Breviário Romano
Rubricas de 1960
S. Martini Episcopi et Confessoris
III. classis
Commemoratio ad Laudes tantum: S. Mennæ Martyris
Outros breviários e ofícios votivos
Início
Abri, Senhor, + os meus lábios.
Dómine, lábia + mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúia.
Invitatório
Antífona do Próprio dos Santos
Louvemos o nosso Deus * Na confissão do B. Martinho.
Laudémus Deum nostrum * In confessióne beáti Martíni.
Louvemos o nosso Deus * Na confissão do B. Martinho.
Laudémus Deum nostrum * In confessióne beáti Martíni.
Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.
Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.
Louvemos o nosso Deus * Na confissão do B. Martinho.
Laudémus Deum nostrum * In confessióne beáti Martíni.
Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Na confissão do B. Martinho.
In confessióne beáti Martíni.
Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.
Louvemos o nosso Deus * Na confissão do B. Martinho.
Laudémus Deum nostrum * In confessióne beáti Martíni.
Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.
Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Na confissão do B. Martinho.
In confessióne beáti Martíni.
Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Louvemos o nosso Deus * Na confissão do B. Martinho.
Laudémus Deum nostrum * In confessióne beáti Martíni.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Na confissão do B. Martinho.
In confessióne beáti Martíni.
Louvemos o nosso Deus * Na confissão do B. Martinho.
Laudémus Deum nostrum * In confessióne beáti Martíni.
Hino
do Comum ou Festa
Este Confessor do Senhor, que os povos,
Venerando-o, piedosamente louvam pelo orbe,
Neste dia, jubiloso, mereceu as supremas
Honras do louvor.
Iste Conféssor Dómini, coléntes
Quem pie laudant pópuli per orbem,
Hac die lætus méruit suprémos
Laudis honóres.
Piedoso, prudente, humilde, pudico,
Levou uma vida sóbria e sem mácula,
Enquanto o alento vital
Animou os seus membros humanos.
Qui pius, prudens, húmilis, pudícus,
Sóbriam duxit sine labe vitam,
Donec humános animávit auræ
Spíritus artus.
Pelo seu mérito insigne, frequentemente,
Membros enfermos, que por toda a parte jaziam,
Vencida a força da doença, à saúde
São restituídos.
Cuius ob præstans méritum, frequénter,
Ægra quæ passim iacuére membra,
Víribus morbi dómitis, salúti
Restituúntur.
Por isso o nosso coro canta-lhe
O devido louvor e as suas célebres palmas,
Para que pelas suas piedosas preces sejamos ajudados
Por todos os séculos.
Noster hinc illi chorus obsequéntem
Cóncinit laudem celebrésque palmas,
Ut piis eius précibus iuvémur
Omne per ævum.
A Ele salvação, honra e poder,
Que, refulgindo no trono do céu,
Governa a ordem do mundo inteiro,
Trino e uno.
Amém.
Sit salus illi, decus atque virtus,
Qui, super cæli sólio corúscans,
Tótius mundi sériem gubérnat,
Trinus et unus.
Amen.
Iste Confessor Modo I
Liber antiphonarius, 1960, p. [71]-[72] · Transcrição de Matthew Fong · GregoBase, CC0
Salmos com leituras
Antífonas e Salmos do Próprio dos Santos
Ao Noturno
Martinho, * ainda catecúmeno, cobriu-me com esta veste.
Martínus, * adhuc catechúmenus, hac me veste contéxit.
Salmo 1 [1]
1:1 Bem-aventurado o varão que não foi no conselho dos ímpios, nem ficou no caminho dos pecadores, * e na cadeira pestilencial não se sentou:
1:2 Mas sua vontade está na lei do Senhor, * e dia e noite meditará na sua lei.
1:3 Ele será como a árvore, que está plantada junto ao curso das águas, * que a seu tempo dará seu fruto:
1:3 Cuja folha não murchará: * e prosperará tudo quanto fizer.
1:4 Não assim os ímpios, não assim: * mas serão como o pó que o vento dispersa da face da terra.
1:5 Por isso os ímpios não ressuscitarão no juízo: * nem os pecadores no concílio dos justos.
1:6 Porque o Senhor conhece o caminho dos justos: * e o caminho dos ímpios perecerá.
1:1 Beátus vir, qui non ábiit in consílio impiórum, et in via peccatórum non stetit, * et in cáthedra pestiléntiæ non sedit:
1:2 Sed in lege Dómini volúntas eius, * et in lege eius meditábitur die ac nocte.
1:3 Et erit tamquam lignum, quod plantátum est secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo:
1:3 Et fólium eius non défluet: * et ómnia quæcúmque fáciet, prosperabúntur.
1:4 Non sic ímpii, non sic: * sed tamquam pulvis, quem próicit ventus a fácie terræ.
1:5 Ídeo non resúrgent ímpii in iudício: * neque peccatóres in concílio iustórum.
1:6 Quóniam novit Dóminus viam iustórum: * et iter impiórum períbit.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Martinho, ainda catecúmeno, cobriu-me com esta veste.
Martínus, adhuc catechúmenus, hac me veste contéxit.
A fé da Santíssima Trindade * confessou Martinho, e recebeu a graça do baptismo.
Sanctæ Trinitátis * fidem Martínus conféssus est, et baptísmi grátiam percépit.
Salmo 2 [2]
2:1 Por que razão se embraveceram as gentes: * e os povos cousas vãs meditaram?
2:2 Os reis da terra levantaram-se e os príncipes reuniram-se * contra o Senhor e contra o seu Cristo.
2:3 Rompamos os seus laços: * e sacudamos de nós o seu jugo.
2:4 Aquele que habita no céu rir-se-á deles: * e o Senhor os ridicularizará.
2:5 Ele então lhes falará na sua ira, * e conturbá-los-á na sua fúria.
2:6 Eu, porém, fui por Ele constituído Rei sobre Sião, seu santo monte, * para pregar a sua doutrina.
2:7 Disse-me o Senhor: * tu és meu filho, eu hoje te gerei.
2:8 Pede-me e dar-te-ei as gentes como tua herança, * e estenderei o teu domínio aos confins da terra.
2:9 Governá-las-ás com vara de ferro, * e quebrá-las-ás como um vaso do oleiro.
2:10 Agora, ó reis, entendei: * instruí-vos, vós que julgais a terra.
2:11 Servi o Senhor com temor: * e com tremor alegrai-vos n’Ele.
2:12 Abraçai a disciplina, para que o Senhor não se irrite, * e não pereçais fora do caminho da justiça.
2:13 Quando brevemente se incendiar a sua ira: * bem-aventurados todos os que n’Ele confiam.
2:1 Quare fremuérunt gentes: * et pópuli meditáti sunt inánia?
2:2 Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum, et advérsus Christum eius.
2:3 Dirumpámus víncula eórum: * et proiciámus a nobis iugum ipsórum.
2:4 Qui hábitat in cælis, irridébit eos: * et Dóminus subsannábit eos.
2:5 Tunc loquétur ad eos in ira sua, * et in furóre suo conturbábit eos.
2:6 Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum eius, * prǽdicans præcéptum eius.
2:7 Dóminus dixit ad me: * Fílius meus es tu, ego hódie génui te.
2:8 Póstula a me, et dabo tibi gentes hereditátem tuam, * et possessiónem tuam términos terræ.
2:9 Reges eos in virga férrea, * et tamquam vas fíguli confrínges eos.
2:10 Et nunc, reges, intellégite: * erudímini, qui iudicátis terram.
2:11 Servíte Dómino in timóre: * et exsultáte ei cum tremóre.
2:12 Apprehéndite disciplínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via iusta.
2:13 Cum exárserit in brevi ira eius: * beáti omnes qui confídunt in eo.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
A fé da Santíssima Trindade confessou Martinho, e recebeu a graça do baptismo.
Sanctæ Trinitátis fidem Martínus conféssus est, et baptísmi grátiam percépit.
Eu, com o sinal da cruz, * não protegido por escudo nem capacete, penetrarei seguro nas fileiras inimigas.
Ego signo crucis, * non clípeo protéctus, aut gálea, hóstium cúneos penetrábo secúrus.
Salmo 3 [3]
3:2 Senhor, porque tantos são os que me atribulam? * Muitos se insurgem contra mim.
3:3 Muitos dizem à minha alma: * não há salvação para ele no seu Deus.
3:4 Vós, porém, Senhor, sois o meu protector, * minha glória e exaltais a minha cabeça.
3:5 Com minha voz ao Senhor clamei: * e Ele me ouviu do seu santo monte.
3:6 Deitei-me para descansar e adormeci: * e levantei-me, pois me acolheu o Senhor.
3:7 Não temerei milhares de pessoas me cercando: * levantai-Vos, ó Senhor, salvai-me, ó Deus meu!
3:8 Porque Vós tendes ferido todos os que sem causa me perseguem: * quebrastes os dentes dos pecadores.
3:9 A salvação é do Senhor: * e a vossa bênção está sobre o vosso povo.
3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo eius.
3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.
3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.
3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Eu, com o sinal da cruz, não protegido por escudo nem capacete, penetrarei seguro nas fileiras inimigas.
Ego signo crucis, non clípeo protéctus, aut gálea, hóstium cúneos penetrábo secúrus.
Confio no Senhor * que a minha filha, pelas vossas orações, há-de ser restituída à saúde.
Confído in Dómino * quod fília mea, précibus tuis, reddénda sit sanitáti.
Salmo 4 [4]
4:2 Quando O invoquei, me ouviu o Deus da minha justiça: * na tribulação me dilatastes.
4:2 Tende compaixão de mim, * e escutai a minha oração.
4:3 Filhos dos homens, até quando duros de coração sereis? * Porque amais a vaidade e mentiras buscais?
4:4 Sabei, pois, que o Senhor fez maravilhoso o seu santo: * o Senhor escutar-me-á, quando a Ele clamar.
4:5 Irai-vos e não pequeis: * do que dizeis nos vossos corações, nos vossos leitos arrependei-vos.
4:6 Oferecei sacrifícios de justiça e esperai no Senhor. * Muitos dizem: quem nos mostrará o bem?
4:7 Gravada está sobre nós a luz de vossa face, ó Senhor: * no meu coração infundistes alegria.
4:8 Pelo fruto do seu trigo, vinho e azeite * se multiplicaram.
4:9 Em paz dormirei * e tranquilo descansarei;
4:10 Porque Vós, ó Senhor, de forma singular * na esperança me firmastes.
4:2 Cum invocárem exaudívit me Deus iustítiæ meæ: * in tribulatióne dilatásti mihi.
4:2 Miserére mei, * et exáudi oratiónem meam.
4:3 Fílii hóminum, úsquequo gravi corde? * ut quid dilígitis vanitátem, et quǽritis mendácium?
4:4 Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum: * Dóminus exáudiet me cum clamávero ad eum.
4:5 Irascímini, et nolíte peccáre: * quæ dícitis in córdibus vestris, in cubílibus vestris compungímini.
4:6 Sacrificáte sacrifícium iustítiæ, et speráte in Dómino. * Multi dicunt: Quis osténdit nobis bona?
4:7 Signátum est super nos lumen vultus tui, Dómine: * dedísti lætítiam in corde meo.
4:8 A fructu fruménti, vini, et ólei sui * multiplicáti sunt.
4:9 In pace in idípsum * dórmiam, et requiéscam;
4:10 Quóniam tu, Dómine, singuláriter in spe * constituísti me.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Confio no Senhor que a minha filha, pelas vossas orações, há-de ser restituída à saúde.
Confído in Dómino quod fília mea, précibus tuis, reddénda sit sanitáti.
Tetrádio, * tendo reconhecido o poder de Deus, chegou à graça do baptismo.
Tetrádius, * cógnita Dei virtúte, ad baptísmi grátiam pervénit.
Salmo 5 [5]
5:2 Senhor, dai ouvidos às minhas palavras, * escutai o meu clamor.
5:3 Atendei à voz da minha súplica, * meu Rei e meu Deus.
5:4 Porque a Vós orarei: * Senhor, de manhã ouvireis a minha voz.
5:5 De manhã ficarei ante Vós e contemplarei: * porque não sois um Deus que ame a iniquidade.
5:6 Nem o maligno habitará junto de Vós: * nem os injustos poderão permanecer ante vossos olhos.
5:7 Odiais todos os que obram a iniquidade: * exterminareis todos os que dizem a mentira.
5:7 O Senhor abominará o homem sanguinário e doloso: * eu, porém, confiado na abundância de vossa misericórdia.
5:8 Entrarei na vossa casa: * e pelo vosso temor, no vosso santo templo Vos adorarei.
5:9 Senhor, na vossa justiça guiai-me: * por causa dos meus inimigos dirigi ante vossos olhos o meu caminho.
5:10 Porque não há verdade na boca deles: * vão é o seu coração.
5:11 Sua garganta é um sepulcro aberto, urdem enganos com suas línguas, * julgai-os, ó Deus.
5:11 Frustrem-se os seus desígnios, expulsai-os segundo a multidão das suas impiedades, * porque Vos irritaram, Senhor.
5:12 Alegrem-se todos aqueles que em Vós esperam, * exultarão eternamente: e neles habitareis.
5:12 Em Vós gloriar-se-ão todos os que amam o vosso nome, * porque o justo Vós o abençoareis.
5:13 Ó Senhor, como um escudo de vossa boa vontade * nos coroastes.
5:2 Verba mea áuribus pércipe, Dómine, * intéllege clamórem meum.
5:3 Inténde voci oratiónis meæ, * Rex meus et Deus meus.
5:4 Quóniam ad te orábo: * Dómine, mane exáudies vocem meam.
5:5 Mane astábo tibi et vidébo: * quóniam non Deus volens iniquitátem tu es.
5:6 Neque habitábit iuxta te malígnus: * neque permanébunt iniústi ante óculos tuos.
5:7 Odísti omnes, qui operántur iniquitátem: * perdes omnes, qui loquúntur mendácium.
5:7 Virum sánguinum et dolósum abominábitur Dóminus: * ego autem in multitúdine misericórdiæ tuæ.
5:8 Introíbo in domum tuam: * adorábo ad templum sanctum tuum in timóre tuo.
5:9 Dómine, deduc me in iustítia tua: * propter inimícos meos dírige in conspéctu tuo viam meam.
5:10 Quóniam non est in ore eórum véritas: * cor eórum vanum est.
5:11 Sepúlcrum patens est guttur eórum, linguis suis dolóse agébant, * iúdica illos, Deus.
5:11 Décidant a cogitatiónibus suis, secúndum multitúdinem impietátum eórum expélle eos, * quóniam irritavérunt te, Dómine.
5:12 Et læténtur omnes, qui sperant in te, * in ætérnum exsultábunt: et habitábis in eis.
5:12 Et gloriabúntur in te omnes, qui díligunt nomen tuum, * quóniam tu benedíces iusto.
5:13 Dómine, ut scuto bonæ voluntátis tuæ * coronásti nos.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Tetrádio, tendo reconhecido o poder de Deus, chegou à graça do baptismo.
Tetrádius, cógnita Dei virtúte, ad baptísmi grátiam pervénit.
Ó homem inefável, * por quem tantos milagres resplandecem para nós!
O ineffábilem virum, * per quem nobis tanta mirácula corúscant!
Salmo 8 [6]
8:2 Ó Senhor, Senhor nosso, * quão admirável é o vosso nome em toda a terra!
8:2 Pois se elevou a vossa majestade * sobre os céus.
8:3 Da boca dos meninos e lactentes fizestes sair um louvor perfeito, devido aos vossos inimigos, * para destruirdes o inimigo e o vingativo.
8:4 Contemplarei os vossos céus, obra de vossos dedos: * a lua e as estrelas que Vós fundastes.
8:5 Que é o homem, para Vos lembrardes dele? * Ou que é o filho do homem, para o visitardes?
8:6 Pouco inferior aos anjos Vós o fizestes, de glória e de honra o coroastes: * e lhe destes o poder sobre as obras de vossas mãos.
8:8 Tudo sob seus pés sujeitastes, * todas as ovelhas e bois: e, além destes, os outros animais do campo.
8:9 As aves do céu e os peixes do mar, * que percorrem as veredas do oceano.
8:10 Ó Senhor, Senhor nosso, * quão admirável é o vosso nome em toda a terra!
8:2 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
8:2 Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cælos.
8:3 Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.
8:4 Quóniam vidébo cælos tuos, ópera digitórum tuórum: * lunam et stellas, quæ tu fundásti.
8:5 Quid est homo quod memor es eius? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum?
8:6 Minuísti eum paulo minus ab Ángelis, glória et honóre coronásti eum: * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.
8:8 Ómnia subiecísti sub pédibus eius, * oves et boves univérsas: ínsuper et pécora campi.
8:9 Vólucres cæli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris.
8:10 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ó homem inefável, por quem tantos milagres resplandecem para nós!
O ineffábilem virum, per quem nobis tanta mirácula corúscant!
O Senhor Jesus Cristo * predisse que viria, não vestido de púrpura, nem resplandecente de diadema.
Dóminus Iesus Christus, * non purpurátum aut diadémate reniténtem, se ventúrum esse prædíxit.
Salmo 10 [7]
10:2 No Senhor confio: porque dizeis à minha alma: * migra para o monte como a ave?
10:3 Eis que os pecadores armaram o seu arco, prepararam as suas setas na aljava, * para no escuro dispararem aos rectos de coração.
10:4 Porque eles destruíram o que fizestes de bom: * mas que fez o justo?
10:5 O Senhor habita no seu santo templo, * o trono do Senhor está no céu.
10:5 Seus olhos olham para o pobre: * suas pálpebras inquirem os filhos dos homens.
10:6 O Senhor interroga o justo e o ímpio: * mas aquele que ama a iniquidade, odeia a sua alma.
10:7 Fará chover laços sobre os pecadores: * o fogo e o enxofre e as tempestades são a parte que lhes toca.
10:8 Porque o Senhor é justo e ama a justiça: * o seu rosto olha para a equidade.
10:2 In Dómino confído: quómodo dícitis ánimæ meæ: * Tránsmigra in montem sicut passer?
10:3 Quóniam ecce peccatóres intendérunt arcum, paravérunt sagíttas suas in pháretra, * ut sagíttent in obscúro rectos corde.
10:4 Quóniam quæ perfecísti, destruxérunt: * iustus autem quid fecit?
10:5 Dóminus in templo sancto suo, * Dóminus in cælo sedes eius.
10:5 Óculi eius in páuperem respíciunt: * pálpebræ eius intérrogant fílios hóminum.
10:6 Dóminus intérrogat iustum et ímpium: * qui autem díligit iniquitátem, odit ánimam suam.
10:7 Pluet super peccatóres láqueos: * ignis, et sulphur, et spíritus procellárum pars cálicis eórum.
10:8 Quóniam iustus Dóminus, et iustítias diléxit: * æquitátem vidit vultus eius.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
O Senhor Jesus Cristo predisse que viria, não vestido de púrpura, nem resplandecente de diadema.
Dóminus Iesus Christus, non purpurátum aut diadémate reniténtem, se ventúrum esse prædíxit.
Sacerdote de Deus, Martinho, * abertos estão para vós os céus e o reino de meu Pai.
Sacérdos Dei, Martíne, * apérti sunt tibi cæli et regnum Patris mei.
Salmo 14 [8]
14:1 Senhor, quem habitará no vosso tabernáculo? * Ou quem descansará no vosso santo monte?
14:2 O que vive sem mácula, * e pratica a justiça:
14:3 O que fala verdade no seu coração, * o que não forjou dolos com sua língua:
14:3 Nem mal fez ao seu próximo, * nem consentiu que seus próximos fossem desonrados.
14:4 Na sua apreciação considera o malvado como um nada, * mas honra os que temem o Senhor:
14:4 Faz juramento ao seu próximo e não o engana, * não empresta o seu dinheiro com usura, nem aceita subornos contra o inocente.
14:5 Quem procede assim: * jamais será abalado.
14:1 Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?
14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur iustítiam:
14:3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:
14:3 Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.
14:4 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu eius malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:
14:4 Qui iurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.
14:5 Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Sacerdote de Deus, Martinho, abertos estão para vós os céus e o reino de meu Pai.
Sacérdos Dei, Martíne, apérti sunt tibi cæli et regnum Patris mei.
Sacerdote de Deus, Martinho, * pastor egrégio, rogai a Deus por nós.
Sacérdos Dei, Martíne, * pastor egrégie, ora pro nobis Deum.
Salmo 20 [9]
20:2 Senhor, o rei alegrar-se-á na vossa fortaleza: * e muito regozijará na vossa salvação.
20:3 Satisfizestes-lhe os anseios do coração: * e não defraudastes os pedidos de seus lábios.
20:4 Porque o prevenistes com bênçãos de doçura: * cingistes a sua cabeça com uma coroa de pedras preciosas.
20:5 Vida Vos pediu: * e concedestes-lhe largos dias pelos séculos dos séculos.
20:6 Grande é a sua glória, devido à salvação que lhe destes: * glória e grande esplendor poreis sobre ele.
20:7 Porque dele fareis uma fonte de bênçãos perpétuas: * enchê-lo-eis de alegria, mostrando-lhe o vosso rosto.
20:8 Porque o rei no Senhor espera: * e a misericórdia do Altíssimo torná-lo-á inabalável.
20:9 Caia a vossa mão sobre todos vossos inimigos: * caia a vossa direita sobre todos os que Vos aborrecem.
20:10 Pô-los-eis em fornalha acesa ao mostrar-lhes vosso rosto: * o Senhor na sua ira conturbá-los-á e o fogo devorá-los-á.
20:11 Exterminareis o seu fruto da terra: * e a sua descendência de entre os filhos dos homens.
20:12 Porque urdiram contra Vós males: * formaram planos que não puderam estabelecer.
20:13 Vós, porém, os poreis em fuga: * nos vossos resquícios preparareis o rosto deles.
20:14 Exaltai-Vos, ó Senhor, no vosso poder: * nós cantaremos e louvaremos as vossas maravilhas.
20:2 Dómine, in virtúte tua lætábitur rex: * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.
20:3 Desidérium cordis eius tribuísti ei: * et voluntáte labiórum eius non fraudásti eum.
20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite eius corónam de lápide pretióso.
20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.
20:6 Magna est glória eius in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.
20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo.
20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.
20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.
20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.
20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.
20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.
20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.
20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Sacerdote de Deus, Martinho, pastor egrégio, rogai a Deus por nós.
Sacérdos Dei, Martíne, pastor egrégie, ora pro nobis Deum.
Tu és sacerdote eternamente.
Tu es sacérdos in ætérnum.
Segundo a ordem de Melquisedech.
Secúndum órdinem Melchísedech.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Dos laços dos nossos pecados nos absolva o Senhor omnipotente e misericordioso.
A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
Amém.
Amen.
Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.
Iube, Dómine, benedícere.
Abençoe-nos Aquele que vive e reina sem fim.
Ille nos benedícat, qui sine fine vivit et regnat.
Amém.
Amen.
Leitura 1
De Epístola prima beáti Pauli Apóstoli ad Timótheum
1 Tim 3:1-7
1 Fidélis sermo: si quis episcopátum desíderat, bonum opus desíderat.
2 Opórtet ergo epíscopum irreprehensíbilem esse, uníus uxóris virum, sóbrium, prudéntem, ornátum, pudícum, hospitálem, doctórem,
3 Non vinoléntum, non percussórem, sed modéstum; non litigiósum, non cúpidum, sed
4 Suæ dómui bene præpósitum, fílios habéntem súbditos cum omni castitáte.
5 Si quis autem dómui suæ præésse nescit, quómodo Ecclésiæ Dei diligéntiam habébit?
6 Non neóphytum, ne in supérbiam elátus, in judícium íncidat diáboli.
7 Opórtet autem illum et testimónium habére bonum ab iis qui foris sunt, ut non in oppróbrium íncidat, et in láqueum diáboli.
1 Fidélis sermo: si quis episcopátum desíderat, bonum opus desíderat.
2 Opórtet ergo epíscopum irreprehensíbilem esse, uníus uxóris virum, sóbrium, prudéntem, ornátum, pudícum, hospitálem, doctórem,
3 Non vinoléntum, non percussórem, sed modéstum; non litigiósum, non cúpidum, sed
4 Suæ dómui bene præpósitum, fílios habéntem súbditos cum omni castitáte.
5 Si quis autem dómui suæ præésse nescit, quómodo Ecclésiæ Dei diligéntiam habébit?
6 Non neóphytum, ne in supérbiam elátus, in iudícium íncidat diáboli.
7 Opórtet autem illum et testimónium habére bonum ab iis qui foris sunt, ut non in oppróbrium íncidat, et in láqueum diáboli.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Hic est Martínus, eléctus Dei Póntifex, cui Dóminus post Apóstolos tantam grátiam conférre dignátus est, * Ut in virtúte Trinitátis Deíficæ mererétur fíeri trium mortuórum suscitátor magníficus.
Sanctæ Trinitátis fidem Martínus conféssus est.
Ut in virtúte Trinitátis Deíficæ mererétur fíeri trium mortuórum suscitátor magníficus.
Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.
Iube, Dómine, benedícere.
Aquele cuja festa celebramos interceda por nós junto do Senhor.
Cuius festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.
Amém.
Amen.
Leitura 2
De Epístola ad Titum
Titus 1:7-11
7 Opórtet enim epíscopum sine crímine esse, sicut Dei dispensatórem: non supérbum, non iracúndum, non vinoléntum, non percussórem, non turpis lucri cúpidum:
8 Sed hospitálem, benígnum, sóbrium, justum, sanctum, continéntem,
9 Amplecténtem eum, qui secúndum doctrínam est, fidélem sermónem: ut potens sit exhortári in doctrína sana, et eos qui contradícunt, argúere.
10 Sunt enim multi étiam inobediéntes, vaníloqui, et seductóres: máxime qui de circumcisióne sunt:
11 Quos opórtet redárgui: qui univérsas domos subvértunt, docéntes quæ non opórtet, turpis lucri grátia.
7 Opórtet enim epíscopum sine crímine esse, sicut Dei dispensatórem: non supérbum, non iracúndum, non vinoléntum, non percussórem, non turpis lucri cúpidum:
8 Sed hospitálem, benígnum, sóbrium, iustum, sanctum, continéntem,
9 Amplecténtem eum, qui secúndum doctrínam est, fidélem sermónem: ut potens sit exhortári in doctrína sana, et eos qui contradícunt, argúere.
10 Sunt enim multi étiam inobediéntes, vaníloqui, et seductóres: máxime qui de circumcisióne sunt:
11 Quos opórtet redárgui: qui univérsas domos subvértunt, docéntes quæ non opórtet, turpis lucri grátia.
Titus 2:1-8
1 Tu autem lóquere quæ decent sanam doctrínam:
2 Senes ut sóbrii sint, pudíci, prudéntes, sani in fide, in dilectióne, in patiéntia:
3 Anus simíliter in hábitu sancto, non criminatríces, non multo vino serviéntes, bene docéntes:
4 Ut prudéntiam dóceant adolescéntulas, ut viros suos ament, fílios suos díligant,
5 Prudéntes, castas, sóbrias, domus curam habéntes, benígnas, súbditas viris suis, ut non blasphemétur verbum Dei.
6 Júvenes simíliter hortáre ut sóbrii sint.
7 In ómnibus teípsum præbe exémplum bonórum óperum, in doctrína, in integritáte, in gravitáte,
8 Verbum sanum, irreprehensíbile: ut is qui ex advérso est, vereátur, nihil habens malum dícere de nobis.
1 Tu autem lóquere quæ decent sanam doctrínam:
2 Senes ut sóbrii sint, pudíci, prudéntes, sani in fide, in dilectióne, in patiéntia:
3 Anus simíliter in hábitu sancto, non criminatríces, non multo vino serviéntes, bene docéntes:
4 Ut prudéntiam dóceant adolescéntulas, ut viros suos ament, fílios suos díligant,
5 Prudéntes, castas, sóbrias, domus curam habéntes, benígnas, súbditas viris suis, ut non blasphemétur verbum Dei.
6 Iúvenes simíliter hortáre ut sóbrii sint.
7 In ómnibus teípsum præbe exémplum bonórum óperum, in doctrína, in integritáte, in gravitáte,
8 Verbum sanum, irreprehensíbile: ut is qui ex advérso est, vereátur, nihil habens malum dícere de nobis.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
O beátum virum Martínum antístitem, * Qui nec mori tímuit, nec vívere recusávit!
Dómine, si adhuc pópulo tuo sum necessárius, non recúso labórem: fiat volúntas tua.
Qui nec mori tímuit, nec vívere recusávit!
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Qui nec mori tímuit, nec vívere recusávit!
Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.
Iube, Dómine, benedícere.
À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
Amém.
Amen.
Leitura 3
Martínus, Sabáriæ in Pannónia natus, cum décimum attigísset annum, invítis paréntibus ad ecclésiam confúgiens, in catechumenórum númerum adscríbi vóluit. Aduléscens quíndecim annórum in milítiam proféctus, primum in Constántii, deínde Juliáni exércitu militávit. Decem et octo annos natus, cum Ambiáni partem clámydis cuídam páuperi donásset, mira exínde Jesu Christi apparitióne recreátus, álacri ánimo baptísmum suscépit; tum, relícta militári vita, ab Hilário Pictaviénsi epíscopo in acolythórum númerum est recéptus. Póstea factus epíscopus Turonénsis, monastérium ædificávit, ubi cum octogínta mónachis sanctíssime aliquámdiu vixit. Qui, cum ad Candacénsem vicum suæ diœcésis in gravem febrim incidísset, suórum miserátus discipulórum, sic Deum rogábat: Dómine, si adhuc pópulo tuo sum necessárius, non recúso labórem. Mox instánte jam morte, viso humáni géneris hoste, Quid, inquit, astas, cruénta béstia? nihil in me funéste repéries. Ea in voce, unum et octogínta annos natus, multis miráculis gloriósus, ánimam Deo réddidit.
Martínus, Sabáriæ in Pannónia natus, cum décimum attigísset annum, invítis paréntibus ad ecclésiam confúgiens, in catechumenórum númerum adscríbi vóluit. Aduléscens quíndecim annórum in milítiam proféctus, primum in Constántii, deínde Iuliáni exércitu militávit. Decem et octo annos natus, cum Ambiáni partem clámydis cuídam páuperi donásset, mira exínde Iesu Christi apparitióne recreátus, álacri ánimo baptísmum suscépit; tum, relícta militári vita, ab Hilário Pictaviénsi epíscopo in acolythórum númerum est recéptus. Póstea factus epíscopus Turonénsis, monastérium ædificávit, ubi cum octogínta mónachis sanctíssime aliquámdiu vixit. Qui, cum ad Candacénsem vicum suæ diœcésis in gravem febrim incidísset, suórum miserátus discipulórum, sic Deum rogábat: Dómine, si adhuc pópulo tuo sum necessárius, non recúso labórem. Mox instánte iam morte, viso humáni géneris hoste, Quid, inquit, astas, cruénta béstia? nihil in me funéste repéries. Ea in voce, unum et octogínta annos natus, multis miráculis gloriósus, ánimam Deo réddidit.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Te Deum
Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.
Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:
Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.
Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.
O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.
A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.
Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.
Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.
Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.
O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:
Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.
Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.
Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.
Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.
Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.
Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.
Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.
Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * maiestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ maiestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Iudex créderis * esse ventúrus.
(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.
Oração
do Próprio dos Santos
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Ó Deus, que bem conheceis que não é pelo nosso poder que subsistimos, concedei-nos propício que, pela intercessão do B. Martinho, vosso Confessor e Pontífice, sejamos protegidos contra todas as adversidades.
Deus, qui cónspicis, quia ex nulla nostra virtúte subsístimus: concéde propítius; ut, intercessióne beáti Martíni Confessóris tui atque Pontíficis, contra ómnia advérsa muniámur.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Textos do projeto Divinum Officium.