Breviário Monástico
Monástico 1617
Dominica VI Post Epiphaniam IV. Novembris
Semiduplex
Outros breviários e ofícios votivos
Início
silenciosamente
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave, Maria, Cheia de graça, o Senhor é convosco; bendita sois Vós entre as mulheres, e bendito é o fruto do vosso ventre, Jesus. Santa Maria, Mãe de Deus, rogai por nós, pecadores, agora e na hora da nossa morte. Amém.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Creio em Deus, Pai todo-poderoso, Criador do Céu e da Terra; e em Jesus Cristo, seu único Filho, Nosso Senhor, que foi concebido pelo poder do Espírito Santo; nasceu da Virgem Maria; padeceu sob Pôncio Pilatos, foi crucificado, morto e sepultado; desceu à mansão dos mortos; ressuscitou ao terceiro dia; subiu aos Céus, onde está sentado à direita de Deus Pai todo-poderoso, de onde há-de vir a julgar os vivos e os mortos. Creio no Espírito Santo, na santa Igreja Católica; na comunhão dos Santos; na remissão dos pecados; na ressurreição da carne; na vida eterna. Amém.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Depois disso, com voz audível, o Versículo é dito:
Deus, ✠ vinde em meu auxílio.
Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.
Dómine, ad adjuvándum me festína.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia.
Allelúja.
Abri, Senhor, + os meus lábios.
Dómine, lábia + mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Abri, Senhor, os meus lábios.
Dómine, lábia mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Abri, Senhor, os meus lábios.
Dómine, lábia mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Salmo 3 [0]
3:2 Senhor, porque tantos são os que me atribulam? * Muitos se insurgem contra mim.
3:3 Muitos dizem à minha alma: * não há salvação para ele no seu Deus.
3:4 Vós, porém, Senhor, sois o meu protector, * minha glória e exaltais a minha cabeça.
3:5 Com minha voz ao Senhor clamei: * e Ele me ouviu do seu santo monte.
3:6 Deitei-me para descansar e adormeci: * e levantei-me, pois me acolheu o Senhor.
3:7 Não temerei milhares de pessoas me cercando: * levantai-Vos, ó Senhor, salvai-me, ó Deus meu!
3:8 Porque Vós tendes ferido todos os que sem causa me perseguem: * quebrastes os dentes dos pecadores.
3:9 A salvação é do Senhor: * e a vossa bênção está sobre o vosso povo.
3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo ejus.
3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.
3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.
3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Invitatório
Antífona do Saltério do tempo correspondente
Adoremos o Senhor, * Que nos criou.
Adorémus Dóminum, * Qui fecit nos.
Adoremos o Senhor, * Que nos criou.
Adorémus Dóminum, * Qui fecit nos.
Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Adoremos o Senhor, * Que nos criou.
Adorémus Dóminum, * Qui fecit nos.
Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Que nos criou.
Qui fecit nos.
Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Adoremos o Senhor, * Que nos criou.
Adorémus Dóminum, * Qui fecit nos.
Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Que nos criou.
Qui fecit nos.
Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Adoremos o Senhor, * Que nos criou.
Adorémus Dóminum, * Qui fecit nos.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Que nos criou.
Qui fecit nos.
Adoremos o Senhor, * Que nos criou.
Adorémus Dóminum, * Qui fecit nos.
Hino
do Saltério do tempo correspondente
No primeiro de todos os dias,
Em que o mundo foi criado,
Ou em que o Criador, ressurgindo,
Vencida a morte, nos liberta.
Primo diérum ómnium,
Quo mundus extat cónditus,
Vel quo resúrgens Cónditor
Nos morte victa líberat.
Afastados para longe os torpores,
Levantemo-nos todos prontamente,
E de noite busquemos o Deus piedoso,
Como sabemos que fez o Profeta.
Pulsis procul torpóribus
Surgámus omnes ócius,
Et nocte quærámus pium
Sicut prophétam nóvimus.
Para que Ele ouça as nossas preces
E estenda a sua dextra,
E, purificados das imundícies,
Nos restitua às moradas dos céus.
Nostras preces ut áudiat,
Suámque dextram pórrigat:
Et expiátos sórdibus
Reddat polórum sédibus.
Para que a nós, que no sacratíssimo
Tempo deste dia
Salmodiamos nas horas do repouso,
Nos recompense com dons bem-aventurados.
Ut quique sacratíssimo
Hujus diéi témpore
Horis quiétis psállimus,
Donis beátis múneret.
Já agora, ó claridade paterna,
Com instância Vos suplicamos:
Afaste-se a luxúria que mancha,
E toda a acção nociva.
Jam nunc patérna cláritas
Te postulámus áffatim:
Absit libído sórdidans
Et omnis actus nóxius.
Que não seja imunda nem lasciva
A compleição do nosso corpo,
Pela qual, nos fogos do Averno,
Nós mesmos ardamos mais cruelmente.
Ne fœda sit, vel lúbrica
Compágo nostri córporis,
Per quem Avérni ígnibus
Ipsi cremémur ácrius.
Por isso, ó Redentor, Vos pedimos
Que laveis as nossas torpezas,
E os bens da vida perene
Benignamente nos concedais.
Ob hoc Redémptor, quǽsumus,
Ut probra nostra díluas,
Vitæ perénnis cómmoda
Nobis benígne cónferas.
Para que, exilados das obras da carne,
Tornados nós mesmos castos,
Enquanto, prostrados, esperamos,
Cantemos o cântico da glória.
Quo carnis actu éxsules
Effécti ipsi cælibes,
Ut præstolámur cérnui,
Melos canámus glóriæ.
Concedei-o, ó Pai piíssimo,
E Vós, Unigénito igual ao Pai,
Que com o Espírito Paráclito
Reinais por todos os séculos.
Amém.
Præsta, Pater piíssime,
Patríque compar Únice,
Cum Spíritu Paráclito
Regnans per omne sǽculum.
Amen.
Salmos com leituras
Antífonas do Saltério do tempo correspondente
Noturno I
Senhor. ‡
Dómine ‡
Salmo 20 [1]
20:2 Senhor, ‡ o rei alegrar-se-á na vossa fortaleza: * e muito regozijará na vossa salvação.
20:3 Satisfizestes-lhe os anseios do coração: * e não defraudastes os pedidos de seus lábios.
20:4 Porque o prevenistes com bênçãos de doçura: * cingistes a sua cabeça com uma coroa de pedras preciosas.
20:5 Vida Vos pediu: * e concedestes-lhe largos dias pelos séculos dos séculos.
20:6 Grande é a sua glória, devido à salvação que lhe destes: * glória e grande esplendor poreis sobre ele.
20:7 Porque dele fareis uma fonte de bênçãos perpétuas: * enchê-lo-eis de alegria, mostrando-lhe o vosso rosto.
20:8 Porque o rei no Senhor espera: * e a misericórdia do Altíssimo torná-lo-á inabalável.
20:9 Caia a vossa mão sobre todos vossos inimigos: * caia a vossa direita sobre todos os que Vos aborrecem.
20:10 Pô-los-eis em fornalha acesa ao mostrar-lhes vosso rosto: * o Senhor na sua ira conturbá-los-á e o fogo devorá-los-á.
20:11 Exterminareis o seu fruto da terra: * e a sua descendência de entre os filhos dos homens.
20:12 Porque urdiram contra Vós males: * formaram planos que não puderam estabelecer.
20:13 Vós, porém, os poreis em fuga: * nos vossos resquícios preparareis o rosto deles.
20:14 Exaltai-Vos, ó Senhor, no vosso poder: * nós cantaremos e louvaremos as vossas maravilhas.
20:2 Dómine, ‡ in virtúte tua lætábitur rex: * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.
20:3 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.
20:6 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.
20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo.
20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.
20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.
20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.
20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.
20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.
20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.
20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 21 [2]
21:2 Deus, ó meu Deus, olhai para mim, porque me abandonastes? * Os clamores dos meus pecados afastam de mim a salvação.
21:3 Meu Deus, clamarei durante o dia e não me ouvireis: * clamarei de noite e não por minha culpa.
21:4 Mas Vós morais no lugar santo, * ó glória de Israel.
21:5 Em Vós esperaram nossos pais: * esperaram e os libertastes.
21:6 A Vós clamaram e foram salvos: * em Vós esperaram e não foram confundidos.
21:7 Eu, porém, sou um verme e não um homem: * opróbrio dos homens e abjecção da plebe.
21:8 Todos os que me viram escarneceram de mim: * falaram com os lábios e menearam a cabeça.
21:9 Esperou no Senhor, livre-o: * salve-o, se é que o ama.
21:10 Pois Vós sois quem do ventre me tirou: * minha esperança desde o seio de minha mãe. Fui do útero lançado para Vós:
21:11 Vós sois o meu Deus desde o ventre materno, * de mim não Vos retireis:
21:12 Porque a tribulação está próxima: * porque não há quem me ajude.
21:13 Um grande número de vitelos me cercara: * vi-me sitiado de gordos touros.
21:14 Abriram sobre mim sua boca, * como um leão arrebatador e que ruge.
21:15 Derramei-me como água: * e todos meus ossos se desconjuntaram.
21:15 Meu coração tornou-se como cera derretida * no meio das minhas entranhas.
21:16 Meu vigor secou-se como barro queimado e minha língua pegou-se ao paladar: * e conduzistes-me até ao pó da sepultura.
21:17 Porquanto me rodearam muitos cães raivosos: * uma turba de malignos me assaltou.
21:17 Traspassaram as minhas mãos e os meus pés: * contaram todos meus ossos.
21:18 Eles, porém, estiveram-me considerando e olhando: * repartiram entre si as minhas vestes e lançaram sortes sobre a minha túnica.
21:20 Mas Vós, ó Senhor, não afasteis de mim o vosso auxílio: * atendei à minha defesa.
21:21 Livrai a minha alma da espada, ó Deus: * e minha única das garras dos cães:
21:22 Salvai-me da boca do leão: * e a minha humildade das hastes dos unicórnios.
21:23 Narrarei o vosso nome aos meus irmãos: * no meio da igreja Vos louvarei.
21:24 Vós que temeis o Senhor, louvai-O: * vós todos, descendência de Jacob, glorificai-O.
21:25 Tema-O toda a posteridade de Israel: * porque Ele não desprezou nem desatendeu a súplica do pobre:
21:25 Nem escondeu de mim a sua face: * mas me ouviu quando O chamava.
21:26 A Vós dirigir-se-á o meu louvor numa grande igreja: * cumprirei os meus votos em presença dos que O temem.
21:27 Os pobres comerão e serão saciados: e os que buscam o Senhor louvá-l’O-ão: * os seus corações viverão pelos séculos dos séculos.
21:28 Lembrar-se-ão e converter-se-ão ao Senhor * todos os limites da terra:
21:28 E adorá-l'O-ão na sua presença * todas as famílias das gentes.
21:29 Porque o reino pertence ao Senhor: * e Ele reinará sobre as gentes.
21:30 Comeram e adoraram todos os ricos da terra: * diante d’Ele se prostrarão todos os mortais.
21:31 E a minha alma viverá para Ele: * e a minha descendência servi-l'O-á.
21:32 A geração vindoura será anunciada ao Senhor: * e os céus anunciarão a sua justiça ao povo que há-de nascer, que o Senhor fez.
21:2 Deus, Deus meus, réspice in me: quare me dereliquísti? * longe a salúte mea verba delictórum meórum.
21:3 Deus meus, clamábo per diem, et non exáudies: * et nocte, et non ad insipiéntiam mihi.
21:4 Tu autem in sancto hábitas, * laus Israël.
21:5 In te speravérunt patres nostri: * speravérunt, et liberásti eos.
21:6 Ad te clamavérunt, et salvi facti sunt: * in te speravérunt, et non sunt confúsi.
21:7 Ego autem sum vermis, et non homo: * oppróbrium hóminum, et abjéctio plebis.
21:8 Omnes vidéntes me, derisérunt me: * locúti sunt lábiis, et movérunt caput.
21:9 Sperávit in Dómino, erípiat eum: * salvum fáciat eum, quóniam vult eum.
21:10 Quóniam tu es, qui extraxísti me de ventre: * spes mea ab ubéribus matris meæ. In te projéctus sum ex útero:
21:11 De ventre matris meæ Deus meus es tu, * ne discésseris a me:
21:12 Quóniam tribulátio próxima est: * quóniam non est qui ádjuvet.
21:13 Circumdedérunt me vítuli multi: * tauri pingues obsedérunt me.
21:14 Aperuérunt super me os suum, * sicut leo rápiens et rúgiens.
21:15 Sicut aqua effúsus sum: * et dispérsa sunt ómnia ossa mea.
21:15 Factum est cor meum tamquam cera liquéscens * in médio ventris mei.
21:16 Áruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhǽsit fáucibus meis: * et in púlverem mortis deduxísti me.
21:17 Quóniam circumdedérunt me canes multi: * concílium malignántium obsédit me.
21:17 Fodérunt manus meas et pedes meos: * dinumeravérunt ómnia ossa mea.
21:18 Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me: * divisérunt sibi vestiménta mea, et super vestem meam misérunt sortem.
21:20 Tu autem, Dómine, ne elongáveris auxílium tuum a me: * ad defensiónem meam cónspice.
21:21 Érue a frámea, Deus, ánimam meam: * et de manu canis únicam meam:
21:22 Salva me ex ore leónis: * et a córnibus unicórnium humilitátem meam.
21:23 Narrábo nomen tuum frátribus meis: * in médio ecclésiæ laudábo te.
21:24 Qui timétis Dóminum, laudáte eum: * univérsum semen Jacob, glorificáte eum.
21:25 Tímeat eum omne semen Israël: * quóniam non sprevit, neque despéxit deprecatiónem páuperis:
21:25 Nec avértit fáciem suam a me: * et cum clamárem ad eum, exaudívit me.
21:26 Apud te laus mea in ecclésia magna: * vota mea reddam in conspéctu timéntium eum.
21:27 Edent páuperes, et saturabúntur: et laudábunt Dóminum qui requírunt eum: * vivent corda eórum in sǽculum sǽculi.
21:28 Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum * univérsi fines terræ:
21:28 Et adorábunt in conspéctu ejus * univérsæ famíliæ géntium.
21:29 Quóniam Dómini est regnum: * et ipse dominábitur géntium.
21:30 Manducavérunt et adoravérunt omnes pingues terræ: * in conspéctu ejus cadent omnes qui descéndunt in terram.
21:31 Et ánima mea illi vivet: * et semen meum sérviet ipsi.
21:32 Annuntiábitur Dómino generátio ventúra: * et annuntiábunt cæli justítiam ejus pópulo qui nascétur, quem fecit Dóminus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Senhor, o rei alegrar-se-á na vossa fortaleza.
Dómine in virtúte tua lætábitur rex.
O Senhor é meu pastor ‡
Dóminus regit me ‡
Salmo 22 [3]
22:1 O Senhor é meu pastor ‡ e nada me faltará: * num lugar de pastos me colocou.
22:2 Conduziu-me junto a uma água refrescante: * converteu a minha alma.
22:3 Levou-me por veredas de justiça, * por causa do seu nome.
22:4 Pois, ainda que ande no meio da sombra da morte, não temerei mal algum: * porque Vós estais comigo.
22:4 Vossa vara e o vosso báculo: * me consolaram.
22:5 Preparastes uma mesa ante mim, * à vista daqueles que me atribulam.
22:5 Ungistes com óleo a minha cabeça: * e quão precioso é o meu cálice farto!
22:6 Vossa misericórdia seguir-me-á * todos os dias da minha vida:
22:6 A fim de que habite na casa do Senhor, * durante longos dias.
22:1 Dóminus regit me, ‡ et nihil mihi déerit: * in loco páscuæ ibi me collocávit.
22:2 Super aquam refectiónis educávit me: * ánimam meam convértit.
22:3 Dedúxit me super sémitas justítiæ, * propter nomen suum.
22:4 Nam, et si ambulávero in médio umbræ mortis, non timébo mala: * quóniam tu mecum es.
22:4 Virga tua, et báculus tuus: * ipsa me consoláta sunt.
22:5 Parásti in conspéctu meo mensam, * advérsus eos, qui tríbulant me.
22:5 Impinguásti in óleo caput meum: * et calix meus inébrians quam præclárus est!
22:6 Et misericórdia tua subsequétur me * ómnibus diébus vitæ meæ:
22:6 Et ut inhábitem in domo Dómini, * in longitúdinem diérum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 23 [4]
23:1 Do Senhor é a terra e toda sua plenitude: * o orbe terrestre e quantos nela habitam.
23:2 Pois Ele a fundou sobre os mares: * e a estabeleceu sobre os rios.
23:3 Quem ao monte do Senhor subirá? * Ou quem no seu lugar santo estará?
23:4 O inocente de mãos e puro de coração, * o que não recebeu em vão sua alma, nem juramentos dolosos fez ao seu próximo.
23:5 Este receberá a bênção do Senhor: * e a misericórdia de Deus, seu Salvador.
23:6 Tal é a geração dos que O buscam, * dos que buscam a face do Deus de Jacob.
23:7 Levantai, ó príncipes, as vossas portas, levantai-vos, ó portas eternas: * e entrará o Rei da glória.
23:8 Quem é este Rei da glória? * É o Senhor forte e poderoso, o Senhor poderoso nas batalhas.
23:9 Levantai, ó príncipes, as vossas portas, levantai-vos, ó portas eternas: * e entrará o Rei da glória.
23:10 Quem é este Rei da glória? * O Senhor dos exércitos, é Ele o Rei da glória.
23:1 Dómini est terra, et plenitúdo ejus: * orbis terrárum, et univérsi qui hábitant in eo.
23:2 Quia ipse super mária fundávit eum: * et super flúmina præparávit eum.
23:3 Quis ascéndet in montem Dómini? * aut quis stabit in loco sancto ejus?
23:4 Ínnocens mánibus et mundo corde, * qui non accépit in vano ánimam suam, nec jurávit in dolo próximo suo.
23:5 Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo, salutári suo.
23:6 Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Jacob.
23:7 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.
23:8 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens: Dóminus potens in prǽlio.
23:9 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.
23:10 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
O Senhor é meu pastor e nada me faltará: num lugar de pastos me colocou.
Dóminus regit me et nihil mihi déerit: in loco páscuæ ibi me collocávit.
Meus olhos.
Óculi mei.
Salmo 24 [5]
24:1 A Vós, ó Senhor, elevei a minha alma: * Deus meu, em Vós confio, não seja eu envergonhado.
24:3 Não me escarneçam os meus inimigos: * de facto, nem um dos que esperam em Vós será confundido.
24:4 Sejam confundidos todos os que a iniquidade * cometem em vão.
24:4 Mostrai-me, ó Senhor, os vossos caminhos: * e ensinai-me as vossas veredas.
24:5 Dirigi-me na vossa verdade e ensinai-me: * pois Vós sois Deus, meu Salvador, e esperei em Vós todo o dia.
24:6 Lembrai-Vos, ó Senhor, de vossas bondades, * e de vossas misericórdias, que datam dos séculos passados.
24:7 Dos delitos da minha mocidade, * e das minhas ignorâncias, não Vos recordeis.
24:7 De acordo com vossa misericórdia lembrai-Vos de mim: * ó Senhor, segundo a vossa bondade.
24:8 Doce e recto é o Senhor: * por isso Ele dará lei aos que pecam pelo caminho.
24:9 Aos mansos conduzirá em justiça: * aos brandos ensinará seus caminhos.
24:10 Todos os caminhos do Senhor são misericórdia e verdade, * para os que buscam a sua aliança e os seus mandamentos.
24:11 Por causa de vosso nome, ó Senhor, me haveis de perdoar o meu pecado, * pois é grande.
24:12 Quem é o homem que teme o Senhor? * Fixou-lhe Ele uma lei no caminho que escolheu.
24:13 Sua alma repousará em bens: * e a sua descendência herdará a terra.
24:14 O Senhor é o firme apoio dos que O temem: * e manifestar-lhes-á a sua aliança.
24:15 Meus olhos estão sempre voltados para o Senhor: * porque Ele tirará os meus pés do laço.
24:16 Olhai para mim e tende misericórdia de mim: * pois vejo-me só e pobre.
24:17 As tribulações do meu coração multiplicaram-se: * livrai-me das minhas aflições.
24:18 Olhai para o meu abatimento e para o meu trabalho: * e perdoai todos meus pecados.
24:19 Vede quanto os meus inimigos se têm multiplicado, * e com que ódio iníquo me odeiam.
24:20 Guardai a minha alma e livrai-me: * não seja eu envergonhado, tendo em Vós esperado.
24:21 Os inocentes e os justos uniram-se comigo: * pois esperei em Vós.
24:22 Livrai Israel, ó Deus, * de todas suas tribulações.
24:1 Ad te, Dómine, levávi ánimam meam: * Deus meus, in te confído, non erubéscam.
24:3 Neque irrídeant me inimíci mei: * étenim univérsi, qui sústinent te, non confundéntur.
24:4 Confundántur omnes iníqua agéntes * supervácue.
24:4 Vias tuas, Dómine, demónstra mihi: * et sémitas tuas édoce me.
24:5 Dírige me in veritáte tua, et doce me: * quia tu es, Deus, salvátor meus, et te sustínui tota die.
24:6 Reminíscere miseratiónum tuárum, Dómine, * et misericordiárum tuárum, quæ a sǽculo sunt.
24:7 Delícta juventútis meæ, * et ignorántias meas ne memíneris.
24:7 Secúndum misericórdiam tuam meménto mei tu: * propter bonitátem tuam, Dómine.
24:8 Dulcis et rectus Dóminus: * propter hoc legem dabit delinquéntibus in via.
24:9 Díriget mansuétos in judício: * docébit mites vias suas.
24:10 Univérsæ viæ Dómini, misericórdia et véritas, * requiréntibus testaméntum ejus et testimónia ejus.
24:11 Propter nomen tuum, Dómine, propitiáberis peccáto meo: * multum est enim.
24:12 Quis est homo qui timet Dóminum? * legem státuit ei in via, quam elégit.
24:13 Ánima ejus in bonis demorábitur: * et semen ejus hereditábit terram.
24:14 Firmaméntum est Dóminus timéntibus eum: * et testaméntum ipsíus ut manifestétur illis.
24:15 Óculi mei semper ad Dóminum: * quóniam ipse evéllet de láqueo pedes meos.
24:16 Réspice in me, et miserére mei: * quia únicus et pauper sum ego.
24:17 Tribulatiónes cordis mei multiplicátæ sunt: * de necessitátibus meis érue me.
24:18 Vide humilitátem meam, et labórem meum: * et dimítte univérsa delícta mea.
24:19 Réspice inimícos meos quóniam multiplicáti sunt, * et ódio iníquo odérunt me.
24:20 Custódi ánimam meam, et érue me: * non erubéscam quóniam sperávi in te.
24:21 Innocéntes et recti adhæsérunt mihi: * quia sustínui te.
24:22 Líbera, Deus, Israël, * ex ómnibus tribulatiónibus suis.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 25 [6]
25:1 Julgai-me, ó Senhor, porque andei na minha inocência: * e, esperando no Senhor, não vacilarei.
25:2 Testai-me, ó Senhor, e tentai-me: * purificai-me os rins e o meu coração.
25:3 Porque a vossa misericórdia está ante meus olhos: * e com vossa verdade estou satisfeito.
25:4 Não me sentei no concílio da vaidade: * e não entrarei com os que praticam a iniquidade.
25:5 Odeio a igreja dos malignos: * e não me sentarei com os ímpios.
25:6 Lavarei as minhas mãos entre os inocentes: * e estarei, ó Senhor, ao redor de vosso altar.
25:7 Para ouvir a voz dos louvores, * e narrar todas vossas maravilhas.
25:8 Senhor, amei o decoro de vossa casa, * e o lugar onde habita a vossa glória.
25:9 Não percais, ó Deus, a minha alma com os ímpios, * nem a minha vida com os homens sanguinários.
25:10 Em cujas mãos está a iniquidade: * e cuja dextra está cheia de subornos.
25:11 Eu, porém, andei na minha inocência: * salvai-me e tende compaixão de mim.
25:12 Meu pé esteve no recto caminho: * nas igrejas Vos bendirei, ó Senhor.
25:1 Júdica me, Dómine, quóniam ego in innocéntia mea ingréssus sum: * et in Dómino sperans non infirmábor.
25:2 Proba me, Dómine, et tenta me: * ure renes meos et cor meum.
25:3 Quóniam misericórdia tua ante óculos meos est: * et complácui in veritáte tua.
25:4 Non sedi cum concílio vanitátis: * et cum iníqua geréntibus non introíbo.
25:5 Odívi ecclésiam malignántium: * et cum ímpiis non sedébo.
25:6 Lavábo inter innocéntes manus meas: * et circúmdabo altáre tuum, Dómine:
25:7 Ut áudiam vocem laudis, * et enárrem univérsa mirabília tua.
25:8 Dómine, diléxi decórem domus tuæ, * et locum habitatiónis glóriæ tuæ.
25:9 Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, * et cum viris sánguinum vitam meam:
25:10 In quorum mánibus iniquitátes sunt: * déxtera eórum repléta est munéribus.
25:11 Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: * rédime me, et miserére mei.
25:12 Pes meus stetit in dirécto: * in ecclésiis benedícam te, Dómine.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Meus olhos estão sempre voltados para o Senhor.
Óculi mei semper ad Dóminum.
Lembrei-me do vosso nome, ó Senhor, durante a noite.
Memor fui nocte nóminis tui Dómine.
E guardei a vossa lei.
Et custodívi legem tuam.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Ouvi, Senhor Jesus Cristo, as preces dos vossos servos, e tende misericórdia de nós: Vós que, com o Pai e o Espírito Santo, viveis e reinais pelos séculos dos séculos.
Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Com perpétua bênção nos abençoe o Pai eterno.
Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.
Amém.
Amen.
Leitura 1
Incipit liber Osée Prophétæ
Osee 1:1-3
1 Verbum Dómini, quod factum est ad Osée, fílium Béeri, in diébus Ozíæ, Jóathan, Achaz, Ezechíæ, regum Juda; et in diébus Jeróboam, fílii Joas, regis Israël.
2 Princípium loquéndi Dómino in Osée. Et dixit Dóminus ad Osée: Vade, sume tibi uxórem fornicatiónum, quia fórnicans fornicábitur terra a Dómino.
3 Et ábiit, et accépit Gomer, fíliam Debélaim: et concépit, et péperit ei fílium.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Vidi Dóminum sedéntem super sólium excélsum et elevátum, et plena erat omnis terra majestáte ejus: * Et ea, quæ sub ipso erant, replébant templum.
Séraphim stabant super illud: sex alæ uni, et sex alæ álteri.
Et ea, quæ sub ipso erant, replébant templum.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Digne-Se o Filho Unigénito de Deus abençoar-nos e ajudar-nos.
Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.
Amém.
Amen.
Leitura 2
Osee 1:4-6
4 Et dixit Dóminus ad eum: Voca nomen ejus Jézrahel, quóniam adhuc módicum, et visitábo sánguinem Jézrahel super domum Jehu, et quiéscere fáciam regnum domus Israël,
5 Et in illa die cónteram arcum Israël in valle Jézrahel.
6 Et concépit adhuc, et péperit fíliam. Et dixit ei: Voca nomen ejus Absque misericórdia, quia non addam ultra miseréri dómui Israël, sed oblivióne oblivíscar eórum,
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Aspice, Dómine, de sede sancta tua, et cógita de nobis: inclína, Deus meus, aurem tuam et audi: * Aperi óculos tuos et vide tribulatiónem nostram.
Qui regis Israël, inténde, qui dedúcis velut ovem Joseph.
Aperi óculos tuos et vide tribulatiónem nostram.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
A graça do Espírito Santo ilumine os nossos sentidos e corações.
Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.
Amém.
Amen.
Leitura 3
Osee 1:7-9
7 Et dómui Juda miserébor et salvábo eos in Dómino Deo suo; et non salvábo eos in arcu et gládio, et in bello, et in equis, et in equítibus.
8 Et ablactávit eam quæ erat Absque misericórdia, et concépit, et péperit fílium.
9 Et dixit: Voca nomen ejus, Non pópulus meus, quia vos non pópulus meus, et ego non ero vester.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Aspice, Dómine, quia facta est desoláta cívitas plena divítiis, sedet in tristítia dómina géntium: * Non est qui consolétur eam, nisi tu, Deus noster.
Plorans plorávit in nocte, et lácrimæ ejus in maxíllis ejus.
Non est qui consolétur eam, nisi tu, Deus noster.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Na unidade do Espírito Santo, abençoe-nos o Pai e o Filho.
In unitáte Sancti Spíritus, benedícat nos Pater et Fílius.
Amém.
Amen.
Leitura 4
Osee 1:10-11
10 Et erit númerus filiórum Israël quasi aréna maris, quæ sine mensúra est, et non numerábitur. Et erit, in loco ubi dicétur eis: Non pópulus meus vos; dicétur eis: Fílii Dei vivéntis.
11 Et congregabúntur fílii Juda et fílii Israël páriter: et ponent síbimet caput unum, et ascéndent de terra, quia magnus dies Jézrahel.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Redémit pópulum suum et liberávit eum, et vénient et exsultábunt in monte Sion et gaudébunt de bonis Dómini super fruménto, vino et óleo, * Et ultra non esúrient.
Erítque ánima eórum quasi hortus irríguus.
Et ultra non esúrient.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Et ultra non esúrient.
Noturno II
O Senhor ‡
Dóminus ‡
Salmo 26 [7]
26:1 O Senhor ‡ é a minha luz e a minha salvação, * a quem temerei?
26:1 O Senhor é o defensor da minha vida, * ante quem trepidarei?
26:2 Enquanto se aproximam de mim os malvados, * para devorar as minhas carnes:
26:2 Meus inimigos que me atribulam, * eles mesmos se debilitaram e caíram.
26:3 Se contra mim exércitos fizerem cerco, * o meu coração não temerá.
26:3 Ainda que se levante batalha contra mim, * mesmo assim esperarei.
26:4 Uma cousa só pedi ao Senhor, esta solicitarei, * é que habite na casa do Senhor todos os dias da minha vida:
26:4 Para ver as delícias do Senhor, * e visitar o seu templo.
26:5 Porque me escondeu no seu tabernáculo: * no dia do tormento me protegeu no recôndito do seu tabernáculo.
26:6 Ergueu-me numa pedra: * e agora ergueu a minha cabeça sobre os meus inimigos.
26:6 Circundei e no seu tabernáculo ofereci uma hóstia de júbilo: * cantarei e entoarei um salmo ao Senhor.
26:7 Ouvi, ó Senhor, a minha voz, com que clamei a Vós: * de mim tende compaixão e ouvi-me.
26:8 Meu coração Vos falou, meus olhos Vos buscaram: * Senhor, hei-de procurar o vosso rosto.
26:9 Não escondais de mim o vosso rosto: * e não Vos retireis com ira de vosso servo.
26:9 Sede a minha ajuda: * não me deixeis, nem me desprezeis, ó Deus meu Salvador.
26:10 Porque meu pai e minha mãe me abandonaram: * mas o Senhor me acolheu.
26:11 Prescrevei-me, ó Senhor, uma lei no vosso caminho: * e conduzi-me pela vereda direita, por causa dos meus inimigos.
26:12 Não me entregueis à mercê das almas que me atribulam: * pois contra mim se levantaram falsas testemunhas, mas a iniquidade mentiu contra si própria.
26:13 Creio ver os bens do Senhor * na terra dos viventes.
26:14 Espera o Senhor, porta-te virilmente: * fortifique-se o teu coração e espera no Senhor.
26:1 Dóminus ‡ illuminátio mea, et salus mea, * quem timébo?
26:1 Dóminus protéctor vitæ meæ, * a quo trepidábo?
26:2 Dum apprópiant super me nocéntes, * ut edant carnes meas:
26:2 Qui tríbulant me inimíci mei, * ipsi infirmáti sunt, et cecidérunt.
26:3 Si consístant advérsum me castra, * non timébit cor meum.
26:3 Si exsúrgat advérsum me prǽlium, * in hoc ego sperábo.
26:4 Unam pétii a Dómino, hanc requíram, * ut inhábitem in domo Dómini ómnibus diébus vitæ meæ:
26:4 Ut vídeam voluptátem Dómini, * et vísitem templum ejus.
26:5 Quóniam abscóndit me in tabernáculo suo: * in die malórum protéxit me in abscóndito tabernáculi sui.
26:6 In petra exaltávit me: * et nunc exaltávit caput meum super inimícos meos.
26:6 Circuívi, et immolávi in tabernáculo ejus hóstiam vociferatiónis: * cantábo, et psalmum dicam Dómino.
26:7 Exáudi, Dómine, vocem meam, qua clamávi ad te: * miserére mei, et exáudi me.
26:8 Tibi dixit cor meum, exquisívit te fácies mea: * fáciem tuam, Dómine, requíram.
26:9 Ne avértas fáciem tuam a me: * ne declínes in ira a servo tuo.
26:9 Adjútor meus esto: * ne derelínquas me, neque despícias me, Deus, salutáris meus.
26:10 Quóniam pater meus, et mater mea dereliquérunt me: * Dóminus autem assúmpsit me.
26:11 Legem pone mihi, Dómine, in via tua: * et dírige me in sémitam rectam propter inimícos meos.
26:12 Ne tradíderis me in ánimas tribulántium me: * quóniam insurrexérunt in me testes iníqui, et mentíta est iníquitas sibi.
26:13 Credo vidére bona Dómini * in terra vivéntium.
26:14 Exspécta Dóminum, viríliter age: * et confortétur cor tuum, et sústine Dóminum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 27 [8]
27:1 A Vós, ó Senhor, clamarei, Deus meu, não Vos silencieis comigo: * não suceda que se não me ouvirdes, seja semelhante àqueles na cova.
27:2 Ouvi, ó Senhor, a voz da minha súplica, quando Vos rogo: * quando ergo as minhas mãos para o vosso santo templo.
27:3 Não me arrasteis juntamente com os pecadores: * e não me percais com os que praticam a iniquidade.
27:3 Os quais falam de paz com seu próximo, * e maldade têm em seus corações.
27:4 Dai-lhes segundo as suas obras, * e segundo a malignidade dos seus projectos.
27:4 Dai-lhes segundo as obras das suas mãos: * dai-lhes a recompensa que merecem.
27:5 Porquanto não compreenderam as obras do Senhor, nem as obras das suas mãos; * Vós os destruireis e não os restabelecereis.
27:6 Bendito seja o Senhor: * porque ouviu a voz da minha súplica.
27:7 O Senhor é a minha ajuda e o meu protector: * n’Ele esperou o meu coração e fui ajudado.
27:7 Refloresceu a minha carne: * e O louvarei de todo meu coração.
27:8 O Senhor é a fortaleza do seu povo: * e o protector que salva o seu Cristo.
27:9 Salvai, ó Senhor, o vosso povo e abençoai a vossa herança: * conduzi-os e exaltai-os por toda a eternidade.
27:1 Ad te, Dómine, clamábo, Deus meus, ne síleas a me: * nequándo táceas a me, et assimilábor descendéntibus in lacum.
27:2 Exáudi, Dómine, vocem deprecatiónis meæ dum oro ad te: * dum extóllo manus meas ad templum sanctum tuum.
27:3 Ne simul trahas me cum peccatóribus: * et cum operántibus iniquitátem ne perdas me.
27:3 Qui loquúntur pacem cum próximo suo, * mala autem in córdibus eórum.
27:4 Da illis secúndum ópera eórum, * et secúndum nequítiam adinventiónum ipsórum.
27:4 Secúndum ópera mánuum eórum tríbue illis: * redde retributiónem eórum ipsis.
27:5 Quóniam non intellexérunt ópera Dómini, et in ópera mánuum ejus * déstrues illos, et non ædificábis eos.
27:6 Benedíctus Dóminus: * quóniam exaudívit vocem deprecatiónis meæ.
27:7 Dóminus adjútor meus, et protéctor meus: * in ipso sperávit cor meum, et adjútus sum.
27:7 Et reflóruit caro mea: * et ex voluntáte mea confitébor ei.
27:8 Dóminus fortitúdo plebis suæ: * et protéctor salvatiónum Christi sui est.
27:9 Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hereditáti tuæ: * et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
O Senhor é o defensor da minha vida.
Dóminus defénsor vitæ meæ
Adorai.
Adoráte.
Salmo 28 [9]
28:1 Oferecei ao Senhor, ó filhos de Deus: * oferecei ao Senhor tenros cordeiros.
28:2 Rendei ao Senhor glória e honra, rendei ao Senhor glória ao seu nome: * adorai o Senhor no átrio do seu santuário.
28:3 A voz do Senhor está sobre as águas, o Deus da majestade trovejou: * o Senhor está sobre muitas águas.
28:4 A voz do Senhor é poderosa: * a voz do Senhor é majestosa.
28:5 A voz do Senhor quebra os cedros: * e o Senhor quebrará os cedros do Líbano:
28:6 Fá-los-á em pequenos pedaços como a um bezerro do Líbano: * e o bem-amado será como o filho do unicórnio.
28:7 A voz do Senhor divide as chamas do fogo: * a voz do Senhor abala o deserto e o Senhor fará tremer o deserto de Cades.
28:9 A voz do Senhor prepara os veados e descobrirá os lugares sombrios: * e no seu templo todos anunciarão a sua glória.
28:10 O Senhor faz do dilúvio a sua habitação: * o Senhor sentar-se-á como Rei para sempre.
28:11 O Senhor dará fortaleza ao seu povo: * o Senhor abençoará o seu povo com paz.
28:1 Afférte Dómino, fílii Dei: * afférte Dómino fílios aríetum.
28:2 Afférte Dómino glóriam et honórem, afférte Dómino glóriam nómini ejus: * adoráte Dóminum in átrio sancto ejus.
28:3 Vox Dómini super aquas, Deus majestátis intónuit: * Dóminus super aquas multas.
28:4 Vox Dómini in virtúte: * vox Dómini in magnificéntia.
28:5 Vox Dómini confringéntis cedros: * et confrínget Dóminus cedros Líbani:
28:6 Et commínuet eas tamquam vítulum Líbani: * et diléctus quemádmodum fílius unicórnium.
28:7 Vox Dómini intercidéntis flammam ignis: * vox Dómini concutiéntis desértum: et commovébit Dóminus desértum Cades.
28:9 Vox Dómini præparántis cervos, et revelábit condénsa: * et in templo ejus omnes dicent glóriam.
28:10 Dóminus dilúvium inhabitáre facit: * et sedébit Dóminus Rex in ætérnum.
28:11 Dóminus virtútem pópulo suo dabit: * Dóminus benedícet pópulo suo in pace.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 29 [10]
29:2 Eu Vos glorificarei, ó Senhor, porque me recebestes: * nem permitistes que meus inimigos se alegrassem à minha custa.
29:3 Ó Senhor meu Deus, clamei a Vós, * e me sarastes.
29:4 Senhor, tirastes do inferno a minha alma: * pusestes-me a salvo dos que descem à cova.
29:5 Cantai ao Senhor, ó seus santos: * e celebrai a sua santa memória.
29:6 Porque a ira está na sua indignação: * e a vida na sua boa vontade.
29:6 De tarde estaremos em lágrimas: * e de manhã em alegria.
29:7 Eu, porém, disse na minha abundância: * jamais mudarei.
29:8 Senhor, por vossa vontade, * destes força ao meu decoro.
29:8 Afastastes de mim a vossa face, * e fiquei conturbado.
29:9 A Vós, ó Senhor, clamarei: * e ao meu Deus implorarei.
29:10 Que utilidade haverá na minha morte, * enquanto à corrupção descer?
29:10 Porventura o pó professar-Vos-á * ou anunciará a vossa verdade?
29:11 O Senhor me ouviu e teve misericórdia de mim: * o Senhor fez-se meu auxílio.
29:12 O meu pranto convertestes em júbilo: * rasgastes o meu luto e me cercastes de alegria:
29:13 Para que a minha glória Vos cante e não me abale: * ó Senhor meu Deus, Vos louvarei eternamente.
29:2 Exaltábo te, Dómine, quóniam suscepísti me: * nec delectásti inimícos meos super me.
29:3 Dómine, Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me.
29:4 Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam: * salvásti me a descendéntibus in lacum.
29:5 Psállite Dómino, sancti ejus: * et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
29:6 Quóniam ira in indignatióne ejus: * et vita in voluntáte ejus.
29:6 Ad vésperum demorábitur fletus: * et ad matutínum lætítia.
29:7 Ego autem dixi in abundántia mea: * Non movébor in ætérnum.
29:8 Dómine, in voluntáte tua, * præstitísti decóri meo virtútem.
29:8 Avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.
29:9 Ad te, Dómine, clamábo: * et ad Deum meum deprecábor.
29:10 Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?
29:10 Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiábit veritátem tuam?
29:11 Audívit Dóminus, et misértus est mei: * Dóminus factus est adjútor meus.
29:12 Convertísti planctum meum in gáudium mihi: * conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia:
29:13 Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar: * Dómine, Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Adorai o Senhor no átrio do seu santuário.
Adoráte Dóminum in aula sancta ejus.
Na vossa justiça.
In tua justítia.
Salmo 30 [11]
30:2 Em Vós esperei, ó Senhor, não permitais que seja jamais confundido: * livrai-me na vossa justiça.
30:3 Inclinai para mim os vossos ouvidos, * acudi prontamente a livrar-me.
30:3 Sede para mim um Deus protector e uma casa de refúgio: * para me salvardes.
30:4 Porque Vós sois a minha força e o meu refúgio: * e por causa de vosso nome me conduzireis e me nutrireis.
30:5 Tirar-me-eis deste laço, que esconderam de mim: * porque Vós sois o meu protector.
30:6 Em vossas mãos entrego o meu espírito: * remistes-me, Senhor, Deus de verdade.
30:7 Odiastes os que observam cousas vãs, * inutilmente.
30:7 Eu, porém, esperei no Senhor: * exultar-me-ei e alegrar-me-ei na vossa misericórdia.
30:8 Porque considerastes o meu abatimento, * salvastes das angústias a minha alma.
30:9 Não me entregastes nas mãos do inimigo: * antes pusestes os meus pés num terreiro.
30:10 Tende piedade de mim, ó Senhor, porque estou aflito: * conturbados com ira estão meus olhos, minha alma e meu ventre.
30:11 Porque a minha vida se vai consumindo com a mágoa: * e meus anos em gemidos.
30:11 Com pobreza tem-se debilitado a minha força: * e os meus ossos estão abalados.
30:12 Mais que todos meus inimigos, tornei-me o escárnio, sobretudo para os meus vizinhos: * e o terror dos meus conhecidos.
30:12 Os que me viam, fugiam para longe de mim: * fui esquecido como um morto pelos seus corações.
30:13 Fiquei como um vaso quebrado: * porque no meio deles ouvi as injúrias de muitos.
30:14 Quando deliberavam juntos contra mim, * resolveram tirar-me a vida.
30:15 Eu, porém, esperei em Vós, ó Senhor: * disse: o meu Deus sois Vós, nas vossas mãos está o meu fado.
30:16 Livrai-me das mãos dos meus inimigos, * e dos que me perseguem.
30:17 Brilhe a claridade de vossa face sobre o vosso servo, salvai-me na vossa misericórdia: * Senhor, não seja confundido, porque Vos invoquei.
30:18 Os ímpios envergonhem-se e sejam conduzidos ao inferno: * mudos se tornem os lábios dolosos.
30:19 Que proferem contra o justo palavras de iniquidade: * com soberba e abuso.
30:20 Quão grande é, ó Senhor, a abundância de vossa doçura, * que tendes escondida para os que Vos temem!
30:20 Concedeste-la àqueles que em Vós esperam, * à vista dos filhos dos homens.
30:21 Escondê-los-eis ao abrigo de vossa face * contra as conturbações dos homens.
30:21 Defendê-los-eis no vosso tabernáculo * da contradição das línguas.
30:22 Bendito seja o Senhor: * usou maravilhosamente comigo a sua misericórdia numa cidade fortificada.
30:23 Eu, porém, disse no excesso do meu espírito: * fui expulso de ante vossos olhos.
30:23 Portanto ouvistes a voz da minha oração, * quando a Vós clamava.
30:24 Amai o Senhor, vós todos seus santos: * porque o Senhor requererá a verdade e severamente retribuirá os que com soberba procedem.
30:25 Portai-vos varonilmente, e fortaleça-se o vosso coração, * vós todos os que esperais no Senhor.
30:2 In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: * in justítia tua líbera me.
30:3 Inclína ad me aurem tuam, * accélera ut éruas me.
30:3 Esto mihi in Deum protectórem, et in domum refúgii: * ut salvum me fácias.
30:4 Quóniam fortitúdo mea, et refúgium meum es tu: * et propter nomen tuum dedúces me, et enútries me.
30:5 Edúces me de láqueo hoc, quem abscondérunt mihi: * quóniam tu es protéctor meus.
30:6 In manus tuas comméndo spíritum meum: * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.
30:7 Odísti observántes vanitátes, * supervácue.
30:7 Ego autem in Dómino sperávi: * exsultábo, et lætábor in misericórdia tua.
30:8 Quóniam respexísti humilitátem meam, * salvásti de necessitátibus ánimam meam.
30:9 Nec conclusísti me in mánibus inimíci: * statuísti in loco spatióso pedes meos.
30:10 Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor: * conturbátus est in ira óculus meus, ánima mea, et venter meus:
30:11 Quóniam defécit in dolóre vita mea: * et anni mei in gemítibus.
30:11 Infirmáta est in paupertáte virtus mea: * et ossa mea conturbáta sunt.
30:12 Super omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde: * et timor notis meis.
30:12 Qui vidébant me, foras fugérunt a me: * oblivióni datus sum, tamquam mórtuus a corde.
30:13 Factus sum tamquam vas pérditum: * quóniam audívi vituperatiónem multórum commorántium in circúitu.
30:14 In eo dum convenírent simul advérsum me, * accípere ánimam meam consiliáti sunt.
30:15 Ego autem in te sperávi, Dómine: * dixi: Deus meus es tu: in mánibus tuis sortes meæ.
30:16 Éripe me de manu inimicórum meórum, * et a persequéntibus me.
30:17 Illústra fáciem tuam super servum tuum, salvum me fac in misericórdia tua: * Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te.
30:18 Erubéscant ímpii, et deducántur in inférnum: * muta fiant lábia dolósa.
30:19 Quæ loquúntur advérsus justum iniquitátem: * in supérbia, et in abusióne.
30:20 Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.
30:20 Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.
30:21 Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum.
30:21 Próteges eos in tabernáculo tuo * a contradictióne linguárum.
30:22 Benedíctus Dóminus: * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.
30:23 Ego autem dixi in excéssu mentis meæ: * Projéctus sum a fácie oculórum tuórum.
30:23 Ídeo exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.
30:24 Dilígite Dóminum omnes sancti ejus: * quóniam veritátem requíret Dóminus, et retríbuet abundánter faciéntibus supérbiam.
30:25 Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 31 [12]
31:1 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades foram perdoadas: * e cujos pecados são cobertos.
31:2 Bem-aventurado o varão a quem o Senhor não imputou o pecado, * e cujo espírito é isento de dolo.
31:3 Porque me calei, os meus ossos envelheceram, * enquanto clamava todo o dia.
31:4 Porque a vossa mão se tornou pesada sobre mim de dia e de noite: * revolvia-me na minha miséria, enquanto a espinha se cravava.
31:5 Eu Vos manifestei o meu pecado: * e não ocultei a minha injustiça.
31:5 Disse: confessarei contra mim mesmo ao Senhor a minha injustiça: * e Vós perdoastes a impiedade do meu pecado.
31:6 Por isto orará a Vós todo o santo * no tempo oportuno.
31:6 E, na inundação das muitas águas, * estas não se aproximarão dele.
31:7 Vós sois o meu refúgio na tribulação que me cercou: * ó alegria minha, livrai-me dos que me cercam.
31:8 Inteligência dar-te-ei e ensinar-te-ei o caminho que deves seguir: * fixarei sobre ti os meus olhos.
31:9 Não queirais ser como o cavalo e o mulo, * que não têm entendimento.
31:9 Com o cabresto e o freio sujeitai as queixadas, * dos que não se aproximam de Vós.
31:10 Muitos flagelos esperam o pecador, * mas o que espera no Senhor será cercado de misericórdia.
31:11 Ó justos, alegrai-vos no Senhor e exultai-vos, * gloriai vós todos os que sois rectos de coração.
31:1 Beáti quorum remíssæ sunt iniquitátes: * et quorum tecta sunt peccáta.
31:2 Beátus vir, cui non imputávit Dóminus peccátum, * nec est in spíritu ejus dolus.
31:3 Quóniam tácui, inveteravérunt ossa mea, * dum clamárem tota die.
31:4 Quóniam die ac nocte graváta est super me manus tua: * convérsus sum in ærúmna mea, dum confígitur spina.
31:5 Delíctum meum cógnitum tibi feci: * et injustítiam meam non abscóndi.
31:5 Dixi: Confitébor advérsum me injustítiam meam Dómino: * et tu remisísti impietátem peccáti mei.
31:6 Pro hac orábit ad te omnis sanctus, * in témpore opportúno.
31:6 Verúmtamen in dilúvio aquárum multárum, * ad eum non approximábunt.
31:7 Tu es refúgium meum a tribulatióne, quæ circúmdedit me: * exsultátio mea, érue me a circumdántibus me.
31:8 Intelléctum tibi dabo, et ínstruam te in via hac, qua gradiéris: * firmábo super te óculos meos.
31:9 Nolíte fíeri sicut equus et mulus, * quibus non est intelléctus.
31:9 In camo et freno maxíllas eórum constrínge, * qui non appróximant ad te.
31:10 Multa flagélla peccatóris, * sperántem autem in Dómino misericórdia circúmdabit.
31:11 Lætámini in Dómino et exsultáte, justi, * et gloriámini, omnes recti corde.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Na vossa justiça livrai-me, Senhor.
In tua justítia líbera me, Dómine.
Antiphona · In tua justitia Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 89 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Na vossa justiça livrai-me, Senhor.
À meia-noite levantava-me para Vos louvar.
Média nocte surgébam ad confiténdum tibi.
Pelos juízos de vossas justificações.
Super justítia justificatiónis tuæ.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Ajude-nos a piedade e a misericórdia d’Aquele que, com o Pai e o Espírito Santo, vive e reina pelos séculos dos séculos.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Deus Pai omnipotente nos seja propício e clemente.
Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.
Amém.
Amen.
Leitura 5
Ex libro sancti Augustíni Epíscopi de Civitáte Dei
Liber 18, cap. 28.
Osée prophéta, quanto profúndius quidem lóquitur, tanto operósius penetrátur. Sed áliquid inde suméndum est, et hic ex nostra promissióne ponéndum. Et erit, inquit, in loco quo dictum est eis, Non pópulus meus vos; vocabúntur et ipsi fílii Dei vivi. Hoc testimónium prophéticum de vocatióne pópuli Géntium, qui prius non pertinébat ad Deum, étiam Apóstoli intellexérunt.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Super muros tuos, Jerúsalem, constítui custódes; * Tota die et nocte non tacébunt laudáre nomen Dómini.
Prædicábunt pópulis fortitúdinem meam, et annuntiábunt géntibus glóriam meam.
Tota die et nocte non tacébunt laudáre nomen Dómini.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Cristo nos dê as alegrias da vida perpétua.
Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.
Amém.
Amen.
Leitura 6
Et quia ipse quoque pópulus Géntium spiritáliter est in fíliis Abrahæ, ac per hoc recte dícitur Israël; proptérea séquitur, et dicit: Et congregabúntur fílii Juda et fílii Israël in idípsum, et ponent síbimet principátum unum, et ascéndent a terra.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Muro tuo inexpugnábili circumcínge nos, Dómine, et armis tuæ poténtiæ prótege nos semper: * Líbera, Dómine, Deus Israël, clamántes ad te.
Erue nos in mirabílibus tuis, et da glóriam nómini tuo.
Líbera, Dómine, Deus Israël, clamántes ad te.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Acenda Deus nos nossos corações o fogo do seu amor.
Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.
Amém.
Amen.
Leitura 7
Hoc si adhuc velímus expónere, elóquii prophétici obtundétur sapor. Recolátur tamen lapis ille anguláris, et duo illi paríetes, unus ex Judǽis, alter ex Géntibus: ille nómine filiórum Juda, iste nómine filiórum Israël, eídem uni principátui suo in idípsum inniténtes, et ascendéntes agnoscántur in terra.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Sustinúimus pacem, et non venit: quæsívimus bona, et ecce turbátio: cognóvimus, Dómine, peccáta nostra; * Non in perpétuum obliviscáris nos.
Peccávimus, ímpie géssimus, iniquitátem fécimus, Dómine, in omnem justítiam tuam.
Non in perpétuum obliviscáris nos.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
De todos os vícios e pecados nos absolva o poder da Santa Trindade.
A cunctis vítiis et peccátis absólvat nos virtus sanctæ Trinitátis.
Amém.
Amen.
Leitura 8
Istos autem carnáles Israëlítas, qui nunc nolunt crédere in Christum, póstea creditúros, id est fílios eórum, (nam útique isti in suum locum moriéndo transíbunt) idem prophéta testátur, dicens: Quóniam diébus multis sedébunt fílii Israël sine rege, sine príncipe, sine sacrifício, sine altári, sine sacerdótio, sine manifestatiónibus. Quis non vídeat, nunc sic esse Judǽos?
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Angústiæ mihi sunt úndique, et quid éligam ignóro; * Mélius est mihi incídere in manus hóminum, quam derelínquere legem Dei mei.
Si enim hoc égero, mors mihi est; si autem non égero, non effúgiam manus vestras.
Mélius est mihi incídere in manus hóminum, quam derelínquere legem Dei mei.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Mélius est mihi incídere in manus hóminum, quam derelínquere legem Dei mei.
Noturno III
Aleluia.
Allelúja.
Cântico de Isaías [13]
Isa 33:2-10
33:2 Senhor, tende piedade de nós, pois em Vós esperámos; sede o nosso braço desde a manhã, * e a nossa salvação no tempo da tribulação.
33:3 À voz do Anjo fugiram os povos, * e diante da vossa exaltação foram dispersas as nações.
33:4 E os vossos despojos serão juntados como se junta o gafanhoto, * como quando as covas estão cheias dele.
33:5 Engrandecido foi o Senhor, porque habitou nas alturas; * encheu Sião de juízo e de justiça.
33:6 E haverá fé nos teus tempos: riquezas de salvação, a sabedoria * e a ciência; o temor do Senhor, esse é o seu tesouro.
33:7 Eis que os que vêem clamarão lá fora; * os anjos da paz chorarão amargamente.
33:8 Os caminhos foram desfeitos, cessou o que passava pela vereda: o pacto foi anulado, * rejeitou as cidades, não fez caso dos homens.
33:9 A terra chorou e desfaleceu; * o Líbano ficou confundido e tornou-se esquálido.
33:9 E Saron ficou como um deserto, * e foram abalados Basan e o Carmelo.
33:10 Agora me levantarei, diz o Senhor; * agora serei exaltado, agora serei elevado.
33:2 Dómine, miserére nostri, te enim exspectávimus; esto bráchium nostrum in mane, * et salus nostra in témpore tribulatiónis.
33:3 A voce Angeli fugérunt pópuli, * et ab exaltatióne tua dispérsæ sunt gentes.
33:4 Et congregabúntur spólia vestra sicut collígitur bruchus, * velut cum fossæ plenæ fúerint de eo.
33:5 Magnificátus est Dóminus, quóniam habitávit in excélso; * implévit Sion judício et justítia.
33:6 Et erit fides in tempóribus tuis: divítiæ salútis sapiéntia: * et sciéntia; timor Dómini ipse est thesáurus ejus.
33:7 Ecce vidéntes clamábunt foris; * ángeli pacis amáre flebunt.
33:8 Dissipátæ sunt viæ, cessávit tránsiens per sémitam: írritum factum est pactum, * projécit civitátes, non reputávit hómines.
33:9 Luxit et elánguit terra; * confúsus est Líbanus, et obsórduit.
33:9 Et factus est Saron sicut desértum, * et concússa est Basan, et Carmélus.
33:10 Nunc consúrgam, dicit Dóminus; * nunc exaltábor, nunc sublevábor.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Cântico do mesmo [14]
Isa 33:13-18
33:13 Ouvi, vós que estais longe, o que Eu fiz; * e conhecei, vós que estais perto, o meu poder.
33:14 Os pecadores em Sião ficaram aterrados; * o tremor apoderou-se dos hipócritas.
33:14 Quem de vós poderá habitar com o fogo devorador? * quem de vós habitará com os ardores eternos?
33:15 O que anda na justiça e fala a verdade, o que rejeita a avareza nascida da opressão, * e sacode as suas mãos de toda a dádiva,
33:16 O que tapa os seus ouvidos para não ouvir falar de sangue, * e fecha os seus olhos para não ver o mal.
33:17 Esse habitará nas alturas; as fortificações dos rochedos serão o seu alto refúgio: * foi-lhe dado o pão, as suas águas são fiéis.
33:18 Os seus olhos verão o Rei na sua formosura, verão a terra de longe. * O teu coração meditará no temor.
33:13 Audíte, qui longe estis, quæ fécerim; * et cognóscite, vicíni, fortitúdinem meam.
33:14 Contérriti sunt in Sion peccatóres; * possédit tremor hypócritas.
33:14 Quis póterit habitáre de vobis cum igne devoránte? * quis habitábit ex vobis cum ardóribus sempitérnis?
33:15 Qui ámbulat in justítiis et lóquitur veritátem, qui próicit avarítiam ex calúmnia, * et éxcutit manus suas ab omni múnere,
33:16 Qui obtúrat aures suas ne áudiat sánguinem, * et claudit óculos suos ne vídeat malum.
33:17 Iste in excélsis habitábit; muniménta saxórum sublímitas ejus: * panis ei datus est, aquæ ejus fidéles sunt.
33:18 Regem in decóre suo vidébunt óculi ejus, cernent terram de longe. * Cor tuum meditábitur timórem.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Cântico [15]
Eccli 36:14-19
36:14 Tende piedade do vosso povo, sobre o qual foi invocado o vosso nome: * e de Israel, que igualastes ao vosso primogénito.
36:15 Tende piedade da cidade da vossa santificação, Jerusalém, * cidade do vosso repouso.
36:16 Enchei Sião das vossas palavras inefáveis, * e o vosso povo da vossa glória.
36:17 Dai testemunho àqueles que desde o princípio são vossas criaturas, * e suscitai as profecias que em vosso nome falaram os antigos profetas.
36:18 Dai a recompensa aos que Vos esperam, * para que os vossos profetas sejam achados fiéis:
36:18 E ouvi as orações dos vossos servos, segundo a bênção de Aarão sobre o vosso povo: * e dirigi-nos pelo caminho da justiça.
36:19 E saibam todos os que habitam a terra, * que Vós sois o Deus que vê os séculos.
36:14 Miserére plebi tuæ, super quam invocátum est nomen tuum: * et Israël quem coæquásti primogénito tuo.
36:15 Miserére civitáti sanctificatiónis tuæ, Jerúsalem, * civitáti requiéi tuæ.
36:16 Reple Sion inenarrabílibus verbis tuis, * et glória tua pópulum tuum.
36:17 Da testimónium his qui ab inítio creatúræ tuæ sunt, * et súscita prædicatiónes quas locúti sunt in nómine tuo prophétæ prióres.
36:18 Da mercédem sustinéntibus te, * ut prophétæ tui fidéles inveniántur:
36:18 Et exáudi oratiónes servórum tuórum, secúndum benedictiónem Aaron de pópulo tuo: * et dírige nos in viam justítiæ.
36:19 Et sciant omnes qui hábitant terram, * quia tu es Deus conspéctor sæculórum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Aleluia, aleluia, aleluia.
Allelúja, allelúja, allelúja.
Antiphona · Alleluia. Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 27 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Psalmus · Canticum Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Aleluia, aleluia, aleluia.
Exaltai-Vos, ó Senhor, no vosso poder.
Exaltáre Dómine in virtúte tua.
Nós cantaremos e louvaremos as vossas maravilhas.
Cantábimus et psallémus virtútes tuas.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Dos laços dos nossos pecados nos absolva o Senhor omnipotente e misericordioso.
A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
Amém.
Amen.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
A leitura do Evangelho seja para nós salvação e protecção.
Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.
Amém.
Amen.
Leitura 9
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum
Matt 13:31-35
In illo témpore: Dixit Jesus turbis parábolam hanc: Símile est regnum cælórum grano sinápis, quod accípiens homo seminávit in agro suo. Et réliqua.
Homilía S. Hierónymi Presbýteri
Lib. 2. Comment. in cap. 13. Matth.
Regnum cælórum prædicátio Evangélii est, et notítia Scripturárum, quæ ducit ad vitam, et de qua dícitur ad Judǽos: Auferétur a vobis regnum Dei, et dábitur genti faciénti fructus ejus. Símile est ergo hujuscémodi regnum grano sinápis, quod accípiens homo seminávit in agro suo.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Laudábilis pópulus, * Quem Dóminus exercítuum benedíxit dicens: Opus mánuum meárum tu es, heréditas mea Israël.
Beáta gens, cujus est Dóminus Deus, pópulus eléctus in hereditátem.
Quem Dóminus exercítuum benedíxit dicens: Opus mánuum meárum tu es, heréditas mea Israël.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
Abençoe-nos Aquele que vive e reina sem fim.
Ille nos benedícat, qui sine fine vivit et regnat.
Amém.
Amen.
Leitura 10
Homo qui séminat in agro suo, a plerísque Salvátor intellégitur, quod in ánimis credéntium séminet: ab áliis ipse homo séminans in agro suo, hoc est in semetípso, et in corde suo. Quis est iste, qui séminat, nisi sensus noster et ánimus; qui suscípiens granum prædicatiónis, et fovens seméntem, humóre fídei facit in agro sui péctoris pulluláre?
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Misit Dóminus Angelum suum et conclúsit ora leónum, * Et non contaminavérunt, quia coram eo injustítia invénta non est in me.
Misit Deus misericórdiam suam et veritátem suam: ánimam meam erípuit de médio catulórum leónum.
Et non contaminavérunt, quia coram eo injustítia invénta non est in me.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
O auxílio divino permaneça sempre connosco.
Divínum auxílium máneat semper nobíscum.
Amém.
Amen.
Leitura 11
Prædicátio Evangélii mínima est ómnibus disciplínis. Ad primam quippe doctrínam, fidem non habet veritátis, hóminem Deum, Christum mórtuum, et scándalum crucis prǽdicans. Confer hujuscémodi doctrínam dogmátibus philosophórum, et libris eórum, et splendóri eloquéntiæ, et compositióni sermónum: et vidébis quanto minor sit céteris semínibus seméntis Evangélii.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Indicábo tibi, homo, quid sit bonum aut quid Dóminus requírat a te: * Fácere judícium et justítiam et sollícitum ambuláre cum Deo tuo.
Spera in Dómino, et fac bonitátem, et inhábita terram.
Fácere judícium et justítiam et sollícitum ambuláre cum Deo tuo.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Jube, domne, benedícere.
À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
Amém.
Amen.
Leitura 12
Sed illa cum créverint, nihil mordax, nihil vívidum, nihil vitále demónstrant: sed totum fláccidum marcidúmque et mollítum ebúllit in ólera et in herbas, quæ cito aréscunt et córruunt. Hæc autem prædicátio, quæ parva videbátur in princípio, cum vel in ánima credéntis, vel in tot mundo sata fúerit, non exsúrgit in ólera, sed crescit in árborem: ita ut vólucres cæli (quas vel ánimas credéntium, vel fortitúdines, Dei servítio mancipátas, sentíre debémus) véniant et hábitent in ramis ejus. Ramos puto evangélicæ árboris, quæ de grano sinápis créverit, dógmatum esse diversitátes, in quibus supradictárum vólucrum unaquǽque requiéscit.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Duo Séraphim clamábant alter ad álterum: * Sanctus, sanctus, sanctus Dóminus Deus Sábaoth: * Plena est omnis terra glória ejus.
Tres sunt qui testimónium dant in cælo: Pater, Verbum, et Spíritus Sanctus: et hi tres unum sunt.
Sanctus, sanctus, sanctus Dóminus Deus Sábaoth.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Plena est omnis terra glória ejus.
Te Deum
Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.
Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:
Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.
Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.
O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.
A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.
Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.
Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.
Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.
O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:
Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.
Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.
Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.
Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.
Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.
Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.
Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.
Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Continuação + do santo Evangelho segundo S. Mateus
Sequéntia + sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Mt 13:31-35
Glória a Vós Senhor
Glória tibi, Dómine.
Naquele tempo Jesus disse às turbas: «O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e semeou no seu campo, a qual é a mais pequena de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se na maior de todas as plantas, e forma-se uma árvore de tal modo grande que as aves do céu vêm pousar nos seus ramos», Depois, ainda Jesus lhes disse: «O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha, até que todas estejam lêvedas». Tudo isto disse Jesus em parábolas; e sem parábolas não falava, para que se cumprisse o que fora dito pelo Profeta: «Abrirei a minha boca em parábolas e revelarei muitas coisas que estão ocultas desde a criação do mundo».
In illo témpore: Dixit Jesus turbis parábolam hanc: Símile est regnum cœlórum grano sinápis, quod accípiens homo seminávit in agro suo: quod mínimum quidem est ómnibus semínibus: cum autem créverit, majus est ómnibus oléribus, et fit arbor, ita ut vólucres cœli véniant et hábitent in ramis ejus. Aliam parábolam locútus est eis: Símile est regnum cœlórum ferménto, quod accéptum múlier abscóndit in farínæ satis tribus, donec fermentátum est totum. Hæc ómnia locútus est Jesus in parábolis ad turbas: et sine parábolis non loquebátur eis: ut implerétur quod dictum erat per Prophétam dicéntem: Apériam in parábolis os meum, eructábo abscóndita a constitutióne mundi.
Amen
A Vós convém o louvor, ✠ a Vós convém o hino: a Vós a glória, a Deus Pai, e ao Filho, com o Espírito Santo, pelos séculos dos séculos. Amém.
Te decet laus, ✠ te decet hymnus: tibi glória Deo Patri, et Fílio, cum Spíritu Sancto in sǽcula sæculórum. Amen.
Oração
do Próprio do Tempo
Oremos
Orémus.
Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus: ut, semper rationabília meditántes, quæ tibi sunt plácita, et dictis exsequámur et factis.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Pule o resto dos Ofícios de 12 lições, a menos que reze Laudes separadamente. Nas festas Simplex e nos dias feriais (seja com três ou uma leitura) sempre se rezou o seguinte.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
«Pai Nosso» é dito todo silenciosamente.
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores; e não nos deixeis cair em tentação; mas livrai-nos do mal. Amém.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Textos do projeto Divinum Officium.