Sectio 8, art. 1: Deus clare visus nun potest odio haberi; item nec I)eus

ut est auctor bonorum ab omnibus appetibilium ut esse, vivere, iutelligere, sed solum ut proliibet et punit peccata. Attamen multi odiunt pffinas quas patienter ferunt, sic non odiunt Deum.

Art. 2. — Qdium Dei ex genere suo e6t maximum omnium peccatorum. quia in eo aversio a Deo est potior quain in aliis peccatis, uam est per se et directe intenta, non solnm indirecte ratione alterius, v.g. ut in fornicatione.

Ad tm": Odium Dei est peccatum contra Spiritum Sanetum. quia abjicit ea per qiiie peceatum potest tolli.

Art. 3. — XJtrum oinne odmm proximi sit peccatum, etiam odire detraetores.

Resp.: In fratre cnlpa eius est odienda, sed semper est peecatum odio habere personam, naturam vel gratiam fratris. IIoc enim directe coutrariatur caritati.

Ad 2m": «Sic Deus in detractoribus odio habet culpam, non uaturam et sic sine culpa possumus odio detractores habere».

Ad 1""': Imo ipsi parentes sunt odio uabendi prout nobis impedimentum praastant accedeudi ad Deum, sic sunt peccatores et iuimici.

Corollarium: Nunquam est licitum optare proximo malum sub ratione mali, seeus sub ratione boni, si bonum speratum praspon-

UE ODIO

51H dcret malo optato, v.g. lieet optare mortem sicariis, pwedonibus, liiereticis, ne amplius uoceant bono communi vel religioni ; item licet optare innrmitatem, paupertatem peccatori, ut convertatur. Caven late! tta'"en eSt °e- s"b pallio melioris boni- virn6 odii aut vindictas

Sed non licet optare mortem patris. ad u*reditatem citius accipiendam. Aliquis potest sibi desiderare mortem, sic.ut Paulus ut fruatur Deo, ut ipsum non amplius offendat, sed non ut liberetur a miserns hujusce vita, hoc esset contra patientiam.

Art. — inter peccata commissa contra proximum, odium esl gravissimum ex parte deoidinationis peccantis in voluntate; sed nou ex parte nocumenti proximo illati, nam furttim et homicidium majus nocumeiitiim causant proxiuio quam simplex et internum odium.

Art. 5. Odium Dei vel proximi non est vitium capitale, scil. nou est vitium a quo homines incipiunt peccare, ut inanis gloria, Inxona, nam ad «dium Dei vel proximi homo non pervenit nisi post multa alia peceata; prsesertim oritur ex inmdia. Sic mvidia generat odium inter varias classes sociales sub infiuxu demagogue.

Agendo supra de gaudio caritatis et de pace, tractavimus bre viter de acedia, de invidia, de discordia, de contentione, deschismate de bello, de rixa, de seditioue, de quibns loquitur S. Thomas a q 35 ad 42. Cf. supra p. 188 sq., 493 sqq. Restat aliquid dicere de scandalo.

QDiESTIO XLIII.

DE SCANDALO

Akt. I. — QUID EST SCANDALUM?

Deficitur: Dictwm vel jactumi non rectum vel minus recUm prabons alteri ocoasionem ruince. spiritualis, seu peccati. Hoe est scandalum activum. Scandalizari est, peccando, pati ruinam spiri tualeiu ; hoc est seandaium passivum.

Sed sic. dividnntnr: • per Se et proprie, c|iiando aliquis expresse mtendit suo dicto ve) facto inducen. alium ad peccandum.

activum ) Per ttcci<**"* et impioprie, quando quis fa cit opus etc cujus occa.tione alius inducitur ad peccandum, prceter inten tionem operantis aut etiam unein operis.

Scandalum datum quod vere orilur ex scundalo aetivo per te sen proprio.

acceptum quod oritur ex scandalo activo per accidens. scii. occasionaliter, aut passivnm i ex ;nnrmjtate, vel ignorantia, sic ha

J betur scandalum pusillorum, aut ex

I malitia, sic seandalum pharisaicum, sic pharisasi e\ malitia scandalizabantur ex dictis et factis Christi.

Scandalum activnm proprie dictum, potest e6sc aut directe voluntarium (quando peccatum alterius intenditur), aut indirecte voluntarium (quando peccatum proximi solum pravidetur ex actn 110- «tro vel omissione).

DB SCANDALO