Ir para o texto

Breviário Romano

Tridentino 1906

S. Didaci Confessoris

Semiduplex

Tempora: Feria VI infra Hebdomadam V post Epiphaniam III. Novembris

Outros breviários e ofícios votivos

Início

silenciosamente

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave, Maria, Cheia de graça, o Senhor é convosco; bendita sois Vós entre as mulheres, e bendito é o fruto do vosso ventre, Jesus. Santa Maria, Mãe de Deus, rogai por nós, pecadores, agora e na hora da nossa morte. Amém.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Creio em Deus, Pai todo-poderoso, Criador do Céu e da Terra; e em Jesus Cristo, seu único Filho, Nosso Senhor, que foi concebido pelo poder do Espírito Santo; nasceu da Virgem Maria; padeceu sob Pôncio Pilatos, foi crucificado, morto e sepultado; desceu à mansão dos mortos; ressuscitou ao terceiro dia; subiu aos Céus, onde está sentado à direita de Deus Pai todo-poderoso, de onde há-de vir a julgar os vivos e os mortos. Creio no Espírito Santo, na santa Igreja Católica; na comunhão dos Santos; na remissão dos pecados; na ressurreição da carne; na vida eterna. Amém.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Depois disso, com voz audível, o Versículo é dito:

Abri, Senhor, + os meus lábios.

Dómine, lábia + mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Deus, ✠ vinde em meu auxílio.

Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.

Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Aleluia.

Allelúja.

Invitatório

Antífona do Comum ou Festa

Ant.

O Rei dos Confessores, * Oh vinde adoremos.

Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Ant.

O Rei dos Confessores, * Oh vinde adoremos.

Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant.

O Rei dos Confessores, * Oh vinde adoremos.

Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant.

Oh vinde adoremos.

Veníte, adorémus.

Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant.

O Rei dos Confessores, * Oh vinde adoremos.

Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant.

Oh vinde adoremos.

Veníte, adorémus.

Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant.

O Rei dos Confessores, * Oh vinde adoremos.

Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Oh vinde adoremos.

Veníte, adorémus.

Ant.

O Rei dos Confessores, * Oh vinde adoremos.

Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hino

do Comum ou Festa

Este Confessor do Senhor, que os povos,

Venerando-o, piedosamente louvam pelo orbe,

Neste dia, jubiloso, mereceu as supremas

Honras do louvor.

Iste Conféssor Dómini, coléntes

Quem pie laudant pópuli per orbem,

Hac die lætus méruit suprémos

Laudis honóres.

Piedoso, prudente, humilde, pudico,

Levou uma vida sóbria e sem mácula,

Enquanto o alento vital

Animou os seus membros humanos.

Qui pius, prudens, húmilis, pudícus,

Sóbriam duxit sine labe vitam,

Donec humános animávit auræ

Spíritus artus.

Pelo seu mérito insigne, frequentemente,

Membros enfermos, que por toda a parte jaziam,

Vencida a força da doença, à saúde

São restituídos.

Cujus ob præstans méritum, frequénter,

Ægra quæ passim jacuére membra,

Víribus morbi dómitis, salúti

Restituúntur.

Por isso o nosso coro canta-lhe

O devido louvor e as suas célebres palmas,

Para que pelas suas piedosas preces sejamos ajudados

Por todos os séculos.

Noster hinc illi chorus obsequéntem

Cóncinit laudem celebrésque palmas,

Ut piis ejus précibus juvémur

Omne per ævum.

A Ele salvação, honra e poder,

Que, refulgindo no trono do céu,

Governa a ordem do mundo inteiro,

Trino e uno.

Amém.

Sit salus illi, decus atque virtus,

Qui, super cæli sólio corúscans,

Tótius mundi sériem gubérnat,

Trinus et unus.

Amen.

Salmos com leituras

Antífonas e Salmos do Comum ou Festa

Noturno I

Ant.

Beátus vir.

Beátus vir. ‡

Salmo 1 [1]

1:1 Bem-aventurado o varão que não foi no conselho dos ímpios, nem ficou no caminho dos pecadores, * e na cadeira pestilencial não se sentou:

1:2 Mas sua vontade está na lei do Senhor, * e dia e noite meditará na sua lei.

1:3 Ele será como a árvore, que está plantada junto ao curso das águas, * que a seu tempo dará seu fruto:

1:3 Cuja folha não murchará: * e prosperará tudo quanto fizer.

1:4 Não assim os ímpios, não assim: * mas serão como o pó que o vento dispersa da face da terra.

1:5 Por isso os ímpios não ressuscitarão no juízo: * nem os pecadores no concílio dos justos.

1:6 Porque o Senhor conhece o caminho dos justos: * e o caminho dos ímpios perecerá.

1:1 Beátus vir, ‡ qui non ábiit in consílio impiórum, et in via peccatórum non stetit, * et in cáthedra pestiléntiæ non sedit:

1:2 Sed in lege Dómini volúntas ejus, * et in lege ejus meditábitur die ac nocte.

1:3 Et erit tamquam lignum, quod plantátum est secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo:

1:3 Et fólium ejus non défluet: * et ómnia quæcúmque fáciet, prosperabúntur.

1:4 Non sic ímpii, non sic: * sed tamquam pulvis, quem próicit ventus a fácie terræ.

1:5 Ídeo non resúrgent ímpii in judício: * neque peccatóres in concílio justórum.

1:6 Quóniam novit Dóminus viam justórum: * et iter impiórum períbit.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Beátus vir, qui in lege Dómini meditátur: volúntas ejus pérmanet die ac nocte, et ómnia quæcúmque fáciet, semper prosperabúntur.

Ant.

Beátus iste Sanctus.

Salmo 2 [2]

2:1 Por que razão se embraveceram as gentes: * e os povos cousas vãs meditaram?

2:2 Os reis da terra levantaram-se e os príncipes reuniram-se * contra o Senhor e contra o seu Cristo.

2:3 Rompamos os seus laços: * e sacudamos de nós o seu jugo.

2:4 Aquele que habita no céu rir-se-á deles: * e o Senhor os ridicularizará.

2:5 Ele então lhes falará na sua ira, * e conturbá-los-á na sua fúria.

2:6 Eu, porém, fui por Ele constituído Rei sobre Sião, seu santo monte, * para pregar a sua doutrina.

2:7 Disse-me o Senhor: * tu és meu filho, eu hoje te gerei.

2:8 Pede-me e dar-te-ei as gentes como tua herança, * e estenderei o teu domínio aos confins da terra.

2:9 Governá-las-ás com vara de ferro, * e quebrá-las-ás como um vaso do oleiro.

2:10 Agora, ó reis, entendei: * instruí-vos, vós que julgais a terra.

2:11 Servi o Senhor com temor: * e com tremor alegrai-vos n’Ele.

2:12 Abraçai a disciplina, para que o Senhor não se irrite, * e não pereçais fora do caminho da justiça.

2:13 Quando brevemente se incendiar a sua ira: * bem-aventurados todos os que n’Ele confiam.

2:1 Quare fremuérunt gentes: * et pópuli meditáti sunt inánia?

2:2 Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus.

2:3 Dirumpámus víncula eórum: * et proiciámus a nobis jugum ipsórum.

2:4 Qui hábitat in cælis, irridébit eos: * et Dóminus subsannábit eos.

2:5 Tunc loquétur ad eos in ira sua, * et in furóre suo conturbábit eos.

2:6 Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum ejus, * prǽdicans præcéptum ejus.

2:7 Dóminus dixit ad me: * Fílius meus es tu, ego hódie génui te.

2:8 Póstula a me, et dabo tibi gentes hereditátem tuam, * et possessiónem tuam términos terræ.

2:9 Reges eos in virga férrea, * et tamquam vas fíguli confrínges eos.

2:10 Et nunc, reges, intellégite: * erudímini, qui judicátis terram.

2:11 Servíte Dómino in timóre: * et exsultáte ei cum tremóre.

2:12 Apprehéndite disciplínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via justa.

2:13 Cum exárserit in brevi ira ejus: * beáti omnes qui confídunt in eo.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Beátus iste Sanctus, qui confísus est in Dómino, prædicávit præcéptum Dómini, constitútus est in monte sancto ejus.

Ant.

Tu es glória mea.

Salmo 3 [3]

3:2 Senhor, porque tantos são os que me atribulam? * Muitos se insurgem contra mim.

3:3 Muitos dizem à minha alma: * não há salvação para ele no seu Deus.

3:4 Vós, porém, Senhor, sois o meu protector, * minha glória e exaltais a minha cabeça.

3:5 Com minha voz ao Senhor clamei: * e Ele me ouviu do seu santo monte.

3:6 Deitei-me para descansar e adormeci: * e levantei-me, pois me acolheu o Senhor.

3:7 Não temerei milhares de pessoas me cercando: * levantai-Vos, ó Senhor, salvai-me, ó Deus meu!

3:8 Porque Vós tendes ferido todos os que sem causa me perseguem: * quebrastes os dentes dos pecadores.

3:9 A salvação é do Senhor: * e a vossa bênção está sobre o vosso povo.

3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.

3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo ejus.

3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.

3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.

3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.

3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.

3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Tu es glória mea, tu es suscéptor meus, Dómine; tu exáltans caput meum, et exaudísti me de monte sancto tuo.

O Senhor amou-o e ornou-o.

Amávit eum Dóminus, et ornávit eum.

Revestiu-o com a túnica da glória.

Stolam glóriæ índuit eum.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Ouvi, Senhor Jesus Cristo, as preces dos vossos servos, e tende misericórdia de nós: Vós que, com o Pai e o Espírito Santo, viveis e reinais pelos séculos dos séculos.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Com perpétua bênção nos abençoe o Pai eterno.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

Amém.

Amen.

Leitura 1

De Daniéle Prophéta

Dan 6:11-15

11 Viri ergo illi curiósius inquiréntes invenérunt Daniélem orántem, et obsecrántem Deum suum.

12 Et accedéntes locúti sunt regi super edícto: Rex, numquid non constituísti ut omnis homo qui rogáret quemquam de diis et homínibus usque ad dies trigínta, nisi te, rex, mitterétur in lacum leónum? Ad quos respóndens rex, ait: Verus est sermo juxta decrétum Medórum atque Persárum, quod prævaricári non licet.

13 Tunc respondéntes dixérunt coram rege: Dániel de fíliis captivitátis Juda, non curávit de lege tua, et de edícto quod constituísti: sed tribus tempóribus per diem orat obsecratióne sua.

14 Quod verbum cum audísset rex, satis contristátus est: et pro Daniéle pósuit cor ut liberáret eum, et usque ad occásum solis laborábat ut erúeret illum.

15 Viri autem illi, intellegéntes regem, dixérunt ei: Scito, rex, quia lex Medórum atque Persárum est ut omne decrétum, quod constitúerit rex, non líceat immutári.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Euge, serve bone et fidélis, quia in pauca fuísti fidélis, supra multa te constítuam: * Intra in gáudium Dómini tui.

Dómine, quinque talénta tradidísti mihi, ecce ália quinque superlucrátus sum.

Intra in gáudium Dómini tui.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Digne-Se o Filho Unigénito de Deus abençoar-nos e ajudar-nos.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

Amém.

Amen.

Leitura 2

Dan 6:16-20

16 Tunc rex præcépit, et adduxérunt Daniélem, et misérunt eum in lacum leónum. Dixítque rex Daniéli: Deus tuus, quem colis semper, ipse liberábit te.

17 Allatúsque est lapis unus, et pósitus est super os laci: quem obsignávit rex ánnulo suo, et ánnulo optimátum suórum, ne quid fíeret contra Daniélem.

18 Et ábiit rex in domum suam, et dormívit incœnátus, cibíque non sunt alláti coram eo, ínsuper et somnus recéssit ab eo.

19 Tunc rex primo dilúculo consúrgens, festínus ad lacum leónum perréxit:

20 Appropinquánsque lácui, Daniélem voce lacrimábili inclamávit, et affátus est eum: Dániel serve Dei vivéntis, Deus tuus, cui tu servis semper, putásne váluit te liberáre a leónibus?

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Justus germinábit sicut lílium: * Et florébit in ætérnum ante Dóminum.

Plantátus in domo Dómini, in átriis domus Dei nostri.

Et florébit in ætérnum ante Dóminum.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

A graça do Espírito Santo ilumine os nossos sentidos e corações.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

Amém.

Amen.

Leitura 3

Dan 6:21-24

21 Et Dániel regi respóndens ait: Rex, in ætérnum vive!

22 Deus meus misit ángelum suum, et conclúsit ora leónum, et non nocuérunt mihi: quia coram eo justítia invénta est in me: sed et coram te, rex, delíctum non feci.

23 Tunc veheménter rex gavísus est super eo, et Daniélem præcépit edúci de lacu: eductúsque est Dániel de lacu, et nulla lǽsio invénta est in eo, quia crédidit Deo suo.

24 Jubénte autem rege, addúcti sunt viri illi, qui accusáverant Daniélem: et in lacum leónum missi sunt, ipsi, et fílii, et uxóres eórum: et non pervenérunt usque ad paviméntum laci, donec arríperent eos leónes, et ómnia ossa eórum comminuérunt.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Iste cognóvit justítiam, et vidit mirabília magna, et exorávit Altíssimum: * Et invéntus est in número Sanctórum.

Iste est qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.

Et invéntus est in número Sanctórum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Et invéntus est in número Sanctórum.

Noturno II

Ant.

Invocántem.

Salmo 4 [4]

4:2 Quando O invoquei, me ouviu o Deus da minha justiça: * na tribulação me dilatastes.

4:2 Tende compaixão de mim, * e escutai a minha oração.

4:3 Filhos dos homens, até quando duros de coração sereis? * Porque amais a vaidade e mentiras buscais?

4:4 Sabei, pois, que o Senhor fez maravilhoso o seu santo: * o Senhor escutar-me-á, quando a Ele clamar.

4:5 Irai-vos e não pequeis: * do que dizeis nos vossos corações, nos vossos leitos arrependei-vos.

4:6 Oferecei sacrifícios de justiça e esperai no Senhor. * Muitos dizem: quem nos mostrará o bem?

4:7 Gravada está sobre nós a luz de vossa face, ó Senhor: * no meu coração infundistes alegria.

4:8 Pelo fruto do seu trigo, vinho e azeite * se multiplicaram.

4:9 Em paz dormirei * e tranquilo descansarei;

4:10 Porque Vós, ó Senhor, de forma singular * na esperança me firmastes.

4:2 Cum invocárem exaudívit me Deus justítiæ meæ: * in tribulatióne dilatásti mihi.

4:2 Miserére mei, * et exáudi oratiónem meam.

4:3 Fílii hóminum, úsquequo gravi corde? * ut quid dilígitis vanitátem, et quǽritis mendácium?

4:4 Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum: * Dóminus exáudiet me cum clamávero ad eum.

4:5 Irascímini, et nolíte peccáre: * quæ dícitis in córdibus vestris, in cubílibus vestris compungímini.

4:6 Sacrificáte sacrifícium justítiæ, et speráte in Dómino. * Multi dicunt: Quis osténdit nobis bona?

4:7 Signátum est super nos lumen vultus tui, Dómine: * dedísti lætítiam in corde meo.

4:8 A fructu fruménti, vini, et ólei sui * multiplicáti sunt.

4:9 In pace in idípsum * dórmiam, et requiéscam;

4:10 Quóniam tu, Dómine, singuláriter in spe * constituísti me.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Invocántem exaudívit Dóminus Sanctum suum; Dóminus exaudívit eum, et constítuit eum in pace.

Ant.

Læténtur omnes.

Salmo 5 [5]

5:2 Senhor, dai ouvidos às minhas palavras, * escutai o meu clamor.

5:3 Atendei à voz da minha súplica, * meu Rei e meu Deus.

5:4 Porque a Vós orarei: * Senhor, de manhã ouvireis a minha voz.

5:5 De manhã ficarei ante Vós e contemplarei: * porque não sois um Deus que ame a iniquidade.

5:6 Nem o maligno habitará junto de Vós: * nem os injustos poderão permanecer ante vossos olhos.

5:7 Odiais todos os que obram a iniquidade: * exterminareis todos os que dizem a mentira.

5:7 O Senhor abominará o homem sanguinário e doloso: * eu, porém, confiado na abundância de vossa misericórdia.

5:8 Entrarei na vossa casa: * e pelo vosso temor, no vosso santo templo Vos adorarei.

5:9 Senhor, na vossa justiça guiai-me: * por causa dos meus inimigos dirigi ante vossos olhos o meu caminho.

5:10 Porque não há verdade na boca deles: * vão é o seu coração.

5:11 Sua garganta é um sepulcro aberto, urdem enganos com suas línguas, * julgai-os, ó Deus.

5:11 Frustrem-se os seus desígnios, expulsai-os segundo a multidão das suas impiedades, * porque Vos irritaram, Senhor.

5:12 Alegrem-se todos aqueles que em Vós esperam, * exultarão eternamente: e neles habitareis.

5:12 Em Vós gloriar-se-ão todos os que amam o vosso nome, * porque o justo Vós o abençoareis.

5:13 Ó Senhor, como um escudo de vossa boa vontade * nos coroastes.

5:2 Verba mea áuribus pércipe, Dómine, * intéllege clamórem meum.

5:3 Inténde voci oratiónis meæ, * Rex meus et Deus meus.

5:4 Quóniam ad te orábo: * Dómine, mane exáudies vocem meam.

5:5 Mane astábo tibi et vidébo: * quóniam non Deus volens iniquitátem tu es.

5:6 Neque habitábit juxta te malígnus: * neque permanébunt injústi ante óculos tuos.

5:7 Odísti omnes, qui operántur iniquitátem: * perdes omnes, qui loquúntur mendácium.

5:7 Virum sánguinum et dolósum abominábitur Dóminus: * ego autem in multitúdine misericórdiæ tuæ.

5:8 Introíbo in domum tuam: * adorábo ad templum sanctum tuum in timóre tuo.

5:9 Dómine, deduc me in justítia tua: * propter inimícos meos dírige in conspéctu tuo viam meam.

5:10 Quóniam non est in ore eórum véritas: * cor eórum vanum est.

5:11 Sepúlcrum patens est guttur eórum, linguis suis dolóse agébant, * júdica illos, Deus.

5:11 Décidant a cogitatiónibus suis, secúndum multitúdinem impietátum eórum expélle eos, * quóniam irritavérunt te, Dómine.

5:12 Et læténtur omnes, qui sperant in te, * in ætérnum exsultábunt: et habitábis in eis.

5:12 Et gloriabúntur in te omnes, qui díligunt nomen tuum, * quóniam tu benedíces justo.

5:13 Dómine, ut scuto bonæ voluntátis tuæ * coronásti nos.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Læténtur omnes qui sperant in te, Dómine; quóniam tu benedixísti justo, scuto bonæ voluntátis tuæ coronásti eum.

Læténtur omnes qui sperant in te, Dómine; quóniam tu benedixísti justo, scuto bonæ voluntátis tuæ coronásti eum.

‡

Ant.

Dómine, Dóminus noster.

Dómine, Dóminus noster. ‡

Salmo 8 [6]

8:2 Ó Senhor, Senhor nosso, * quão admirável é o vosso nome em toda a terra!

8:2 Pois se elevou a vossa majestade * sobre os céus.

8:3 Da boca dos meninos e lactentes fizestes sair um louvor perfeito, devido aos vossos inimigos, * para destruirdes o inimigo e o vingativo.

8:4 Contemplarei os vossos céus, obra de vossos dedos: * a lua e as estrelas que Vós fundastes.

8:5 Que é o homem, para Vos lembrardes dele? * Ou que é o filho do homem, para o visitardes?

8:6 Pouco inferior aos anjos Vós o fizestes, de glória e de honra o coroastes: * e lhe destes o poder sobre as obras de vossas mãos.

8:8 Tudo sob seus pés sujeitastes, * todas as ovelhas e bois: e, além destes, os outros animais do campo.

8:9 As aves do céu e os peixes do mar, * que percorrem as veredas do oceano.

8:10 Ó Senhor, Senhor nosso, * quão admirável é o vosso nome em toda a terra!

8:2 Dómine, Dóminus noster, * ‡ quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!

8:2 Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cælos.

8:3 Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.

8:4 Quóniam vidébo cælos tuos, ópera digitórum tuórum: * lunam et stellas, quæ tu fundásti.

8:5 Quid est homo quod memor es ejus? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum?

8:6 Minuísti eum paulo minus ab Ángelis, glória et honóre coronásti eum: * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.

8:8 Ómnia subjecísti sub pédibus ejus, * oves et boves univérsas: ínsuper et pécora campi.

8:9 Vólucres cæli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris.

8:10 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Dómine, Dóminus noster, quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra! quia glória et honóre coronásti Sanctum tuum, et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.

A boca do justo meditará sabedoria.

Os justi meditábitur sapiéntiam.

E a sua língua falará prudência.

Et lingua ejus loquétur judícium.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Ajude-nos a piedade e a misericórdia d’Aquele que, com o Pai e o Espírito Santo, vive e reina pelos séculos dos séculos.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Deus Pai omnipotente nos seja propício e clemente.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

Amém.

Amen.

Leitura 4

Dídacus, Hispanus, ex oppido sancti Nicolai de Portu diœcesis Hispalénsis, ab ineunte ætate, pii sub sacerdotis disciplína, sanctioris vitæ, solitaria in ecclésia, tirocinium exercuit. Deínde, ut firmius Deo se conjungeret, in convéntu de Arizzáfa fratrum Minórum (quos Observántes vocant) sancti Francisci regulam in statu laicali proféssus est. Magna ibi alacritate húmilis obediéntiæ et regularis observantiæ jugum subiens, contemplatióni in primis déditus, mira Dei luce perfundebátur, adeo ut de rebus cæléstibus, litterárum expers, mirándum in modum et plane divinitus loquerétur.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Honéstum fecit illum Dóminus, et custodívit eum ab inimícis, et a seductóribus tutávit illum: * Et dedit illi claritátem ætérnam.

Justum dedúxit Dóminus per vias rectas, et osténdit illi regnum Dei.

Et dedit illi claritátem ætérnam.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Cristo nos dê as alegrias da vida perpétua.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

Amém.

Amen.

Leitura 5

Canariis in insulis, ubi frátribus sui ordinis præfuit, multa perpéssus, martyrii æstuans desidério, plures infidéles verbo et exemplo ad Christi fidem convértit. Romam veniens anno jubilæi, Nicolao quinto Pontifice, ægrotórum curæ in convéntu Aræ cæli destinátus, eo caritátis afféctu munus hoc exercuit, ut, Urbe annonæ inópia laborante, ægrotis tamen, quorum aliquándo úlcera étiam lambéndo abstergebat, nihil pénitus necessarii defécerit. Eximia quoque fides et grátia curatiónum in eo eluxit, cum lámpadis, quæ collucebat ante imáginem beatíssimæ Dei Genitrícis, quam summa devotióne colebat, oleo ægros inungens, signo crucis impresso, multórum morbos mirabíliter sanaverit.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Amávit eum Dóminus, et ornávit eum: stolam glóriæ índuit eum, * Et ad portas paradísi coronávit eum.

Índuit eum Dóminus lorícam fídei, et ornávit eum.

Et ad portas paradísi coronávit eum.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Acenda Deus nos nossos corações o fogo do seu amor.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

Amém.

Amen.

Leitura 6

Demum, Complúti finem sibi vitæ adesse intélligens, lácera et obsoleta indútus túnica, conjectis in crucem óculis, singulari devotióne illis verbis ex sacro hymno pronuntiátis: Dulce lignum, dulces clavos, dulcia ferens póndera, quæ fuísti digna portare Regem cælórum et Dóminum, ánimam Deo réddidit pridie Idus Novembris, anno Dóminis supra millesimum quadringentésimo sexagesimo tertio. Ejus corpus, cum menses non paucos (ut pio confluéntium desidério fieret satis) insepúltum mansísset, quasi jam incorruptiónem indúerit, odórem suavíssimum efflávit. Illum, multis et illustribus miraculis clarum, Xystus quintus, Pontifex maximus, Sanctórum número adscripsit.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Iste homo perfécit ómnia quæ locútus est ei Deus, et dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam: * Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

Iste est, qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.

Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

Noturno III

Ant.

Dómine.

Dómine. ‡

Salmo 14 [7]

14:1 Senhor, quem habitará no vosso tabernáculo? * Ou quem descansará no vosso santo monte?

14:2 O que vive sem mácula, * e pratica a justiça:

14:3 O que fala verdade no seu coração, * o que não forjou dolos com sua língua:

14:3 Nem mal fez ao seu próximo, * nem consentiu que seus próximos fossem desonrados.

14:4 Na sua apreciação considera o malvado como um nada, * mas honra os que temem o Senhor:

14:4 Faz juramento ao seu próximo e não o engana, * não empresta o seu dinheiro com usura, nem aceita subornos contra o inocente.

14:5 Quem procede assim: * jamais será abalado.

14:1 Dómine, ‡ quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?

14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam:

14:3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:

14:3 Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.

14:4 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:

14:4 Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.

14:5 Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Dómine, iste Sanctus habitábit in tabernáculo tuo, operátus est justítiam, requiéscet in monte sancto tuo.

Ant.

Vitam pétiit.

Salmo 20 [8]

20:2 Senhor, o rei alegrar-se-á na vossa fortaleza: * e muito regozijará na vossa salvação.

20:3 Satisfizestes-lhe os anseios do coração: * e não defraudastes os pedidos de seus lábios.

20:4 Porque o prevenistes com bênçãos de doçura: * cingistes a sua cabeça com uma coroa de pedras preciosas.

20:5 Vida Vos pediu: * e concedestes-lhe largos dias pelos séculos dos séculos.

20:6 Grande é a sua glória, devido à salvação que lhe destes: * glória e grande esplendor poreis sobre ele.

20:7 Porque dele fareis uma fonte de bênçãos perpétuas: * enchê-lo-eis de alegria, mostrando-lhe o vosso rosto.

20:8 Porque o rei no Senhor espera: * e a misericórdia do Altíssimo torná-lo-á inabalável.

20:9 Caia a vossa mão sobre todos vossos inimigos: * caia a vossa direita sobre todos os que Vos aborrecem.

20:10 Pô-los-eis em fornalha acesa ao mostrar-lhes vosso rosto: * o Senhor na sua ira conturbá-los-á e o fogo devorá-los-á.

20:11 Exterminareis o seu fruto da terra: * e a sua descendência de entre os filhos dos homens.

20:12 Porque urdiram contra Vós males: * formaram planos que não puderam estabelecer.

20:13 Vós, porém, os poreis em fuga: * nos vossos resquícios preparareis o rosto deles.

20:14 Exaltai-Vos, ó Senhor, no vosso poder: * nós cantaremos e louvaremos as vossas maravilhas.

20:2 Dómine, in virtúte tua lætábitur rex: * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.

20:3 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.

20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.

20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.

20:6 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.

20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo.

20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.

20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.

20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.

20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.

20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.

20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.

20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Vitam pétiit a te, et tribuísti ei, Dómine: glóriam et magnum decórem imposuísti super eum; posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.

Ant.

Hic accípiet.

Salmo 23 [9]

23:1 Do Senhor é a terra e toda sua plenitude: * o orbe terrestre e quantos nela habitam.

23:2 Pois Ele a fundou sobre os mares: * e a estabeleceu sobre os rios.

23:3 Quem ao monte do Senhor subirá? * Ou quem no seu lugar santo estará?

23:4 O inocente de mãos e puro de coração, * o que não recebeu em vão sua alma, nem juramentos dolosos fez ao seu próximo.

23:5 Este receberá a bênção do Senhor: * e a misericórdia de Deus, seu Salvador.

23:6 Tal é a geração dos que O buscam, * dos que buscam a face do Deus de Jacob.

23:7 Levantai, ó príncipes, as vossas portas, levantai-vos, ó portas eternas: * e entrará o Rei da glória.

23:8 Quem é este Rei da glória? * É o Senhor forte e poderoso, o Senhor poderoso nas batalhas.

23:9 Levantai, ó príncipes, as vossas portas, levantai-vos, ó portas eternas: * e entrará o Rei da glória.

23:10 Quem é este Rei da glória? * O Senhor dos exércitos, é Ele o Rei da glória.

23:1 Dómini est terra, et plenitúdo ejus: * orbis terrárum, et univérsi qui hábitant in eo.

23:2 Quia ipse super mária fundávit eum: * et super flúmina præparávit eum.

23:3 Quis ascéndet in montem Dómini? * aut quis stabit in loco sancto ejus?

23:4 Ínnocens mánibus et mundo corde, * qui non accépit in vano ánimam suam, nec jurávit in dolo próximo suo.

23:5 Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo, salutári suo.

23:6 Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Jacob.

23:7 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.

23:8 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens: Dóminus potens in prǽlio.

23:9 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.

23:10 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Hic accípiet benedictiónem a Dómino, et misericórdiam a Deo salutári suo: quia hæc est generátio quæréntium Dóminum.

A lei do seu Deus está no seu coração.

Lex Dei ejus in corde ipsíus.

E os seus passos não serão suplantados.

Et non supplantabúntur gressus ejus.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Dos laços dos nossos pecados nos absolva o Senhor omnipotente e misericordioso.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

Amém.

Amen.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

A leitura do Evangelho seja para nós salvação e protecção.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

Amém.

Amen.

Leitura 7

Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam

Luc 12:32-34

In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Nolíte timére pusíllus grex, quia complácuit Patri vestro dare vobis regnum. Et réliqua.

Homilía sancti Bedæ Venerábilis Presbýteri

Lib. 4, Cap. 54, in Luc. 12

Pusíllum gregem electórum, vel ob comparatiónem majóris númeri reprobórum, vel pótius ob humilitátis devotiónem nóminat: quia vidélicet Ecclésiam suam quantálibet numerositáte jam dilatátam, tamen usque ad finem mundi humilitáte vult créscere, et ad promíssum regnum humilitáte perveníre. Ideóque ejus labóres blande consolátus, quam regnum Dei tantum quærére prǽcipit, eídem regnum a Patre dandum complácita benignitáte promíttit.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Iste est qui ante Deum magnas virtútes operátus est, et de omni corde suo laudávit Dóminum: * Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

Ecce homo sine queréla, verus Dei cultor, ábstinens se ab omni ópere malo, et pérmanens in innocéntia sua.

Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Aquele cuja festa celebramos interceda por nós junto do Senhor.

Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.

Amém.

Amen.

Leitura 8

Véndite quæ possidétis, et date eleemósynam. Nolíte, inquit, timére, ne propter regnum Dei militántibus, hujus vitæ necessária desint: quin étiam posséssa propter eleemósynam véndite. Quod tunc digne fit, quando quis semel pro Dómino suis ómnibus spretis, nihilóminus post hæc labóre mánuum, unde et victum transígere, et eleemósynam dare queat, operátur. Unde gloriátur Apóstolus, dicens: Argéntum, et aurum, aut vestem nullíus concupívi: ipsi scitis, quóniam ad ea quæ mihi opus erant, et his qui mecum sunt, ministravérunt manus istæ. Ómnia osténdi vobis, quóniam sic laborántes opórtet suscípere infírmos.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Sint lumbi vestri præcíncti, et lucérnæ ardéntes in mánibus vestris: * Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

Vigiláte ergo, quia nescítis qua hora Dóminus vester ventúrus sit.

Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

Amém.

Amen.

Leitura 9

Fácite vobis sácculos qui non veteráscunt: eleemósynas vidélicet operándo quarum merces in ætérnum máneat. Ubi non hoc præcéptum esse putándum est, ut nil pecúniæ reservétur a sanctis, vel suis scílicet, vel páuperum úsibus suggeréndæ: cum et ipse Dóminus, cui ministrábant Ángeli, tamen ad informándam Ecclésiam suam lóculos habuísse legátur, et a fidélibus obláta consérvans, et suórum necessitátibus aliísque indigéntibus tríbuens; sed ne Deo propter ista serviátur, et ob inópiæ timórem justítia deserátur.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Te Deum

Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.

Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:

Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.

Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.

O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.

A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.

Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.

Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.

Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.

O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:

Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.

Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.

Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.

Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.

Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.

Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.

Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.

Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Depois do hino Te Deum laudamus ou recitado o nono ou terceiro responsório, inicia-se diretamente com as Laudes, com exceção da Noite de Natal: nesta se reza o Oratio e depois a missa de Natal é comemorada conforme declarado no local apropriado.

Oração

do Próprio dos Santos

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Oremos

Orémus.

Ó Deus omnipotente e sempiterno, que com admirável providência escolheis o que há de mais fraco no mundo para confundir os fortes, concedei propício à nossa humildade que, pelas piedosas preces do B. Diogo, vosso Confessor, mereçamos ser elevados à glória eterna nos céus.

Omnípotens sempitérne Deus, qui dispositióne mirábili infírma mundi éligis, ut fórtia quæque confúndas: concéde propítius humilitáti nostræ; ut, piis beáti Dídaci Confessóris tui précibus, ad perénnem in cælis glóriam sublimári mereámur.

Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Textos do projeto Divinum Officium.