Liber: Judicum

HABET CAPITULA VIGINTI UNUM. ET AGITUR IN EO DE PRINCIPIBUS JUDICIBUS, ET DEFENSIONE POPULI ISRAEL; ET DE VICTORIIS AC TRIUMPHIS HABITIS CONTRA HOSTES.

CAPITULUM I. — Sicut feci, ita reddidit mihi Dominus.

CAPITULUM II. — Flectebatur Dominus misericordia, et audiebat afflictorum gemitus, et liberabat eos de cæde vastantium.

CAPITULUM III. — Dimisit Dominus Chananæos, ut in eis experiretur Israelem, utrum audiret mandata Domini, an non; et ut discerent posteri eorum certare cum hostibus, haberentque consuetudinem præliandi.

CAPITULUM IV. — Aod judex Israel utraque manu pro dextera utebatur.

Verbum secretum habeo ad te, o rex; non potero. Cui filia respondit: Pater mi, verbum Domini habeo ad te.

Humiliatus est Moab sub manu Israel, et quievit terra.

CAPITULUM V. — Cor meum diligit principes Israel. Qui propria voluntate obtulistis vos discrimini, benedicite Domino. De cœlo dimicatum est contra eos; stellæ manentes in ordine et cursu suo, adversus Sisaram dimicaverunt. Sic pereant, Domine, omnes inimici tui; qui autem diligunt te, sicut sol in ortu suo splendet, ita rutilent.

CAPITULUM VI. — Dixit angelus ad Gedeon: Dominus tecum, virorum fortissime. Dixitque Gedeon: Obsecro, Domine, si Dominus nobiscum est, cur ergo apprehenderunt nos hæc mala? Ubi sunt mirabilia ejus quæ narraverunt patres nostri?

Dixit Gedeon: Heu! mi Domine Deus, quia vidi angelum Domini facie ad faciem. Dixitque ei Dominus: Pax tecum; ne timeas, non morieris.

CAPITULUM VII. — Ne glorietur contra me Israel, et dicat: Meis viribus liberatus sum.

CAPITULUM VIII. — Non dominabor vestri, sed dominabitur Dominus vobis, dixit Gedeon.

Mortuus est Gedeon in senectute bona.

CAPITULUM IX. — Simul considerate, quia os vestrum et caro vestra sum.

CAPITULUM X. — Peccavimus. Redde tu nobis quidquid tibi placuerit; tantum nunc libera nos.

Doluit Dominus super miseriis eorum (scilicet populi Israel).

CAPITULUM XI. — Dominus qui hæc audit, ipse mediator ac testis est quod nostra promissa faciemus.

Vovit Jephthe votum Domino, etc.

Dixit Jephthe: Heu! filia mi, decepisti me, et ipsa decepta es. Aperui enim os meum ad Dominum, et aliud facere non potero. Cui filia respondit: Pater mi, si aperuisti os tuum ad Dominum, fac mihi quodcumque pollicitus es.

CAPITULUM XIII. — Si Dominus nos vellet occidere, holocaustum de manibus nostris non suscepisset.

CAPITULUM XIV. — Irruit spiritus Domini in Samson, et dilaceravit leonem quasi hœdum in frusta; et hoc parentibus non indicavit.

Dixit Samson: Si non arassetis in vitula mea, non invenissetis propositionem meam.

CAPITULUM XV. — Cepit Samson trecentas vulpes, et caudas earum conjunxit et faces ligavit in medio earum. Quæ statim perrexerunt in segetes Philistinorum.

Arripuit Samson mandibulam asini, et percussit in ea mille viros de Philistiim. Quumque sitiret et oraret Dominum, aperuit Dominus molarem dentem in maxilla asini, et egressæ sunt aquæ.

CAPITULUM XVI. — Apprehendit Samson ambas portæ fores cum postibus suis et sera, impositasque humeris portavit ad verticem montis.

Quomodo dicis quod amas me, quum animus tuus non sit mecum?

Domine Deus meus memento mei, et redde mihi nunc pristinam fortitudinem meam.

CAPITULUM XVIII. — Ite in pace; Dominus respicit viam vestram, et iter quo pergitis.

CAPITULUM XIX. — Ferte sententiam, et in commune decernite quid facto opus sit.

CAPITULUM XX. — Non intellexerunt quod ex omni parte illis instaret interitus. Atque ita factum est, ut ex utraque parte ab hostibus cæderentur.

CAPITULUM XXI. — Quare, Domine Deus Israel, factum est hoc malum in populo tuo, ut hodie una tribus auferretur ex Israel?