Articulus 8
SPIRITUALIS EXPLANATIO EJUSDEM CAPITULI QUARTI.
PER hoc quod dixit Moyses ad Dominum, Non credent mihi, sed dicent, Non apparuit tibi Dominus: præfiguratum est, quod gentilitas non credidit evangelicæ prædicationi, nisi per signa, miracula, portentaque maxima. Porro, per hoc quod Moyses virgam suam, Deo jubente, projecit in terram, et in colubrum est conversa : signatur, quod Christus suam judiciariam potestatem humiliavit usque ad infima, in tantum, quod ipse omnium judex ac dominus, dignatus est ab hominibus impiis, tanquam a colubris, judicari ac condemnari. Sed virga hæc ad pristinam rediit suæ celsitudinis speciem, quando post passionem suam glorificatus est Christus, ita quod dixit, Data est mihi omnis potestas in cœlo et in terra :1 quod per apprehensionem caudæ serpentis est præmonstratum. Hinc in Actibus princeps ait Apostolorum : Præcepit nobis Deus testificari, quia Christus constitutus est judex vivorum et mortuorum.2 Per fugam demum Moysis a facie colubri, intelligi potest fuga Apostolorum, quando captus et apprehensus est Jesus ut judicaretur.3
Insuper, per manum Moysis factam leprosam, quum missa fuisset in sinum ipsius, significatum est, quod Christi humanitas tempore passionis instar leprosi apparuit, juxta quod ab Isaia fuit prædictum : Reputavimus eum quasi leprosum, et percussum a Deo, et humiliatum.45 Moyses quippe figura est Christi. Sicque manus Moysis humanam Christi designat naturam, quæ fuit quasi manus et instrumentum suæ divinitatis. Per missionem vero manus Moysis in sinum ipsius, exprimitur mysterium humanitatis, quo factum est, ut per passionis acerbitatem et ignominiam videretur quasi lepra perfusa. Per hoc autem quod Moyses manum suam retraxit, et retractam reperit sanam : notatur, quod Christo resurgente a mortuis, quando corpus suum a sepulcro, animamque a limbo retraxit, humanitas ejus ad pristinam, imo ad multo majorem rediit venustatem, secundum quod ipse passione instante oravit : Et nunc clarifica me tu, Pater, apud temetipsum.6 Et :7 Pater, clarifica filium tuum. Amplius, per aquam, populi designantur; per conversionem aquæ in sanguinem, conversio infidelium ad fidem incarnationis passionisque Christi : ita quod quidquid Moyses hausit de fluvio, in sanguinem vertebatur, hoc est, quidquid Salvator de populo tumultuantium sæcularium hominum elegit, et sibi assumpsit, ad fidem crucis et sanguinis ejus exstat conversum.
Per ineloquentiam Moysis, accipi potest simplicitas stili evangelicæ legis. Eos autem qui infacundi sunt, et spiritualiter muti, surdi ac cæci, Christus per gratiam Spiritus Sancti facit facundos ad eloquendum verba Dei, atque paratos ad audiendum quidquid pertinet ad salutem. Sed et visum eorum internum clarificat ad contemplandum. Per Aaron vero facundum, signatur chorus Apostolorum, quem Spiritus Sanctus eloquentissimum fecit, et eumdem Christo in adjutorium prædicationis concessit. Qui chorus Apostolorum occurrit Christo in monte, hoc est in sublimitate virtutum, et in exordio primitivæ Ecclesiæ. Posuitque Christus verba Dei in ore ipsorum, qui ex parte Christi prædicaverunt primo Judæis, deinde gentilibus, atque per signa eis collata, converterunt ex utrisque millia multa. Quemadmodum etiam Moyses rediit ad Jethro suum cognatum, antequam descendit in Ægyptum; sic Christus antequam per Apostolos prædicavit evangelium suum gentilibus, prædicavit illud per se ipsum Judæis, suis secundum carnem cognatis. Quumque gentiles cognovissent se visitari a Deo per ejus Apostolos, gavisi sunt valde, et proni adoraverunt, sicut in Actibus Apostolorum copiose docetur. Postremo, quid per Sephoram Moysis conjugem, ejusque filios designetur, præhabitum est.
Footnotes
Chapter 9 of 72