Ir para o texto

Breviário Romano

Divino Afflatu 1939

S. Gertrudis Virginis

Duplex

Tempora: Feria II infra Hebdomadam VI post Epiphaniam IV. Novembris

Outros breviários e ofícios votivos

Início

silenciosamente

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave, Maria, Cheia de graça, o Senhor é convosco; bendita sois Vós entre as mulheres, e bendito é o fruto do vosso ventre, Jesus. Santa Maria, Mãe de Deus, rogai por nós, pecadores, agora e na hora da nossa morte. Amém.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Creio em Deus, Pai todo-poderoso, Criador do Céu e da Terra; e em Jesus Cristo, seu único Filho, Nosso Senhor, que foi concebido pelo poder do Espírito Santo; nasceu da Virgem Maria; padeceu sob Pôncio Pilatos, foi crucificado, morto e sepultado; desceu à mansão dos mortos; ressuscitou ao terceiro dia; subiu aos Céus, onde está sentado à direita de Deus Pai todo-poderoso, de onde há-de vir a julgar os vivos e os mortos. Creio no Espírito Santo, na santa Igreja Católica; na comunhão dos Santos; na remissão dos pecados; na ressurreição da carne; na vida eterna. Amém.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Depois disso, com voz audível, o Versículo é dito:

Abri, Senhor, + os meus lábios.

Dómine, lábia + mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Deus, ✠ vinde em meu auxílio.

Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.

Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Aleluia.

Allelúja.

Invitatório

Antífona do Comum ou Festa

Ant.

Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Ant.

Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant.

Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant.

Veníte, adorémus.

Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant.

Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant.

Veníte, adorémus.

Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant.

Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Veníte, adorémus.

Ant.

Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hino

do Comum ou Festa

Vírginis Proles, Opiféxque Matris,

Virgo quem gessit, peperítque Virgo:

Vírginis festum cánimus beátæ,

Accipe votum.

Hujus orátu, Deus alme, nobis

Débitas pœnas scélerum remítte;

Ut tibi puro resonémus almum

Péctore carmen.

Sit decus Patri, genitǽque Proli,

Et tibi, compar utriúsque virtus,

Spíritus semper, Deus unus, omni

Témporis ævo.

Amen.

Salmos com leituras

Antífonas do Saltério do tempo correspondente

Noturno I

Ant.

O Senhor olhou do céu * para os filhos dos homens.

Dóminus de cælo * prospéxit super fílios hóminum.

Salmo 13 [1]

13:1 O insensato disse no seu coração: * não há Deus.

13:1 Corromperam-se e tornaram-se abomináveis nos seus desejos: * não há quem o bem faça, não há nem sequer um.

13:2 O Senhor olhou do céu para os filhos dos homens, * para ver se há quem tenha inteligência, ou busque a Deus.

13:3 Todos se extraviaram, todos se tornaram inúteis: * não há quem o bem faça, não há nem sequer um.

13:3 Sua garganta é um sepulcro aberto; com suas línguas urdem enganos, * debaixo dos seus lábios está o veneno de áspides.

13:3 Sua boca está cheia de maldição e de amargura: * os seus pés são velozes para derramar sangue.

13:3 Há tormento e desgraça nos seus caminhos e não conheceram o caminho da paz: * não há temor de Deus ante seus olhos.

13:4 Não terão porventura conhecimento todos os que obram a iniquidade, * os que devoram o meu povo como a um pão?

13:5 Não invocaram o Senhor, * ali tremeram de medo, onde não havia que temer.

13:6 Porque o Senhor está com a geração dos justos, confundistes os planos do pobre: * mas o Senhor é a sua esperança.

13:7 Quem enviará de Sião a salvação de Israel? * Quando o Senhor puser fim ao cativeiro do seu povo, exultará Jacob e alegrar-se-á Israel.

13:1 Dixit insípiens in corde suo: * non est Deus.

13:1 Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in stúdiis suis: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.

13:2 Dóminus de cælo prospéxit super fílios hóminum, * ut vídeat si est intéllegens, aut requírens Deum.

13:3 Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.

13:3 Sepúlcrum patens est guttur eórum: linguis suis dolóse agébant * venénum áspidum sub lábiis eórum.

13:3 Quorum os maledictióne et amaritúdine plenum est: * velóces pedes eórum ad effundéndum sánguinem.

13:3 Contrítio et infelícitas in viis eórum, et viam pacis non cognovérunt: * non est timor Dei ante óculos eórum.

13:4 Nonne cognóscent omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam sicut escam panis?

13:5 Dóminum non invocavérunt, * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor.

13:6 Quóniam Dóminus in generatióne justa est, consílium ínopis confudístis: * quóniam Dóminus spes ejus est.

13:7 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum avérterit Dóminus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O Senhor olhou do céu para os filhos dos homens.

Dóminus de cælo prospéxit super fílios hóminum.

Ant.

O que pratica a justiça * descansará no vosso santo monte, Senhor.

Qui operátur justítiam * requiéscet in monte sancto tuo, Dómine.

Salmo 14 [2]

14:1 Senhor, quem habitará no vosso tabernáculo? * Ou quem descansará no vosso santo monte?

14:2 O que vive sem mácula, * e pratica a justiça:

14:3 O que fala verdade no seu coração, * o que não forjou dolos com sua língua:

14:3 Nem mal fez ao seu próximo, * nem consentiu que seus próximos fossem desonrados.

14:4 Na sua apreciação considera o malvado como um nada, * mas honra os que temem o Senhor:

14:4 Faz juramento ao seu próximo e não o engana, * não empresta o seu dinheiro com usura, nem aceita subornos contra o inocente.

14:5 Quem procede assim: * jamais será abalado.

14:1 Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?

14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam:

14:3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:

14:3 Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.

14:4 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:

14:4 Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.

14:5 Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O que pratica a justiça descansará no vosso santo monte, Senhor.

Qui operátur justítiam requiéscet in monte sancto tuo, Dómine.

Ant.

Inclinai, Senhor, * para mim o vosso ouvido, e ouvi as minhas palavras.

Inclína, Dómine, * aurem tuam mihi, et exáudi verba mea.

Salmo 16 [3]

16:1 Ouvi, ó Senhor, a minha justiça: * atendei a minha súplica.

16:1 Chegue aos vossos ouvidos a minha oração, * não com lábios dolosos.

16:2 De vosso rosto benigno saia a minha sentença: * vejam vossos olhos a justiça.

16:3 Provastes o meu coração e o visitastes de noite: * no fogo me purificastes e não foi encontrada em mim iniquidade.

16:4 Para que minha boca não fale as obras dos homens: * por causa das palavras de vossos lábios, mantive caminhos penosos.

16:5 Firmai os meus passos nas vossas veredas: * para que meus pés não vacilem.

16:6 Eu clamei, porque me tendes ouvido, ó Deus: * inclinai para mim o vosso ouvido e ouvi as minhas palavras.

16:7 Manifestai as vossas maravilhosas misericórdias, * Vós que salvais aqueles que em Vós esperam.

16:8 Guardai-me dos que à vossa direita resistem, * como à menina do olho.

16:8 Protegei-me à sombra de vossas asas: * da face dos ímpios que me afligem.

16:9 Meus inimigos cercaram a minha alma, estão fechados nas suas entranhas: * a sua boca falou com soberba.

16:11 Lançaram-me fora e agora me cercam: * resolveram baixar os seus olhos para a terra.

16:12 Arrebataram-me como um leão preparado para a presa: * e como um jovem leão que habita esconderijos.

16:13 Levantai-Vos, ó Senhor, ide-lhe ao encontro e suplantai-o: * livrai a minha alma do ímpio, vossa espada dos inimigos de vossa mão.

16:14 Ó Senhor, separai-os ainda em vida dos poucos da terra: * o seu ventre está cheio de vossos tesouros.

16:14 Saturados estão de filhos: * e deixam o resto dos seus bens às suas crianças.

16:15 Eu, porém, comparecerei com justiça na vossa presença: * saciar-me-ei quando aparecer a vossa glória.

16:1 Exáudi, Dómine, justítiam meam: * inténde deprecatiónem meam.

16:1 Áuribus pércipe oratiónem meam, * non in lábiis dolósis.

16:2 De vultu tuo judícium meum pródeat: * óculi tui vídeant æquitátes.

16:3 Probásti cor meum, et visitásti nocte: * igne me examinásti, et non est invénta in me iníquitas.

16:4 Ut non loquátur os meum ópera hóminum: * propter verba labiórum tuórum ego custodívi vias duras.

16:5 Pérfice gressus meos in sémitis tuis: * ut non moveántur vestígia mea.

16:6 Ego clamávi, quóniam exaudísti me, Deus: * inclína aurem tuam mihi, et exáudi verba mea.

16:7 Mirífica misericórdias tuas, * qui salvos facis sperántes in te.

16:8 A resisténtibus déxteræ tuæ custódi me, * ut pupíllam óculi.

16:8 Sub umbra alárum tuárum prótege me: * a fácie impiórum qui me afflixérunt.

16:9 Inimíci mei ánimam meam circumdedérunt, ádipem suum conclusérunt: * os eórum locútum est supérbiam.

16:11 Proiciéntes me nunc circumdedérunt me: * óculos suos statuérunt declináre in terram.

16:12 Suscepérunt me sicut leo parátus ad prædam: * et sicut cátulus leónis hábitans in ábditis.

16:13 Exsúrge, Dómine, prǽveni eum, et supplánta eum: * éripe ánimam meam ab ímpio, frámeam tuam ab inimícis manus tuæ.

16:14 Dómine, a paucis de terra dívide eos in vita eórum: * de abscónditis tuis adimplétus est venter eórum.

16:14 Saturáti sunt fíliis: * et dimisérunt relíquias suas párvulis suis.

16:15 Ego autem in justítia apparébo conspéctui tuo: * satiábor cum apparúerit glória tua.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Inclinai, Senhor, para mim o vosso ouvido, e ouvi as minhas palavras.

Inclína, Dómine, aurem tuam mihi, et exáudi verba mea.

Manifestai, Senhor, as vossas maravilhosas misericórdias.

Mirífica Dómine misericórdias tuas.

Vós que salvais aqueles que em Vós esperam.

Qui salvos facis sperántes in te.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Ouvi, Senhor Jesus Cristo, as preces dos vossos servos, e tende misericórdia de nós: Vós que, com o Pai e o Espírito Santo, viveis e reinais pelos séculos dos séculos.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Com perpétua bênção nos abençoe o Pai eterno.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

Amém.

Amen.

Leitura 1

De Osée Prophéta

Osee 4:1-3

1 Audíte verbum Dómini, fílii Israël, quia judícium Dómino cum habitatóribus terræ: non est enim véritas, et non est misericórdia, et non est sciéntia Dei in terra.

2 Maledíctum, et mendácium, et homicídium, et furtum, et adultérium inundavérunt, et sanguis sánguinem tétigit.

3 Propter hoc lugébit terra, et infirmábitur omnis qui hábitat in ea, in béstia agri, et in vólucre cæli; sed et pisces maris congregabúntur.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Redémit pópulum suum et liberávit eum, et vénient et exsultábunt in monte Sion et gaudébunt de bonis Dómini super fruménto, vino et óleo, * Et ultra non esúrient.

Erítque ánima eórum quasi hortus irríguus.

Et ultra non esúrient.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Digne-Se o Filho Unigénito de Deus abençoar-nos e ajudar-nos.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

Amém.

Amen.

Leitura 2

Osee 4:4-6

4 Verúmtamen unusquísque non júdicet, et non arguátur vir: pópulus enim tuus sicut hi qui contradícunt sacerdóti.

5 Et córrues hódie, et córruet étiam prophéta tecum. Nocte tacére feci matrem tuam.

6 Contícuit pópulus meus, eo quod non habúerit sciéntiam: quia tu sciéntiam repulísti, repéllam te, ne sacerdótio fungáris mihi; et oblíta es legis Dei tui, oblivíscar filiórum tuórum et ego.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Angústiæ mihi sunt úndique, et quid éligam ignóro; * Mélius est mihi incídere in manus hóminum, quam derelínquere legem Dei mei.

Si enim hoc égero, mors mihi est; si autem non égero, non effúgiam manus vestras.

Mélius est mihi incídere in manus hóminum, quam derelínquere legem Dei mei.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

A graça do Espírito Santo ilumine os nossos sentidos e corações.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

Amém.

Amen.

Leitura 3

Osee 4:7-10

7 Secúndum multitúdinem eórum sic peccavérunt mihi: glóriam eórum in ignomíniam commutábo.

8 Peccáta pópuli mei cómedent, et ad iniquitátem eórum sublevábunt ánimas eórum.

9 Et erit sicut pópulus, sic sacérdos; et visitábo super eum vias ejus, et cogitatiónes ejus reddam ei.

10 Et cómedent, et non saturabúntur; fornicáti sunt, et non cessavérunt: quóniam Dóminum dereliquérunt in non custodiéndo.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Misit Dóminus Angelum suum et conclúsit ora leónum, * Et non contaminavérunt, quia coram eo injustítia invénta non est in me.

Misit Deus misericórdiam suam et veritátem suam: ánimam meam erípuit de médio catulórum leónum.

Et non contaminavérunt, quia coram eo injustítia invénta non est in me.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Et non contaminavérunt: quia coram eo injustítia invénta non est in me.

Noturno II

Ant.

Eu Vos amarei, * Senhor, minha fortaleza.

Díligam te, * Dómine, virtus mea.

Salmo 17(2-16b) [4]

17:2 Eu Vos amarei, ó Senhor, minha fortaleza: * o Senhor é o meu firmamento, o meu refúgio e o meu libertador.

17:3 Meu Deus é meu auxílio, * e n’Ele esperarei.

17:3 É o meu protector, a minha poderosa salvação * e o meu defensor.

17:4 Invocarei o Senhor, louvando-o, * e serei salvo dos meus inimigos.

17:5 Cercaram-me dores de morte, * e torrentes de iniquidade me conturbaram.

17:6 Dores de inferno me cercaram: * prenderam-me laços de morte.

17:7 Na minha tribulação invoquei o Senhor, * e clamei ao meu Deus.

17:7 Ele ouviu a minha voz do seu santo templo: * e o clamor, que elevei na sua presença, entrou nos seus ouvidos.

17:8 Comoveu-se a terra e tremeu: * os fundamentos dos montes estremeceram e abalaram-se, porque contra eles se indignou.

17:9 Subiu fumo por causa da sua ira e saiu fogo ardente do seu rosto: * carvões foram por Ele acesos.

17:10 Inclinou os céus e desceu: * e a névoa estava sob os seus pés.

17:11 Subiu sobre Querubins e voou: * voou sobre as asas dos ventos.

17:12 Fez das trevas o lugar do seu abrigo, à volta d’Ele a sua tenda: * águas tenebrosas nas nuvens do ar.

17:13 Diante do esplendor da sua presença, as nuvens passaram, * saraiva e carvões ardentes.

17:14 Dos céus trovejou o Senhor e o Altíssimo fez ouvir sua voz: * saraiva e carvões ardentes.

17:15 Enviou as suas setas e desbaratou-os: * multiplicou os relâmpagos e aterrou-os.

17:16 Apareceram as fontes das águas, * e ficaram descobertos os fundamentos da terra:

17:16 Devido às vossas ameaças, ó Senhor, * e ao sopro impetuoso de vossa ira.

17:2 Díligam te, Dómine, fortitúdo mea: * Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus.

17:3 Deus meus adjútor meus, * et sperábo in eum.

17:3 Protéctor meus, et cornu salútis meæ, * et suscéptor meus.

17:4 Laudans invocábo Dóminum: * et ab inimícis meis salvus ero.

17:5 Circumdedérunt me dolóres mortis: * et torréntes iniquitátis conturbavérunt me.

17:6 Dolóres inférni circumdedérunt me: * præoccupavérunt me láquei mortis.

17:7 In tribulatióne mea invocávi Dóminum, * et ad Deum meum clamávi.

17:7 Et exaudívit de templo sancto suo vocem meam: * et clamor meus in conspéctu ejus, introívit in aures ejus.

17:8 Commóta est, et contrémuit terra: * fundaménta móntium conturbáta sunt, et commóta sunt, quóniam irátus est eis.

17:9 Ascéndit fumus in ira ejus: et ignis a fácie ejus exársit: * carbónes succénsi sunt ab eo.

17:10 Inclinávit cælos, et descéndit: * et calígo sub pédibus ejus.

17:11 Et ascéndit super Chérubim, et volávit: * volávit super pennas ventórum.

17:12 Et pósuit ténebras latíbulum suum, in circúitu ejus tabernáculum ejus: * tenebrósa aqua in núbibus áëris.

17:13 Præ fulgóre in conspéctu ejus nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.

17:14 Et intónuit de cælo Dóminus, et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.

17:15 Et misit sagíttas suas, et dissipávit eos: * fúlgura multiplicávit, et conturbávit eos.

17:16 Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum:

17:16 Ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Eu Vos amarei, Senhor, minha fortaleza.

Díligam te, Dómine, virtus mea.

Ant.

O Senhor retribuir-me-á * segundo a minha justiça.

Retríbuet mihi Dóminus * secúndum justítiam meam.

Salmo 17(17-35) [5]

17:17 Estendeu do alto a sua mão e tomou-me: * e retirou-me de muitas águas.

17:18 Livrou-me dos meus fortíssimos inimigos e dos que me odiavam: * porque eram fortíssimos para mim.

17:19 Eles me impediram no dia do meu tormento: * e o Senhor fez-se meu protector.

17:20 Retirou-me e pôs-me ao largo: * salvou-me, porque lhe era querido.

17:21 O Senhor retribuir-me-á segundo a minha justiça: * e recompensar-me-á segundo a pureza das minhas mãos:

17:22 Pois guardei os caminhos do Senhor, * e não procedi impiamente contra o meu Deus.

17:23 Porque todos seus juízos estão ante mim: * e porque não repeli de mim as suas justiças.

17:24 Conservar-me-ei sem mácula diante d’Ele: * e guardar-me-ei da minha iniquidade.

17:25 O Senhor retribuir-me-á segundo a minha justiça: * e segundo a pureza das minhas mãos ante seus olhos.

17:26 Sereis santo com o santo, * e com o homem inocente sereis inocente:

17:27 Com o eleito, eleito sereis: * com o perverso sereis perverso.

17:28 Porque salvareis o povo humilde: * e humilhareis os olhos dos soberbos.

17:29 Visto que Vós, ó Senhor, iluminais a minha candeia: * esclarecei, meu Deus, as minhas trevas.

17:30 Porque por Vós sairei livre da tentação, * e com meu Deus passarei a muralha.

17:31 Sem mácula é o caminho do meu Deus, as palavras do Senhor são examinadas no fogo: * é o protector de todos os que esperam n’Ele.

17:32 Porque, quem é Deus senão o Senhor? * Ou que deus há para além do nosso Deus?

17:33 O Deus que me revestiu de força: * e fez com que o meu caminho fosse imaculado.

17:34 Que fez os meus pés como os dos veados, * e me estabeleceu sobre lugares altos.

17:35 Que adestra as minhas mãos para a luta: * e fizestes dos meus braços como um arco de bronze.

17:17 Misit de summo, et accépit me: * et assúmpsit me de aquis multis.

17:18 Erípuit me de inimícis meis fortíssimis, et ab his qui odérunt me: * quóniam confortáti sunt super me.

17:19 Prævenérunt me in die afflictiónis meæ: * et factus est Dóminus protéctor meus.

17:20 Et edúxit me in latitúdinem: * salvum me fecit, quóniam vóluit me.

17:21 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum retríbuet mihi:

17:22 Quia custodívi vias Dómini, * nec ímpie gessi a Deo meo.

17:23 Quóniam ómnia judícia ejus in conspéctu meo: * et justítias ejus non répuli a me.

17:24 Et ero immaculátus cum eo: * et observábo me ab iniquitáte mea.

17:25 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum ejus.

17:26 Cum sancto sanctus eris, * et cum viro innocénte ínnocens eris:

17:27 Et cum elécto eléctus eris: * et cum pervérso pervertéris.

17:28 Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies: * et óculos superbórum humiliábis.

17:29 Quóniam tu illúminas lucérnam meam, Dómine: * Deus meus, illúmina ténebras meas.

17:30 Quóniam in te erípiar a tentatióne, * et in Deo meo transgrédiar murum.

17:31 Deus meus, impollúta via ejus: elóquia Dómini igne examináta: * protéctor est ómnium sperántium in se.

17:32 Quóniam quis Deus præter Dóminum? * aut quis Deus præter Deum nostrum?

17:33 Deus, qui præcínxit me virtúte: * et pósuit immaculátam viam meam.

17:34 Qui perfécit pedes meos tamquam cervórum, * et super excélsa státuens me.

17:35 Qui docet manus meas ad prǽlium: * et posuísti, ut arcum ǽreum, brácchia mea.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O Senhor retribuir-me-á segundo a minha justiça.

Retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam.

Ant.

Vive o Senhor, * e seja bendito o Deus da minha salvação.

Vivit Dóminus * et benedíctus Deus salútis meæ.

Salmo 17(36a-51) [6]

17:36 Destes-me a vossa protecção para me salvar: * e a vossa direita me susteve:

17:36 Vossa disciplina corrigiu-me até ao fim: * e essa vossa mesma disciplina ensinar-me-á.

17:37 Abristes o caminho sob os meus passos: * e os meus pés não se enfraqueceram:

17:38 Perseguirei os meus inimigos e apanhá-los-ei: * e não recuarei até que eles acabem.

17:39 Quebrar-lhes-ei as forças, não conseguirão manter-se em pé: * cairão debaixo dos meus pés.

17:40 Porque me guarnecestes de força para a guerra: * e suplantastes os insurgentes debaixo de mim.

17:41 Fizestes os meus inimigos voltarem-me as costas, * e aniquilastes os que me odiavam.

17:42 Gritaram e não havia quem os salvasse para o Senhor: * e Ele não os ouviu.

17:43 Vencê-los-ei como o pó atirado ao vento: * esmagá-los-ei como à lama das ruas.

17:44 Livrar-me-eis das contradições do povo: * estabelecer-me-eis chefe das gentes.

17:45 Um povo que não conhecia me serviu: * ao ouvir a minha voz, foi-me obediente.

17:46 Mentiram-me os filhos alheios, * os filhos alheios envelheceram e claudicaram dos seus caminhos.

17:47 Vive o Senhor e seja bendito o meu Deus: * e seja exaltado o Deus da minha salvação!

17:48 Deus, que me vingais e que sujeitais os povos debaixo de mim: * que me livrais dos meus inimigos enfurecidos.

17:49 Elevar-me-eis acima dos que se insurgem contra mim: * livrar-me-eis do homem iníquo.

17:50 Por isso eu, ó Senhor, Vos louvarei entre as nações: * e cantarei um salmo ao vosso nome.

17:51 Dando ao seu Rei grandes vitórias, mostrando misericórdia a David seu Ungido: * e com sua descendência por todos os séculos.

17:36 Et dedísti mihi protectiónem salútis tuæ: * et déxtera tua suscépit me:

17:36 Et disciplína tua corréxit me in finem: * et disciplína tua ipsa me docébit.

17:37 Dilatásti gressus meos subtus me: * et non sunt infirmáta vestígia mea:

17:38 Pérsequar inimícos meos et comprehéndam illos: * et non convértar, donec defíciant.

17:39 Confríngam illos, nec póterunt stare: * cadent subtus pedes meos.

17:40 Et præcinxísti me virtúte ad bellum: * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.

17:41 Et inimícos meos dedísti mihi dorsum, * et odiéntes me disperdidísti.

17:42 Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret ad Dóminum: * nec exaudívit eos.

17:43 Et commínuam eos, ut púlverem ante fáciem venti: * ut lutum plateárum delébo eos.

17:44 Erípies me de contradictiónibus pópuli: * constítues me in caput géntium.

17:45 Pópulus quem non cognóvi servívit mihi: * in audítu auris obedívit mihi.

17:46 Fílii aliéni mentíti sunt mihi, * fílii aliéni inveteráti sunt, et claudicavérunt a sémitis suis.

17:47 Vivit Dóminus, et benedíctus Deus meus: * et exaltétur Deus salútis meæ.

17:48 Deus, qui das vindíctas mihi, et subdis pópulos sub me: * liberátor meus de inimícis meis iracúndis.

17:49 Et ab insurgéntibus in me exaltábis me: * a viro iníquo erípies me.

17:50 Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine: * et nómini tuo psalmum dicam.

17:51 Magníficans salútes Regis ejus, et fáciens misericórdiam Christo suo David: * et sémini ejus usque in sǽculum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Vive o Senhor, e seja bendito o Deus da minha salvação.

Vivit Dóminus et benedíctus Deus salútis meæ.

Eu Vos louvarei, Senhor, entre as nações.

Confitébor tibi in natiónibus, Dómine.

E cantarei um salmo ao vosso nome.

Et nómini tuo psalmum dicam.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Ajude-nos a piedade e a misericórdia d’Aquele que, com o Pai e o Espírito Santo, vive e reina pelos séculos dos séculos.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Deus Pai omnipotente nos seja propício e clemente.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

Amém.

Amen.

Leitura 4

Gertrúdis, Islébii in Saxónia nobili genere nata, quinquénnis in monastério Rodardénsi, ordinis sancti Benedicti, virginitátem suam ac seipsam Jesu Christo óbtulit. Quo ex témpore a mundanis rebus prorsus aliena, virtútique sedulo intenta, cæléstis vitæ genus instituit. Ad humaniórum litterárum notítiam, rerum divinárum cognitiónem adjunxit; quarum meditatióne vehementius ad virtútem incensa, brevi christianam perfectiónem adepta est. De Christo ejusque vitæ mystériis sæpenúmero pio cum animi sensu loquebátur, unamque Dei glóriam cogitans, ad illam vota sua ómnia et actiónes referebat. Quamvis autem multis exímiis natúræ et gratiæ donis a Deo aucta esset, ita tamen sibi ipsa vilescebat, ut, inter præcipua divinæ bonitátis miracula, hoc item memoráret, quod se indigníssimam misericorditer sustinéret.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam: * Et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.

Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde, et regna.

Et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Cristo nos dê as alegrias da vida perpétua.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

Amém.

Amen.

Leitura 5

Trigesimum ætátis annum agens, primum Rodardénsis monasterii, ubi religiosam vitam est professa, deínde Elpediáni præses electa, quadragínta annórum spátio, ea caritate, prudéntia, et regularis disciplinæ studio munus obívit, ut cœnobium religiosæ perfectiónis domicílium viderétur. Utrobíque vero, licet esset ómnium mater et magistra, ómnium tamen minima haberi volebat, ac demissióne pari ministram se exhibebat. Quo liberius Deo vacaret, vigiliis, abstinéntia aliisque cruciátibus corpus afflixit; semperque sui símilis, morum innocéntiam, mansuetúdinem ac patiéntiam prætulit singularem. Proximórum salúti omni ope studuit, piæque curæ copiósum fructum rétulit. Divini amoris vi frequéntes patiebátur éxstases, altissimǽque contemplatiónis et divinæ uniónis donum obtinuit.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem: * Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.

Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam.

Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Acenda Deus nos nossos corações o fogo do seu amor.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

Amém.

Amen.

Leitura 6

Ut meritum acceptíssimæ sibi sponsæ Christus osténderet, in corde Gertrudis jucundam sibi esse mansiónem testátus est. Deiparam Vírginem, véluti matrem et curatricem a Jesu acceptam, pietáte præcipua prosequebátur, ab eáque multa accépit beneficia. Erga diviníssimum Eucharistiæ sacraméntum et passiónem Dómini tanto amóre cum grati animi sensu afficiebátur, ut intérdum ubéribus lácrimis perfunderétur. Justórum ánimas, piacularibus flammis addictas, quotidiánis subsidiis et precibus juvábat. Multa ad confovéndam pietátem scripsit. Divinárum étiam revelatiónum et prophetíæ dono cláruit. Dénique, flagrantíssimo Dei amóre potius quam morbo languéscens, anno Dómini millesimo ducentésimo nonagesimo secundo vita decessit. Miraculis vivens et post mortem a Deo illustráta est.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Afferéntur Regi vírgines post eam, próximæ ejus; * Afferéntur tibi in lætítia et exsultatióne.

Spécie tua et pulchritúdine tua; inténde, próspere procéde, et regna.

Afferéntur tibi in lætítia et exsultatióne.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Afferéntur tibi in lætítia et exsultatióne.

Noturno III

Ant.

O Senhor te ouça * no dia da tribulação. ‡

Exáudiat te * Dóminus in die tribulatiónis. ‡

Salmo 19 [7]

19:2 O Senhor te ouça no dia da tribulação: * ‡ o nome de Deus de Jacob te proteja.

19:3 Envie-te auxílio do seu santuário: * e de Sião te proteja.

19:4 Tenha presentes todos teus sacrifícios: * e o teu holocausto Lhe seja agradável.

19:5 Ele te dê segundo o teu coração: * e cumpra todos teus planos.

19:6 Alegrar-nos-emos na tua salvação: * e em nome do nosso Deus seremos engrandecidos.

19:7 Satisfaça o Senhor todas as tuas petições: * pois sei agora que o Senhor salvou o seu Ungido.

19:7 Ele ouvi-lo-á do céu, sua santa morada: * em sua poderosa direita está a salvação.

19:8 Uns confiam nos carros, outros nos cavalos: * nós, porém, invocaremos o nome do Senhor nosso Deus.

19:9 Eles ficaram atados e caíram: * mas nós nos levantámos e ficámos de pé.

19:10 Ó Senhor, salvai o rei: * e ouvi-nos no dia em que Vos invocarmos.

19:2 Exáudiat te Dóminus in die tribulatiónis: * ‡ prótegat te nomen Dei Jacob.

19:3 Mittat tibi auxílium de sancto: * et de Sion tueátur te.

19:4 Memor sit omnis sacrifícii tui: * et holocáustum tuum pingue fiat.

19:5 Tríbuat tibi secúndum cor tuum: * et omne consílium tuum confírmet.

19:6 Lætábimur in salutári tuo: * et in nómine Dei nostri magnificábimur.

19:7 Ímpleat Dóminus omnes petitiónes tuas: * nunc cognóvi quóniam salvum fecit Dóminus Christum suum.

19:7 Exáudiet illum de cælo sancto suo: * in potentátibus salus déxteræ ejus.

19:8 Hi in cúrribus, et hi in equis: * nos autem in nómine Dómini, Dei nostri invocábimus.

19:9 Ipsi obligáti sunt, et cecidérunt: * nos autem surréximus et erécti sumus.

19:10 Dómine, salvum fac regem: * et exáudi nos in die, qua invocavérimus te.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O Senhor te ouça no dia da tribulação.

Exáudiat te Dóminus in die tribulatiónis.

Ant.

Senhor, * o rei alegrar-se-á na vossa fortaleza. ‡

Dómine, * in virtúte tua lætábitur rex. ‡

Salmo 20 [8]

20:2 Senhor, o rei alegrar-se-á na vossa fortaleza: * ‡ e muito regozijará na vossa salvação.

20:3 Satisfizestes-lhe os anseios do coração: * e não defraudastes os pedidos de seus lábios.

20:4 Porque o prevenistes com bênçãos de doçura: * cingistes a sua cabeça com uma coroa de pedras preciosas.

20:5 Vida Vos pediu: * e concedestes-lhe largos dias pelos séculos dos séculos.

20:6 Grande é a sua glória, devido à salvação que lhe destes: * glória e grande esplendor poreis sobre ele.

20:7 Porque dele fareis uma fonte de bênçãos perpétuas: * enchê-lo-eis de alegria, mostrando-lhe o vosso rosto.

20:8 Porque o rei no Senhor espera: * e a misericórdia do Altíssimo torná-lo-á inabalável.

20:9 Caia a vossa mão sobre todos vossos inimigos: * caia a vossa direita sobre todos os que Vos aborrecem.

20:10 Pô-los-eis em fornalha acesa ao mostrar-lhes vosso rosto: * o Senhor na sua ira conturbá-los-á e o fogo devorá-los-á.

20:11 Exterminareis o seu fruto da terra: * e a sua descendência de entre os filhos dos homens.

20:12 Porque urdiram contra Vós males: * formaram planos que não puderam estabelecer.

20:13 Vós, porém, os poreis em fuga: * nos vossos resquícios preparareis o rosto deles.

20:14 Exaltai-Vos, ó Senhor, no vosso poder: * nós cantaremos e louvaremos as vossas maravilhas.

20:2 Dómine, in virtúte tua lætábitur rex: * ‡ et super salutáre tuum exsultábit veheménter.

20:3 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.

20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.

20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.

20:6 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.

20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo.

20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.

20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.

20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.

20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.

20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.

20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.

20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Senhor, o rei alegrar-se-á na vossa fortaleza.

Dómine, in virtúte tua lætábitur rex.

‡

Ant.

Eu Vos glorificarei, * Senhor, porque me recebestes.

Exaltábo te, * Dómine, quóniam suscepísti me. ‡

Salmo 29 [9]

29:2 Eu Vos glorificarei, ó Senhor, porque me recebestes: * nem permitistes que meus inimigos se alegrassem à minha custa.

29:3 Ó Senhor meu Deus, clamei a Vós, * e me sarastes.

29:4 Senhor, tirastes do inferno a minha alma: * pusestes-me a salvo dos que descem à cova.

29:5 Cantai ao Senhor, ó seus santos: * e celebrai a sua santa memória.

29:6 Porque a ira está na sua indignação: * e a vida na sua boa vontade.

29:6 De tarde estaremos em lágrimas: * e de manhã em alegria.

29:7 Eu, porém, disse na minha abundância: * jamais mudarei.

29:8 Senhor, por vossa vontade, * destes força ao meu decoro.

29:8 Afastastes de mim a vossa face, * e fiquei conturbado.

29:9 A Vós, ó Senhor, clamarei: * e ao meu Deus implorarei.

29:10 Que utilidade haverá na minha morte, * enquanto à corrupção descer?

29:10 Porventura o pó professar-Vos-á * ou anunciará a vossa verdade?

29:11 O Senhor me ouviu e teve misericórdia de mim: * o Senhor fez-se meu auxílio.

29:12 O meu pranto convertestes em júbilo: * rasgastes o meu luto e me cercastes de alegria:

29:13 Para que a minha glória Vos cante e não me abale: * ó Senhor meu Deus, Vos louvarei eternamente.

29:2 Exaltábo te, Dómine, quóniam suscepísti me: * ‡ nec delectásti inimícos meos super me.

29:3 Dómine, Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me.

29:4 Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam: * salvásti me a descendéntibus in lacum.

29:5 Psállite Dómino, sancti ejus: * et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.

29:6 Quóniam ira in indignatióne ejus: * et vita in voluntáte ejus.

29:6 Ad vésperum demorábitur fletus: * et ad matutínum lætítia.

29:7 Ego autem dixi in abundántia mea: * Non movébor in ætérnum.

29:8 Dómine, in voluntáte tua, * præstitísti decóri meo virtútem.

29:8 Avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.

29:9 Ad te, Dómine, clamábo: * et ad Deum meum deprecábor.

29:10 Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?

29:10 Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiábit veritátem tuam?

29:11 Audívit Dóminus, et misértus est mei: * Dóminus factus est adjútor meus.

29:12 Convertísti planctum meum in gáudium mihi: * conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia:

29:13 Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar: * Dómine, Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Eu Vos glorificarei, Senhor, porque me recebestes.

Exaltábo te, Dómine, quóniam suscepísti me.

Cantai ao Senhor, ó seus santos.

Psállite Dómino sancti ejus.

E celebrai a sua santa memória.

Et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Dos laços dos nossos pecados nos absolva o Senhor omnipotente e misericordioso.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

Amém.

Amen.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

A leitura do Evangelho seja para nós salvação e protecção.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

Amém.

Amen.

Leitura 7

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Matt 25:1-13

In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis parábolam hanc: Símile erit regnum cælórum decem virgínibus, quæ, accipiéntes lámpades suas, exiérunt óbviam sponso et sponsæ. Et réliqua.

Homilía sancti Gregórii Papæ

Homilía 12 in Evangelia

Sæpe vos, fratres caríssimi, admóneo prava ópera fúgere, mundi hujus inquinaménta devitáre, sed hodiérna sancti Evangélii lectióne compéllor dícere, ut, et bona, quæ ágitis, cum magna cautéla teneátis; ne per hoc, quod a vobis rectum géritur, favor aut grátia humána requirátur; ne appetítus laudis subrépat, et, quod foris osténditur, intus a mercéde vacuétur. Ecce enim Redemptóris voce decem vírgines, et omnes dicúntur vírgines, et tamen intra beatitúdinis jánuam non omnes sunt recéptæ; quia eárum quædam, dum de virginitáte sua glóriam foris éxpetunt, in vasis suis óleum habére noluérunt.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Hæc est Virgo sápiens, quam Dóminus vigilántem invénit, quæ accéptis lampádibus sumpsit secum óleum: * Et veniénte Dómino, introívit cum eo ad núptias.

Média nocte clamor factus est: Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.

Et veniénte Dómino, introívit cum eo ad núptias.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

Aquela cuja festa celebramos interceda por nós junto do Senhor.

Cujus festum cólimus, ipsa intercédat pro nobis ad Dóminum.

Amém.

Amen.

Leitura 8

Sed prius quæréndum nobis est quid sit regnum cælórum, aut cur decem virgínibus comparétur, quæ étiam vírgines prudéntes et fátuæ dicántur. Dum enim cælórum regnum constat quia reprobórum nullus ingréditur, étiam fátuis virgínibus cur símile esse perhibétur? Sed sciéndum nobis est quod sæpe in sacro elóquio regnum cælórum præséntis témporis Ecclésia dícitur. De quo álio in loco Dóminus dicit: Mittet Fílius hóminis Ángelos suos, et cólligent de regno ejus ómnia scándala. Neque enim in illo regno beatitúdinis, in quo pax summa est, inveníri scándala póterunt, quæ colligántur.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Média nocte clamor factus est: * Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.

Prudéntes vírgines, aptáte vestras lámpades.

Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.

Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Jube, domne, benedícere.

Bênção.

À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

Amém.

Amen.

Leitura 9

In quinque autem córporis sénsibus unusquísque subsístit; geminátus autem quinárius denárium pérficit. Et, quia ex utróque sexu fidélium multitúdo collígitur, sancta Ecclésia decem virgínibus símilis esse denuntiátur. In qua quia mali cum bonis et réprobi cum eléctis admíxti sunt, recte símilis virgínibus prudéntibus et fátuis esse perhibétur. Sunt namque pleríque continéntes, qui ab appetítu se exterióri custódiunt et spe ad interióra rapiúntur, carnem mácerant, et toto desidério ad supérnam pátriam anhélant, ætérna prǽmia éxpetunt, pro labóribus suis recípere laudes humánas nolunt. Hi nimírum glóriam suam non in ore hóminum ponunt, sed intra consciéntiam cóntegunt. Et sunt pleríque, qui corpus per abstinéntiam afflígunt, sed de ipsa sua abstinéntia humános favóres éxpetunt.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Te Deum

Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.

Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:

Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.

Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.

O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.

A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.

Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.

Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.

Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.

O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:

Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.

Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.

Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.

Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.

Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.

Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.

Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.

Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.

Oração

do Próprio dos Santos

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Oremos

Orémus.

Ó Deus, que para Vós preparastes uma morada agradável no coração da B. Virgem Gertrudes, atendendo aos seus méritos e intercessão, apagai misericordiosamente as máculas do nosso coração e concedei-nos o gozo da sua companhia.

Deus, qui in corde beátæ Gertrúdis Vírginis jucúndam tibi mansiónem præparásti: ipsíus méritis et intercessióne; cordis nostri máculas cleménter abstérge, et ejúsdem tríbue gaudére consórtio.

Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Conclusão

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Bendigamos o Senhor.

Benedicámus Dómino.

Graças a Deus.

Deo grátias.

E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.

Amém.

Amen.

«Pai Nosso» é dito todo silenciosamente.

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Textos do projeto Divinum Officium.