Skip to the text

Pars secunda (1): Sanctissimae virginis, dei genitricis mariae

Regula

Sanctissimae virginis, dei genitricis mariae

Qua congregationis hujus alumni ad virtutes

Quae christianum et sacerdotem decent,

Instituuntur

CAPUT PRIMUM.--De Timore Dei.

1 Ego sum Mater pulchra dilectionis 2, et Timoris, et agnitionis, et sancta spei.

3 Audite, Filii, verba Mea, et ea in corde vestro, tanquam fundamentum salutis et perfectionis construite.

4 Vocatis me Dominam et Matrem vestram, et bene ____________________

1. «Ego Mater...» Eccli. XXIV, 24

  1. Ces paroles placées en tête de la Règle de la Sainte Vierge nous rappellent la qualité sous laquelle le P. Eudes veut que nous honorions spécialement Marie. «C'est cet amour incomparable et cette charité ineffable que nous regardons et réverons spécialement en notre très honorée Dame et notre très chère Marie. C'est ce que nous entendons principalement par son très saint Cœur. C'est sous cette qualité et sous ce glorieux titre de Mater pulchrae dilectionis, Mère d'amour et de charité, que nous désirons honorer et louer singulièrement cette Vierge très humble et cette Mère admirable». La Dévotion au T. S. Cœur et au T. S. Nom de la B. Vierge. OEuvres tom. VIII, p.

432. Voir dans l'Enfance admirable, p. l, ch. 12, une belle explication du texte de l'Ecclésiastique

3. «Audi, fili mi, verba oris mei, et ea in corde tuo quasi fundamentum construe.» Tob. IV, 2

4. «Vos vocatis me: Magister et Domine; et bene dicitis, sum etenim.» Joan. XIII, 13

1

dicitis, sum etenim. Venite ergo, Filii, audite me, timorem et amorem Domini docebo vos.

Audite me, 2 Dilecti mei, Dilecti Cordis mei, Dilecti votorum meorum.3 Eructabit Cor meum verbum bonum:ostendam vobis viam bonam,4 viam sapientiae et vitae monstrabo vobis.

5 Indicabo vobis quid sit bonum, et quid Dominus requirat a vobis: utique facere judicium in vosmetipsos; et diligere misericordiam erga proximum; et sollicitos ambulare cum Deo vestro: 6 intelligentes quae sit voluntas ejus, 7 ut eam in omnibus faciatis corde magno et animo volenti.

8 Haec est autem voluntas Dei, sanctificatio vestra,9 ut mundetis vos ab omni inquinamento carnis et spiritus, perficientes sanctificationem in timore Dei.

10 Omnibus diebus vitae vestrae in mente habete Deum: et cavete ne aliquando peccato consentiatis, et praeter mittatis mandata ejus.

11 Timete Dominum, et date illi honorem, quia venit hora judicii ejus.

12 Timor Domini principium sapientiae.

13 Plenitudo sapientiae est timere Deum.


1. «Venite, filii, audite me: timorem Domini docebo vos» Ps. XXXIII, 12

2. «Quid, dilecte mi? quid, dilecte uteri mei? quid, dilecte votorum meorum?» Prov. XXXI, 2

3. «Eructavit cor meum verbum bonum.» Ps. XLIV, 2

4. «Viam sapientiae monstrabo tibi.» Prov. IV, 11

  1. «Indicabo tibi, o homo, quid sit bonum, et quid Dominus requirat a te: utique facere judicium, et diligere misericordiam et sollicitum ambulare cum Deo tuo.» Mich. VI, 8.

6. «Intelligentes quae sit voluntas Dei.» Eph.V, 17

7. «Faciatis ejus voluntatem corde...» II Mach. I, 3

8. «Haec est enim...» I Thess, IV, 3

9. «Mundemus nos...»II Cor. VII, 1

10. «Omnibus autem... habeto Deum; et cave... consontias et praetermittas praecepta Domini Dei nostri.» Tob. IV, 6

11. Apoc. XIV, 7

12. Prov. I, 7

13. Eccli. I, 20

1 Corona sapientiae timor Domini, replens pacem, et salutis fructum.

2 Timenti Dominum non occurrent mala, sed in tentatione Deus illum conservabit, et liberabit a malis, 3 Timentibus Deum nihil deest.

4 Timor Domini gloria, et gloriatio, et laetitia, et corona exultationis.

5 Timor Domini sicut paradisus exultationis, et super omnem gloriam.

6 Qui timent Dominum, magni erunt apud eum, per omnia.

7 Magnus, et judex, et potens est in honore: et non est major illo qui timet Deum.

8 Timor Domini delectabit cor, et dabit laetitiam, et gaudium, et longitudinem dierum.

9 Oculi Domini super timentes eum, protector potentiae, firmamentum virtutis, tegimen ardoris, et umbraculum meridiani, deprecatio offensionis et adjutorium casus, exaltans animam et illuminans oculos, dans sanitatem et vitam et benedictionem.

10 Timenti Dominum bene erit, et in diebus consummationis illius benedicetur. 11 Beatus vir qui semper est pavidus: qui vero mentis est dura corruet in malum. 12 Beatus vir qui timet Dominum, et qui cum sancto Job _______________________

1. Eccli. I. 22

2. Ibid, XXXIII, 1

3. «Non est inopia timentibus eum.» Ps. XXXIII, 10

4. Eccli. I, 11

5. Eccl. XL. 28

6. «Qui autem timent te, magni erunt apud te per omnia.» Judith. XVI, 19

7. Eccli. X, 27

8. Eccli. I, 12

9. Eccli. XXXIV, 19, 20

10. «Timenti Dominum bene erit in extremis; et in die defunctionis suae benedicetur.» Eccli. I, 13

11. Prov. XXVIII, 14

12. «Beatus vir qui timet Dominum.» Ps. CXI, 1

1

dicere potest: Semper quasi tumentes super me fluctus timui Deum; et cum sancto Apostolo: 2 Nihil mihi conscius sum, sed non in hoc justificatus sum. Qui autem judicat me, Dominus est.

3 Quis non timebit tantum judicem,4 qui etiam justitias judicabit?

5 Omnes viae hominis patent oculis ejus, et spirituum ponderator est Dominus.

6 Omnis via viri recta sibi videtur: appendit autem corda Dominus.

7 Nolite ergo altum sapere, sed timete.

8 Nolite timere eos qui occidunt corpus, animam autem non possunt occidere: sed potius timete eum, qui potest et corpus, et animam perdere in gehennam. 9 Ita dico vobis, hunc timete.

10 De propitiato peccato nolite esse sine metu; neque adjiciatis peccatum super peccatum: et 11 qui se existimat stare, videat ne cadat.

Denique, Filii charissimi, 12 cum metu et tremore vestram salutem operamini. 13 Si enim vix justus salvabitur, impius et peccator ubi parebunt?


1. Job. XXI, 23

2. «Nihil enim...» I Cor. IV, 4

3. «Quis non timebit te, Domine?» Apoc. XV, 4

4. «Cum accepero tempus ego justitias judicabo.» Ps. LXXIV, 3

5. Prov. XVI, 2

6. Prov. XXI, 2

7. «Noli altum sapere, sed time.» Rom. XI,20

8. Matth. X, 28

9. Luc. XII, 5

10. «De propitiato... noli... neque adjicias...» Eccli. V, 5

11. I Cor. X, 12

12. Philip. II, 12

13. «Et si justus vix...» I Petr. IV, 18. CAPUT SECUNDUM.--De Spe et Fiducia in Deo

1 Bonum est, Charissimi, confidere in Domino, quam confidere in homine.

2 Respicite, Filii, nationes hominum, et scitote quia nullus speravit in Domino, et confusus est.

3 Spes timentium Deum in servantem illos: et oculi Domini in diligentes se.

4 Qui timet Dominum, nihil trepidabit, et non pavebit: quoniam ipse est spes ejus.

5 Beati omnes qui confidunt in eo: 6 bonus est enim Dominus sperantibus in eum, animae quaerenti illum.

7 Bonus Dominus, et confortans in die tribulationis: et sciens sperantes in se.

8 Maledictus homo qui confidit in homine, et ponit carnem brachium suum: et 9 benedictus vir qui confidit in Domino. 10 Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus; et non respexit in vanitates, et insanias falsas. 11 Habete itaque fiduciam in Domino, ex toto corde vestro: et ne innitamini prudentiae vestrae. In omnibus viis vestris cogitate illum: et ipse diriget gressus vestros. 12 Sperate Domino, et facite bonitatem, et 13 ____________________

1. «Bonum est confidere...» Ps. CXVII, 8

2. Eccli. II, 11

3. « Spes enim illorum in salvantem illos....»Eccli. XXXIV, 15

4. Eccli. XXXIV, 16

5. Ps. II,13

6. «Bonus est Dominus...» Thren. III, 25

7. Nabum, I,7

8. Jerem. XVII,5

9. Ibid. 7

10. Ps. XXXIV,5

11. «Habe fiduciam... corde tuo; et ne innitaris prudentiae tuae. In omnibus viis tuis.. tuos.» Prov

Prov.III,6,7.

12. «Spera in Domino, et fac bonitatem.» Ps. XXXVI, 3

13. «Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui.»Ibid.4. delectamini in eo: et dabit vobis petitiones cordis vestri

1 Revelate Domino viam vestram, et sperate in eo, et ipse faciet.

2 Filioli, omnem sollicitudinem vestram projicite in Deum Patrem vestrum: quoniam ipsi cura est de vobis.

CAPUT TERTIUM.--De Imitatione sanctissima Communitatis Jesu, Mariae et Joseph 3.

SANCTAM societatem, seu communitatem, in qua Filius meus Jesus, sponsus Joseph, et ego viximus, dum conversaremur in terris, tanquam exemplar, speculum et regulam societatis vestrae, assidue contemplari, colere et imitari studete.

Haec dico vobis, Filioli, 4 ut societatem habeatis nobiscum; et societas nostra sit cum Patre, et Filio ejus Jesu Christo, in Spiritu Sancto, ad laudem et gloriam sanctissimae Trinitatis, quae est benedicta in saecula.

5 Conversationem igitur nostram intuentes, imitamini Charitatem, Benignitatem, Modestiam, Humilitatem, Obedientiam, Paupertatem, Simplicitatem, omnesque alias Virtutes, quibus vitam nostram effulgere voluit Spiritus sanctus, ut ipsa sit vobis norma vivendi, regula morum, et speculum sanctitatis.


1. «Revela Domino viam tuam, et spera in eo, et ipse faciet.»Ps. VI, 5

2. «Filioli. . projicientes in eum: quoniam...» I Petr. V, 7

  1. Le 22 janvier 1644, le P. Eudes dédia sa Congrégation à la sainte Famille, ou, pour employer son expression, à la Sainte Communauté de Jésus, Marie, Joseph. Cf. Manuel, part. 4: Pour le 21 janvier; Constitutions, part. 1, ch. 2; part. 3, Prologue et ch. 1.

4. «Ut societatem... Jesu Christo.» I Joan. I, 3

5. «Quorum intuentes exitum conversationis, imitamini fidem....»Hebr. XIII, 7. CAPUT QUARTUM.--De Paupertate, Munditia et OEconomia

Paupertatem honorate, et diligite: in ipsa enim 1 thesaurus est infinitus, 2 quoniam inopia Filii mei divites facti estis.

Mementote sermonis ejusquem dixit:3 Videte et cavete ab omni avaritia; quia non in abundantia cujusquam vita ejus est, ex his quae possidet.

4 Habentes igitur alimenta, et quibus tegamini, his contenti sitis, omnem superfluitatem, in victu, in vestitu, et in suppellectile abjicientes; et quidquid immoderatum, supervacuum, et vanum est; in omnibus devitantes.

Meum et tuum, malorum omnium origo, prorsus a vobis expellatur. 5 Omnia autem inter vos sint communia, ita ut nemo aliquid suum, sive in victu, sive in vestitu, sive in quovis alio, dicere possit; sed ea singulis diligenter et studiose ministrentur, quibus indigent, ut sic impleatur quod scriptum est: 6 Qui multum, non abundavit; et qui modicum, non minoravit.

7 Nolite solliciti esse dicentes: Quid manducabimus, aut quid bibemus, aut quo operiemur? scit enim Pater vester caelestis, quia his omnibus indigetis. Quaerite primum regnum Dei et justitiam ejus, et haec omnia adjicientur vobis.


1. «Infinitus enim thesaurus est hominibus (sapientia).» Sap. VII, 14

2. «Quoniam propter vos egenus factus est,cum esset dives, ut illius inopia vos divites essetis.» II Cor. VIII, 9

3. Luc. XII, 15

4. «Habentes autem alimenta, et quibus tegamur, his contenti simus.» I Tim. VI, 8

5. «Erant illis omnia communia.» Act. IV, 32

6. II Cor. VIII, 15

7. Matth. VI, 31, 32, 33

Nolite timere, Charissimi, Pater vester calestis 1 non vos deseret, neque derelinquet.

2 Potens est enim omnem gratiam abundare facere in vobis; ut in omnibus semper omnem sufficientiam habentes, abundetis in omne opus honum, sicut scriptum est: Dispersit, dedit pauperibus; justitia ejus manet in saeculum saeculi. Qui autem administrat semen seminanti et panem ad manducandum praestabit, et multiplicabit semen vestrum, et augebit incrementa frugum justitiae vestrae, ut in omnibus locupletati, abundetis in omnem simplicitatem.

3 Omnia apud vos honeste et secundum ordinem fiant.

Omnia ubique sint munda, nitida, et bene composita; et nihil inordinatum, nihil sordidum, nihil 4 foedum, aut immundum, sive in supellectile, sive in vestibus, sive in aliis rebus appareat: ne Dominus Deus, qui ambulat in medio vestri, derelinquat vos.

Omnia in oeconomica rei familiaris administratione, provide, prudenter, ordinate, industrie, et diligenter fiant.

5 Ubi manus multae sunt, claudatur; et quodcumque traditur, numeretur et appendatur: datum vero et acceptum omne describatur.


1. «Ipse enim disit: Non te deseram, neque derelinquam.» Hebr.XIII,5

2. II Cor. IX, 8-11

3. «Omnia autem honeste...» I Col, XIV, 40

  1. «Dominus enim Deus ambulat in medio castrorum. Sint castra tua sancta, et nihil in eis appareat foeditatis, ne derelinquat te.»Deuter. XXXIII, 14.

5. «Ubi manus multae sunt, claude; et quodcumque trades numera et appende, datum vero et acceptum omne describe.» Eclli. XLII, 7

CAPUT QUINTUM.--De Simplicitate.

AUDITE, Filii, et intelligite vocem de caelo dicentem: 1 Vae duplici corde, et labiis scelestis, et manibus malefacientibus, et peccatori terram ingredienti duabus viis.

2 Disperdet Dominus universa labia dolosa, 3 quae in corde, et corde loquuntur: 4 quia os bilingue detestatur.

5 Qui sophistice loquitur, odibilis est: in omni re defraudabitur. Non est illi data a Domino gratia: omni enim sapientia defraudatus est.

6 Vir versutus odiosus est , et 7 abominabile Domino cor pravum: voluntas autem ejus in iis qui simpliciter ambulant.

8 Qui ambulat simpliciter, ambulat confidenter,9 et salvus erit.

10 Custodit enim Dominus rectorum salutem: et protegit gradientes simpliciter; 11 et cum simplicibus sermocinatio ejus.

Propterea, Filioli, 12 sentite de Domino in bonitate, et in simplicitate cordis quaerite illum; 13 omnia facientes sicut Deo, et non hominibus.


1. Eccli. II, 14

2. Psal. XI, 4

3. Psal.XI, 3

4. «Os bilingue detestor.»Prov. VIII, 13

5. Eccli. XXXVII, 23, 24

6. Prov. XIV, 17

7. Ibid. 20

8. Prov. X, 9

9. «Qui ambulat simpliciter, salvus erit.» Prov.XXVIII, 18

10. «Custodiet rectorum salutem, et proteget gradientes simpliciter.» Prov. II, 7

11. Prov. III, 32

12. Sap. I, 1

13. «Quodcumque facilis, ex animo operamini, sicut Deo et non hominibus.» Col. III. 23

1 Estote simplices sicut columba.

2 Si enim oculus vester fuerit simplex, totum corpus vestrum lucidum erit: 3 et sicut lucerna fulgoris illuminabit vos.

4 Sicut modo geniti infantes, 5 deponite omnem malitiam, et omnem dolum, et simulationes, et invidias, et omnes detractiones.

6 Omnia facite sine murmurationibus et haesitationibus, ut sitis sine querela, et simpliees filii Dei, sine reprehensione.

7 Altiora vobis ne quaesieritis, et fortiora vobis ne scrutati fueritis: sed quae praecepit vobis Deus, illa cogitate semper; et in multis operibus ejus ne fueritis curiosi. Non est enim vobis necessarium ea quae abscondita sunt videre oculis vestris. In supervacuis rebus nolite scrutari multipliciter.

Scitote quod 8 sapientia hujus mundi inimica est Deo; et prudentia carnis, mors: et quod Deus 9 perdet sapientiam sapientium, et prudentiam prudentium reprobabit.

Videte ergo ut 10 in simplicitate cordis, et sinceritate Dei, et non in sapientia carnali conversemini in hoc mundo.


1. Matth. X, 16

2. «Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum...» Luc. XI, 33

3. «Sicut... illuminabit vos.» Ibid. 36

4. «I Petr. II, 2

5. «Deponentes igitur omnem...» Ibid. 1

6. «Omnia autem facite...» Philip.II, 14, 15

  1. «Altiora te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutatus fueris; sed quae praecepit tibi Deus, illa cogita semper, et in pluribus operibus ejus ne fueris curiosus. Non est enim tibi.: oculis tuis. .

noli...»Eccli. III, 22-24.

8. «Nam prudentia carnis mors est; prudentia autem spiritus vita et pax. Quoniam sapientia carnis inimicn est Deo.» Rom. VIII, 6, 7

9. «Scriptum est enim: Perdam sapientiam .. reprobabo.»,I Cor. I. 19

  1. «Gloria nostra haec est... quod in simplicitate cordis et sinceritate Dei, et non in sapientia carnali, sed in gratia Dei conversati sumus in hoc mundo.» II Cor. I, 12.

CAPUT SEXTUM.--De Sobrietate.

RECOGITATE, Filii, quoniam 1 propter gulam multi obierunt: qui autem abstinens est adjiciet vitam; 2 sanitas enim est anima et corpori sobrius cibus et potus.

3 Regnum Dei non est esca et potus, sed justitia, et pax et gaudium in Spiritu sancto.

4 Esca ventri et venter escis: Deus autem et hunc, et has destruet.

Quamobrem 5 nolite avidi esse in comedendo; neque vos effundatis super escas: 6 et nolite propter escam destruere opus Dei: 7 sed sobrii estote, 8 manducantes quae apponuntur vobis, 9 non ut perficiatis desideria carnis, sed ut voluntatem Dei faciatis, 10 et fortitudinem vestram ad ipsum custodiatis.

11 Qui manducat, non manducantem non spernat; et qui non manducat, manducantem non judicet 12 sed qui manducat, Domino manducet; et qui non manducat, Domino non manducet. Nemo enim vestrum sibi vivit, et nemo _____________________

1. «Propter cnapulam multi obierunt; qui autem...» Eccli.XXXVII, 34

2. «Sanitas est animae et corpori sobrius potus.» Eccli. XXXI, 37

3. «Non est regnum Dei...» Rom. XIV, 17

4. I Cor. VI, 13

5. «Noli avidus esse in omni epulatione; et non te effundas super omnem escam.» Eccli. XXXVII, 32

6. «Noli propter escam destruere opus Dei.» Rom. XIV, 20

7. «Sobrii estote.» I Petr.V, 8

8. «Manducate quae apponuntur vobis.» Luc. X, 8

9. «Spiritu ambulate, et desideria carnis non perficietis. Gal.V. 16

10. «Fortitudinem meam ad te custodiam.» Ps. LVIII,10

11. Rom. XIV, 3

  1. «Qui manducat. ., et qui non manducat Domino non manducat:.. Nemo enim sibi vivit et sibi moritur; sive enim vivimus, Domino vivimus, sive morimur, Domino morimur. Sive ergo vivimus, sive morimur, Domini sumus.» Rom. XIV, 6-8. vestrum sibi moritur; sive enim vivitis, sive morimini, Domini estis.

1 Sive ergo manducatis, sive bibitis, omnia in gloriam Dei, 2 et in nomine meo facite.

CAPUT SEPTIMUM.--De Castitate.

Qui habet aures audiendi, audiat quid Spiritus sanctus dicat iis, qui 3 inter filios Dei computari, et inter sanctos sortem habere volunt.

4 Omnis ponderatio non est digna continentis animae. 5 Incorruptio enim facit esse proximum Deo.

6 O quam pulchra est casta generatio cum claritate: immortalis est enim memoria illius; quoniam apud Deum nota est et apud homines. Cum praesens est, imitantur illam: et desirant eam, cum se eduxerit: et in perpetuum coronata triumphat, incoinquinatorum certaminum praemium vincens.

7 Nemo autem potest esse continens, nisi ex dona Dei: 8 petete ergo, et accipietis.

Memento etiam quoniam 9 corpora vestra sunt membra Christi, et 10 templum Spiritus sancti, qui habitat __________________

1. «Sive ergo manducatis, sive bibitis, sive aliud quid facitis, omnia in gloriam Dei facite.» I Cor

X, 31.

2. «Omnia in nomine Domini nostri Jesu Christi.» Col. III, 17

3. «Ecce quomodo computati sunt inter filios Dei, et inter Sanctos sors illorum est.» Sap. V, 5

4. Eccli. XXVI, 20

5. Sap. V,5

6. Sap. IV, 1,2

7. «Et ut scivi quoniam aliter non possem esse continens, nisi Deus det.» Sap. VIII, 21

8. «Petite et accipietis», Joan. XVI, 24

9. «An nescitis quoniam corpora vestra membra sunt Christi?» I cor. VI, 15

10. «Membra vestra templum sunt Spiritus sancti.»Ibid. 19

1 in vobis. Si quis autem templus Dei violaverit, disperdet illum Deus.

2 Non estis vestri, sed ejus, tam corpore quam spiritu, qui vos emit pretio magno. Glorificate et portate Deum in corpore vestro.

3 Exhibete corpora vestra hostiam viventem, sanctam, Deo placentem; ut 4 sitis sancti corpore et spiritu. Ideo enim 5 vos Filius meus Patri suo et vestro reconcilaivit in corpore carnis suae, per mortem, ut exhibeatis vos sanctos, et immaculatos, et irreprehensibiles coram ipso.

Timete igitur, 6 et quasi a facie serpentis fugite omnem immunditiam: 7 quae nec nominetur in vobis, sicut decet sanctos.

Scitote quoniam, 8 propter speciem mulieris, multi perierunt et reprobi facti sunt: propterea 9 nolite circumspicere in vicis civitatis; 10 sed avertite oculos vestros, ne videant vanitatem; et estote imitatores ejus qui dixit: 11 Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine. Quam enim partem haberet in me Deus desuper, et haereditatem omnipotens de excelsis?

12 Ne detis mulieri potestatem animae vestrae: 13 nec assidui sitis cum ea: 14 nec respicite illam; ne forte ____________________

1. I Cor. III, 17

2. «Non estis vestri. Empti enim estis pretio magno. glorificate...» Cor. VI, 19,20

3. «Ut exhibeatis...» Rom. XII, 1

4. «Virgo cogitat quae Domini sunt, ut sit sancta corpore et spiritu.» I Cor. VII, 34

5. «Nunc autem reconciliavit in corpore carnis ejus per mortem,, exhibere vos sanctos...» Colos

I, 22.

6. «Quasi a facie colubri fuge peccata.» Eccli. XXI, 2

7. «Omnis immunditia aut avaritia nec nominetur..» Eph. V, 2

8. «Propter speciem mulieris multi perierunt.» Eccli. IX,9

9. «Noli circumspiciere in vicis civitatis.» Ibid. 7

10. «Averte oculos meos, ne videant vanitatem.» Ps. CVXIII, 37

11. Job. XXXI, 1,2

12. «Ne des mulieri potestatem animae tuae.» Eccli. IX, 2

13. «Cum saltatrice ne assiduus esto.» Ibid. 4

14. «Virginem ne conspicias, ne forte scandalizeris in decore illius.» Ibid. 5

1

scandalizemini in ipsa; et incidatis in laqueos diaboli; et labamini in perditionem.

Carnis superbiam, cibi potusque parcitate, labore, oratione, et lectione conterite.

2 Mortificate membra vestra, 3 mortificationem Jesu in corpore vestro circumferentes ut vita Jesu sancta et immaculata manifestetur in carne vestra mortali.

Sed ante omnia 4 nolite altum sapere, sed timete; 5 et humiliate valde spiritum vestrum: 6 propter superbiam enim multi traditi sunt passionibus ignominia, et in desideria cordis eorum, in immunditiam.

CAPUT OCTAVUM.--De Humilitate, 7 AURIBUS percipite, Filii, et audite vocem Dei vestri; attendite, et audite eloquia Spiritus sancti.

8 Quod altum est hominibus, abominatio est ante Deum.

9 Arrogantiam et superbiam detestatur Dominus; et 1 0 abominatio est illi omnis arrogans 11: super humilem autem requiescit Spiritus ejus.


  1. «Nam qui volunt divites fieri, incidunt in tentationem et in laqueum diaboli, et desideria multa, inutilia et nociva, quae mergunt homines in interitum et perditionem.» I Tim. VI, 9.

2. Coloss. III, 5

3. «Semper mortificationem Jesu in corpore nostro circumferentes, ut et vita Jesu manifestetur in corporibus nostris.» II Cor. IV, 10

4. «Noli altum sapere, sed time» Rom. XI, 20

5. «Humilia valde spiritum tuum.» Eccli. VII, 19

6. «Auribus percipite, et audite vocem meam, attendite et audite eloquium meum.» Isa. XXVIII, 23

8. Luc., XVI, 15

10. «Arrogantiam, et superbiam... detestor.» Prov. VIII, 13

10. «Abominatio Domini est omnis arrogans.» Prov. XVI,5

11. «Requiescet super eum sriritus Domini.» Isa. XI, 2

1 Melius est humiliari cum mitibus! quam spolia dividere cum superbis.

2 Ubi fuerit superbia, ibi erit et contumelia: ubi autem est humilitas, ibi et sapientia. 3 Omnis qui se exaltat humiliabitur; et qui se humiliat exaltabitur. 4 Humiliamini igitur in conspectu Domini, et exaltabit vos. Mementote sermonis quem locutus est vobis Filius meus: 5 Amen, dico vobis, nisi efficiamini sicut parvuli , non intrabitis in regnum caelorum. 6 Hoc igitur sentite in vobis quod et in ipso, qui, cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semetipsum humiliavit et exinanivit, non solum formam servi accipiens, sed pro vobis 7 factus peccatum et 8 maledictum , 9 opprobrium hominum et ajectio plebis, et 10 novissimus virorum. 11 Exemplum autem dedit vobis, ut quemadmodum ipse fecit, ita et vos faciatis. 12 Recumbite ergo et vos in novissimo loco; et 13humiliate vos in omnibus; et 14 omnes invicem humilitatem insinuate: 15 quoniam Deus ab humilibus honoratur.

Scitote quia 16 itinere contemptorum est vorago. 17 Videte ergo ne quemquam, quantumvis pusillum, contemnatis: sed 18 omnes honorate; 19 superiores invicem arbitrantes; 20 honore invicem ____________________

1. Pro. XVI, 19

2. Prov. XI, 2

3. Luc. XIV, 10

4. Jac. IV, 10

5. Matth. XVIII, 3

  1. «Hoc sentite in vobis quod et in Christo Jesu, qui... sed semetipsum exinanivit, formnm servi accipiens.» Philip. II, 5, 6; «humiliavit semetipsum.» Ibid. 8.

7. «Eum qui non noverat peccatum, pro nobis peccatum fecit.» II Cor. V, 21

8. «Factus pro nobis maledictum.» Gal. III,13

9. Ps. XXI,7

10. Isa. LIII, 3

11. «Exemplum enim dedi vobis, ut quemadmodum ego feci vobis, ita...» Joan. XIII, 15

12. «Recumbe in novissimo loco.» Luc. XIV,10

13. «Humilia te in omnibus.» Eccli. III, 20

14. I Petr. V, 5

15. Eccli. III, 21

16. Prov, XIII, 15

17. «Videte ne contemnatis unum ex his pusillis.» Matth, XVIII, 10

18. I Petr. II, 17

19. Philip, II, 3

20. Rom. XII, 10

1

praevenientes; et subjicientes vos omni humana creatura propter Deum.

Mementote, quoniam qui 2 confidit in cogitationibus suis, impie agit. Cavete igitur ne 3 sitis sapientes in oculis vestris, et ne 4 in vobismetipsis confidatis 5 sed humiliate valde spiritum vestrum, et invenietis coram Deo gratiam; quia 6 superbis resistit, et humilibus dat gratiam.

CAPUT NONUM.--De Obedientia FILIOLI mei, 7 haec saepe et sollicite meditamini, Jesum Filium Dei, Deum et Dominum vestrum, pro vobis potestati tenebrarum fuisse subditum, 8 factumque esse obedientem usque ad mortem, mortem autem crucis.

Idcirco et vos 9 obedite praepositis vestris; et subjacete eis, 10 qui praesunt vobis in Domino, et monent vos; et habete illos abandantius in charitate, propter opus illorum; et pacem habete cum eis: 11 ipsi enim pervigilant quasi rationem pro animabus vestris reddituri: ut cum gaudio hoc faciant, et non gementes; enim non expedit vobis.

Memores estote verborum Filii mei, sic eos alloquentis: 1 2 Qui vos audit, me audit; et qui vos spernit, ____________________

1. «Subjecti igitur estote omni humanae creaturae propter Deum.» I Petr. II. 13

2. «Qui autem confidit in cogitationibus suis, impie agit.» Prov.XII, 2

3. «Vae qui sapientes estis oculis vestris.» Prov. V,21

4. «Dixit et ad quosdam qui in se confidebant tanquam justi.» Luc. XVIII, 9

5. «Humilia valde spiritum tuum.» Eccli. VII,19. «et coram Deo invenies gratiam.» Id. III, 20

6. «Deus superbis resistit, humilibus autem.. »I Petr. V, 5

7. «Haec est hora vestra et potestas tenebrarum.» Luc XXI,53

8. «Factus obediens usque..» Philip. II, 8

9. Hebr. XIII, 17

10. I Thess.V, 12, 13

11. Hebr. XIII, 17

12. Luc. X, 16. me spernit. Qui autem me spernit, spernit eum, qui me misit

Audite igitur vocem eorum quasi vocem Dei: 1 et estote semper ad omne opus bonum parati, dicto obedientes, in simplicitate cordis vestri, 2 sicut Deo, non quasi hominibus placentes, sed facientes volontatem Dei, ex animo, cum bona voluntate.

3 Melior est enim obedientia quam victimae, et 4 quasi peccatum ariolandi est, repugnare; et quasi scelus idololatriae, nolle acquiescere: 5 vir autem obediens loquetur victorias.

6 Omnia ergo apud vos; in obedientia et secundum ordinem fiant divinae Voluntatis, quae vobis per vestros praepositos, et per Regulas et Constitutiones vestras innotescet.

CAPUT DECIMUM.--De Correptione diligenda.

7 NON amat pestilens eum qui se corripit. 8 Vir autem prudens et disciplinatus non murmurabit correptus .

9 Auris quae audit increpationes vitae, in medio sapientium commorabitur.


1. «Admone illos principibus at potestatibus subditos esse, dicto obedire, ad omne opus bonum paratos esse.» Tit. III, 1

  1. «Obedite... non ad oculum servientes, quasi hominibus placentes, sed ut servi Christi, facientes voluntatem Dei ex animo, cum bona voluntate servientes, sicut Domino et non hominibus.» Eph.

VI, 5-7.

3. I Reg. XV, 22

4. Ibid. 23

5. «Vir obediens loquetur victoriam.» Prov. XXI, 28

6. «Omnia autem honeste et secundum ordinem fiant.» I Cor.XIV, 30

7. Prov. XV, 12

8. Eccli. X, 28

9. Prov. XV, 31

1 Qui abjicit disciplinam, despicit animam suam: qui autem acquiescit increpationibus , possessor est cordis.

2 Qui diligit disciplinam, diligit scientiam: qui autem odit increpationes, insipiens est.

3 Qui increpationes odit, morietur: 4 et viro qui corripientem dura cervice contemnit, repentinus ei superveniet interitus.

Libenter igitur 5 inclinate aures vestras eis qui vos corripiunt, et ex corde diligite; 6 et monita salutis cum humilitate et gratiarum actione suscipite:7 neque declinet cor vestrum in verba malitiae, ad excusandas excusationes in peccatis.

8 Melior est enim manifesta correptio, quam amor absconditus.

9 Melius est a sapiente corripi, quam stultorum adulatione decipi.

10 Meliora sunt vulnera diligentis, quam fraudulenta oscula odientis.

11 Egestas et ignominia ei, qui deserit disciplinam: qui autem acquiescit arguenti, glorificabitur.


1. Prov. XV, 32

2. Prov. XII, 1

3. Prov. XV, 10

4. Prov. XXIX, 1

5. «Inclina aurem tuam, et audi verba sapientium.» Prov. XXII,17

6. «Et monita salutis dabat illis.» Tob. I, 15

7. «Non declines cor meum in verba...» Ps. CXL, 4

8. Prov. XXVII, 6

9. Eccl. VII, 6

10. Prov, XXVII,6

11. Prov. XIII,18. CAPUT UNDECIMUM.--De Recto usu linguae

1 Si quis putat se religiosum esse, non refrenans linguam suam, sed seducens cor suum, hujus vana est religio.

2 Lingua enim est universitas iniquitatis, inquietum malum, plena veneno mortifero.

3 Beatus qui tectus est a lingua nequam. 4 Mors illius mors nequissima: et utilis potius infernus quam illa.

5 In ore fatuorum cor illorum: et in corde sapientium os illorum.

6 Vir linguosus non dirigetur in terra; 7 nec in multiloquio deerit peccatum: qui autem moderatur labia sua, prudentissimus est.

8 Qui custodit linguam suam, custodit ab angustiis animam suam. 9 Qui autem inconsideratus est ad loquendum, sentiet mala.

10 Sicut urbs patens, et absque murorum ambitu, ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum.

11 Multi ceciderunt in ore gladii: sed non sic quasi qui interierunt per linguam suam. 12 Qui ergo vult vitam diligere, et dies videre bonos, ____________________

1. Jac. I, 26

2. «Et lingua ignis est, universitas iniquitatia.» Jac. III. 6. «Inquietum malum . . .» Ibid . 8

3. Eccli. XXVIII, 23

4. Ibid. 25

5. Eccli. XXI. 29

6. Ps. CXXXIX, 12

7. «Et in multiloquio non deerit...» Prov.X, 19

8. «Qui custodit os suum et linguum suam. .» Prov. XXI, 23

9. Prov. XIII, 3

10. Prov. XXV, 28

11. Eccli. XXVIII, 22

12. I Petr. III, 10. coerceat linguam suam a malo: et labia ejus ne loquantur dolum

1 Qui prius respondet quam audiat, stultum se esse demonstrat et confusione dignum.

2 Estote ergo veloces ad audiendum, et tardi ad loquendum .

3 Priusquam audiatis, ne respondeatis verbum: et in medio sermonum ne adjiciatis loqui.

4 Si est vobis intellectus, respondete proximo: sin autem, sit manus vestra super os vestrum, ne capiamini in verbo indisciplinato, et confundamini.

5 Adolescens loquatur in sua causa vix: et ubi sunt senes, non multum loquatur , sed audiat tacens, et pro reverentia accedet illi bona gratia.

6 Nolite citati esse in lingua vestra: et remissi in operibus vestris.

7 Ne temere quid loquamini, neque cor vestrum sit velox ad proferendum sermonem coram Deo. Deus enim in caelo, et vos super terram: idcirco sint pauci sermones vestri.

8 Beatus qui non est lapsus verbo ex ore suo. Si quis enim in verbo non offendit, hic perfectus est vir.

9 Filioli mei, 10 in silentio et in spe erit fortitudo vestra.


1. Prov. XXVIII, 13

2. «Sit autem omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum.» Jacobus I,19

3. «Priusquam audias, ne respondeas verbum; et in medio sermonum ne adjicias loqui.» Eccli. XI, 8

  1. «Si est tibi intellectus, responde primo; sin autem, sit manus tua super os tuum, ne capiaris in verbo indisciplinato, et confundaris.» Eccli. V, 14.

  2. «Adolescens, loquere in causa tua vix.» Eccli. XXXIII,10. «Et ubi...» XXXI, 13. «Sed audi tacens et quaerens.» XXXI,12.«Et pro reverentia accedet tibi...» XXXI, 14.

6. «Noli citatus esse in lingua tua, et inutilis, et remissus in operibus tuis.» Eccli. IV, 34

7. «Ne temere quid loquaris, neque cor tuum sit. . et tu super terram... sermones tui.» Eccl. V, 1

8. Eccli. XIV, 1

9. Jac. III, 2

10. Isa. XXX, 15

1 Bonum est ergo vobis praestolari cum silentio salutare Dei: 2 Deum enim decet silentium.

Ideo rogate Dominum, 3 ut ponat custodiam ori vestro, et ostium circumstantia labiis vestris: 4 et adhaereat lingua vestra faucibus vestris, si non memineritis ejus in sermonibus vestris, et si non posueritis eum in principio laetitia vestra.

5 Qui de terra est, de terra loquitur ;6 et qui de mundo sunt, de mundo loquuntur, et mundus eos audit.

7 Narrant fabulationes, sed non ut lex Dei.

Vos autem ex Deo estis, Charissimi, 8 et non de mundo. 9 Si quis ergo vestrum loquitur, quasi sermones Dei.

10 In sensu sit vobis cogitatus Dei: et omnis enarratio vestra in praeceptis Altissimi. 11 Qui novit Deum, audiet vos. Qui non est ex Deo, non audiet vos.


Chapter 6 of 7