Metrum 9

O qui perpetua mundum ratione gubernas, Terrarum cœlique sator; qui tempus ab ævo Ire jubes, stabilisque manens, das cuncta moveri; Quem non externæ pepulerunt fingere causæ Materiæ fluitantis opus, verum insita summi Forma boni, livore carens: tu cuncta superno Ducis ab exemplo, pulchrum pulcherrimus ipse Mundum mente gerens, similique imagine formans, Perfectasque jubens perfectum absolvere partes.

Tu numeris elementa ligas, ut frigora flammis, Arida conveniant liquidis, ne purior ignis Evolet, aut mersas deducant pondera terras. Tu triplicis mediam naturæ cuncta moventem Connectens animam, per consona membra resolvis. Quæ quum secta duos motum glomeravit in orbes, In semet reditura meat, mentemque profundam Circuit, et simili convertit imagine cœlum. Tu causis animas paribus vitasque minores Provehis, et levibus sublimes curribus aptans, In cœlum terramque seris: quas lege benigna Ad te conversas reduci facis igne reverti. Da, Pater, augustam menti conscendere sedem, Da fontem lustrare boni, da luce reperta In te conspicuos animi defigere visus. Disjice terrenæ nebulas et pondera molis, Atque tuo splendore mica. Tu namque serenum, Tu requies tranquilla piis; te cernere, finis; Principium, vector, dux, semita, terminus idem.