Breviário Monástico
Monástico 1617
Omnium Sanctorum Monachorum Ordinis S.P. Benedicti
Duplex II. classis
Tempora: Feria VI infra Hebdomadam V post Epiphaniam III. Novembris
Outros breviários e ofícios votivos
Início
silenciosamente
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave, Maria, Cheia de graça, o Senhor é convosco; bendita sois Vós entre as mulheres, e bendito é o fruto do vosso ventre, Jesus. Santa Maria, Mãe de Deus, rogai por nós, pecadores, agora e na hora da nossa morte. Amém.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Creio em Deus, Pai todo-poderoso, Criador do Céu e da Terra; e em Jesus Cristo, seu único Filho, Nosso Senhor, que foi concebido pelo poder do Espírito Santo; nasceu da Virgem Maria; padeceu sob Pôncio Pilatos, foi crucificado, morto e sepultado; desceu à mansão dos mortos; ressuscitou ao terceiro dia; subiu aos Céus, onde está sentado à direita de Deus Pai todo-poderoso, de onde há-de vir a julgar os vivos e os mortos. Creio no Espírito Santo, na santa Igreja Católica; na comunhão dos Santos; na remissão dos pecados; na ressurreição da carne; na vida eterna. Amém.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Depois disso, com voz audível, o Versículo é dito:
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adjuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúja.
Abri, Senhor, + os meus lábios.
Dómine, lábia + mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Abri, Senhor, os meus lábios.
Dómine, lábia mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Abri, Senhor, os meus lábios.
Dómine, lábia mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Salmo 3 [0]
3:2 Senhor, porque tantos são os que me atribulam? * Muitos se insurgem contra mim.
3:3 Muitos dizem à minha alma: * não há salvação para ele no seu Deus.
3:4 Vós, porém, Senhor, sois o meu protector, * minha glória e exaltais a minha cabeça.
3:5 Com minha voz ao Senhor clamei: * e Ele me ouviu do seu santo monte.
3:6 Deitei-me para descansar e adormeci: * e levantei-me, pois me acolheu o Senhor.
3:7 Não temerei milhares de pessoas me cercando: * levantai-Vos, ó Senhor, salvai-me, ó Deus meu!
3:8 Porque Vós tendes ferido todos os que sem causa me perseguem: * quebrastes os dentes dos pecadores.
3:9 A salvação é do Senhor: * e a vossa bênção está sobre o vosso povo.
3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo ejus.
3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.
3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.
3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Invitatório
Antífona do Próprio dos Santos
Vinde, adoremos o Senhor, Rei dos reis: * Porque Ele é a coroa de todos os Santos.
Regem regum Dóminum veníte adorémus: * Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.
Vinde, adoremos o Senhor, Rei dos reis: * Porque Ele é a coroa de todos os Santos.
Regem regum Dóminum veníte adorémus: * Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.
Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Vinde, adoremos o Senhor, Rei dos reis: * Porque Ele é a coroa de todos os Santos.
Regem regum Dóminum veníte adorémus: * Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.
Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Porque Ele é a coroa de todos os Santos.
Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.
Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Vinde, adoremos o Senhor, Rei dos reis: * Porque Ele é a coroa de todos os Santos.
Regem regum Dóminum veníte adorémus: * Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.
Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Porque Ele é a coroa de todos os Santos.
Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.
Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Vinde, adoremos o Senhor, Rei dos reis: * Porque Ele é a coroa de todos os Santos.
Regem regum Dóminum veníte adorémus: * Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Porque Ele é a coroa de todos os Santos.
Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.
Vinde, adoremos o Senhor, Rei dos reis: * Porque Ele é a coroa de todos os Santos.
Regem regum Dóminum veníte adorémus: * Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.
Hino
do Próprio dos Santos
Ó Jesus, Salvador do mundo,
Socorrei com vosso auxílio os remidos:
E vós, piedosa Mãe de Deus,
Pedi a salvação para os míseros.
Jesu Salvátor sǽculi,
Redémptis ope súbveni:
Et pia Dei Génitrix,
Salútem posce míseris.
Os sufrágios dos Monges
E todos os cidadãos do céu
Atendam os votos dos suplicantes
E peçam o prémio da vida.
Monachórum suffrágia,
Omnésque cives cǽlici
Annuant votis súpplicum,
Et vitæ poscant prǽmium.
Louvor, honra, poder e glória
A Deus Pai e ao Filho,
Juntamente com o Santo Paráclito,
Pelos séculos dos séculos.
Amém.
Laus, honor, virtus, glória
Deo Patri, et Fílio,
Sancto simul Paráclito,
In sæculórum sǽcula.
Amen.
Salmos com leituras
Antífonas e Salmos do Próprio dos Santos
Noturno I
O Senhor conhece * o caminho dos justos, que dia e noite meditam na sua lei.
Novit Dóminus * viam justórum, qui in lege ejus meditántur die ac nocte.
Salmo 1 [1]
1:1 Bem-aventurado o varão que não foi no conselho dos ímpios, nem ficou no caminho dos pecadores, * e na cadeira pestilencial não se sentou:
1:2 Mas sua vontade está na lei do Senhor, * e dia e noite meditará na sua lei.
1:3 Ele será como a árvore, que está plantada junto ao curso das águas, * que a seu tempo dará seu fruto:
1:3 Cuja folha não murchará: * e prosperará tudo quanto fizer.
1:4 Não assim os ímpios, não assim: * mas serão como o pó que o vento dispersa da face da terra.
1:5 Por isso os ímpios não ressuscitarão no juízo: * nem os pecadores no concílio dos justos.
1:6 Porque o Senhor conhece o caminho dos justos: * e o caminho dos ímpios perecerá.
1:1 Beátus vir, qui non ábiit in consílio impiórum, et in via peccatórum non stetit, * et in cáthedra pestiléntiæ non sedit:
1:2 Sed in lege Dómini volúntas ejus, * et in lege ejus meditábitur die ac nocte.
1:3 Et erit tamquam lignum, quod plantátum est secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo:
1:3 Et fólium ejus non défluet: * et ómnia quæcúmque fáciet, prosperabúntur.
1:4 Non sic ímpii, non sic: * sed tamquam pulvis, quem próicit ventus a fácie terræ.
1:5 Ídeo non resúrgent ímpii in judício: * neque peccatóres in concílio justórum.
1:6 Quóniam novit Dóminus viam justórum: * et iter impiórum períbit.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
O Senhor conhece o caminho dos justos, que dia e noite meditam na sua lei.
Novit Dóminus viam justórum, qui in lege ejus meditántur die ac nocte.
O Senhor fez maravilhosos * os seus santos, e ouviu-os quando a Ele clamavam.
Mirificávit * Dóminus Sanctos suos, et exaudívit eos clamántes ad se.
Salmo 4 [2]
4:2 Quando O invoquei, me ouviu o Deus da minha justiça: * na tribulação me dilatastes.
4:2 Tende compaixão de mim, * e escutai a minha oração.
4:3 Filhos dos homens, até quando duros de coração sereis? * Porque amais a vaidade e mentiras buscais?
4:4 Sabei, pois, que o Senhor fez maravilhoso o seu santo: * o Senhor escutar-me-á, quando a Ele clamar.
4:5 Irai-vos e não pequeis: * do que dizeis nos vossos corações, nos vossos leitos arrependei-vos.
4:6 Oferecei sacrifícios de justiça e esperai no Senhor. * Muitos dizem: quem nos mostrará o bem?
4:7 Gravada está sobre nós a luz de vossa face, ó Senhor: * no meu coração infundistes alegria.
4:8 Pelo fruto do seu trigo, vinho e azeite * se multiplicaram.
4:9 Em paz dormirei * e tranquilo descansarei;
4:10 Porque Vós, ó Senhor, de forma singular * na esperança me firmastes.
4:2 Cum invocárem exaudívit me Deus justítiæ meæ: * in tribulatióne dilatásti mihi.
4:2 Miserére mei, * et exáudi oratiónem meam.
4:3 Fílii hóminum, úsquequo gravi corde? * ut quid dilígitis vanitátem, et quǽritis mendácium?
4:4 Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum: * Dóminus exáudiet me cum clamávero ad eum.
4:5 Irascímini, et nolíte peccáre: * quæ dícitis in córdibus vestris, in cubílibus vestris compungímini.
4:6 Sacrificáte sacrifícium justítiæ, et speráte in Dómino. * Multi dicunt: Quis osténdit nobis bona?
4:7 Signátum est super nos lumen vultus tui, Dómine: * dedísti lætítiam in corde meo.
4:8 A fructu fruménti, vini, et ólei sui * multiplicáti sunt.
4:9 In pace in idípsum * dórmiam, et requiéscam;
4:10 Quóniam tu, Dómine, singuláriter in spe * constituísti me.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
O Senhor fez maravilhosos os seus santos, e ouviu-os quando a Ele clamavam.
Mirificávit Dóminus Sanctos suos, et exaudívit eos clamántes ad se.
Læténtur * omnes, qui sperant in te, Dómine, † in ætérnum exsultábunt: et habitábis in eis. † Et gloriabúntur in te omnes qui díligent nomen tuum.
Salmo 5 [3]
5:2 Senhor, dai ouvidos às minhas palavras, * escutai o meu clamor.
5:3 Atendei à voz da minha súplica, * meu Rei e meu Deus.
5:4 Porque a Vós orarei: * Senhor, de manhã ouvireis a minha voz.
5:5 De manhã ficarei ante Vós e contemplarei: * porque não sois um Deus que ame a iniquidade.
5:6 Nem o maligno habitará junto de Vós: * nem os injustos poderão permanecer ante vossos olhos.
5:7 Odiais todos os que obram a iniquidade: * exterminareis todos os que dizem a mentira.
5:7 O Senhor abominará o homem sanguinário e doloso: * eu, porém, confiado na abundância de vossa misericórdia.
5:8 Entrarei na vossa casa: * e pelo vosso temor, no vosso santo templo Vos adorarei.
5:9 Senhor, na vossa justiça guiai-me: * por causa dos meus inimigos dirigi ante vossos olhos o meu caminho.
5:10 Porque não há verdade na boca deles: * vão é o seu coração.
5:11 Sua garganta é um sepulcro aberto, urdem enganos com suas línguas, * julgai-os, ó Deus.
5:11 Frustrem-se os seus desígnios, expulsai-os segundo a multidão das suas impiedades, * porque Vos irritaram, Senhor.
5:12 Alegrem-se todos aqueles que em Vós esperam, * exultarão eternamente: e neles habitareis.
5:12 Em Vós gloriar-se-ão todos os que amam o vosso nome, * porque o justo Vós o abençoareis.
5:13 Ó Senhor, como um escudo de vossa boa vontade * nos coroastes.
5:2 Verba mea áuribus pércipe, Dómine, * intéllege clamórem meum.
5:3 Inténde voci oratiónis meæ, * Rex meus et Deus meus.
5:4 Quóniam ad te orábo: * Dómine, mane exáudies vocem meam.
5:5 Mane astábo tibi et vidébo: * quóniam non Deus volens iniquitátem tu es.
5:6 Neque habitábit juxta te malígnus: * neque permanébunt injústi ante óculos tuos.
5:7 Odísti omnes, qui operántur iniquitátem: * perdes omnes, qui loquúntur mendácium.
5:7 Virum sánguinum et dolósum abominábitur Dóminus: * ego autem in multitúdine misericórdiæ tuæ.
5:8 Introíbo in domum tuam: * adorábo ad templum sanctum tuum in timóre tuo.
5:9 Dómine, deduc me in justítia tua: * propter inimícos meos dírige in conspéctu tuo viam meam.
5:10 Quóniam non est in ore eórum véritas: * cor eórum vanum est.
5:11 Sepúlcrum patens est guttur eórum, linguis suis dolóse agébant, * júdica illos, Deus.
5:11 Décidant a cogitatiónibus suis, secúndum multitúdinem impietátum eórum expélle eos, * quóniam irritavérunt te, Dómine.
5:12 Et læténtur omnes, qui sperant in te, * in ætérnum exsultábunt: et habitábis in eis.
5:12 Et gloriabúntur in te omnes, qui díligunt nomen tuum, * quóniam tu benedíces justo.
5:13 Dómine, ut scuto bonæ voluntátis tuæ * coronásti nos.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Læténtur omnes, qui sperant in te, Dómine, † in ætérnum exsultábunt: et habitábis in eis. † Et gloriabúntur in te omnes qui díligent nomen tuum.
Quão admirável é * o vosso nome, Senhor: pois de glória e de honra coroastes os vossos santos, e lhes destes o poder sobre as obras de vossas mãos.
Admirábile est * nomen tuum, Dómine: quia glória et honóre coronásti Sanctos tuos, et constituísti eos super ópera mánuum tuárum.
Salmo 8 [4]
8:2 Ó Senhor, Senhor nosso, * quão admirável é o vosso nome em toda a terra!
8:2 Pois se elevou a vossa majestade * sobre os céus.
8:3 Da boca dos meninos e lactentes fizestes sair um louvor perfeito, devido aos vossos inimigos, * para destruirdes o inimigo e o vingativo.
8:4 Contemplarei os vossos céus, obra de vossos dedos: * a lua e as estrelas que Vós fundastes.
8:5 Que é o homem, para Vos lembrardes dele? * Ou que é o filho do homem, para o visitardes?
8:6 Pouco inferior aos anjos Vós o fizestes, de glória e de honra o coroastes: * e lhe destes o poder sobre as obras de vossas mãos.
8:8 Tudo sob seus pés sujeitastes, * todas as ovelhas e bois: e, além destes, os outros animais do campo.
8:9 As aves do céu e os peixes do mar, * que percorrem as veredas do oceano.
8:10 Ó Senhor, Senhor nosso, * quão admirável é o vosso nome em toda a terra!
8:2 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
8:2 Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cælos.
8:3 Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.
8:4 Quóniam vidébo cælos tuos, ópera digitórum tuórum: * lunam et stellas, quæ tu fundásti.
8:5 Quid est homo quod memor es ejus? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum?
8:6 Minuísti eum paulo minus ab Ángelis, glória et honóre coronásti eum: * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.
8:8 Ómnia subjecísti sub pédibus ejus, * oves et boves univérsas: ínsuper et pécora campi.
8:9 Vólucres cæli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris.
8:10 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Quão admirável é o vosso nome, Senhor: pois de glória e de honra coroastes os vossos santos, e lhes destes o poder sobre as obras de vossas mãos.
Admirábile est nomen tuum, Dómine: quia glória et honóre coronásti Sanctos tuos, et constituísti eos super ópera mánuum tuárum.
Senhor, * os que praticaram a justiça habitarão no vosso tabernáculo, e descansarão no vosso santo monte.
Dómine, * qui operáti sunt justítiam, habitábunt in tabernáculo tuo, et requiéscent in monte sancto tuo.
Salmo 14 [5]
14:1 Senhor, quem habitará no vosso tabernáculo? * Ou quem descansará no vosso santo monte?
14:2 O que vive sem mácula, * e pratica a justiça:
14:3 O que fala verdade no seu coração, * o que não forjou dolos com sua língua:
14:3 Nem mal fez ao seu próximo, * nem consentiu que seus próximos fossem desonrados.
14:4 Na sua apreciação considera o malvado como um nada, * mas honra os que temem o Senhor:
14:4 Faz juramento ao seu próximo e não o engana, * não empresta o seu dinheiro com usura, nem aceita subornos contra o inocente.
14:5 Quem procede assim: * jamais será abalado.
14:1 Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?
14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam:
14:3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:
14:3 Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.
14:4 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:
14:4 Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.
14:5 Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Senhor, os que praticaram a justiça habitarão no vosso tabernáculo, e descansarão no vosso santo monte.
Dómine, qui operáti sunt justítiam, habitábunt in tabernáculo tuo, et requiéscent in monte sancto tuo.
Tal é a geração * dos que buscam o Senhor, dos que buscam a face do Deus de Jacob.
Hæc est generátio * quæréntium Dóminum, quæréntium fáciem Dei Jacob.
Salmo 23 [6]
23:1 Do Senhor é a terra e toda sua plenitude: * o orbe terrestre e quantos nela habitam.
23:2 Pois Ele a fundou sobre os mares: * e a estabeleceu sobre os rios.
23:3 Quem ao monte do Senhor subirá? * Ou quem no seu lugar santo estará?
23:4 O inocente de mãos e puro de coração, * o que não recebeu em vão sua alma, nem juramentos dolosos fez ao seu próximo.
23:5 Este receberá a bênção do Senhor: * e a misericórdia de Deus, seu Salvador.
23:6 Tal é a geração dos que O buscam, * dos que buscam a face do Deus de Jacob.
23:7 Levantai, ó príncipes, as vossas portas, levantai-vos, ó portas eternas: * e entrará o Rei da glória.
23:8 Quem é este Rei da glória? * É o Senhor forte e poderoso, o Senhor poderoso nas batalhas.
23:9 Levantai, ó príncipes, as vossas portas, levantai-vos, ó portas eternas: * e entrará o Rei da glória.
23:10 Quem é este Rei da glória? * O Senhor dos exércitos, é Ele o Rei da glória.
23:1 Dómini est terra, et plenitúdo ejus: * orbis terrárum, et univérsi qui hábitant in eo.
23:2 Quia ipse super mária fundávit eum: * et super flúmina præparávit eum.
23:3 Quis ascéndet in montem Dómini? * aut quis stabit in loco sancto ejus?
23:4 Ínnocens mánibus et mundo corde, * qui non accépit in vano ánimam suam, nec jurávit in dolo próximo suo.
23:5 Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo, salutári suo.
23:6 Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Jacob.
23:7 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.
23:8 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens: Dóminus potens in prǽlio.
23:9 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.
23:10 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Tal é a geração dos que buscam o Senhor, dos que buscam a face do Deus de Jacob.
Hæc est generátio quæréntium Dóminum, quæréntium fáciem Dei Jacob.
Alegrai-vos no Senhor e exultai, ó justos.
Lætámini in Dómino, et exsultáte justi.
E gloriai-vos, todos os que sois rectos de coração.
Et gloriámini omnes recti corde.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Ouvi, Senhor Jesus Cristo, as preces dos vossos servos, e tende misericórdia de nós: Vós que, com o Pai e o Espírito Santo, viveis e reinais pelos séculos dos séculos.
Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Com perpétua bênção nos abençoe o Pai eterno.
Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.
Amém.
Amen.
Leitura 1
De libro Ecclesiastici
Sir 44:1-4
1 Laudémus viros gloriósos, et paréntes nostros in generatióne sua.
2 Multam glóriam fecit Dóminus: magnificéntia sua a sǽculo.
3 Dominántes in potestátibus suis, hómines magni virtúte et prudéntia sua prǽditi, nuntiántes in prophétis dignitátem prophetárum:
4 Et imperántes in præsénti pópulo, et virtúte prudéntiæ pópulis sanctíssima verba:
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Sanctíssime Conféssor Christi Benedícte monachórum Pater et Dux * Intercéde pro nostra omniúmque salúte.
Devótæ plebi súbveni sancta intercessióne, † ut tuis adjúta précibus regna cæléstia consequátur.
Intercéde pro nostra omniúmque salúte.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Digne-Se o Filho Unigénito de Deus abençoar-nos e ajudar-nos.
Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.
Amém.
Amen.
Leitura 2
Sir 44:5-7
5 In perítia sua requiréntes modos músicos, et narrántes cármina Scripturárum:
6 Hómines dívites in virtúte, pulchritúdinis stúdium habéntes, pacificántes in dómibus suis.
7 Omnes isti in generatiónibus gentis suæ glóriam adépti sunt, et in diébus suis habéntur in láudibus.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Tóllite jugum meum super vos, dicit Dóminus, et díscite a me, quia mitis sum et húmilis corde: * Jugum enim meum suáve est, et onus meum leve.
Et inveniétis réquiem animábus vestris.
Jugum enim meum suáve est, et onus meum leve.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
A graça do Espírito Santo ilumine os nossos sentidos e corações.
Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.
Amém.
Amen.
Leitura 3
Sir 44:8-11
8 Qui de illis nati sunt reliquérunt nomen narrándi laudes eórum.
9 Et sunt quorum non est memória: periérunt quasi qui non fúerint: et nati sunt quasi non nati, et fílii ipsórum cum ipsis.
10 Sed illi viri misericórdiæ sunt, quorum pietátes non defuérunt.
11 Cum sémine eórum pérmanent bona:
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Hæc est vera fratérnitas, quæ numquam pótuit violári certámine: † qui, effúso sánguine secúti sunt Dóminum: * Contemnéntes aulam régiam, pervenérunt ad regna cæléstia.
Ecce quam bonum et quam jucúndum habitáre fratres in unum!
Contemnéntes aulam régiam, pervenérunt ad regna cæléstia.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Na unidade do Espírito Santo, abençoe-nos o Pai e o Filho.
In unitáte Sancti Spíritus, benedícat nos Pater et Fílius.
Amém.
Amen.
Leitura 4
Sir 44:12-15
12 Hæréditas sancta nepótes eórum, et in testaméntis stetit semen eórum:
13 Et fílii eórum propter illos usque in ætérnum manent: semen eórum et glória eórum non derelinquétur.
14 Córpora ipsórum in pace sepúlta sunt, et nomen eórum vivit in generatiónem et generatiónem.
15 Sapiéntiam ipsórum narrent pópuli, et laudem eórum núntiet ecclésia.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Sancti tui, Dómine, mirábile consecúti sunt iter, serviéntes præcéptis tuis, ut inveniréntur illǽsi in aquis válidis: * Terra appáruit árida: et in Mari Rubro via sine impediménto.
Quóniam percússit petram, et fluxérunt aquæ, et torréntes inundavérunt.
Terra appáruit árida: et in Mari Rubro via sine impediménto.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Terra appáruit árida: et in Mari Rubro via sine impediménto.
Noturno II
Dilígite * Dóminum, omnes sancti ejus, † quóniam veritátem requíret Dóminus.
Salmo 30 [7]
30:2 Em Vós esperei, ó Senhor, não permitais que seja jamais confundido: * livrai-me na vossa justiça.
30:3 Inclinai para mim os vossos ouvidos, * acudi prontamente a livrar-me.
30:3 Sede para mim um Deus protector e uma casa de refúgio: * para me salvardes.
30:4 Porque Vós sois a minha força e o meu refúgio: * e por causa de vosso nome me conduzireis e me nutrireis.
30:5 Tirar-me-eis deste laço, que esconderam de mim: * porque Vós sois o meu protector.
30:6 Em vossas mãos entrego o meu espírito: * remistes-me, Senhor, Deus de verdade.
30:7 Odiastes os que observam cousas vãs, * inutilmente.
30:7 Eu, porém, esperei no Senhor: * exultar-me-ei e alegrar-me-ei na vossa misericórdia.
30:8 Porque considerastes o meu abatimento, * salvastes das angústias a minha alma.
30:9 Não me entregastes nas mãos do inimigo: * antes pusestes os meus pés num terreiro.
30:10 Tende piedade de mim, ó Senhor, porque estou aflito: * conturbados com ira estão meus olhos, minha alma e meu ventre.
30:11 Porque a minha vida se vai consumindo com a mágoa: * e meus anos em gemidos.
30:11 Com pobreza tem-se debilitado a minha força: * e os meus ossos estão abalados.
30:12 Mais que todos meus inimigos, tornei-me o escárnio, sobretudo para os meus vizinhos: * e o terror dos meus conhecidos.
30:12 Os que me viam, fugiam para longe de mim: * fui esquecido como um morto pelos seus corações.
30:13 Fiquei como um vaso quebrado: * porque no meio deles ouvi as injúrias de muitos.
30:14 Quando deliberavam juntos contra mim, * resolveram tirar-me a vida.
30:15 Eu, porém, esperei em Vós, ó Senhor: * disse: o meu Deus sois Vós, nas vossas mãos está o meu fado.
30:16 Livrai-me das mãos dos meus inimigos, * e dos que me perseguem.
30:17 Brilhe a claridade de vossa face sobre o vosso servo, salvai-me na vossa misericórdia: * Senhor, não seja confundido, porque Vos invoquei.
30:18 Os ímpios envergonhem-se e sejam conduzidos ao inferno: * mudos se tornem os lábios dolosos.
30:19 Que proferem contra o justo palavras de iniquidade: * com soberba e abuso.
30:20 Quão grande é, ó Senhor, a abundância de vossa doçura, * que tendes escondida para os que Vos temem!
30:20 Concedeste-la àqueles que em Vós esperam, * à vista dos filhos dos homens.
30:21 Escondê-los-eis ao abrigo de vossa face * contra as conturbações dos homens.
30:21 Defendê-los-eis no vosso tabernáculo * da contradição das línguas.
30:22 Bendito seja o Senhor: * usou maravilhosamente comigo a sua misericórdia numa cidade fortificada.
30:23 Eu, porém, disse no excesso do meu espírito: * fui expulso de ante vossos olhos.
30:23 Portanto ouvistes a voz da minha oração, * quando a Vós clamava.
30:24 Amai o Senhor, vós todos seus santos: * porque o Senhor requererá a verdade e severamente retribuirá os que com soberba procedem.
30:25 Portai-vos varonilmente, e fortaleça-se o vosso coração, * vós todos os que esperais no Senhor.
30:2 In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: * in justítia tua líbera me.
30:3 Inclína ad me aurem tuam, * accélera ut éruas me.
30:3 Esto mihi in Deum protectórem, et in domum refúgii: * ut salvum me fácias.
30:4 Quóniam fortitúdo mea, et refúgium meum es tu: * et propter nomen tuum dedúces me, et enútries me.
30:5 Edúces me de láqueo hoc, quem abscondérunt mihi: * quóniam tu es protéctor meus.
30:6 In manus tuas comméndo spíritum meum: * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.
30:7 Odísti observántes vanitátes, * supervácue.
30:7 Ego autem in Dómino sperávi: * exsultábo, et lætábor in misericórdia tua.
30:8 Quóniam respexísti humilitátem meam, * salvásti de necessitátibus ánimam meam.
30:9 Nec conclusísti me in mánibus inimíci: * statuísti in loco spatióso pedes meos.
30:10 Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor: * conturbátus est in ira óculus meus, ánima mea, et venter meus:
30:11 Quóniam defécit in dolóre vita mea: * et anni mei in gemítibus.
30:11 Infirmáta est in paupertáte virtus mea: * et ossa mea conturbáta sunt.
30:12 Super omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde: * et timor notis meis.
30:12 Qui vidébant me, foras fugérunt a me: * oblivióni datus sum, tamquam mórtuus a corde.
30:13 Factus sum tamquam vas pérditum: * quóniam audívi vituperatiónem multórum commorántium in circúitu.
30:14 In eo dum convenírent simul advérsum me, * accípere ánimam meam consiliáti sunt.
30:15 Ego autem in te sperávi, Dómine: * dixi: Deus meus es tu: in mánibus tuis sortes meæ.
30:16 Éripe me de manu inimicórum meórum, * et a persequéntibus me.
30:17 Illústra fáciem tuam super servum tuum, salvum me fac in misericórdia tua: * Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te.
30:18 Erubéscant ímpii, et deducántur in inférnum: * muta fiant lábia dolósa.
30:19 Quæ loquúntur advérsus justum iniquitátem: * in supérbia, et in abusióne.
30:20 Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.
30:20 Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.
30:21 Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum.
30:21 Próteges eos in tabernáculo tuo * a contradictióne linguárum.
30:22 Benedíctus Dóminus: * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.
30:23 Ego autem dixi in excéssu mentis meæ: * Projéctus sum a fácie oculórum tuórum.
30:23 Ídeo exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.
30:24 Dilígite Dóminum omnes sancti ejus: * quóniam veritátem requíret Dóminus, et retríbuet abundánter faciéntibus supérbiam.
30:25 Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Dilígite Dóminum, omnes sancti ejus, † quóniam veritátem requíret Dóminus.
Alegrai-vos no Senhor, * e exultai, ó justos, e gloriai-vos, vós todos os que sois rectos de coração.
Lætámini in Dómino, * et exsultáte justi, et gloriámini omnes recti corde.
Salmo 31 [8]
31:1 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades foram perdoadas: * e cujos pecados são cobertos.
31:2 Bem-aventurado o varão a quem o Senhor não imputou o pecado, * e cujo espírito é isento de dolo.
31:3 Porque me calei, os meus ossos envelheceram, * enquanto clamava todo o dia.
31:4 Porque a vossa mão se tornou pesada sobre mim de dia e de noite: * revolvia-me na minha miséria, enquanto a espinha se cravava.
31:5 Eu Vos manifestei o meu pecado: * e não ocultei a minha injustiça.
31:5 Disse: confessarei contra mim mesmo ao Senhor a minha injustiça: * e Vós perdoastes a impiedade do meu pecado.
31:6 Por isto orará a Vós todo o santo * no tempo oportuno.
31:6 E, na inundação das muitas águas, * estas não se aproximarão dele.
31:7 Vós sois o meu refúgio na tribulação que me cercou: * ó alegria minha, livrai-me dos que me cercam.
31:8 Inteligência dar-te-ei e ensinar-te-ei o caminho que deves seguir: * fixarei sobre ti os meus olhos.
31:9 Não queirais ser como o cavalo e o mulo, * que não têm entendimento.
31:9 Com o cabresto e o freio sujeitai as queixadas, * dos que não se aproximam de Vós.
31:10 Muitos flagelos esperam o pecador, * mas o que espera no Senhor será cercado de misericórdia.
31:11 Ó justos, alegrai-vos no Senhor e exultai-vos, * gloriai vós todos os que sois rectos de coração.
31:1 Beáti quorum remíssæ sunt iniquitátes: * et quorum tecta sunt peccáta.
31:2 Beátus vir, cui non imputávit Dóminus peccátum, * nec est in spíritu ejus dolus.
31:3 Quóniam tácui, inveteravérunt ossa mea, * dum clamárem tota die.
31:4 Quóniam die ac nocte graváta est super me manus tua: * convérsus sum in ærúmna mea, dum confígitur spina.
31:5 Delíctum meum cógnitum tibi feci: * et injustítiam meam non abscóndi.
31:5 Dixi: Confitébor advérsum me injustítiam meam Dómino: * et tu remisísti impietátem peccáti mei.
31:6 Pro hac orábit ad te omnis sanctus, * in témpore opportúno.
31:6 Verúmtamen in dilúvio aquárum multárum, * ad eum non approximábunt.
31:7 Tu es refúgium meum a tribulatióne, quæ circúmdedit me: * exsultátio mea, érue me a circumdántibus me.
31:8 Intelléctum tibi dabo, et ínstruam te in via hac, qua gradiéris: * firmábo super te óculos meos.
31:9 Nolíte fíeri sicut equus et mulus, * quibus non est intelléctus.
31:9 In camo et freno maxíllas eórum constrínge, * qui non appróximant ad te.
31:10 Multa flagélla peccatóris, * sperántem autem in Dómino misericórdia circúmdabit.
31:11 Lætámini in Dómino et exsultáte, justi, * et gloriámini, omnes recti corde.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Alegrai-vos no Senhor, e exultai, ó justos, e gloriai-vos, vós todos os que sois rectos de coração.
Lætámini in Dómino, et exsultáte justi, et gloriámini omnes recti corde.
Temei o Senhor, * todos seus santos, porque nada falta aos que O temem: eis que os olhos do Senhor estão sobre os justos, e seus ouvidos nas suas preces.
Timéte Dóminum * omnes Sancti ejus, quóniam nihil deest timéntibus eum: ecce óculi Dómini super justos, et aures ejus ad preces eórum.
Salmo 33 [9]
33:2 Bendirei o Senhor a toda a hora: * o seu louvor estará sempre na minha boca.
33:3 Minha alma louvar-se-á no Senhor: * ouçam-n’O os mansos e se alegrem.
33:4 Comigo engrandecei o Senhor: * e exaltemos juntos o seu nome.
33:5 Procurei o Senhor e Ele me ouviu: * e me livrou de todas minhas tribulações.
33:6 Aproximai-vos d’Ele e sereis iluminados: * e os vossos rostos não serão confundidos.
33:7 Este pobre clamou e o Senhor o ouviu: * e o salvou de todas suas tribulações.
33:8 O anjo do Senhor andará à volta dos que O temem: * e resgatá-los-á.
33:9 Provai e vede quão suave é o Senhor: * feliz o varão que n’Ele espera.
33:10 Temei o Senhor, todos seus santos: * porque não há indigência aos que O temem.
33:11 Os ricos tiveram necessidade e fome: * mas os que buscam o Senhor, não terão falta de bem algum.
33:12 Vinde, ó filhos, ouvi-me: * ensinar-vos-ei o temor do Senhor.
33:13 Quem é o homem que a vida quer: * e que dias felizes deseja ver?
33:14 Guarda a tua língua do mal: * e dolos não espalhem os teus lábios.
33:15 Desvia-te do mal e faz o bem: * busca a paz e persegue-a.
33:16 Os olhos do Senhor estão sobre os justos: * e seus ouvidos nas suas preces.
33:17 Contudo, o rosto do Senhor está sobre os que fazem o mal: * para apagar da terra a sua memória.
33:18 Clamaram os justos e o Senhor os ouviu: * e os salvou de todas suas tribulações.
33:19 O Senhor está perto daqueles que têm o coração atribulado: * e salvará os humildes de espírito.
33:20 Muitas são as tribulações dos justos: * e de todas elas livrá-los-á o Senhor.
33:21 O Senhor guarda todos os ossos deles: * e nem um só se quebrará.
33:22 A morte dos pecadores é péssima: * e castigados serão os que ao justo odeiam.
33:23 O Senhor resgatará as almas dos seus servos: * e nenhum dos que n’Ele esperam será castigado.
33:2 Benedícam Dóminum in omni témpore: * semper laus ejus in ore meo.
33:3 In Dómino laudábitur ánima mea: * áudiant mansuéti, et læténtur.
33:4 Magnificáte Dóminum mecum: * et exaltémus nomen ejus in idípsum.
33:5 Exquisívi Dóminum, et exaudívit me: * et ex ómnibus tribulatiónibus meis erípuit me.
33:6 Accédite ad eum, et illuminámini: * et fácies vestræ non confundéntur.
33:7 Iste pauper clamávit, et Dóminus exaudívit eum: * et de ómnibus tribulatiónibus ejus salvávit eum.
33:8 Immíttet Ángelus Dómini in circúitu timéntium eum: * et erípiet eos.
33:9 Gustáte, et vidéte quóniam suávis est Dóminus: * beátus vir, qui sperat in eo.
33:10 Timéte Dóminum, omnes sancti ejus: * quóniam non est inópia timéntibus eum.
33:11 Dívites eguérunt et esuriérunt: * inquiréntes autem Dóminum non minuéntur omni bono.
33:12 Veníte, fílii, audíte me: * timórem Dómini docébo vos.
33:13 Quis est homo qui vult vitam: * díligit dies vidére bonos?
33:14 Próhibe linguam tuam a malo: * et lábia tua ne loquántur dolum.
33:15 Divérte a malo, et fac bonum: * inquíre pacem, et perséquere eam.
33:16 Óculi Dómini super justos: * et aures ejus in preces eórum.
33:17 Vultus autem Dómini super faciéntes mala: * ut perdat de terra memóriam eórum.
33:18 Clamavérunt justi, et Dóminus exaudívit eos: * et ex ómnibus tribulatiónibus eórum liberávit eos.
33:19 Juxta est Dóminus iis, qui tribuláto sunt corde: * et húmiles spíritu salvábit.
33:20 Multæ tribulatiónes justórum: * et de ómnibus his liberábit eos Dóminus.
33:21 Custódit Dóminus ómnia ossa eórum: * unum ex his non conterétur.
33:22 Mors peccatórum péssima: * et qui odérunt justum, delínquent.
33:23 Rédimet Dóminus ánimas servórum suórum: * et non delínquent omnes qui sperant in eo.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Temei o Senhor, todos seus santos, porque nada falta aos que O temem: eis que os olhos do Senhor estão sobre os justos, e seus ouvidos nas suas preces.
Timéte Dóminum omnes Sancti ejus, quóniam nihil deest timéntibus eum: ecce óculi Dómini super justos, et aures ejus ad preces eórum.
Senhor, esperança dos Santos * e torre da sua fortaleza, destes uma herança aos que temem o vosso nome, e habitarão para sempre no vosso tabernáculo.
Dómine, spes Sanctórum * et turris fortitúdinis eórum, dedísti hereditátem timéntibus nomen tuum, et habitábunt in tabernáculo tuo in sǽcula.
Salmo 60 [10]
60:2 Ouvi, ó Deus, a minha súplica: * atendei à minha oração.
60:3 Dos confins da terra clamei a Vós: * quando o meu coração estava angustiado, numa rocha me erguestes.
60:4 Guiastes-me, pois Vos fizestes a minha esperança: * uma torre sólida contra o inimigo.
60:5 Habitarei para sempre no vosso tabernáculo: * abrigar-me-ei à sombra de vossas asas.
60:6 Porque Vós, Deus meu, ouvistes a minha oração: * destes uma herança aos que temem o vosso nome.
60:7 Acrescentareis dias aos dias do Rei: * os seus anos durarão de geração em geração.
60:8 Ele permanece eternamente na presença de Deus: * quem buscará a sua misericórdia e verdade?
60:9 Assim cantarei um salmo ao vosso nome pelos séculos dos séculos: * para cumprir sem cessar os meus votos.
60:2 Exáudi, Deus, deprecatiónem meam: * inténde oratióni meæ.
60:3 A fínibus terræ ad te clamávi: * dum anxiarétur cor meum, in petra exaltásti me.
60:4 Deduxísti me, quia factus es spes mea: * turris fortitúdinis a fácie inimíci.
60:5 Inhabitábo in tabernáculo tuo in sǽcula: * prótegar in velaménto alárum tuárum.
60:6 Quóniam tu, Deus meus, exaudísti oratiónem meam: * dedísti hereditátem timéntibus nomen tuum.
60:7 Dies super dies regis adícies: * annos ejus usque in diem generatiónis et generatiónis.
60:8 Pérmanet in ætérnum in conspéctu Dei: * misericórdiam et veritátem ejus quis requíret?
60:9 Sic psalmum dicam nómini tuo in sǽculum sǽculi: * ut reddam vota mea de die in diem.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Senhor, esperança dos Santos e torre da sua fortaleza, destes uma herança aos que temem o vosso nome, e habitarão para sempre no vosso tabernáculo.
Dómine, spes Sanctórum et turris fortitúdinis eórum, dedísti hereditátem timéntibus nomen tuum, et habitábunt in tabernáculo tuo in sǽcula.
Dómine, * Deus virtútum, beati omnes, qui sperant in te: † non privábis bonis eos, qui ámbulant in æquitáte: † in sǽcula sæculórum laudábunt te.
Salmo 83 [11]
83:2 Quão amáveis são os vossos tabernáculos, Senhor dos exércitos: * a minha alma suspira e desfalece pelos átrios do Senhor.
83:3 Meu coração e minha carne * regozijam-se no Deus vivo.
83:4 De facto, o passarinho acha casa para si: * e a rola um ninho para lá pôr os seus filhinhos.
83:4 Vossos altares, Senhor dos exércitos: * meu Rei e meu Deus.
83:5 Senhor, bem-aventurados os que moram na vossa casa: * pelos séculos dos séculos Vos louvarão.
83:6 Bem-aventurado o varão que de Vós espera auxílio: * preparou elevações no seu coração, neste vale de lágrimas, no lugar que destinou.
83:8 De facto, o legislador dar-lhe-á a sua bênção, caminhará de virtude em virtude: * será visto o Deus dos deuses em Sião.
83:9 Senhor, ó Deus dos exércitos, ouvi a minha oração: * prestai ouvidos, ó Deus de Jacob.
83:10 Ó Deus nosso protector, olhai para nós: * e ponde os olhos no rosto de vosso Cristo:
83:11 Pois é melhor um só dia nos vossos átrios, * que milhares.
83:11 Preferi ser o último na casa do meu Deus: * a morar nas tendas dos pecadores.
83:12 Pois Deus ama a misericórdia e a verdade: * o Senhor dará a graça e a glória.
83:13 Não privará de seus bens aqueles que andam na inocência: * ó Senhor dos exércitos, bem-aventurado o homem que em Vós espera.
83:2 Quam dilécta tabernácula tua, Dómine virtútum: * concupíscit, et déficit ánima mea in átria Dómini.
83:3 Cor meum, et caro mea * exsultavérunt in Deum vivum.
83:4 Étenim passer invénit sibi domum: * et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos.
83:4 Altária tua, Dómine virtútum: * Rex meus, et Deus meus.
83:5 Beáti, qui hábitant in domo tua, Dómine: * in sǽcula sæculórum laudábunt te.
83:6 Beátus vir, cujus est auxílium abs te: * ascensiónes in corde suo dispósuit, in valle lacrimárum in loco, quem pósuit.
83:8 Étenim benedictiónem dabit legislátor, ibunt de virtúte in virtútem: * vidébitur Deus deórum in Sion.
83:9 Dómine, Deus virtútum, exáudi oratiónem meam: * áuribus pércipe, Deus Jacob.
83:10 Protéctor noster, áspice, Deus: * et réspice in fáciem Christi tui:
83:11 Quia mélior est dies una in átriis tuis, * super míllia.
83:11 Elégi abjéctus esse in domo Dei mei: * magis quam habitáre in tabernáculis peccatórum.
83:12 Quia misericórdiam, et veritátem díligit Deus: * grátiam et glóriam dabit Dóminus.
83:13 Non privábit bonis eos, qui ámbulant in innocéntia: * Dómine virtútum, beátus homo, qui sperat in te.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Dómine, Deus virtútum, beati omnes, qui sperant in te: † non privábis bonis eos, qui ámbulant in æquitáte: † in sǽcula sæculórum laudábunt te.
Vós que amais o Senhor, * alegrai-vos no Senhor, e celebrai a memória da sua santidade.
Qui dilígitis Dóminum, * lætámini in Dómino, et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
Salmo 96 [12]
96:1 O Senhor é rei, a terra se exulte: * alegrem-se as muitas ilhas.
96:2 Nuvens e escuridão circuitam-n'O: * justiça e julgamento são os pilares do seu trono.
96:3 O fogo irá adiante d’Ele, * e abrasará em redor os seus inimigos.
96:4 Seus relâmpagos iluminaram todo o mundo: * viu-os a terra e tremeu.
96:5 Os montes fundiram-se como cera ante o Senhor: * ante o Senhor toda a terra.
96:6 Os céus anunciaram a sua justiça: * e todos os povos viram a sua glória.
96:7 Sejam confundidos todos os que adoram ídolos: * e os que nos seus simulacros se vangloriam.
96:7 Adorai o Senhor vós todos, ó seus anjos: * Sião ouviu-O e alegrou-se.
96:8 As filhas de Judá exultaram-se, * por causa de vossos juízos, ó Senhor:
96:9 Porque Vós sois o altíssimo Senhor sobre toda a terra: * exaltadíssimo sois sobre todos os deuses.
96:10 Vós que amais o Senhor, odiai o mal: * o Senhor guarda as almas dos seus santos, livrá-los-á da mão do pecador.
96:11 Nasceu a luz para os justos, * e alegria para os rectos de coração.
96:12 Alegrai-vos, ó justos, no Senhor: * e celebrai a memória da sua santidade.
96:1 Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.
96:2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus.
96:3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus.
96:4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.
96:5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.
96:6 Annuntiavérunt cæli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus.
96:7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.
96:7 Adoráte eum, omnes Ángeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion.
96:8 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua, Dómine:
96:9 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.
96:10 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.
96:11 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia.
96:12 Lætámini, justi, in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Vós que amais o Senhor, alegrai-vos no Senhor, e celebrai a memória da sua santidade.
Qui dilígitis Dóminum, lætámini in Dómino, et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
Exultem os justos na presença de Deus.
Exsúltent justi in conspéctu Dei.
E deleitem-se na alegria.
Et delecténtur in lætítia.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Ajude-nos a piedade e a misericórdia d’Aquele que, com o Pai e o Espírito Santo, vive e reina pelos séculos dos séculos.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Deus Pai omnipotente nos seja propício e clemente.
Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.
Amém.
Amen.
Leitura 5
Ex sancto Joánne Damascéno
In historia beati Josaphat, cap. 2. circa finem
Beáti isti ac ter beáti, ut qui Dei amóre flagrárunt, atque ob ipsíus caritátem ómnia pro níhilo duxérunt. Síquidem lácrimas profudérunt, diéque ac nocte in luctu versáti sunt, ut perpétuam consolatiónem adisceréntur: seípsos ultro depressérunt, ut illic in altum attolleréntur. Carnes suas fame ac siti et vigíllis confecérunt, ut illic paradísis delíciæ et exsultࢱtio Ipsos excíperent.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Sacerdótes Dei, benedícite Deum * Sancti et húmiles corde laudáte Deum.
Spíritus et ánimæ justárum, hymnum dícite Deo nostro.
Sancti et húmiles corde laudáte Deum.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Cristo nos dê as alegrias da vida perpétua.
Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.
Amém.
Amen.
Leitura 6
Spíritus Sancti tabernáculum per cordis puritátem exstitérunt, quemádmodum scriptum est: Inhabitábo in ipsis et inambulábo. Seípsis mundo crucifixérunt, ut ad Christi déxteram starent: lumbos suos in veritáte succinxérunt, atque in promptu semper lámpades habuérunt, immortális Sponsi advéntum expectántes. Nam, cum mentis óculis prǽditi essent, hórrendum illum diem semper prospiciébant, atque tum futurórum bonórum, tum futurórum bonórum, tum futúri supplícii contemplatiónem ita in corde defíxam gerébant, ut ab ipsa nunquam divelleréntur. Atque hic laboráre studuérunt, ut sempitérnæ glóriæ cómpotes essent: perturbatiónum expértes, non secus atque Angeli fuérunt, ac nunc cum illis, quorum vitam imitáti sunt, choréas agunt.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Isti sunt viri sancti, quos elégit Dóminus in caritáte non ficta, et dedit illis glóriam sempitérnam: * Quorum doctrína fulget Ecclésia, ut sole luna.
Sancti per fidem vicérunt regna: operáti sunt justítiam.
Quorum doctrína fulget Ecclésia, ut sole luna.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Acenda Deus nos nossos corações o fogo do seu amor.
Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.
Amém.
Amen.
Leitura 7
Beáti illi ac ter beáti, quóniam firmis mentis óculis præséntium rerum vanitátem, atque humánæ prosperitátis incertitúdinem et inconstántiam perspexérunt, eáque reíecta, sempitérna bona sibi ipsis condidérunt, ac vitam eam, quæ nunquam occídit, nec morte interrúmpitur, arripuérunt.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Tamquam aurum in fornáce probávit eléctos Dóminus, et quasi holocáusti hóstiam accépit illos: et in témpore erit respéctus illórum: * Quóniam donum et pax est eléctis Dei.
Qui confídunt in illum, intélligent veritátem, et fidéles in dilectióne acquiéscent illi.
Quóniam donum et pax est eléctis Dei.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
De todos os vícios e pecados nos absolva o poder da Santa Trindade.
A cunctis vítiis et peccátis absólvat nos virtus sanctæ Trinitátis.
Amém.
Amen.
Leitura 8
Hos ígitur admirándos et sanctos viros nos quoque indígni ac despicábiles imitári studémus. Verum eórum vitæ cæléstis fastígium mínime asséqimur, sed pro infirmitátis nostræ ac míseræ facultátis módulo eórum vitam exprímus; atque ipsórum hábitum gérimus, étiam sui ópera non assequámur. Etenim, divínam hanc professiónem, peccátum propulsáre, atque incorruptiónis per divínum baptísma nobis concéssæ sóciam et opitulatrícem esse, perspéctum habémus.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Propter testaméntum Dómini, et leges patérnas, Sancti Dei perstitérunt in amóre fraternitátis: * Quia unus fuit semper spíritus in eis, et una fides.
Ecce quam bonum et quam jucúndum habitáre fratres in unum.
Quia unus fuit semper spíritus in eis, et una fides.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Quia unus fuit semper spíritus in eis, et una fides.
Noturno III
Laudem dícite * Deo nostro omnes Sancti ejus: et qui timétis eum pusílli et magni: † quóniam regnávit Dóminus Deus noster omnípotens. † Gaudeámus, et exsultémus: et demus glóriam ei.
Cântico da Sabedoria [13]
Sap 3:1-6
3:1 Mas as almas dos justos estão na mão de Deus, * e não os tocará o tormento da morte.
3:2 Pareceram morrer aos olhos dos insensatos, * e a sua saída foi tida por aflição,
3:3 E o caminho em que de nós se apartaram, por extermínio; * mas eles estão em paz:
3:4 E ainda que diante dos homens tenham padecido tormentos, * a sua esperança está cheia de imortalidade.
3:5 Afligidos em pouco, em muito serão bem recompensados, * porque Deus os provou, e achou-os dignos de Si.
3:6 Como o ouro na fornalha os provou, e como hóstia de holocausto os recebeu, * e a seu tempo serão visitados.
3:1 Justórum autem ánimæ in manu Dei sunt, * et non tangent illos torméntum mortis.
3:2 Visi sunt óculis insipiéntium mori, * et æstimáta est afflíctio éxitus illórum,
3:3 Et quod a nobis est iter extermínium; * illi autem sunt in pace:
3:4 Etsi coram homínibus torménta passi sunt, * spes illórum immortalitáte plena est.
3:5 In paucis vexáti, in multis bene disponéntur, * quóniam Deus tentávit eos, et invénit illos dignos se.
3:6 Tamquam aurum in fornáce probávit illos, et quasi holocáusti hóstiam accépit illos, * et in témpore erit respéctus illórum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Cântico [14]
Sap 3:7-9
3:7 Brilharão os justos, * e como faíscas no canavial discorrerão.
3:8 Julgarão as nações, e dominarão os povos, * e o Senhor deles reinará para sempre.
3:9 Os que confiam nele entenderão a verdade, * e os fiéis no amor descansarão nele:
3:9 Porque o dom * e a paz são para os seus escolhidos.
3:7 Fulgébunt justi, * et tamquam scintíllæ in arundinéto discúrrent.
3:8 Judicábunt natiónes, et dominabúntur pópulis, * et regnábit Dóminus illórum in perpétuum.
3:9 Qui confídunt in illo, intélligent veritátem, * et fidéles in dilectióne acquiéscent illi:
3:9 Quóniam donum * et pax est eléctis ejus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Cântico [15]
Ibid. 10:17-21
10:17 Deu Deus aos justos a recompensa dos seus trabalhos, * e conduziu-os por um caminho maravilhoso:
10:17 E foi para eles abrigo durante o dia, * e luz de estrelas durante a noite;
10:18 Transportou-os através do mar Vermelho, * e fê-los passar por meio de muitas águas.
10:19 Mas aos seus inimigos submergiu-os no mar, * e tirou-os do profundo dos infernos.
10:20 Por isso os justos tomaram os despojos dos ímpios, * e cantaram, Senhor, o vosso santo nome,
10:21 E louvaram juntamente a vossa mão vitoriosa: porque a sabedoria abriu a boca dos mudos, * e tornou eloquentes as línguas das crianças.
10:17 Réddidit Deus justis mercédem labórum suórum, * et dedúxit illos in via mirábili:
10:17 Et fuit illis in velaménto diéi, * et in luce stellárum per noctem;
10:18 Tránstulit illos per mare Rubrum, * et transvéxit illos per aquam nímiam.
10:19 Inimícos autem illórum demérsit in mare, * et ab altitúdine inferórum edúxit illos.
10:20 Ideo justi tulérunt spólia impiórum, * et decantavérunt, Dómine, nomen sanctum tuum,
10:21 Et victrícem manum tuam laudavérunt páriter: quóniam sapiéntia apéruit os mutórum, * et línguas infántium fecit disértas.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Laudem dícite Deo nostro omnes Sancti ejus: et qui timétis eum pusílli et magni: † quóniam regnávit Dóminus Deus noster omnípotens. † Gaudeámus, et exsultémus: et demus glóriam ei.
Os justos, porém, viverão eternamente.
Justi autem in perpétuum vivent.
E junto do Senhor está a sua recompensa.
Et apud Dóminum est merces eórum.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Dos laços dos nossos pecados nos absolva o Senhor omnipotente e misericordioso.
A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
Amém.
Amen.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
A leitura do Evangelho seja para nós salvação e protecção.
Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.
Amém.
Amen.
Leitura 9
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum
Matt 19:27-29
In illo témpore: Dixit Petrus ad Jesum: Ecce nos relíquimus ómnia, et secúti sumus te: quid ergo erit nobis? Et réliqua.
Homilía sancti Bernárdi Abbátis
De Sermone sancti Bernardi Abbatis
Modo útique, fratres, audístis in Evangélio promitténtem Dóminum et dicéntem discípulis: Sedébitis super sedes, judicántes duódecim tribus Israël. Ecce quies sessiónis et honor judícii. Nam et ipse Dóminus ad hæc nóluit perveníre, nisi per humilitátem et labórem. Unde et morte turpíssima condemnátus est, interrogátus torméntis, et oppróbriis saturátus: útique ut inimícus induátur confusióne, ipse páriter et omnes, qui imitántur eum, et prætergrediúntur viam. Ipse est, o iníque, ipse est, qui sessúrus est in sede majestátis suæ símilis Altíssimo, et coaltíssimus ei. Hoc útique cogitavérunt Angeli sancti, qui, cadénte malígno, apostasíæ illíus non consensérunt, nobis relinquéntes exémplum, ut, quemádmodum ipsi elegérunt ministráre, sic et nos faciámus.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Abstérget Deus omnem lácrimam ab óculis Sanctórum: et jam non erit ámplius neque luctus, neque clamor, sed nec ullus dolor: * Quóniam prióra transiérunt.
Non esúrient, neque sítient ámplius, neque cadet super illos sol, neque ullus æstus.
Quóniam prióra transiérunt.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Abençoe-nos Aquele que vive e reina sem fim.
Ille nos benedícat, qui sine fine vivit et regnat.
Amém.
Amen.
Leitura 10
Qui enim labórem fúgiunt et honórem captant, illum se nóverint imitári, qui sessiónem altitudinémque quæsívit: et si non satis terret eos illíus culpa, térreat vel vindícta. Ad hæc vitánda prudéntiam nobis reliquérunt Sancti Dei, qui profécto sedébunt; ipsi, inquam, vermículi terræ judicántes sedébunt. Nescítis, ait Apóstolus, quia et Angelos judicábimus? Ipsi útique, qui ibant et flebant, mitténtes sémina sua, veniéntes autem vénient cum exsultatióne, portántes manípulos suos. Qui seminavérunt labórem et vilitátem, metent honórem páriter et quiétem. Pro confusiónem enim sua dúplici et labóre, in terra sua duplícia possidébunt. Unde et dicébat quidam: Vide humilitátem meam et labórem meum.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Sancti mei, qui in carne pósiti, certámen habuístis: * Mercédem labóris ego reddam vobis.
Veníte benedícti Patris mei, percípite regnum.
Mercédem labóris ego reddam vobis.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Aqueles cuja festa celebramos intercedam por nós junto do Senhor.
Quorum festum cólimus, ipsi intercédant pro nobis ad Dóminum.
Amém.
Amen.
Leitura 11
Non solum autem ipsa vita, sed et promíssio vitæ ætérnæ et expectátio justórum, lætítia est, et tanta lætítia, ut omne, quod concupíscitur, ei non váleat comparári. Hanc quoque prudéntiam nobis Apóstoli sancti seminavérunt, quando, recedéntibus his, qui sapiéntiam hujus mundi sequebántur, quæ stultítia est apud Deum, et prudéntiam carnis, quæ mortem operátur et inimíca est Deo; ipsi Dómino adhæsérunt. Mártyres vero maniféstum est fortitúdinem seminásse. Porro Confessóres sectáti sunt justítiam in omni vita sua. Hoc enim ínterest inter Mártyres et Confessóres, quod inter Petrum simul ómnia relinquéntem, et Abraham substántiam mundi in bonos usus expendéntem: sic enim illi consummáti in brevi explevérunt témpora multa; isti vero longa et multímoda traxére martýria. Vírgines sanctæ planum est, quia temperántiam seminavérunt, quæ sic libídinem calcavérunt.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Sint lumbi vestri præcíncti, et lucérnæ ardéntes in mánibus vestris: * Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.
Vigiláte ergo, quia nescítis qua hora Dóminus vester ventúrus sit.
Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
Amém.
Amen.
Leitura 12
Hac doctrína nos étiam ínstruit noster cæléstis pater, dux, magíster et légifer Benedíctus, et dírigit gressus nostros in viam pacis. Porro vitæ justítia omníno róborat et ánimat nos, ut tanto magis accendámur ad agénda quæ dócuit, quanto certi sumus eum non ália docuísse quam fécerit. Sermo quidem vivus et éfficax, exemplum óperis est, plúrimum fáciens suadíbile quod dícitur, dum monstrat factíbile quod suadétur. In hunc ergo modum sánctitas confórtat, pietátis infórmat, justítia confírmat. Quantæ enim pietátis fuit, quod non solum præséntibus prófuit, sed et pro futúris sollícitus fuit? Pascit vita, pascit doctrína, pascit intercessióne. Per quam incessánter adjúti, fructificáte et vos, caríssimi, quóniam in hoc pósiti estis, ut eátis et fructum afferátis. Imitémur et hunc; quóniam ad hoc venit, ut formam nbis tráderet, et viam demonstráret.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Córpora Sanctórum in pace sepúlta sunt, * Et nómina eórum vivent in generatiónem et generatiónem.
Sapiéntiam Sanctórum narrent pópuli, † et laudem eórum pronúntiet Ecclésia.
Et nómina eórum vivent in generatiónem et generatiónem.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Et nómina eórum vivent in generatiónem et generatiónem.
Te Deum
Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.
Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:
Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.
Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.
O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.
A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.
Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.
Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.
Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.
O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:
Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.
Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.
Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.
Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.
Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.
Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.
Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.
Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Continuação + do santo Evangelho segundo S. Mateus.
Sequéntia + sancti Evangélii secúndum Matthǽum
Mt 19:27-29
Glória a Vós Senhor
Glória tibi, Dómine.
Naquele tempo, disse Pedro a Jesus: «Eis que deixámos tudo e Vos seguimos. Que recompensa teremos por isso?». Jesus disse-lhes: «Em verdade vos digo: vós, que me seguistes, quando, no tempo da regeneração, o Filho do homem se sentar no trono da sua glória, também vos sentareis sobre doze tronos para julgar as doze tribos de Israel. Todo aquele que deixar a sua casa, ou os seus irmãos, ou os seus campos, ou o seu pai, ou a sua mãe, ou a sua mulher por causa do meu nome receberá o cêntuplo e possuirá a vida eterna».
In illo témpore: Dixit Petrus ad Jesum: Ecce, nos relíquimus ómnia, et secúti sumus te: quid ergo erit nobis? Jesus autem dixit illis: Amen, dico vobis, quod vos, qui secúti estis me, in regeneratióne, cum séderit Fílius hóminis in sede majestátis suæ, sedébitis et vos super sedes duódecim, judicántes duódecim tribus Israël. Et omnis, qui relíquerit domum, vel fratres, aut soróres, aut patrem, aut matrem, aut uxórem, aut fílios, aut agros, propter nomen meum, céntuplum accípiet, et vitam ætérnam possidébit.
Amen
A Vós convém o louvor, ✠ a Vós convém o hino: a Vós a glória, a Deus Pai, e ao Filho, com o Espírito Santo, pelos séculos dos séculos. Amém.
Te decet laus, ✠ te decet hymnus: tibi glória Deo Patri, et Fílio, cum Spíritu Sancto in sǽcula sæculórum. Amen.
Oração
do Próprio dos Santos
Oremos
Orémus.
Concéde, quǽsumus omnípotens Deus, ut ad meliórem vitam sanctórum Monachórum exémpla nos próvocent: † quátenus, quorum solémnia ágimus, * étiam actus imitémur.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Pule o resto dos Ofícios de 12 lições, a menos que reze Laudes separadamente. Nas festas Simplex e nos dias feriais (seja com três ou uma leitura) sempre se rezou o seguinte.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
«Pai Nosso» é dito todo silenciosamente.
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Textos do projeto Divinum Officium.