Liber: Josue

CONTINET CAPITULA VIGINTI QUATUOR. ET AGITUR IN EO DE TRANSITU JORDANIS, ET DE SUBVERSIONE REGNORUM HOSTILIUM; DE INTRODUCTIONE POPULI DEI IN TERRAM PROMISSIONIS, ET DE DIVISIONE IPSIUS TERRÆ.

CAPITULUM I. — Dixit Dominus ad Josue: Confortare, et esto robustus valde, ut custodias omnem legem quam tibi Moyses præcepit. Ne declines ab ea ad dexteram vel ad sinistram, ut intelligas cuncta quæ agis. Et meditaberis in lege hac diebus ac noctibus. Ecce præcipio tibi: confortare, et esto robustus. Noli metuere, et noli timere: quoniam tecum est Dominus Deus tuus in omnibus ad quæcumque perrexeris.

Dixerunt filii Israel ad Josue: Qui non obedierit cunctis sermonibus tuis, moriatur.

CAPITULUM III. — Ingressis filiis Israel Jordanem, steterunt aquæ descendentes in uno loco, et ad instar montis intumescentes apparebant procul. Quæ autem inferiores erant, in mare Solitudinis descenderunt, quousque omnino deficerent. Omnisque populus per arentem alveum transibat.

CAPITULUM V. — Defecit manna postquam filii Israel comederunt de frugibus terræ.

CAPITULUM VI. — Dixit Josue : Maledictus vir coram Domino, qui suscitaverit et ædificaverit civitatem Jericho. In primogenito suo fundamenta illius jaciat, et in novissimo liberorum ponat portas ejus. (Hoc postea impletum est.)

CAPITULUM VII. — Josue cecidit pronus in terram coram Domino usque ad vesperam, et dixit : Mi Domine Deus, quid dicam, videns Israelem hostibus suis terga vertentem ? Et quid facies nomini tuo magno ?

Fili mi, da gloriam Domino Deo Israel, et confitere atque indica mihi quid feceris.

CAPITULUM X. — Dixit Josue Domino : Sol, contra Gabaon ne movearis, et luna, contra vallem Aialon. Steterunt itaque sol et luna; et non festinavit sol descendere spatio unius diei. Non fuit ante et post tam longa dies, obediente Domino voci hominis, et pugnante pro Israel.

CAPITULUM XI. — Non præterivit Josue de universis mandatis Domini, ne unum quidem verbum, quæ præcepit Moysi.

CAPITULUM XIV. — Dixit Caleb ad Josue : Fratres mei qui ascenderant mecum, dissolverunt cor populi; et nihilo minus ego secutus sum Dominum Deum meum. Quadraginta et quinque anni sunt, ex quo locutus est mihi Dominus. Hodie octoginta quinque annorum sum, sic valens ad bellandum et gradiendum, ut eo valebam tempore quando ad explorandum missus sum.

CAPITULUM XV. — Jebusæum habitatorem Jerusalem non potuerunt filii Juda delere, habitavitque cum eis.

CAPITULUM XVII. — Machir primogenitus Manassæ, fuit vir pugnator.

CAPITULUM XVIII. — Usquequo marcetis ignavia, et non intratis ad possidendum terram quam Dominus Deus patrum vestrorum dedit vobis ?

CAPITULUM XXII. — Dixit Josue : Dividite prædam hostium cum fratribus vestris.

CAPITULUM XXIII. — Dixit Josue : En ego ingredior viam universæ terræ.

CAPITULUM XXIV. — Timete Dominum, et servite ei corde perfecto atque verissimo.

Dixit Josue : Non poteritis servire Domino. Deus enim sanctus et fortis æmulator est, nec ignoscet sceleribus vestris.

Mortuus est Josue, servus Domini, centum decem annorum. Servieruntque filii Israel Domino cunctis diebus Josue et seniorum qui longo vixerunt tempore post Josue, qui noverant opera Domini, etc.

Ossa Joseph, quæ tulerant filii Israel de Ægypto, sepelierunt in Sichem in parte agri quem emerat Jacob a filiis Hemor.