Proœmium

ENARRATIO

IN EPISTOLAM II BEATI PAULI AD THESSALONICENSES

CLARA est, et quæ nunquam marcescit sapientia, et facile videtur ab his qui diligunt et quærunt eam. Sap. VI, 13.

Quoniam veraciter scriptum est, Auris bona cum omni concupiscentia audiet sapientiam, Thessalonicenses tanquam boni discipuli, doctrinam præcedentis epistolæ cum ingenti diligentia adverterunt.¹ In qua quum scriptum conspicerent, Nos qui vivimus, qui relinquimur, simul rapiemur cum illis, etc., opinati sunt Christum fuisse ad judicium finale venturum in diebus suis, præsertim quum et tribulationes eorum pene quotidie augerentur.² Quo cognito, scripsit eis Apostolus ab Athenis hanc secundam epistolam per Tychicum et Onesimum: qui et priorem detulerunt epistolam, et verba Thessalonicensium retulerunt Apostolo. Hortatur ergo eos Apostolus ad patientiam, et diem judicii nondum instare testatur, inquietosque dure redarguit.

ENARRATIO

IN EPISTOLAM II BEATI PAULI

AD THESSALONICENSES

Footnotes

1. Eccli. III, ↩

2. I Thess. IV, 17. ↩