Distinctio 13

Prima autem distinctionis operatio, etc.

IN opere distinctionis Deus primo congruenter fecit lucem, quæ alia habet manifestare. Quæ quidem lux et spiritualis intelligi potest, scilicet angelica natura, præcedenter per cœlum significata, hic autem per lucem, id est per gratiam, formata. Potest et intelligi corporalis, scilicet pro nubecula aliqua lucida de præjacenti materia producta, in ea scilicet parte ubi modo sol est seu movetur, cujus et vices habuit, noctem et diem illo triduo distinguens. Quæ nec ab aquis impediebatur propter earumdem tunc raritatem. Potest autem dies tunc dicta, intelligi aut lux prædicta, aut ipsius illuminatio, aut spatium viginti quatuor horarum. At prima dies naturalis a plena luce exordium sumens, aurora et mane caruit; et per vesperam in mane sequentis diei tendens, excrevit in spatium supra dictum. Postea autem in mysterio dies a vespere incepit. Dicta vero lux, solum superiores illuminabat partes; nec ita clare, ut sol modo facit. Unde nec frustra post, quarta die sol formatus est: et hoc, aut de eadem luce, vel saltem eam conjunctam habet. Porro Deus Pater mundum producens, nullum vocis sonitum edidit, sed Verbo suo (id est Filio) non quidem ut instrumento, sed uno secum opifice ex se æternaliter genito, cuncta creavit. Quod incidenter dicit Magister contra hæreticos, qui in Scripturarum intellectu enormiter oberrabant.

A Tempora quo certis Deus intercideret horis, Mox a luce suum nobile cœpit opus.