos. Amém.
Regi sæculórum immortáli et invisíbili, soli Deo honor et glória in sǽcula sæculórum. Amen.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Cristo Filho de Deus vivo, * tende piedade de nós.
Christe, Fili Dei vivi, * Miserére nobis.
Cristo Filho de Deus vivo, * tende piedade de nós.
Christe, Fili Dei vivi, * Miserére nobis.
Qui pro nobis pati dignátus es.
Tende piedade de nós.
Miserére nobis.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Cristo Filho de Deus vivo, * tende piedade de nós.
Christe, Fili Dei vivi, * Miserére nobis.
Levanta-Te, ó Cristo, e vem em nosso auxílio.
Exsúrge, Christe, ádiuva nos.
E livra-nos por causa de teu nome.
Et líbera nos propter nomen tuum.
Oração
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos.
Orémus.
Senhor, Deus omnipotente, que nos fizeste chegar ao começo deste dia, salva-nos hoje com o teu poder, a fim de que não tombemos em nenhum pecado, mas sempre por pensamentos, palavras e obras observemos a tua justiça.
Dómine Deus omnípotens, qui ad princípium huius diéi nos perveníre fecísti: tua nos hódie salva virtúte; ut in hac die ad nullum declinémus peccátum, sed semper ad tuam iustítiam faciéndam nostra procédant elóquia, dirigántur cogitatiónes et ópera.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Martirológio
antecipado
No décimo sétimo dia antes das Calendas de Dezembro. Lua quinta. Ano do Senhor de 2026
Décimo séptimo Kaléndas Decémbris Luna quinta. Anno Dómini 2026
Em Colónia Agripina, Santo Alberto, Bispo e Confessor, da Ordem dos Pregadores, cognominado Magno, célebre pela santidade e pela doutrina, que o Papa Pio XI declarou Doutor da Igreja universal, e que Pio XII constituiu, junto de Deus, celeste Padroeiro dos cultores das ciências naturais.
Colóniæ Agrippínæ sancti Albérti Epíscopi et Confessóris, ex Ordine Prædicatórum, cognoménto Magni, sanctitáte et doctrína célebris, quem Pius Papa Undécimus Doctórem universális Ecclésiæ declarávit, et Pius Duodécimus cultórum scientiárum naturálium cæléstem apud Deum Patrónum constítuit.
No mesmo dia, o natalício de Santo Eugénio, Bispo de Toledo e Mártir, que foi discípulo do bem-aventurado Dionísio Areopagita e, no território de Paris, consumada a carreira do martírio, recebeu do Senhor a coroa da bem-aventurada paixão. O seu corpo foi depois trasladado para Toledo, em Espanha.
Eódem die natális sancti Eugénii, Epíscopi Toletáni et Mártyris; qui fuit beáti Dionýsii Areopagítæ discípulus, et in território Parisiénsi, consummáto martýrii cursu, beátæ passiónis corónam percépit a Dómino. Ipsíus autem corpus Tolétum, in Hispánia, póstea fuit translátum.
Em Nola, na Campânia, o bem-aventurado Félix, Bispo e Mártir, que, desde os quinze anos de idade, brilhou por milagres e, sob o governador Marciano, com outros trinta Companheiros, completou o combate do martírio.
Nolæ, in Campánia, beáti Felícis, Epíscopi et Mártyris; qui, a quintodécimo ætátis suæ anno, miráculis cláruit, et, sub Marciáno Prǽside, cum áliis trigínta Sóciis, agónem martýrii complévit.
Em Edessa, na Mesopotâmia, a paixão de Santo Abibo, Diácono, que, sob o Imperador Licínio e o governador Lisânias, dilacerado com unhas de ferro, foi lançado ao fogo.
Edéssæ, in Mesopotámia, pássio sancti Abibi Diáconi, qui sub Licínio Imperatóre et Lysánia Prǽside, únguibus lacerátus, in ignem coniéctus est.
No mesmo lugar, os santos Mártires Gurias e Samonas, sob o Imperador Diocleciano e o governador Antonino.
Ibídem sanctórum Mártyrum Guríæ et Samónæ, sub Diocletiáno Imperatóre et Antoníno Prǽside.
Em África, os santos Mártires Segundo, Fidenciano e Várico.
In Africa sanctórum Mártyrum Secúndi, Fidentiáni et Várici.
Em Archingeay, no território de Saintes, o natalício de São Macuto, Bispo de Aleth, na Gália, que, nascido em Inglaterra, desde os primeiros anos da sua idade resplandeceu por milagres.
Apud Arcum, in território Santonénsi, natális sancti Machúti, Aleténsis in Gállia Epíscopi; qui, in Anglia natus, a primǽvo ætátis suæ tirocínio miráculis emícuit.
Em Verona, São Lupério, Bispo e Confessor.
Verónæ sancti Lupérii, Epíscopi et Confessóris.
Em Kahlenberg, perto de Viena, na Áustria, São Leopoldo, Marquês da mesma província da Áustria, que o Papa Inocêncio VIII inscreveu no número dos Santos.
Kahlembérgæ, prope Vindobónam, in Austria, sancti Leopóldi, eiúsdem provínciæ Austriæ Marchiónis, quem Innocéntius Papa Octávus in Sanctórum númerum adscrípsit.
E noutros lugares, muitos outros santos Mártires e Confessores, e santas Virgens.
Et álibi aliórum plurimórum sanctórum Mártyrum et Confessórum, atque sanctárum Vírginum.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Preciosa na presença do Senhor.
Pretiósa in conspéctu Dómini.
É a morte dos seus Santos.
Mors Sanctórum eius.
A Santíssima Virgem Maria e todos os Santos intercedam por nós junto ao Senhor, para merecermos o seu auxílio e salvação, Ele que vive e reina nos séculos dos séculos.
Sancta María et omnes Sancti intercédant pro nobis ad Dóminum, ut nos mereámur ab eo adiuvári et salvári, qui vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Do Ofício do Capítulo
Deus, vinde em meu auxílio.
Deus in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Deus, vinde em meu auxílio.
Deus in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Deus, vinde em meu auxílio.
Deus in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Senhor, tende piedade de nós. Cristo, tende piedade de nós. Senhor, tende piedade de nós.
Kýrie, eléison. Christe, eléison. Kýrie, eléison.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Lançai os olhos, Senhor, sobre os vossos servos e que a vossa glória resplandeça sobre os seus filhos.
Réspice in servos tuos, Dómine, et in ópera tua, et dírige fílios eórum.
Repouse sobre nós a vossa bondade, Senhor; dirigi, lá do céu, os trabalhos de nossas mãos; dirigi as obras de nossas mãos.
Et sit splendor Dómini Dei nostri super nos, et ópera mánuum nostrárum dírige super nos, et opus mánuum nostrárum dírige.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Oremos.
Orémus.
Dignai-vos, ó Senhor Deus, rei do céu e da terra, dirigir, santificar, reger e governar hoje os nossos corações e os nossos corpos, sentidos, palavras e acções, segundo a vossa lei e, no cumprimento dos vossos preceitos, a fim de merecermos, por vosso socorro, nesta vida e na eternidade, obter a salvação e a liberdade, ó Salvador do mundo, vós que viveis e reinais nos séculos dos séculos.
Dirígere et sanctificáre, régere et gubernáre dignáre, Dómine Deus, Rex cæli et terræ, hódie corda et córpora nostra, sensus, sermónes et actus nostros in lege tua, et in opéribus mandatórum tuórum: ut hic et in ætérnum, te auxiliánte, salvi et líberi esse mereámur, Salvátor mundi: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Leitura breve
Votiva
Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.
Iube, Dómine, benedícere.
O Senhor omnipotente disponha em sua paz os nossos dias e as nossas acções.
Dies et actus nostros in sua pace dispónat Dóminus omnípotens.
Amém
Amen.
2 Thess 3:5
Digne-se o Senhor dirigir os nossos corações e os nossos corpos no amor de Deus e na paciência do Cristo.
Dóminus autem dírigat corda et córpora nostra in caritáte Dei et patiéntia Christi.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Conclusão
O nosso auxílio está ✠ no nome do Senhor,
Adiutórium nostrum ✠ in nómine Dómini.
Que fez o céu e a terra.
Qui fecit cælum et terram.
Abençoai-nos.
Benedícite.
Deus.
Abençôe-nos, o Senhor, ✠ preserve-nos de todo o mal e nos faça alcançar a vida eterna. E as almas dos fiéis mortos, por misericórdia de Deus, descansem em paz.
Dóminus nos benedícat, ✠ et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. Et fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Início
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúia.
Hino
Dignai-vos, Santo Espírito,
Vós que sois um com o Pai e o Filho,
nesta hora habitar em nossos corações e
encher-nos com vossa santidade
Nunc, Sancte, nobis, Spíritus,
Unum Patri cum Fílio,
Dignáre promptus íngeri
Nostro refúsus péctori.
Que nossas bocas, sentidos, mentes,
Professem vossa majestade,
Inflamai em nós o fogo da caridade
E que levemos vossa verdade ao mundo
Os, lingua, mens, sensus, vigor
Confessiónem pérsonent.
Flamméscat igne cáritas,
Accéndat ardor próximos.
Ó Jesus, a vós seja a Glória,
Vós, que tendes o cetro do mundo,
Com o Pai e o Santo Espírito
Pelos Séculos dos Séculos.
Amém.
Præsta, Pater piíssime,
Patríque compar Únice,
Cum Spíritu Paráclito
Regnans per omne sǽculum.
Amen.
Nunc Sancte nobis Modo I
Liber antiphonarius, 1960, p. 217 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Salmos
Votiva
Aleluia, * guiai-me, Senhor, pela senda dos vossos mandamentos, aleluia, aleluia.
Allelúia, * deduc me, Dómine, in sémitam mandatórum tuórum, allelúia, allelúia.
Antiphona · Alleluia deduc me. Modo II
Liber antiphonarius, 1960, p. 27 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Psalmus · Psalmus 118(33-48) Tonus 2
GregoBase, CC0
Aleluia, * guiai-me, Senhor, pela senda dos vossos mandamentos, aleluia, aleluia.
Salmo 118(33-48) [1]
118:33 (HE) Imponde-me por lei, ó Senhor, o caminho dos vossos decretos: * e buscá-lo-ei sempre.
118:34 Dai-me inteligência e estudarei a vossa lei: * e a guardarei de todo meu coração.
118:35 Guiai-me pela senda dos vossos mandamentos: * pois essa mesma desejei.
118:36 Inclinai o meu coração para os vossos testemunhos: * e não para a avareza.
118:37 Desviai os meus olhos, para que não vejam a vaidade: * fazei-me viver no vosso caminho.
118:38 Estabelecei para o vosso servo a vossa palavra, * no vosso temor.
118:39 Afastai de mim a desonra que receio: * pois os vossos juízos são agradáveis.
118:40 Eis como suspirei pelos vossos mandamentos: * vivificai-me segundo a vossa justiça.
118:41 (VAU) E venha sobre mim a vossa misericórdia, ó Senhor: * e a vossa salvação, segundo a vossa palavra.
118:42 Poderei responder aos que me insultam: * que pus a minha esperança nas vossas palavras.
118:43 Não tireis jamais da minha boca a palavra da verdade: * pois muito confiei nos vossos juízos.
118:44 Guardarei sempre a vossa lei: * pelos séculos e pelos séculos dos séculos.
118:45 Caminhava ao largo: * pois procurei os vossos mandamentos.
118:46 Diante dos reis falava dos vossos preceitos: * e não me envergonhava.
118:47 Meditava nos vossos mandamentos, * que amo.
118:48 Levantei as minhas mãos para os vossos mandamentos, que amo: * e exercitava-me nas vossas justificações.
118:33 (He) Legem pone mihi, Dómine, viam iustificatiónum tuárum: * et exquíram eam semper.
118:34 Da mihi intelléctum, et scrutábor legem tuam: * et custódiam illam in toto corde meo.
118:35 Deduc me in sémitam mandatórum tuórum: * quia ipsam vólui.
118:36 Inclína cor meum in testimónia tua: * et non in avarítiam.
118:37 Avérte óculos meos ne vídeant vanitátem: * in via tua vivífica me.
118:38 Státue servo tuo elóquium tuum, * in timóre tuo.
118:39 Ámputa oppróbrium meum quod suspicátus sum: * quia iudícia tua iucúnda.
118:40 Ecce, concupívi mandáta tua: * in æquitáte tua vivífica me.
118:41 (Vav) Et véniat super me misericórdia tua, Dómine: * salutáre tuum secúndum elóquium tuum.
118:42 Et respondébo exprobrántibus mihi verbum: * quia sperávi in sermónibus tuis.
118:43 Et ne áuferas de ore meo verbum veritátis usquequáque: * quia in iudíciis tuis supersperávi.
118:44 Et custódiam legem tuam semper: * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
118:45 Et ambulábam in latitúdine: * quia mandáta tua exquisívi.
118:46 Et loquébar in testimóniis tuis in conspéctu regum: * et non confundébar.
118:47 Et meditábar in mandátis tuis, * quæ diléxi.
118:48 Et levávi manus meas ad mandáta tua, quæ diléxi: * et exercébar in iustificatiónibus tuis.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 118(49-64) [2]
118:49 (ZAIN) Lembrai-Vos da promessa que fizestes ao vosso servo, * com a qual me destes esperança.
118:50 Consolou-me isto no meu abatimento: * pois a vossa palavra me vivificou.
118:51 Os soberbos procediam iniquamente sem cessar: * mas eu não me afastei da vossa lei.
118:52 Lembrei-me dos juízos que exercestes em todos os séculos, ó Senhor: * e consolei-me.
118:53 Desfaleci, * vendo os pecadores que abandonavam a vossa lei.
118:54 Vossas justificações eram cantadas por mim, * no lugar da minha peregrinação.
118:55 Lembrei-me do vosso nome, ó Senhor, durante a noite: * e guardei a vossa lei.
118:56 Isto me aconteceu: * pois busquei cuidadoso as vossas justificações.
118:57 (HETH) A minha porção, ó Senhor, * é guardar a vossa lei, disse eu.
118:58 Supliquei na vossa presença de todo meu coração: * compadecei-Vos de mim, segundo a vossa palavra.
118:59 Considerei os meus caminhos: * e voltei os meus pés para os vossos testemunhos.
118:60 Estou resolvido e não me tenho perturbado: * a guardar os vossos mandamentos.
118:61 As redes dos pecadores me cingiram: * mas da vossa lei não me esqueci.
118:62 À meia-noite levantava-me para Vos louvar, * pelos juízos de vossas justificações.
118:63 Sou associado de todos os que Vos temem: * e dos que guardam os vossos mandamentos.
118:64 A terra está cheia, ó Senhor, da vossa misericórdia: * ensinai-me as vossas justificações.
118:49 (Zai) Memor esto verbi tui servo tuo, * in quo mihi spem dedísti.
118:50 Hæc me consoláta est in humilitáte mea: * quia elóquium tuum vivificávit me.
118:51 Supérbi iníque agébant usquequáque: * a lege autem tua non declinávi.
118:52 Memor fui iudiciórum tuórum a sǽculo, Dómine: * et consolátus sum.
118:53 Deféctio ténuit me, * pro peccatóribus derelinquéntibus legem tuam.
118:54 Cantábiles mihi erant iustificatiónes tuæ, * in loco peregrinatiónis meæ.
118:55 Memor fui nocte nóminis tui, Dómine: * et custodívi legem tuam.
118:56 Hæc facta est mihi: * quia iustificatiónes tuas exquisívi.
118:57 (Heth) Pórtio mea, Dómine, * dixi custodíre legem tuam.
118:58 Deprecátus sum fáciem tuam in toto corde meo: * miserére mei secúndum elóquium tuum.
118:59 Cogitávi vias meas: * et convérti pedes meos in testimónia tua.
118:60 Parátus sum, et non sum turbátus: * ut custódiam mandáta tua.
118:61 Funes peccatórum circumpléxi sunt me: * et legem tuam non sum oblítus.
118:62 Média nocte surgébam ad confiténdum tibi, * super iudícia iustificatiónis tuæ.
118:63 Párticeps ego sum ómnium timéntium te: * et custodiéntium mandáta tua.
118:64 Misericórdia tua, Dómine, plena est terra: * iustificatiónes tuas doce me.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus · Psalmus 118(49-64) Tonus 2
GregoBase, CC0
Salmo 118(65-80) [3]
118:65 (TETH) Tendes usado de bondade com vosso servo, ó Senhor, * segundo a vossa palavra.
118:66 Ensinai-me bondade, disciplina e ciência: * pois acreditei nos vossos mandamentos.
118:67 Antes de ser humilhado eu pequei: * por isso guardei a vossa palavra.
118:68 Bom sois Vós: * e por vossa bondade, ensinai-me as vossas justificações.
118:69 A iniquidade dos soberbos multiplicou-se sobre mim: * porém eu, estudarei de todo meu coração os vossos mandamentos.
118:70 O coração deles coalhou-se como leite: * porém, ocupei-me em meditar na vossa lei.
118:71 Para mim foi bom que me humilhásseis: * para aprender as vossas justificações.
118:72 A lei da vossa boca é boa para mim, * melhor que milhares de ouro e prata.
118:73 (JOD) Vossas mãos fizeram-me e formaram-me: * dai-me inteligência e aprenderei os vossos mandamentos.
118:74 Os que Vos temem ver-me-ão e alegrar-se-ão: * pois nas vossas palavras pus grande esperança.
118:75 Conheci, ó Senhor, que os vossos juízos são de equidade: * e que me humilhastes segundo a vossa verdade.
118:76 Venha a vossa misericórdia consolar-me, * segundo a palavra que destes ao vosso servo.
118:77 Venham a mim as vossas misericórdias e viverei: * pois a vossa lei é a minha meditação.
118:78 Sejam confundidos os soberbos, pois injustamente maquinaram males contra mim: * eu, porém, reflectirei nos vossos mandamentos.
118:79 Voltem-se para mim os que Vos temem: * e os que conhecem os vossos testemunhos.
118:80 Seja imaculado o meu coração nas vossas justificações, * para que não seja confundido.
118:65 (Teth) Bonitátem fecísti cum servo tuo, Dómine, * secúndum verbum tuum.
118:66 Bonitátem, et disciplínam, et sciéntiam doce me: * quia mandátis tuis crédidi.
118:67 Priúsquam humiliárer ego delíqui: * proptérea elóquium tuum custodívi.
118:68 Bonus es tu: * et in bonitáte tua doce me iustificatiónes tuas.
118:69 Multiplicáta est super me iníquitas superbórum: * ego autem in toto corde meo scrutábor mandáta tua.
118:70 Coagulátum est sicut lac cor eórum: * ego vero legem tuam meditátus sum.
118:71 Bonum mihi quia humiliásti me: * ut discam iustificatiónes tuas.
118:72 Bonum mihi lex oris tui, * super míllia auri et argénti.
118:73 (Ioth) Manus tuæ fecérunt me, et plasmavérunt me: * da mihi intelléctum, et discam mandáta tua.
118:74 Qui timent te vidébunt me, et lætabúntur: * quia in verba tua supersperávi.
118:75 Cognóvi, Dómine, quia ǽquitas iudícia tua: * et in veritáte tua humiliásti me.
118:76 Fiat misericórdia tua ut consolétur me, * secúndum elóquium tuum servo tuo.
118:77 Véniant mihi miseratiónes tuæ, et vivam: * quia lex tua meditátio mea est.
118:78 Confundántur supérbi, quia iniúste iniquitátem fecérunt in me: * ego autem exercébor in mandátis tuis.
118:79 Convertántur mihi timéntes te: * et qui novérunt testimónia tua.
118:80 Fiat cor meum immaculátum in iustificatiónibus tuis, * ut non confúndar.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus · Psalmus 118(65-80) Tonus 2
GregoBase, CC0
Aleluia, guiai-me, Senhor, pela senda dos vossos mandamentos, aleluia, aleluia.
Allelúia, deduc me, Dómine, in sémitam mandatórum tuórum, allelúia, allelúia.
Capítulo Responsório Verso
Votiva
Philipp 2
Fratres: Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo: sed semetípsum exinanívit, formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus, et hábitu invéntus ut homo. Humiliávit semetípsum, factus obédiens
usque ad mortem, mortem autem crucis.
Fratres: Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Iesu: qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo: sed semetípsum exinanívit, formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus, et hábitu invéntus ut homo. Humiliávit semetípsum, factus obédiens
usque ad mortem, mortem autem crucis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Oblátus est, * Quia ipse vóluit.
Oblátus est, * Quia ipse vóluit.
Et livóre ejus sanáti sumus.
Et livóre eius sanáti sumus.
Quia ipse vóluit.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Oblátus est, * Quia ipse vóluit.
Próprio Fílio suo non pepércit Deus.
Sed pro nobis ómnibus trádidit illum.
Oração
Votiva
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Dómine Jesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die judícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Dómine Iesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die iudícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Ó Vós, que viveis e reinais com Deus Pai em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Início
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúia.
Hino
Ó Deus, verdade e força
que o mundo governais,
da aurora ao meio-dia,
a terra iluminais.
Rector potens, verax Deus,
Qui témperas rerum vices,
Splendóre mane illúminas,
Et ígnibus merídiem:
De nós se afaste a ira,
discórdia e divisão.
Ao corpo dai saúde,
e paz ao coração
Exstíngue flammas lítium,
Aufer calórem nóxium,
Confer salútem córporum,
Verámque pacem córdium.
Escuta-nos, ó Pai,
E tu, Filho, também;
No Espírito reinai,
pelos séculos dos séculos.
Amém.
Præsta, Pater piíssime,
Patríque compar Únice,
Cum Spíritu Paráclito
Regnans per omne sǽculum.
Amen.
Rector potens Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 32 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Salmos
Votiva
Aleluia, * eu sou vosso, salvai-me, Senhor, aleluia, aleluia.
Allelúia, * tuus sum ego, salvum me fac, Dómine, allelúia, allelúia.
Antiphona · Alleluia tuus sum ego. Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 33 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Psalmus · Psalmus 118(81-96) Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Aleluia, * eu sou vosso, salvai-me, Senhor, aleluia, aleluia.
Salmo 118(81-96) [1]
118:81 (CAPH) Minha alma desfaleceu à espera da vossa salvação: * e na vossa palavra tenho confiado.
118:82 Meus olhos cansaram-se de esperar a vossa palavra, * dizendo: quando me consolareis?
118:83 Pois tornei-me como um odre exposto à geada: * mas não me esqueci das vossas justificações.
118:84 Quantos são os dias do vosso servo? * Quando fareis justiça aos que me perseguem?
118:85 Os ímpios narraram-me fábulas: * mas não são como a vossa lei.
118:86 Todos vossos mandamentos são verdade: * injustamente me têm perseguido, socorrei-me.
118:87 Por pouco não deram cabo de mim na terra: * eu, porém, não abandonei os vossos mandamentos.
118:88 Vivificai-me segundo a vossa misericórdia: * e guardarei os testemunhos saídos da vossa boca.
118:89 (LAMED) Para sempre, ó Senhor, * permanece no céu a vossa palavra.
118:90 Vossa verdade de geração em geração: * fundastes a terra e ela permanece.
118:91 Por vossa ordem perseveram os dias: * pois tudo Vos serve.
118:92 Se a vossa lei não tivesse sido a minha meditação: * por certo teria perecido na minha humilhação.
118:93 Jamais me esquecerei das vossas justificações: * pois nelas me destes a vida.
118:94 Eu sou vosso, salvai-me: * porque procurei as vossas justificações.
118:95 Os pecadores esperaram-me para me perder: * porém, estive atento aos vossos testemunhos.
118:96 Vi o fim de tudo o que é perfeito: * somente a vossa lei não tem limites.
118:81 (Caph) Defécit in salutáre tuum ánima mea: * et in verbum tuum supersperávi.
118:82 Defecérunt óculi mei in elóquium tuum, * dicéntes: Quando consoláberis me?
118:83 Quia factus sum sicut uter in pruína: * iustificatiónes tuas non sum oblítus.
118:84 Quot sunt dies servi tui? * quando fácies de persequéntibus me iudícium?
118:85 Narravérunt mihi iníqui fabulatiónes: * sed non ut lex tua.
118:86 Ómnia mandáta tua véritas: * iníque persecúti sunt me, ádiuva me.
118:87 Paulo minus consummavérunt me in terra: * ego autem non derelíqui mandáta tua.
118:88 Secúndum misericórdiam tuam vivífica me: * et custódiam testimónia oris tui.
118:89 (Lamed) In ætérnum, Dómine, * verbum tuum pérmanet in cælo.
118:90 In generatiónem et generatiónem véritas tua: * fundásti terram, et pérmanet.
118:91 Ordinatióne tua persevérat dies: * quóniam ómnia sérviunt tibi.
118:92 Nisi quod lex tua meditátio mea est: * tunc forte periíssem in humilitáte mea.
118:93 In ætérnum non oblivíscar iustificatiónes tuas: * quia in ipsis vivificásti me.
118:94 Tuus sum ego, salvum me fac: * quóniam iustificatiónes tuas exquisívi.
118:95 Me exspectavérunt peccatóres ut pérderent me: * testimónia tua intelléxi.
118:96 Omnis consummatiónis vidi finem: * latum mandátum tuum nimis.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 118(97-112) [2]
118:97 (MEM) O quanto amo a vossa lei, ó Senhor! * É a minha meditação todo o dia.
118:98 Com vossos mandamentos me tornastes mais prudente que meus inimigos: * pois os tenho sempre comigo.
118:99 Compreendi mais que todos meus mestres: * pois os vossos testemunhos são a minha meditação.
118:100 Entendi mais que os anciãos: * pois procurei os vossos mandamentos.
118:101 De todo o mau caminho retirei os meus pés: * para guardar as vossas palavras.
118:102 Não me desviei dos vossos juízos: * pois Vós me prescrevestes uma lei.
118:103 Quão doces são as vossas palavras ao meu paladar, * à minha boca são-no mais que o mel.
118:104 Com vossos mandamentos aprendi: * por isso odeio todo o caminho da iniquidade.
118:105 (NUN) Lanterna para os meus passos é a vossa palavra * e luz para os meus caminhos.
118:106 Jurei e determinei * guardar os juízos da vossa justiça.
118:107 Tenho sido imensamente humilhado, ó Senhor: * vivificai-me segundo a vossa palavra.
118:108 Fazei, ó Senhor, que Vos sejam agradáveis as ofertas da minha boca: * e ensinai-me os vossos juízos.
118:109 Minha alma está sempre nas minhas mãos: * e não me esqueci da vossa lei.
118:110 Os pecadores armaram-me laços: * e não me apartei dos vossos mandamentos.
118:111 Adquiri os vossos testemunhos para que sejam eternamente o meu património: * pois são a alegria do meu coração.
118:112 Inclinei o meu coração a praticar sempre as vossas justificações, * pela retribuição.
118:97 (Mem) Quómodo diléxi legem tuam, Dómine? * tota die meditátio mea est.
118:98 Super inimícos meos prudéntem me fecísti mandáto tuo: * quia in ætérnum mihi est.
118:99 Super omnes docéntes me intelléxi: * quia testimónia tua meditátio mea est.
118:100 Super senes intelléxi: * quia mandáta tua quæsívi.
118:101 Ab omni via mala prohíbui pedes meos: * ut custódiam verba tua.
118:102 A iudíciis tuis non declinávi: * quia tu legem posuísti mihi.
118:103 Quam dúlcia fáucibus meis elóquia tua, * super mel ori meo!
118:104 A mandátis tuis intelléxi: * proptérea odívi omnem viam iniquitátis.
118:105 (Nun) Lucérna pédibus meis verbum tuum, * et lumen sémitis meis.
118:106 Iurávi, et státui * custodíre iudícia iustítiæ tuæ.
118:107 Humiliátus sum usquequáque, Dómine: * vivífica me secúndum verbum tuum.
118:108 Voluntária oris mei beneplácita fac, Dómine: * et iudícia tua doce me.
118:109 Ánima mea in mánibus meis semper: * et legem tuam non sum oblítus.
118:110 Posuérunt peccatóres láqueum mihi: * et de mandátis tuis non errávi.
118:111 Hereditáte acquisívi testimónia tua in ætérnum: * quia exsultátio cordis mei sunt.
118:112 Inclinávi cor meum ad faciéndas iustificatiónes tuas in ætérnum, * propter retributiónem.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus · Psalmus 118(97-112) Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 118(113-128) [3]
118:113 (SAMECH) Odiei os iníquos: * e amei a vossa lei.
118:114 Vós sois o meu defensor e o meu amparo: * e pus toda minha esperança na vossa palavra.
118:115 Retirai-vos de mim, malignos: * e estudarei os mandamentos do meu Deus.
118:116 Amparai-me segundo a vossa promessa e viverei: * e não permitais que seja confundido no que espero.
118:117 Ajudai-me e serei salvo: * e meditarei sempre nas vossas justificações.
118:118 Desprezastes todos os que se desviam dos vossos juízos: * pois é injusto o seu pensamento.
118:119 Avaliei como prevaricadores todos os pecadores da terra: * por isso amei os vossos testemunhos.
118:120 Traspassai as minhas carnes com vosso temor: * de facto, temi os vossos juízos.
118:121 (AIN) Tenho feito juízo e a justiça: * aos que me caluniam não me entregueis.
118:122 Amparai o vosso servo para o bem: * não me caluniem os soberbos.
118:123 Meus olhos desfaleceram à espera da vossa salvação: * e das promessas da vossa justiça.
118:124 Tratai o vosso servo segundo a vossa misericórdia: * e ensinai-me as vossas justificações.
118:125 Eu sou vosso servo: * dai-me inteligência, para que conheça os vossos testemunhos.
118:126 É tempo, ó Senhor, de procederdes: * dissiparam a vossa lei.
118:127 Por isso amei os vossos mandamentos, * mais do que o ouro e o topázio.
118:128 Por isso me tenho dirigido a todos vossos mandamentos: * e odiei todo o caminho injusto.
118:113 (Samech) Iníquos ódio hábui: * et legem tuam diléxi.
118:114 Adiútor et suscéptor meus es tu: * et in verbum tuum supersperávi.
118:115 Declináte a me, malígni: * et scrutábor mandáta Dei mei.
118:116 Súscipe me secúndum elóquium tuum, et vivam: * et non confúndas me ab exspectatióne mea.
118:117 Ádiuva me, et salvus ero: * et meditábor in iustificatiónibus tuis semper.
118:118 Sprevísti omnes discedéntes a iudíciis tuis: * quia iniústa cogitátio eórum.
118:119 Prævaricántes reputávi omnes peccatóres terræ: * ídeo diléxi testimónia tua.
118:120 Confíge timóre tuo carnes meas: * a iudíciis enim tuis tímui.
118:121 (Ain) Feci iudícium et iustítiam: * non tradas me calumniántibus me.
118:122 Súscipe servum tuum in bonum: * non calumniéntur me supérbi.
118:123 Óculi mei defecérunt in salutáre tuum: * et in elóquium iustítiæ tuæ.
118:124 Fac cum servo tuo secúndum misericórdiam tuam: * et iustificatiónes tuas doce me.
118:125 Servus tuus sum ego: * da mihi intelléctum, ut sciam testimónia tua.
118:126 Tempus faciéndi, Dómine: * dissipavérunt legem tuam.
118:127 Ídeo diléxi mandáta tua, * super aurum et topázion.
118:128 Proptérea ad ómnia mandáta tua dirigébar: * omnem viam iníquam ódio hábui.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus · Psalmus 118(113-128) Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Aleluia, eu sou vosso, salvai-me, Senhor, aleluia, aleluia.
Allelúia, tuus sum ego, salvum me fac, Dómine, allelúia, allelúia.
Capítulo Responsório Verso
Votiva
Zach 13
Quid sunt plagæ istæ in médio mánuum tuárum? Et dicet: His plagatus sum in domo eórum qui diligebant me.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Próprio Fílio suo * Non pepércit Deus.
Próprio Fílio suo * Non pepércit Deus.
Sed pro nobis ómnibus trádidit illum.
Non pepércit Deus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Próprio Fílio suo * Non pepércit Deus.
Factus est obédiens usque ad mortem.
Mortem autem crucis.
Oração
Votiva
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Dómine Jesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die judícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Dómine Iesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die iudícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Ó Vós, que viveis e reinais com Deus Pai em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Início
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúia.
Hino
Ó Deus, força tenaz de todas as coisas,
Que permaneceis imóvel em Vós mesmo,
E os tempos da luz do dia
Determinais em sua sucessão:
Rerum, Deus, tenax vigor,
Immótus in te pérmanens,
Lucis diúrnæ témpora
Succéssibus detérminans:
Concedei-nos luz ao entardecer,
Para que a vida jamais se extinga,
Mas, como prémio de uma santa morte,
Nos aguarde a glória eterna.
Largíre lumen véspere,
Quo vita nusquam décidat,
Sed prǽmium mortis sacræ
Perénnis instet glória.
Concedei-o, ó Pai piíssimo,
E Vós, Unigénito igual ao Pai,
Que com o Espírito Paráclito
Reinais por todos os séculos.
Amém.
Præsta, Pater piíssime,
Patríque compar Únice,
Cum Spíritu Paráclito
Regnans per omne sǽculum.
Amen.
Rerum Deus Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 38 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Salmos
Votiva
Aleluia, * fazei, Senhor, que a luz do vosso rosto reluza sobre o vosso servo, aleluia, aleluia.
Allelúia, * fáciem tuam, Dómine, illúmina super servum tuum, allelúia, allelúia.
Antiphona · Alleluia faciem tuam. Modo V
Liber antiphonarius, 1960, p. 39 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Psalmus · Psalmus 118(129-144) Tonus 5
GregoBase, CC0
Aleluia, * fazei, Senhor, que a luz do vosso rosto reluza sobre o vosso servo, aleluia, aleluia.
Salmo 118(129-144) [1]
118:129 (PHE) Os vossos testemunhos são admiráveis: * por isso os tem investigado a minha alma.
118:130 A declaração das vossas palavras alumia: * e dá inteligência aos pequenos.
118:131 Abri a minha boca e respirei: * pois desejava os vossos mandamentos.
118:132 Olhai para mim e compadecei-Vos de mim, * segundo o juízo que usais com os que amam o vosso nome.
118:133 Encaminhai os meus passos segundo a vossa palavra: * e não me domine iniquidade alguma.
118:134 Livrai-me das injúrias dos homens: * para que guarde os vossos mandamentos.
118:135 Fazei que a luz do vosso rosto reluza sobre o vosso servo: * e ensinai-me as vossas justificações.
118:136 Meus olhos derramaram rios de lágrimas: * por a vossa lei não terem guardado.
118:137 (SADE) Vós sois justo, ó Senhor: * e o vosso juízo é recto.
118:138 Ordenastes os vossos testemunhos com justiça: * como a vossa suma verdade.
118:139 Meu zelo consumiu-me: * pois os meus inimigos se esqueceram das vossas palavras.
118:140 Refinadíssima é vossa palavra: * e o vosso servo a tem amado.
118:141 Eu sou pequeno e desprezível: * mas não me esqueci das vossas justificações.
118:142 Vossa justiça é justiça eterna: * e a vossa lei é a verdade.
118:143 A tribulação e a angústia surpreenderam-me: * os vossos mandamentos são minha meditação.
118:144 Vossos testemunhos são equidade eterna: * dai-me a inteligência deles e viverei.
118:129 (Phe) Mirabília testimónia tua: * ídeo scrutáta est ea ánima mea.
118:130 Declarátio sermónum tuórum illúminat: * et intelléctum dat párvulis.
118:131 Os meum apérui, et attráxi spíritum: * quia mandáta tua desiderábam.
118:132 Áspice in me, et miserére mei, * secúndum iudícium diligéntium nomen tuum.
118:133 Gressus meos dírige secúndum elóquium tuum: * et non dominétur mei omnis iniustítia.
118:134 Rédime me a calúmniis hóminum: * ut custódiam mandáta tua.
118:135 Fáciem tuam illúmina super servum tuum: * et doce me iustificatiónes tuas.
118:136 Éxitus aquárum deduxérunt óculi mei: * quia non custodiérunt legem tuam.
118:137 (Sade) Iustus es, Dómine: * et rectum iudícium tuum.
118:138 Mandásti iustítiam testimónia tua: * et veritátem tuam nimis.
118:139 Tabéscere me fecit zelus meus: * quia oblíti sunt verba tua inimíci mei.
118:140 Ignítum elóquium tuum veheménter: * et servus tuus diléxit illud.
118:141 Adolescéntulus sum ego et contémptus: * iustificatiónes tuas non sum oblítus.
118:142 Iustítia tua, iustítia in ætérnum: * et lex tua véritas.
118:143 Tribulátio, et angústia invenérunt me: * mandáta tua meditátio mea est.
118:144 Ǽquitas testimónia tua in ætérnum: * intelléctum da mihi, et vivam.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 118(145-160) [2]
118:145 (COPH) Clamei de todo meu coração, ouvi-me, ó Senhor: * buscarei as vossas justificações.
118:146 A Vós clamei, salvai-me: * para que guarde os vossos mandamentos.
118:147 Antecipei a aurora e clamei: * pois muito esperei nas vossas palavras.
118:148 Meus olhos anteciparam-se para Vós desde a aurora: * para meditar as vossas palavras.
118:149 Ouvi a minha voz, ó Senhor, segundo a vossa misericórdia: * e dai-me vida segundo o vosso juízo.
118:150 Meus perseguidores aproximaram-se da iniquidade: * e desviaram-se da vossa lei.
118:151 Perto estais, ó Senhor: * e todos vossos caminhos são verdade.
118:152 Desde o princípio soube dos vossos testemunhos: * que estabelecestes para sempre.
118:153 (RES) Olhai para o meu abatimento e livrai-me: * pois não me tenho esquecido da vossa lei.
118:154 Julgai a minha causa e libertai-me: * dai-me a vida segundo a vossa palavra.
118:155 A salvação está longe dos pecadores: * pois não buscam as vossas justificações.
118:156 Muitas são as vossas misericórdias, ó Senhor: * dai-me a vida segundo o vosso juízo.
118:157 Muitos são os que me perseguem e me atribulam: * porém, não me desviei dos vossos testemunhos.
118:158 Vi os prevaricadores e consumia-me: * pois não guardaram eles as vossas palavras.
118:159 Vede, ó Senhor, quanto tenho amado os vossos mandamentos: * vivificai-me na vossa misericórdia.
118:160 O princípio das vossas palavras é a verdade: * todos os juízos da vossa justiça são eternos.
118:145 (Coph) Clamávi in toto corde meo, exáudi me, Dómine: * iustificatiónes tuas requíram.
118:146 Clamávi ad te, salvum me fac: * ut custódiam mandáta tua.
118:147 Prævéni in maturitáte, et clamávi: * quia in verba tua supersperávi.
118:148 Prævenérunt óculi mei ad te dilúculo: * ut meditárer elóquia tua.
118:149 Vocem meam audi secúndum misericórdiam tuam, Dómine: * et secúndum iudícium tuum vivífica me.
118:150 Appropinquavérunt persequéntes me iniquitáti: * a lege autem tua longe facti sunt.
118:151 Prope es tu, Dómine: * et omnes viæ tuæ véritas.
118:152 Inítio cognóvi de testimóniis tuis: * quia in ætérnum fundásti ea.
118:153 (Res) Vide humilitátem meam, et éripe me: * quia legem tuam non sum oblítus.
118:154 Iúdica iudícium meum, et rédime me: * propter elóquium tuum vivífica me.
118:155 Longe a peccatóribus salus: * quia iustificatiónes tuas non exquisiérunt.
118:156 Misericórdiæ tuæ multæ, Dómine: * secúndum iudícium tuum vivífica me.
118:157 Multi qui persequúntur me, et tríbulant me: * a testimóniis tuis non declinávi.
118:158 Vidi prævaricántes, et tabescébam: * quia elóquia tua non custodiérunt.
118:159 Vide quóniam mandáta tua diléxi, Dómine: * in misericórdia tua vivífica me.
118:160 Princípium verbórum tuórum, véritas: * in ætérnum ómnia iudícia iustítiæ tuæ.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus · Psalmus 118(145-160) Tonus 5
GregoBase, CC0
Salmo 118(161-176) [3]
118:161 (SIN) Os príncipes perseguiram-me sem causa: * porém, o meu coração temeu as vossas palavras.
118:162 Eu alegrar-me-ei nas vossas promessas: * como quem encontra muitos despojos.
118:163 Odiei e detestei a iniquidade: * mas amei a vossa lei.
118:164 Sete vezes ao dia Vos dirigi louvores, * pelos juízos da vossa justiça.
118:165 Possuem muita paz os que amam a vossa lei: * e não há para eles escândalo.
118:166 Esperava a vossa salvação, ó Senhor: * e amei os vossos mandamentos.
118:167 Minha alma guardou os vossos testemunhos: * e ardentemente os amou.
118:168 Guardei os vossos mandamentos e os vossos testemunhos: * pois todos meus caminhos estão diante de Vós.
118:169 (TAU) Chegue a minha súplica à vossa presença, ó Senhor: * dai-me entendimento segundo a vossa palavra.
118:170 Entre a minha petição até à vossa presença: * livrai-me segundo a vossa palavra.
118:171 Dos meus lábios sairá um hino, * quando me ensinardes as vossas justificações.
118:172 Minha língua anunciará a vossa palavra: * pois todos vossos mandamentos são equidade.
118:173 Estendei a vossa mão para me salvar: * porque escolhi os vossos mandamentos.
118:174 Tenho desejado a vossa salvação, ó Senhor: * e a vossa lei é a minha meditação.
118:175 Minha alma viverá e Vos louvará: * e os vossos juízos serão o meu apoio.
118:176 Andei errante, como ovelha que se extraviou: * buscai o vosso servo, pois não me esqueci dos vossos mandamentos.
118:161 (Sin) Príncipes persecúti sunt me gratis: * et a verbis tuis formidávit cor meum.
118:162 Lætábor ego super elóquia tua: * sicut qui invénit spólia multa.
118:163 Iniquitátem ódio hábui, et abominátus sum: * legem autem tuam diléxi.
118:164 Sépties in die laudem dixi tibi, * super iudícia iustítiæ tuæ.
118:165 Pax multa diligéntibus legem tuam: * et non est illis scándalum.
118:166 Exspectábam salutáre tuum, Dómine: * et mandáta tua diléxi.
118:167 Custodívit ánima mea testimónia tua: * et diléxit ea veheménter.
118:168 Servávi mandáta tua, et testimónia tua: * quia omnes viæ meæ in conspéctu tuo.
118:169 (Thau) Appropínquet deprecátio mea in conspéctu tuo, Dómine: * iuxta elóquium tuum da mihi intelléctum.
118:170 Intret postulátio mea in conspéctu tuo: * secúndum elóquium tuum éripe me.
118:171 Eructábunt lábia mea hymnum, * cum docúeris me iustificatiónes tuas.
118:172 Pronuntiábit lingua mea elóquium tuum: * quia ómnia mandáta tua ǽquitas.
118:173 Fiat manus tua ut salvet me: * quóniam mandáta tua elégi.
118:174 Concupívi salutáre tuum, Dómine: * et lex tua meditátio mea est.
118:175 Vivet ánima mea, et laudábit te: * et iudícia tua adiuvábunt me.
118:176 Errávi, sicut ovis, quæ périit: * quære servum tuum, quia mandáta tua non sum oblítus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus · Psalmus 118(161-176) Tonus 5
GregoBase, CC0
Aleluia, fazei, Senhor, que a luz do vosso rosto reluza sobre o vosso servo, aleluia, aleluia.
Allelúia, fáciem tuam, Dómine, illúmina super servum tuum, allelúia, allelúia.
Capítulo Responsório Verso
Votiva
Is 53
Generatiónem ejus quis enarrabit? Quia abscissus est de terra vivéntium: propter scelus pópuli mei percússi eum.
Generatiónem eius quis enarrabit? Quia abscissus est de terra vivéntium: propter scelus pópuli mei percússi eum.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Factus est obédiens: * Usque ad mortem.
Factus est obédiens: * Usque ad mortem.
Mortem autem crucis.
Usque ad mortem.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Factus est obédiens: * Usque ad mortem.
Ipse vulnerátus est propter iniquitátes nostras.
Et attrítus est propter scélera nostra.
Oração
Votiva
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Dómine Jesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die judícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Dómine Iesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die iudícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Ó Vós, que viveis e reinais com Deus Pai em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Início
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúia.
Salmos
Salmos e antífonas Votiva
Cálicem * salutáris accípiam et nomen Dómini invocábo.
Calicem salutaris ... et nomen Modo II
Liber antiphonarius, 1960, p. 436 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Cálicem * salutáris accípiam et nomen Dómini invocábo.
Salmo 115 [1]
115:1 Acreditei, por isso falei: * contudo, fui grandemente humilhado.
115:2 Disse eu no meu êxtase: * todo o homem é mentiroso.
115:3 Que darei em retribuição ao Senhor, * por tudo que me deu?
115:4 Tomarei o cálice da salvação: * e invocarei o nome do Senhor.
115:5 Cumprirei os meus votos ao Senhor, ante todo seu povo: * é preciosa aos olhos do Senhor a morte dos seus santos:
115:7 Ó Senhor, eu sou vosso servo: * eu sou vosso servo e filho de vossa serva.
115:7 Quebrastes as minhas cadeias: * oferecer-Vos-ei uma hóstia de louvor e invocarei o nome do Senhor.
115:9 Cumprirei os meus votos ao Senhor ante todo seu povo: * nos átrios da casa do Senhor, no meio de ti, ó Jerusalém.
115:1 Crédidi, propter quod locútus sum: * ego autem humiliátus sum nimis.
115:2 Ego dixi in excéssu meo: * Omnis homo mendax.
115:3 Quid retríbuam Dómino, * pro ómnibus, quæ retríbuit mihi?
115:4 Cálicem salutáris accípiam: * et nomen Dómini invocábo.
115:5 Vota mea Dómino reddam coram omni pópulo eius: * pretiósa in conspéctu Dómini mors sanctórum eius:
115:7 O Dómine, quia ego servus tuus: * ego servus tuus, et fílius ancíllæ tuæ.
115:7 Dirupísti víncula mea: * tibi sacrificábo hóstiam laudis, et nomen Dómini invocábo.
115:9 Vota mea Dómino reddam in conspéctu omnis pópuli eius: * in átriis domus Dómini, in médio tui, Ierúsalem.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Cálicem salutáris accípiam et nomen Dómini invocábo.
Cum his, * qui odérunt pacem eram pacíficus: dum loquébar illis, impugnábant me gratis.
Antiphona · Cum his qui oderunt Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 436 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Cum his, * qui odérunt pacem eram pacíficus: dum loquébar illis, impugnábant me gratis.
Salmo 119 [2]
119:1 Na minha tribulação, clamei ao Senhor: * e ouviu-me.
119:2 Ó Senhor, livrai a minha alma dos lábios iníquos, * e da língua dolosa.
119:3 Que te será dado, ou que te será acrescentado, * ó língua dolosa?
119:4 Setas agudas do poderoso, * com brasas devoradoras.
119:5 Ai de mim, o meu desterro prolongou-se, habitei com os moradores de Cedar: * muito andou peregrinando a minha alma.
119:7 Com os que odiavam a paz eu era pacífico: * quando lhes falava, me contradiziam sem motivo.
119:1 Ad Dóminum cum tribulárer clamávi: * et exaudívit me.
119:2 Dómine, líbera ánimam meam a lábiis iníquis, * et a lingua dolósa.
119:3 Quid detur tibi, aut quid apponátur tibi * ad linguam dolósam?
119:4 Sagíttæ poténtis acútæ, * cum carbónibus desolatóriis.
119:5 Heu mihi, quia incolátus meus prolongátus est: habitávi cum habitántibus Cedar: * multum íncola fuit ánima mea.
119:7 Cum his, qui odérunt pacem, eram pacíficus: * cum loquébar illis, impugnábant me gratis.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Cum his, qui odérunt pacem eram pacíficus: dum loquébar illis, impugnábant me gratis.
Ab homínibus * iníquis líbera me, Dómine.
Antiphona · Ab hominibus iniquis Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 436 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Ab homínibus * iníquis líbera me, Dómine.
Salmo 139 [3]
139:2 Livrai-me, ó Senhor, do homem malvado: * livrai-me do homem iníquo.
139:3 Maquinaram iniquidades no coração: * todo o dia armavam combates.
139:4 Afiaram as suas línguas como serpentes: * têm veneno de áspides debaixo de seus lábios.
139:5 Guardai-me, ó Senhor, da mão do pecador: * e livrai-me dos homens iníquos.
139:5 Que planearam derrubar os meus passos: * os soberbos me armaram ocultamente um laço.
139:6 Estenderam redes para o embuste: * junto do caminho me colocavam obstáculos.
139:7 Disse ao Senhor: Vós sois o meu Deus: * atendei, ó Senhor, à voz da minha súplica.
139:8 Senhor, ó Senhor, fortaleza da minha salvação: * cobristes a minha cabeça no dia da batalha.
139:9 Contra o meu desejo não me entregueis ao pecador, Senhor: * eles maquinaram contra mim, não me desampareis, para que não se exaltem.
139:10 A cabeça daqueles que me cercam: * o trabalho dos seus lábios os cobrirá.
139:11 Cairão sobre eles brasas, no fogo os lançareis: * não subsistirão nas misérias.
139:12 O varão caluniador não prosperará sobre a terra: * os males caçarão o varão injusto até à morte.
139:13 Sei que o Senhor fará justiça ao desvalido: * e que vingará os pobres.
139:14 Contudo, os justos glorificarão o vosso nome: * e os rectos habitarão na vossa presença.
139:2 Éripe me, Dómine, ab hómine malo: * a viro iníquo éripe me.
139:3 Qui cogitavérunt iniquitátes in corde: * tota die constituébant prǽlia.
139:4 Acuérunt linguas suas sicut serpéntis: * venénum áspidum sub lábiis eórum.
139:5 Custódi me, Dómine, de manu peccatóris: * et ab homínibus iníquis éripe me.
139:5 Qui cogitavérunt supplantáre gressus meos: * abscondérunt supérbi láqueum mihi:
139:6 Et funes extendérunt in láqueum: * iuxta iter scándalum posuérunt mihi.
139:7 Dixi Dómino: Deus meus es tu: * exáudi, Dómine, vocem deprecatiónis meæ.
139:8 Dómine, Dómine, virtus salútis meæ: * obumbrásti super caput meum in die belli.
139:9 Ne tradas me, Dómine, a desidério meo peccatóri: * cogitavérunt contra me, ne derelínquas me, ne forte exalténtur.
139:10 Caput circúitus eórum: * labor labiórum ipsórum opériet eos.
139:11 Cadent super eos carbónes, in ignem deícies eos: * in misériis non subsístent.
139:12 Vir linguósus non dirigétur in terra: * virum iniústum mala cápient in intéritu.
139:13 Cognóvi quia fáciet Dóminus iudícium ínopis: * et vindíctam páuperum.
139:14 Verúmtamen iusti confitebúntur nómini tuo: * et habitábunt recti cum vultu tuo.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ab homínibus iníquis líbera me, Dómine.
Custódi me * a láqueo, quem statuérunt mihi, et a scándalis operántium iniquitátem.
Antiphona · Custodi me a laqueo Modo VII
Liber antiphonarius, 1960, p. 437 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Custódi me * a láqueo, quem statuérunt mihi, et a scándalis operántium iniquitátem.
Salmo 140 [4]
140:1 A Vós clamei, ó Senhor, ouvi-me: * atendei à minha voz, quando clamo a Vós.
140:2 Suba direita como incenso a minha oração na vossa presença: * seja a elevação das minhas mãos como o sacrifício vespertino.
140:3 Ponde, ó Senhor, uma guarda à minha boca: * e aos meus lábios uma porta que os feche.
140:4 Não deixeis que meu coração se incline para palavras de malícia, * para buscar desculpas nos pecados.
140:4 Com os homens que operam a iniquidade: * não quero ter parte com os seus escolhidos.
140:5 Corrigir-me-á o justo e advertir-me-á com misericórdia: * mas o azeite do pecador não chegue a ungir a minha cabeça.
140:6 Porque até a minha oração é contra o que lhes agrada: * os seus juízes serão precipitados ao longo dos rochedos.
140:7 Ouvirão as minhas palavras porque são poderosas: * como o torrão se desfaz à flor do solo.
140:8 Foram dissipados os nossos ossos junto do inferno: * mas para Vós, Senhor, ó Senhor, estão os meus olhos: em Vós tenho esperado, não me tireis a vida.
140:9 Guardai-me do laço que me armaram: * e das emboscadas dos que praticam a iniquidade.
140:10 Os pecadores cairão na sua rede: * quanto a mim, estou só até conseguir passar.
140:1 Dómine, clamávi ad te, exáudi me: * inténde voci meæ, cum clamávero ad te.
140:2 Dirigátur orátio mea sicut incénsum in conspéctu tuo: * elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum.
140:3 Pone, Dómine, custódiam ori meo: * et óstium circumstántiæ lábiis meis.
140:4 Non declínes cor meum in verba malítiæ, * ad excusándas excusatiónes in peccátis.
140:4 Cum homínibus operántibus iniquitátem: * et non communicábo cum eléctis eórum.
140:5 Corrípiet me iustus in misericórdia, et increpábit me: * óleum autem peccatóris non impínguet caput meum.
140:6 Quóniam adhuc et orátio mea in beneplácitis eórum: * absórpti sunt iuncti petræ iúdices eórum.
140:7 Áudient verba mea quóniam potuérunt: * sicut crassitúdo terræ erúpta est super terram.
140:8 Dissipáta sunt ossa nostra secus inférnum: * quia ad te, Dómine, Dómine, óculi mei: in te sperávi, non áuferas ánimam meam.
140:9 Custódi me a láqueo, quem statuérunt mihi: * et a scándalis operántium iniquitátem.
140:10 Cadent in retiáculo eius peccatóres: * singuláriter sum ego donec tránseam.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Custódi me a láqueo, quem statuérunt mihi, et a scándalis operántium iniquitátem.
Considerábam * ad déxteram, et vidébam, et non erat qui cognósceret me.
Antiphona · Considerabam ad dexteram Modo VII
Liber antiphonarius, 1960, p. 437 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Considerábam * ad déxteram, et vidébam, et non erat qui cognósceret me.
Salmo 141 [5]
141:2 Com a minha voz clamei ao Senhor: * com minha voz supliquei ao Senhor:
141:3 Derramo na sua presença a minha oração, * e exponho diante d’Ele a minha tribulação.
141:4 Quando o meu espírito foi desfalecendo, * Vós conhecestes as minhas veredas.
141:4 No caminho por onde andava, * armaram-me laços ocultos.
141:5 Voltava-me para a minha direita e olhava: * e não havia quem me conhecesse.
141:5 Falhou-me a fuga, * e não há quem se importe com minha vida.
141:6 A Vós clamei, ó Senhor, * e disse: Vós sois a minha esperança, a minha porção na terra dos viventes.
141:7 Atendei à minha súplica: * pois fui sumamente humilhado.
141:7 Livrai-me dos que me perseguem: * pois se tornaram mais fortes do que eu.
141:8 Tirai a minha alma desta prisão para dar glória ao vosso nome: * estão-me esperando os justos, até que me recompenseis.
141:2 Voce mea ad Dóminum clamávi: * voce mea ad Dóminum deprecátus sum:
141:3 Effúndo in conspéctu eius oratiónem meam, * et tribulatiónem meam ante ipsum pronúntio.
141:4 In deficiéndo ex me spíritum meum, * et tu cognovísti sémitas meas.
141:4 In via hac, qua ambulábam, * abscondérunt láqueum mihi.
141:5 Considerábam ad déxteram, et vidébam: * et non erat qui cognósceret me.
141:5 Périit fuga a me, * et non est qui requírat ánimam meam.
141:6 Clamávi ad te, Dómine, * dixi: Tu es spes mea, pórtio mea in terra vivéntium.
141:7 Inténde ad deprecatiónem meam: * quia humiliátus sum nimis.
141:7 Líbera me a persequéntibus me: * quia confortáti sunt super me.
141:8 Educ de custódia ánimam meam ad confiténdum nómini tuo: * me exspéctant iusti, donec retríbuas mihi.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Considerábam ad déxteram, et vidébam, et non erat qui cognósceret me.
Capítulo Hino Verso
Votiva
Philipp 2
Fratres: Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo: sed semetípsum exinanívit, formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus, et hábitu invéntus ut homo. Humiliávit semetípsum, factus obédiens
usque ad mortem, mortem autem crucis.
Fratres: Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Iesu: qui cum in forma Dei esset, non rapínam arbitrátus est esse se æquálem Deo: sed semetípsum exinanívit, formam servi accípiens, in similitúdinem hóminum factus, et hábitu invéntus ut homo. Humiliávit semetípsum, factus obédiens
usque ad mortem, mortem autem crucis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Hino
Mœrentes óculi spargite lácrimas
Et luctu resonent íntima córdium,
Illátas refero Numini ab ímpiis
Pœnas et fera vúlnera.
Accincta heu! gladiis turba satellitum.
Arreptum Dóminum fústibus impetit,
Nunc cædit cólaphis, nunc quatit horridis
Divínum Caput íctibus.
Haud finis sceleri; tráditur improbo
Christus carnifici; nec mora, barbarus
In Regem superum non timet, ímpio
Ausu, vertere déxteram.
Audíte o Pópuli, Numen amábile,
Manánte ex húmeris úndique sánguine,
Lictoris rabidi sústinet impetum,
Et vocem premit ínnocens.
Quis non illacrimet! Iam nova condidi:
Torménta indomitæ Gentis iníquitas.
Infigit cerebro; proh dolor! efferis
Sertum vepribus asperum.
Heu crimen! tráhitur funibus improbis
Funesti Dóminus supplicii ad locum;
Illic oppétiit, fúnere spíritum
Patri restituens suo.
Passo pro miseris tam fera vúlnera
In terris resonet débita glória;
Sacrumque assídue Nomen in æthera
Humánum genus efferat.
Amen.
Oblátus est quia ipse vóluit.
Et livóre ejus sanáti sumus.
Et livóre eius sanáti sumus.
Cântico: Magnificat
Antífona Votiva
O vos omnes, * qui transítis per viam, atténdite et vidéte, si est dolor sicut dolor meus.
O vos omnes Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 441 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
O vos omnes, * qui transítis per viam, atténdite et vidéte, si est dolor sicut dolor meus.
Cântico da Bem-Aventurada Virgem Maria
Lucas 1:46-55
1:46 Minha alma ✠ * engrandece ao Senhor.
1:47 E meu espírito exulta de alegria * em Deus, meu Salvador.
1:48 Porque pôs os olhos na sua humilde escrava, * eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
1:49 Grandes maravilhas fez em mim o Omnipotente, * cujo nome é santo.
1:50 Cuja misericórdia se estende de geração em geração, * sobre todos os que O temem.
1:51 Manifestou a força do seu braço * dispersou os soberbos de coração.
1:52 Derrubou do trono os poderosos * e exaltou os humildes.
1:53 Encheu de bens os famintos, * e despediu os ricos de mãos vazias.
1:54 Tomou Israel, seu servo, sob a sua protecção, * lembrado da sua antiga misericórdia.
1:55 Assim como prometera a nossos pais, * a Abraão e à sua descendência para sempre.
1:46 Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum.
1:47 Et exsultávit spíritus meus: * in Deo, salutári meo.
1:48 Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
1:49 Quia fecit mihi magna qui potens est: * et sanctum nomen eius.
1:50 Et misericórdia eius, a progénie in progénies: * timéntibus eum.
1:51 Fecit poténtiam in brácchio suo: * dispérsit supérbos mente cordis sui.
1:52 Depósuit poténtes de sede: * et exaltávit húmiles.
1:53 Esuriéntes implévit bonis: * et dívites dimísit inánes.
1:54 Suscépit Israël púerum suum: * recordátus misericórdiæ suæ.
1:55 Sicut locútus est ad patres nostros: * Ábraham, et sémini eius in sǽcula.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
O vos omnes, qui transítis per viam, atténdite et vidéte, si est dolor sicut dolor meus.
Preces Feriais
omitido
Oração
Votiva
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Dómine Jesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die judícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Dómine Iesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die iudícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Ó Vós, que viveis e reinais com Deus Pai em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Comemoração: Dominica VI Post Epiphaniam III. Novembris
Símile est regnum cælórum ferménto, quod accéptum múlier abscóndit in farínæ satis tribus, donec fermentátum est totum.
Antiphona · Simile est... fermento Modo I
Liber antiphonarius, 1960, p. 340 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Símile est regnum cælórum ferménto, quod accéptum múlier abscóndit in farínæ satis tribus, donec fermentátum est totum.
Suba até Vós, Senhor, a oração vespertina.
Vespertína orátio ascéndat ad te, Dómine.
E desça sobre nós a vossa misericórdia.
Et descéndat super nos misericórdia tua.
Oremos.
Orémus.
Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus: ut, semper rationabília meditántes, quæ tibi sunt plácita, et dictis exsequámur et factis.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Início
Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.
Iube, Dómine, benedícere.
Conceda-nos o Senhor omnipotente uma noite tranquila e um fim perfeito.
Noctem quiétam et finem perféctum concédat nobis Dóminus omnípotens.
Amém.
Amen.
Leitura breve
1 Pet 5:8-9
Irmãos: Sede sóbrios e vigilantes, porque o vosso adversário, o diabo, rodeia como um leão a rugir, procurando a quem devorar. Resisti-lhe, firmes na fé.
Fratres: Sóbrii estóte, et vigiláte: quia adversárius vester diábolus tamquam leo rúgiens círcuit, quærens quem dévoret: cui resístite fortes in fide.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
O nosso auxílio está ✠ no nome do Senhor,
Adiutórium nostrum ✠ in nómine Dómini.
Que fez o céu e a terra.
Qui fecit cælum et terram.
Segue-se um exame de consciência, ou um Pai Nosso em silêncio.
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Eu me confesso a Deus, todo-poderoso, à bem-aventurada sempre Virgem Maria, ao bem-aventurado S. Miguel Arcanjo, ao bem-aventurado S. João Baptista, aos Santos Apóstolos S. Pedro e S. Paulo, e a todos os santos: que pequei muitas vezes por pensamentos, palavras e obras: bate no próprio peito por minha culpa, por minha culpa, por minha tão grande culpa. Portanto rogo à bem-aventurada sempre Virgem Maria, ao bem-aventurado S. Miguel Arcanjo, ao bem-aventurado S. João Baptista, aos Santos Apóstolos S. Pedro e S. Paulo, e a todos os Santos, que rogueis a Deus, Nosso Senhor, por mim.
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis, quia peccávi nimis, cogitatióne, verbo et ópere: (percutit sibi pectus) mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ídeo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, et omnes Sanctos, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Compadeça-se de nós Deus omnipotente, e, perdoados os nossos pecados, conduza-nos à vida eterna.
Amém.
Misereátur nostri omnípotens Deus, et dimíssis peccátis nostris, perdúcat nos ad vitam ætérnam. Amen.
Que o Senhor ✠ omnipotente e misericordioso nos conceda o perdão, a absolvição e a remissão dos nossos pecados.
Amém.
Indulgéntiam, ✠ absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus. Amen.
Convertei-nos, ✙ ó Deus, nosso salvador:
Convérte nos ✙ Deus, salutáris noster.
E afastai de nós a vossa indignação.
Et avérte iram tuam a nobis.
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúia.
Salmos
Votiva
Tende compaixão * de mim, Senhor, e escutai a minha oração.
Miserére * mihi, Dómine, et exáudi oratiónem meam.
Salmo 4 [1]
4:2 Quando O invoquei, me ouviu o Deus da minha justiça: * na tribulação me dilatastes.
4:2 Tende compaixão de mim, * e escutai a minha oração.
4:3 Filhos dos homens, até quando duros de coração sereis? * Porque amais a vaidade e mentiras buscais?
4:4 Sabei, pois, que o Senhor fez maravilhoso o seu santo: * o Senhor escutar-me-á, quando a Ele clamar.
4:5 Irai-vos e não pequeis: * do que dizeis nos vossos corações, nos vossos leitos arrependei-vos.
4:6 Oferecei sacrifícios de justiça e esperai no Senhor. * Muitos dizem: quem nos mostrará o bem?
4:7 Gravada está sobre nós a luz de vossa face, ó Senhor: * no meu coração infundistes alegria.
4:8 Pelo fruto do seu trigo, vinho e azeite * se multiplicaram.
4:9 Em paz dormirei * e tranquilo descansarei;
4:10 Porque Vós, ó Senhor, de forma singular * na esperança me firmastes.
4:2 Cum invocárem exaudívit me Deus iustítiæ meæ: * in tribulatióne dilatásti mihi.
4:2 Miserére mei, * et exáudi oratiónem meam.
4:3 Fílii hóminum, úsquequo gravi corde? * ut quid dilígitis vanitátem, et quǽritis mendácium?
4:4 Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum: * Dóminus exáudiet me cum clamávero ad eum.
4:5 Irascímini, et nolíte peccáre: * quæ dícitis in córdibus vestris, in cubílibus vestris compungímini.
4:6 Sacrificáte sacrifícium iustítiæ, et speráte in Dómino. * Multi dicunt: Quis osténdit nobis bona?
4:7 Signátum est super nos lumen vultus tui, Dómine: * dedísti lætítiam in corde meo.
4:8 A fructu fruménti, vini, et ólei sui * multiplicáti sunt.
4:9 In pace in idípsum * dórmiam, et requiéscam;
4:10 Quóniam tu, Dómine, singuláriter in spe * constituísti me.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Antiphona · Miserere mihi Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 56 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Psalmus · Psalmus 4 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Tende compaixão * de mim, Senhor, e escutai a minha oração.
Salmo 90 [2]
90:1 O que habita no auxílio do Altíssimo, * descansará na protecção do Deus do céu.
90:2 Dirá ao Senhor: Vós sois o meu defensor e o meu refúgio: * o meu Deus, em quem esperarei.
90:3 Porque Ele me livrou do laço dos caçadores, * e da palavra áspera.
90:4 Com seus ombros fazer-te-á sombra: * e debaixo das suas asas esperarás.
90:5 Cercar-te-á como um escudo a sua verdade: * assombros nocturnos não temerás,
90:6 Da seta que voa de dia, nem da trama que anda nas trevas: * de assaltos, nem do demónio do meio-dia.
90:7 Cairão mil a teu lado e dez mil à tua direita: * mas não se aproximará de ti.
90:8 Com teus olhos então contemplarás: * e verás o castigo dos pecadores.
90:9 Porque Vós sois, ó Senhor, a minha esperança: * o Altíssimo tomaste por teu refúgio.
90:10 O mal não virá sobre ti: * e o flagelo não se aproximará da tua tenda.
90:11 Porque mandou aos seus anjos a teu respeito: * para que te velem em todos teus caminhos.
90:12 Eles levar-te-ão nas suas mãos: * para que não tropece o teu pé em pedra alguma.
90:13 Sobre a víbora e o basilisco andarás: * e calcarás o leão e o dragão.
90:14 Porque esperou em mim, livrá-lo-ei: * protegê-lo-ei, porque conheceu o meu nome.
90:15 A mim clamará e eu o ouvirei: * com ele estou na tribulação, livrá-lo-ei e glorificá-lo-ei.
90:16 Enchê-lo-ei de longos dias: * e mostrar-lhe-ei a minha salvação.
90:1 Qui hábitat in adiutório Altíssimi, * in protectióne Dei cæli commorábitur.
90:2 Dicet Dómino: Suscéptor meus es tu, et refúgium meum: * Deus meus sperábo in eum.
90:3 Quóniam ipse liberávit me de láqueo venántium, * et a verbo áspero.
90:4 Scápulis suis obumbrábit tibi: * et sub pennis eius sperábis.
90:5 Scuto circúmdabit te véritas eius: * non timébis a timóre noctúrno,
90:6 A sagítta volánte in die, a negótio perambulánte in ténebris: * ab incúrsu, et dæmónio meridiáno.
90:7 Cadent a látere tuo mille, et decem míllia a dextris tuis: * ad te autem non appropinquábit.
90:8 Verúmtamen óculis tuis considerábis: * et retributiónem peccatórum vidébis.
90:9 Quóniam tu es, Dómine, spes mea: * Altíssimum posuísti refúgium tuum.
90:10 Non accédet ad te malum: * et flagéllum non appropinquábit tabernáculo tuo.
90:11 Quóniam Ángelis suis mandávit de te: * ut custódiant te in ómnibus viis tuis.
90:12 In mánibus portábunt te: * ne forte offéndas ad lápidem pedem tuum.
90:13 Super áspidem, et basilíscum ambulábis: * et conculcábis leónem et dracónem.
90:14 Quóniam in me sperávit, liberábo eum: * prótegam eum, quóniam cognóvit nomen meum.
90:15 Clamábit ad me, et ego exáudiam eum: * cum ipso sum in tribulatióne: erípiam eum et glorificábo eum.
90:16 Longitúdine diérum replébo eum: * et osténdam illi salutáre meum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 90 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 133 [3]
133:1 Agora, pois, bendizei o Senhor, * todos os servos do Senhor:
133:1 Vós que estais na casa do Senhor, * nos átrios da casa do nosso Deus.
133:2 De noite levantai as vossas mãos para o santuário, * e bendizei o Senhor.
133:3 Abençoe-te de Sião o Senhor, * que fez o céu e a terra.
133:1 Ecce nunc benedícite Dóminum, * omnes servi Dómini:
133:1 Qui statis in domo Dómini, * in átriis domus Dei nostri.
133:2 In nóctibus extóllite manus vestras in sancta, * et benedícite Dóminum.
133:3 Benedícat te Dóminus ex Sion, * qui fecit cælum et terram.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 133 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Agora, pois, bendizei o Senhor, * todos os servos do Senhor:
Vós que estais na casa do Senhor, * nos átrios da casa do nosso Deus.
De noite levantai as vossas mãos para o santuário, * e bendizei o Senhor.
Abençoe-te de Sião o Senhor, * que fez o céu e a terra.
Tende compaixão de mim, Senhor, e escutai a minha oração.
Miserére mihi, Dómine, et exáudi oratiónem meam.
Hino
Antes que a luz desapareça,
Nós Vos suplicamos, Criador de todas as coisas,
Que sejais, por vossa clemência,
Nosso protector e nosso guarda.
Te lucis ante términum,
Rerum Creátor, póscimus,
Ut pro tua cleméntia
Sis præsul et custódia.
Longe de nós os sonhos
E os fantasmas da noite;
Reprimi o nosso inimigo,
A fim de que nada manche os nossos corpos.
Procul recédant sómnia,
Et nóctium phantásmata;
Hostémque nostrum cómprime,
Ne polluántur córpora.
Concedei-o, ó Pai piíssimo,
E Vós, Unigénito igual ao Pai,
Que com o Espírito Paráclito
Reinais por todos os séculos.
Amém.
Præsta, Pater piíssime,
Patríque compar Únice,
Cum Spíritu Paráclito
Regnans per omne sǽculum.
Amen.
Te lucis ante terminum Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 59 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Capítulo Responsório Verso
Jer 14:9
Vós, porém, Senhor, estais entre nós, e o vosso santo nome tem sido invocado sobre nós; não nos desampareis, Senhor, nosso Deus.
Tu autem in nobis es, Dómine, et nomen sanctum tuum invocátum est super nos: ne derelínquas nos, Dómine, Deus noster.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Senhor, em vossas mãos, * Eu entrego o meu espírito.
In manus tuas, Dómine, * Comméndo spíritum meum.
Senhor, em vossas mãos, * Eu entrego o meu espírito.
In manus tuas, Dómine, * Comméndo spíritum meum.
Vós nos remistes, Senhor, Deus de verdade.
Redemísti nos, Dómine, Deus veritátis.
Eu entrego o meu espírito.
Comméndo spíritum meum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Senhor, em vossas mãos, * Eu entrego o meu espírito.
In manus tuas, Dómine, * Comméndo spíritum meum.
Responsorium breve · In manus tuas Modo VI
Liber antiphonarius, 1960, p. 62 · Transcrição de Ben Yanke · GregoBase, CC0
Senhor, em vossas mãos, * Eu entrego o meu espírito.
Guardai-nos, Senhor, como a pupila dos olhos.
Custódi nos, Dómine, ut pupíllam óculi.
À sombra das vossas asas protegei-nos.
Sub umbra alárum tuárum prótege nos.
Cântico: Nunc dimittis
Salvai-nos, * Senhor, enquanto velamos, guardai-nos enquanto dormimos; para que vigiemos com Cristo e descansemos em paz.
Salva nos, * Dómine, vigilántes, custódi nos dormiéntes; ut vigilémus cum Christo, et requiescámus in pace.
Cântico de Simeão
Lucas 2:29-32
2:29 Agora, Senhor, ✠ segundo a vossa palavra, * deixais ir em paz o vosso servo,
2:30 porque os meus olhos * viram a vossa salvação,
2:31 que preparastes * diante de todos os povos:
2:32 luz para se revelar às nações * e glória de Israel, vosso povo.
2:29 Nunc dimíttis ✠ servum tuum, Dómine, * secúndum verbum tuum in pace:
2:30 Quia vidérunt óculi mei * salutáre tuum,
2:31 Quod parásti * ante fáciem ómnium populórum,
2:32 Lumen ad revelatiónem géntium, * et glóriam plebis tuæ Israël.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salvai-nos, Senhor, enquanto velamos, guardai-nos enquanto dormimos; para que vigiemos com Cristo e descansemos em paz.
Salva nos, Dómine, vigilántes, custódi nos dormiéntes; ut vigilémus cum Christo, et requiescámus in pace.
Antiphona · Salva nos Domine Modo III
Liber antiphonarius, 1960, p. 63 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Psalmus · Canticum Simeonis Tonus 3 a
GregoBase, CC0
Salvai-nos, * Senhor, enquanto velamos, guardai-nos enquanto dormimos; para que vigiemos com Cristo e descansemos em paz.
Agora, Senhor, ✠ segundo a vossa palavra, * deixais ir em paz o vosso servo,
porque os meus olhos * viram a vossa salvação,
que preparastes * diante de todos os povos:
luz para se revelar às nações * e glória de Israel, vosso povo.
Oração
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos.
Orémus.
Visitai, Senhor, Vos pedimos, esta casa, e afastai para longe dela todas as ciladas do inimigo; habitem nela os vossos santos Anjos, que nos guardem em paz; e a vossa bênção esteja sempre sobre nós.
Vísita, quǽsumus, Dómine, habitatiónem istam, et omnes insídias inimíci ab ea longe repélle: Ángeli tui sancti hábitent in ea, qui nos in pace custódiant; et benedíctio tua sit super nos semper.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Abençoe-nos e guarde-nos o Senhor omnipotente e misericordioso, ✠ Pai, e Filho, e Espírito Santo.
Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus, ✠ Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus.
Amém.
Amen.
Antífona final da Bem-Aventurada Virgem Maria
Salve Rainha, Mãe de misericórdia,
vida, doçura, esperança nossa, salve!
A vós bradamos, os degredados filhos de Eva;
a vós suspiramos, gemendo e chorando
neste vale de lágrimas.
Eia, pois, advogada nossa,
esses vossos olhos misericordiosos a nós volvei;
e depois deste desterro nos mostrai Jesus,
bendito fruto do vosso ventre;
ó clemente, ó piedosa, ó doce sempre Virgem Maria.
Salve, Regína, mater misericórdiæ;
vita, dulcédo et spes nóstra, salve.
Ad te clamámus éxsules fílii Hevæ.
Ad te suspirámus geméntes et flentes
in hac lacrimárum valle.
Eia ergo, advocáta nostra,
illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte.
Et Iesum, benedíctum fructum ventris tui,
nobis post hoc exsílium osténde.
O clemens, o pia, o dulcis Virgo María.
Salve Regina Modo I
Liber antiphonarius, 1960, p. 68 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Rogai por nós, santa Mãe de Deus.
Ora pro nobis, sancta Dei Génetrix.
Para que sejamos dignos das promessas de Cristo.
Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.
Oremos.
Orémus.
Omnipotente e eterno Deus, que, com a cooperação do Espírito Santo, preparastes o corpo e a alma da gloriosa Virgem Mãe Maria para que merecesse tornar-se digna morada do vosso Filho, concedei que, alegrando-nos com a sua memória, sejamos, pela sua piedosa intercessão, livres dos males presentes e da morte perpétua. Pelo mesmo Cristo Nosso Senhor. Amém.
Omnípotens sempitérne Deus, qui gloriósæ Vírginis Matris Maríæ corpus et ánimam, ut dignum Fílii tui habitáculum éffici mererétur, Spíritu Sancto cooperánte, præparásti: da, ut, cuius commemoratióne lætámur, eius pia intercessióne, ab instántibus malis et a morte perpétua liberémur. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen.
O auxílio divino ✠ permaneça sempre connosco.
Divínum auxílium ✠ máneat semper nobíscum.
Amém.
Amen.