Articulus 18

EXPLANATIO CAPITULI SEPTIMIDECIMI : ET VENIT AD ME UNUS DE SEPTEM ANGELIS.

SUB effusione phialæ septimi angeli, diem judicii S. Joannes circa finem præcedentis capituli summatim perstringens, nunc ad ea quæ prætermisit, revertitur :¹ atque sub specie mulieris meretricis civitatem diaboli describens, quas pro suis sceleribus pœnas passura sit, nunc declarat. Jam enim causa reprobationis impiorum ostenditur.

Et venit ad me unus de septem angelis qui habebant septem phialas. Quemadmodum per septem angelos istos universitas prædicatorum Christi, et per septem phialas eorum totius sacræ Scripturæ intelligentia seu doctrina insinuetur, in præcedentibus duobus articulis dictum est. Itaque in visione hac imaginaria apparebat Joanni effigies alicujus prædicatoris evangelicæ legis, gerens personam alicujus ordinis, chori seu agminis prædicatorum. Et forte aliquis Evangelistarum seu Apostolorum, tempore hujus revelationis defunctus, Joanni in visione apparuit. Et locutus est mecum locutione interna, dicens : Veni, per considerationem intentam, et ostendam tibi damnationem meretricis magnæ, id est civitatis diaboli : quæ est generatio reproborum, collectio impiorum. Quæ non meretrix tantum, sed etiam adultera appellatur, quoniam relicto Sponso cœlesti, Creatore suo deserto, dæmoni constuprandam se ac maculandam prosternit, cum vanis atque caducis mente miscetur, innumeris sordibus maculatur. Quæ sedet super aquas multas, id est, in multis populis conquiescit, ex quibus et ipsa consistit, quos decipit, quibus et dominatur. Residet quoque in concupiscentiæ aquis, atque in discordium fluctibus populorum : quemadmodum econtrario multitudinis credentium erat cor unum et anima una, quos despondit Apostolus uni viro virginem castam exhibere Christo.²³ Cum qua fornicati sunt reges terræ. Reges enim, principes et magnates sæculi hujus, sunt principalis primaque portio civitatis istius; et inferioribus vitiosis, quos bene dirigere debuerunt, in vitiis sunt conformes; simulque cum eis a Deo cor suum avertunt, et ad ea quæ dæmonibus complacent, illud convertunt, spiritualiter et corporaliter fornicantes. Et inebriati sunt, id est ultra mensuram repleti, qui habitant terram, videlicet carnales terreni, qui ad cœlestia non adspirant, de vino prostitutionis ejus, id est de carnalibus ejus oblectamentis, vel quibuscumque bonis temporalibus deceptivis, quibus anima prostituitur dæmoni.

Et abstulit me in desertum in spiritu, id est, in spirituali hac visione seu mentis consideratione avertit me ab intuitu cui eram intentus, ad considerationem populi a Deo relicti, qui per desertum exprimitur, tanquam a Dei habitatione alienus. Unde Berengandus : Per desertum, omnium impiorum multitudo designatur, eo quod ipsa deseruerit Deum, et ideo derelicta sit ab eo. Et vidi mulierem sedentem super bestiam, id est diabolo seu Antichristo innitentem, atque in ipso fallaciter quiescentem, coccineam, id est peccatis cruentam, et sanguinis martyrum, quem effudit, ream. Coccus namque sanguinei est coloris. Plenam nominibus blasphemiæ, id est, multa verba blasphemiæ proferet contra Christum. Antichristus quoque multa divinitatis nomina sibi ipsi non sine grandi adscribet blasphemia. Porro diabolus id summe conatur, ut ad pecvers. 9, 12. cata blasphemiæ mentes inducat humanas. Habentem capita septem et cornua decem. Quid per hoc designetur, paulo post in hoc ipso capitulo sanctus docet Joannes. Nam et parabolam hanc ipse exponit in textu.

Et mulier erat circumdata purpura et coccino, et inaurata auro et lapide pretioso et margaritis. Per quod intelligi potest, quod hujus congregationis pars potior, mundi hujus regia fulget virtute, omnique ornamento mundano; quod item filii hujus sæculi perituras quærunt divitias et vestimentorum ornatus, ac cetera quibus coram hominibus decorentur: qui mentem Deo immaculatam exhibere non satagunt. Spiritualius autem, per purpuram simulata perfectio sumitur, quam impia plebs, ambitiose dominans, sibi fingit inesse; per coccinum, cruenta ferocitas contra justos; per aurum, sapientia, quia astuti sunt filii sæculi; per lapidem pretiosum, caritas; per margaritas, ceteræ virtutes insinuantur, quibus callida plebs se fingit ornatam. Habens poculum aureum, id est delectabilia mundi, in manu sua, quia talia præbet amatoribus suis, videlicet divitias, delicias, et honores vitæ præsentis, plenum abominatione et immunditia fornicationis suæ, id est abominationibus, vitiis et inquinamentis spiritualis corporalisque fornicationis: quæ omnia incurrunt hi qui mundum et ea quæ mundi sunt, amplectuntur, seu de poculo bibunt præfato. Berengandus per poculum aureum, intelligit documenta philosophorum ac poetarum erroribus plena; Beda vero, hypocrisim eorum qui foris parent hominibus quasi justi, intus vero pleni sunt omni spurcitia.

Matth. xxiii, 28.

Ibid. vii, 16-20.

Et in fronte ejus nomen scriptum, Mysterium: id est, meretrix ista in aperto seu in manifesta sua operatione ostendet qualis sit, quia ex operibus suis quisque cognoscitur, et arbor ex fructibus suis judicatur. Verumtamen, quoniam tot simulatis virtutibus decoratur, non omnibus mulieris hujus pravitas innotescet, sed justis atque prudentibus: ideo nomen ejus, mysterium quoddam est, id est secretum. Mysterium enim vocatur, quod est alicujus occulti contentivum, atque in quo aliud cernitur, et aliud intelligitur. Deinde nomen complexum exprimitur: Babylon magna, mater fornicationum et abominationum terræ. Babylon nempe vocatur, quoniam impietatum confusionibus plena, nil agens veraciter, ordinate, sapienter ac virtuose, quum semper habeat intentionem corruptam; magna, propter multitudinem filiorum suorum, enormitatemque criminum; mater fornicationum, id est origo immunditiarum, radix aversionum a Deo, quæ verbo et exemplo alios et a Dei copula casta avertit, et suis impuritatibus miscet.

Et vidi mulierem ebriam de sanguine Sanctorum, et de sanguine martyrum Jesu, id est immoderanter repletam transgressione qua sanguinem electorum effudit, quorum sanguinem instar ebrii sitit. Et quia hæc mulier totum reproborum corpus repræsentat, adscribitur ei non solum effusio sanguinis martyrum Christi sub evangelica lege effusi, sed eorum quoque qui ante Salvatoris adventum pro justitia occubuerunt.

Et miratus sum, quum vidissem eam, admiratione magna. Fuit enim effigies ista et significatio ejus valde mirabilis, rara, sapientialis ac mystica. Et in hac visione multa revelata sunt S. Joanni, quæ ante tam distincte ac particulariter non cognovit. In persona quoque Ecclesiæ miratus est Joannes, quod Deus electos suos tam multiformiter tentari permittit, quod etiam reprobos tam patienter ac longanimiter suffert. De qua re Jeremias et Habacuc, imo et Job, vel in sua, vel in infirmorum persona, non parum se admirari testantur, Jeremia dicente: Justus quidem es, Domine, si disputem tecum; verumtamen justa loquar ad te: Quare via impiorum prosperatur? etc.

Et dixit mihi angelus: Quare miraris? id est, noli nimium admirari, sed

Habac. 1, 13; Job xxi, 7 et seq.

Jer. xii, 1. causa cognita, admiratio cesset. Ego dicam tibi sacramentum, id est occultam significationem, mulieris, et bestiæ quæ portat eam, quæ habet capita septem et cornua decem.⁴ Ista enim consequenter angelus exponit, et de significatione mulieris ac bestiæ jam dicta sunt aliqua.

Bestia quam vidisti, id est diabolus, qui supra dictus est draco, seu Antichristus, fuit. Diabolus enim, ante Domini Salvatoris adventum, pene cunctis dominabatur hominibus. Similiter Antichristus modico tempore regnaturus est : et quantum ad hoc, de ipso dicitur, Fuit, scilicet in mundo hoc regnans. Et non est nunc post Christi adventum in mundo sic dominans, sicut olim fuit ipse diabolus. Propter quod passione instante testatus est Christus : Nunc princeps hujus mundi ejicietur foras.⁵ De Antichristo quoque dicitur, Non est, quoniam regnum ejus sicut crudelissimum, ita et brevissimum erit. Et ascensura est de abysso, id est, tam dæmon quam Antichristus, de impietatis profundo, de insidiarum occulto, de latebris calliditatis, et abundantia pravitatis, ascendet in fine mundi ad hominum deceptionem et ad principatum super iniquos ; et in interitum ibit, æternam damnationem recipiendo. Antichristus quoque quum omnibus præsidens fuerit, repente divina occidetur virtute. Et mirabuntur inhabitantes terram, quorum nomina non sunt scripta in libro vitæ a constitutione mundi, videntes bestiam quæ erat, et non est : id est, habitatores terræ terrena magis quam cœlestia appetentes, qui ab æterno prædestinati non sunt, stupebunt videntes Antichristum, seu diabolum per Antichristum, tam potenter regnare, tamque mirabilia operari in mundo. Mirabuntur quoque, quum viderint regnum illud tam repente dejectum, et principem suum tam subito esse exstinctum.

Et hic est sensus, id est, interpretatio seu expositio eorum quæ vidisti, hæc est, qui habet intelligentiam, id est illi qui capere potest, qui docilem habet mentem et intelligentiam Scripturarum.⁶ Quasi dicat : Interpretatio horum difficilis est et profunda.

Deinde exponit quæ sint capita bestiæ. Septem capita septem montes sunt, super quos mulier sedet, et, pro id est, septem reges sunt : id est, per septem capita bestiæ, intelliguntur septem montes, id est septem reges, utpote præ ceteris potestate sublimes, animositateque tumidi, ac ceteris præsidentes : qui sunt velut fundamentum ac stabilimentum mulieris istius meretricis, civitatis diaboli, congregationisque reproborum, quia illorum potestati innititur, et de eorum præsumit potentia. Impii enim subditi, scientes dominorum suorum potentiam atque malitiam, audacter agunt mala quæ dominis suis placere noverunt. Hinc, secundum Berengandum, sicut Apostoli dicuntur fundamentum civitatis Dei, puta Ecclesiæ, sic isti sunt fundamentum civitatis diaboli.⁷ Septenario autem universitas regum ac principum horum exprimitur.

Quinque ceciderunt, unus est, et alius nondum venit : id est, horum septem regum quinque jam perierunt : illi videlicet qui a tempore Adæ usque ad diluvium regnaverunt ; item et illi qui post diluvium usque ad Abraham fuerunt ; deinde et hi qui deinceps usque ad Moysen præfuerunt ; postea illi qui a tempore Moysis usque ad transmigrationem Babylonis rexerunt; quinto et hi qui ab illo tempore usque ad Christi adventum dominabantur. Omnes isti durissimum Dei judicium sunt perpessi, quoniam potestate sibi concessa abusi sunt, impios fulciendo atque portando contra fideles ac justos. Unus autem regum istorum, videlicet sextus, nunc est sub evangelica lege : per quem omnes reges et principes persequentes Ecclesiam innuuntur. Et alius, utpote septimus, nondum venit, scilicet Antichristus. Et quum venerit, oportet illum breve tempus manere in regno. Tribus enim annis cum medio legitur aperte ac generaliter regnaturus. Unde et ejus persecutio sicut durissima, ita erit brevissima.⁸ Ideo ait Salvator: Nisi breviati fuissent dies illi, non fieret salva omnis caro;⁹ sed propter electos breviabuntur. Unde Gregorius asserit: Quia et superbos et infirmos nos Dominus conspicit, dies quos singulariter malos intulit, misericorditer breviatos dicit, profecto ut et superbiam nostram terreat de adversitate, et infirmitatem foveat de brevitate.

11

Et bestia, scilicet Antichristus, sive diabolus, quæ erat, et non est, secundum expositionem jam habitam, et ipsa octava est:¹⁰¹¹¹² id est, quamvis ad reproborum congregationem pertineat, tanquam caput ipsius, ob singularem tamen suam nequitiam, potestatem, eminentiam, ponitur in numerum, et proprium obtinet locum; et de septem est, id est, ad reproborum catalogum spectat, et in interitum vadit, scilicet in damnationem perpetuam.

12

Insuper ostenditur, quid decem cornua bestiæ signent. Et decem cornua quæ vidisti, in bestia, scilicet Antichristo, decem reges sunt, id est repræsentant, qui regnum nondum acceperunt, sed potestatem tanquam reges una hora accipient. Dicunt aliqui, quod regnum Romanum circa Antichristi tempus dividetur in decem regna: quorum reges adhærebunt Antichristo sicut capiti cornua; et per illos impugnabit Ecclesiam, qui nunc quoque per decem reges signantur. Securius autem videtur dicendum, quod sicut supra quandoque, ita et nunc, per denarium universitas insinuatur, ita ut per decem reges intelligantur omnes reges qui Antichristo tunc acquiescent: qui nondum regnum sortiti sunt, quia nec nati sunt, sed tempore illo una hora, id est modico tempore, potestatem accipient et habebunt, sicut et Antichristus non diu regnabit. Accipient autem tanquam reges, quia præsidentia eorum tam brevis et impia erit, ut potius dicatur apparentia quam veritas regiæ potestatis. Accipient quoque post bestiam, id est imitando suum principem Antichristum, per potestatis abusum, et non in tanta plenitudine sicut ipse.

13

Hi unum consilium habent, id est, concordes erunt in malo, ad persequendum Ecclesiam; et virtutem et potestatem suam bestiæ tradent, id est, se ipsos et suos exercitus ad cooperandum et obsequendum Antichristo præbebunt; vel ei, quidquid possunt, adscribent. Hi cum Agno, id est contra Christum, pugnabunt : qui propter innocentiam et immolationem suam pro nobis, agnus vocatur. Pugnabunt autem contra eum, ejus fidem et legem pro posse tollendo, ejusque membra infestando, de quibus testatur : Quod uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis.¹³ Et Agnus vincet eos, dando suis militibus patientiam in adversis, Antichristum etiam perimendo, evangelicam legem postea reformando, et quosdam persecutorum istorum corporaliter occidendo, æternaliterque damnando, quosdam forsitan post Antichristi interitum convertendo. Quoniam Dominus dominorum est et Rex regum : idcirco cunctis potentior, et ad superandum idoneus ; et qui cum illo sunt, id est, qui ei fideliter usque ad mortem in omni tribulatione adhærent, hi sunt vocati a Deo per inspirationem aut prædicationem, et electi ad vitam beatam, et fideles re et nomine.

15

Deinde angelus exponit, quid per aquas præfatas signetur. Et dixit mihi, scilicet angelus: Aquæ quas vidisti ubi meretrix sedet, id est, civitas diaboli seu reproborum collectio conquiescit, sicut paulo ante expositum est, populi sunt, et tribus, et linguæ, id est variæ nationes ex quibus malignorum societas constat.¹⁴ Et decem cornua quæ vidisti in bestia, scilicet reges et reprobi memorati, odient fornicariam, id est meretricem civitatem diaboli, quum se viderint cum ea pariter perituros. Sed et unus odiet alium, secundum quod inter superbos semper sunt jurgia:¹⁵ imo odient et se ipsos, optando se non esse, et posse impie agere et frui caducis. Nam et qui diligit iniquitatem, odit ani-¹⁶ mam suam. Et desolatam facient eam et nudam : quia tunc ei non ferent auxilium quemadmodum ante, quando divitiis atque deliciis sæculi subditos suos ornaverunt; et carnes ejus manducabunt, et ipsam igne concremabunt. Si carnes ejus comedent, quomodo eam comburent? Hyperbolica ergo et metaphorica est locutio, ad innuendum magnitudinem mutui odii eorum in pœnis qui socii fuerant in peccatis, qui sibi mutuo augent suæ damnationis supplicia. Nam et Apostolus ait : Si invicem mordetis et comeditis, videte ne ab invicem consumamini.¹⁷

Deus enim dedit in corda eorum ut faciant quod placitum est illi, id est, meretrici mala pœnalia inferant modo præfato. Si autem referatur ad mala culpæ, intelligendum est quod Deus dedit hoc permissive, sicut ait Apostolus :¹⁸ Tradidit illos in reprobum sensum, ut contumeliis afficiant corpora sua in se ipsis. Unius nempe peccati demerito meretur peccator a Deo relinqui, gravius excæcari ac transgredi. Ut dent regnum suum bestiæ, id est, congregationem sibi subjectam atque in vitiis similem, exponant diabolo puniendam, vel ab Antichristo et diabolo se regi permittant, sequentes Antichristi malitiam, etiam post ejus interemptionem, donec consummentur verba Dei, id est, opere impleantur quæ servi Dei ex divina revelatione de cursu statuque istorum prædixerunt : quibus impletis, impii pariter sine fine cruciabuntur. Et mulier quam vidisti, scilicet meretrix sedens super aquas, puta collectio reproborum, est civitas magna, id est civitas diaboli, scilicet reproborum hominum multitudo, quæ habet regnum super reges terræ, id est potestatem et dominium tale ac tantum quod etiam reges sibi plurimos subjugabit, ut secum Antichristo consentiant. Vel hoc ideo dicitur, quia reges sunt pars civitatis istius. Rex autem ut una persona, a multitudine superatur.

Footnotes

1. Apoc. XVI, 17. ↩

2. II Cor. XI, 2. ↩

3. Act. IV, 32. ↩

4. Apoc. xii, 3 et seq. ↩

5. Joann. xii, 31. ↩

6. * sapien-tiam ↩

7. Ephes. xii, 20. ↩

8. Ephes. ii, 20. ↩

9. Matth. XXIV, 22. ↩

10. Joann. i, 29. ↩

11. Jer. xi, 19; ↩

12. Is. liii, 7; ↩

13. Matth. xxv, 40. ↩

14. Apoc. xii, 3. ↩

15. Prov. xiii, 10. ↩

16. Ps. x, 6. ↩

17. Galat. v. 15. ↩

18. Rom. 1, 24, 28. ↩