Articulus 18
DE SPIRITUALI HUJUS NONI CAPITULI SENSU.
PER Cis, designatur quicumque prælatus; per filium Cis Saulem, subditus virtuosus, quem Deus Pater per Samuelem, id est per Christum, præficit gregi suo, regem (id est prælatum) petenti. Qui enim inter subditos ceteris eminet sapientia et virtute, dignus est prælatione. Tali Sauli præcipitur quærere asinas perditas, id est rudes animas deviantes per loca diversa, id est hinc inde per vitiorum abrupta: quas quum invenire nequiverit, debet ad Christum confugere, ut ejus directione juvetur. Sicque Christus talem pro aliorum salute sollicitum, invitat ad vescendum secum in mensa sapientiæ, et reficit eum quadruplici intellectu Scripturæ, panditque ei qualiter inventæ sint, invenirive possint animæ oberrantes, quæ interdum per alios bonos, et non per pastores proprios, convertuntur. Denique Christus est in civitate, id est in militante ac triumphante Ecclesia, et qui ad ipsum vult pergere, debet aliquid ei deferre, quum scriptum sit: Non apparebis in conspectu Dei tui vacuus. Debet ergo ei offerre orationem, laudem, aut gratiarum actionem vel debitam servitutem.
Exod. xxiii, 15; xxxiv, 20.123
Porro per puellas egredientes ad hauriendum aquas, recte intelliguntur animæ innocentes, personæve simplices, quæ per desideria pia et opera bona accedunt ad thronum gratiæ confidenter, ad fontem sapientiæ Verbum Dei in excelsis, ut aquam sapientiæ ex evangelicis libris, tanquam ex fontibus Salvatoris, atque ex prædicantium sermonibus, ex evangelicis quoque hauriant sacramentis, quæ et gratiam sibi communicatam, aliis caritative impartiuntur, et qualiter Christus valeat inveniri, pro posse ostendunt. Nam dicunt, Hic est Chri-
Hebr. iv, 16. Eccl. i, 5; xv, 3; Is. xii, 3. stus. Etenim ubique est præsens, qui et suis promisit: Ecce ego vobiscum sum cunctis diebus. Ecce ante te. Non enim longe est ab unoquoque nostrum: imo præoccupat eos qui se concupiscunt, et in viis ostendit se eis hilariter. Siquidem facienti quod in se est, Deus gratiose mox adest: dat enim omnibus affluenter, qui in veritate eum accedunt ac deprecantur. Multoties etiam prævenit non quærentes. Festina nunc. Nemo quippe, ut sanctus ait Ambrosius, cum desidia digne quærit Christum; et incomparabile illud infinitumque bonum cum pigritia et negligentia quærere, est parvipendere illud. Idcirco ait per Isaiam: Si quæritis, quærite; convertimini et venite. Si quæritis, inquit, id est, si Deum per gratiam adipisci cupitis et studetis, quærite eum condigne, utpote toto corde et tota tribulatione animæ vestræ. Ideo ait: Convertimini ad me in toto corde vestro.
Matth. xxviii, 20. Act. xvii, 27. Sap. vi, 14, 17.
Jac. i, 5.
Is. xxi, 12.
Deut. iv, 29.
Joel ii, 12.
Hodie enim venit in civitatem. Dominus et Salvator quotidie intrat Ecclesiam per sacramentalem præsentiam, per gratiosam inhabitationem, per multiplicem actionem, sicut fatetur: Pater meus usque modo operatur, et ego operor. Quia sacrificium est hodie populi in excelso. Populus christianus per manus sacerdotum suorum quotidie offert atque sacrificat Patri æterno unigenitum Filium ejus in sublimitate catholicæ veritatis, et in devotionis sanctæ excelso, contemplationisque arce. Ingredientes urbem, statim invenietis eum. Qui enim incorporatur Ecclesiæ, mox unitur Christo; et civitatem hanc per fidem et caritatem intranti, protinus dicitur quid eum oporteat facere. Nunc ergo conscendite. Hoc est quod monet Apostolus: Quæ
Joann. v, 17.
Act. ix, 7.
Coloss. iii, 1, 2. sursum sunt quærite, ubi Christus est in dextera Dei; quæ sursum sunt sapite, non quæ super terram: id est, divina, cœlestia et æterna contemplamini et amate, quorum intuitu et amore cuncta sensibilia atque carnalia pro nihilo habetote.
Footnotes
Chapter 19 of 52