Articulus 89

DE SPIRITUALI HUJUS CAPITULI TRICESIMI NONI SENSU.

QUEMADMODUM Joseph ex terra promissionis in Ægyptum perductus est ab Ismaelitis negotiatoribus; sic Christus, Synagoga relicta, per Apostolorum prædicationem ad gentiles in universum mundum portatus est: et sicut Putiphar eunuchus emit Joseph; sic gentes castæ effectæ, seque propter regnum Dei castrantes, Dominum Salvatorem emerunt, proprium intellectum in captivitatem redigendo in obsequium Christi, hoc est supernaturalibus fidei veritatibus sincere credendo, ad obediendum divinis præceptis. Emerunt itaque Filium Dei fidei sanctæ commercio et obedientiæ nummo, seque ipsos abnegando, ut lucrifierent Christum. Emerunt eum credendo, orando et superando se ipsos, de qua emptione ipse in Apocalypsi testatur: Suadeo tibi emere aurum ignitum, probatum, ut locuples fias. Et Isaias: Emite, inquit, absque argento, et absque ulla commutatione vinum et lac. Fuitque Dominus cum eo, et erat vir in cunctis prospere agens. Sic et incomparabiliter plus fuit Deus Pater cum Christo homine ab incarnationis suæ exordio, ejus humanitatem in omnibus incessabiliter, infallibiliter et supergratiosissime dirigens; et fuit Christus vir in universis prosperrime agens, de spirituali prosperitate loquendo: quoniam quidquid egit aut pertulit, saluberrimum et incessabiliter meritorium membris ipsius fuit; sibi ipsi quoque accidentale promeruit præmium. Et habitavit in domo domini sui: quia primo habitavit in medio Synagogæ seu Israelitici populi, quæ fuit tunc domus Dei, qui est Dominus Christi, secundum ejus assumptam humanitatem; habitavitque in medio electissimorum Judæorum, videlicet discipulorum suorum, quorum unus fatetur: Verbum caro factum est, et habitavit in nobis, et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi Unigeniti a Patre.¹²³⁴⁵

Præterea cuncta quæ gessit Christus inter homines conversando, dirigebantur in manu illius, hoc est cooperatione et virtute Spiritus Sancti, imo totius superbenedictissimæ Trinitatis. Siquidem anima Christi a suæ creationis primordio fuit summe repleta omni Spiritus Sancti dono, per quod summe ac perfectissime dirigibilis erat a Spiritu Sancto; propter quod de eo et in ejus persona Isaias prædixit: Spiritus Domini super me, eo quod unxerit me.⁶ Itemque: Requiescet super eum Spiritus Domini, spiritus sapientiæ et intellectus, etc.⁷ Invenitque Joseph gratiam coram domino suo. Sic et Christus acceptissimus fuit Patri suo, quemadmodum in Evangelio profitetur: Pater non reliquit me solum, quia ego quæ placita sunt ei, facio semper.⁸ Et ministrabat ei, in quantum homo, quemadmodum protestatur: Sicut mandatum dedit mihi Pater, sic facio. Unde per Isaiam Pater ait de Filio incarnato:⁹ Ecce servus meus, suscipiam eum;¹⁰ electus meus, complacuit sibi in illo anima mea. A quo præpositus omnibus, gubernabat sibi creditam domum. Sic Christus a Deo universis Judæis prælatus, tanquam verus rex Israel, et summus sacerdos secundum ordinem Melchisedech, direxit Judæos ad veram salutem, prædicando, corripiendo, miracula faciendo, evangelicam legem tradendo;¹¹ specialiter quoque gubernavit sibi creditam domum, puta electos ex Israel beatos suos discipulos, de quibus fatetur:¹² Pater, quos dedisti mihi, ego servabam eos, et non perdidi quemquam eorum. Benedixitque Dominus domui Ægyptii propter Joseph. Sic meritis Salvatoris Deus Trinitas benedixit congregationi ipsius, quibus in die Pentecostes misit in signo visibili Spiritum Sanctum, qui corda illorum copiosissime ac ferventissime adimplevit.¹³

Erat autem Joseph pulchra facie, et decorus adspectu. Sic Christus, in quantum Deus, essentialiter et incircumscriptibiliter pulcher, secundum naturam assumptam fuit multiplici pulchritudine excellentissime decoratus; nec decuit ejus humanitatem, nisi omni virtutum, donorum, fructuum, beatitudinum ac gratiarum pulchritudine venustissimam, assumi a Verbo æterno.¹⁴ Fuit et corpore speciosus forma præ filiis hominum, et omni morali venustate summe conspicuus;¹⁵ nec fuit usquam in eo ulla macula culpæ, de quo Sponsa dicit in Canticis:¹⁶¹⁷ Ecce tu pulcher es, dilecte mi, et rubicundus.¹⁸¹⁹ Porro, per dominam quæ injecit oculos suos in Joseph, et dixit, Dormi mecum: accipitur Synagoga, quæ aliquando fuit sponsa et uxor Dei, de quo Jeremias disseruit: Non fuit Israel viduatus a Deo suo; qui ait per Isaiam: Quis est iste libellus repudii quo reliqui matrem vestram? Hæc domina, tempore procedente, facta est spiritualiter meretrix, cui ait Propheta: Et nunc, meretrix, audi verbum Domini. Et Isaias: Quomodo, inquit, facta est meretrix civitas fidelis? Hæc voluit Christum suis adulteriis, id est erroribus, falsitatibusque involvere, ut sibi in illicitis consentiret, et se esse regem Messiam ac Dei Filium denegaret, nec novam tradéret legem: quæ tandem suis passionibus ebria, apprehendit Christum cum vestibus; ipse autem relicto in manibus adulteræ pallio, fugit et egressus est foras:²⁰ quia corpus suum permisit ab illa capi, flagellari, et crucifigi, ac eo ab anima sua relicto, descendit in limbum patrum, eodemque die fuit in paradiso.²¹ Insuper Synagoga dixit Dominum Jesum ad se ingressum, ut sibi illuderet, id est, per falsas doctrinas deciperet, clamitans coram domino suo Pilato:²² Seducit turbas, docens per universam Judæam. Itemque: Domine, recordati sumus quia seductor ille adhuc vivens dixit, Post tres dies resurgam. Hinc procuravit Christum sepultum in sepulcro, quasi in carcere custodiri, et lapidem superpositum sigillo signari.

Postremo ad Omnipotentis laudem ac gloriam, ædificationemque nostram, vigilantissima mente consideremus omnipotentiam gratiæ Dei, et beatissimi Joseph patriarchæ virtutes, qualiter ab infantia mansit in sancta vita, et zelator fuit justitiæ, ac caritativus delinquentium accusator.^2324252627 Deinde in terra aliena idololatriis plena, mansit immobilis in Dei timore, nec ab impiis poterat unquam perverti. Quumque pulcherrimus juvenis esset, et rebus omnibus, honore quoque et gloria abundaret, atque a domina sua, muliere utique secundum sæculum magna, tam diu ac sæpe incitaretur ad voluptatem, insuperabiliter ac virilissime restitit ei. Deinceps ob suam inflexibilem æquitatem injustissime incarceratus, nequaquam recessit corde a Domino, nec contra ipsius providentiam murmuravit; sed longanimiter et patientissime tulit, quidquid sapientia Creatoris super se evenire permisit. Itaque comparemus nos ipsos ad virum tantum, et conspiciemus quam infinita sit nostra miseria, nostra defectuositas, nostra malitia: sicque pœniteamus ex intimo mentis affectu, ac sancti hujus Patriarchæ virtutes et castimoniam imitari atque amplecti indefesse conemur.

Footnotes

1. Joann. I, 14. ↩

2. Is. LV, 1. ↩

3. Apoc. III, 18. ↩

4. II Cor. x, 5. ↩

5. Matth. xix, 12. ↩

6. Is. xxi, 1. ↩

7. Ibid. xi, 2. ↩

8. Joann. viii, 29. ↩

9. Ibid. xiv, 31. ↩

10. Is. xlii, 1. ↩

11. Ps. cix, 4. ↩

12. Joann. xvii, 11, 12. ↩

13. Act. u, 2-4. ↩

14. Ps. xlii, 3. ↩

15. Cant. i, 15. ↩

16. Is. i, 1. ↩

17. Jer. li, 5. ↩

18. Is. i, 21. ↩

19. Ezech. xvi, 35. ↩

20. Joann. xii, 12, et Luc. xiii, 5. ↩

21. Matth. xxvii, 63. ↩

22. Ibid. 66. ↩

23. Joann. vii, 12, et Luc. xxiii, 5. ↩

24. Is. l, 1. ↩

25. Ps. xliv, 3. ↩

26. Act. ii, 2-4. ↩

27. Is. lxi, 1. ↩