Sectio 9, art. 2: Vtrum totg anima Ghristi in passione frueretur'
fruitione beata.
Videtur quod uou, quia impossibile est simul dolere et gaudere, imo tristitia vehemens impedit quamcumque delectationem et e converso. Respond_etur tamen « sicut ait Damascenus » divinitas Christi permisft carniagere et pati qus? :ropria, « pari ratione passio ejim fruitionem (mentis) non impediebat». Doc sic explicatur: « Si mtel- Hgatur secundum essentiam, sic tota anima fi-uebatur, iu quantum est subjectum superioris partis anim», cujus est frui divinitate... .S'i vero aocipiamus totam animam ratione omnium potenUarum cjus, sw non tota anima fruebatur.. ^jpuayum Ohristum erat viator, non fwbat redundantia glorias a supeTtori parte ad inferiorem. nec Jb anima ad corpus. Hed quia. nec e converso superior pars anim© iinpediebatur
• Dnmnata hiec pronosttlo: « Inferior pars Cbristl in cruce non communl< cavlt superiori suas involuntarias iierturbaUonefi » (Den«.. 1330), s«l h»''' l>rw posltio dnmnata e»t propter vocein « Involuntiiriiis ». Ctirlstus voluit cnn p<-rolttere,
DK SUMMO DODOKK FASSIONIS circa id, quod est sibi proprium per inferioiem, consequens est quod xuperior pa>~rs aninur perfeote fruebatur Christo patiente».
Ad iuin - Impossibile est simul dolere et gaudere de eodem objecto, quidem, setL in Christo dolor et frnitio uon crant de eodem objecto. Ita quodammnodo contritus gaudet de suo dolore. Cf. de Verit., q. 26, a. 9 et 10. — Vide infra, casp. VI, a. 2, De uuione in Christo summi doloris et smiprema? beatitudinis s.
Iu sequentibus articulis quaestionis 46, S. Thomas cou6iderat convenientiae p»assionis Domini quoad tempus. quoad locum, inter duos latrones, qu orum uuus ad dexteram convertitur et alter ad sinistram durus perse-verat, sicut in ultimo judicio facienda est omnium homi num discrefcio, prout electi erunt ad dexteram Christi, et reprobi ad sinistram .
In fine q. 46 ostenditur quod passio Christi non attribuenda est ejus divinit ati, quas est impassibilis, sed attribuenda est Persona? Verbi incaraiati, ratione humanse naturse.
a Ut videtiimue infra, loc. clt., quamvis in Christo tristitia et gaudiuni non fueiint de -eod_em objecto et proinde non fuerint proprle contraria, tamen eorum uuio fult miraculum, nam propter diversum modum tendendi in objectum, gaudium dum est- perfectissimum naruraliter non eompatitur seeum tristitlam.
Dt notant commentatores, ad Intelligentiam art. 7, ad 2um, ratio superior raUo inferLor snnt eadem facultas qua? dicitur superior, quat«nus c^insiderat dlvina et aster-na, et inferior, quatenus conslderat humana et temporaiia (cf. I", q. 79, a. 9). V.g. sl consideratur peccatnm secundum rationes inferiores et humanas, exeita~tur dolor in voluntate secundnm partes ejus lnferiores; si antem consideratiar _peccatnm secundum rationes superiores et divinas, ut est offensa Dei, tune orifcur tristitia In voluntate secnndum partein superiorem.
ChristU9 autem doluit de peccatis nostris ut suut offensa Dei, unde doluil, non Eolum in appetltu seneitivo, sed <n ratione inferiori /wout regulahatur a ratione supen-ori, ut tenet CajetanuB (in art. 7, n. VI) quia peccntuin est quid temporale tuac conslderatnm sub rationibus a?ternls. — Alii ut Sylvius dicunt: Ohrlstus dolendo de offensa Deo illata, doluit etiam rationc superiori seu in parte superiorri vohintatis, sed non ex suo objecto primario, quod est Deus. Sic Bylvius inteULglt verba S. Thoma;, art. 7, ad 2um : « ex parte objectl proprit superlor ratic Ira Christo passa non fuit ». Cf. infra cap. VI.
CAPUT III
DE CAUSA EFFICIENTE PASSIONIS CHRISTI
(Quffiet. 47 S. Thomse)
Oausa efficiens paasionis Christi consideranda est ex parte Christi, ex parte Patris, ex parte occisorum.
Aet. I. — Dtrum Christus fuerit ab alio occisus.
Videtur quod non, nam dixit: « Nemo tollit animam meam a me». Sed ex alia parte annuntiavit: « Postquam flagellaverint filium hominis, occident eum» (Luc, xvm, 33).
Respondetur: 1° Christus non fuit oausa directa swe mortis, non se occidit, sed persecutores ejus eum occiderunt, ut ipse annuntiaverat: «occident eum».
2° «Sed Christus fuit causa indirecta suce passionis et mortis, quia eam non impedivit cum impedire potuerit»1. Hoc poterat, 1" adversarios reprimendo ut eum non vellent aut non posseut interficere, et 2° quia spiritus ejus habebat potestatem conservandi naturam carnis sua?, ne a quocumque laesivo infiicto oppiimeretur... Sic dicitur suam animam posuisse vel voluntarie mortuus esse».
Item dicere potuit : Nemo tollit animam meam a me, scilicet me mvioto. Et hoc manifestavit, nam « suam fortitudinem corporalem ita conservavit, ut etiam in extremis positus voce magna clamaret, quod inter alia miracula mortis ejus computatur».
Chapter 86 of 101