Sectio 7, art. 1: UTRUM FRATERNA CORRECTIO

SIT ACTUS CARITATIS.

Videtur quod non, quia opponitur supportationi aliorum, sec. illnd : « Alter alterius onera portate » (Qal., vx, 2).

Responsio: Vtrrrectio fratenia est actus curitatis quia ordinatur ad emeiidatioiiem fratris nostri ; et est major actus caritatis quam curatio inlirmitatis corporalis; quia melins est repellere ab eo malum peccati quam morbnm corporis.

Oorrectio autem judicialis, quas flt propter bonum commune, et ad prasservutiouem aliorum est actus justitia; cuius est conservare rectitudinem justitias unius ad alterum.

Imo correctio fratema ponitur iuter eleemosynas spiritnales, sic elicitur a misericordia et imperatur a caritate.

Ad 3U"1.' Non oppouitur supportationi intirniorum, sed magis ex ea eonsequitur , quia manifestat benevolentiam erga inflrmos et ]>eccatores, quos satagit emendare. Sed magna prudentia opus est, ad facieudam correctionem fraternam ut sit utilis, seu fructuosa.

AKP. II. — UTRUM CORRECTIO FRATERHA SIT DE PR./ECEPTO.

Responsio: Aflirinative est de praecepto, prout est neccssaria ad emendatiouem fratris, non tamen quolibet loco et tempore facienda est.

1" Probatur auctoi ilate 8. Scriptura: (Matth., xviii, 15): « Sir peccaverit in te frater tuus, vade et corripe eum inter te et ipsum solum ; si te andierit, lucratus eris fratrem tuum ». — (II Tess., m, 15): «Nolite quasi inimicum existimare (peccatorem), sed corripite nt fratrem ». — Item (ad Qal., vi, 1) : « Etsi prteoccupatUB fue-

1)E CORRECTIONE FRATBRNA rit homo in aliquo delicto, vos qui spirituales estis, hujnsmodi instruite in spiritu lenitatis, considerans te ipsum, ne et tu tenteris. Alter alterius onera portate, et sic adimplebitis lejrcm Christi ».

2° Ratio tlteologica est quia tenemur cx caritate subvenire proximo corporaliter indigenti, ergo a fortiori spiritualiter indigenti, scil. ab eo avertere malum, cum possumus.

Objectio: Sed ipse peccator potest sibi subvenire, non amplius peccando.

Respondetur: Potest absolute sibi subvenire, sed sa:pc indiget iwstro snbsidio, ut a miseria spirituali, licet voluntaria, sublevetiir, v.g. propter inveteratam consuetudinem, vel ob ignorantiam quamdam etc.

Instantia: Nemo potest converti sine gratia Dei ; atqui correctio non confert gratiam, ergo est inutilis.

Resp. ad i™".- Tunc etiam prsedicatio esset inutilis. Revera liomo debet facere quod pra?cipitnr a Deo, v.g. ad emendationem fratris sui, et gratia eflicax confertur sec. beneplacitum Dei. Uno verbo: necessitas gratiaj non tollit utilitatem cansarum secundarum, sed ipsa gratia Dei utitur causis secundis. Insuper oret eorrector. (Legere hanc resp. ad l™1).

1"™ Oublum: Quainam conditiones requiruntiir ut pra?ceptum correctionis fratenue graviter obliget?

Respondetur .- Quatuor conditiones: 1° materia sufftcien-s . scil. peccatum de se mortate commissum, vel committendum ; 2° certa eius nohtia; 3° spes emendationis, alioquin non constat de utilitate eor reetionis (cf. art. C) ; 4° nccessitas correctionis ad fratris emendationeni, scil. tempore et loco et modo sec. quem est necessaria ad htrac tiiiein; si vero per alios frater sit corripiendus, cessat hffic necessitas. Haro h» omnes conditiones sunt simul, unde raro homines privati teiientur sub gravi ad correctionem fraternam.

Sed ut dicitur ad 8""', si prcedict» quatuor conditiones adsint. tenetur quilibet ad eorrectionem fraternam statim moraliter; ita qnod si ex timore vel c.upiditate absohite renuat eam facere, peccet. mortaliter. Venialiter autem tantum peccabit, si ex timore tardior efflcitur ad correctionem.

ART. III. - UTRUM CORRECTIO FRATERNA PERTINEAT SOLUM AD PR/ELATOS.

Responsio: Correvtio judicialis pertinet ad solos praslatos seu superiores, sed correctio fraterna per simplicem admonitionem pertinet ad quemlibet, positis eonditionibus supradictis.

Ad t""': Pralati strictius teneiitur quam csteri ad corripiendos suos subditos, quia pra>ter communem obligationem, id illis ex officio incumbit. Item prselati tenentur inquirere in vitam subditorum

DK EFFECTIBUS CARITATIS ad linem eorrectionis fraterna? : sic sunt duo extrema vitanda : nimia suspicio et incnria. Cf. S. Oatharinam Senensem, Dialogus, cap. de inalis pastoribus.

ART. IV. — UTRUM QUIS TENEATUR CORRICERE PR/ELATUM SUUM.

Responsio: Subditi possuut et aliquando tenentur corripere non quideni judicialiter, sed fraterne, suos superiores, pro loco et tempore in occulto, cum mansuetudine et reverentia. Hatio est quia subditi tenentur ex caritate diligere suos superiores; et debemus fraterne corripere quos tenemur ex caritate diligere.

Ad 2m": « Ubi immineret periculum fidei, etiam publice cssent prselati a subditis arguendi ». Attamen vitandus est bic error Wicleffi : « Nullus est praslatus dum est iu peccato mortaii ».

Aiit. V. — UTRUM PECCATOR DEBEAT CORRIPERE DELI NQUENTEM.

Responsio: Affirmatwe, prout viget in eo rectum judicium rationis; nam peccatum, etiam notum, non tollit rcctum usnm rationis. Insuper nemo propter peccatum suum eximitur ab obligatioue legis. Ergo.

Sed peccatores debeut alios corrigere cum manwetudine hurnililatis el proprke infirmitatis confessione, modeste monendo et rogando. Insuper pluries peccator tenetur se emendare ut alium corripiat, pnesertim si sit superior, aut si sit pater ad emendationem Ulii.

AKT. VI. — UTRUM QUIS DEBEAT A CORRECTIONE CESSARE PROPTER TIMOREM NE PECCATOR FIAT DETERIOR.

Responsioi Affirmative, si agitur de correctione, non judiciali, sed fraterna, et quia ea qua> sunt ad finem regulanda sunt sec. quod exigit ratio finis.

ITK ur riONEM.

Responsio: Non, si peccatuin sit publicum, beue tamen si peccutum sit occnltum et soli peccanti ac ei in quem peccatur sit noxium. Tunc applicauda sunt verba Christi (Matth., xviii, 15): « Si peccavit in te frater tuus, vade et corripe ipsum inter te et ipsum solum; si te audierit, hicratus eris fratrem tuum; si autem te non

I» COniiECTIONE FRATERNA audierit, adhibe tecum adhuc nnum vel duos, et in ore duorum vel trium testium stet omne verbum. Quod si non audierit eos, dic Ecclesi» ».

Ratio est quia tenemur curare proximum, cum minori dwmno eius fanuv, etenim fama est utilis et in temporalibus et in spiritualibus.

Per accidens tamen prwtermittenda secreta correptio ante denuntiationem, si fundate prasumatur non profutura, et si correptu rus sit mmus idoneus ad corripiendum, dum e contra prajlatus est pius, discretus, spiritualis.

Ad J,w": In capitulis religiosorum non debet fieri proclamatio dc peccalo oceulto gravi, ita iit frater infamaretur per hanc publi- <:ationem.

Ad 5am: Item servandus est prsedictus ordo correctionis fraterns, quando pnelati in visitationibus praecipiunt, ut si quid sit corrigendum, eis dicatur. Kam ut ait S. Thomas, « prailatus non potest prascipere contra ordinem a Deo institutum; et si hoc faceret pecca-ret, et non esset ei obediendum, quia prailatus non est judex occnltorum, sed solus Deus». Legere ad 5™".

Art. 8. — TJtrum post admonitiones secretas, testium indiwtio ilebeat prseeedere denuntiationem.

Itesp.: Affirnuitive, hoc convenit si sit spes quod hasc inductio testium sit fructuosa, antequam liat publica denuntiatio. Dixit enim Christus: « Adhibe tecum unum, vel duos, ut in ore duorum, etc. ». Ratio est quia teneinur consulere famie et saluti proximi.

Si vero nulla sit spes emendationis, cessat obligatio procedeudi ad inductioneni testium et ad denutiationem. nisi sit aliunde necessarium ad bomim commune.

QU^ESTIO XXXIV.

Odium dicitur multipliciter :

/ inimicitiw , quo volumus alicui malum, contra amorem Odium amicitUe; hoc. semper est peccatum.

est actus l _ quo quis ) ibominationis, quo aversa- / nbominaUoms ipsius persomalevole J mur aHquid vel aliquem l ™e est semper malum. fertar in / ut nol)is molestum, di- | abominationis qualitatis aliquid splicentem, contra amo- j persona nou est sem-

\ rem concupiscentiae \ per malum.

sa:pe odium inimicitue oritur ex alio, scil. es hoc quod aliquis nobis displicet, ei volumus malum.