Psalmus: 41
Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te, Deus.1
Sitivit anima mea ad Deum fortem, vivum : quando veniam et apparebo ante faciem Dei ?
Fuerunt mihi lacrimæ meæ panes die ac nocte ; dum dicitur mihi quotidie : Ubi est Deus tuus ?
Hæc recordatus sum, et effudi in me animam meam : quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei.
In voce exsultationis et confessionis, sonus epulantis.
Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ?
Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei et Deus meus.
Gloria Patri.
Ant. Oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quæ præparavit Deus his qui diligunt illum ;2 nobis autem revelavit per Spiritum suum.
Ant. Summæ.
Footnotes
Chapter 12 of 33