Ir para o texto

Breviário Romano

Rubricas de 1960

S. Martini Episcopi et Confessoris

III. classis

Commemoratio ad Laudes tantum: S. Mennæ Martyris

Outros breviários e ofícios votivos

Início

Deus, ✠ vinde em meu auxílio.

Deus ✠ in adiutórium meum inténde.

Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Aleluia.

Allelúia.

Salmos

Salmos, antífonas do Próprio dos Santos

Ant.

Disseram os discípulos * ao bem-aventurado Martinho: Porque nos abandonais, ó pai? ou a quem nos deixais desolados? Pois lobos vorazes invadirão o vosso rebanho.

Dixérunt discípuli * ad beátum Martínum: Cur nos, pater, déseris, aut cui nos desolátos relínquis? Invádent enim gregem tuum lupi rapáces.

Salmo 92 [1]

92:1 O Senhor reinou e vestiu-se de magnificência: * vestiu-se o Senhor de fortaleza e cingiu-se dela.

92:1 Pois firmou o orbe da terra, * que não será abalada.

92:2 De então ficou vosso trono preparado: * Vós sois desde a eternidade.

92:3 Os rios levantaram, ó Senhor: * os rios levantaram a sua voz.

92:3 Levantaram os rios o som das suas ondas, * com estrondo das muitas águas.

92:4 Maravilhosas as elevações do mar: * admirável o Senhor nas alturas.

92:5 Vossos testemunhos são digníssimos de fé: * a santidade convém à vossa casa, ó Senhor, na longitude dos dias.

92:1 Dóminus regnávit, decórem indútus est: * indútus est Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se.

92:1 Étenim firmávit orbem terræ, * qui non commovébitur.

92:2 Paráta sedes tua ex tunc: * a sǽculo tu es.

92:3 Elevavérunt flúmina, Dómine: * elevavérunt flúmina vocem suam.

92:3 Elevavérunt flúmina fluctus suos, * a vócibus aquárum multárum.

92:4 Mirábiles elatiónes maris: * mirábilis in altis Dóminus.

92:5 Testimónia tua credibília facta sunt nimis: * domum tuam decet sanctitúdo, Dómine, in longitúdinem diérum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Disseram os discípulos ao bem-aventurado Martinho: Porque nos abandonais, ó pai? ou a quem nos deixais desolados? Pois lobos vorazes invadirão o vosso rebanho.

Dixérunt discípuli ad beátum Martínum: Cur nos, pater, déseris, aut cui nos desolátos relínquis? Invádent enim gregem tuum lupi rapáces.

Ant.

Senhor, * se ainda sou necessário ao vosso povo, não recuso o trabalho: faça-se a vossa vontade.

Dómine, * si adhuc pópulo tuo sum necessárius, non recúso labórem: fiat volúntas tua.

Salmo 99 [2]

99:2 Aclamai a Deus, toda a terra: * servi o Senhor com alegria.

99:2 Vinde à sua presença * em grande exaltação.

99:3 Sabei que o Senhor é Deus: * fez-nos Ele e não nós a nós mesmos.

99:3 O seu povo e as ovelhas do seu pasto: * entrai nos seus portões com louvor, nos seus átrios com hinos: glorificai-O.

99:4 Louvai o seu nome: porque o Senhor é suave, a sua misericórdia é eterna: * e a sua verdade permanece de geração em geração.

99:2 Iubiláte Deo, omnis terra: * servíte Dómino in lætítia.

99:2 Introíte in conspéctu eius, * in exsultatióne.

99:3 Scitóte quóniam Dóminus ipse est Deus: * ipse fecit nos, et non ipsi nos.

99:3 Pópulus eius, et oves páscuæ eius: * introíte portas eius in confessióne, átria eius in hymnis: confitémini illi.

99:4 Laudáte nomen eius: quóniam suávis est Dóminus, in ætérnum misericórdia eius, * et usque in generatiónem et generatiónem véritas eius.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Senhor, se ainda sou necessário ao vosso povo, não recuso o trabalho: faça-se a vossa vontade.

Dómine, si adhuc pópulo tuo sum necessárius, non recúso labórem: fiat volúntas tua.

Ant.

Ó homem inefável, * que não foi vencido pelo trabalho, nem há-de ser vencido pela morte, que não temeu morrer, nem recusou viver!

O virum ineffábilem, * nec labóre victum, nec morte vincéndum, qui nec mori tímuit, nec vívere recusávit!

Salmo 62 [3]

62:2 Ó Deus, ó meu Deus, * a Vós vigio desde a aurora.

62:2 De Vós está sedenta a minha alma, * de quantas maneiras a minha carne.

62:3 Em terra deserta, intransitável e sem água: * no santuário me apresentei a Vós, para contemplar o vosso poder e a vossa glória.

62:4 Porque a vossa misericórdia é melhor que as vidas: * os meus lábios Vos louvarão.

62:5 Assim Vos bendirei em minha vida: * e, invocando o vosso nome, levantarei as minhas mãos.

62:6 Como de banha e gordura seja farta a minha alma: * e com lábios de júbilo louvar-Vos-á a minha boca.

62:7 Se me tenho lembrado de Vós sobre o meu leito, nas madrugadas meditarei em Vós: * pois fostes o meu defensor.

62:8 À sombra de vossas asas me regozijarei, a minha alma está presa a Vós: * a vossa dextra me acolheu.

62:10 Eles em vão procuraram tirar-me a vida, entrarão nas profundidades da terra: * serão entregues ao poder da espada e virão a ser presa das raposas.

62:12 Entretanto o rei alegrar-se-á em Deus, louvados serão todos os que juram por Ele: * pois foi fechada a boca aos que proferiam iniquidades.

62:2 Deus, Deus meus, * ad te de luce vígilo.

62:2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.

62:3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.

62:4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.

62:5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.

62:6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.

62:7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adiútor meus.

62:8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.

62:10 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.

62:12 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui iurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Ó homem inefável, que não foi vencido pelo trabalho, nem há-de ser vencido pela morte, que não temeu morrer, nem recusou viver!

O virum ineffábilem, nec labóre victum, nec morte vincéndum, qui nec mori tímuit, nec vívere recusávit!

Ant.

Com os olhos e as mãos * sempre voltados para o céu, não afrouxava o espírito invicto na oração, aleluia.

Oculis ac mánibus * in cælum semper inténtus, invíctum ab oratióne spíritum non relaxábat, allelúia.

Cântico dos Três Jovens [4]

Dn 3:57-88,56

3:57 Bendizei o Senhor, todas as obras do Senhor: * louvai-O e aclamai-O em todos os séculos.

3:58 Anjos do Senhor, bendizei o Senhor: * céus, bendizei o Senhor:

3:59 Águas todas, que estais sobre os céus, bendizei o Senhor: * bendizei o Senhor, todos os exércitos do Senhor.

3:60 Bendizei o Senhor, sol e lua: * bendizei o Senhor, estrelas do céu.

3:61 Chuvas e orvalhos, bendizei todos o Senhor: * ventos, bendizei todos o Senhor.

3:62 Bendizei o Senhor, ó fogo e chamas: * bendizei o Senhor, ó frio e calor.

3:63 Ó orvalhos e geadas, bendizei o Senhor: * ó gelo e frio, bendizei o Senhor.

3:64 Bendizei o Senhor, ó gelos e neves: * bendizei o Senhor, ó noites e dias.

3:65 Luz e trevas, bendizei o Senhor: * relâmpagos e nuvens, bendizei o Senhor.

3:66 Que a terra bendiga o Senhor: * que O louve e aclame em todos os séculos.

3:67 Ó montes e colinas, bendizei o Senhor: * ó todos os seres, que germinais na terra, bendizei o Senhor.

3:68 Bendizei o Senhor, ó fontes: * bendizei o Senhor, ó mares e rios.

3:69 Peixes e todos os entes, que vos moveis nas águas, bendizei o Senhor: * aves do céu, bendizei todas o Senhor.

3:70 Ó animais e rebanhos, bendizei todos o Senhor: * bendizei o Senhor, ó filhos dos homens.

3:71 Que Israel bendiga o Senhor: * que O louve e aclame em todos os séculos.

3:72 Sacerdotes do Senhor, bendizei o Senhor: * servos do Senhor, bendizei o Senhor.

3:73 Bendizei o Senhor, ó espíritos e almas dos justos: * bendizei o Senhor, ó santos e humildes de coração.

3:74 Bendizei o Senhor, ó Ananias, Azarias e Misael: * louvai-O e exaltai-O em todos os séculos.

3:75 (inclina cabeça) Bendigamos o Pai, e o Filho, assim como o Espírito Santo; * louvemo-l’O e aclamemo-l’O em todos os séculos.

3:56 Bendito sois, Senhor, no firmamento do céu: * e digno de ser louvado, glorioso e aclamado em todos os séculos.

3:57 Benedícite, ómnia ópera Dómini, Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.

3:58 Benedícite, Ángeli Dómini, Dómino: * benedícite, cæli, Dómino.

3:59 Benedícite, aquæ omnes, quæ super cælos sunt, Dómino: * benedícite, omnes virtútes Dómini, Dómino.

3:60 Benedícite, sol et luna, Dómino: * benedícite, stellæ cæli, Dómino.

3:61 Benedícite, omnis imber et ros, Dómino: * benedícite, omnes spíritus Dei, Dómino.

3:62 Benedícite, ignis et æstus, Dómino: * benedícite, frigus et æstus, Dómino.

3:63 Benedícite, rores et pruína, Dómino: * benedícite, gelu et frigus, Dómino.

3:64 Benedícite, glácies et nives, Dómino: * benedícite, noctes et dies, Dómino.

3:65 Benedícite, lux et ténebræ, Dómino: * benedícite, fúlgura et nubes, Dómino.

3:66 Benedícat terra Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sǽcula.

3:67 Benedícite, montes et colles, Dómino: * benedícite, univérsa germinántia in terra, Dómino.

3:68 Benedícite, fontes, Dómino: * benedícite, mária et flúmina, Dómino.

3:69 Benedícite, cete, et ómnia, quæ movéntur in aquis, Dómino: * benedícite, omnes vólucres cæli, Dómino.

3:70 Benedícite, omnes béstiæ et pécora, Dómino: * benedícite, fílii hóminum, Dómino.

3:71 Benedícat Israël Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sǽcula.

3:72 Benedícite, sacerdótes Dómini, Dómino: * benedícite, servi Dómini, Dómino.

3:73 Benedícite, spíritus, et ánimæ iustórum, Dómino: * benedícite, sancti, et húmiles corde, Dómino.

3:74 Benedícite, Ananía, Azaría, Mísaël, Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.

3:75 (Fit reverentia:) Benedicámus Patrem et Fílium cum Sancto Spíritu: * laudémus et superexaltémus eum in sǽcula.

3:56 Benedíctus es, Dómine, in firmaménto cæli: * et laudábilis, et gloriósus, et superexaltátus in sǽcula.

Ant.

Com os olhos e as mãos sempre voltados para o céu, não afrouxava o espírito invicto na oração, aleluia.

Oculis ac mánibus in cælum semper inténtus, invíctum ab oratióne spíritum non relaxábat, allelúia.

Ant.

Martinho * é recebido, alegre, no seio de Abraão: Martinho, aqui pobre e modesto, entra rico no céu, honrado com hinos celestiais.

Martínus * Ábrahæ sinu lætus excípitur: Martínus, hic pauper et módicus, cælum dives ingréditur, hymnis cæléstibus honorátur.

Salmo 148 [5]

148:1 Louvai o Senhor dos céus: * louvai-O nas alturas.

148:2 Louvai-O, todos seus anjos: * louvai-O, todos os seus exércitos.

148:3 Louvai-O, sol e lua: * louvai-O, todas as estrelas luminosas.

148:4 Louvai-O, céus dos céus: * e todas as águas que estão sobre os céus, louvem o nome do Senhor.

148:5 Pois Ele falou e foram feitas: * mandou e foram criadas.

148:6 Ele estabeleceu-as para sempre e pelos séculos dos séculos: * fixou-lhes uma doutrina que não passará.

148:7 Louvai o Senhor criaturas da terra, * ó dragões, e todos abismos.

148:8 Fogo, granizo, neve, geada, espírito das tempestades: * que executam a sua palavra:

148:9 Montes e todos outeiros: * árvores frutíferas e todos os cedros.

148:10 Animais e todos os gados: * serpentes e aves que voam:

148:11 Reis da terra e todos os povos: * príncipes e todos os juízes da terra.

148:12 Jovens e donzelas, velhos e meninos louvem o nome do Senhor: * pois só o seu nome é digno de ser exaltado.

148:14 Seu louvor está acima do céu e da terra: * Ele ergueu o poder do seu povo.

148:14 Cantem-Lhe hinos todos seus santos: * os filhos de Israel, o povo que se aproxima d’Ele.

148:1 Laudáte Dóminum de cælis: * laudáte eum in excélsis.

148:2 Laudáte eum, omnes Ángeli eius: * laudáte eum, omnes virtútes eius.

148:3 Laudáte eum, sol et luna: * laudáte eum, omnes stellæ et lumen.

148:4 Laudáte eum, cæli cælórum: * et aquæ omnes, quæ super cælos sunt, laudent nomen Dómini.

148:5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.

148:6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.

148:7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.

148:8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum eius:

148:9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.

148:10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:

148:11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes iúdices terræ.

148:12 Iúvenes, et vírgines: senes cum iunióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen eius solíus.

148:14 Conféssio eius super cælum et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.

148:14 Hymnus ómnibus sanctis eius: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Martinho é recebido, alegre, no seio de Abraão: Martinho, aqui pobre e modesto, entra rico no céu, honrado com hinos celestiais.

Martínus Ábrahæ sinu lætus excípitur: Martínus, hic pauper et módicus, cælum dives ingréditur, hymnis cæléstibus honorátur.

Capítulo Hino Verso

do Comum ou Festa

Sir 44:16-17

Eis o grande sacerdote, que nos dias da sua vida agradou a Deus, e foi encontrado justo; e no tempo da ira se tornou a reconciliação.

Ecce sacérdos magnus, qui in diébus suis plácuit Deo, et invéntus est iustus: et in témpore iracúndiæ factus est reconciliátio.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Hino

Jesus, Redentor de todos,

Coroa perpétua dos Prelados,

Neste dia, com maior clemência,

Sede indulgente com os que Vos suplicam.

Iesu Redémptor ómnium,

Perpes coróna Prǽsulum,

In hac die cleméntius

Indúlgeas precántibus.

Em que do vosso sagrado nome

O venerando Confessor resplandeceu,

O povo devoto celebra

A sua solenidade anual.

Tui sacri qua nóminis

Conféssor almus cláruit:

Huius celébrat ánnua

Devóta plebs solémnia.

Ele, rejeitando com razão

As caducas alegrias deste mundo,

Do prémio da eternidade

Goza entre os Anjos.

Qui rite mundi gáudia

Huius cadúca réspuens,

Æternitátis prǽmio

Potítur inter Ángelos.

Concedei-nos, benigno,

Seguir os seus passos;

Pela sua intercessão, perdoai

Aos vossos servos a culpa do pecado.

Huius benígnus ánnue

Nobis sequi vestígia:

Huius precátu, sérvulis

Dimítte noxam críminis.

Ó Cristo, Rei piíssimo,

A Vós e ao Pai seja a glória,

Com o Espírito Paráclito,

Agora e por todos os séculos.

Amém.

Sit Christe, Rex piíssime,

Tibi, Patríque glória,

Cum Spíritu Paráclito,

Nunc, et per omne sǽculum.

Amen.

O Senhor conduziu o justo por caminhos rectos.

Iustum dedúxit Dóminus per vias rectas.

E mostrou-lhe o reino de Deus.

Et osténdit illi regnum Dei.

Cântico: Benedictus

Antífona do Próprio dos Santos

Ant.

Ó bem-aventurado varão, * cuja alma possui o paraíso! Por isso exultam os Anjos, alegram-se os Arcanjos, o coro dos Santos o proclama, a multidão das Virgens o convida: Permanecei connosco eternamente.

O beátum virum, * cuius ánima paradísum póssidet! Unde exsúltant Ángeli, lætántur Archángeli, chorus Sanctórum proclámat, turba Vírginum invítat: Mane nobíscum in ætérnum.

Cântico de Zacarias

Lucas 1:68-79

1:68 Bendito seja o Senhor, ✠ Deus de Israel * pois visitou e resgatou o seu povo.

1:69 Fez surgir para nós uma força salvadora, * na casa de David, seu servo.

1:70 Assim como falou pela boca dos santos, * dos seus profetas desde os tempos antigos.

1:71 Para nos salvar dos inimigos, * e da mão dos que nos odeiam.

1:72 Usando de misericórdia com nossos pais, * lembrando a sua santa aliança.

1:73 E o juramento que fizera a nosso pai Abraão, * em nosso favor:

1:74 De que, livres das mãos dos inimigos, * o serviríamos sem temor,

1:75 Em santidade e justiça diante dele, * todos os dias de nossa vida.

1:76 E tu, menino, serás chamado Profeta do Altíssimo, * porque irás na frente do Senhor, preparando os seus caminhos;

1:77 Dando ao seu povo o conhecimento da salvação, * para a remissão dos seus pecados.

1:78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, * pela qual nos visitou a luz do alto.

1:79 Para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, * dirigir nossos pés no caminho da paz.

1:68 Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israël: * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:

1:69 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David, púeri sui.

1:70 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius:

1:71 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos.

1:72 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.

1:73 Iusiurándum, quod iurávit ad Ábraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:

1:74 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.

1:75 In sanctitáte, et iustítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.

1:76 Et tu, puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini, paráre vias eius:

1:77 Ad dandam sciéntiam salútis plebi eius: * in remissiónem peccatórum eórum:

1:78 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:

1:79 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Ó bem-aventurado varão, cuja alma possui o paraíso! Por isso exultam os Anjos, alegram-se os Arcanjos, o coro dos Santos o proclama, a multidão das Virgens o convida: Permanecei connosco eternamente.

O beátum virum, cuius ánima paradísum póssidet! Unde exsúltant Ángeli, lætántur Archángeli, chorus Sanctórum proclámat, turba Vírginum invítat: Mane nobíscum in ætérnum.

Preces Feriais

omitido

Oração

do Próprio dos Santos

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Oremos

Orémus.

Ó Deus, que bem conheceis que não é pelo nosso poder que subsistimos, concedei-nos propício que, pela intercessão do B. Martinho, vosso Confessor e Pontífice, sejamos protegidos contra todas as adversidades.

Deus, qui cónspicis, quia ex nulla nostra virtúte subsístimus: concéde propítius; ut, intercessióne beáti Martíni Confessóris tui atque Pontíficis, contra ómnia advérsa muniámur.

Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.

Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Comemoração: S. Mena

Ant.

Aquele que aborrece a sua vida neste mundo, guarda-a para a vida eterna.

Qui odit ánimam suam in hoc mundo, in vitam ætérnam custódit eam.

O justo florescerá como a palmeira.

Iustus ut palma florébit.

Como o cedro do Líbano multiplicar-se-á.

Sicut cedrus Líbani multiplicábitur.

Oremos.

Orémus.

Ó Deus omnipotente, permiti que, celebrando nós o nascimento do B. Mena, vosso Mártir, e pela sua intercessão, alcancemos a graça de sermos confirmados no amor ao vosso Nome.

Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus: ut, qui beáti Mennæ Mártyris tui natalítia cólimus, intercessióne eius in tui nóminis amóre roborémur.

Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.

Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Conclusão

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Bendigamos o Senhor.

Benedicámus Dómino.

Graças a Deus.

Deo grátias.

E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.

Amém.

Amen.

Textos do projeto Divinum Officium.