Prologus alter Joannis evangelistae vitam brevi stringens sermone, necnon et causam suscepti operis.

Beatus Joannes coelestium mysteriorum theologus, quem Christus de nuptiis revocavit, apostolum et evangelistam constituit, qui privilegio dilectus amoris, supra pectus Domini familiariter in coena recubuit, cui Christus in cruce matrem commendavit. Post divisionem apostolorum in orbem universum, divina disponente providentia, in Asia Minori sacrae fidei verbum post beatum Paulum, sicut legitur, praedicavit. Habet Asia septem civitates: Ephesum, Smyrnam, Pergamum, Thyatiram, Sardin, Philadelphiam, Loadiciam, inter quas Ephesus metropolis est aliarum. Ordinatis itaque episcopis in praefatis civitatibus cum archiepiscopo, ipse sanctus Joannes vacabat praedicationi; unde audita hac beati apostoli evangelizandi constantia, in ferventis olei dolium Domitianus imperator eum misit, et cum inde illaesus exisset, in Patmos insulam quae in mari Syrico sita est, eum in exsilium relegavit. Et dum ibi detineretur, per negligentiam pastorum in Ecclesiis Asiae quaedam vitia pullulaverunt, de quorum emendatione, et de praesenti ac futuro statu Ecclesiae universalis visionem sibi a Domino revelatam scripsit, et suis Ecclesiis seriatim legendam misit. Domitiano autem a senatu interfecto, cum omnia decreta ejus Romani irrita fieri jussissent, Joannes ab exsilio liberatus, cum magno gaudio Ephesum est reversus. Post aliquantum vero temporis, insurgentibus in eadem provincia haeresibus de fide Trinitatis, rogatus a fratribus ad confirmandam fidem quam docuerat, scripsit Evangelium. Postmodum multis virtutibus claruit, ac deinde in pace quievit.