Initium

REVERENDIS, VENERABILIBUS EXIMIISQUE VIRIS, DOMINIS AC MAGISTRIS, D. JOANNI SCHOENRAIDT DECANO, CETERISQUE CANONICIS OMNIBUS INSIGNIS ECCLESIÆ BEATÆ MARIÆ AQUENSIS, GERARDUS CALCIFICIS AB HAMONT PROCURATOR, ET THEODORICUS LOER A STRATIS VICARIUS CARTUSIÆ COLONIENSIS, S. P. D.

QUANDO misericors et miserator Dominus, miseram conditionem humani generis in varias calamitates et ærumnas elapsi miseratus, hominem per Unigeniti sui mortem e faucibus Erebi eripere statuisset, incarnando Filio suo talem delegit, quin potius condidit matrem, quæ esset omni laude dignissima : nempe Genitricem Dei, Reginam cœli, Dominam mundi. Quæ benedicta inter omnes mulieres adeoque omni gratia fuit plena, ut nec primam similem visa sit, nec habere sequentem. Erat equidem tanto munere dotata, ut mater simul esset atque incorrupta et intacta virgo, omni viro prorsus incognita, ante partum, in partu simul atque post partum illibata in perpetuum permansura : quæ solo Spiritu Sancto in se superveniente et virtute Altissimi sibi obumbrante concepit, quem suis castis visceribus nobis edidit, Redemptorem mundi. Hanc Deus ab æterno prædestinatam tantum dilexit, tantoque divino complexus est amore, ut nulli unquam creaturæ (excepta humanitate quam ab ea Christus assumpsit) majorem copiosioremve contulerit vel gratiam in præsenti vita, vel gloriam in illa superna patria, huic secum regnanti Virgini. Hinc singularissimum Dei templum facta est, sacrarium Spiritus Sancti, et dulcissimum Filii sui reclinatorium, ut abunde devotissimi auctores multis adstruunt auctoritatibus et rationibus : quorum de hujus sanctissimæ Virginis præconiis, dignitate et laudibus, quæ nunquam suo Creatori displicuit, quæ a nullo (secundum Damascenum) illustrium vincitur, quæ tota pulchra est, dulcis, mitis et amabilis, fidelis et misericors, tam lucida, evidentia et præclara sunt testimonia, ne mei putem esse officii quidpiam omnium notissimis adjicere. Verum, licet hæc sacratissima Virgo ab æterno fuerit Mater Dei prævisa, in figuris variis designata, Prophetarum oraculis prænuntiata quod esset a regia stirpe David ac de tribu Juda proditura, quæ virgo illibata permanens, Spiritu Sancto cooperante Filium Dei conciperet, plena gratia et virtutibus, quas omnes in summo assequeretur (multa benedictione) gradu ; habuit tamen semper cacodæmone malignoque spiritu actos homines, qui ejus laudibus mirum in modum insidiarentur. Cujusmodi fuere inter cetera infelicissima sectarum monstra, Nestorius, Helvidius, Jovinianus, Vigilantius, Waldenses, Piccardi, Lollardi, Wicleffistæ. Quorum errores nunc sub auras ab Orco revocavit Lutherus, Zwinglius, Butzerus, Œcolampadius, Grubnesyus, et alii Sanctorum osores, qui nedum ceteros Beatos insectantur, sed et ipsi virgini Mariæ dignos detrahunt honores : quum tamen ejus tanta sit laus, gloria et honor, ut nulla prorsus creatura, præter unici Filii sui humanitatem, ullatenus cum ea comparari queat, ut prælibavimus. Verum contra hujusmodi perniciosissimos nebulones et blasphemos cœlitum deturpatores,

Dominus e diverso excitavit semper suæ augustissimæ Matris præcones, qui ipsius gloriam et honorem, ut par est, multa dexteritate propugnarent : ut non pauca dignissimæ auctoritatis de ipsius laudibus habeamus veterum auctorum monumenta, etiam si neotericos, qui multo labore in hac palæstra desudarunt, silentio transire voluerimus, quod eorum studia satis sese commendent.

Et proinde, quod nostri instituti impræsentiarum est, curavimus, viri præclarissimi, hisce diebus, inter cetera D. Dionysii a Rickel monachi Ordinis nostri devotissima opera, quatuor ejus libros de Laudibus beatissimæ virginis Mariæ, cum alio quodam ejusdem de Cognitione Beatorum in patria non ingrato opusculo, excudendos : in quibus videre licet quanta Auctoris in eamdem et Sanctos devotio sit. Cujus exemplo simul et doctrina, omnes vere fideles haud injuria ad tantæ Virginis et Matris Dei, ac Sanctorum, inflammabuntur amorem pariter et devotionem, modo eos qua oportet legerint atque relegerint attentione et diligentia : id quod res magis probabit quam nostris opus sit pollicitationibus. Hos autem libros multa ratione sub vestro patrocinio evulgandos putavimus Procurator noster et ego, olim vestri Collegii ut humiles ita fidelissimi clientuli : Procurator quidem ille noster, Gerardus Calcificis ab Hamont, vir (citra adulationem loquor) non minus Deo ac B. Mariæ devotus, quam Domui nostræ supra plerosque antecessores suos utilis et accommodus, qui in octavum jam annum mira dexteritate et prudentia suo fungitur apud nos officio, ut nihil miri sit, quod olim, dum ejus famulitio Collegium vestrum in Notariatus officio uteretur, ipsum in pretio tanto haberet, quatenus ei spem certam faceretis futuræ provisionis in ecclesiasticis beneficiis, si non maluisset mecum ad Christi doctrinam Apostolorum vestigia æmulari, ut relictis omnibus, abnegaret semetipsum, et pœnitentiæ crucem assumens, in paupere Cartusiana religione pauperem sequeretur in jugi disciplina Christum. In qua adeo pauperem ducimus vitam, ut nihil nobis reliquum sit unde vobis venerabilibus Dominis nostris gratificari possimus, quam devotis orationibus et studiis nostris, quibus impræsentiarum multo labore et gravibus amicorum et bonorum virorum expensis, nitimur ad operum Dionysii nostri (quæ non pauciora sunt atque ipsius Augustini) editionem. Quemadmodum igitur aliquando vestri ambo fideles Notarii fuimus, ita nunc quoque communi consensu nostro, in gratitudinis pignus, ne tantæ in nos benevolentiæ vestræ immemores videremur, visum nobis erat, hujus Dionysii opera de Beatissimæ Virginis laudibus, et Cognitione Beatorum in patria, vobis nuncupanda, ut sub vestro titulo et nomine in publicum edantur. Tum quippe omnibus gratiora fore speramus, si a tantis tamque omnifariam doctissimis viris, in sacris litteris, utroque jure, philosophia et artibus liberalibus consummatissimis, benigne excepta intelligantur. Quis enim non acceptum haberet, quod tot tantique eruditi juxta et Deo ac beatissimæ virgini Mariæ devotissimi viri, non modo commendarint, sed et sub sua tutela et patrocinio tanquam veri Mæcenates in lucem prodire paterentur? Porro, nemini non constat quam insigne ac solenne sit hoc vestrum Collegium, cujus Cæsarea majestas glorietur sese Canonicum esse, qui in duabus suis Vicariis jugiter beatissimæ Dominæ vobiscum famuletur; et in quo nullus nisi in egregia quapiam facultate promotus, admittitur, et qui omni honestate et probitate refulgeat; ne modo ex pretiosissimis divorum exuviis, quæ plurimæ apud vos reconditæ servantur, inter exteros præclarissima fama habeatur nominatissimum, sed etiam a vobis ipsis vivis templi lapidibus, nomenclaturam domus vestra sortita sit non infimam. Quare et nos tum speramus Dionysii nostri opera adversus æmulos tutiores fore, quando intellexerint, beatissimæ virginis Mariæ servos, qui eidem jugi cultu deserviunt diurnis nocturnisque horis in hoc solenni Collegio, provinciam assumpsisse defensandi libros in honorem Mariæ editos. Quod si in hac re voti nostri nos compotes senserimus, non est quominus majorem spem capiamus vestri patrocinii in ulterioribus vobis consecrandis. Valete. Ex Agrippinensi nostra Cartusia, ipsis divinæ virginis Mariæ feriis, anno MDXXXI.

DE

DIGNITATE ET LAUDIBUS B. V. MARIƹ