Ir para o texto

Breviário Romano

Divino Afflatu 1939

S. Didaci Confessoris

Semiduplex

Tempora: Feria VI infra Hebdomadam V post Epiphaniam III. Novembris

Outros breviários e ofícios votivos

Início

silenciosamente

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave, Maria, Cheia de graça, o Senhor é convosco; bendita sois Vós entre as mulheres, e bendito é o fruto do vosso ventre, Jesus. Santa Maria, Mãe de Deus, rogai por nós, pecadores, agora e na hora da nossa morte. Amém.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Creio em Deus, Pai todo-poderoso, Criador do Céu e da Terra; e em Jesus Cristo, seu único Filho, Nosso Senhor, que foi concebido pelo poder do Espírito Santo; nasceu da Virgem Maria; padeceu sob Pôncio Pilatos, foi crucificado, morto e sepultado; desceu à mansão dos mortos; ressuscitou ao terceiro dia; subiu aos Céus, onde está sentado à direita de Deus Pai todo-poderoso, de onde há-de vir a julgar os vivos e os mortos. Creio no Espírito Santo, na santa Igreja Católica; na comunhão dos Santos; na remissão dos pecados; na ressurreição da carne; na vida eterna. Amém.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Depois disso, com voz audível, o Versículo é dito:

Abri, Senhor, + os meus lábios.

Dómine, lábia + mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Deus, ✠ vinde em meu auxílio.

Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.

Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Aleluia.

Allelúja.

Invitatório

Antífona do Comum ou Festa

Ant.

O Rei dos Confessores, * Oh vinde adoremos.

Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Ant.

O Rei dos Confessores, * Oh vinde adoremos.

Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant.

O Rei dos Confessores, * Oh vinde adoremos.

Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant.

Oh vinde adoremos.

Veníte, adorémus.

Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant.

O Rei dos Confessores, * Oh vinde adoremos.

Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant.

Oh vinde adoremos.

Veníte, adorémus.

Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant.

O Rei dos Confessores, * Oh vinde adoremos.

Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Oh vinde adoremos.

Veníte, adorémus.

Ant.

O Rei dos Confessores, * Oh vinde adoremos.

Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hino

do Comum ou Festa

Este Confessor do Senhor, que os povos,

Venerando-o, piedosamente louvam pelo orbe,

Neste dia, jubiloso, mereceu as supremas

Honras do louvor.

Iste Conféssor Dómini, coléntes

Quem pie laudant pópuli per orbem,

Hac die lætus méruit suprémos

Laudis honóres.

Piedoso, prudente, humilde, pudico,

Levou uma vida sóbria e sem mácula,

Enquanto o alento vital

Animou os seus membros humanos.

Qui pius, prudens, húmilis, pudícus,

Sóbriam duxit sine labe vitam,

Donec humános animávit auræ

Spíritus artus.

Pelo seu mérito insigne, frequentemente,

Membros enfermos, que por toda a parte jaziam,

Vencida a força da doença, à saúde

São restituídos.

Cujus ob præstans méritum, frequénter,

Ægra quæ passim jacuére membra,

Víribus morbi dómitis, salúti

Restituúntur.

Por isso o nosso coro canta-lhe

O devido louvor e as suas célebres palmas,

Para que pelas suas piedosas preces sejamos ajudados

Por todos os séculos.

Noster hinc illi chorus obsequéntem

Cóncinit laudem celebrésque palmas,

Ut piis ejus précibus juvémur

Omne per ævum.

A Ele salvação, honra e poder,

Que, refulgindo no trono do céu,

Governa a ordem do mundo inteiro,

Trino e uno.

Amém.

Sit salus illi, decus atque virtus,

Qui, super cæli sólio corúscans,

Tótius mundi sériem gubérnat,

Trinus et unus.

Amen.

Salmos com leituras

Antífonas do Saltério do tempo correspondente

Noturno I

Ant.

O Senhor estabeleceu.

Suscitávit Dóminus.

Salmo 77(1-8) [1]

77:1 Escutai, ó meu povo, a minha lei: * inclinai os vossos ouvidos às palavras da minha boca.

77:2 Abrirei em parábolas a minha boca: * direi adágios escondidos desde o princípio.

77:3 O que ouvimos e compreendemos: * e o que nossos pais nos contaram.

77:4 Eles não as ocultaram a seus filhos: * nem à sua posteridade.

77:4 Publicaram os louvores do Senhor, o seu poder: * e as maravilhas que fez.

77:5 Ele estabeleceu aliança com Jacob: * e pôs uma lei em Israel.

77:5 Que ordenou a nossos pais para que dessem a conhecer a seus filhos: * para que a geração seguinte a conhecesse.

77:6 Os filhos que hão-de nascer, erguer-se-ão, * e a contarão a seus filhos.

77:7 Para que ponham em Deus a sua esperança e não se esqueçam das obras de Deus: * e busquem os seus mandamentos.

77:8 Para que não sejam como seus pais: * uma geração ruim e exasperante.

77:8 Uma geração, que não encaminhou rectamente o seu coração: * nem seu espírito foi fiel a Deus.

77:1 Atténdite, pópule meus, legem meam: * inclináte aurem vestram in verba oris mei.

77:2 Apériam in parábolis os meum: * loquar propositiónes ab inítio.

77:3 Quanta audívimus et cognóvimus ea: * et patres nostri narravérunt nobis.

77:4 Non sunt occultáta a fíliis eórum: * in generatióne áltera.

77:4 Narrántes laudes Dómini, et virtútes ejus: * et mirabília ejus, quæ fecit.

77:5 Et suscitávit testimónium in Jacob: * et legem pósuit in Israël.

77:5 Quanta mandávit pátribus nostris nota fácere ea fíliis suis: * ut cognóscat generátio áltera.

77:6 Fílii qui nascéntur, et exsúrgent, * et narrábunt fíliis suis.

77:7 Ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscántur óperum Dei: * et mandáta ejus exquírant.

77:8 Ne fiant sicut patres eórum: * generátio prava et exásperans.

77:8 Generátio, quæ non diréxit cor suum: * et non est créditus cum Deo spíritus ejus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O Senhor estabeleceu um testemunho em Jacob: e pôs uma lei em Israel.

Suscitávit Dóminus testimónium in Jacob: et legem pósuit in Israël.

Ant.

Ante seus pais.

Coram pátribus eórum.

Salmo 77(9-16) [2]

77:9 Os filhos de Efraim, que curvam e disparam o arco: * viraram as costas no dia da batalha.

77:10 Não guardaram a aliança feita com Deus: * e na sua lei não quiseram caminhar.

77:11 Esqueceram-se dos seus benefícios: * e das maravilhas que fez à vista deles.

77:12 Ante seus pais fez maravilhas, na terra do Egipto: * no campo de Tanis.

77:13 Dividiu o mar e por ele os fez passar: * e conteve as águas como num odre.

77:14 Guiou-os de dia por meio de uma nuvem: * e toda a noite com a luz do fogo.

77:15 Rachou a pedra no deserto: * e deu-lhes a beber águas como num rio caudaloso.

77:16 Fez sair água da pedra: * e como rios a fez correr.

77:9 Fílii Ephrem intendéntes et mitténtes arcum: * convérsi sunt in die belli.

77:10 Non custodiérunt testaméntum Dei: * et in lege ejus noluérunt ambuláre.

77:11 Et oblíti sunt benefactórum ejus: * et mirabílium ejus quæ osténdit eis.

77:12 Coram pátribus eórum fecit mirabília in terra Ægýpti: * in campo Táneos.

77:13 Interrúpit mare, et perdúxit eos: * et státuit aquas quasi in utre.

77:14 Et dedúxit eos in nube diéi: * et tota nocte in illuminatióne ignis.

77:15 Interrúpit petram in erémo: * et adaquávit eos velut in abýsso multa.

77:16 Et edúxit aquam de petra: * et dedúxit tamquam flúmina aquas.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Ante seus pais fez Deus maravilhas.

Coram pátribus eórum fecit Deus mirabília.

Ant.

O Senhor abriu.

Jánuas cæli apéruit.

Salmo 77(17-31) [3]

77:17 Continuaram a pecar contra Ele: * e incitaram a ira do Altíssimo no lugar árido.

77:18 A Deus tentaram nos seus corações, * pedindo iguarias que fossem do seu agrado.

77:19 Falaram mal de Deus: * e disseram: poderá porventura Deus preparar uma mesa no deserto?

77:20 Sem dúvida Ele feriu a pedra e águas correram: * e as torrentes inundaram.

77:20 Poderá porventura também dar pão, * ou preparar a mesa para o seu povo?

77:21 Ouviu isto o Senhor e irritou-se: * e um fogo acendeu-se contra Jacob e cresceu a ira contra Israel.

77:22 Pois em Deus não creram: * nem d’Ele esperaram a salvação:

77:23 Mandou de cima as nuvens: * e abriu as portas do céu.

77:24 Fez chover sobre eles maná para comerem: * e um pão do céu lhes deu.

77:25 O homem comeu o pão dos anjos, * enviou-lhes Ele manjares em abundância.

77:26 Retirou do céu o vento do sul: * e enviou com seu poder o vento Áfrico.

77:27 Fez chover sobre eles carnes como pó: * e aves como areia do mar.

77:28 Caíram no meio dos seus acampamentos: * em redor das suas tendas.

77:29 Comeram, muito se fartaram e foi satisfeito o seu desejo: * não ficaram defraudados no que desejavam.

77:30 Ainda estavam as iguarias na sua boca: * quando a ira de Deus se elevou contra eles.

77:31 Matou os mais robustos, * e derrubou os escolhidos de Israel.

77:17 Et apposuérunt adhuc peccáre ei: * in iram excitavérunt Excélsum in inaquóso.

77:18 Et tentavérunt Deum in córdibus suis, * ut péterent escas animábus suis.

77:19 Et male locúti sunt de Deo: * dixérunt: Numquid póterit Deus paráre mensam in desérto?

77:20 Quóniam percússit petram, et fluxérunt aquæ: * et torréntes inundavérunt.

77:20 Numquid et panem póterit dare, * aut paráre mensam pópulo suo?

77:21 Ídeo audívit Dóminus, et dístulit: * et ignis accénsus est in Jacob, et ira ascéndit in Israël.

77:22 Quia non credidérunt in Deo: * nec speravérunt in salutári ejus:

77:23 Et mandávit núbibus désuper: * et jánuas cæli apéruit.

77:24 Et pluit illis manna ad manducándum: * et panem cæli dedit eis.

77:25 Panem Angelórum manducávit homo, * cibária misit eis in abundántia.

77:26 Tránstulit Austrum de cælo: * et indúxit in virtúte sua Áfricum.

77:27 Et pluit super eos sicut púlverem carnes: * et sicut arénam maris volatília pennáta.

77:28 Et cecidérunt in médio castrórum eórum: * circa tabernácula eórum.

77:29 Et manducavérunt, et saturáti sunt nimis, et desidérium eórum áttulit eis: * non sunt fraudáti a desidério suo.

77:30 Adhuc escæ eórum erant in ore ipsórum: * et ira Dei ascéndit super eos.

77:31 Et occídit pingues eórum, * et eléctos Israël impedívit.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O Senhor abriu as portas do céu, e fez chover sobre eles maná para comerem.

Jánuas cæli apéruit Dóminus, et pluit illis manna ad manducándum.

Deus feriu a pedra e águas correram.

Deus percússit petram et fluxérunt aquæ.

E as torrentes inundaram.

Et torréntes inundavérunt.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Ouvi, Senhor Jesus Cristo, as preces dos vossos servos, e tende misericórdia de nós: Vós que, com o Pai e o Espírito Santo, viveis e reinais pelos séculos dos séculos.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Com perpétua bênção nos abençoe o Pai eterno.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

Amém.

Amen.

Leitura 1

De Daniéle Prophéta

Dan 6:11-15

11 Viri ergo illi curiósius inquiréntes invenérunt Daniélem orántem, et obsecrántem Deum suum.

12 Et accedéntes locúti sunt regi super edícto: Rex, numquid non constituísti ut omnis homo qui rogáret quemquam de diis et homínibus usque ad dies trigínta, nisi te, rex, mitterétur in lacum leónum? Ad quos respóndens rex, ait: Verus est sermo juxta decrétum Medórum atque Persárum, quod prævaricári non licet.

13 Tunc respondéntes dixérunt coram rege: Dániel de fíliis captivitátis Juda, non curávit de lege tua, et de edícto quod constituísti: sed tribus tempóribus per diem orat obsecratióne sua.

14 Quod verbum cum audísset rex, satis contristátus est: et pro Daniéle pósuit cor ut liberáret eum, et usque ad occásum solis laborábat ut erúeret illum.

15 Viri autem illi, intellegéntes regem, dixérunt ei: Scito, rex, quia lex Medórum atque Persárum est ut omne decrétum, quod constitúerit rex, non líceat immutári.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Super muros tuos, Jerúsalem, constítui custódes; * Tota die et nocte non tacébunt laudáre nomen Dómini.

Prædicábunt pópulis fortitúdinem meam, et annuntiábunt géntibus glóriam meam.

Tota die et nocte non tacébunt laudáre nomen Dómini.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Digne-Se o Filho Unigénito de Deus abençoar-nos e ajudar-nos.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

Amém.

Amen.

Leitura 2

Dan 6:16-20

16 Tunc rex præcépit, et adduxérunt Daniélem, et misérunt eum in lacum leónum. Dixítque rex Daniéli: Deus tuus, quem colis semper, ipse liberábit te.

17 Allatúsque est lapis unus, et pósitus est super os laci: quem obsignávit rex ánnulo suo, et ánnulo optimátum suórum, ne quid fíeret contra Daniélem.

18 Et ábiit rex in domum suam, et dormívit incœnátus, cibíque non sunt alláti coram eo, ínsuper et somnus recéssit ab eo.

19 Tunc rex primo dilúculo consúrgens, festínus ad lacum leónum perréxit:

20 Appropinquánsque lácui, Daniélem voce lacrimábili inclamávit, et affátus est eum: Dániel serve Dei vivéntis, Deus tuus, cui tu servis semper, putásne váluit te liberáre a leónibus?

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Muro tuo inexpugnábili circumcínge nos, Dómine, et armis tuæ poténtiæ prótege nos semper: * Líbera, Dómine, Deus Israël, clamántes ad te.

Erue nos in mirabílibus tuis, et da glóriam nómini tuo.

Líbera, Dómine, Deus Israël, clamántes ad te.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

A graça do Espírito Santo ilumine os nossos sentidos e corações.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

Amém.

Amen.

Leitura 3

Dan 6:21-24

21 Et Dániel regi respóndens ait: Rex, in ætérnum vive!

22 Deus meus misit ángelum suum, et conclúsit ora leónum, et non nocuérunt mihi: quia coram eo justítia invénta est in me: sed et coram te, rex, delíctum non feci.

23 Tunc veheménter rex gavísus est super eo, et Daniélem præcépit edúci de lacu: eductúsque est Dániel de lacu, et nulla lǽsio invénta est in eo, quia crédidit Deo suo.

24 Jubénte autem rege, addúcti sunt viri illi, qui accusáverant Daniélem: et in lacum leónum missi sunt, ipsi, et fílii, et uxóres eórum: et non pervenérunt usque ad paviméntum laci, donec arríperent eos leónes, et ómnia ossa eórum comminuérunt.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Sustinúimus pacem, et non venit: quæsívimus bona, et ecce turbátio: cognóvimus, Dómine, peccáta nostra; * Non in perpétuum obliviscáris nos.

Peccávimus, ímpie géssimus, iniquitátem fécimus, Dómine, in omnem justítiam tuam.

Non in perpétuum obliviscáris nos.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Non in perpétuum obliviscáris nos.

Noturno II

Ant.

Deus é o seu defensor.

Deus adjútor.

Salmo 77(32-41) [4]

77:32 Depois de tudo isto ainda pecaram: * e não acreditaram nas suas maravilhas.

77:33 Seus dias foram em vaidade dissipados: * e os seus anos depressa acabaram.

77:34 Quando os matava, buscavam-n’O: * e convertiam-se e apressavam-se a volver para Ele.

77:35 Lembravam-se que Deus era o seu defensor: * e que o altíssimo Deus era o seu redentor.

77:36 Amavam-n’O com a boca, * e com sua língua Lhe mentiam.

77:37 Seu coração não era sincero com Ele: * nem se mantiveram fiéis à sua aliança.

77:38 Ele, porém, é misericordioso e perdoava os seus pecados: * e não os destruía.

77:38 Deteve muitas vezes a sua ira: * e não acendeu toda sua ira.

77:39 Lembrou-se que eram carne: * um sopro que passa e não volta.

77:40 Quantas vezes O exacerbaram no deserto, * e O moveram à ira naquele lugar árido?

77:41 Voltaram a tentar a Deus: * e a exacerbar o Santo de Israel.

77:32 In ómnibus his peccavérunt adhuc: * et non credidérunt in mirabílibus ejus.

77:33 Et defecérunt in vanitáte dies eórum: * et anni eórum cum festinatióne.

77:34 Cum occíderet eos, quærébant eum: * et revertebántur, et dilúculo veniébant ad eum.

77:35 Et rememoráti sunt quia Deus adjútor est eórum: * et Deus excélsus redémptor eórum est.

77:36 Et dilexérunt eum in ore suo, * et lingua sua mentíti sunt ei.

77:37 Cor autem eórum non erat rectum cum eo: * nec fidéles hábiti sunt in testaménto ejus.

77:38 Ipse autem est miséricors, et propítius fiet peccátis eórum: * et non dispérdet eos.

77:38 Et abundávit ut avérteret iram suam: * et non accéndit omnem iram suam:

77:39 Et recordátus est quia caro sunt: * spíritus vadens et non rédiens.

77:40 Quóties exacerbavérunt eum in desérto, * in iram concitavérunt eum in inaquóso?

77:41 Et convérsi sunt, et tentavérunt Deum: * et Sanctum Israël exacerbavérunt.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Deus é o seu defensor, e o Altíssimo é o seu redentor.

Deus adjútor est eórum: et Excélsus redémptor eórum est.

Ant.

O Senhor redimiu-os.

Redémit eos.

Salmo 77(42-58) [5]

77:42 Não se recordaram da sua mão, * no dia em que os redimiu da mão do opressor.

77:43 De como fez resplandecer no Egipto os seus milagres, * e os seus prodígios no campo de Tanis.

77:44 Ele converteu em sangue os seus rios: * e as suas águas para que não as pudessem beber.

77:45 Enviou contra eles todo o género de moscas, que os devoraram: * e rãs, que os destruíram.

77:46 Entregou os seus frutos ao mofo: * e as suas searas aos gafanhotos.

77:47 Destruiu com saraiva as suas vinhas: * e as suas amoreiras com geada.

77:48 Entregou à saraiva os seus animais: * e as suas possessões ao fogo.

77:49 Descarregou sobre eles a violência da sua cólera: * a indignação, a ira e a tribulação, que enviou por anjos maus.

77:50 Abriu um largo caminho à sua ira, não perdoou as suas vidas: * e envolveu na mortandade os seus animais.

77:51 Feriu todo o primogénito na terra do Egipto: * e as primícias de todo seu trabalho nas tendas de Cam.

77:52 Fez sair o seu povo como ovelhas: * e guiou-os como um rebanho no deserto.

77:53 Conduziu-os cheios de esperança e não temeram: * e o mar submergiu os seus inimigos.

77:54 Introduziu-os depois no monte da sua santificação: * monte que Ele adquiriu com sua dextra.

77:54 Ante eles expulsou as gentes: * e por sorte lhes dividiu a terra e distribuiu-a por linhas de medição.

77:55 Fez habitar em suas tendas: * as tribos de Israel.

77:56 Eles, porém, tentaram e exacerbaram de novo o excelso Deus: * e não guardaram os seus preceitos.

77:57 Volveram-Lhe as costas e não observaram a aliança: * semelhantes a seus pais, falsearam como um arco torto.

77:58 Excitaram-n’O à ira nas suas colinas: * e com os ídolos que esculpiram inflamaram-Lhe o zelo.

77:42 Non sunt recordáti manus ejus, * die qua redémit eos de manu tribulántis.

77:43 Sicut pósuit in Ægýpto signa sua, * et prodígia sua in campo Táneos.

77:44 Et convértit in sánguinem flúmina eórum: * et imbres eórum, ne bíberent.

77:45 Misit in eos cœnomyíam, et comédit eos: * et ranam, et dispérdidit eos.

77:46 Et dedit ærúgini fructus eórum: * et labóres eórum locústæ.

77:47 Et occídit in grándine víneas eórum: * et moros eórum in pruína.

77:48 Et trádidit grándini juménta eórum: * et possessiónem eórum igni.

77:49 Misit in eos iram indignatiónis suæ: * indignatiónem, et iram, et tribulatiónem: immissiónes per ángelos malos.

77:50 Viam fecit sémitæ iræ suæ, non pepércit a morte animábus eórum: * et juménta eórum in morte conclúsit.

77:51 Et percússit omne primogénitum in terra Ægýpti: * primítias omnis labóris eórum in tabernáculis Cham.

77:52 Et ábstulit sicut oves pópulum suum: * et perdúxit eos tamquam gregem in desérto.

77:53 Et dedúxit eos in spe, et non timuérunt: * et inimícos eórum opéruit mare.

77:54 Et indúxit eos in montem sanctificatiónis suæ: * montem, quem acquisívit déxtera ejus.

77:54 Et ejécit a fácie eórum gentes: * et sorte divísit eis terram in funículo distributiónis.

77:55 Et habitáre fecit in tabernáculis eórum: * tribus Israël.

77:56 Et tentavérunt, et exacerbavérunt Deum excélsum: * et testimónia ejus non custodiérunt.

77:57 Et avertérunt se, et non servavérunt pactum: * quemádmodum patres eórum convérsi sunt in arcum pravum.

77:58 In iram concitavérunt eum in cóllibus suis: * et in sculptílibus suis ad æmulatiónem eum provocavérunt.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O Senhor redimiu-os da mão do opressor.

Redémit eos Dóminus de manu tribulántis.

Ant.

Deus edificou.

Ædificávit.

Salmo 77(59-72) [6]

77:59 Ouviu-os Deus e desprezou-os: * e reduziu Israel ao extremo nada.

77:60 Rejeitou o tabernáculo de Silo: * o seu próprio tabernáculo, onde tinha habitado entre os homens.

77:61 Entregou ao cativeiro a força deles: * e a sua formosura nas mãos do inimigo.

77:62 Entregou o seu povo à espada: * e desprezou a sua própria herança.

77:63 O fogo devorou os seus jovens: * e as suas virgens não foram lamentadas.

77:64 Seus sacerdotes pereceram à espada: * e ninguém chorava as suas viúvas.

77:65 O Senhor despertou como quem dorme: * como um valente embriagado de vinho.

77:66 Feriu os seus inimigos nas partes posteriores: * cobriu-os duma eterna ignomínia.

77:67 Rejeitou o tabernáculo de José: * e não escolheu a tribo de Efraim.

77:68 Porém, escolheu a tribo de Judá, * o monte de Sião que amou.

77:69 Edificou o seu santuário como os do unicórnio na terra, * que tinha assegurado para sempre.

77:70 Escolheu David, seu servo, e tomou-o do rebanho: * tirou-o do cuidado das ovelhas mães,

77:71 Para que apascentasse Jacob, seu servo, * e Israel, sua herança:

77:72 Apascentou-os segundo a inocência do seu coração: * e os conduziu com a sabedoria das suas mãos.

77:59 Audívit Deus, et sprevit: * et ad níhilum redégit valde Israël.

77:60 Et répulit tabernáculum Silo: * tabernáculum suum, ubi habitávit in homínibus.

77:61 Et trádidit in captivitátem virtútem eórum: * et pulchritúdinem eórum in manus inimíci.

77:62 Et conclúsit in gládio pópulum suum: * et hereditátem suam sprevit.

77:63 Júvenes eórum comédit ignis: * et vírgines eórum non sunt lamentátæ.

77:64 Sacerdótes eórum in gládio cecidérunt: * et víduæ eórum non plorabántur.

77:65 Et excitátus est tamquam dórmiens Dóminus: * tamquam potens crapulátus a vino.

77:66 Et percússit inimícos suos in posterióra: * oppróbrium sempitérnum dedit illis.

77:67 Et répulit tabernáculum Joseph: * et tribum Éphraim non elégit.

77:68 Sed elégit tribum Juda, * montem Sion quem diléxit.

77:69 Et ædificávit sicut unicórnium sanctifícium suum in terra, * quam fundávit in sǽcula.

77:70 Et elégit David, servum suum, et sústulit eum de grégibus óvium: * de post fœtántes accépit eum,

77:71 Páscere Jacob, servum suum, * et Israël, hereditátem suam:

77:72 Et pavit eos in innocéntia cordis sui: * et in intelléctibus mánuum suárum dedúxit eos.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Deus edificou o seu santuário na terra.

Ædificávit Deus sanctifícium suum in terra.

O Senhor escolheu a tribo de Judá.

Elégit Dóminus tribum Juda.

O monte de Sião que amou.

Montem Sion quem diléxit.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Ajude-nos a piedade e a misericórdia d’Aquele que, com o Pai e o Espírito Santo, vive e reina pelos séculos dos séculos.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Deus Pai omnipotente nos seja propício e clemente.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

Amém.

Amen.

Leitura 4

Dídacus, Hispanus, ex oppido sancti Nicolai de Portu diœcesis Hispalénsis, ab ineunte ætate, pii sub sacerdotis disciplína, sanctioris vitæ, solitaria in ecclésia, tirocinium exercuit. Deínde, ut firmius Deo se conjungeret, in convéntu de Arizzáfa fratrum Minórum (quos Observántes vocant) sancti Francisci regulam in statu laicali proféssus est. Magna ibi alacritate húmilis obediéntiæ et regularis observantiæ jugum subiens, contemplatióni in primis déditus, mira Dei luce perfundebátur, adeo ut de rebus cæléstibus, litterárum expers, mirándum in modum et plane divinitus loquerétur.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Honéstum fecit illum Dóminus, et custodívit eum ab inimícis, et a seductóribus tutávit illum: * Et dedit illi claritátem ætérnam.

Justum dedúxit Dóminus per vias rectas, et osténdit illi regnum Dei.

Et dedit illi claritátem ætérnam.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Cristo nos dê as alegrias da vida perpétua.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

Amém.

Amen.

Leitura 5

Canariis in insulis, ubi frátribus sui ordinis præfuit, multa perpéssus, martyrii æstuans desidério, plures infidéles verbo et exemplo ad Christi fidem convértit. Romam veniens anno jubilæi, Nicolao quinto Pontifice, ægrotórum curæ in convéntu Aræ cæli destinátus, eo caritátis afféctu munus hoc exercuit, ut, Urbe annonæ inópia laborante, ægrotis tamen, quorum aliquándo úlcera étiam lambéndo abstergebat, nihil pénitus necessarii defécerit. Eximia quoque fides et grátia curatiónum in eo eluxit, cum lámpadis, quæ collucebat ante imáginem beatíssimæ Dei Genitrícis, quam summa devotióne colebat, oleo ægros inungens, signo crucis impresso, multórum morbos mirabíliter sanaverit.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Amávit eum Dóminus, et ornávit eum: stolam glóriæ índuit eum, * Et ad portas paradísi coronávit eum.

Índuit eum Dóminus lorícam fídei, et ornávit eum.

Et ad portas paradísi coronávit eum.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Acenda Deus nos nossos corações o fogo do seu amor.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

Amém.

Amen.

Leitura 6

Demum, Complúti finem sibi vitæ adesse intélligens, lácera et obsoleta indútus túnica, conjectis in crucem óculis, singulari devotióne illis verbis ex sacro hymno pronuntiátis: Dulce lignum, dulces clavos, dulcia ferens póndera, quæ fuísti digna portare Regem cælórum et Dóminum, ánimam Deo réddidit pridie Idus Novembris, anno Dóminis supra millesimum quadringentésimo sexagesimo tertio. Ejus corpus, cum menses non paucos (ut pio confluéntium desidério fieret satis) insepúltum mansísset, quasi jam incorruptiónem indúerit, odórem suavíssimum efflávit. Illum, multis et illustribus miraculis clarum, Xystus quintus, Pontifex maximus, Sanctórum número adscripsit.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Iste homo perfécit ómnia quæ locútus est ei Deus, et dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam: * Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

Iste est, qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.

Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

Noturno III

Ant.

Ajudai-nos.

Ádjuva nos.

Salmo 78 [7]

78:1 Ó Deus, vieram as gentes à vossa herança, contaminaram o vosso santo templo: * e fizeram de Jerusalém uma despensa de frutas.

78:2 Deram os cadáveres de vossos servos em pasto às aves do céu: * as carnes de vossos santos aos animais da terra.

78:3 Derramaram o seu sangue como água à volta de Jerusalém: * e não havia quem lhes desse sepultura.

78:4 Chegámos a ser a maior desonra dos nossos vizinhos: * o escárnio e a troça daqueles que nos rodeiam.

78:5 Até quando, ó Senhor, Vos haveis de irar para sempre: * até quando se acenderá como fogo o vosso zelo?

78:6 Derramai a vossa ira sobre as gentes que não Vos conhecem: * e sobre os reinos que não invocaram o vosso nome:

78:7 Pois eles devoraram Jacob: * e desolaram a sua morada.

78:8 De nossas antigas maldades não Vos lembreis, antecipem-se quanto antes as vossas misericórdias: * pois fomos reduzidos à última miséria.

78:9 Ajudai-nos, ó Deus, nosso Salvador, e pela glória de vosso nome, ó Senhor, livrai-nos: * e perdoai os nossos pecados, por amor de vosso nome:

78:10 Para que não se diga entre as gentes: o Deus deles onde está? * Fazei brilhar entre as nações e ante nossos olhos.

78:10 A vingança do sangue de vossos servos, que tem sido derramado: * cheguem à vossa presença os gemidos dos cativos.

78:11 Com o poder de vosso braço, * conservai os filhos dos que foram mortos.

78:12 Pagai aos nossos vizinhos com males sete vezes maiores: * a desonra que eles Vos fizeram, ó Senhor.

78:13 Nós, porém, vosso povo e ovelhas de vosso pasto, * nós Vos glorificaremos para sempre.

78:13 De geração em geração * publicaremos os vossos louvores.

78:1 Deus, venérunt gentes in hereditátem tuam, polluérunt templum sanctum tuum: * posuérunt Jerúsalem in pomórum custódiam.

78:2 Posuérunt morticína servórum tuórum, escas volatílibus cæli: * carnes sanctórum tuórum béstiis terræ.

78:3 Effudérunt sánguinem eórum tamquam aquam in circúitu Jerúsalem: * et non erat qui sepelíret.

78:4 Facti sumus oppróbrium vicínis nostris: * subsannátio et illúsio his, qui in circúitu nostro sunt.

78:5 Úsquequo, Dómine, irascéris in finem: * accendétur velut ignis zelus tuus?

78:6 Effúnde iram tuam in gentes, quæ te non novérunt: * et in regna quæ nomen tuum non invocavérunt:

78:7 Quia comedérunt Jacob: * et locum ejus desolavérunt.

78:8 Ne memíneris iniquitátum nostrárum antiquárum, cito antícipent nos misericórdiæ tuæ: * quia páuperes facti sumus nimis.

78:9 Ádjuva nos, Deus, salutáris noster: et propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos: * et propítius esto peccátis nostris, propter nomen tuum:

78:10 Ne forte dicant in géntibus: Ubi est Deus eórum? * et innotéscat in natiónibus coram óculis nostris.

78:10 Últio sánguinis servórum tuórum, qui effúsus est: * intróeat in conspéctu tuo gémitus compeditórum.

78:11 Secúndum magnitúdinem brácchii tui, * pósside fílios mortificatórum.

78:12 Et redde vicínis nostris séptuplum in sinu eórum: * impropérium ipsórum, quod exprobravérunt tibi, Dómine.

78:13 Nos autem pópulus tuus, et oves páscuæ tuæ, * confitébimur tibi in sǽculum.

78:13 In generatiónem et generatiónem * annuntiábimus laudem tuam.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Ajudai-nos, ó Deus, nosso Salvador: e perdoai os nossos pecados.

Ádjuva nos, Deus, salutáris noster: et propítius esto peccátis nostris.

Ant.

Eu sou o Senhor.

Ego sum Dóminus.

Salmo 80 [8]

80:2 Exultai-vos louvando a Deus, nosso protector: * cantai com alegria ao Deus de Jacob.

80:3 Entoai um salmo e tocai os timbales: * o saltério harmonioso, com a cítara.

80:4 Tocai a trombeta na lua nova, * no dia notável de vossa solenidade.

80:5 Pois é um preceito para Israel: * e uma ordem do Deus de Jacob.

80:6 Estabeleceu isto como lei para José, quando saía da terra do Egipto: * quando ouviu uma língua que não entendia.

80:7 Libertou os seus ombros dos fardos: * as suas mãos escravizadas nos cestos.

80:8 Na tribulação me invocaste e eu te livrei: * ouvi-te no recôndito da tempestade, provei-te junto das águas da contradição.

80:9 Ouve, ó povo meu, e eu te instruirei: * Israel, se me ouvires, não haverá em ti deus novo, nem deus estranho adorarás.

80:11 Eu sou, de facto, o Senhor teu Deus, que te tirei da terra do Egipto: * abre a tua boca e a rechearei.

80:12 Meu povo não ouviu minha voz: * e Israel não me atendeu.

80:13 Abandonei-os aos desejos do seu coração: * eles irão caminhando atrás dos seus devaneios.

80:14 Se o meu povo me tivesse ouvido: * se Israel tivesse andado nos meus caminhos:

80:15 Facilmente teria podido humilhar os seus inimigos: * e a minha mão teria caído sobre os seus opressores.

80:16 Os inimigos do Senhor mentiram-Lhe: * e o tempo deles será eterno.

80:17 Apesar disso alimentou-os da flor do trigo: * e saciou-os de mel saído da pedra.

80:2 Exsultáte Deo, adjutóri nostro: * jubiláte Deo Jacob.

80:3 Súmite psalmum, et date týmpanum: * psaltérium jucúndum cum cíthara.

80:4 Buccináte in Neoménia tuba, * in insígni die solemnitátis vestræ.

80:5 Quia præcéptum in Israël est: * et judícium Deo Jacob.

80:6 Testimónium in Joseph pósuit illud, cum exíret de terra Ægýpti: * linguam, quam non nóverat, audívit.

80:7 Divértit ab onéribus dorsum ejus: * manus ejus in cóphino serviérunt.

80:8 In tribulatióne invocásti me, et liberávi te: * exaudívi te in abscóndito tempestátis: probávi te apud aquam contradictiónis.

80:9 Audi, pópulus meus, et contestábor te: * Israël, si audíeris me, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum.

80:11 Ego enim sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Ægýpti: * diláta os tuum, et implébo illud.

80:12 Et non audívit pópulus meus vocem meam: * et Israël non inténdit mihi.

80:13 Et dimísi eos secúndum desidéria cordis eórum: * ibunt in adinventiónibus suis.

80:14 Si pópulus meus audísset me: * Israël si in viis meis ambulásset:

80:15 Pro níhilo fórsitan inimícos eórum humiliássem: * et super tribulántes eos misíssem manum meam.

80:16 Inimíci Dómini mentíti sunt ei: * et erit tempus eórum in sǽcula.

80:17 Et cibávit eos ex ádipe fruménti: * et de petra, melle saturávit eos.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Eu sou o Senhor teu Deus, ó Israel, que te tirei da terra do Egipto.

Ego sum Dóminus Deus tuus Israël, qui edúxi te de terra Ægýpti.

Ant.

Não Vos caleis, ó Deus.

Ne táceas Deus.

Salmo 82 [9]

82:2 Ó Deus, quem a Vós será semelhante? * Não silencieis, ó Deus, nem Vos detenhais.

82:3 Porque eis que os vossos inimigos gritam: * e os que Vos odeiam levantaram a cabeça.

82:4 Vis planos formaram contra o vosso povo: * e conspiraram contra os vossos santos.

82:5 Disseram: vinde e exterminemo-los entre as gentes: * e não haja mais memória do nome de Israel.

82:6 Pensaram de acordo: * e todos juntos fizeram aliança contra Vós, as tendas dos Idumeus e os Ismaelitas:

82:8 Moab e os Agarenos, Gebal e Amon e Amalec: * os estrangeiros com os moradores de Tiro.

82:9 Assur também se uniu com eles: * juntaram-se para auxiliarem os filhos de Lot.

82:10 Fazei-lhes como a Madian e a Sisara: * como a Jabin no ribeiro de Cisson.

82:11 Foram destruídos em Endor: * tornaram-se como o esterco da terra.

82:12 Tratai os seus príncipes como Oreb e Zeb, * e Zebee e Salmana:

82:13 Todos seus príncipes: * os quais tinham dito: apoderemo-nos como herança do santuário de Deus.

82:14 Ó meu Deus, agitai-os como uma roda: * e como uma palhinha diante do vento.

82:15 Como fogo que queima uma selva: * e como chama que abrasa os montes:

82:16 Assim os perseguireis com vossa tempestade: * e com vossa ira os aterrareis.

82:17 Cobri os seus rostos de ignomínia: * e deste modo buscarão o vosso nome, ó Senhor.

82:18 Sejam envergonhados e conturbados para sempre: * sejam confundidos e pereçam.

82:19 Conheçam que Vos é próprio o nome de Senhor: * e que só Vós sois o Altíssimo em toda a terra.

82:2 Deus, quis símilis erit tibi? * Ne táceas, neque compescáris, Deus.

82:3 Quóniam ecce inimíci tui sonuérunt: * et qui odérunt te extulérunt caput.

82:4 Super pópulum tuum malignavérunt consílium: * et cogitavérunt advérsus sanctos tuos.

82:5 Dixérunt: Veníte, et disperdámus eos de gente: * et non memorétur nomen Israël ultra.

82:6 Quóniam cogitavérunt unanímiter: * simul advérsum te testaméntum disposuérunt, tabernácula Idumæórum et Ismahelítæ:

82:8 Moab, et Agaréni, Gebal, et Ammon, et Ámalec: * alienígenæ cum habitántibus Tyrum.

82:9 Étenim Assur venit cum illis: * facti sunt in adjutórium fíliis Lot.

82:10 Fac illis sicut Mádian, et Sísaræ: * sicut Jabin in torrénte Cisson.

82:11 Disperiérunt in Endor: * facti sunt ut stercus terræ.

82:12 Pone príncipes eórum sicut Oreb, et Zeb, * et Zébee, et Sálmana:

82:13 Omnes príncipes eórum: * qui dixérunt: Hereditáte possideámus Sanctuárium Dei.

82:14 Deus meus, pone illos ut rotam: * et sicut stípulam ante fáciem venti.

82:15 Sicut ignis, qui combúrit silvam: * et sicut flamma combúrens montes:

82:16 Ita persequéris illos in tempestáte tua: * et in ira tua turbábis eos.

82:17 Imple fácies eórum ignomínia: * et quærent nomen tuum, Dómine.

82:18 Erubéscant, et conturbéntur in sǽculum sǽculi: * et confundántur, et péreant.

82:19 Et cognóscant quia nomen tibi Dóminus: * tu solus Altíssimus in omni terra.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Não Vos caleis, ó Deus, porque os vossos inimigos levantaram a cabeça.

Ne táceas Deus quóniam inimíci tui extulérunt caput.

Conheçam que Vos é próprio o nome de Senhor.

Cognóscant quia nomen tibi Dóminus.

Só Vós sois o Altíssimo sobre toda a terra.

Tu solus Altíssimus super omnem terram.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Dos laços dos nossos pecados nos absolva o Senhor omnipotente e misericordioso.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

Amém.

Amen.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

A leitura do Evangelho seja para nós salvação e protecção.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

Amém.

Amen.

Leitura 7

Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam

Luc 12:32-34

In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Nolíte timére pusíllus grex, quia complácuit Patri vestro dare vobis regnum. Et réliqua.

Homilía sancti Bedæ Venerábilis Presbýteri

Lib. 4, Cap. 54, in Luc. 12

Pusíllum gregem electórum, vel ob comparatiónem majóris númeri reprobórum, vel pótius ob humilitátis devotiónem nóminat: quia vidélicet Ecclésiam suam quantálibet numerositáte jam dilatátam, tamen usque ad finem mundi humilitáte vult créscere, et ad promíssum regnum humilitáte perveníre. Ideóque ejus labóres blande consolátus, quam regnum Dei tantum quærére prǽcipit, eídem regnum a Patre dandum complácita benignitáte promíttit.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Iste est qui ante Deum magnas virtútes operátus est, et de omni corde suo laudávit Dóminum: * Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

Ecce homo sine queréla, verus Dei cultor, ábstinens se ab omni ópere malo, et pérmanens in innocéntia sua.

Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Aquele cuja festa celebramos interceda por nós junto do Senhor.

Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.

Amém.

Amen.

Leitura 8

Véndite quæ possidétis, et date eleemósynam. Nolíte, inquit, timére, ne propter regnum Dei militántibus, hujus vitæ necessária desint: quin étiam posséssa propter eleemósynam véndite. Quod tunc digne fit, quando quis semel pro Dómino suis ómnibus spretis, nihilóminus post hæc labóre mánuum, unde et victum transígere, et eleemósynam dare queat, operátur. Unde gloriátur Apóstolus, dicens: Argéntum, et aurum, aut vestem nullíus concupívi: ipsi scitis, quóniam ad ea quæ mihi opus erant, et his qui mecum sunt, ministravérunt manus istæ. Ómnia osténdi vobis, quóniam sic laborántes opórtet suscípere infírmos.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Sint lumbi vestri præcíncti, et lucérnæ ardéntes in mánibus vestris: * Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

Vigiláte ergo, quia nescítis qua hora Dóminus vester ventúrus sit.

Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

Amém.

Amen.

Leitura 9

Fácite vobis sácculos qui non veteráscunt: eleemósynas vidélicet operándo quarum merces in ætérnum máneat. Ubi non hoc præcéptum esse putándum est, ut nil pecúniæ reservétur a sanctis, vel suis scílicet, vel páuperum úsibus suggeréndæ: cum et ipse Dóminus, cui ministrábant Ángeli, tamen ad informándam Ecclésiam suam lóculos habuísse legátur, et a fidélibus obláta consérvans, et suórum necessitátibus aliísque indigéntibus tríbuens; sed ne Deo propter ista serviátur, et ob inópiæ timórem justítia deserátur.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Te Deum

Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.

Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:

Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.

Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.

O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.

A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.

Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.

Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.

Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.

O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:

Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.

Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.

Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.

Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.

Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.

Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.

Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.

Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.

Oração

do Próprio dos Santos

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Oremos

Orémus.

Ó Deus omnipotente e sempiterno, que com admirável providência escolheis o que há de mais fraco no mundo para confundir os fortes, concedei propício à nossa humildade que, pelas piedosas preces do B. Diogo, vosso Confessor, mereçamos ser elevados à glória eterna nos céus.

Omnípotens sempitérne Deus, qui dispositióne mirábili infírma mundi éligis, ut fórtia quæque confúndas: concéde propítius humilitáti nostræ; ut, piis beáti Dídaci Confessóris tui précibus, ad perénnem in cælis glóriam sublimári mereámur.

Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Conclusão

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Bendigamos o Senhor.

Benedicámus Dómino.

Graças a Deus.

Deo grátias.

E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.

Amém.

Amen.

«Pai Nosso» é dito todo silenciosamente.

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Textos do projeto Divinum Officium.