Breviário Monástico
N. Senhora aos Sábados
N. Senhora aos Sábados
Memória sabatina de N. Senhora
Outros breviários e ofícios votivos
Início
Abri, Senhor, + os meus lábios.
Dómine, lábia + mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Abri, Senhor, os meus lábios.
Dómine, lábia mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Abri, Senhor, os meus lábios.
Dómine, lábia mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Salmo 3 [0]
3:2 Senhor, porque tantos são os que me atribulam? * Muitos se insurgem contra mim.
3:3 Muitos dizem à minha alma: * não há salvação para ele no seu Deus.
3:4 Vós, porém, Senhor, sois o meu protector, * minha glória e exaltais a minha cabeça.
3:5 Com minha voz ao Senhor clamei: * e Ele me ouviu do seu santo monte.
3:6 Deitei-me para descansar e adormeci: * e levantei-me, pois me acolheu o Senhor.
3:7 Não temerei milhares de pessoas me cercando: * levantai-Vos, ó Senhor, salvai-me, ó Deus meu!
3:8 Porque Vós tendes ferido todos os que sem causa me perseguem: * quebrastes os dentes dos pecadores.
3:9 A salvação é do Senhor: * e a vossa bênção está sobre o vosso povo.
3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo eius.
3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.
3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.
3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Invitatório
Antífona Votiva
Ave, Maria, cheia de graça, * o Senhor é convosco.
Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.
Ave, Maria, cheia de graça, * o Senhor é convosco.
Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.
Ave Maria ... allel. Modo I
Liber antiphonarius, 1960, p. [139] · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Ave, Maria, cheia de graça, * o Senhor é convosco.
Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.
Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.
Ave, Maria, cheia de graça, * o Senhor é convosco.
Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.
Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
o Senhor é convosco.
Dóminus tecum.
Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.
Ave, Maria, cheia de graça, * o Senhor é convosco.
Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.
Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.
Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
o Senhor é convosco.
Dóminus tecum.
Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Ave, Maria, cheia de graça, * o Senhor é convosco.
Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
o Senhor é convosco.
Dóminus tecum.
Ave, Maria, cheia de graça, * o Senhor é convosco.
Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.
Hino
Votiva
Quem terra, pontus, ǽthera
Colunt, adórant, prædicant,
Trinam regéntem máchinam,
Claustrum Maríæ bájulat.
Quem terra, pontus, ǽthera
Colunt, adórant, prædicant,
Trinam regéntem máchinam,
Claustrum Maríæ báiulat.
Cui luna, sol, et ómnia
Desérviunt per témpora,
Perfúsa cæli grátia,
Gestant puéllæ víscera.
Beáta Mater múnere,
Cujus supérnus ártifex
Mundum pugíllo cóntinens,
Ventris sub arca clausus est.
Beáta Mater múnere,
Cuius supérnus ártifex
Mundum pugíllo cóntinens,
Ventris sub arca clausus est.
Beáta cæli núntio,
Fœcúnda sancto Spíritu,
Desiderátus géntibus,
Cujus per alvum fusus est.
Beáta cæli núntio,
Fœcúnda sancto Spíritu,
Desiderátus géntibus,
Cuius per alvum fusus est.
Glória a Vós, Senhor,
Que nascestes da Virgem,
Com o Pai e o Espírito Santo,
Pelos séculos eternos.
Amém.
Glória tibi, Dómine,
Qui natus es de Vírgine,
Cum Patr[e], et Sancto Spíritu,
In sempitérna sǽcula.
Amen.
Salmos com leituras
Antífonas Votiva
Noturno I
O meu clamor * chegue até Vós, ó Deus.
Clamor meus * ad te véniat, Deus.
Salmo 101 [1]
101:2 Senhor, ouvi a minha oração: * e chegue até Vós o meu clamor.
101:3 Não aparteis de mim o vosso rosto: * no dia do tormento, inclinai o vosso ouvido para mim.
101:3 Em qualquer dia que Vos invocar, * prontamente me ouvi.
101:4 Pois os meus dias dissiparam-se como fumo: * e os meus ossos secaram como acendalhas.
101:5 Fui ferido como feno e o meu coração secou-se: * pois me esqueci de comer o meu pão.
101:6 À voz dos meus gemidos, * pegaram-se os meus ossos à pele.
101:7 Tornei-me semelhante ao pelicano do deserto: * tornei-me como a coruja no seu albergue.
101:8 Velei * e tornei-me como o pássaro solitário no telhado.
101:9 Todo o dia me injuriavam os meus inimigos: * e os que me louvavam conspiravam contra mim.
101:10 Pois comia cinza como pão, * e misturava a minha bebida com minhas lágrimas.
101:11 À vista de vossa ira e indignação: * pois depois de me elevardes, me arrojastes.
101:12 Meus dias tombaram como a sombra: * e eu sequei-me como feno.
101:13 Contudo, ó Senhor, Vós permaneceis para sempre: * e o vosso nome de geração em geração.
101:14 Vós, levantando-Vos, tereis piedade de Sião: * pois é tempo de terdes piedade dela e o tempo já chegou.
101:15 Porque as suas ruínas são amadas pelos vossos servos: * e se compadecerão da sua terra.
101:16 As gentes temerão o vosso nome, ó Senhor, * e todos os reis da terra respeitarão a vossa glória.
101:17 Pois o Senhor edificou Sião: * e será visto na sua glória.
101:18 Atendeu à oração dos humildes: * e não desprezou a sua prece.
101:19 Escrevam estas cousas para a geração futura: * e o povo, que há-de ser criado, louvará o Senhor:
101:20 Pois olhou do alto do seu santuário: * o Senhor olhou do céu sobre a terra:
101:21 Para ouvir os gemidos dos encarcerados: * para libertar os filhos dos cadáveres:
101:22 Para que anunciem em Sião o nome do Senhor: * e o seu louvor em Jerusalém.
101:23 Quando se juntarem os povos * e os reis para servirem ao Senhor.
101:24 Disse-lhe no caminho da sua força: * manifestai-me o curto número de meus dias.
101:25 Não me chameis na metade de meus dias: * os vossos anos estendem-se de geração em geração.
101:26 No princípio, ó Senhor, fundastes a terra: * e os céus são obra de vossas mãos.
101:27 Eles perecerão, mas Vós permanecereis: * todos eles como o traje envelhecerão.
101:28 Como a veste os mudareis e serão mudados: * Vós, porém, sois sempre o mesmo e os vossos anos não terão fim.
101:29 Os filhos de vossos servos habitarão: * e a sua posteridade será orientada eternamente.
101:2 Dómine, exáudi oratiónem meam: * et clamor meus ad te véniat.
101:3 Non avértas fáciem tuam a me: * in quacúmque die tríbulor, inclína ad me aurem tuam.
101:3 In quacúmque die invocávero te, * velóciter exáudi me.
101:4 Quia defecérunt sicut fumus dies mei: * et ossa mea sicut crémium aruérunt.
101:5 Percússus sum ut fænum, et áruit cor meum: * quia oblítus sum comédere panem meum.
101:6 A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ.
101:7 Símilis factus sum pellicáno solitúdinis: * factus sum sicut nyctícorax in domicílio.
101:8 Vigilávi, * et factus sum sicut passer solitárius in tecto.
101:9 Tota die exprobrábant mihi inimíci mei: * et qui laudábant me, advérsum me iurábant.
101:10 Quia cínerem tamquam panem manducábam, * et potum meum cum fletu miscébam.
101:11 A fácie iræ et indignatiónis tuæ: * quia élevans allisísti me.
101:12 Dies mei sicut umbra declinavérunt: * et ego sicut fænum árui.
101:13 Tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes: * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.
101:14 Tu exsúrgens miseréberis Sion: * quia tempus miseréndi eius, quia venit tempus.
101:15 Quóniam placuérunt servis tuis lápides eius: * et terræ eius miserebúntur.
101:16 Et timébunt gentes nomen tuum, Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam.
101:17 Quia ædificávit Dóminus Sion: * et vidébitur in glória sua.
101:18 Respéxit in oratiónem humílium: * et non sprevit precem eórum.
101:19 Scribántur hæc in generatióne áltera: * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum:
101:20 Quia prospéxit de excélso sancto suo: * Dóminus de cælo in terram aspéxit:
101:21 Ut audíret gémitus compeditórum: * ut sólveret fílios interemptórum:
101:22 Ut annúntient in Sion nomen Dómini: * et laudem eius in Ierúsalem.
101:23 In conveniéndo pópulos in unum, * et reges ut sérviant Dómino.
101:24 Respóndit ei in via virtútis suæ: * Paucitátem diérum meórum núntia mihi.
101:25 Ne révoces me in dimídio diérum meórum: * in generatiónem et generatiónem anni tui.
101:26 Inítio tu, Dómine, terram fundásti: * et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
101:27 Ipsi períbunt, tu autem pérmanes: * et omnes sicut vestiméntum veteráscent.
101:28 Et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur: * tu autem idem ipse es, et anni tui non defícient.
101:29 Fílii servórum tuórum habitábunt: * et semen eórum in sǽculum dirigétur.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 101 Tonus 1 g
GregoBase, CC0
O meu clamor * chegue até Vós, ó Deus.
Salmo 102 [2]
102:1 Minha alma, bendiz o Senhor: * e tudo o que em mim há, o seu santo nome.
102:2 Bendiz o Senhor, ó minha alma: * e não esqueças nem um dos seus benefícios.
102:3 É Ele que perdoa todas tuas iniquidades: * e que sara todas tuas enfermidades.
102:4 É Ele que resgata da morte a tua vida: * e que te coroa da sua misericórdia e das suas graças.
102:5 É Ele que com bens sacia o teu desejo: * a tua mocidade renovar-se-á como a da águia:
102:6 O Senhor faz misericórdias: * e justiça a todos os que sofrem agravos.
102:7 Fez conhecer a Moisés os seus caminhos, * e aos filhos de Israel as suas vontades.
102:8 O Senhor é compassivo e misericordioso: * paciente e de muita misericórdia.
102:9 Não ficará irado para sempre: * nem ameaçará perpetuamente.
102:10 Segundo os nossos pecados não nos tratou: * nem nos puniu segundo as nossas iniquidades.
102:11 Porque segundo a altura do céu acima da terra: * estabeleceu Ele a sua misericórdia sobre os que O temem.
102:12 Quanto o oriente dista do ocidente: * tanto Ele afastou de nós as nossas iniquidades.
102:13 Como um pai se compadece dos seus filhos, assim se compadeceu o Senhor dos que O temem: * porque conhece a nossa forma.
102:14 Lembrou-se que somos pó: * os dias do homem passam como o feno, como a flor do campo, assim floresce.
102:16 Porque um sopro de vento passará sobre ele e não subsistirá: * e seu lugar não o mais conhecerá.
102:17 Porém, da eternidade vem a misericórdia do Senhor, * e até à eternidade sobre os que O temem.
102:17 Sua justiça nos filhos dos filhos, * para aqueles que guardam a sua aliança:
102:18 E lembram-se dos seus mandamentos, * para os observar.
102:19 O Senhor preparou o seu trono no céu: * e sobre todos dominará o seu reino.
102:20 Bendizei o Senhor, todos seus anjos: * poderosos em força, que executais a sua palavra, ouvindo a voz das suas ordens.
102:21 Bendizei o Senhor, todos seus exércitos: * seus ministros, que fazeis a sua vontade.
102:22 Bendizei o Senhor, todas suas obras: * ó minha alma, bendiz o Senhor em todo o lugar do seu domínio.
102:1 Bénedic, ánima mea, Dómino: * et ómnia, quæ intra me sunt, nómini sancto eius.
102:2 Bénedic, ánima mea, Dómino: * et noli oblivísci omnes retributiónes eius.
102:3 Qui propitiátur ómnibus iniquitátibus tuis: * qui sanat omnes infirmitátes tuas.
102:4 Qui rédimit de intéritu vitam tuam: * qui corónat te in misericórdia et miseratiónibus.
102:5 Qui replet in bonis desidérium tuum: * renovábitur ut áquilæ iuvéntus tua:
102:6 Fáciens misericórdias Dóminus: * et iudícium ómnibus iniúriam patiéntibus.
102:7 Notas fecit vias suas Móysi, * fíliis Israël voluntátes suas.
102:8 Miserátor, et miséricors Dóminus: * longánimis, et multum miséricors.
102:9 Non in perpétuum irascétur: * neque in ætérnum comminábitur.
102:10 Non secúndum peccáta nostra fecit nobis: * neque secúndum iniquitátes nostras retríbuit nobis.
102:11 Quóniam secúndum altitúdinem cæli a terra: * corroborávit misericórdiam suam super timéntes se.
102:12 Quantum distat ortus ab occidénte: * longe fecit a nobis iniquitátes nostras.
102:13 Quómodo miserétur pater filiórum, misértus est Dóminus timéntibus se: * quóniam ipse cognóvit figméntum nostrum.
102:14 Recordátus est quóniam pulvis sumus: * homo, sicut fænum dies eius, tamquam flos agri sic efflorébit.
102:16 Quóniam spíritus pertransíbit in illo, et non subsístet: * et non cognóscet ámplius locum suum.
102:17 Misericórdia autem Dómini ab ætérno, * et usque in ætérnum super timéntes eum.
102:17 Et iustítia illíus in fílios filiórum, * his qui servant testaméntum eius:
102:18 Et mémores sunt mandatórum ipsíus, * ad faciéndum ea.
102:19 Dóminus in cælo parávit sedem suam: * et regnum ipsíus ómnibus dominábitur.
102:20 Benedícite Dómino, omnes Ángeli eius: * poténtes virtúte, faciéntes verbum illíus, ad audiéndam vocem sermónum eius.
102:21 Benedícite Dómino, omnes virtútes eius: * minístri eius, qui fácitis voluntátem eius.
102:22 Benedícite Dómino, ómnia ópera eius: * in omni loco dominatiónis eius, bénedic, ánima mea, Dómino.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 102 Tonus 1 g
GregoBase, CC0
O meu clamor chegue até Vós, ó Deus.
Clamor meus ad te véniat, Deus.
Bendiz * o Senhor, ó minha alma. ‡
Bénedic, * ánima mea Dómino ‡
Salmo 103(1-24) [3]
103:1 Bendiz o Senhor, ó minha alma: * ‡ ó Senhor meu Deus, engrandecestes-Vos sumamente.
103:1 Com glória e majestade Vos revestistes: * coberto de luz como de um traje.
103:2 Como a tenda, estendeis o céu: * que cobris de água a sua cobertura.
103:3 Que subis sobre as nuvens: * e sobre as asas dos ventos andais.
103:4 Que fazeis os vossos anjos espíritos: * e que os vossos ministros sejam fogo ardente.
103:5 Que fundastes a terra sobre as suas bases: * ela não se desnivelará pelos séculos dos séculos.
103:6 O abismo cinge-a como um traje: * as águas elevam-se acima das montanhas.
103:7 À vossa ameaça fugirão: * temerão à voz de vosso trovão.
103:8 Elevam-se as montanhas e os vales descem, * ao lugar que lhes estabelecestes.
103:9 Instituístes-lhes limites, que não ultrapassarão: * e não volverão a cobrir a terra.
103:10 Vós fazeis sair as fontes nos vales: * as águas passam por meio dos montes.
103:11 Todos os animais do campo beberão: * suspiram os asnos selvagens na sua sede.
103:12 Sobre elas habitam as aves do céu: * do meio dos rochedos, farão ouvir as suas vozes.
103:13 Regais os montes dos altos: * com o fruto de vossas obras a terra será saciada:
103:14 Feno produzis para os animais, * e plantas para uso dos homens:
103:14 Pão fazeis sair do seio da terra: * e vinho que alegra o coração do homem:
103:15 Azeite para espalhar a alegria sobre o rosto: * e pão para fortificar o coração.
103:16 Encher-se-ão de seiva as árvores do campo e os cedros do Líbano que plantou: * ali farão ninhos as aves.
103:17 A casa da cegonha lhes serve de guia: * os montes altos são refúgio dos veados e os penhascos dos ouriços.
103:19 Fez a lua para marcar os tempos: * o sol conhece o seu ocaso.
103:20 Espalhastes as trevas e a noite fez-se: * vagueiam então todos os animais da selva.
103:21 Os leõezinhos rugem em busca da presa, * e pedem a Deus o seu sustento.
103:22 Desponta o sol e reúnem-se: * e vão esconder-se nos seus covis.
103:23 Sairá o homem para a sua obra: * e para os seus trabalhos até entardecer.
103:24 Quão magníficas são as vossas obras, ó Senhor! * Fizestes com sabedoria todas as cousas: a terra está cheia das vossas riquezas.
103:1 Bénedic, ánima mea, Dómino: * ‡ Dómine, Deus meus, magnificátus es veheménter.
103:1 Confessiónem, et decórem induísti: * amíctus lúmine sicut vestiménto:
103:2 Exténdens cælum sicut pellem: * qui tegis aquis superióra eius.
103:3 Qui ponis nubem ascénsum tuum: * qui ámbulas super pennas ventórum.
103:4 Qui facis ángelos tuos, spíritus: * et minístros tuos ignem uréntem.
103:5 Qui fundásti terram super stabilitátem suam: * non inclinábitur in sǽculum sǽculi.
103:6 Abýssus, sicut vestiméntum, amíctus eius: * super montes stabunt aquæ.
103:7 Ab increpatióne tua fúgient: * a voce tonítrui tui formidábunt.
103:8 Ascéndunt montes: et descéndunt campi * in locum, quem fundásti eis.
103:9 Términum posuísti, quem non transgrediéntur: * neque converténtur operíre terram.
103:10 Qui emíttis fontes in convállibus: * inter médium móntium pertransíbunt aquæ.
103:11 Potábunt omnes béstiæ agri: * exspectábunt ónagri in siti sua.
103:12 Super ea vólucres cæli habitábunt: * de médio petrárum dabunt voces.
103:13 Rigans montes de superióribus suis: * de fructu óperum tuórum satiábitur terra:
103:14 Prodúcens fænum iuméntis, * et herbam servitúti hóminum:
103:14 Ut edúcas panem de terra: * et vinum lætíficet cor hóminis:
103:15 Ut exhílaret fáciem in óleo: * et panis cor hóminis confírmet.
103:16 Saturabúntur ligna campi, et cedri Líbani, quas plantávit: * illic pásseres nidificábunt.
103:17 Heródii domus dux est eórum: * montes excélsi cervis: petra refúgium herináciis.
103:19 Fecit lunam in témpora: * sol cognóvit occásum suum.
103:20 Posuísti ténebras, et facta est nox: * in ipsa pertransíbunt omnes béstiæ silvæ.
103:21 Cátuli leónum rugiéntes, ut rápiant, * et quærant a Deo escam sibi.
103:22 Ortus est sol, et congregáti sunt: * et in cubílibus suis collocabúntur.
103:23 Exíbit homo ad opus suum: * et ad operatiónem suam usque ad vésperum.
103:24 Quam magnificáta sunt ópera tua, Dómine! * ómnia in sapiéntia fecísti: impléta est terra possessióne tua.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus · Psalmus 103(1-24) Tonus 1 g
GregoBase, CC0
Bendiz * o Senhor, ó minha alma.
Salmo 103(25-35) [4]
103:25 Este mar grande e de longos braços: * nele existem peixes sem número.
103:26 Animais pequenos e grandes: * por ele transitam os navios.
103:27 Lá brinca esse dragão que formastes: * todos esperam de Vós que lhes deis de comer a seu tempo.
103:28 Dando-lho Vós, eles o recolhem: * abrindo Vós vossa mão, todos se encherão de bens.
103:29 Mas, se apartardes o vosso rosto, turvar-se-ão: * tirar-lhes-eis o espírito, deixarão de ser e ao pó retornarão.
103:30 Enviareis o vosso espírito e serão criados: * e renovareis a face da terra.
103:31 Seja celebrada a glória do Senhor para sempre: * alegrar-se-á o Senhor nas suas obras:
103:32 Olha para a terra e tremer a faz: * toca os montes e eles fumegam.
103:33 Cantarei ao Senhor durante a minha vida: * cantarei hinos a meu Deus enquanto existir.
103:34 Sejam-Lhe agradáveis as minhas palavras: * quanto a mim, deleitar-me-ei no Senhor.
103:35 Desapareçam da terra os pecadores e os iníquos não mais existam: * bendiz o Senhor, ó minha alma.
103:25 Hoc mare magnum, et spatiósum mánibus: * illic reptília, quorum non est númerus.
103:26 Animália pusílla cum magnis: * illic naves pertransíbunt.
103:27 Draco iste, quem formásti ad illudéndum ei: * ómnia a te exspéctant ut des illis escam in témpore.
103:28 Dante te illis, cólligent: * aperiénte te manum tuam, ómnia implebúntur bonitáte.
103:29 Averténte autem te fáciem, turbabúntur: * áuferes spíritum eórum, et defícient, et in púlverem suum reverténtur.
103:30 Emíttes spíritum tuum, et creabúntur: * et renovábis fáciem terræ.
103:31 Sit glória Dómini in sǽculum: * lætábitur Dóminus in opéribus suis:
103:32 Qui réspicit terram, et facit eam trémere: * qui tangit montes, et fúmigant.
103:33 Cantábo Dómino in vita mea: * psallam Deo meo, quámdiu sum.
103:34 Iucúndum sit ei elóquium meum: * ego vero delectábor in Dómino.
103:35 Defíciant peccatóres a terra, et iníqui ita ut non sint: * bénedic, ánima mea, Dómino.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Bendiz o Senhor, ó minha alma.
Bénedic, ánima mea Dómino.
Psalmus 103(25-35) Tonus 1 g
GregoBase, CC0
Bendiz o Senhor, ó minha alma.
Alegre-se o coração * dos que buscam o Senhor.
Lætétur cor * quæréntium Dóminum.
Salmo 104(1-22) [5]
104:1 Louvai o Senhor e invocai o seu nome: * anunciai as suas obras entre as gentes.
104:2 Cantai-Lhe e salmodiai-Lhe: * narrai todas suas maravilhas.
104:3 Gloriai-vos em seu santo nome: * alegre-se o coração dos que buscam o Senhor.
104:4 Buscai o Senhor e fortalecei-vos n’Ele: * buscai sempre a sua face.
104:5 Lembrai-vos das maravilhas que fez: * dos seus prodígios e das sentenças da sua boca:
104:6 Descendentes de Abraão, seus servos: * filhos de Jacob, seus escolhidos.
104:7 Ele é o Senhor nosso Deus: * os seus juízos exercem-se em toda a terra.
104:8 Ele lembrou-se para sempre da sua aliança: * e da palavra que comandou a mil gerações:
104:9 Que a Abraão fez: * e do seu juramento a Isaac:
104:10 O mesmo confirmou a Jacob como lei: * e a Israel para uma eterna aliança:
104:11 Dizendo: dar-te-ei a terra de Canaan, * porção da vossa herança.
104:12 Quando em pequeno número, * sendo pouquíssimos e estrangeiros:
104:13 Passavam de gente para gente, * e dum reino para outro povo.
104:14 Homem que os ofendesse não permitiu: * e reis castigou por causa deles.
104:15 Não toqueis os meus ungidos: * e meus profetas não os maltrateis.
104:16 Chamou a fome sobre a terra: * e destruiu todo o sustento do pão.
104:17 Enviou adiante deles um homem: * a José que foi vendido como escravo.
104:18 Humilharam-no com grilhões nos pés, o ferro traspassou a sua alma * até que se cumpriu o seu vaticínio.
104:19 A palavra do Senhor tinha-o inflamado: * o rei mandou que o soltassem, o príncipe dos povos deu-lhe a liberdade.
104:21 Constituiu-o senhor da sua casa: * e príncipe de tudo quanto possuía:
104:22 Para que instruísse os seus príncipes como a si: * e ensinasse a prudência aos seus anciãos.
104:1 Confitémini Dómino, et invocáte nomen eius: * annuntiáte inter gentes ópera eius.
104:2 Cantáte ei, et psállite ei: * narráte ómnia mirabília eius.
104:3 Laudámini in nómine sancto eius: * lætétur cor quæréntium Dóminum.
104:4 Quǽrite Dóminum, et confirmámini: * quǽrite fáciem eius semper.
104:5 Mementóte mirabílium eius, quæ fecit: * prodígia eius, et iudícia oris eius.
104:6 Semen Ábraham, servi eius: * fílii Iacob, elécti eius.
104:7 Ipse Dóminus Deus noster: * in univérsa terra iudícia eius.
104:8 Memor fuit in sǽculum testaménti sui: * verbi, quod mandávit in mille generatiónes:
104:9 Quod dispósuit ad Ábraham: * et iuraménti sui ad Isaac:
104:10 Et státuit illud Iacob in præcéptum: * et Israël in testaméntum ætérnum:
104:11 Dicens: Tibi dabo terram Chánaan, * funículum hereditátis vestræ.
104:12 Cum essent número brevi, * paucíssimi et íncolæ eius:
104:13 Et pertransiérunt de gente in gentem, * et de regno ad pópulum álterum.
104:14 Non relíquit hóminem nocére eis: * et corrípuit pro eis reges.
104:15 Nolíte tángere christos meos: * et in prophétis meis nolíte malignári.
104:16 Et vocávit famem super terram: * et omne firmaméntum panis contrívit.
104:17 Misit ante eos virum: * in servum venúmdatus est Ioseph.
104:18 Humiliavérunt in compédibus pedes eius, ferrum pertránsiit ánimam eius * donec veníret verbum eius.
104:19 Elóquium Dómini inflammávit eum: * misit rex, et solvit eum; princeps populórum, et dimísit eum.
104:21 Constítuit eum dóminum domus suæ: * et príncipem omnis possessiónis suæ:
104:22 Ut erudíret príncipes eius sicut semetípsum: * et senes eius prudéntiam docéret.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus · Psalmus 104(1-22) Tonus 1 g
GregoBase, CC0
Alegre-se o coração * dos que buscam o Senhor.
Salmo 104(23-45) [6]
104:23 Israel entrou no Egipto: * e Jacob foi hóspede na terra de Cam.
104:24 Aumentou veementemente o seu povo: * e tornou-o forte sobre os seus inimigos.
104:25 Converteu-lhes o coração para que odiassem o seu povo: * e usassem de dolos com seus servos.
104:26 Enviou Moisés, seu servo: * e Arão, a quem tinha escolhido.
104:27 Deu-lhes poder para fazer milagres: * e prodígios na terra de Cam.
104:28 Enviou trevas e escureceu: * e com suas palavras não se exacerbaram.
104:29 Converteu-lhes as águas em sangue: * e matou os seus peixes.
104:30 Sua terra produziu rãs: * até nos aposentos dos próprios reis.
104:31 Falou e vieram moscas: * e mosquitos por todo o território.
104:32 Em vez de água lhes fez chover granizo: * lançou um fogo abrasador na terra deles.
104:33 Feriu as suas vinhas e os seus figueirais: * e quebrou as árvores que havia nos seus limites.
104:34 Falou e vieram gafanhotos e lagartas * que eram sem número:
104:35 Devoraram toda a erva dos prados: * e comeram todos os frutos dos seus campos.
104:36 Feriu todos os primogénitos da sua terra: * as primícias de todo seu trabalho.
104:37 Conduziu-os com prata e com ouro: * e não havia enfermo nas suas tribos.
104:38 Alegrou-se o Egipto com a partida deles: * pois era sobre eles o seu temor.
104:39 Estendeu uma nuvem que os cobrisse: * e um fogo que os alumiasse de noite.
104:40 Pediram e vieram codornizes: * e de pão do céu os saciou.
104:41 Fendeu a pedra e brotaram águas: * correram rios no deserto.
104:42 Porque se lembrou da sua santa palavra: * que tinha dado a Abraão, seu servo.
104:43 Fez sair o seu povo com exaltação, * e os seus escolhidos com alegria.
104:44 Deu-lhes as terras das gentes: * e herdaram o trabalho dos povos:
104:45 Para que guardassem os seus mandamentos, * e buscassem a sua lei.
104:23 Et intrávit Israël in Ægýptum: * et Iacob áccola fuit in terra Cham.
104:24 Et auxit pópulum suum veheménter: * et firmávit eum super inimícos eius.
104:25 Convértit cor eórum ut odírent pópulum eius: * et dolum fácerent in servos eius.
104:26 Misit Móysen, servum suum: * Aaron, quem elégit ipsum.
104:27 Pósuit in eis verba signórum suórum: * et prodigiórum in terra Cham.
104:28 Misit ténebras, et obscurávit: * et non exacerbávit sermónes suos.
104:29 Convértit aquas eórum in sánguinem: * et occídit pisces eórum.
104:30 Édidit terra eórum ranas: * in penetrálibus regum ipsórum.
104:31 Dixit, et venit cœnomyía: * et cínifes in ómnibus fínibus eórum.
104:32 Pósuit plúvias eórum grándinem: * ignem comburéntem in terra ipsórum.
104:33 Et percússit víneas eórum, et ficúlneas eórum: * et contrívit lignum fínium eórum.
104:34 Dixit, et venit locústa, et bruchus, * cuius non erat númerus:
104:35 Et comédit omne fænum in terra eórum: * et comédit omnem fructum terræ eórum.
104:36 Et percússit omne primogénitum in terra eórum: * primítias omnis labóris eórum.
104:37 Et edúxit eos cum argénto et auro: * et non erat in tríbubus eórum infírmus.
104:38 Lætáta est Ægýptus in profectióne eórum: * quia incúbuit timor eórum super eos.
104:39 Expándit nubem in protectiónem eórum: * et ignem ut lucéret eis per noctem.
104:40 Petiérunt, et venit cotúrnix: * et pane cæli saturávit eos.
104:41 Dirúpit petram et fluxérunt aquæ: * abiérunt in sicco flúmina;
104:42 Quóniam memor fuit verbi sancti sui: * quod hábuit ad Ábraham, púerum suum.
104:43 Et edúxit pópulum suum in exsultatióne, * et eléctos suos in lætítia.
104:44 Et dedit illis regiónes géntium: * et labóres populórum possedérunt:
104:45 Ut custódiant iustificatiónes eius, * et legem eius requírant.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 104(23-45) Tonus 1 g
GregoBase, CC0
Alegre-se o coração dos que buscam o Senhor.
Lætétur cor quæréntium Dóminum.
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E chegue até Vós o meu clamor.
Et clamor meus ad te véniat.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Pelas preces e méritos da bem-aventurada sempre Virgem Maria e de todos os Santos, nos conduza o Senhor ao reino dos céus.
Précibus et méritis beátæ Maríæ semper Vírginis et ómnium Sanctórum, perdúcat nos Dóminus ad regna cælórum.
Amém.
Amen.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Iube, domne, benedícere.
Com o seu santo Filho nos abençoe a Virgem Maria.
Nos cum prole pia benedícat Virgo María.
Amém.
Amen.
Leitura 1
De Daniéle Prophéta
Dan 9:1-5
1 In anno primo Daríi fílii Assuéri de sémine Medórum, qui imperávit super regnum Chaldæórum,
2 Anno uno regni ejus, ego Dániel intelléxi in libris númerum annórum, de quo factus est sermo Dómini ad Jeremíam prophétam, ut compleréntur desolatiónis Jerúsalem septuagínta anni.
3 Et pósui fáciem meam ad Dóminum Deum meum rogáre et deprecári in jejúniis, sacco, et cínere.
4 Et orávi Dóminum Deum meum, et conféssus sum, et dixi: Obsecro, Dómine Deus magne et terríbilis, custódiens pactum, et misericórdiam diligéntibus te, et custodiéntibus mandáta tua:
5 Peccávimus, iniquitátem fécimus, ímpie égimus, et recéssimus: et declinávimus a mandátis tuis ac judíciis.
1 In anno primo Daríi fílii Assuéri de sémine Medórum, qui imperávit super regnum Chaldæórum,
2 Anno uno regni eius, ego Dániel intelléxi in libris númerum annórum, de quo factus est sermo Dómini ad Ieremíam prophétam, ut compleréntur desolatiónis Ierúsalem septuagínta anni.
3 Et pósui fáciem meam ad Dóminum Deum meum rogáre et deprecári in ieiúniis, sacco, et cínere.
4 Et orávi Dóminum Deum meum, et conféssus sum, et dixi: Obsecro, Dómine Deus magne et terríbilis, custódiens pactum, et misericórdiam diligéntibus te, et custodiéntibus mandáta tua:
5 Peccávimus, iniquitátem fécimus, ímpie égimus, et recéssimus: et declinávimus a mandátis tuis ac iudíciis.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Laudábilis pópulus, * Quem Dóminus exercítuum benedíxit dicens: Opus mánuum meárum tu es, heréditas mea Israël.
Beáta gens, cujus est Dóminus Deus, pópulus eléctus in hereditátem.
Beáta gens, cuius est Dóminus Deus, pópulus eléctus in hereditátem.
Quem Dóminus exercítuum benedíxit dicens: Opus mánuum meárum tu es, heréditas mea Israël.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Iube, domne, benedícere.
A santa Virgem das virgens interceda por nós junto do Senhor.
Ipsa Virgo Vírginum intercédat pro nobis ad Dóminum.
Amém.
Amen.
Leitura 2
Dan 9:21-24
21 Adhuc me loquénte in oratióne, ecce vir Gábriel, quem víderam in visióne a princípio, cito volans tétigit me in témpore sacrifícii vespertíni.
22 Et dócuit me, et locútus est mihi, dixítque: Dániel, nunc egréssus sum ut docérem te, et intellégeres.
23 Ab exórdio precum tuárum egréssus est sermo: ego autem veni ut indicárem tibi, quia vir desideriórum es: tu ergo animadvérte sermónem, et intéllege visiónem.
24 Septuagínta hebdómades abbreviátæ sunt super pópulum tuum et super urbem sanctam tuam, ut consummétur prævaricátio, et finem accípiat peccátum, et deleátur iníquitas, et adducátur justítia sempitérna, et impleátur vísio et prophetía, et ungátur Sanctus sanctórum.
21 Adhuc me loquénte in oratióne, ecce vir Gábriel, quem víderam in visióne a princípio, cito volans tétigit me in témpore sacrifícii vespertíni.
22 Et dócuit me, et locútus est mihi, dixítque: Dániel, nunc egréssus sum ut docérem te, et intellégeres.
23 Ab exórdio precum tuárum egréssus est sermo: ego autem veni ut indicárem tibi, quia vir desideriórum es: tu ergo animadvérte sermónem, et intéllege visiónem.
24 Septuagínta hebdómades abbreviátæ sunt super pópulum tuum et super urbem sanctam tuam, ut consummétur prævaricátio, et finem accípiat peccátum, et deleátur iníquitas, et adducátur iustítia sempitérna, et impleátur vísio et prophetía, et ungátur Sanctus sanctórum.
Dan 9:25-27
25 Scito ergo, et animadvérte: ab éxitu sermónis, ut íterum ædificétur Jerúsalem, usque ad christum ducem, hebdómades septem, et hebdómades sexagínta duæ erunt: et rursum ædificábitur platéa, et muri in angústia témporum.
26 Et post hebdómades sexagínta duas occidétur Christus: et non erit ejus pópulus qui eum negatúrus est. Et civitátem et sanctuárium dissipábit pópulus cum duce ventúro: et finis ejus vástitas, et post finem belli statúta desolátio.
27 Confirmábit autem pactum multis hebdómada una: et in dimídio hebdómadis defíciet hóstia et sacrifícium: et erit in templo abominátio desolatiónis: et usque ad consummatiónem et finem perseverábit desolátio.
25 Scito ergo, et animadvérte: ab éxitu sermónis, ut íterum ædificétur Ierúsalem, usque ad christum ducem, hebdómades septem, et hebdómades sexagínta duæ erunt: et rursum ædificábitur platéa, et muri in angústia témporum.
26 Et post hebdómades sexagínta duas occidétur Christus: et non erit eius pópulus qui eum negatúrus est. Et civitátem et sanctuárium dissipábit pópulus cum duce ventúro: et finis eius vástitas, et post finem belli statúta desolátio.
27 Confirmábit autem pactum multis hebdómada una: et in dimídio hebdómadis defíciet hóstia et sacrifícium: et erit in templo abominátio desolatiónis: et usque ad consummatiónem et finem perseverábit desolátio.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Angústiæ mihi sunt úndique, et quid éligam ignóro; * Mélius est mihi incídere in manus hóminum, quam derelínquere legem Dei mei.
Si enim hoc égero, mors mihi est; si autem non égero, non effúgiam manus vestras.
Mélius est mihi incídere in manus hóminum, quam derelínquere legem Dei mei.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Iube, domne, benedícere.
Pela Virgem Mãe nos conceda o Senhor a salvação e a paz.
Per Vírginem matrem concédat nobis Dóminus salútem et pacem.
Amém.
Amen.
Leitura 3
Sermo sancti Sophrónii Epíscopi
Homilia in Deiparæ Annunt.
Quisnam tuum éloqui splendórem póterit? Quisnam porténtum, quod ipsa es, enarráre verbis áudeat? Quisnam magnificéntiam tuam effári se posse confídet? Tu hóminum exornásti natúram; tu Angelórum órdines superásti; tu fulgóres Archangelórum obtenebrásti; dénique omnem creatúram longe transgréssa es; quippe quæ præ omni creatúra enituísti puritáte; et ómnium creaturárum Conditórem in te excepísti; ipsúmque et sinu tuo gestásti, et genuísti; et sola ex ómnibus creatúris Dei Mater effécta es.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Felix namque es, sacra Virgo María, et omni laude digníssima: * Quia ex te ortus est sol justítiæ, Christus, Deus noster.
Felix namque es, sacra Virgo María, et omni laude digníssima: * Quia ex te ortus est sol iustítiæ, Christus, Deus noster.
Ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femíneo sexu: séntiant omnes tuum juvámen, quicúmque célebrant tuam sanctam commemoratiónem.
Ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femíneo sexu: séntiant omnes tuum iuvámen, quicúmque célebrant tuam sanctam commemoratiónem.
Quia ex te ortus est sol justítiæ.
Quia ex te ortus est sol iustítiæ.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Christus, Deus noster.
Noturno II
Aleluia, * aleluia, aleluia.
Allelúia, * allelúia, allelúia.
Salmo 105(1-31) [7]
105:1 Louvai o Senhor, porque é bom: * porque é eterna a sua misericórdia.
105:2 Quem os poderes do Senhor contará, * fará todos seus louvores ouvidos?
105:3 Bem-aventurados os que observam a lei, * e praticam em todo o tempo a justiça.
105:4 Lembrai-Vos de nós, ó Senhor, em mercê de vosso povo: * visitai-nos com vossa salvação:
105:5 Para vermos a felicidade de vossos escolhidos, para gozarmos a alegria de vosso povo: * para serdes glorificado na vossa herança.
105:6 Pecámos com os nossos pais: * procedemos injustamente, cometemos a iniquidade.
105:7 Nossos pais no Egipto não entenderam as vossas maravilhas: * não se lembraram da multidão de vossas misericórdias.
105:7 Irritaram-Vos indo para o mar, * mar Vermelho.
105:8 Salvou-os, por amor do seu nome: * para mostrar o seu poder.
105:9 Ameaçou o mar Vermelho e ele secou-se, * e levou-os pelos abismos, como por um deserto.
105:10 Salvou-os da mão dos que os odiavam: * e livrou-os da mão do inimigo.
105:11 A água cobriu os perseguidores: * deles não escapou um só.
105:12 Deram crédito às suas palavras: * e cantaram o seu louvor.
105:13 Porém, depressa esqueceram as suas obras: * e não esperaram o seu conselho.
105:14 Cobiçaram delícias no deserto: * e tentaram a Deus no lugar sem água.
105:15 Concedeu-lhes o que pediam: * e enviou fartura às suas almas.
105:16 Irritaram Moisés no acampamento: * e Arão, o santo do Senhor.
105:17 Abriu-se a terra e engoliu Datan: * e sepultou Abiron com seus compinchas.
105:18 Ateou-se fogo no meio da congregação: * a chama incendiou os pecadores.
105:19 Fizeram um bezerro em Horeb: * e adoraram a estátua.
105:20 Trocaram a sua glória * pelo simulacro dum bezerro que come feno.
105:21 Esqueceram-se de Deus, que os tinha salvado, * que tinha feito maravilhas no Egipto, milagres na terra de Cam, cousas terríveis no mar Vermelho.
105:23 Disse que os destruiria: * se Moisés, seu escolhido, não se tivesse posto no meio ante Ele sobre a brecha:
105:24 A fim de afastar a sua ira, para que não os destruísse: * desprezaram aquela terra desejável:
105:25 Não acreditaram na sua palavra e murmuraram nas suas tendas: * e não atenderam à voz do Senhor.
105:26 Ele levantou a sua mão contra eles: * para os exterminar no deserto:
105:27 Para envilecer a sua estirpe entre as nações: * e dispersá-los pelas regiões.
105:28 Consagraram-se a Beelfegor: * e comeram os sacrifícios dos mortos.
105:29 Irritaram o Senhor com suas inovações: * e multiplicou-se neles a ruína.
105:30 Apresentou-se Finéas, e acalmou-O: * e cessou o flagelo.
105:31 Foi-lhe imputado como justiça: * de geração em geração para sempre.
105:1 Confitémini Dómino, quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
105:2 Quis loquétur poténtias Dómini, * audítas fáciet omnes laudes eius?
105:3 Beáti, qui custódiunt iudícium, * et fáciunt iustítiam in omni témpore.
105:4 Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui: * vísita nos in salutári tuo:
105:5 Ad vidéndum in bonitáte electórum tuórum, ad lætándum in lætítia gentis tuæ: * ut laudéris cum hereditáte tua.
105:6 Peccávimus cum pátribus nostris: * iniúste égimus, iniquitátem fécimus.
105:7 Patres nostri in Ægýpto non intellexérunt mirabília tua: * non fuérunt mémores multitúdinis misericórdiæ tuæ.
105:7 Et irritavérunt ascendéntes in mare, * Mare Rubrum.
105:8 Et salvávit eos propter nomen suum: * ut notam fáceret poténtiam suam.
105:9 Et incrépuit Mare Rubrum, et exsiccátum est, * et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto.
105:10 Et salvávit eos de manu odiéntium: * et redémit eos de manu inimíci.
105:11 Et opéruit aqua tribulántes eos: * unus ex eis non remánsit.
105:12 Et credidérunt verbis eius: * et laudavérunt laudem eius.
105:13 Cito fecérunt, oblíti sunt óperum eius: * et non sustinuérunt consílium eius.
105:14 Et concupiérunt concupiscéntiam in desérto: * et tentavérunt Deum in inaquóso.
105:15 Et dedit eis petitiónem ipsórum: * et misit saturitátem in ánimas eórum.
105:16 Et irritavérunt Móysen in castris: * Aaron, sanctum Dómini.
105:17 Apérta est terra, et deglutívit Dathan: * et opéruit super congregatiónem Abíron.
105:18 Et exársit ignis in synagóga eórum * flamma combússit peccatóres.
105:19 Et fecérunt vítulum in Horeb * et adoravérunt scúlptile.
105:20 Et mutavérunt glóriam suam * in similitúdinem vítuli comedéntis fænum.
105:21 Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, * qui fecit magnália in Ægýpto, mirabília in terra Cham: terribília in Mari Rubro.
105:23 Et dixit ut dispérderet eos: * si non Móyses, eléctus eius, stetísset in confractióne in conspéctu eius:
105:24 Ut avérteret iram eius ne dispérderet eos: * et pro níhilo habuérunt terram desiderábilem:
105:25 Non credidérunt verbo eius, et murmuravérunt in tabernáculis suis: * non exaudiérunt vocem Dómini.
105:26 Et elevávit manum suam super eos: * ut prostérneret eos in desérto:
105:27 Et ut deíceret semen eórum in natiónibus: * et dispérgeret eos in regiónibus.
105:28 Et initiáti sunt Beélphegor: * et comedérunt sacrifícia mortuórum.
105:29 Et irritavérunt eum in adinventiónibus suis: * et multiplicáta est in eis ruína.
105:30 Et stetit Phínees, et placávit: * et cessávit quassátio.
105:31 Et reputátum est ei in iustítiam: * in generatiónem et generatiónem usque in sempitérnum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Antiphona · Alleluia. Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 27 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Psalmus · Psalmus 105(1-31) Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Aleluia, * aleluia, aleluia.
Salmo 105(32-48) [8]
105:32 Irritaram-n’O nas águas da contradição: * e Moisés foi castigado por causa deles: pois exacerbaram o seu espírito.
105:33 Foi duvidoso nas suas palavras: * não exterminaram as gentes que o Senhor lhes dissera.
105:35 Mesclaram-se com as gentes e imitaram os seus costumes: e serviram os seus ídolos: * e isto foi-lhes causa de ruína.
105:37 Imolaram os seus filhos, * e as suas filhas aos demónios.
105:38 Derramaram o sangue inocente: * o sangue de seus filhos e de suas filhas, que tinham sacrificado aos ídolos de Canaan.
105:39 A terra ficou infectada com tanto sangue e contaminou-se com suas obras: * e prostituíram-se com suas invenções.
105:40 O Senhor incendiou-se de fúria contra o seu povo: * e abominou a sua herança.
105:41 Entregou-os ao poder das gentes: * e dominaram-nos aqueles que os odiavam.
105:42 Seus inimigos angustiaram-nos e foram humilhados sob o seu poder: * muitas vezes Ele os livrou.
105:43 Eles, porém, exacerbaram-n’O com seu conselho: * e foram humilhados pelas suas iniquidades.
105:44 Ele olhou-os quando estavam atribulados: * e ouviu a sua oração.
105:45 Lembrou-se da sua aliança: * e teve piedade deles segundo a multidão de sua misericórdia.
105:46 Empregou neles as suas misericórdias, * à vista de todos os que os tinham cativos.
105:47 Salvai-nos, ó Senhor nosso Deus: * e reuni-nos de entre as nações:
105:47 Para que celebremos o vosso santo nome: * e nos gloriemos em louvar-Vos.
105:48 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, pelos séculos dos séculos: * e todo o povo responderá: assim seja, assim seja.
105:32 Et irritavérunt eum ad aquas contradictiónis: * et vexátus est Móyses propter eos: quia exacerbavérunt spíritum eius.
105:33 Et distínxit in lábiis suis: * non disperdidérunt gentes, quas dixit Dóminus illis.
105:35 Et commísti sunt inter gentes, et didicérunt ópera eórum: et serviérunt sculptílibus eórum: * et factum est illis in scándalum.
105:37 Et immolavérunt fílios suos, * et fílias suas dæmóniis.
105:38 Et effudérunt sánguinem innocéntem: * sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan.
105:39 Et infécta est terra in sanguínibus, et contamináta est in opéribus eórum: * et fornicáti sunt in adinventiónibus suis.
105:40 Et irátus est furóre Dóminus in pópulum suum: * et abominátus est hereditátem suam.
105:41 Et trádidit eos in manus géntium: * et domináti sunt eórum qui odérunt eos.
105:42 Et tribulavérunt eos inimíci eórum, et humiliáti sunt sub mánibus eórum: * sæpe liberávit eos.
105:43 Ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo: * et humiliáti sunt in iniquitátibus suis.
105:44 Et vidit, cum tribularéntur: * et audívit oratiónem eórum.
105:45 Et memor fuit testaménti sui: * et pœnítuit eum secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ.
105:46 Et dedit eos in misericórdias * in conspéctu ómnium qui céperant eos.
105:47 Salvos nos fac, Dómine, Deus noster: * et cóngrega nos de natiónibus:
105:47 Ut confiteámur nómini sancto tuo: * et gloriémur in laude tua.
105:48 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * et dicet omnis pópulus: Fiat, fiat.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 105(32-48) Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 106(1-24) [9]
106:1 Louvai o Senhor, porque Ele é bom: * porque a sua misericórdia é eterna.
106:2 Digam-no os que foram resgatados pelo Senhor, os que Ele resgatou da mão do inimigo: * e os que congregou de entre as regiões:
106:3 Do oriente e do poente: * do aquilão e do mar.
106:4 Erravam por lugares áridos: * não encontraram caminho para uma cidade habitável.
106:5 Padecendo fome e sede: * desfaleceu a sua alma.
106:6 Clamaram ao Senhor no meio das suas tribulações: * e Ele os livrou das suas necessidades.
106:7 Conduziu-os por caminho recto: * para que fossem à cidade de habitação.
106:8 Glorifiquem o Senhor as suas misericórdias: * e suas maravilhas aos filhos dos homens.
106:9 Pois saciou a alma que estava exausta: * e encheu de bens a alma faminta.
106:10 Estavam sentados nas trevas e na sombra da morte: * aprisionados, na mendiguez e em ferros.
106:11 Pois exacerbaram as palavras de Deus: * e tinham desprezado o conselho do Altíssimo.
106:12 Seu coração foi humilhado em trabalhos: * ficaram sem forças, não houve quem os ajudasse.
106:13 Clamaram ao Senhor no meio das suas tribulações: * e Ele os livrou de suas necessidades.
106:14 Tirou-os das trevas e da sombra da morte: * e quebrou os seus vínculos.
106:15 Glorifiquem o Senhor as suas misericórdias: * e suas maravilhas aos filhos dos homens.
106:16 Pois arrombou as portas de bronze: * e quebrou os ferrolhos de ferro.
106:17 Retirou-os do caminho da sua iniquidade: * pois tinham sido humilhados devido às suas injustiças.
106:18 Sua alma abominava toda a comida: * e chegaram até às portas da morte.
106:19 Clamaram ao Senhor no meio das suas tribulações: * e Ele livrou-os das suas necessidades.
106:20 Enviou a sua palavra e sarou-os: * e livrou-os da destruição.
106:21 Glorifiquem o Senhor as suas misericórdias: * e suas maravilhas aos filhos dos homens.
106:22 Ofereçam-Lhe um sacrifício de louvor: * e anunciem as suas obras com alegria.
106:23 Os que descem ao mar em naus, * e fazem as suas manobras nas muitas águas.
106:24 Viram as obras do Senhor, * e as suas maravilhas no profundo.
106:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
106:2 Dicant qui redémpti sunt a Dómino, quos redémit de manu inimíci: * et de regiónibus congregávit eos:
106:3 A solis ortu, et occásu: * ab aquilóne, et mari.
106:4 Erravérunt in solitúdine in inaquóso: * viam civitátis habitáculi non invenérunt.
106:5 Esuriéntes, et sitiéntes: * ánima eórum in ipsis defécit.
106:6 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum erípuit eos.
106:7 Et dedúxit eos in viam rectam: * ut irent in civitátem habitatiónis.
106:8 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius: * et mirabília eius fíliis hóminum.
106:9 Quia satiávit ánimam inánem: * et ánimam esuriéntem satiávit bonis.
106:10 Sedéntes in ténebris, et umbra mortis: * vinctos in mendicitáte et ferro.
106:11 Quia exacerbavérunt elóquia Dei: * et consílium Altíssimi irritavérunt.
106:12 Et humiliátum est in labóribus cor eórum: * infirmáti sunt, nec fuit qui adiuváret.
106:13 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
106:14 Et edúxit eos de ténebris, et umbra mortis: * et víncula eórum disrúpit.
106:15 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius: * et mirabília eius fíliis hóminum.
106:16 Quia contrívit portas ǽreas: * et vectes férreos confrégit.
106:17 Suscépit eos de via iniquitátis eórum: * propter iniustítias enim suas humiliáti sunt.
106:18 Omnem escam abomináta est ánima eórum: * et appropinquavérunt usque ad portas mortis.
106:19 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
106:20 Misit verbum suum, et sanávit eos: * et erípuit eos de interitiónibus eórum.
106:21 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius: * et mirabília eius fíliis hóminum.
106:22 Et sacríficent sacrifícium laudis: * et annúntient ópera eius in exsultatióne.
106:23 Qui descéndunt mare in návibus, * faciéntes operatiónem in aquis multis.
106:24 Ipsi vidérunt ópera Dómini, * et mirabília eius in profúndo.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 106(1-24) Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 106(25-43) [10]
106:25 Disse e levantou-se um vento de tempestade: * e empolaram-se as ondas.
106:26 Sobem até aos céus e descem até aos abismos: * desfalecia com males a alma deles.
106:27 Foram turvados e cambalearam como um embriagado: * e toda sua sabedoria se desvaneceu.
106:28 Clamaram ao Senhor no meio das suas tribulações: * e livrou-os das suas necessidades.
106:29 Transformou a tempestade em brisa: * e as ondas do mar acalmaram.
106:30 Eles alegraram-se, pois ficou calmo: * e Ele conduziu-os ao porto que desejavam.
106:31 As suas misericórdias glorifiquem o Senhor: * e suas maravilhas aos filhos dos homens.
106:32 Exaltem-n’O na igreja do povo: * e louvem-n’O na cadeira dos anciãos.
106:33 Converteu os rios em desertos: * e os mananciais das águas em terra sedenta.
106:34 A terra frutífera em deserto de sal: * por causa da malícia dos seus habitantes.
106:35 Virou o deserto em tanques de água: * e a terra árida em mananciais de águas.
106:36 Estabeleceu ali os famintos: * e eles fundaram cidades para habitação.
106:37 Semearam os campos e plantaram vinhas: * e colheram nativos frutos.
106:38 Abençoou-os e multiplicaram-se muitíssimo: * e não diminuiu os seus animais.
106:39 Foram depois reduzidos a um pequeno número: * e foram oprimidos com males e dores.
106:40 Caiu o desprezo sobre os príncipes: * e Ele fê-los andar em erro por onde caminho não existia.
106:41 Aliviou o pobre da sua miséria: * e multiplicou as famílias como ovelhas.
106:42 Os justos verão e alegrar-se-ão: * e toda a iniquidade fechará a boca.
106:43 Quem é sábio para conservar estas cousas * e compreender as misericórdias do Senhor?
106:25 Dixit, et stetit spíritus procéllæ: * et exaltáti sunt fluctus eius.
106:26 Ascéndunt usque ad cælos, et descéndunt usque ad abýssos: * ánima eórum in malis tabescébat.
106:27 Turbáti sunt, et moti sunt sicut ébrius: * et omnis sapiéntia eórum devoráta est.
106:28 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum edúxit eos.
106:29 Et státuit procéllam eius in auram: * et siluérunt fluctus eius.
106:30 Et lætáti sunt quia siluérunt: * et dedúxit eos in portum voluntátis eórum.
106:31 Confiteántur Dómino misericórdiæ eius: * et mirabília eius fíliis hóminum.
106:32 Et exáltent eum in ecclésia plebis: * et in cáthedra seniórum laudent eum.
106:33 Pósuit flúmina in desértum: * et éxitus aquárum in sitim.
106:34 Terram fructíferam in salsúginem: * a malítia inhabitántium in ea.
106:35 Pósuit desértum in stagna aquárum: * et terram sine aqua in éxitus aquárum.
106:36 Et collocávit illic esuriéntes: * et constituérunt civitátem habitatiónis.
106:37 Et seminavérunt agros, et plantavérunt víneas: * et fecérunt fructum nativitátis.
106:38 Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis: * et iuménta eórum non minorávit.
106:39 Et pauci facti sunt: * et vexáti sunt a tribulatióne malórum, et dolóre.
106:40 Effúsa est contémptio super príncipes: * et erráre fecit eos in ínvio, et non in via.
106:41 Et adiúvit páuperem de inópia: * et pósuit sicut oves famílias.
106:42 Vidébunt recti, et lætabúntur: * et omnis iníquitas oppilábit os suum.
106:43 Quis sápiens et custódiet hæc? * et intélleget misericórdias Dómini.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 106(25-43) Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 107 [11]
107:2 Pronto está o meu coração, ó Deus, pronto está o meu coração: * cantarei e salmodiarei na minha glória.
107:3 Desperta, ó glória minha, desperta, saltério e cítara: * levantar-me-ei ao romper da alva.
107:4 Louvar-Vos-ei no meio dos povos, ó Senhor: * e entoar-Vos-ei salmos entre as nações.
107:5 Pois a vossa misericórdia elevou-se acima dos céus: * e a vossa verdade até às nuvens:
107:6 Exaltai-Vos sobre os céus, ó Deus, sobre toda a terra a vossa glória: * para que sejam livres os vossos amados.
107:7 Salvai-me com vossa direita e ouvi-me: * Deus falou no seu santuário:
107:8 Alegrar-me-ei e repartirei Siquém, * e medirei o vale dos Tabernáculos.
107:9 Meu é Galaad e meu é Manassés: * e Efraim é a segurança da minha cabeça.
107:10 Judá é o meu rei: * o Moab a bacia da minha esperança.
107:10 Estenderei o meu calçado sobre a Idumeia: * os estrangeiros tornaram-se meus amigos.
107:11 Quem me conduzirá à cidade fortificada? * Quem me conduzirá até à Idumeia?
107:12 Porventura não sois Vós, Deus, que nos desamparastes, * não vireis Vós, Deus, com os nossos exércitos?
107:13 Dai-nos auxílio na tribulação: * pois vã é a ajuda do homem.
107:14 Em Deus faremos proezas: * e Ele reduzirá os nossos inimigos a nada.
107:2 Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum: * cantábo, et psallam in glória mea.
107:3 Exsúrge, glória mea, exsúrge, psaltérium et cíthara: * exsúrgam dilúculo.
107:4 Confitébor tibi in pópulis, Dómine: * et psallam tibi in natiónibus.
107:5 Quia magna est super cælos misericórdia tua: * et usque ad nubes véritas tua:
107:6 Exaltáre super cælos, Deus, et super omnem terram glória tua: * ut liberéntur dilécti tui.
107:7 Salvum fac déxtera tua, et exáudi me: * Deus locútus est in sancto suo:
107:8 Exsultábo, et dívidam Síchimam, * et convállem tabernaculórum dimétiar.
107:9 Meus est Gálaad, et meus est Manásses: * et Éphraim suscéptio cápitis mei.
107:10 Iuda rex meus: * Moab lebes spei meæ.
107:10 In Idumǽam exténdam calceaméntum meum: * mihi alienígenæ amíci facti sunt.
107:11 Quis dedúcet me in civitátem munítam? * quis dedúcet me usque in Idumǽam?
107:12 Nonne tu, Deus, qui repulísti nos, * et non exíbis, Deus, in virtútibus nostris?
107:13 Da nobis auxílium de tribulatióne: * quia vana salus hóminis.
107:14 In Deo faciémus virtútem: * et ipse ad níhilum dedúcet inimícos nostros.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 107 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 108 [12]
108:2 Deus, não Vos caleis ao meu louvor: * porque se abriram contra mim a boca do pecador e do traidor.
108:3 Falaram contra mim com língua dolosa, cercaram-me com palavras de ódio: * e gratuitamente me expugnaram.
108:4 Em vez de me amar, caluniavam-me: * eu, porém, orava.
108:5 Deram-me males por bens: * e ódio em troca do amor que lhes tinha.
108:6 Sujeitai-o ao domínio do pecador: * e o demónio esteja à sua direita.
108:7 Quando for julgado, saia condenado: * e a sua oração se converta em pecado.
108:8 Sejam abreviados os seus dias: * e receba outro seu bispado.
108:9 Fiquem seus filhos órfãos: * e sua mulher viúva.
108:10 Andem vagabundos dum lugar para outro os seus filhos e mendiguem: * e sejam expulsos das suas habitações.
108:11 O usurário dê caça a todos seus bens: * e os estranhos roubem os seus trabalhos.
108:12 Não tenha quem o ajude: * nem haja quem se compadeça dos seus órfãos.
108:13 Sejam exterminados todos seus filhos: * em uma só geração fique apagado o seu nome.
108:14 Reviva a lembrança da iniquidade de seus pais na presença do Senhor: * e o pecado de sua mãe não seja apagado.
108:15 Estejam sempre diante do Senhor e desapareça da terra a sua memória: * porque não se lembrou de usar de misericórdia.
108:17 Perseguiu o homem desamparado e mendigo, * o homem aflito do coração, para lhe dar a morte.
108:18 Amou a maldição e ela lhe virá: * e, como não quis a bênção, ela afastar-se-á dele.
108:18 Vestiu-se de maldição como um traje, * e penetrou como água nas suas entranhas e como azeite nos seus ossos.
108:19 Que ela seja para ele como a vestimenta com que se cobre: * e como a cinta com que sempre se cinge.
108:20 Tal é diante do Senhor a obra daqueles que me caluniam: * e que dizem males contra a minha alma.
108:21 Vós, ó Senhor, Senhor, fazei comigo por amor do vosso nome: * pois é suave a vossa misericórdia.
108:22 Livrai-me, pois sou necessitado e pobre: * e o meu coração abalado está dentro de mim.
108:23 Desapareço como a sombra que vai caindo: * e sou escorraçado como os gafanhotos.
108:24 Meus joelhos enfraqueceram com o jejum: * e a minha carne mudou por falta de azeite.
108:25 Tornei-me para eles um objecto de escárnio: * viram-me e abanaram as suas cabeças.
108:26 Assisti-me, ó Senhor meu Deus: * salvai-me segundo a vossa misericórdia.
108:27 Saibam que isto é de vossa mão: * e que Vós, ó Senhor, fizestes estas cousas.
108:28 Amaldiçoar-me-ão e Vós me abençoareis: * confundidos sejam os que se levantam contra mim, entretanto o vosso servo alegrar-se-á.
108:29 Sejam cobertos de afronta os que me caluniam: * e fiquem envolvidos na sua confusão como numa capa dupla.
108:30 Muito glorificarei o Senhor com minha boca: * e no meio de muitos o louvarei.
108:31 Pois se pôs à direita deste pobre, * para salvar a minha alma daqueles que a perseguem.
108:2 Deus, laudem meam ne tacúeris: * quia os peccatóris, et os dolósi super me apértum est.
108:3 Locúti sunt advérsum me lingua dolósa, et sermónibus ódii circumdedérunt me: * et expugnavérunt me gratis.
108:4 Pro eo ut me dilígerent, detrahébant mihi: * ego autem orábam.
108:5 Et posuérunt advérsum me mala pro bonis: * et ódium pro dilectióne mea.
108:6 Constítue super eum peccatórem: * et diábolus stet a dextris eius.
108:7 Cum iudicátur, éxeat condemnátus: * et orátio eius fiat in peccátum.
108:8 Fiant dies eius pauci: * et episcopátum eius accípiat alter.
108:9 Fiant fílii eius órphani: * et uxor eius vídua.
108:10 Nutántes transferántur fílii eius, et mendícent: * et eiciántur de habitatiónibus suis.
108:11 Scrutétur fænerátor omnem substántiam eius: * et dirípiant aliéni labóres eius.
108:12 Non sit illi adiútor: * nec sit qui misereátur pupíllis eius.
108:13 Fiant nati eius in intéritum: * in generatióne una deleátur nomen eius.
108:14 In memóriam rédeat iníquitas patrum eius in conspéctu Dómini: * et peccátum matris eius non deleátur.
108:15 Fiant contra Dóminum semper, et dispéreat de terra memória eórum: * pro eo quod non est recordátus fácere misericórdiam.
108:17 Et persecútus est hóminem ínopem, et mendícum, * et compúnctum corde mortificáre.
108:18 Et diléxit maledictiónem, et véniet ei: * et nóluit benedictiónem, et elongábitur ab eo.
108:18 Et índuit maledictiónem sicut vestiméntum, * et intrávit sicut aqua in interióra eius, et sicut óleum in óssibus eius.
108:19 Fiat ei sicut vestiméntum, quo operítur: * et sicut zona, qua semper præcíngitur.
108:20 Hoc opus eórum, qui détrahunt mihi apud Dóminum: * et qui loquúntur mala advérsus ánimam meam.
108:21 Et tu, Dómine, Dómine, fac mecum propter nomen tuum: * quia suávis est misericórdia tua.
108:22 Líbera me quia egénus, et pauper ego sum: * et cor meum conturbátum est intra me.
108:23 Sicut umbra cum declínat, ablátus sum: * et excússus sum sicut locústæ.
108:24 Génua mea infirmáta sunt a ieiúnio: * et caro mea immutáta est propter óleum.
108:25 Et ego factus sum oppróbrium illis: * vidérunt me, et movérunt cápita sua.
108:26 Ádiuva me, Dómine, Deus meus: * salvum me fac secúndum misericórdiam tuam.
108:27 Et sciant quia manus tua hæc: * et tu, Dómine, fecísti eam.
108:28 Maledícent illi, et tu benedíces: * qui insúrgunt in me, confundántur: servus autem tuus lætábitur.
108:29 Induántur qui détrahunt mihi, pudóre: * et operiántur sicut diplóide confusióne sua.
108:30 Confitébor Dómino nimis in ore meo: * et in médio multórum laudábo eum.
108:31 Quia ástitit a dextris páuperis, * ut salvam fáceret a persequéntibus ánimam meam.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 108 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Aleluia, aleluia, aleluia.
Allelúia, allelúia, allelúia.
Capitulum
Eccli 24:26-28
Vinde a mim, todos os que me desejais, e saciai-vos dos meus frutos: porque o meu espírito é mais doce do que o mel, e a minha herança mais doce do que o mel e o favo: a minha memória permanecerá por todas as gerações dos séculos.
Transíte ad me, omnes qui concupíscitis me, et a generatiónibus meis implémini: spíritus enim meus super mel dulcis, et heréditas mea super mel et favum: memória mea in generatióne sæculórum.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Formosa vos tornastes e suave.
Speciósa facta es et suávis.
Nas vossas delícias, ó santa Mãe de Deus.
In delíciis tuis, sancta Dei Génetrix.
Oração
Votiva
Senhor, tende piedade de nós. Cristo, tende piedade de nós. Senhor, tende piedade de nós.
Kýrie, eléison. Christe, eléison. Kýrie, eléison.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Concedei aos vossos servos, Senhor Deus, Vos suplicamos, o gozo da perpétua saúde da alma e do corpo, e que pela gloriosa intercessão da B. Maria, sempre Virgem, sejamos livres das tristezas dos tempos presentes e alcancemos o gozo da eterna alegria.
Concéde nos fámulos tuos, quǽsumus, Dómine Deus, perpétua mentis et córporis sanitáte gaudére: et, gloriósa beátæ Maríæ semper Vírginis intercessióne, a præsénti liberári tristítia, et ætérna pérfrui lætítia.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Textos do projeto Divinum Officium.