Liber: Leviticus

HABET CAPITULA VIGINTI SEPTEM. ET AGITUR IN EO DE RITU HOLOCAUSTORUM, DE SACRIFICIIS ET HOSTIIS OFFERENDIS, DE UNCTIONE ET VESTIBUS AARON, DE ORDINE ET MINISTERIO LEVITARUM.

CAPITULUM II. — Quidquid obtuleris sacrificii, sale condies; nec auferes sal fœderis Dei tui de sacrificio tuo. In omni oblatione offeres sal.

CAPITULUM VI. — Ignis est iste perpetuus, qui nunquam deficiet in altari. (Per hunc ignem significatur caritas, quæ semper in ara cordis ardere debet.)

CAPITULUM VII. — Anima polluta quæ ederit de carnibus hostiæ pacificorum, quæ oblata est Domino, peribit de populis suis. (Quanto magis qui corpus Christi comederit immundus ?)

CAPITULUM X. — Dixit Dominus ad Moyssen: Sanctificabor in his qui appropinquant mihi, et in conspectu omnis populi glorificabor.

Dixit Dominus ad Aaron: Vinum et omne quod inebriare potest, non bibetis tu et filii tui, quando intrabitis in tabernaculum testimonii, ne moriamini, ut habeatis scientiam discernendi inter sanctum et profanum, inter pollutum et mundum, doceatisque filios Israel legitima mea.

CAPITULUM XI. — Nolite contaminare animas vestras. Ego enim sum Dominus Deus vester. Sancti estote, quoniam ego sanctus sum.

CAPITULUM XVII. — Anima omnis carnis in sanguine est. Unde dixi filiis Israel: Sanguinem universæ carnis non comedetis.

CAPITULUM XIX. — Quum messueris segetes terræ tuæ, non tondebis usque ad solum superficiem terræ, nec remanentes spicas colliges, neque in vinea tua racemos et grana tua decidentia congregabis, sed pauperibus et peregrinis carpenda dimittes.

Non facies calumniam proximo tuo, nec vi opprimes eum. Nec morabitur opus mercenarii apud te usque mane.

Non maledices surdo, nec coram cæco pones offendiculum.

Juste judicabis, nec consideres personam pauperis, neque honores vultum potentis.

Non eris criminator, nec susurro in populo.

Ne oderis fratrem tuum in corde tuo, sed publice argue eum, ne habeas super illo peccatum.

Non quæres ultionem, nec memor eris injuriæ civium tuorum.

Vestem quæ ex duobus contexta est, non indueris.

Non augurabimini, nec observabitis somnia; neque in rotundum attondebitis comam, nec radetis barbam.

Coram cano capite consurge, et honora personam senis.

Nolite facere iniquum aliquid in judicio, in regula, in pondere, in mensura.

CAPITULUM XXI. — Sacerdotes sancti erunt Deo suo, et non polluent nomen ejus. Incensum enim Domini et panes Dei sui offerunt, et ideo sancti erunt.

Dixit Dominus ad Aaron: Homo de semine tuo qui habuerit maculam, non offeret panes Domino Deo suo. (Nota. Per hoc significatur, quod sacerdos carere debet omni peccato.)

CAPITULUM XXII. — Omnis alienigena non comedet de sanctificatis.

CAPITULUM XXIV. — Qui irrogaverit maculam cuilibet civium suorum, sicut fecit, sic fiat ei. Fracturam pro fractura, oculum pro oculo, dentem pro dente restituet. Qualem inflixerit maculam, talem sustinere cogetur.

CAPITULUM XXV. — Sanctificabis annum quinquagesimum, et vocabis remissionem cunctis habitatoribus terræ tuæ. Ipse est enim jubilæus. Revertetur homo ad possessionem suam et unusquisque revertetur ad familiam pristinam, quia jubilæus est.

Terra non vendetur in perpetuum, quia mea est, et vos advenæ et coloni mei. Unde cuncta regio possessionis vestræ sub redemptionis conditione vendetur. Si attenuatus frater tuus vendiderit possessionem suam, propinquus ejus potest redimere.

CAPITULUM XXVI. — Si non obedieritis mihi, conteram duritiam superbiæ vestræ. Daboque vobis cœlum desuper sicut ferrum, et terram æneam.