Skip to the text

Metrum 6

Si vis celsi jura tonantis Pura solers cernere mente, Adspice summi culmina cœli. Illic justo fœdere rerum, Veterem servant sidera pacem. Non sol rutilo concitus igne Gelidum Phœbes impedit axem; Nec quæ summo vertice mundi Flectit rapidos Ursa meatus, Nunquam occiduo lota profundo, Cetera cernens sidera mergi, Cupit Oceano tingere flammas. Semper vicibus temporis æquis Vesper seras nuntiat umbras, Revehitque diem Lucifer almum.

Sic æternos reficit cursus Alternus amor; sic astrigeris Bellum discors exsulat oris. Hæc concordia temperat æquis Elementa modis, ut pugnantia Vicibus cedant humida siccis, Jungantque fidem frigora flammis; Pendulus ignis surgat in altum, Terræque graves pondere sidant. Iisdem causis vere tepenti Spirat florifer annus odores, Æstas cererem fervida siccat, Remeat pomis gravis autumnus, Hiemem defluus irrigat imber. Hæc temperies alit ac profert

Quidquid vitam spirat in orbe; Eadem rapiens condit et aufert, Obitu mergens orta supremo. Sedet interea Conditor altus, Rerumque regens flectit habenas Rex et dominus, fons et origo, Lex et sapiens arbiter æqui; Et quæ motu concitat ire, Sistit retrahens, ac vaga firmat :

Nam nisi rectos revocans itus, Flexos iterum cogat in orbes, Quæ nunc stabilis continet ordo, Dissepta suo fonte fatiscant. Hic est cunctis communis amor, Repetuntque boni fine teneri : Quia non aliter durare queunt, Nisi converso rursus amore Refluant causæ quæ dedit esse.

Chapter 168 of 199