Breviário Romano
Tridentino 1906
S. Josaphat Episcopi et Martyris
Duplex
Tempora: Sabbato infra Hebdomadam V post Epiphaniam III. Novembris
Outros breviários e ofícios votivos
Início
silenciosamente
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave, Maria, Cheia de graça, o Senhor é convosco; bendita sois Vós entre as mulheres, e bendito é o fruto do vosso ventre, Jesus. Santa Maria, Mãe de Deus, rogai por nós, pecadores, agora e na hora da nossa morte. Amém.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Creio em Deus, Pai todo-poderoso, Criador do Céu e da Terra; e em Jesus Cristo, seu único Filho, Nosso Senhor, que foi concebido pelo poder do Espírito Santo; nasceu da Virgem Maria; padeceu sob Pôncio Pilatos, foi crucificado, morto e sepultado; desceu à mansão dos mortos; ressuscitou ao terceiro dia; subiu aos Céus, onde está sentado à direita de Deus Pai todo-poderoso, de onde há-de vir a julgar os vivos e os mortos. Creio no Espírito Santo, na santa Igreja Católica; na comunhão dos Santos; na remissão dos pecados; na ressurreição da carne; na vida eterna. Amém.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Depois disso, com voz audível, o Versículo é dito:
Abri, Senhor, + os meus lábios.
Dómine, lábia + mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adjuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúja.
Invitatório
Antífona do Comum ou Festa
Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Veníte, adorémus.
Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Veníte, adorémus.
Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Veníte, adorémus.
Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Hino
do Comum ou Festa
Ó Deus, dos vossos soldados
Herança, coroa e prémio,
Os que cantam os louvores do Mártir
Absolvei do laço do pecado.
Deus tuórum mílitum
Sors, et córona, prǽmium,
Laudes canéntes Mártyris
Absólve nexu críminis.
Ele, com efeito, as alegrias do mundo
E os brandos engodos das fraudes
Julgando embebidos em fel,
Chegou aos bens celestes.
Hic nempe mundi gáudia,
Et blanda fraudum pábula
Imbúta felle députans,
Pervénit ad cæléstia.
Correu com fortaleza aos tormentos,
E suportou-os varonilmente,
E, derramando por Vós o seu sangue,
Possui os dons eternos.
Pœnas cucúrrit fórtiter,
Et sústulit viríliter,
Fundénsque pro te sánguinem,
Ætérna dona póssidet.
Por isso, com súplice prece,
Vos pedimos, ó piíssimo:
Neste triunfo do Mártir
Perdoai a culpa aos vossos servos.
Ob hoc precátu súpplici
Te póscimus, piíssime;
In hoc triúmpho Mártyris
Dimítte noxam sérvulis.
Louvor e glória perene
Sejam ao Pai e ao Filho,
E juntamente ao Santo Paráclito,
Pelos séculos eternos.
Amém.
Laus et perénnis glória
Patri sit, atque Fílio,
Sancto simul Paráclito,
In sempitérna sǽcula.
Amen.
Deus tuorum militum Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. [13.1] · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Salmos com leituras
Antífonas e Salmos do Comum ou Festa
Noturno I
In lege Dómini * fuit volúntas ejus die ac nocte.
Salmo 1 [1]
1:1 Bem-aventurado o varão que não foi no conselho dos ímpios, nem ficou no caminho dos pecadores, * e na cadeira pestilencial não se sentou:
1:2 Mas sua vontade está na lei do Senhor, * e dia e noite meditará na sua lei.
1:3 Ele será como a árvore, que está plantada junto ao curso das águas, * que a seu tempo dará seu fruto:
1:3 Cuja folha não murchará: * e prosperará tudo quanto fizer.
1:4 Não assim os ímpios, não assim: * mas serão como o pó que o vento dispersa da face da terra.
1:5 Por isso os ímpios não ressuscitarão no juízo: * nem os pecadores no concílio dos justos.
1:6 Porque o Senhor conhece o caminho dos justos: * e o caminho dos ímpios perecerá.
1:1 Beátus vir, qui non ábiit in consílio impiórum, et in via peccatórum non stetit, * et in cáthedra pestiléntiæ non sedit:
1:2 Sed in lege Dómini volúntas ejus, * et in lege ejus meditábitur die ac nocte.
1:3 Et erit tamquam lignum, quod plantátum est secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo:
1:3 Et fólium ejus non défluet: * et ómnia quæcúmque fáciet, prosperabúntur.
1:4 Non sic ímpii, non sic: * sed tamquam pulvis, quem próicit ventus a fácie terræ.
1:5 Ídeo non resúrgent ímpii in judício: * neque peccatóres in concílio justórum.
1:6 Quóniam novit Dóminus viam justórum: * et iter impiórum períbit.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
In lege Dómini fuit volúntas ejus die ac nocte.
Prǽdicans * præcéptum Dómini constitútus est in monte sancto ejus.
Salmo 2 [2]
2:1 Por que razão se embraveceram as gentes: * e os povos cousas vãs meditaram?
2:2 Os reis da terra levantaram-se e os príncipes reuniram-se * contra o Senhor e contra o seu Cristo.
2:3 Rompamos os seus laços: * e sacudamos de nós o seu jugo.
2:4 Aquele que habita no céu rir-se-á deles: * e o Senhor os ridicularizará.
2:5 Ele então lhes falará na sua ira, * e conturbá-los-á na sua fúria.
2:6 Eu, porém, fui por Ele constituído Rei sobre Sião, seu santo monte, * para pregar a sua doutrina.
2:7 Disse-me o Senhor: * tu és meu filho, eu hoje te gerei.
2:8 Pede-me e dar-te-ei as gentes como tua herança, * e estenderei o teu domínio aos confins da terra.
2:9 Governá-las-ás com vara de ferro, * e quebrá-las-ás como um vaso do oleiro.
2:10 Agora, ó reis, entendei: * instruí-vos, vós que julgais a terra.
2:11 Servi o Senhor com temor: * e com tremor alegrai-vos n’Ele.
2:12 Abraçai a disciplina, para que o Senhor não se irrite, * e não pereçais fora do caminho da justiça.
2:13 Quando brevemente se incendiar a sua ira: * bem-aventurados todos os que n’Ele confiam.
2:1 Quare fremuérunt gentes: * et pópuli meditáti sunt inánia?
2:2 Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus.
2:3 Dirumpámus víncula eórum: * et proiciámus a nobis jugum ipsórum.
2:4 Qui hábitat in cælis, irridébit eos: * et Dóminus subsannábit eos.
2:5 Tunc loquétur ad eos in ira sua, * et in furóre suo conturbábit eos.
2:6 Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum ejus, * prǽdicans præcéptum ejus.
2:7 Dóminus dixit ad me: * Fílius meus es tu, ego hódie génui te.
2:8 Póstula a me, et dabo tibi gentes hereditátem tuam, * et possessiónem tuam términos terræ.
2:9 Reges eos in virga férrea, * et tamquam vas fíguli confrínges eos.
2:10 Et nunc, reges, intellégite: * erudímini, qui judicátis terram.
2:11 Servíte Dómino in timóre: * et exsultáte ei cum tremóre.
2:12 Apprehéndite disciplínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via justa.
2:13 Cum exárserit in brevi ira ejus: * beáti omnes qui confídunt in eo.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Prǽdicans præcéptum Dómini constitútus est in monte sancto ejus.
Voce mea * ad Dóminum clamávi: et exaudívit me de monte sancto suo.
Salmo 3 [3]
3:2 Senhor, porque tantos são os que me atribulam? * Muitos se insurgem contra mim.
3:3 Muitos dizem à minha alma: * não há salvação para ele no seu Deus.
3:4 Vós, porém, Senhor, sois o meu protector, * minha glória e exaltais a minha cabeça.
3:5 Com minha voz ao Senhor clamei: * e Ele me ouviu do seu santo monte.
3:6 Deitei-me para descansar e adormeci: * e levantei-me, pois me acolheu o Senhor.
3:7 Não temerei milhares de pessoas me cercando: * levantai-Vos, ó Senhor, salvai-me, ó Deus meu!
3:8 Porque Vós tendes ferido todos os que sem causa me perseguem: * quebrastes os dentes dos pecadores.
3:9 A salvação é do Senhor: * e a vossa bênção está sobre o vosso povo.
3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo ejus.
3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.
3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.
3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Voce mea ad Dóminum clamávi: et exaudívit me de monte sancto suo.
De glória e de honra coroaste-lo, Senhor.
Glória et honóre coronásti eum, Dómine.
E lhe destes o poder sobre as obras de vossas mãos.
Et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Ouvi, Senhor Jesus Cristo, as preces dos vossos servos, e tende misericórdia de nós: Vós que, com o Pai e o Espírito Santo, viveis e reinais pelos séculos dos séculos.
Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Com perpétua bênção nos abençoe o Pai eterno.
Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.
Amém.
Amen.
Leitura 1
De Daniéle Prophéta
Dan 9:1-5
1 In anno primo Daríi fílii Assuéri de sémine Medórum, qui imperávit super regnum Chaldæórum,
2 Anno uno regni ejus, ego Dániel intelléxi in libris númerum annórum, de quo factus est sermo Dómini ad Jeremíam prophétam, ut compleréntur desolatiónis Jerúsalem septuagínta anni.
3 Et pósui fáciem meam ad Dóminum Deum meum rogáre et deprecári in jejúniis, sacco, et cínere.
4 Et orávi Dóminum Deum meum, et conféssus sum, et dixi: Obsecro, Dómine Deus magne et terríbilis, custódiens pactum, et misericórdiam diligéntibus te, et custodiéntibus mandáta tua:
5 Peccávimus, iniquitátem fécimus, ímpie égimus, et recéssimus: et declinávimus a mandátis tuis ac judíciis.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Iste Sanctus pro lege Dei sui certávit usque ad mortem, et a verbis impiórum non tímuit: * Fundátus enim erat supra firmam petram.
Iste est qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.
Fundátus enim erat supra firmam petram.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Digne-Se o Filho Unigénito de Deus abençoar-nos e ajudar-nos.
Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.
Amém.
Amen.
Leitura 2
Dan 9:21-24
21 Adhuc me loquénte in oratióne, ecce vir Gábriel, quem víderam in visióne a princípio, cito volans tétigit me in témpore sacrifícii vespertíni.
22 Et dócuit me, et locútus est mihi, dixítque: Dániel, nunc egréssus sum ut docérem te, et intellégeres.
23 Ab exórdio precum tuárum egréssus est sermo: ego autem veni ut indicárem tibi, quia vir desideriórum es: tu ergo animadvérte sermónem, et intéllege visiónem.
24 Septuagínta hebdómades abbreviátæ sunt super pópulum tuum et super urbem sanctam tuam, ut consummétur prævaricátio, et finem accípiat peccátum, et deleátur iníquitas, et adducátur justítia sempitérna, et impleátur vísio et prophetía, et ungátur Sanctus sanctórum.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Justus germinábit sicut lílium: * Et florébit in ætérnum ante Dóminum.
Plantátus in domo Dómini, in átriis domus Dei nostri.
Et florébit in ætérnum ante Dóminum.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
A graça do Espírito Santo ilumine os nossos sentidos e corações.
Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.
Amém.
Amen.
Leitura 3
Dan 9:25-27
25 Scito ergo, et animadvérte: ab éxitu sermónis, ut íterum ædificétur Jerúsalem, usque ad christum ducem, hebdómades septem, et hebdómades sexagínta duæ erunt: et rursum ædificábitur platéa, et muri in angústia témporum.
26 Et post hebdómades sexagínta duas occidétur Christus: et non erit ejus pópulus qui eum negatúrus est. Et civitátem et sanctuárium dissipábit pópulus cum duce ventúro: et finis ejus vástitas, et post finem belli statúta desolátio.
27 Confirmábit autem pactum multis hebdómada una: et in dimídio hebdómadis defíciet hóstia et sacrifícium: et erit in templo abominátio desolatiónis: et usque ad consummatiónem et finem perseverábit desolátio.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Iste cognóvit justítiam, et vidit mirabília magna, et exorávit Altíssimum * Et invéntus est in número Sanctórum.
Iste est qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.
Et invéntus est in número Sanctórum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Et invéntus est in número Sanctórum.
Noturno II
Fílii hóminum * scitóte quia Dóminus sanctum suum mirificávit.
Salmo 4 [4]
4:2 Quando O invoquei, me ouviu o Deus da minha justiça: * na tribulação me dilatastes.
4:2 Tende compaixão de mim, * e escutai a minha oração.
4:3 Filhos dos homens, até quando duros de coração sereis? * Porque amais a vaidade e mentiras buscais?
4:4 Sabei, pois, que o Senhor fez maravilhoso o seu santo: * o Senhor escutar-me-á, quando a Ele clamar.
4:5 Irai-vos e não pequeis: * do que dizeis nos vossos corações, nos vossos leitos arrependei-vos.
4:6 Oferecei sacrifícios de justiça e esperai no Senhor. * Muitos dizem: quem nos mostrará o bem?
4:7 Gravada está sobre nós a luz de vossa face, ó Senhor: * no meu coração infundistes alegria.
4:8 Pelo fruto do seu trigo, vinho e azeite * se multiplicaram.
4:9 Em paz dormirei * e tranquilo descansarei;
4:10 Porque Vós, ó Senhor, de forma singular * na esperança me firmastes.
4:2 Cum invocárem exaudívit me Deus justítiæ meæ: * in tribulatióne dilatásti mihi.
4:2 Miserére mei, * et exáudi oratiónem meam.
4:3 Fílii hóminum, úsquequo gravi corde? * ut quid dilígitis vanitátem, et quǽritis mendácium?
4:4 Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum: * Dóminus exáudiet me cum clamávero ad eum.
4:5 Irascímini, et nolíte peccáre: * quæ dícitis in córdibus vestris, in cubílibus vestris compungímini.
4:6 Sacrificáte sacrifícium justítiæ, et speráte in Dómino. * Multi dicunt: Quis osténdit nobis bona?
4:7 Signátum est super nos lumen vultus tui, Dómine: * dedísti lætítiam in corde meo.
4:8 A fructu fruménti, vini, et ólei sui * multiplicáti sunt.
4:9 In pace in idípsum * dórmiam, et requiéscam;
4:10 Quóniam tu, Dómine, singuláriter in spe * constituísti me.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Fílii hóminum scitóte quia Dóminus sanctum suum mirificávit.
Scuto bonæ voluntátis * tuæ coronásti eum Dómine.
Salmo 5 [5]
5:2 Senhor, dai ouvidos às minhas palavras, * escutai o meu clamor.
5:3 Atendei à voz da minha súplica, * meu Rei e meu Deus.
5:4 Porque a Vós orarei: * Senhor, de manhã ouvireis a minha voz.
5:5 De manhã ficarei ante Vós e contemplarei: * porque não sois um Deus que ame a iniquidade.
5:6 Nem o maligno habitará junto de Vós: * nem os injustos poderão permanecer ante vossos olhos.
5:7 Odiais todos os que obram a iniquidade: * exterminareis todos os que dizem a mentira.
5:7 O Senhor abominará o homem sanguinário e doloso: * eu, porém, confiado na abundância de vossa misericórdia.
5:8 Entrarei na vossa casa: * e pelo vosso temor, no vosso santo templo Vos adorarei.
5:9 Senhor, na vossa justiça guiai-me: * por causa dos meus inimigos dirigi ante vossos olhos o meu caminho.
5:10 Porque não há verdade na boca deles: * vão é o seu coração.
5:11 Sua garganta é um sepulcro aberto, urdem enganos com suas línguas, * julgai-os, ó Deus.
5:11 Frustrem-se os seus desígnios, expulsai-os segundo a multidão das suas impiedades, * porque Vos irritaram, Senhor.
5:12 Alegrem-se todos aqueles que em Vós esperam, * exultarão eternamente: e neles habitareis.
5:12 Em Vós gloriar-se-ão todos os que amam o vosso nome, * porque o justo Vós o abençoareis.
5:13 Ó Senhor, como um escudo de vossa boa vontade * nos coroastes.
5:2 Verba mea áuribus pércipe, Dómine, * intéllege clamórem meum.
5:3 Inténde voci oratiónis meæ, * Rex meus et Deus meus.
5:4 Quóniam ad te orábo: * Dómine, mane exáudies vocem meam.
5:5 Mane astábo tibi et vidébo: * quóniam non Deus volens iniquitátem tu es.
5:6 Neque habitábit juxta te malígnus: * neque permanébunt injústi ante óculos tuos.
5:7 Odísti omnes, qui operántur iniquitátem: * perdes omnes, qui loquúntur mendácium.
5:7 Virum sánguinum et dolósum abominábitur Dóminus: * ego autem in multitúdine misericórdiæ tuæ.
5:8 Introíbo in domum tuam: * adorábo ad templum sanctum tuum in timóre tuo.
5:9 Dómine, deduc me in justítia tua: * propter inimícos meos dírige in conspéctu tuo viam meam.
5:10 Quóniam non est in ore eórum véritas: * cor eórum vanum est.
5:11 Sepúlcrum patens est guttur eórum, linguis suis dolóse agébant, * júdica illos, Deus.
5:11 Décidant a cogitatiónibus suis, secúndum multitúdinem impietátum eórum expélle eos, * quóniam irritavérunt te, Dómine.
5:12 Et læténtur omnes, qui sperant in te, * in ætérnum exsultábunt: et habitábis in eis.
5:12 Et gloriabúntur in te omnes, qui díligunt nomen tuum, * quóniam tu benedíces justo.
5:13 Dómine, ut scuto bonæ voluntátis tuæ * coronásti nos.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Scuto bonæ voluntátis tuæ coronásti eum Dómine.
In univérsa terra * glória et honóre coronásti eum.
Salmo 8 [6]
8:2 Ó Senhor, Senhor nosso, * quão admirável é o vosso nome em toda a terra!
8:2 Pois se elevou a vossa majestade * sobre os céus.
8:3 Da boca dos meninos e lactentes fizestes sair um louvor perfeito, devido aos vossos inimigos, * para destruirdes o inimigo e o vingativo.
8:4 Contemplarei os vossos céus, obra de vossos dedos: * a lua e as estrelas que Vós fundastes.
8:5 Que é o homem, para Vos lembrardes dele? * Ou que é o filho do homem, para o visitardes?
8:6 Pouco inferior aos anjos Vós o fizestes, de glória e de honra o coroastes: * e lhe destes o poder sobre as obras de vossas mãos.
8:8 Tudo sob seus pés sujeitastes, * todas as ovelhas e bois: e, além destes, os outros animais do campo.
8:9 As aves do céu e os peixes do mar, * que percorrem as veredas do oceano.
8:10 Ó Senhor, Senhor nosso, * quão admirável é o vosso nome em toda a terra!
8:2 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
8:2 Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cælos.
8:3 Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.
8:4 Quóniam vidébo cælos tuos, ópera digitórum tuórum: * lunam et stellas, quæ tu fundásti.
8:5 Quid est homo quod memor es ejus? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum?
8:6 Minuísti eum paulo minus ab Ángelis, glória et honóre coronásti eum: * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.
8:8 Ómnia subjecísti sub pédibus ejus, * oves et boves univérsas: ínsuper et pécora campi.
8:9 Vólucres cæli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris.
8:10 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
In univérsa terra glória et honóre coronásti eum.
Pusestes, Senhor, sobre a sua cabeça.
Posuísti, Dómine, super caput ejus.
Uma coroa de pedras preciosas.
Corónam de lápide pretióso.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Ajude-nos a piedade e a misericórdia d’Aquele que, com o Pai e o Espírito Santo, vive e reina pelos séculos dos séculos.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Deus Pai omnipotente nos seja propício e clemente.
Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.
Amém.
Amen.
Leitura 4
Jósaphat Kuncewítius, nobílibus et catholicis paréntibus Vladimíriæ in Volhinia natus, cum puerulus matrem de Christi passióne loquentem audíret, jaculo e látere imaginis Jesu crucifixi immisso, vulnus in corde suscépit. Dei amóre incénsus, adeo oratióni aliisque piis opéribus instare cœpit, ut provectióribus adolescéntibus exemplo et admiratióni esset. Vicennis inter claustrales sancti Basilíi alumnos monasticam regulam proféssus, mirum quos in evangelica perfectióne progréssus fécerit. Nudis pédibus, frigidíssima licet sæviénte regiónis híeme, incedébat; carnes numquam, vinum nonnisi ex obediéntia adhibuit, asperrimoque cilício ad obitum usque corpus afflixit. Castitátis florem, quem ab adolescéntia Virgini Deiparæ vóverat, inviolátum servávit. Virtútis doctrinæque ejus brevi sic fama percrébuit, ut, quamvis júnior, Bytenii monasterio præfectus sit mox Vilnénsis archimandríta, ac demum archiepíscopus Polocénsis, invitus quidem, sed Catholicis gestiéntibus, fúerit renuntiatus.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Honéstum fecit illum Dóminus, et custodívit eum ab inimícis, et a seductóribus tutávit illum: * Et dedit illi claritátem ætérnam.
Descendítque cum illo in fóveam, et in vínculis non derelíquit eum.
Et dedit illi claritátem ætérnam.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Cristo nos dê as alegrias da vida perpétua.
Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.
Amém.
Amen.
Leitura 5
Hac dignitate auctus, nihil de priori vivéndi ratióne remíttens, nonnisi divinum cultum et creditárum sibi óvium salútem cordi hábuit. Catholicæ unitátis ac veritátis strenuus propugnator, totis viribus adlaborávit, ut schismaticos hæreticosque ad communiónem cum beáti Petri Sede reduceret. Summum Pontificem ejusque potestátis plenitúdinem ab impudentíssimis impiórum calumniis et erróribus, qua conciónibus, qua scriptis pietáte ac doctrina refertis, defendere numquam déstitit. Episcopalem jurisdictiónem et Ecclésiæ bona a láicis usurpáta vindicávit. Incredibile dictu est quot hæreticos in sinum matris Ecclésiæ revocáverit. Uniónis vero Græcæ Ecclésiæ cum Latina Josephátum promotórem exstitisse præclaríssimum, étiam pontifícia oracula diserte testántur. Ad hæc, et templi Dei decóri instaurando, et sacrárum vírginum exstruéndis ædibus, aliisque piis opéribus juvandis, mensæ suæ proventus ultro erogávit. In páuperes adeo effúsus, ut, cum olim inópiæ cujusdam víduæ sublevandæ nihil occurreret, episcopale pallium, seu omophórion, oppignorari jusserit.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Desidérium ánimæ ejus tribuísti ei Dómine, * Et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
Et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Acenda Deus nos nossos corações o fogo do seu amor.
Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.
Amém.
Amen.
Leitura 6
Tot catholicæ fidei increménta perditissimórum hóminum adeo excitavérunt odia, ut, conspiratióne ínita, Christi athletam ad necem quærerent; quam sibi imminére ipse in suo ad pópulum sermóne prænuntiávit. Cum ítaque Vitépscum pastoralis visitatiónis grátia profectus esset, illi archiepiscopales invadunt ædes, obvios quosque feriunt ac cædunt. Tum vir mitíssimus quæréntibus sponte occurrit, eosque amice compellans, Filíoli, inquit, quare familiares meos cæditis? Si quid contra me habetis, ecce adsum. Hinc, ímpetu facto, eum verbéribus contundunt, telis confodiunt, ac demum, immani secúri necátum, in flumen projíciunt, die duodecima Novembris anni sexcentésimi vicesimi tertii supra millesimum, ætátis ejus quadragesimi tertii. Corpus, mirábili luce circumfusum, ex imo flúminis alveo elátum est. Sanguis Mártyris parricidis ipsis in primis prófuit, qui fere omnes, cápitis damnati, ejurato schísmate, suum scelus detestáti sunt. Cum tantus Præsul plurimis post obitum coruscaret miraculis, eum Urbanus octavus, Pontifex maximus, Beatórum honóribus decorávit. Pius nonus, tertio Kalendas Julias anni millesimi octingentesimi sexagesimi septimi, cum sæcularia Apostolórum Principum solemnia celebraréntur, coram patrum cardinalium senatu, simulque astántibus fere quingentis, patriarchis, metropolítis et epíscopis cujuscúmque ritus, qui ex toto terrárum orbe convenerant; hunc ecclesiásticæ unitátis assertórem, primum ex orientálibus, solemni ritu in Vaticana basilica Sanctórum ordini accensuit. Cujus Offícium ac Missam Leo décimus tertius, summus Pontifex, ad universam exténdit Ecclésiam.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Stola jucunditátis índuit eum Dóminus: * Et corónam pulchritúdinis pósuit super caput ejus.
Cibávit illum Dóminus pane vitæ et intelléctus: et aqua sapiéntiæ salutáris potávit illum.
Et corónam pulchritúdinis pósuit super caput ejus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Et corónam pulchritúdinis pósuit super caput ejus.
Noturno III
Justus Dóminus, * et justítiam diléxit: æquitátem vidit vultus ejus.
Salmo 10 [7]
10:2 No Senhor confio: porque dizeis à minha alma: * migra para o monte como a ave?
10:3 Eis que os pecadores armaram o seu arco, prepararam as suas setas na aljava, * para no escuro dispararem aos rectos de coração.
10:4 Porque eles destruíram o que fizestes de bom: * mas que fez o justo?
10:5 O Senhor habita no seu santo templo, * o trono do Senhor está no céu.
10:5 Seus olhos olham para o pobre: * suas pálpebras inquirem os filhos dos homens.
10:6 O Senhor interroga o justo e o ímpio: * mas aquele que ama a iniquidade, odeia a sua alma.
10:7 Fará chover laços sobre os pecadores: * o fogo e o enxofre e as tempestades são a parte que lhes toca.
10:8 Porque o Senhor é justo e ama a justiça: * o seu rosto olha para a equidade.
10:2 In Dómino confído: quómodo dícitis ánimæ meæ: * Tránsmigra in montem sicut passer?
10:3 Quóniam ecce peccatóres intendérunt arcum, paravérunt sagíttas suas in pháretra, * ut sagíttent in obscúro rectos corde.
10:4 Quóniam quæ perfecísti, destruxérunt: * justus autem quid fecit?
10:5 Dóminus in templo sancto suo, * Dóminus in cælo sedes ejus.
10:5 Óculi ejus in páuperem respíciunt: * pálpebræ ejus intérrogant fílios hóminum.
10:6 Dóminus intérrogat justum et ímpium: * qui autem díligit iniquitátem, odit ánimam suam.
10:7 Pluet super peccatóres láqueos: * ignis, et sulphur, et spíritus procellárum pars cálicis eórum.
10:8 Quóniam justus Dóminus, et justítias diléxit: * æquitátem vidit vultus ejus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Justus Dóminus, et justítiam diléxit: æquitátem vidit vultus ejus.
Habitábit * in tabernáculo tuo: requiéscet in monte sancto tuo.
Antiphona · Habitabit Modo IV
The Liber Usualis, 1961, p. 752 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Habitábit * in tabernáculo tuo: requiéscet in monte sancto tuo.
Salmo 14 [8]
14:1 Senhor, quem habitará no vosso tabernáculo? * Ou quem descansará no vosso santo monte?
14:2 O que vive sem mácula, * e pratica a justiça:
14:3 O que fala verdade no seu coração, * o que não forjou dolos com sua língua:
14:3 Nem mal fez ao seu próximo, * nem consentiu que seus próximos fossem desonrados.
14:4 Na sua apreciação considera o malvado como um nada, * mas honra os que temem o Senhor:
14:4 Faz juramento ao seu próximo e não o engana, * não empresta o seu dinheiro com usura, nem aceita subornos contra o inocente.
14:5 Quem procede assim: * jamais será abalado.
14:1 Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?
14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam:
14:3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:
14:3 Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.
14:4 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:
14:4 Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.
14:5 Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Habitábit in tabernáculo tuo: requiéscet in monte sancto tuo.
Posuísti, Dómine, * super caput ejus corónam de lápide pretióso.
Salmo 20 [9]
20:2 Senhor, o rei alegrar-se-á na vossa fortaleza: * e muito regozijará na vossa salvação.
20:3 Satisfizestes-lhe os anseios do coração: * e não defraudastes os pedidos de seus lábios.
20:4 Porque o prevenistes com bênçãos de doçura: * cingistes a sua cabeça com uma coroa de pedras preciosas.
20:5 Vida Vos pediu: * e concedestes-lhe largos dias pelos séculos dos séculos.
20:6 Grande é a sua glória, devido à salvação que lhe destes: * glória e grande esplendor poreis sobre ele.
20:7 Porque dele fareis uma fonte de bênçãos perpétuas: * enchê-lo-eis de alegria, mostrando-lhe o vosso rosto.
20:8 Porque o rei no Senhor espera: * e a misericórdia do Altíssimo torná-lo-á inabalável.
20:9 Caia a vossa mão sobre todos vossos inimigos: * caia a vossa direita sobre todos os que Vos aborrecem.
20:10 Pô-los-eis em fornalha acesa ao mostrar-lhes vosso rosto: * o Senhor na sua ira conturbá-los-á e o fogo devorá-los-á.
20:11 Exterminareis o seu fruto da terra: * e a sua descendência de entre os filhos dos homens.
20:12 Porque urdiram contra Vós males: * formaram planos que não puderam estabelecer.
20:13 Vós, porém, os poreis em fuga: * nos vossos resquícios preparareis o rosto deles.
20:14 Exaltai-Vos, ó Senhor, no vosso poder: * nós cantaremos e louvaremos as vossas maravilhas.
20:2 Dómine, in virtúte tua lætábitur rex: * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.
20:3 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.
20:6 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.
20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo.
20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.
20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.
20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.
20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.
20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.
20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.
20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Posuísti, Dómine, super caput ejus corónam de lápide pretióso.
Grande é a sua glória pela salvação que lhe destes.
Magna est glória ejus in salutári tuo.
Glória e grande esplendor poreis sobre ele.
Glóriam et magnum decórem impónes super eum.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Dos laços dos nossos pecados nos absolva o Senhor omnipotente e misericordioso.
A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
Amém.
Amen.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
A leitura do Evangelho seja para nós salvação e protecção.
Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.
Amém.
Amen.
Leitura 7
Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem
Joannes 10:11-16
In illo témpore: Dixit Jesus pharisǽis: Ego sum pastor bonus. Bonus pastor animam suam dat pro ovibus suis. Et réliqua.
Homilia sancti Joannis Chrysostomi
Hom. 59 in Joánnem
Magnum quiddam, dilectissimi, magnum, inquam, est Ecclesiæ prælatio, et quæ multa indiget sapientia et fortitudine, qualem Christus proposuit: ut animam pro ovibus ponamus, et numquam illas deseramus: ut lupo generose resistamus. Hæc enim inter pastorem et mercenarium est differentia. Alter propriæ, contemptis ovibus: alter, sua contempta, ovium semper saluti invigilat. Pastoris ergo exemplo demonstrato, deceptores duos meminit; furem mactantem et rapientem oves; et mercenarium permittentem, neque defendentem comissas.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Coróna áurea super caput ejus, * Expréssa signo sanctitátis, glória honóris, et opus fortitúdinis.
Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis, posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
Expréssa signo sanctitátis, glória honóris, et opus fortitúdinis.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Aquele cuja festa celebramos interceda por nós junto do Senhor.
Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.
Amém.
Amen.
Leitura 8
Quod superiori tempore Ezechiel his verbis insectatus est: Væ pastoribus Israël: nonne pascebant semetipsos? nonne greges pascuntur a pastoribus? Sed illi contrarium faciebant, quod maximæ malitiæ genus est, et plurimorum causa malorum. Idcirco inquit: Neque quod abjectum erat, reducebant: neque quod perierat quærebant: neque confractum alligabant: neque infirmum consolidabant: quoniam se, non gregem pascebant. Idem et Paulus aliis verbis significat: Omnes quæ sua sunt, quærunt, non quæ Jesu Christi.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Hic est vere Martyr, qui pro Christi nómine sánguinem suum fudit: * Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.
Justum dedúxit Dóminus per vias rectas, et osténdit illi regnum Dei.
Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
Amém.
Amen.
Leitura 9
Verum ab utroque se dissidere ostendit Christus: ab illis quidem, qui in aliorum perniciem veniunt, cum dicat, se propterea venisse, ut vitam haberent et abundantius haberent: ab his autem, qui oves a lupis rapi negligebant, dicendo se propter eas animam ponere, ne oves perirent. Nam cum Judæi ipsum interimere vellent non propterea destitit a doctrina, neque credentes tradidit, sed perstitit, et pertulit mortem: ideo frequenter inquit: Ego sum pastor bonus. Quæ cum nullo niti testimonio viderentur (quod enim poneret animam suam, non multo post re demonstratum est; quod autem vitam haberent et abundantius haberent, eventurum erat in futuro sæculo) alterum ab altero confirmat.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Te Deum
Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.
Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:
Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.
Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.
O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.
A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.
Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.
Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.
Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.
O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:
Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.
Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.
Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.
Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.
Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.
Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.
Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.
Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Depois do hino Te Deum laudamus ou recitado o nono ou terceiro responsório, inicia-se diretamente com as Laudes, com exceção da Noite de Natal: nesta se reza o Oratio e depois a missa de Natal é comemorada conforme declarado no local apropriado.
Oração
do Próprio dos Santos
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Senhor, Vos imploramos, despertai na vossa Igreja, o Espírito de que o B. Josafá, vosso Mártir, estava cheio e que o levou a dar a vida pelas suas ovelhas, a fim de que pela sua intercessão, animados e fortalecidos pelo mesmo Espírito, nunca temamos sacrificar a nossa vida pelos nossos irmãos.
Excita, quǽsumus, Dómine, in Ecclésia tua Spíritum, quo replétus beátus Jósaphat Martyr et Póntifex tuus ánimam suam pro óvibus pósuit: ut, eo intercedénte, nos quoque eódem Spíritu moti ac roboráti, ánimam nostram pro frátribus pónere non vereámur.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do mesmo Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte ejúsdem Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Textos do projeto Divinum Officium.