Breviário Romano
Divino Afflatu 1954
S. Josaphat Episcopi et Martyris
Duplex
Tempora: Sabbato infra Hebdomadam V post Epiphaniam III. Novembris
Outros breviários e ofícios votivos
Início
silenciosamente
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave, Maria, Cheia de graça, o Senhor é convosco; bendita sois Vós entre as mulheres, e bendito é o fruto do vosso ventre, Jesus. Santa Maria, Mãe de Deus, rogai por nós, pecadores, agora e na hora da nossa morte. Amém.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Creio em Deus, Pai todo-poderoso, Criador do Céu e da Terra; e em Jesus Cristo, seu único Filho, Nosso Senhor, que foi concebido pelo poder do Espírito Santo; nasceu da Virgem Maria; padeceu sob Pôncio Pilatos, foi crucificado, morto e sepultado; desceu à mansão dos mortos; ressuscitou ao terceiro dia; subiu aos Céus, onde está sentado à direita de Deus Pai todo-poderoso, de onde há-de vir a julgar os vivos e os mortos. Creio no Espírito Santo, na santa Igreja Católica; na comunhão dos Santos; na remissão dos pecados; na ressurreição da carne; na vida eterna. Amém.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Depois disso, com voz audível, o Versículo é dito:
Abri, Senhor, + os meus lábios.
Dómine, lábia + mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adjuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúja.
Invitatório
Antífona do Comum ou Festa
Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Veníte, adorémus.
Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Veníte, adorémus.
Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Veníte, adorémus.
Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Hino
do Comum ou Festa
Ó Deus, dos vossos soldados
Herança, coroa e prémio,
Os que cantam os louvores do Mártir
Absolvei do laço do pecado.
Deus tuórum mílitum
Sors, et córona, prǽmium,
Laudes canéntes Mártyris
Absólve nexu críminis.
Ele, com efeito, as alegrias do mundo
E os brandos engodos das fraudes
Julgando embebidos em fel,
Chegou aos bens celestes.
Hic nempe mundi gáudia,
Et blanda fraudum pábula
Imbúta felle députans,
Pervénit ad cæléstia.
Correu com fortaleza aos tormentos,
E suportou-os varonilmente,
E, derramando por Vós o seu sangue,
Possui os dons eternos.
Pœnas cucúrrit fórtiter,
Et sústulit viríliter,
Fundénsque pro te sánguinem,
Ætérna dona póssidet.
Por isso, com súplice prece,
Vos pedimos, ó piíssimo:
Neste triunfo do Mártir
Perdoai a culpa aos vossos servos.
Ob hoc precátu súpplici
Te póscimus, piíssime;
In hoc triúmpho Mártyris
Dimítte noxam sérvulis.
Louvor e glória perene
Sejam ao Pai e ao Filho,
E juntamente ao Santo Paráclito,
Pelos séculos eternos.
Amém.
Laus et perénnis glória
Patri sit, atque Fílio,
Sancto simul Paráclito,
In sempitérna sǽcula.
Amen.
Deus tuorum militum Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. [13.1] · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Salmos com leituras
Antífonas do Saltério do tempo correspondente
Noturno I
Lembrou-se para sempre * da sua aliança o Senhor nosso Deus.
Memor fuit in sǽculum * testaménti sui Dóminus Deus noster.
Salmo 104(1-15) [1]
104:1 Louvai o Senhor e invocai o seu nome: * anunciai as suas obras entre as gentes.
104:2 Cantai-Lhe e salmodiai-Lhe: * narrai todas suas maravilhas.
104:3 Gloriai-vos em seu santo nome: * alegre-se o coração dos que buscam o Senhor.
104:4 Buscai o Senhor e fortalecei-vos n’Ele: * buscai sempre a sua face.
104:5 Lembrai-vos das maravilhas que fez: * dos seus prodígios e das sentenças da sua boca:
104:6 Descendentes de Abraão, seus servos: * filhos de Jacob, seus escolhidos.
104:7 Ele é o Senhor nosso Deus: * os seus juízos exercem-se em toda a terra.
104:8 Ele lembrou-se para sempre da sua aliança: * e da palavra que comandou a mil gerações:
104:9 Que a Abraão fez: * e do seu juramento a Isaac:
104:10 O mesmo confirmou a Jacob como lei: * e a Israel para uma eterna aliança:
104:11 Dizendo: dar-te-ei a terra de Canaan, * porção da vossa herança.
104:12 Quando em pequeno número, * sendo pouquíssimos e estrangeiros:
104:13 Passavam de gente para gente, * e dum reino para outro povo.
104:14 Homem que os ofendesse não permitiu: * e reis castigou por causa deles.
104:15 Não toqueis os meus ungidos: * e meus profetas não os maltrateis.
104:1 Confitémini Dómino, et invocáte nomen ejus: * annuntiáte inter gentes ópera ejus.
104:2 Cantáte ei, et psállite ei: * narráte ómnia mirabília ejus.
104:3 Laudámini in nómine sancto ejus: * lætétur cor quæréntium Dóminum.
104:4 Quǽrite Dóminum, et confirmámini: * quǽrite fáciem ejus semper.
104:5 Mementóte mirabílium ejus, quæ fecit: * prodígia ejus, et judícia oris ejus.
104:6 Semen Ábraham, servi ejus: * fílii Jacob, elécti ejus.
104:7 Ipse Dóminus Deus noster: * in univérsa terra judícia ejus.
104:8 Memor fuit in sǽculum testaménti sui: * verbi, quod mandávit in mille generatiónes:
104:9 Quod dispósuit ad Ábraham: * et juraménti sui ad Isaac:
104:10 Et státuit illud Jacob in præcéptum: * et Israël in testaméntum ætérnum:
104:11 Dicens: Tibi dabo terram Chánaan, * funículum hereditátis vestræ.
104:12 Cum essent número brevi, * paucíssimi et íncolæ ejus:
104:13 Et pertransiérunt de gente in gentem, * et de regno ad pópulum álterum.
104:14 Non relíquit hóminem nocére eis: * et corrípuit pro eis reges.
104:15 Nolíte tángere christos meos: * et in prophétis meis nolíte malignári.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Lembrou-se para sempre da sua aliança o Senhor nosso Deus.
Memor fuit in sǽculum testaménti sui Dóminus Deus noster.
O Senhor aumentou * o seu povo: e tornou-o forte sobre os seus inimigos.
Auxit Dóminus * pópulum suum: et firmávit eum super inimícos ejus.
Salmo 104(16-27) [2]
104:16 Chamou a fome sobre a terra: * e destruiu todo o sustento do pão.
104:17 Enviou adiante deles um homem: * a José que foi vendido como escravo.
104:18 Humilharam-no com grilhões nos pés, o ferro traspassou a sua alma * até que se cumpriu o seu vaticínio.
104:19 A palavra do Senhor tinha-o inflamado: * o rei mandou que o soltassem, o príncipe dos povos deu-lhe a liberdade.
104:21 Constituiu-o senhor da sua casa: * e príncipe de tudo quanto possuía:
104:22 Para que instruísse os seus príncipes como a si: * e ensinasse a prudência aos seus anciãos.
104:23 Israel entrou no Egipto: * e Jacob foi hóspede na terra de Cam.
104:24 Aumentou veementemente o seu povo: * e tornou-o forte sobre os seus inimigos.
104:25 Converteu-lhes o coração para que odiassem o seu povo: * e usassem de dolos com seus servos.
104:26 Enviou Moisés, seu servo: * e Arão, a quem tinha escolhido.
104:27 Deu-lhes poder para fazer milagres: * e prodígios na terra de Cam.
104:16 Et vocávit famem super terram: * et omne firmaméntum panis contrívit.
104:17 Misit ante eos virum: * in servum venúmdatus est Joseph.
104:18 Humiliavérunt in compédibus pedes ejus, ferrum pertránsiit ánimam ejus * donec veníret verbum ejus.
104:19 Elóquium Dómini inflammávit eum: * misit rex, et solvit eum; princeps populórum, et dimísit eum.
104:21 Constítuit eum dóminum domus suæ: * et príncipem omnis possessiónis suæ:
104:22 Ut erudíret príncipes ejus sicut semetípsum: * et senes ejus prudéntiam docéret.
104:23 Et intrávit Israël in Ægýptum: * et Jacob áccola fuit in terra Cham.
104:24 Et auxit pópulum suum veheménter: * et firmávit eum super inimícos ejus.
104:25 Convértit cor eórum ut odírent pópulum ejus: * et dolum fácerent in servos ejus.
104:26 Misit Móysen, servum suum: * Aaron, quem elégit ipsum.
104:27 Pósuit in eis verba signórum suórum: * et prodigiórum in terra Cham.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
O Senhor aumentou o seu povo: e tornou-o forte sobre os seus inimigos.
Auxit Dóminus pópulum suum: et firmávit eum super inimícos ejus.
Deus fez sair * o seu povo com exultação, e os seus escolhidos com alegria.
Edúxit Deus * pópulum suum in exsultatióne, et eléctos suos in lætítia.
Salmo 104(28-45) [3]
104:28 Enviou trevas e escureceu: * e com suas palavras não se exacerbaram.
104:29 Converteu-lhes as águas em sangue: * e matou os seus peixes.
104:30 Sua terra produziu rãs: * até nos aposentos dos próprios reis.
104:31 Falou e vieram moscas: * e mosquitos por todo o território.
104:32 Em vez de água lhes fez chover granizo: * lançou um fogo abrasador na terra deles.
104:33 Feriu as suas vinhas e os seus figueirais: * e quebrou as árvores que havia nos seus limites.
104:34 Falou e vieram gafanhotos e lagartas * que eram sem número:
104:35 Devoraram toda a erva dos prados: * e comeram todos os frutos dos seus campos.
104:36 Feriu todos os primogénitos da sua terra: * as primícias de todo seu trabalho.
104:37 Conduziu-os com prata e com ouro: * e não havia enfermo nas suas tribos.
104:38 Alegrou-se o Egipto com a partida deles: * pois era sobre eles o seu temor.
104:39 Estendeu uma nuvem que os cobrisse: * e um fogo que os alumiasse de noite.
104:40 Pediram e vieram codornizes: * e de pão do céu os saciou.
104:41 Fendeu a pedra e brotaram águas: * correram rios no deserto.
104:42 Porque se lembrou da sua santa palavra: * que tinha dado a Abraão, seu servo.
104:43 Fez sair o seu povo com exaltação, * e os seus escolhidos com alegria.
104:44 Deu-lhes as terras das gentes: * e herdaram o trabalho dos povos:
104:45 Para que guardassem os seus mandamentos, * e buscassem a sua lei.
104:28 Misit ténebras, et obscurávit: * et non exacerbávit sermónes suos.
104:29 Convértit aquas eórum in sánguinem: * et occídit pisces eórum.
104:30 Édidit terra eórum ranas: * in penetrálibus regum ipsórum.
104:31 Dixit, et venit cœnomyía: * et cínifes in ómnibus fínibus eórum.
104:32 Pósuit plúvias eórum grándinem: * ignem comburéntem in terra ipsórum.
104:33 Et percússit víneas eórum, et ficúlneas eórum: * et contrívit lignum fínium eórum.
104:34 Dixit, et venit locústa, et bruchus, * cujus non erat númerus:
104:35 Et comédit omne fænum in terra eórum: * et comédit omnem fructum terræ eórum.
104:36 Et percússit omne primogénitum in terra eórum: * primítias omnis labóris eórum.
104:37 Et edúxit eos cum argénto et auro: * et non erat in tríbubus eórum infírmus.
104:38 Lætáta est Ægýptus in profectióne eórum: * quia incúbuit timor eórum super eos.
104:39 Expándit nubem in protectiónem eórum: * et ignem ut lucéret eis per noctem.
104:40 Petiérunt, et venit cotúrnix: * et pane cæli saturávit eos.
104:41 Dirúpit petram et fluxérunt aquæ: * abiérunt in sicco flúmina;
104:42 Quóniam memor fuit verbi sancti sui: * quod hábuit ad Ábraham, púerum suum.
104:43 Et edúxit pópulum suum in exsultatióne, * et eléctos suos in lætítia.
104:44 Et dedit illis regiónes géntium: * et labóres populórum possedérunt:
104:45 Ut custódiant justificatiónes ejus, * et legem ejus requírant.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Deus fez sair o seu povo com exultação, e os seus escolhidos com alegria.
Edúxit Deus pópulum suum in exsultatióne, et eléctos suos in lætítia.
O Senhor lembrou-se da sua santa palavra.
Memor fuit Dóminus verbi sancti sui.
Que tinha dito a Abraão, seu servo.
Quod locútus est ad Ábraham, púerum suum.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Ouvi, Senhor Jesus Cristo, as preces dos vossos servos, e tende misericórdia de nós: Vós que, com o Pai e o Espírito Santo, viveis e reinais pelos séculos dos séculos.
Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Com perpétua bênção nos abençoe o Pai eterno.
Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.
Amém.
Amen.
Leitura 1
De Daniéle Prophéta
Dan 9:1-5
1 In anno primo Daríi fílii Assuéri de sémine Medórum, qui imperávit super regnum Chaldæórum,
2 Anno uno regni ejus, ego Dániel intelléxi in libris númerum annórum, de quo factus est sermo Dómini ad Jeremíam prophétam, ut compleréntur desolatiónis Jerúsalem septuagínta anni.
3 Et pósui fáciem meam ad Dóminum Deum meum rogáre et deprecári in jejúniis, sacco, et cínere.
4 Et orávi Dóminum Deum meum, et conféssus sum, et dixi: Obsecro, Dómine Deus magne et terríbilis, custódiens pactum, et misericórdiam diligéntibus te, et custodiéntibus mandáta tua:
5 Peccávimus, iniquitátem fécimus, ímpie égimus, et recéssimus: et declinávimus a mandátis tuis ac judíciis.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Laudábilis pópulus, * Quem Dóminus exercítuum benedíxit dicens: Opus mánuum meárum tu es, heréditas mea Israël.
Beáta gens, cujus est Dóminus Deus, pópulus eléctus in hereditátem.
Quem Dóminus exercítuum benedíxit dicens: Opus mánuum meárum tu es, heréditas mea Israël.
Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Digne-Se o Filho Unigénito de Deus abençoar-nos e ajudar-nos.
Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.
Amém.
Amen.
Leitura 2
Dan 9:21-24
21 Adhuc me loquénte in oratióne, ecce vir Gábriel, quem víderam in visióne a princípio, cito volans tétigit me in témpore sacrifícii vespertíni.
22 Et dócuit me, et locútus est mihi, dixítque: Dániel, nunc egréssus sum ut docérem te, et intellégeres.
23 Ab exórdio precum tuárum egréssus est sermo: ego autem veni ut indicárem tibi, quia vir desideriórum es: tu ergo animadvérte sermónem, et intéllege visiónem.
24 Septuagínta hebdómades abbreviátæ sunt super pópulum tuum et super urbem sanctam tuam, ut consummétur prævaricátio, et finem accípiat peccátum, et deleátur iníquitas, et adducátur justítia sempitérna, et impleátur vísio et prophetía, et ungátur Sanctus sanctórum.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Angústiæ mihi sunt úndique, et quid éligam ignóro; * Mélius est mihi incídere in manus hóminum, quam derelínquere legem Dei mei.
Si enim hoc égero, mors mihi est; si autem non égero, non effúgiam manus vestras.
Mélius est mihi incídere in manus hóminum, quam derelínquere legem Dei mei.
Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
A graça do Espírito Santo ilumine os nossos sentidos e corações.
Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.
Amém.
Amen.
Leitura 3
Dan 9:25-27
25 Scito ergo, et animadvérte: ab éxitu sermónis, ut íterum ædificétur Jerúsalem, usque ad christum ducem, hebdómades septem, et hebdómades sexagínta duæ erunt: et rursum ædificábitur platéa, et muri in angústia témporum.
26 Et post hebdómades sexagínta duas occidétur Christus: et non erit ejus pópulus qui eum negatúrus est. Et civitátem et sanctuárium dissipábit pópulus cum duce ventúro: et finis ejus vástitas, et post finem belli statúta desolátio.
27 Confirmábit autem pactum multis hebdómada una: et in dimídio hebdómadis defíciet hóstia et sacrifícium: et erit in templo abominátio desolatiónis: et usque ad consummatiónem et finem perseverábit desolátio.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Misit Dóminus Angelum suum et conclúsit ora leónum, * Et non contaminavérunt, quia coram eo injustítia invénta non est in me.
Misit Deus misericórdiam suam et veritátem suam: ánimam meam erípuit de médio catulórum leónum.
Et non contaminavérunt, quia coram eo injustítia invénta non est in me.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Et non contaminavérunt: quia coram eo injustítia invénta non est in me.
Noturno II
O Senhor salvou-os * por amor do seu nome.
Salvávit eos Dóminus * propter nomen suum.
Salmo 105(1-15) [4]
105:1 Louvai o Senhor, porque é bom: * porque é eterna a sua misericórdia.
105:2 Quem os poderes do Senhor contará, * fará todos seus louvores ouvidos?
105:3 Bem-aventurados os que observam a lei, * e praticam em todo o tempo a justiça.
105:4 Lembrai-Vos de nós, ó Senhor, em mercê de vosso povo: * visitai-nos com vossa salvação:
105:5 Para vermos a felicidade de vossos escolhidos, para gozarmos a alegria de vosso povo: * para serdes glorificado na vossa herança.
105:6 Pecámos com os nossos pais: * procedemos injustamente, cometemos a iniquidade.
105:7 Nossos pais no Egipto não entenderam as vossas maravilhas: * não se lembraram da multidão de vossas misericórdias.
105:7 Irritaram-Vos indo para o mar, * mar Vermelho.
105:8 Salvou-os, por amor do seu nome: * para mostrar o seu poder.
105:9 Ameaçou o mar Vermelho e ele secou-se, * e levou-os pelos abismos, como por um deserto.
105:10 Salvou-os da mão dos que os odiavam: * e livrou-os da mão do inimigo.
105:11 A água cobriu os perseguidores: * deles não escapou um só.
105:12 Deram crédito às suas palavras: * e cantaram o seu louvor.
105:13 Porém, depressa esqueceram as suas obras: * e não esperaram o seu conselho.
105:14 Cobiçaram delícias no deserto: * e tentaram a Deus no lugar sem água.
105:15 Concedeu-lhes o que pediam: * e enviou fartura às suas almas.
105:1 Confitémini Dómino, quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
105:2 Quis loquétur poténtias Dómini, * audítas fáciet omnes laudes ejus?
105:3 Beáti, qui custódiunt judícium, * et fáciunt justítiam in omni témpore.
105:4 Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui: * vísita nos in salutári tuo:
105:5 Ad vidéndum in bonitáte electórum tuórum, ad lætándum in lætítia gentis tuæ: * ut laudéris cum hereditáte tua.
105:6 Peccávimus cum pátribus nostris: * injúste égimus, iniquitátem fécimus.
105:7 Patres nostri in Ægýpto non intellexérunt mirabília tua: * non fuérunt mémores multitúdinis misericórdiæ tuæ.
105:7 Et irritavérunt ascendéntes in mare, * Mare Rubrum.
105:8 Et salvávit eos propter nomen suum: * ut notam fáceret poténtiam suam.
105:9 Et incrépuit Mare Rubrum, et exsiccátum est, * et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto.
105:10 Et salvávit eos de manu odiéntium: * et redémit eos de manu inimíci.
105:11 Et opéruit aqua tribulántes eos: * unus ex eis non remánsit.
105:12 Et credidérunt verbis ejus: * et laudavérunt laudem ejus.
105:13 Cito fecérunt, oblíti sunt óperum ejus: * et non sustinuérunt consílium ejus.
105:14 Et concupiérunt concupiscéntiam in desérto: * et tentavérunt Deum in inaquóso.
105:15 Et dedit eis petitiónem ipsórum: * et misit saturitátem in ánimas eórum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
O Senhor salvou-os por amor do seu nome.
Salvávit eos Dóminus propter nomen suum.
Esqueceram-se de Deus, * que os tinha salvado.
Oblíti sunt Deum * qui salvávit eos.
Salmo 105(16-31) [5]
105:16 Irritaram Moisés no acampamento: * e Arão, o santo do Senhor.
105:17 Abriu-se a terra e engoliu Datan: * e sepultou Abiron com seus compinchas.
105:18 Ateou-se fogo no meio da congregação: * a chama incendiou os pecadores.
105:19 Fizeram um bezerro em Horeb: * e adoraram a estátua.
105:20 Trocaram a sua glória * pelo simulacro dum bezerro que come feno.
105:21 Esqueceram-se de Deus, que os tinha salvado, * que tinha feito maravilhas no Egipto, milagres na terra de Cam, cousas terríveis no mar Vermelho.
105:23 Disse que os destruiria: * se Moisés, seu escolhido, não se tivesse posto no meio ante Ele sobre a brecha:
105:24 A fim de afastar a sua ira, para que não os destruísse: * desprezaram aquela terra desejável:
105:25 Não acreditaram na sua palavra e murmuraram nas suas tendas: * e não atenderam à voz do Senhor.
105:26 Ele levantou a sua mão contra eles: * para os exterminar no deserto:
105:27 Para envilecer a sua estirpe entre as nações: * e dispersá-los pelas regiões.
105:28 Consagraram-se a Beelfegor: * e comeram os sacrifícios dos mortos.
105:29 Irritaram o Senhor com suas inovações: * e multiplicou-se neles a ruína.
105:30 Apresentou-se Finéas, e acalmou-O: * e cessou o flagelo.
105:31 Foi-lhe imputado como justiça: * de geração em geração para sempre.
105:16 Et irritavérunt Móysen in castris: * Aaron, sanctum Dómini.
105:17 Apérta est terra, et deglutívit Dathan: * et opéruit super congregatiónem Abíron.
105:18 Et exársit ignis in synagóga eórum * flamma combússit peccatóres.
105:19 Et fecérunt vítulum in Horeb * et adoravérunt scúlptile.
105:20 Et mutavérunt glóriam suam * in similitúdinem vítuli comedéntis fænum.
105:21 Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, * qui fecit magnália in Ægýpto, mirabília in terra Cham: terribília in Mari Rubro.
105:23 Et dixit ut dispérderet eos: * si non Móyses, eléctus ejus, stetísset in confractióne in conspéctu ejus:
105:24 Ut avérteret iram ejus ne dispérderet eos: * et pro níhilo habuérunt terram desiderábilem:
105:25 Non credidérunt verbo ejus, et murmuravérunt in tabernáculis suis: * non exaudiérunt vocem Dómini.
105:26 Et elevávit manum suam super eos: * ut prostérneret eos in desérto:
105:27 Et ut deíceret semen eórum in natiónibus: * et dispérgeret eos in regiónibus.
105:28 Et initiáti sunt Beélphegor: * et comedérunt sacrifícia mortuórum.
105:29 Et irritavérunt eum in adinventiónibus suis: * et multiplicáta est in eis ruína.
105:30 Et stetit Phínees, et placávit: * et cessávit quassátio.
105:31 Et reputátum est ei in justítiam: * in generatiónem et generatiónem usque in sempitérnum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Esqueceram-se de Deus, que os tinha salvado.
Oblíti sunt Deum qui salvávit eos.
Quando estavam atribulados, * olhou-os o Senhor: e ouviu a sua oração.
Cum tribularéntur * vidit Dóminus: et audívit oratiónem eórum.
Salmo 105(32-48) [6]
105:32 Irritaram-n’O nas águas da contradição: * e Moisés foi castigado por causa deles: pois exacerbaram o seu espírito.
105:33 Foi duvidoso nas suas palavras: * não exterminaram as gentes que o Senhor lhes dissera.
105:35 Mesclaram-se com as gentes e imitaram os seus costumes: e serviram os seus ídolos: * e isto foi-lhes causa de ruína.
105:37 Imolaram os seus filhos, * e as suas filhas aos demónios.
105:38 Derramaram o sangue inocente: * o sangue de seus filhos e de suas filhas, que tinham sacrificado aos ídolos de Canaan.
105:39 A terra ficou infectada com tanto sangue e contaminou-se com suas obras: * e prostituíram-se com suas invenções.
105:40 O Senhor incendiou-se de fúria contra o seu povo: * e abominou a sua herança.
105:41 Entregou-os ao poder das gentes: * e dominaram-nos aqueles que os odiavam.
105:42 Seus inimigos angustiaram-nos e foram humilhados sob o seu poder: * muitas vezes Ele os livrou.
105:43 Eles, porém, exacerbaram-n’O com seu conselho: * e foram humilhados pelas suas iniquidades.
105:44 Ele olhou-os quando estavam atribulados: * e ouviu a sua oração.
105:45 Lembrou-se da sua aliança: * e teve piedade deles segundo a multidão de sua misericórdia.
105:46 Empregou neles as suas misericórdias, * à vista de todos os que os tinham cativos.
105:47 Salvai-nos, ó Senhor nosso Deus: * e reuni-nos de entre as nações:
105:47 Para que celebremos o vosso santo nome: * e nos gloriemos em louvar-Vos.
105:48 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, pelos séculos dos séculos: * e todo o povo responderá: assim seja, assim seja.
105:32 Et irritavérunt eum ad aquas contradictiónis: * et vexátus est Móyses propter eos: quia exacerbavérunt spíritum ejus.
105:33 Et distínxit in lábiis suis: * non disperdidérunt gentes, quas dixit Dóminus illis.
105:35 Et commísti sunt inter gentes, et didicérunt ópera eórum: et serviérunt sculptílibus eórum: * et factum est illis in scándalum.
105:37 Et immolavérunt fílios suos, * et fílias suas dæmóniis.
105:38 Et effudérunt sánguinem innocéntem: * sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan.
105:39 Et infécta est terra in sanguínibus, et contamináta est in opéribus eórum: * et fornicáti sunt in adinventiónibus suis.
105:40 Et irátus est furóre Dóminus in pópulum suum: * et abominátus est hereditátem suam.
105:41 Et trádidit eos in manus géntium: * et domináti sunt eórum qui odérunt eos.
105:42 Et tribulavérunt eos inimíci eórum, et humiliáti sunt sub mánibus eórum: * sæpe liberávit eos.
105:43 Ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo: * et humiliáti sunt in iniquitátibus suis.
105:44 Et vidit, cum tribularéntur: * et audívit oratiónem eórum.
105:45 Et memor fuit testaménti sui: * et pœnítuit eum secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ.
105:46 Et dedit eos in misericórdias * in conspéctu ómnium qui céperant eos.
105:47 Salvos nos fac, Dómine, Deus noster: * et cóngrega nos de natiónibus:
105:47 Ut confiteámur nómini sancto tuo: * et gloriémur in laude tua.
105:48 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * et dicet omnis pópulus: Fiat, fiat.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Quando estavam atribulados, olhou-os o Senhor: e ouviu a sua oração.
Cum tribularéntur vidit Dóminus: et audívit oratiónem eórum.
Salvai-nos, ó Senhor nosso Deus.
Salvos nos fac, Dómine, Deus noster.
Para que celebremos o vosso santo nome.
Ut confiteámur nómini sancto tuo.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Ajude-nos a piedade e a misericórdia d’Aquele que, com o Pai e o Espírito Santo, vive e reina pelos séculos dos séculos.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Deus Pai omnipotente nos seja propício e clemente.
Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.
Amém.
Amen.
Leitura 4
Jósaphat Kuncewítius, nobílibus et catholicis paréntibus Vladimíriæ in Volhinia natus, cum puerulus matrem de Christi passióne loquentem audíret, jaculo e látere imaginis Jesu crucifixi immisso, vulnus in corde suscépit. Dei amóre incénsus, adeo oratióni aliisque piis opéribus instare cœpit, ut provectióribus adolescéntibus exemplo et admiratióni esset. Vicennis inter claustrales sancti Basilíi alumnos monasticam regulam proféssus, mirum quos in evangelica perfectióne progréssus fécerit. Nudis pédibus, frigidíssima licet sæviénte regiónis híeme, incedébat; carnes numquam, vinum nonnisi ex obediéntia adhibuit, asperrimoque cilício ad obitum usque corpus afflixit. Castitátis florem, quem ab adolescéntia Virgini Deiparæ vóverat, inviolátum servávit. Virtútis doctrinæque ejus brevi sic fama percrébuit, ut, quamvis júnior, Bytenii monasterio præfectus sit mox Vilnénsis archimandríta, ac demum archiepíscopus Polocénsis, invitus quidem, sed Catholicis gestiéntibus, fúerit renuntiatus.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Honéstum fecit illum Dóminus, et custodívit eum ab inimícis, et a seductóribus tutávit illum: * Et dedit illi claritátem ætérnam.
Descendítque cum illo in fóveam, et in vínculis non derelíquit eum.
Et dedit illi claritátem ætérnam.
Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Cristo nos dê as alegrias da vida perpétua.
Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.
Amém.
Amen.
Leitura 5
Hac dignitate auctus, nihil de priori vivéndi ratióne remíttens, nonnisi divinum cultum et creditárum sibi óvium salútem cordi hábuit. Catholicæ unitátis ac veritátis strenuus propugnator, totis viribus adlaborávit, ut schismaticos hæreticosque ad communiónem cum beáti Petri Sede reduceret. Summum Pontificem ejusque potestátis plenitúdinem ab impudentíssimis impiórum calumniis et erróribus, qua conciónibus, qua scriptis pietáte ac doctrina refertis, defendere numquam déstitit. Episcopalem jurisdictiónem et Ecclésiæ bona a láicis usurpáta vindicávit. Incredibile dictu est quot hæreticos in sinum matris Ecclésiæ revocáverit. Uniónis vero Græcæ Ecclésiæ cum Latina Josephátum promotórem exstitisse præclaríssimum, étiam pontifícia oracula diserte testántur. Ad hæc, et templi Dei decóri instaurando, et sacrárum vírginum exstruéndis ædibus, aliisque piis opéribus juvandis, mensæ suæ proventus ultro erogávit. In páuperes adeo effúsus, ut, cum olim inópiæ cujusdam víduæ sublevandæ nihil occurreret, episcopale pallium, seu omophórion, oppignorari jusserit.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Desidérium ánimæ ejus tribuísti ei Dómine, * Et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
Et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Acenda Deus nos nossos corações o fogo do seu amor.
Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.
Amém.
Amen.
Leitura 6
Tot catholicæ fidei increménta perditissimórum hóminum adeo excitavérunt odia, ut, conspiratióne ínita, Christi athletam ad necem quærerent; quam sibi imminére ipse in suo ad pópulum sermóne prænuntiávit. Cum ítaque Vitépscum pastoralis visitatiónis grátia profectus esset, illi archiepiscopales invadunt ædes, obvios quosque feriunt ac cædunt. Tum vir mitíssimus quæréntibus sponte occurrit, eosque amice compellans, Filíoli, inquit, quare familiares meos cæditis? Si quid contra me habetis, ecce adsum. Hinc, ímpetu facto, eum verbéribus contundunt, telis confodiunt, ac demum, immani secúri necátum, in flumen projíciunt, die duodecima Novembris anni sexcentésimi vicesimi tertii supra millesimum, ætátis ejus quadragesimi tertii. Corpus, mirábili luce circumfusum, ex imo flúminis alveo elátum est. Sanguis Mártyris parricidis ipsis in primis prófuit, qui fere omnes, cápitis damnati, ejurato schísmate, suum scelus detestáti sunt. Cum tantus Præsul plurimis post obitum coruscaret miraculis, eum Urbanus octavus, Pontifex maximus, Beatórum honóribus decorávit. Pius nonus, tertio Kalendas Julias anni millesimi octingentesimi sexagesimi septimi, cum sæcularia Apostolórum Principum solemnia celebraréntur, coram patrum cardinalium senatu, simulque astántibus fere quingentis, patriarchis, metropolítis et epíscopis cujuscúmque ritus, qui ex toto terrárum orbe convenerant; hunc ecclesiásticæ unitátis assertórem, primum ex orientálibus, solemni ritu in Vaticana basilica Sanctórum ordini accensuit. Cujus Offícium ac Missam Leo décimus tertius, summus Pontifex, ad universam exténdit Ecclésiam.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Stola jucunditátis índuit eum Dóminus: * Et corónam pulchritúdinis pósuit super caput ejus.
Cibávit illum Dóminus pane vitæ et intelléctus: et aqua sapiéntiæ salutáris potávit illum.
Et corónam pulchritúdinis pósuit super caput ejus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Et corónam pulchritúdinis pósuit super caput ejus.
Noturno III
Clamaram ao Senhor, * e Ele os livrou das suas necessidades.
Clamavérunt ad Dóminum * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
Salmo 106(1-14) [7]
106:1 Louvai o Senhor, porque Ele é bom: * porque a sua misericórdia é eterna.
106:2 Digam-no os que foram resgatados pelo Senhor, os que Ele resgatou da mão do inimigo: * e os que congregou de entre as regiões:
106:3 Do oriente e do poente: * do aquilão e do mar.
106:4 Erravam por lugares áridos: * não encontraram caminho para uma cidade habitável.
106:5 Padecendo fome e sede: * desfaleceu a sua alma.
106:6 Clamaram ao Senhor no meio das suas tribulações: * e Ele os livrou das suas necessidades.
106:7 Conduziu-os por caminho recto: * para que fossem à cidade de habitação.
106:8 Glorifiquem o Senhor as suas misericórdias: * e suas maravilhas aos filhos dos homens.
106:9 Pois saciou a alma que estava exausta: * e encheu de bens a alma faminta.
106:10 Estavam sentados nas trevas e na sombra da morte: * aprisionados, na mendiguez e em ferros.
106:11 Pois exacerbaram as palavras de Deus: * e tinham desprezado o conselho do Altíssimo.
106:12 Seu coração foi humilhado em trabalhos: * ficaram sem forças, não houve quem os ajudasse.
106:13 Clamaram ao Senhor no meio das suas tribulações: * e Ele os livrou de suas necessidades.
106:14 Tirou-os das trevas e da sombra da morte: * e quebrou os seus vínculos.
106:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
106:2 Dicant qui redémpti sunt a Dómino, quos redémit de manu inimíci: * et de regiónibus congregávit eos:
106:3 A solis ortu, et occásu: * ab aquilóne, et mari.
106:4 Erravérunt in solitúdine in inaquóso: * viam civitátis habitáculi non invenérunt.
106:5 Esuriéntes, et sitiéntes: * ánima eórum in ipsis defécit.
106:6 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum erípuit eos.
106:7 Et dedúxit eos in viam rectam: * ut irent in civitátem habitatiónis.
106:8 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
106:9 Quia satiávit ánimam inánem: * et ánimam esuriéntem satiávit bonis.
106:10 Sedéntes in ténebris, et umbra mortis: * vinctos in mendicitáte et ferro.
106:11 Quia exacerbavérunt elóquia Dei: * et consílium Altíssimi irritavérunt.
106:12 Et humiliátum est in labóribus cor eórum: * infirmáti sunt, nec fuit qui adjuváret.
106:13 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
106:14 Et edúxit eos de ténebris, et umbra mortis: * et víncula eórum disrúpit.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Clamaram ao Senhor, e Ele os livrou das suas necessidades.
Clamavérunt ad Dóminum et de necessitátibus eórum liberávit eos.
Eles viram * as obras de Deus e as suas maravilhas.
Ipsi vidérunt * ópera Dei et mirabília ejus.
Salmo 106(15-30) [8]
106:15 Glorifiquem o Senhor as suas misericórdias: * e suas maravilhas aos filhos dos homens.
106:16 Pois arrombou as portas de bronze: * e quebrou os ferrolhos de ferro.
106:17 Retirou-os do caminho da sua iniquidade: * pois tinham sido humilhados devido às suas injustiças.
106:18 Sua alma abominava toda a comida: * e chegaram até às portas da morte.
106:19 Clamaram ao Senhor no meio das suas tribulações: * e Ele livrou-os das suas necessidades.
106:20 Enviou a sua palavra e sarou-os: * e livrou-os da destruição.
106:21 Glorifiquem o Senhor as suas misericórdias: * e suas maravilhas aos filhos dos homens.
106:22 Ofereçam-Lhe um sacrifício de louvor: * e anunciem as suas obras com alegria.
106:23 Os que descem ao mar em naus, * e fazem as suas manobras nas muitas águas.
106:24 Viram as obras do Senhor, * e as suas maravilhas no profundo.
106:25 Disse e levantou-se um vento de tempestade: * e empolaram-se as ondas.
106:26 Sobem até aos céus e descem até aos abismos: * desfalecia com males a alma deles.
106:27 Foram turvados e cambalearam como um embriagado: * e toda sua sabedoria se desvaneceu.
106:28 Clamaram ao Senhor no meio das suas tribulações: * e livrou-os das suas necessidades.
106:29 Transformou a tempestade em brisa: * e as ondas do mar acalmaram.
106:30 Eles alegraram-se, pois ficou calmo: * e Ele conduziu-os ao porto que desejavam.
106:15 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
106:16 Quia contrívit portas ǽreas: * et vectes férreos confrégit.
106:17 Suscépit eos de via iniquitátis eórum: * propter injustítias enim suas humiliáti sunt.
106:18 Omnem escam abomináta est ánima eórum: * et appropinquavérunt usque ad portas mortis.
106:19 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
106:20 Misit verbum suum, et sanávit eos: * et erípuit eos de interitiónibus eórum.
106:21 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
106:22 Et sacríficent sacrifícium laudis: * et annúntient ópera ejus in exsultatióne.
106:23 Qui descéndunt mare in návibus, * faciéntes operatiónem in aquis multis.
106:24 Ipsi vidérunt ópera Dómini, * et mirabília ejus in profúndo.
106:25 Dixit, et stetit spíritus procéllæ: * et exaltáti sunt fluctus ejus.
106:26 Ascéndunt usque ad cælos, et descéndunt usque ad abýssos: * ánima eórum in malis tabescébat.
106:27 Turbáti sunt, et moti sunt sicut ébrius: * et omnis sapiéntia eórum devoráta est.
106:28 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum edúxit eos.
106:29 Et státuit procéllam ejus in auram: * et siluérunt fluctus ejus.
106:30 Et lætáti sunt quia siluérunt: * et dedúxit eos in portum voluntátis eórum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Eles viram as obras de Deus e as suas maravilhas.
Ipsi vidérunt ópera Dei et mirabília ejus.
Os justos verão * e alegrar-se-ão, e compreenderão as misericórdias do Senhor.
Vidébunt recti * et lætabúntur, et intéllegent misericórdias Dómini.
Salmo 106(31-43) [9]
106:31 As suas misericórdias glorifiquem o Senhor: * e suas maravilhas aos filhos dos homens.
106:32 Exaltem-n’O na igreja do povo: * e louvem-n’O na cadeira dos anciãos.
106:33 Converteu os rios em desertos: * e os mananciais das águas em terra sedenta.
106:34 A terra frutífera em deserto de sal: * por causa da malícia dos seus habitantes.
106:35 Virou o deserto em tanques de água: * e a terra árida em mananciais de águas.
106:36 Estabeleceu ali os famintos: * e eles fundaram cidades para habitação.
106:37 Semearam os campos e plantaram vinhas: * e colheram nativos frutos.
106:38 Abençoou-os e multiplicaram-se muitíssimo: * e não diminuiu os seus animais.
106:39 Foram depois reduzidos a um pequeno número: * e foram oprimidos com males e dores.
106:40 Caiu o desprezo sobre os príncipes: * e Ele fê-los andar em erro por onde caminho não existia.
106:41 Aliviou o pobre da sua miséria: * e multiplicou as famílias como ovelhas.
106:42 Os justos verão e alegrar-se-ão: * e toda a iniquidade fechará a boca.
106:43 Quem é sábio para conservar estas cousas * e compreender as misericórdias do Senhor?
106:31 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
106:32 Et exáltent eum in ecclésia plebis: * et in cáthedra seniórum laudent eum.
106:33 Pósuit flúmina in desértum: * et éxitus aquárum in sitim.
106:34 Terram fructíferam in salsúginem: * a malítia inhabitántium in ea.
106:35 Pósuit desértum in stagna aquárum: * et terram sine aqua in éxitus aquárum.
106:36 Et collocávit illic esuriéntes: * et constituérunt civitátem habitatiónis.
106:37 Et seminavérunt agros, et plantavérunt víneas: * et fecérunt fructum nativitátis.
106:38 Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis: * et juménta eórum non minorávit.
106:39 Et pauci facti sunt: * et vexáti sunt a tribulatióne malórum, et dolóre.
106:40 Effúsa est contémptio super príncipes: * et erráre fecit eos in ínvio, et non in via.
106:41 Et adjúvit páuperem de inópia: * et pósuit sicut oves famílias.
106:42 Vidébunt recti, et lætabúntur: * et omnis iníquitas oppilábit os suum.
106:43 Quis sápiens et custódiet hæc? * et intélleget misericórdias Dómini.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Os justos verão e alegrar-se-ão, e compreenderão as misericórdias do Senhor.
Vidébunt recti et lætabúntur, et intéllegent misericórdias Dómini.
Exaltem o Senhor na igreja do povo.
Exáltent Dóminum in ecclésia plebis.
E louvem-n’O na cadeira dos anciãos.
Et in cáthedra seniórum laudent eum.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Dos laços dos nossos pecados nos absolva o Senhor omnipotente e misericordioso.
A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
Amém.
Amen.
Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
A leitura do Evangelho seja para nós salvação e protecção.
Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.
Amém.
Amen.
Leitura 7
Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem
Joannes 10:11-16
In illo témpore: Dixit Jesus pharisǽis: Ego sum pastor bonus. Bonus pastor animam suam dat pro ovibus suis. Et réliqua.
Homilia sancti Joannis Chrysostomi
Hom. 59 in Joánnem
Magnum quiddam, dilectissimi, magnum, inquam, est Ecclesiæ prælatio, et quæ multa indiget sapientia et fortitudine, qualem Christus proposuit: ut animam pro ovibus ponamus, et numquam illas deseramus: ut lupo generose resistamus. Hæc enim inter pastorem et mercenarium est differentia. Alter propriæ, contemptis ovibus: alter, sua contempta, ovium semper saluti invigilat. Pastoris ergo exemplo demonstrato, deceptores duos meminit; furem mactantem et rapientem oves; et mercenarium permittentem, neque defendentem comissas.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Coróna áurea super caput ejus, * Expréssa signo sanctitátis, glória honóris, et opus fortitúdinis.
Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis, posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
Expréssa signo sanctitátis, glória honóris, et opus fortitúdinis.
Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Aquele cuja festa celebramos interceda por nós junto do Senhor.
Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.
Amém.
Amen.
Leitura 8
Quod superiori tempore Ezechiel his verbis insectatus est: Væ pastoribus Israël: nonne pascebant semetipsos? nonne greges pascuntur a pastoribus? Sed illi contrarium faciebant, quod maximæ malitiæ genus est, et plurimorum causa malorum. Idcirco inquit: Neque quod abjectum erat, reducebant: neque quod perierat quærebant: neque confractum alligabant: neque infirmum consolidabant: quoniam se, non gregem pascebant. Idem et Paulus aliis verbis significat: Omnes quæ sua sunt, quærunt, non quæ Jesu Christi.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Hic est vere Martyr, qui pro Christi nómine sánguinem suum fudit: * Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.
Justum dedúxit Dóminus per vias rectas, et osténdit illi regnum Dei.
Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.
Fora do Coro, quando o Ofício é recitado por uma só pessoa, diz-se: «Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção»; e acrescenta-se a Bênção correspondente.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
Amém.
Amen.
Leitura 9
Verum ab utroque se dissidere ostendit Christus: ab illis quidem, qui in aliorum perniciem veniunt, cum dicat, se propterea venisse, ut vitam haberent et abundantius haberent: ab his autem, qui oves a lupis rapi negligebant, dicendo se propter eas animam ponere, ne oves perirent. Nam cum Judæi ipsum interimere vellent non propterea destitit a doctrina, neque credentes tradidit, sed perstitit, et pertulit mortem: ideo frequenter inquit: Ego sum pastor bonus. Quæ cum nullo niti testimonio viderentur (quod enim poneret animam suam, non multo post re demonstratum est; quod autem vitam haberent et abundantius haberent, eventurum erat in futuro sæculo) alterum ab altero confirmat.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Te Deum
Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.
Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:
Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.
Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.
O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.
A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.
Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.
Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.
Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.
O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:
Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.
Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.
Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.
Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.
Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.
Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.
Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.
Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.
Oração
do Próprio dos Santos
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Senhor, Vos imploramos, despertai na vossa Igreja, o Espírito de que o B. Josafá, vosso Mártir, estava cheio e que o levou a dar a vida pelas suas ovelhas, a fim de que pela sua intercessão, animados e fortalecidos pelo mesmo Espírito, nunca temamos sacrificar a nossa vida pelos nossos irmãos.
Excita, quǽsumus, Dómine, in Ecclésia tua Spíritum, quo replétus beátus Jósaphat Martyr et Póntifex tuus ánimam suam pro óvibus pósuit: ut, eo intercedénte, nos quoque eódem Spíritu moti ac roboráti, ánimam nostram pro frátribus pónere non vereámur.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do mesmo Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte ejúsdem Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
«Pai Nosso» é dito todo silenciosamente.
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Textos do projeto Divinum Officium.