Skip to the text

Sectio 13, art. 1: ESSENTIA SACRAMENTI VERE SALVATUR

IN P^ENITENTIA

S. Thomas in hac q. 84 art. 1 ostendit prius quod pamitentia vere est sacramentum, quia in ea aliquid sanctum significatur tam ex parte peccatoris pajnitentis, quam ex parte sacerdotis absolventis : « nam peccator panitens per ea qiix facit et dicit, ostendit cor suum a peccato recessisse; similiter etiam sacerdos per ea quse agit et dicit circa pasnitentem, signiflcat opus Dei remittentis peccata. Unde manifestum est quod psenitentia qus in Ecclesia agitur, est sacramentum ».

Objectio: Sed in pamitentia non est materia, ut est aqua in bapti- 3mo, chrisma in confirmatione, species sacramentales in eucharistia. '

Respondet S. Thomas ad 1"™ quod in pasnitentia et in matrimonio actus humani qui tunc eliciuntur et manifestantur, non solum dispositive se habent ad hasc duo sacramenta, sicut in aliis sacramentis, sed sunt de essentia horum duorum sacramentorum. Ratio est quia ha?c sacramenta habent effectum correspondentem humanis actibus hoc momento exercendis. Legere ad lum. Ita in ordine naturali ad sanitatem corporalem medici prajscribunt quandoque remedia,. ut potiones, et quandoque exercitium quodam. ut ambulationem.

Instantia: Sed interna pjenitentia inspiratur a Deo et non adhibetux a ministris Christi, ut alia sacramenta.

Responsio ad 2um Hi actus humani, qui sunt materia psenitentia?, proveniunt ex inspiratione divina, sed complementum sacramenti exhibet minister, dum paanitentem absolvit.

• 3" difficultas: In pa>nitentia non invenitur sicut in aliis sacramentis: 1° id quod est sacramentum tantum, 2° id quod est res tantum, et 3" id quod est res et sacramentum.

DE ESSENTIA SACRAMENTI P/F.NITENTM5

Ad 3um respondetur: In pa;nitentia id quod est signum tantum, sunt actus exteriores tum pajnitentis, tum absolventis; res et sacramentum est interior pasnitentia peccatoris; res tantum est remissio peccati.

Insuper prsedicta distinctio inter hac tria non videtur esse ita necessaria, ut salvari debeat in omnibus sacramentis, scil. etiam in iis qui characterem non imprimunt. Est prajsertim character qui vocatur res et sacramentum.

Chapter 74 of 84