Breviário Monástico
Paixão do Senhor (Sextas)
Paixão do Senhor (Sextas)
Votiva da Paixão do Senhor
Outros breviários e ofícios votivos
Início
Abri, Senhor, + os meus lábios.
Dómine, lábia + mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Abri, Senhor, os meus lábios.
Dómine, lábia mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Abri, Senhor, os meus lábios.
Dómine, lábia mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Salmo 3 [0]
3:2 Senhor, porque tantos são os que me atribulam? * Muitos se insurgem contra mim.
3:3 Muitos dizem à minha alma: * não há salvação para ele no seu Deus.
3:4 Vós, porém, Senhor, sois o meu protector, * minha glória e exaltais a minha cabeça.
3:5 Com minha voz ao Senhor clamei: * e Ele me ouviu do seu santo monte.
3:6 Deitei-me para descansar e adormeci: * e levantei-me, pois me acolheu o Senhor.
3:7 Não temerei milhares de pessoas me cercando: * levantai-Vos, ó Senhor, salvai-me, ó Deus meu!
3:8 Porque Vós tendes ferido todos os que sem causa me perseguem: * quebrastes os dentes dos pecadores.
3:9 A salvação é do Senhor: * e a vossa bênção está sobre o vosso povo.
3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo eius.
3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.
3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.
3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Invitatório
Antífona Votiva
Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.
Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.
Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.
Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.
Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.
Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Veníte adorémus.
Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.
Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.
Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.
Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Veníte adorémus.
Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Veníte adorémus.
Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.
Hino
Votiva
Áspice, infami Deus ipse ligno
Pendet, effuso madidus cruóre;
Áspice, immiti manus alma clavo
Finditur alte.
Hunc, velut pravi scéleris minístrum;
Inter indignos médium latrones,
Cerne; crudelis fuit ista gentis
Dira volúntas.
Pallet heu! vultus; caput ecce lapsum
Flectitur; clausis óculis, Redémptor
Spíritum sacro, méritis onustum,
Fundit ab ore.
O cor, æs durum superas, gemendo,
Ni scelus tergas; tua culpa Christum
Stipiti affixit; tua culpa morti
Súbdidit atræ.
Sit Deo ætérnum decus omne in ævum,
Qui pius nostri géneris Redémptor,
Críminis labem miseris nocentem
Sánguine tersit.
Amen.
Salmos com leituras
Antífonas Votiva
Noturno I
Inclinai, Senhor, * o vosso ouvido e ouvi-me.
Inclína Dómine, * aurem tuam, et exáudi me ‡
Salmo 85 [1]
85:1 Inclinai, ó Senhor, o vosso ouvido e ouvi-me: * porque estou carente e pobre.
85:2 Velai a minha alma, porque sou santo: * salvai, ó meu Deus, o vosso servo, que em Vós espera.
85:3 Senhor, tende misericórdia de mim, porque a Vós clamei todo o dia: * alegrai a alma de vosso servo, porque a Vós, ó Senhor, elevei a minha alma.
85:5 Porque Vós, ó Senhor, sois suave e manso: * e de muita misericórdia para todos os que Vos invocam.
85:6 Prestai ouvidos, ó Senhor, à minha oração: * e atendei à voz da minha súplica.
85:7 No dia da minha tribulação clamei a Vós: * pois me tendes ouvido.
85:8 Não há semelhante a Vós nos deuses, ó Senhor: * e conforme vossas obras não há.
85:9 Senhor, todas as gentes que criastes virão e prostradas Vos adorarão: * e glorificarão o vosso nome.
85:10 Porque Vós sois grande e fazeis maravilhas: * só Vós sois Deus.
85:11 Guiai-me, ó Senhor, pelo vosso caminho e andarei na vossa verdade: * alegre-se o meu coração no temor do vosso nome.
85:12 Louvar-Vos-ei, ó Senhor meu Deus, com todo meu coração, * e glorificarei eternamente o vosso nome:
85:13 Pois vossa misericórdia é grande para comigo: * e livrastes a minha alma do mais profundo inferno.
85:14 Ó Deus, levantaram-se os maus contra mim e atentou contra a minha vida uma reunião de poderosos: * sem que Vos tivessem ante seus olhos presente.
85:15 Vós sois, ó Senhor Deus, compassivo e clemente, * paciente, de muita misericórdia e veraz,
85:16 Olhai para mim e tende piedade de mim, * dai o vosso império ao vosso servo e salvai o filho de vossa serva.
85:17 Operai em mim sinais de bondade, para que vejam os que me odeiam e sejam confundidos: * porque Vós, Senhor, me tendes socorrido e consolado.
85:1 Inclína, Dómine, aurem tuam, et exáudi me: * ‡ quóniam inops, et pauper sum ego.
85:2 Custódi ánimam meam, quóniam sanctus sum: * salvum fac servum tuum, Deus meus, sperántem in te.
85:3 Miserére mei, Dómine, quóniam ad te clamávi tota die: * lætífica ánimam servi tui, quóniam ad te, Dómine, ánimam meam levávi.
85:5 Quóniam tu, Dómine, suávis, et mitis: * et multæ misericórdiæ ómnibus invocántibus te.
85:6 Áuribus pércipe, Dómine, oratiónem meam: * et inténde voci deprecatiónis meæ.
85:7 In die tribulatiónis meæ clamávi ad te: * quia exaudísti me.
85:8 Non est símilis tui in diis, Dómine: * et non est secúndum ópera tua.
85:9 Omnes gentes quascúmque fecísti, vénient, et adorábunt coram te, Dómine: * et glorificábunt nomen tuum.
85:10 Quóniam magnus es tu, et fáciens mirabília: * tu es Deus solus.
85:11 Deduc me, Dómine, in via tua, et ingrédiar in veritáte tua: * lætétur cor meum ut tímeat nomen tuum.
85:12 Confitébor tibi, Dómine, Deus meus, in toto corde meo, * et glorificábo nomen tuum in ætérnum:
85:13 Quia misericórdia tua magna est super me: * et eruísti ánimam meam ex inférno inferióri.
85:14 Deus, iníqui insurrexérunt super me, et synagóga poténtium quæsiérunt ánimam meam: * et non proposuérunt te in conspéctu suo.
85:15 Et tu, Dómine, Deus miserátor et miséricors, * pátiens, et multæ misericórdiæ, et verax,
85:16 Réspice in me, et miserére mei, * da impérium tuum púero tuo: et salvum fac fílium ancíllæ tuæ.
85:17 Fac mecum signum in bonum, ut vídeant qui odérunt me, et confundántur: * quóniam tu, Dómine, adiuvísti me, et consolátus es me.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 86 [2]
86:1 Os seus fundamentos estão sobre os montes santos: * o Senhor ama as portas de Sião mais que todos os tabernáculos de Jacob.
86:3 Cousas gloriosas se têm dito de ti, * ó cidade de Deus.
86:4 Lembrar-me-ei de Raab e de Babilónia, * que me conhecem.
86:4 Eis os estrangeiros, Tiro e o povo dos Etíopes, * todos estes estiveram lá.
86:5 Porventura não dirá Sião: um grande número de homens nasceu nela: * e a fundou o mesmo Altíssimo?
86:6 O Senhor poderá contar, no registo dos povos e dos príncipes: * o número daqueles que nela estiveram.
86:7 Estão todos cheios de alegria * os que habitam dentro de ti.
86:1 Fundaménta eius in móntibus sanctis: * díligit Dóminus portas Sion super ómnia tabernácula Iacob.
86:3 Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei.
86:4 Memor ero Rahab, et Babylónis * sciéntium me.
86:4 Ecce, alienígenæ, et Tyrus, et pópulus Æthíopum, * hi fuérunt illic.
86:5 Numquid Sion dicet: Homo, et homo natus est in ea: * et ipse fundávit eam Altíssimus?
86:6 Dóminus narrábit in scriptúris populórum, et príncipum: * horum, qui fuérunt in ea.
86:7 Sicut lætántium ómnium * habitátio est in te.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Inclinai, Senhor, o vosso ouvido e ouvi-me.
Inclína Dómine, aurem tuam, et exáudi me.
Bendito * seja o Senhor para sempre.
Benedíctus * Dóminus in ætérnum.
Salmo 88(2-19) [3]
88:2 As misericórdias do Senhor * cantarei eternamente.
88:2 De geração em geração * pela minha boca anunciarei a vossa verdade.
88:3 Porquanto dissestes: a misericórdia edificar-se-á eternamente nos céus: * a vossa verdade será preparada neles.
88:4 Fiz aliança com meus escolhidos, jurei a David meu servo: * conservarei eternamente a tua descendência.
88:5 De geração em geração edificarei * o teu trono.
88:6 Os céus declararão as vossas maravilhas, ó Senhor: * e também na igreja dos santos a vossa verdade.
88:7 Porque quem, nas nuvens, será igual ao Senhor: * e quem dos filhos de Deus, será semelhante a Deus?
88:8 A Deus, que é glorificado no conselho dos santos: * grande e terrível sobre todos os que estão à volta d’Ele.
88:9 Ó Senhor Deus dos exércitos, quem é semelhante a Vós? * Sois poderoso, ó Senhor, e a vossa verdade Vos rodeia.
88:10 Vós dominais sobre o poder do mar: * e amansais o movimento das suas ondas.
88:11 Vós humilhastes o soberbo, como a um ferido: * com a força de vosso braço dispersastes os vossos inimigos.
88:12 Vossos são os céus e vossa é a terra, Vós fundastes o mundo e tudo o que ele contém: * Vós criastes o aquilão e o mar.
88:13 O Tabor e o Hermon exultarão em vosso nome: * o vosso braço está cheio de poder.
88:14 Firmada seja a vossa mão e erga-se a vossa dextra: * justiça e julgamento são a base de vosso trono.
88:15 Misericórdia e verdade precedem a vossa face: * bem-aventurado o povo que se sabe alegrar.
88:16 Ó Senhor, eles caminharão à luz de vosso rosto e em vosso nome se regozijarão todo o dia: * e pela vossa justiça serão exaltados.
88:18 Porque Vós sois a glória da sua força: * e por vossa boa-vontade será exaltado o nosso poder.
88:19 Pois o Senhor tomou-nos por seus, * e o Santo de Israel é nosso rei.
88:2 Misericórdias Dómini * in ætérnum cantábo.
88:2 In generatiónem et generatiónem * annuntiábo veritátem tuam in ore meo.
88:3 Quóniam dixísti: In ætérnum misericórdia ædificábitur in cælis: * præparábitur véritas tua in eis.
88:4 Dispósui testaméntum eléctis meis, iurávi David, servo meo: * Usque in ætérnum præparábo semen tuum.
88:5 Et ædificábo in generatiónem et generatiónem * sedem tuam.
88:6 Confitebúntur cæli mirabília tua, Dómine: * étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum.
88:7 Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino: * símilis erit Deo in fíliis Dei?
88:8 Deus, qui glorificátur in consílio sanctórum: * magnus et terríbilis super omnes qui in circúitu eius sunt.
88:9 Dómine, Deus virtútum, quis símilis tibi? * potens es, Dómine, et véritas tua in circúitu tuo.
88:10 Tu domináris potestáti maris: * motum autem flúctuum eius tu mítigas.
88:11 Tu humiliásti sicut vulnerátum, supérbum: * in brácchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos.
88:12 Tui sunt cæli, et tua est terra, orbem terræ et plenitúdinem eius tu fundásti: * aquilónem, et mare tu creásti.
88:13 Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt: * tuum brácchium cum poténtia.
88:14 Firmétur manus tua, et exaltétur déxtera tua: * iustítia et iudícium præparátio sedis tuæ.
88:15 Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam: * beátus pópulus, qui scit iubilatiónem.
88:16 Dómine, in lúmine vultus tui ambulábunt, et in nómine tuo exsultábunt tota die: * et in iustítia tua exaltabúntur.
88:18 Quóniam glória virtútis eórum tu es: * et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum.
88:19 Quia Dómini est assúmptio nostra, * et Sancti Israël, regis nostri.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 88(20-53) [4]
88:20 Então falastes numa visão aos vossos santos e dissestes: * prestei o meu socorro ao poderoso e exaltei aquele que escolhi do meu povo.
88:21 Encontrei David, meu servo: * e com meu santo óleo o ungi.
88:22 Minha mão assisti-lo-á efectivamente: * e o meu braço fortificá-lo-á.
88:23 O inimigo em nada prevalecerá contra ele, * e o filho da iniquidade não poderá ofendê-lo.
88:24 Exterminarei de diante dele os seus inimigos: * e porei em fuga os que o odeiam.
88:25 Minha verdade e minha misericórdia serão com ele: * e no meu nome será exaltado o seu poder.
88:26 Estenderei a sua mão sobre o mar: * e a sua dextra sobre os rios.
88:27 Ele invocar-me-á, dizendo: Vós sois meu Pai: * meu Deus, e o suporte da minha salvação.
88:28 Eu o estabelecerei por primogénito, * o mais elevado entre os reis da terra.
88:29 Eternamente lhe guardarei a minha misericórdia: * e a minha aliança com ele será estável.
88:30 Farei sua descendência pelos séculos: * e seu trono tanto como os dias do céu.
88:31 Se, contudo, seus filhos abandonarem a minha lei: * e não andarem nos meus preceitos:
88:32 Se violarem as minhas justiças: * e não guardarem os meus mandamentos:
88:33 Visitarei com vara as suas iniquidades: * e com açoites os seus pecados.
88:34 Porém, não retirarei dele a minha misericórdia: * nem lhe faltarei à verdade:
88:35 Nem violarei a minha aliança: * nem farei vãs as promessas saídas dos meus lábios.
88:36 Jurei uma vez pela minha santidade, não mentirei a David: * sua descendência permanecerá eternamente.
88:37 Seu trono será como o sol ante mim, * como a lua cheia para sempre e como testemunho fiel do céu.
88:39 Apesar disso Senhor, Vós rejeitastes e desprezastes: * repelistes vosso Cristo.
88:40 Anulastes a aliança feita com vosso servo: * lançastes por terra o seu santuário.
88:41 Destruístes todas suas sebes: * pusestes o medo nas suas fortalezas.
88:42 Saquearam-no todos os que passavam pelo caminho: * chegou a ser a desonra dos seus vizinhos.
88:43 Exaltastes a dextra dos que o humilhavam: * alegrastes todos seus inimigos.
88:44 Tirastes toda a força à sua espada: * e não o auxiliastes na guerra.
88:45 Aniquilastes o seu esplendor: * e derrubastes por terra o seu trono.
88:46 Abreviastes os dias do seu tempo: * cobriste-lo de confusão.
88:47 Até quando, Senhor, continuareis adverso até ao fim: * arderá como fogo a vossa ira?
88:48 Lembrai-Vos do que é a minha natureza: * porventura criastes em vão todos os filhos dos homens?
88:49 Que homem há, que viva sem jamais ver a morte: * que possa arrancar a sua alma do poder do inferno?
88:50 Onde estão as vossas antigas misericórdias, ó Senhor, * as quais na vossa verdade jurastes a David?
88:51 Lembrai-Vos, ó Senhor, da desonra de vossos servos * que guardo no meu peito de gentes numerosas.
88:52 Com que têm insultado os vossos inimigos, ó Senhor, * com que têm insultado a mudança de vosso Cristo.
88:53 Bendito seja o Senhor para sempre: * assim seja, assim seja.
88:20 Tunc locútus es in visióne sanctis tuis, et dixísti: * Pósui adiutórium in poténte: et exaltávi eléctum de plebe mea.
88:21 Invéni David, servum meum: * óleo sancto meo unxi eum.
88:22 Manus enim mea auxiliábitur ei: * et brácchium meum confortábit eum.
88:23 Nihil profíciet inimícus in eo, * et fílius iniquitátis non appónet nocére ei.
88:24 Et concídam a fácie ipsíus inimícos eius: * et odiéntes eum in fugam convértam.
88:25 Et véritas mea, et misericórdia mea cum ipso: * et in nómine meo exaltábitur cornu eius.
88:26 Et ponam in mari manum eius: * et in flumínibus déxteram eius.
88:27 Ipse invocábit me: Pater meus es tu: * Deus meus, et suscéptor salútis meæ.
88:28 Et ego primogénitum ponam illum * excélsum præ régibus terræ.
88:29 In ætérnum servábo illi misericórdiam meam: * et testaméntum meum fidéle ipsi.
88:30 Et ponam in sǽculum sǽculi semen eius: * et thronum eius sicut dies cæli.
88:31 Si autem derelíquerint fílii eius legem meam: * et in iudíciis meis non ambuláverint:
88:32 Si iustítias meas profanáverint: * et mandáta mea non custodíerint:
88:33 Visitábo in virga iniquitátes eórum: * et in verbéribus peccáta eórum.
88:34 Misericórdiam autem meam non dispérgam ab eo: * neque nocébo in veritáte mea:
88:35 Neque profanábo testaméntum meum: * et quæ procédunt de lábiis meis, non fáciam írrita.
88:36 Semel iurávi in sancto meo: Si David méntiar: * semen eius in ætérnum manébit.
88:37 Et thronus eius sicut sol in conspéctu meo, * et sicut luna perfécta in ætérnum: et testis in cælo fidélis.
88:39 Tu vero repulísti et despexísti: * distulísti Christum tuum.
88:40 Evertísti testaméntum servi tui: * profanásti in terra Sanctuárium eius.
88:41 Destruxísti omnes sepes eius: * posuísti firmaméntum eius formídinem.
88:42 Diripuérunt eum omnes transeúntes viam: * factus est oppróbrium vicínis suis.
88:43 Exaltásti déxteram depriméntium eum: * lætificásti omnes inimícos eius.
88:44 Avertísti adiutórium gládii eius: * et non es auxiliátus ei in bello.
88:45 Destruxísti eum ab emundatióne: * et sedem eius in terram collisísti.
88:46 Minorásti dies témporis eius: * perfudísti eum confusióne.
88:47 Úsquequo, Dómine, avértis in finem: * exardéscet sicut ignis ira tua?
88:48 Memoráre quæ mea substántia: * numquid enim vane constituísti omnes fílios hóminum?
88:49 Quis est homo, qui vivet, et non vidébit mortem: * éruet ánimam suam de manu ínferi?
88:50 Ubi sunt misericórdiæ tuæ antíquæ, Dómine, * sicut iurásti David in veritáte tua?
88:51 Memor esto, Dómine, oppróbrii servórum tuórum * quod contínui in sinu meo multárum géntium.
88:52 Quod exprobravérunt inimíci tui, Dómine, * quod exprobravérunt commutatiónem Christi tui.
88:53 Benedíctus Dóminus in ætérnum: * fiat, fiat.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Bendito seja o Senhor para sempre.
Benedíctus Dóminus in ætérnum.
Exaltai-Vos, * Vós que julgais a terra.
Exaltáre, * qui iúdicas terram.
Salmo 75 [5]
75:2 Deus é conhecido na Judeia: * grande é o seu nome em Israel.
75:3 Na paz foi o seu lugar feito: * e a sua morada em Sião.
75:4 Ali quebrou a força do arco, * o escudo, a espada e a guerra.
75:5 Vós iluminais maravilhosamente dos montes eternos: * turvados ficaram todos os néscios de coração.
75:6 Dormiram o seu sono: * e todos estes homens de riquezas nada acharam nas suas mãos.
75:7 Só com vossa ameaça, ó Deus de Jacob, * dormiram os que montavam em cavalos.
75:8 Vós sois terrível e quem Vos resistirá? * No momento de vossa ira.
75:9 Do céu fizestes ouvir o vosso juízo: * a terra tremeu e ficou em sossego,
75:10 Quando Deus se levantou para fazer justiça, * para salvar todos os humildes da terra.
75:11 Porque o homem que considere isto Vos louvará: * e da lembrança que lhe ficar fazer-Vos-á um dia de festa.
75:12 Fazei votos e cumpri-os ao Senhor vosso Deus: * todos os que dos arredores Lhe trazeis oferendas.
75:13 Ao terrível e ao que tira a vida aos príncipes, * ao que é terrível para os reis da terra.
75:2 Notus in Iudǽa Deus: * in Israël magnum nomen eius.
75:3 Et factus est in pace locus eius: * et habitátio eius in Sion.
75:4 Ibi confrégit poténtias árcuum, * scutum, gládium, et bellum.
75:5 Illúminans tu mirabíliter a móntibus ætérnis: * turbáti sunt omnes insipiéntes corde.
75:6 Dormiérunt somnum suum: * et nihil invenérunt omnes viri divitiárum in mánibus suis.
75:7 Ab increpatióne tua, Deus Iacob, * dormitavérunt qui ascendérunt equos.
75:8 Tu terríbilis es, et quis resístet tibi? * ex tunc ira tua.
75:9 De cælo audítum fecísti iudícium: * terra trémuit et quiévit,
75:10 Cum exsúrgeret in iudícium Deus, * ut salvos fáceret omnes mansuétos terræ.
75:11 Quóniam cogitátio hóminis confitébitur tibi: * et relíquiæ cogitatiónis diem festum agent tibi.
75:12 Vovéte, et réddite Dómino, Deo vestro: * omnes, qui in circúitu eius affértis múnera.
75:13 Terríbili et ei qui aufert spíritum príncipum, * terríbili apud reges terræ.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 93 [6]
93:1 Deus da vingança é o Senhor: * agiu o Deus da vingança livremente.
93:2 Exaltai-Vos Vós que julgais a terra: * dai aos soberbos o que merecem.
93:3 Até quando é que os pecadores, ó Senhor, * até quando é que os pecadores triunfarão:
93:4 Pronunciarão e falarão iniquidade: * e levantarão a voz todos os que praticam a injustiça?
93:5 Humilharam, ó Senhor, o vosso povo: * e oprimiram a vossa herança.
93:6 Mataram a viúva e o estrangeiro: * e tiraram a vida aos órfãos.
93:7 Disseram: não verá o Senhor, * nem saberá o Deus de Jacob.
93:8 Reflecti, ó insensatos do povo: * e, ó ignorantes, sede finalmente prudentes.
93:9 Porventura Aquele que criou o ouvido, não ouvirá? * Ou O que formou os olhos, não verá?
93:10 O que castiga as gentes, não repreenderá: * Ele que ensina ao homem a ciência?
93:11 O Senhor conhece os pensamentos dos homens, * que são vãos.
93:12 Bem-aventurado o homem a quem Vós instruirdes, ó Senhor: * e amestrardes na vossa lei,
93:13 A fim de lhe suavizar os dias maus: * até que se abra a cova para o pecador.
93:14 Pois o Senhor não repelirá o seu povo: * nem abandonará a sua herança.
93:15 Até que a justiça faça brilhar o seu julgamento: * e estejam perto dela todos os que são rectos de coração.
93:16 Quem contra os maus se levantará por mim? * Ou quem contra os que praticam a iniquidade estará comigo?
93:17 Se o Senhor não me tivesse socorrido: * por pouco seria o inferno a minha morada.
93:18 Se dizia: meu pé está vacilante: * a vossa misericórdia, ó Senhor, me sustentava.
93:19 Segundo as muitas dores que atormentaram o meu coração: * as vossas consolações alegraram a minha alma.
93:20 É porventura a cadeira da iniquidade vossa aliada: * que inventa penosos mandamentos?
93:21 A alma do justo perseguirão: * e condenarão o sangue inocente.
93:22 O Senhor é o meu refúgio: * e o meu Deus, o apoio da minha esperança.
93:23 Fará cair sobre eles a sua iniquidade e na sua malícia os destruirá: * destruí-los-á o Senhor nosso Deus.
93:1 Deus ultiónum Dóminus: * Deus ultiónum líbere egit.
93:2 Exaltáre, qui iúdicas terram: * redde retributiónem supérbis.
93:3 Úsquequo peccatóres, Dómine, * úsquequo peccatóres gloriabúntur:
93:4 Effabúntur, et loquéntur iniquitátem: * loquéntur omnes, qui operántur iniustítiam?
93:5 Pópulum tuum, Dómine, humiliavérunt: * et hereditátem tuam vexavérunt.
93:6 Víduam, et ádvenam interfecérunt: * et pupíllos occidérunt.
93:7 Et dixérunt: Non vidébit Dóminus, * nec intélleget Deus Iacob.
93:8 Intellégite, insipiéntes in pópulo: * et stulti, aliquándo sápite.
93:9 Qui plantávit aurem, non áudiet? * aut qui finxit óculum, non consíderat?
93:10 Qui córripit gentes, non árguet: * qui docet hóminem sciéntiam?
93:11 Dóminus scit cogitatiónes hóminum, * quóniam vanæ sunt.
93:12 Beátus homo, quem tu erudíeris, Dómine: * et de lege tua docúeris eum,
93:13 Ut mítiges ei a diébus malis: * donec fodiátur peccatóri fóvea.
93:14 Quia non repéllet Dóminus plebem suam: * et hereditátem suam non derelínquet.
93:15 Quoadúsque iustítia convertátur in iudícium: * et qui iuxta illam omnes qui recto sunt corde.
93:16 Quis consúrget mihi advérsus malignántes? * aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?
93:17 Nisi quia Dóminus adiúvit me: * paulo minus habitásset in inférno ánima mea.
93:18 Si dicébam: Motus est pes meus: * misericórdia tua, Dómine, adiuvábat me.
93:19 Secúndum multitúdinem dolórum meórum in corde meo: * consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.
93:20 Numquid adhǽret tibi sedes iniquitátis: * qui fingis labórem in præcépto?
93:21 Captábunt in ánimam iusti: * et sánguinem innocéntem condemnábunt.
93:22 Et factus est mihi Dóminus in refúgium: * et Deus meus in adiutórium spei meæ.
93:23 Et reddet illis iniquitátem ipsórum: et in malítia eórum dispérdet eos: * dispérdet illos Dóminus, Deus noster.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Exaltai-Vos, Vós que julgais a terra.
Exaltáre, qui iúdicas terram.
Chegue à vossa presença a minha oração, Senhor.
Intret orátio mea in conspéctu tuo, Dómine.
Inclinai o vosso ouvido à minha súplica.
Inclína aurem tuam ad precem meam.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Ajude-nos a piedade e a misericórdia d’Aquele que, com o Pai e o Espírito Santo, vive e reina pelos séculos dos séculos.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádiuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Iube, domne, benedícere.
Deus Pai omnipotente nos seja propício e clemente.
Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.
Amém.
Amen.
Leitura 1
De Daniéle Prophéta
Dan 6:11-15
11 Viri ergo illi curiósius inquiréntes invenérunt Daniélem orántem, et obsecrántem Deum suum.
12 Et accedéntes locúti sunt regi super edícto: Rex, numquid non constituísti ut omnis homo qui rogáret quemquam de diis et homínibus usque ad dies trigínta, nisi te, rex, mitterétur in lacum leónum? Ad quos respóndens rex, ait: Verus est sermo juxta decrétum Medórum atque Persárum, quod prævaricári non licet.
13 Tunc respondéntes dixérunt coram rege: Dániel de fíliis captivitátis Juda, non curávit de lege tua, et de edícto quod constituísti: sed tribus tempóribus per diem orat obsecratióne sua.
14 Quod verbum cum audísset rex, satis contristátus est: et pro Daniéle pósuit cor ut liberáret eum, et usque ad occásum solis laborábat ut erúeret illum.
15 Viri autem illi, intellegéntes regem, dixérunt ei: Scito, rex, quia lex Medórum atque Persárum est ut omne decrétum, quod constitúerit rex, non líceat immutári.
11 Viri ergo illi curiósius inquiréntes invenérunt Daniélem orántem, et obsecrántem Deum suum.
12 Et accedéntes locúti sunt regi super edícto: Rex, numquid non constituísti ut omnis homo qui rogáret quemquam de diis et homínibus usque ad dies trigínta, nisi te, rex, mitterétur in lacum leónum? Ad quos respóndens rex, ait: Verus est sermo iuxta decrétum Medórum atque Persárum, quod prævaricári non licet.
13 Tunc respondéntes dixérunt coram rege: Dániel de fíliis captivitátis Iuda, non curávit de lege tua, et de edícto quod constituísti: sed tribus tempóribus per diem orat obsecratióne sua.
14 Quod verbum cum audísset rex, satis contristátus est: et pro Daniéle pósuit cor ut liberáret eum, et usque ad occásum solis laborábat ut erúeret illum.
15 Viri autem illi, intellegéntes regem, dixérunt ei: Scito, rex, quia lex Medórum atque Persárum est ut omne decrétum, quod constitúerit rex, non líceat immutári.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Vínea mea elécta, ego te plantávi, dicit Dóminus: et tu facta es mihi nimis amára: * Quia parásti crucem Salvatóri tuo.
Pópule meus, quid feci tibi, aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Quia parásti crucem Salvatóri tuo.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Iube, domne, benedícere.
Cristo nos dê as alegrias da vida perpétua.
Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.
Amém.
Amen.
Leitura 2
Dan 6:16-20
16 Tunc rex præcépit, et adduxérunt Daniélem, et misérunt eum in lacum leónum. Dixítque rex Daniéli: Deus tuus, quem colis semper, ipse liberábit te.
17 Allatúsque est lapis unus, et pósitus est super os laci: quem obsignávit rex ánnulo suo, et ánnulo optimátum suórum, ne quid fíeret contra Daniélem.
18 Et ábiit rex in domum suam, et dormívit incœnátus, cibíque non sunt alláti coram eo, ínsuper et somnus recéssit ab eo.
19 Tunc rex primo dilúculo consúrgens, festínus ad lacum leónum perréxit:
20 Appropinquánsque lácui, Daniélem voce lacrimábili inclamávit, et affátus est eum: Dániel serve Dei vivéntis, Deus tuus, cui tu servis semper, putásne váluit te liberáre a leónibus?
Dan 6:21-24
21 Et Dániel regi respóndens ait: Rex, in ætérnum vive!
22 Deus meus misit ángelum suum, et conclúsit ora leónum, et non nocuérunt mihi: quia coram eo justítia invénta est in me: sed et coram te, rex, delíctum non feci.
23 Tunc veheménter rex gavísus est super eo, et Daniélem præcépit edúci de lacu: eductúsque est Dániel de lacu, et nulla lǽsio invénta est in eo, quia crédidit Deo suo.
24 Jubénte autem rege, addúcti sunt viri illi, qui accusáverant Daniélem: et in lacum leónum missi sunt, ipsi, et fílii, et uxóres eórum: et non pervenérunt usque ad paviméntum laci, donec arríperent eos leónes, et ómnia ossa eórum comminuérunt.
21 Et Dániel regi respóndens ait: Rex, in ætérnum vive!
22 Deus meus misit ángelum suum, et conclúsit ora leónum, et non nocuérunt mihi: quia coram eo iustítia invénta est in me: sed et coram te, rex, delíctum non feci.
23 Tunc veheménter rex gavísus est super eo, et Daniélem præcépit edúci de lacu: eductúsque est Dániel de lacu, et nulla lǽsio invénta est in eo, quia crédidit Deo suo.
24 Iubénte autem rege, addúcti sunt viri illi, qui accusáverant Daniélem: et in lacum leónum missi sunt, ipsi, et fílii, et uxóres eórum: et non pervenérunt usque ad paviméntum laci, donec arríperent eos leónes, et ómnia ossa eórum comminuérunt.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Ego edúxi te de Ægýpto, demérso Pharaóne in Mare Rubrum, et ante te præívi in colúmna nubis: * Et tu me tradidísti princípibus sacerdótum, et me duxísti ad prætórium Piláti.
Pópule meus, quid feci tibi, aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Et tu me tradidísti princípibus sacerdótum, et me duxísti ad prætórium Piláti.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Iube, domne, benedícere.
Acenda Deus nos nossos corações o fogo do seu amor.
Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.
Amém.
Amen.
Leitura 3
Sermo sancti Bernárdi Abbátis
Feria 4. Hebdom. S. Serm. de Passione Domini
In passióne domínica, fratres, tria specialiter convénit intuéri: opus, modum, causam. Nam in ópere quidem patiéntia, in modo humílitas, in causa cáritas commendatur. Patiéntia autem singuláris, quod vidélicet: cum supra dorsum ejus fabricarent peccatóres; cum sic extenderetur in ligno, ut dinumerarentur ómnia ossa ejus; cum fortíssimum illud propugnaculum, quod custódit Israël, lindique foraretur; cum foderéntur manus ejus et pedes, sicut agnus ad occisionem ductus sit et tamquam ovis coram tondénte non apéruit os suum. Non advérsus Patrem
murmurans, a quo missus fúerat; non advérsus humánum genus, pro quo, quæ non rapuit, exsolvebat; non dénique vel contra pópulum ipsum peculiárem sibi, a quo pro tantis benefíciis tanta mala recipiebat.
Modum ipsum, si diligénter attendas, non modo mitem, sed et húmilem corde cognosces. Nempe in humilitáte judícium ejus sublatum est, cum nec ad tantas blasphemias, nec ad falsissima, quæ sibi objiciebantur crímina respónderet. Vídimus, inquit, eum et non erat ei aspectus, nec speciosum forma præ fíliis hóminum, sed oppróbrium hóminum et tamquam leprosum, novissimum virórum, plane virum dolórum a Deo percussum et humiliátum; ita ut nulla esset ei spécies, neque decor. O novissimum et altíssimum! O húmilem et sublimem! Oppróbrium hóminum et glóriam Angelórum! Nemo illo sublimior, neque humilior. Dénique sputis illitus est, oppróbriis saturatus est, morte turpissima condemnátus est, cum sceleratis deputatus est. Nihílque merebitur vel ista humílitas, quæ hunc habet modum; imo quæ tam est ultra modum? Sicut est patiéntia singuláris, sic et humílitas admirábilis; utráque sine exémplo.
Utrámque tamen magnífice causa ipsa comméndat, nimírum cáritas est. Propter nímiam enim caritátem suam, qua diléxit nos Deus, ut servum redímeret, nec Pater Fílio, nec sibi Fílius ipse pepércit. Vere nímiam, quia et hæc mensúram excedit, modum superat, plane supereminens univérsis. Majórem, inquit, caritátem nemo habet, quam ut ánimam suam ponat quis pro amícis suis. Tu majórem habuisti Dómine, ponens eam étiam pro inimícis. Cum enim adhuc inimíci essémus, per mortem tuam et tibi reconciliati sumus et Patri. Quænam ergo ália vidébitur esse, vel fuísse, vel fore huic símilis caritáti? Vix pro justo quis móritur. Tu pro injustis passus es, moriens propter delícta nostra, qui venisti justificare gratis peccatóres, servos fácere fratres, captívos cohæredes, éxsules reges.
In passióne domínica, fratres, tria specialiter convénit intuéri: opus, modum, causam. Nam in ópere quidem patiéntia, in modo humílitas, in causa cáritas commendatur. Patiéntia autem singuláris, quod vidélicet: cum supra dorsum eius fabricarent peccatóres; cum sic extenderetur in ligno, ut dinumerarentur ómnia ossa eius; cum fortíssimum illud propugnaculum, quod custódit Israël, lindique foraretur; cum foderéntur manus eius et pedes, sicut agnus ad occisionem ductus sit et tamquam ovis coram tondénte non apéruit os suum. Non advérsus Patrem
murmurans, a quo missus fúerat; non advérsus humánum genus, pro quo, quæ non rapuit, exsolvebat; non dénique vel contra pópulum ipsum peculiárem sibi, a quo pro tantis benefíciis tanta mala recipiebat.
Modum ipsum, si diligénter attendas, non modo mitem, sed et húmilem corde cognosces. Nempe in humilitáte iudícium eius sublatum est, cum nec ad tantas blasphemias, nec ad falsissima, quæ sibi obiiciebantur crímina respónderet. Vídimus, inquit, eum et non erat ei aspectus, nec speciosum forma præ fíliis hóminum, sed oppróbrium hóminum et tamquam leprosum, novissimum virórum, plane virum dolórum a Deo percussum et humiliátum; ita ut nulla esset ei spécies, neque decor. O novissimum et altíssimum! O húmilem et sublimem! Oppróbrium hóminum et glóriam Angelórum! Nemo illo sublimior, neque humilior. Dénique sputis illitus est, oppróbriis saturatus est, morte turpissima condemnátus est, cum sceleratis deputatus est. Nihílque merebitur vel ista humílitas, quæ hunc habet modum; imo quæ tam est ultra modum? Sicut est patiéntia singuláris, sic et humílitas admirábilis; utráque sine exémplo.
Utrámque tamen magnífice causa ipsa comméndat, nimírum cáritas est. Propter nímiam enim caritátem suam, qua diléxit nos Deus, ut servum redímeret, nec Pater Fílio, nec sibi Fílius ipse pepércit. Vere nímiam, quia et hæc mensúram excedit, modum superat, plane supereminens univérsis. Maiórem, inquit, caritátem nemo habet, quam ut ánimam suam ponat quis pro amícis suis. Tu maiórem habuisti Dómine, ponens eam étiam pro inimícis. Cum enim adhuc inimíci essémus, per mortem tuam et tibi reconciliati sumus et Patri. Quænam ergo ália vidébitur esse, vel fuísse, vel fore huic símilis caritáti? Vix pro iusto quis móritur. Tu pro iniustis passus es, moriens propter delícta nostra, qui venisti iustificare gratis peccatóres, servos fácere fratres, captívos cohæredes, éxsules reges.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Ego propter te flagellávi Ægýptum cum primogénitis suis: * Et tu me flagellátum tradidísti, * Qui tamquam agnus coram tondénte se obmútui, et non apérui os meum.
Pópule meus, quid feci tibi, aut in quo contristávi te? respónde mihi.
Et tu me flagellátum tradidísti.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Qui tamquam agnus coram tondénte se obmútui, et non apérui os meum.
Noturno II
Aleluia, * aleluia, aleluia.
Allelúia, * allelúia, allelúia.
Salmo 95 [7]
95:1 Cantai ao Senhor um cântico novo: * cantai ao Senhor, toda a terra.
95:2 Cantai ao Senhor e bendizei o seu nome: * anunciai dia a dia a sua salvação.
95:3 Anunciai entre as gentes a sua glória, * entre todos os povos suas maravilhas.
95:4 Porque o Senhor é grande e digníssimo de ser louvado: * mais terrível que todos os deuses.
95:5 Porque todos os deuses das gentes são demónios: * porém, o Senhor fez os céus.
95:6 O louvor e o esplendor estão diante d’Ele: * a santidade e a grandeza no seu santuário.
95:7 Dai ao Senhor, ó famílias das gentes, dai ao Senhor glória e honra: * dai ao Senhor a glória devida a seu nome.
95:8 Elevai-Lhe sacrifícios e entrai nos seus átrios: * adorai o Senhor no átrio do seu santuário.
95:9 Trema toda a terra na sua presença: * dizei entre as gentes que é o Senhor quem reina.
95:10 Pois estabeleceu toda a terra, que não será abalada: * Ele julgará os povos com equidade.
95:11 Alegrem-se os céus e exulte-se a terra, comova-se o mar e o que ele contém: * alegrar-se-ão os campos e tudo que neles há.
95:12 Então exultar-se-ão todas as árvores dos bosques ante o Senhor, porque vem: * porque vem julgar a terra.
95:13 Ele julgará toda a terra com equidade, * e os povos segundo a sua verdade.
95:1 Cantáte Dómino cánticum novum: * cantáte Dómino, omnis terra.
95:2 Cantáte Dómino, et benedícite nómini eius: * annuntiáte de die in diem salutáre eius.
95:3 Annuntiáte inter gentes glóriam eius, * in ómnibus pópulis mirabília eius.
95:4 Quóniam magnus Dóminus, et laudábilis nimis: * terríbilis est super omnes deos.
95:5 Quóniam omnes dii géntium dæmónia: * Dóminus autem cælos fecit.
95:6 Conféssio, et pulchritúdo in conspéctu eius: * sanctimónia et magnificéntia in sanctificatióne eius.
95:7 Afférte Dómino, pátriæ géntium, afférte Dómino glóriam et honórem: * afférte Dómino glóriam nómini eius.
95:8 Tóllite hóstias, et introíte in átria eius: * adoráte Dóminum in átrio sancto eius.
95:9 Commoveátur a fácie eius univérsa terra: * dícite in géntibus quia Dóminus regnávit.
95:10 Étenim corréxit orbem terræ qui non commovébitur: * iudicábit pópulos in æquitáte.
95:11 Læténtur cæli, et exsúltet terra: commoveátur mare, et plenitúdo eius: * gaudébunt campi, et ómnia quæ in eis sunt.
95:12 Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum a fácie Dómini, quia venit: * quóniam venit iudicáre terram.
95:13 Iudicábit orbem terræ in æquitáte, * et pópulos in veritáte sua.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Antiphona · Alleluia. Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 27 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Psalmus · Psalmus 95 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Aleluia, * aleluia, aleluia.
Salmo 96 [8]
96:1 O Senhor é rei, a terra se exulte: * alegrem-se as muitas ilhas.
96:2 Nuvens e escuridão circuitam-n'O: * justiça e julgamento são os pilares do seu trono.
96:3 O fogo irá adiante d’Ele, * e abrasará em redor os seus inimigos.
96:4 Seus relâmpagos iluminaram todo o mundo: * viu-os a terra e tremeu.
96:5 Os montes fundiram-se como cera ante o Senhor: * ante o Senhor toda a terra.
96:6 Os céus anunciaram a sua justiça: * e todos os povos viram a sua glória.
96:7 Sejam confundidos todos os que adoram ídolos: * e os que nos seus simulacros se vangloriam.
96:7 Adorai o Senhor vós todos, ó seus anjos: * Sião ouviu-O e alegrou-se.
96:8 As filhas de Judá exultaram-se, * por causa de vossos juízos, ó Senhor:
96:9 Porque Vós sois o altíssimo Senhor sobre toda a terra: * exaltadíssimo sois sobre todos os deuses.
96:10 Vós que amais o Senhor, odiai o mal: * o Senhor guarda as almas dos seus santos, livrá-los-á da mão do pecador.
96:11 Nasceu a luz para os justos, * e alegria para os rectos de coração.
96:12 Alegrai-vos, ó justos, no Senhor: * e celebrai a memória da sua santidade.
96:1 Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.
96:2 Nubes, et calígo in circúitu eius: * iustítia, et iudícium corréctio sedis eius.
96:3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos eius.
96:4 Illuxérunt fúlgura eius orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.
96:5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.
96:6 Annuntiavérunt cæli iustítiam eius: * et vidérunt omnes pópuli glóriam eius.
96:7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.
96:7 Adoráte eum, omnes Ángeli eius: * audívit, et lætáta est Sion.
96:8 Et exsultavérunt fíliæ Iudæ, * propter iudícia tua, Dómine:
96:9 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.
96:10 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.
96:11 Lux orta est iusto, * et rectis corde lætítia.
96:12 Lætámini, iusti, in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis eius.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 96 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 97 [9]
97:1 Cantai ao Senhor um cântico novo: * pois operou maravilhas.
97:1 Sua dextra fê-l’O triunfar: * e o seu santo braço.
97:2 O Senhor manifestou a sua salvação: * revelou a sua justiça aos olhos das gentes.
97:3 Lembrou-se da sua misericórdia, * e da sua verdade para a casa de Israel.
97:3 Todos os confins da terra viram * a salvação do nosso Deus.
97:4 Aclamai a Deus, toda a terra: * cantai, exultai e salmodiai.
97:5 Cantai ao Senhor com a cítara, com a cítara e com voz de salmo: * com trombetas de metal e som de corneta.
97:6 Jubilai-vos na presença do rei Senhor: * mova-se o mar e quanto nele há, toda a terra e os que a habitam.
97:8 Os rios baterão palmas, ao mesmo tempo os montes alegrar-se-ão à vista do Senhor: * porque vem julgar a terra.
97:9 Julgará toda a terra com justiça, * e os povos com equidade.
97:1 Cantáte Dómino cánticum novum: * quia mirabília fecit.
97:1 Salvávit sibi déxtera eius: * et brácchium sanctum eius.
97:2 Notum fecit Dóminus salutáre suum: * in conspéctu géntium revelávit iustítiam suam.
97:3 Recordátus est misericórdiæ suæ, * et veritátis suæ dómui Israël.
97:3 Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.
97:4 Iubiláte Deo, omnis terra: * cantáte, et exsultáte, et psállite.
97:5 Psállite Dómino in cíthara, in cíthara et voce psalmi: * in tubis ductílibus, et voce tubæ córneæ.
97:6 Iubiláte in conspéctu regis Dómini: * moveátur mare, et plenitúdo eius: orbis terrárum, et qui hábitant in eo.
97:8 Flúmina plaudent manu, simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini: * quóniam venit iudicáre terram.
97:9 Iudicábit orbem terrárum in iustítia, * et pópulos in æquitáte.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 97 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 98 [10]
98:1 O Senhor reinou, irritem-se os povos: * reina O que está sentado sobre Querubins, agite-se a terra.
98:2 O Senhor é grande em Sião: * e está elevado sobre todos os povos.
98:3 Dêem glória ao vosso grande nome, porque é terrível e santo: * e a honra do rei está em amar a justiça.
98:4 Vós preparastes direcções: * Vós exercestes o julgamento e a justiça em Jacob.
98:5 Exaltai o Senhor nosso Deus e adorai o escabelo de seus pés: * pois santo é.
98:6 Moisés e Arão estavam entre os seus sacerdotes: * e Samuel entre aqueles que invocam o seu nome:
98:6 Invocavam o Senhor e Ele os atendia: * falava-lhes na coluna de nuvem.
98:7 Guardavam os seus mandamentos, * e o preceito que lhes tinha dado.
98:8 Senhor nosso Deus, Vós os ouvíeis: * ó Deus, Vós lhes fostes propício, até em punir todas suas maquinações.
98:9 Exaltai o Senhor nosso Deus e adorai-O sobre o seu santo monte: * pois santo é o Senhor nosso Deus.
98:1 Dóminus regnávit, irascántur pópuli: * qui sedet super Chérubim, moveátur terra.
98:2 Dóminus in Sion magnus: * et excélsus super omnes pópulos.
98:3 Confiteántur nómini tuo magno: quóniam terríbile, et sanctum est: * et honor regis iudícium díligit.
98:4 Tu parásti directiónes: * iudícium et iustítiam in Iacob tu fecísti.
98:5 Exaltáte Dóminum, Deum nostrum, et adoráte scabéllum pedum eius: * quóniam sanctum est.
98:6 Móyses et Aaron in sacerdótibus eius: * et Sámuel inter eos, qui ínvocant nomen eius:
98:6 Invocábant Dóminum, et ipse exaudiébat eos: * in colúmna nubis loquebátur ad eos.
98:7 Custodiébant testimónia eius, * et præcéptum quod dedit illis.
98:8 Dómine, Deus noster, tu exaudiébas eos: * Deus, tu propítius fuísti eis, et ulcíscens in omnes adinventiónes eórum.
98:9 Exaltáte Dóminum, Deum nostrum, et adoráte in monte sancto eius: * quóniam sanctus Dóminus, Deus noster.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 98 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 91 [11]
91:2 Bom é louvar o Senhor: * e cantar ao vosso nome, ó Altíssimo.
91:3 Para publicar pela manhã a vossa misericórdia: * e durante a noite a vossa verdade.
91:4 Com o saltério de dez cordas: * com cântico, na cítara.
91:5 Pois me alegrastes, ó Senhor, com vossas obras: * e exulto com as obras de vossas mãos.
91:6 Quão magníficas são, ó Senhor, as vossas obras! * Profundíssimos são os vossos pensamentos.
91:7 O parvo varão não conhecerá: * e o ignorante não as compreenderá.
91:8 Quando os pecadores crescerem como a erva: * e aparecerem todos os que cometem a iniquidade:
91:9 Imediatamente perecerão para sempre: * mas Vós, ó Senhor, sois eternamente o Altíssimo.
91:10 Porque eis que vossos inimigos, Senhor, eis que vossos inimigos perecerão: * e serão dispersados todos os que praticam a iniquidade.
91:11 Será exaltada a minha força como a do unicórnio: * e minha velhice na abundante misericórdia.
91:12 Meus olhos olharão com desprezo para meus inimigos: * e meus ouvidos ouvirão falar dos revoltosos que se levantam contra mim.
91:13 O justo florescerá como a palmeira: * e como o cedro do Líbano multiplicar-se-á.
91:14 Plantados na casa do Senhor, * florescerão nos átrios da casa do nosso Deus.
91:15 Eles multiplicar-se-ão em uma velhice fecunda: * e estarão cheios de vigor, para anunciar:
91:16 Que o Senhor nosso Deus é recto: * e que não há injustiça n’Ele.
91:2 Bonum est confitéri Dómino: * et psállere nómini tuo, Altíssime.
91:3 Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam: * et veritátem tuam per noctem.
91:4 In decachórdo, psaltério: * cum cántico, in cíthara.
91:5 Quia delectásti me, Dómine, in factúra tua: * et in opéribus mánuum tuárum exsultábo.
91:6 Quam magnificáta sunt ópera tua, Dómine! * nimis profúndæ factæ sunt cogitatiónes tuæ.
91:7 Vir insípiens non cognóscet: * et stultus non intélleget hæc.
91:8 Cum exórti fúerint peccatóres sicut fænum: * et apparúerint omnes, qui operántur iniquitátem:
91:9 Ut intéreant in sǽculum sǽculi: * tu autem Altíssimus in ætérnum, Dómine.
91:10 Quóniam ecce inimíci tui, Dómine, quóniam ecce inimíci tui períbunt: * et dispergéntur omnes, qui operántur iniquitátem.
91:11 Et exaltábitur sicut unicórnis cornu meum: * et senéctus mea in misericórdia úberi.
91:12 Et despéxit óculus meus inimícos meos: * et in insurgéntibus in me malignántibus áudiet auris mea.
91:13 Iustus, ut palma florébit: * sicut cedrus Líbani multiplicábitur.
91:14 Plantáti in domo Dómini, * in átriis domus Dei nostri florébunt.
91:15 Adhuc multiplicabúntur in senécta úberi: * et bene patiéntes erunt, ut annúntient:
91:16 Quóniam rectus Dóminus, Deus noster: * et non est iníquitas in eo.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 91 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 100 [12]
100:1 Misericórdia e justiça * Vos cantarei, ó Senhor:
100:2 Cantarei e procurarei conhecer o caminho da perfeição, * quando vierdes a mim.
100:2 Caminhava na inocência do meu coração, * no meio da minha casa.
100:3 Não punha ante meus olhos cousa injusta: * aborrecia os que cometiam transgressões.
100:4 Não se unia a mim coração depravado: * o mau afastava-se de mim e eu não o conhecia.
100:5 Ao que secretamente detraía o seu próximo, * eu o perseguia.
100:5 Com homem de olhos soberbos e de coração insaciável, * com esse não comia.
100:6 Meus olhos buscavam os fiéis da terra para que se sentassem comigo: * o que andava por caminho inocente, esse me servia.
100:7 Não habitará na minha casa o que com soberba procede: * o que diz iniquidade não pôde tornar-se agradável aos meus olhos.
100:8 Pela manhã exterminava todos os pecadores da terra: * a fim de suprimir da cidade do Senhor todos os que cometem a iniquidade.
100:1 Misericórdiam, et iudícium * cantábo tibi, Dómine:
100:2 Psallam, et intéllegam in via immaculáta, * quando vénies ad me.
100:2 Perambulábam in innocéntia cordis mei, * in médio domus meæ.
100:3 Non proponébam ante óculos meos rem iniústam: * faciéntes prævaricatiónes odívi.
100:4 Non adhǽsit mihi cor pravum: * declinántem a me malígnum non cognoscébam.
100:5 Detrahéntem secréto próximo suo, * hunc persequébar.
100:5 Supérbo óculo, et insatiábili corde, * cum hoc non edébam.
100:6 Óculi mei ad fidéles terræ ut sédeant mecum: * ámbulans in via immaculáta, hic mihi ministrábat.
100:7 Non habitábit in médio domus meæ qui facit supérbiam: * qui lóquitur iníqua, non diréxit in conspéctu oculórum meórum.
100:8 In matutíno interficiébam omnes peccatóres terræ: * ut dispérderem de civitáte Dómini omnes operántes iniquitátem.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 100 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Aleluia, aleluia, aleluia.
Allelúia, allelúia, allelúia.
Capitulum
1 Cor 16:13-14
Vigiai, permanecei firmes na fé, portai-vos virilmente e fortalecei-vos. Tudo o que fazeis seja feito na caridade.
Vigiláte, state in fide, viríliter ágite, et confortámini. Ómnia vestra in caritáte fiant.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Bem-aventurados os que moram na vossa casa, Senhor.
Beáti qui hábitant in domo tua, Dómine.
Pelos séculos dos séculos Vos louvarão.
In sǽcula sæculórum laudábunt te.
Oração
Votiva
Senhor, tende piedade de nós. Cristo, tende piedade de nós. Senhor, tende piedade de nós.
Kýrie, eléison. Christe, eléison. Kýrie, eléison.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Dómine Jesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die judícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Dómine Iesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die iudícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:
Ó Vós, que viveis e reinais com Deus Pai em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Textos do projeto Divinum Officium.