Breviário Monástico
Le Barroux
In Commemoratione Omnium Defunctorum Ordinis nostri
II. classis
Tempora: Sabbato infra Hebdomadam V post Epiphaniam III. Novembris
Outros breviários e ofícios votivos
Salmos
Salmo 125 [1]
125:1 Quando o Senhor fez volver os cativos de Sião: * nós ficámos cheios de consolação:
125:2 Então a nossa boca se encheu de alegria: * e a nossa língua exultou.
125:2 Então dir-se-á entre as gentes: * grandes cousas fez o Senhor para eles.
125:3 Grandes cousas fez o Senhor por nós: * estamos cheios de alegria.
125:4 Fazei, ó Senhor, volver os nossos cativos, * como as torrentes do sul.
125:5 Os que semeiam em lágrimas, * em exultação ceifarão.
125:6 Andando iam e choravam, * lançando as suas sementes.
125:6 Vindo, todavia, virão contentes, * trazendo os seus feixes.
125:1 In converténdo Dóminus captivitátem Sion: * facti sumus sicut consoláti:
125:2 Tunc replétum est gáudio os nostrum: * et lingua nostra exsultatióne.
125:2 Tunc dicent inter gentes: * Magnificávit Dóminus fácere cum eis.
125:3 Magnificávit Dóminus fácere nobíscum: * facti sumus lætántes.
125:4 Convérte, Dómine, captivitátem nostram, * sicut torrens in Austro.
125:5 Qui séminant in lácrimis, * in exsultatióne metent.
125:6 Eúntes ibant et flebant, * mitténtes sémina sua.
125:6 Veniéntes autem vénient cum exsultatióne, * portántes manípulos suos.
Dai-lhes, Senhor, * o eterno descanso.
Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine.
E a luz perpétua * lhes brilhe.
Et lux perpétua * lúceat eis.
Salmo 126 [2]
126:1 Se o Senhor não edificar a casa, * é em vão que trabalham os que a edificam.
126:1 Se o Senhor não guardar a cidade, * inutilmente vigia o que a guarda.
126:2 Em vão vos levantais antes de amanhecer: * levantai-vos, depois que tiverdes repousado, vós que comeis o pão da dor.
126:2 Quando Ele der o sono aos seus amados: * eis que a herança do Senhor são filhos: a recompensa, o fruto do ventre.
126:4 Como setas na mão do valente: * assim são os filhos dos atribulados.
126:5 Ditoso o varão que viu cumprido o seu desejo com eles: * não será confundido quando falar com seus inimigos no portão.
126:1 Nisi Dóminus ædificáverit domum, * in vanum laboravérunt qui ædíficant eam.
126:1 Nisi Dóminus custodíerit civitátem, * frustra vígilat qui custódit eam.
126:2 Vanum est vobis ante lucem súrgere: * súrgite postquam sedéritis, qui manducátis panem dolóris.
126:2 Cum déderit diléctis suis somnum: * ecce heréditas Dómini fílii: merces, fructus ventris.
126:4 Sicut sagíttæ in manu poténtis: * ita fílii excussórum.
126:5 Beátus vir, qui implévit desidérium suum ex ipsis: * non confundétur cum loquétur inimícis suis in porta.
Dai-lhes, Senhor, * o eterno descanso.
Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine.
E a luz perpétua * lhes brilhe.
Et lux perpétua * lúceat eis.
Salmo 127 [3]
127:1 Bem-aventurados todos os que temem o Senhor, * e que andam nos seus caminhos.
127:2 Pois comerás dos labores de tuas mãos: * bem-aventurado és e ficarás bem.
127:3 Tua esposa será como uma videira fecunda, * no interior de tua casa.
127:3 Teus filhos, como pimpolhos de oliveiras, * ao redor de tua mesa.
127:4 Eis como será abençoado o homem, * que teme o Senhor.
127:5 Abençoe-te o Senhor desde Sião: * e vejas os bens de Jerusalém todos os dias de tua vida.
127:6 Vejas os filhos de teus filhos, * e a paz sobre Israel.
127:1 Beáti, omnes, qui timent Dóminum, * qui ámbulant in viis eius.
127:2 Labóres mánuum tuárum quia manducábis: * beátus es, et bene tibi erit.
127:3 Uxor tua sicut vitis abúndans, * in latéribus domus tuæ.
127:3 Fílii tui sicut novéllæ olivárum, * in circúitu mensæ tuæ.
127:4 Ecce, sic benedicétur homo, * qui timet Dóminum.
127:5 Benedícat tibi Dóminus ex Sion: * et vídeas bona Ierúsalem ómnibus diébus vitæ tuæ.
127:6 Et vídeas fílios filiórum tuórum, * pacem super Israël.
Dai-lhes, Senhor, * o eterno descanso.
Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine.
E a luz perpétua * lhes brilhe.
Et lux perpétua * lúceat eis.
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Da porta do inferno.
A porta ínferi.
Livrai, Senhor, as suas almas.
Erue, Dómine, ánimas eórum.
Descansem em paz.
Requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
secunda «Domine, exaudi» omittitur
omite-se o segundo «Senhor, ouvi a minha oração»
Oremos.
Orémus.
Ó Deus, Criador e Redentor de todos os fiéis, concedei às almas dos vossos servos e servas a remissão de todos os seus pecados, a fim de que, pelas nossas piedosas súplicas, alcancem o perdão que sempre desejaram.
Fidélium, Deus, ómnium Cónditor et Redémptor, animábus famulórum famularúmque tuárum Ordinis nostri remissiónem cunctórum tríbue peccatórum: ut indulgéntiam, quam semper optavérunt, piis supplicatiónibus consequántur:
Ó Vós, que viveis e reinais com Deus Pai em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Conclusão especial
Dai-lhes, Senhor, * o eterno descanso.
Réquiem ætérnam * dona eis, Dómine.
E a luz perpétua * lhes brilhe.
Et lux perpétua * lúceat eis.
Descansem em paz.
Requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Textos do projeto Divinum Officium.