Ir para o texto

Breviário Monástico

Paixão do Senhor (Sextas)

Paixão do Senhor (Sextas)

Votiva da Paixão do Senhor

Outros breviários e ofícios votivos

Início

Abri, Senhor, + os meus lábios.

Dómine, lábia + mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Abri, Senhor, os meus lábios.

Dómine, lábia mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Abri, Senhor, os meus lábios.

Dómine, lábia mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Salmo 3 [0]

3:2 Senhor, porque tantos são os que me atribulam? * Muitos se insurgem contra mim.

3:3 Muitos dizem à minha alma: * não há salvação para ele no seu Deus.

3:4 Vós, porém, Senhor, sois o meu protector, * minha glória e exaltais a minha cabeça.

3:5 Com minha voz ao Senhor clamei: * e Ele me ouviu do seu santo monte.

3:6 Deitei-me para descansar e adormeci: * e levantei-me, pois me acolheu o Senhor.

3:7 Não temerei milhares de pessoas me cercando: * levantai-Vos, ó Senhor, salvai-me, ó Deus meu!

3:8 Porque Vós tendes ferido todos os que sem causa me perseguem: * quebrastes os dentes dos pecadores.

3:9 A salvação é do Senhor: * e a vossa bênção está sobre o vosso povo.

3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.

3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo eius.

3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.

3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.

3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.

3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.

3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Invitatório

Antífona Votiva

Ant.

Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.

Ant.

Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.

Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.

Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

Ant.

Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.

Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant.

Veníte adorémus.

Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

Ant.

Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.

Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.

Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant.

Veníte adorémus.

Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant.

Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Veníte adorémus.

Ant.

Christum Regem crucifíxum, * Veníte adorémus.

Hino

Votiva

Áspice, infami Deus ipse ligno

Pendet, effuso madidus cruóre;

Áspice, immiti manus alma clavo

Finditur alte.

Hunc, velut pravi scéleris minístrum;

Inter indignos médium latrones,

Cerne; crudelis fuit ista gentis

Dira volúntas.

Pallet heu! vultus; caput ecce lapsum

Flectitur; clausis óculis, Redémptor

Spíritum sacro, méritis onustum,

Fundit ab ore.

O cor, æs durum superas, gemendo,

Ni scelus tergas; tua culpa Christum

Stipiti affixit; tua culpa morti

Súbdidit atræ.

Sit Deo ætérnum decus omne in ævum,

Qui pius nostri géneris Redémptor,

Críminis labem miseris nocentem

Sánguine tersit.

Amen.

Salmos com leituras

Antífonas Votiva

Noturno I

Ant.

Senhor, * o rei alegrar-se-á na vossa fortaleza. ‡

Dómine * in virtúte tua lætábitur rex ‡

Salmo 20 [1]

20:2 Senhor, o rei alegrar-se-á na vossa fortaleza: * ‡ e muito regozijará na vossa salvação.

20:3 Satisfizestes-lhe os anseios do coração: * e não defraudastes os pedidos de seus lábios.

20:4 Porque o prevenistes com bênçãos de doçura: * cingistes a sua cabeça com uma coroa de pedras preciosas.

20:5 Vida Vos pediu: * e concedestes-lhe largos dias pelos séculos dos séculos.

20:6 Grande é a sua glória, devido à salvação que lhe destes: * glória e grande esplendor poreis sobre ele.

20:7 Porque dele fareis uma fonte de bênçãos perpétuas: * enchê-lo-eis de alegria, mostrando-lhe o vosso rosto.

20:8 Porque o rei no Senhor espera: * e a misericórdia do Altíssimo torná-lo-á inabalável.

20:9 Caia a vossa mão sobre todos vossos inimigos: * caia a vossa direita sobre todos os que Vos aborrecem.

20:10 Pô-los-eis em fornalha acesa ao mostrar-lhes vosso rosto: * o Senhor na sua ira conturbá-los-á e o fogo devorá-los-á.

20:11 Exterminareis o seu fruto da terra: * e a sua descendência de entre os filhos dos homens.

20:12 Porque urdiram contra Vós males: * formaram planos que não puderam estabelecer.

20:13 Vós, porém, os poreis em fuga: * nos vossos resquícios preparareis o rosto deles.

20:14 Exaltai-Vos, ó Senhor, no vosso poder: * nós cantaremos e louvaremos as vossas maravilhas.

20:2 Dómine, in virtúte tua lætábitur rex: * ‡ et super salutáre tuum exsultábit veheménter.

20:3 Desidérium cordis eius tribuísti ei: * et voluntáte labiórum eius non fraudásti eum.

20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite eius corónam de lápide pretióso.

20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.

20:6 Magna est glória eius in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.

20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo.

20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.

20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.

20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.

20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.

20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.

20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.

20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Salmo 21 [2]

21:2 Deus, ó meu Deus, olhai para mim, porque me abandonastes? * Os clamores dos meus pecados afastam de mim a salvação.

21:3 Meu Deus, clamarei durante o dia e não me ouvireis: * clamarei de noite e não por minha culpa.

21:4 Mas Vós morais no lugar santo, * ó glória de Israel.

21:5 Em Vós esperaram nossos pais: * esperaram e os libertastes.

21:6 A Vós clamaram e foram salvos: * em Vós esperaram e não foram confundidos.

21:7 Eu, porém, sou um verme e não um homem: * opróbrio dos homens e abjecção da plebe.

21:8 Todos os que me viram escarneceram de mim: * falaram com os lábios e menearam a cabeça.

21:9 Esperou no Senhor, livre-o: * salve-o, se é que o ama.

21:10 Pois Vós sois quem do ventre me tirou: * minha esperança desde o seio de minha mãe. Fui do útero lançado para Vós:

21:11 Vós sois o meu Deus desde o ventre materno, * de mim não Vos retireis:

21:12 Porque a tribulação está próxima: * porque não há quem me ajude.

21:13 Um grande número de vitelos me cercara: * vi-me sitiado de gordos touros.

21:14 Abriram sobre mim sua boca, * como um leão arrebatador e que ruge.

21:15 Derramei-me como água: * e todos meus ossos se desconjuntaram.

21:15 Meu coração tornou-se como cera derretida * no meio das minhas entranhas.

21:16 Meu vigor secou-se como barro queimado e minha língua pegou-se ao paladar: * e conduzistes-me até ao pó da sepultura.

21:17 Porquanto me rodearam muitos cães raivosos: * uma turba de malignos me assaltou.

21:17 Traspassaram as minhas mãos e os meus pés: * contaram todos meus ossos.

21:18 Eles, porém, estiveram-me considerando e olhando: * repartiram entre si as minhas vestes e lançaram sortes sobre a minha túnica.

21:20 Mas Vós, ó Senhor, não afasteis de mim o vosso auxílio: * atendei à minha defesa.

21:21 Livrai a minha alma da espada, ó Deus: * e minha única das garras dos cães:

21:22 Salvai-me da boca do leão: * e a minha humildade das hastes dos unicórnios.

21:23 Narrarei o vosso nome aos meus irmãos: * no meio da igreja Vos louvarei.

21:24 Vós que temeis o Senhor, louvai-O: * vós todos, descendência de Jacob, glorificai-O.

21:25 Tema-O toda a posteridade de Israel: * porque Ele não desprezou nem desatendeu a súplica do pobre:

21:25 Nem escondeu de mim a sua face: * mas me ouviu quando O chamava.

21:26 A Vós dirigir-se-á o meu louvor numa grande igreja: * cumprirei os meus votos em presença dos que O temem.

21:27 Os pobres comerão e serão saciados: e os que buscam o Senhor louvá-l’O-ão: * os seus corações viverão pelos séculos dos séculos.

21:28 Lembrar-se-ão e converter-se-ão ao Senhor * todos os limites da terra:

21:28 E adorá-l'O-ão na sua presença * todas as famílias das gentes.

21:29 Porque o reino pertence ao Senhor: * e Ele reinará sobre as gentes.

21:30 Comeram e adoraram todos os ricos da terra: * diante d’Ele se prostrarão todos os mortais.

21:31 E a minha alma viverá para Ele: * e a minha descendência servi-l'O-á.

21:32 A geração vindoura será anunciada ao Senhor: * e os céus anunciarão a sua justiça ao povo que há-de nascer, que o Senhor fez.

21:2 Deus, Deus meus, réspice in me: quare me dereliquísti? * longe a salúte mea verba delictórum meórum.

21:3 Deus meus, clamábo per diem, et non exáudies: * et nocte, et non ad insipiéntiam mihi.

21:4 Tu autem in sancto hábitas, * laus Israël.

21:5 In te speravérunt patres nostri: * speravérunt, et liberásti eos.

21:6 Ad te clamavérunt, et salvi facti sunt: * in te speravérunt, et non sunt confúsi.

21:7 Ego autem sum vermis, et non homo: * oppróbrium hóminum, et abiéctio plebis.

21:8 Omnes vidéntes me, derisérunt me: * locúti sunt lábiis, et movérunt caput.

21:9 Sperávit in Dómino, erípiat eum: * salvum fáciat eum, quóniam vult eum.

21:10 Quóniam tu es, qui extraxísti me de ventre: * spes mea ab ubéribus matris meæ. In te proiéctus sum ex útero:

21:11 De ventre matris meæ Deus meus es tu, * ne discésseris a me:

21:12 Quóniam tribulátio próxima est: * quóniam non est qui ádiuvet.

21:13 Circumdedérunt me vítuli multi: * tauri pingues obsedérunt me.

21:14 Aperuérunt super me os suum, * sicut leo rápiens et rúgiens.

21:15 Sicut aqua effúsus sum: * et dispérsa sunt ómnia ossa mea.

21:15 Factum est cor meum tamquam cera liquéscens * in médio ventris mei.

21:16 Áruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhǽsit fáucibus meis: * et in púlverem mortis deduxísti me.

21:17 Quóniam circumdedérunt me canes multi: * concílium malignántium obsédit me.

21:17 Fodérunt manus meas et pedes meos: * dinumeravérunt ómnia ossa mea.

21:18 Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me: * divisérunt sibi vestiménta mea, et super vestem meam misérunt sortem.

21:20 Tu autem, Dómine, ne elongáveris auxílium tuum a me: * ad defensiónem meam cónspice.

21:21 Érue a frámea, Deus, ánimam meam: * et de manu canis únicam meam:

21:22 Salva me ex ore leónis: * et a córnibus unicórnium humilitátem meam.

21:23 Narrábo nomen tuum frátribus meis: * in médio ecclésiæ laudábo te.

21:24 Qui timétis Dóminum, laudáte eum: * univérsum semen Iacob, glorificáte eum.

21:25 Tímeat eum omne semen Israël: * quóniam non sprevit, neque despéxit deprecatiónem páuperis:

21:25 Nec avértit fáciem suam a me: * et cum clamárem ad eum, exaudívit me.

21:26 Apud te laus mea in ecclésia magna: * vota mea reddam in conspéctu timéntium eum.

21:27 Edent páuperes, et saturabúntur: et laudábunt Dóminum qui requírunt eum: * vivent corda eórum in sǽculum sǽculi.

21:28 Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum * univérsi fines terræ:

21:28 Et adorábunt in conspéctu eius * univérsæ famíliæ géntium.

21:29 Quóniam Dómini est regnum: * et ipse dominábitur géntium.

21:30 Manducavérunt et adoravérunt omnes pingues terræ: * in conspéctu eius cadent omnes qui descéndunt in terram.

21:31 Et ánima mea illi vivet: * et semen meum sérviet ipsi.

21:32 Annuntiábitur Dómino generátio ventúra: * et annuntiábunt cæli iustítiam eius pópulo qui nascétur, quem fecit Dóminus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Senhor, o rei alegrar-se-á na vossa fortaleza.

Dómine in virtúte tua lætábitur rex.

Ant.

O Senhor é meu pastor * e nada me faltará: num lugar de pastos me colocou. ‡

Dóminus regit me * et nihil mihi déerit: in loco páscuæ ibi me collocávit ‡

Salmo 22 [3]

22:1 O Senhor é meu pastor e nada me faltará: * num lugar de pastos me colocou.

22:2 ‡ Conduziu-me junto a uma água refrescante: * converteu a minha alma.

22:3 Levou-me por veredas de justiça, * por causa do seu nome.

22:4 Pois, ainda que ande no meio da sombra da morte, não temerei mal algum: * porque Vós estais comigo.

22:4 Vossa vara e o vosso báculo: * me consolaram.

22:5 Preparastes uma mesa ante mim, * à vista daqueles que me atribulam.

22:5 Ungistes com óleo a minha cabeça: * e quão precioso é o meu cálice farto!

22:6 Vossa misericórdia seguir-me-á * todos os dias da minha vida:

22:6 A fim de que habite na casa do Senhor, * durante longos dias.

22:1 Dóminus regit me, et nihil mihi déerit: * in loco páscuæ ibi me collocávit.

22:2 ‡ Super aquam refectiónis educávit me: * ánimam meam convértit.

22:3 Dedúxit me super sémitas iustítiæ, * propter nomen suum.

22:4 Nam, et si ambulávero in médio umbræ mortis, non timébo mala: * quóniam tu mecum es.

22:4 Virga tua, et báculus tuus: * ipsa me consoláta sunt.

22:5 Parásti in conspéctu meo mensam, * advérsus eos, qui tríbulant me.

22:5 Impinguásti in óleo caput meum: * et calix meus inébrians quam præclárus est!

22:6 Et misericórdia tua subsequétur me * ómnibus diébus vitæ meæ:

22:6 Et ut inhábitem in domo Dómini, * in longitúdinem diérum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Salmo 23 [4]

23:1 Do Senhor é a terra e toda sua plenitude: * o orbe terrestre e quantos nela habitam.

23:2 Pois Ele a fundou sobre os mares: * e a estabeleceu sobre os rios.

23:3 Quem ao monte do Senhor subirá? * Ou quem no seu lugar santo estará?

23:4 O inocente de mãos e puro de coração, * o que não recebeu em vão sua alma, nem juramentos dolosos fez ao seu próximo.

23:5 Este receberá a bênção do Senhor: * e a misericórdia de Deus, seu Salvador.

23:6 Tal é a geração dos que O buscam, * dos que buscam a face do Deus de Jacob.

23:7 Levantai, ó príncipes, as vossas portas, levantai-vos, ó portas eternas: * e entrará o Rei da glória.

23:8 Quem é este Rei da glória? * É o Senhor forte e poderoso, o Senhor poderoso nas batalhas.

23:9 Levantai, ó príncipes, as vossas portas, levantai-vos, ó portas eternas: * e entrará o Rei da glória.

23:10 Quem é este Rei da glória? * O Senhor dos exércitos, é Ele o Rei da glória.

23:1 Dómini est terra, et plenitúdo eius: * orbis terrárum, et univérsi qui hábitant in eo.

23:2 Quia ipse super mária fundávit eum: * et super flúmina præparávit eum.

23:3 Quis ascéndet in montem Dómini? * aut quis stabit in loco sancto eius?

23:4 Ínnocens mánibus et mundo corde, * qui non accépit in vano ánimam suam, nec iurávit in dolo próximo suo.

23:5 Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo, salutári suo.

23:6 Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Iacob.

23:7 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.

23:8 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens: Dóminus potens in prǽlio.

23:9 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.

23:10 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O Senhor é meu pastor e nada me faltará: num lugar de pastos me colocou.

Dóminus regit me et nihil mihi déerit: in loco páscuæ ibi me collocávit.

Ant.

Meus olhos * estão sempre voltados para o Senhor.

Óculi mei * semper ad Dóminum.

Salmo 24 [5]

24:1 A Vós, ó Senhor, elevei a minha alma: * Deus meu, em Vós confio, não seja eu envergonhado.

24:3 Não me escarneçam os meus inimigos: * de facto, nem um dos que esperam em Vós será confundido.

24:4 Sejam confundidos todos os que a iniquidade * cometem em vão.

24:4 Mostrai-me, ó Senhor, os vossos caminhos: * e ensinai-me as vossas veredas.

24:5 Dirigi-me na vossa verdade e ensinai-me: * pois Vós sois Deus, meu Salvador, e esperei em Vós todo o dia.

24:6 Lembrai-Vos, ó Senhor, de vossas bondades, * e de vossas misericórdias, que datam dos séculos passados.

24:7 Dos delitos da minha mocidade, * e das minhas ignorâncias, não Vos recordeis.

24:7 De acordo com vossa misericórdia lembrai-Vos de mim: * ó Senhor, segundo a vossa bondade.

24:8 Doce e recto é o Senhor: * por isso Ele dará lei aos que pecam pelo caminho.

24:9 Aos mansos conduzirá em justiça: * aos brandos ensinará seus caminhos.

24:10 Todos os caminhos do Senhor são misericórdia e verdade, * para os que buscam a sua aliança e os seus mandamentos.

24:11 Por causa de vosso nome, ó Senhor, me haveis de perdoar o meu pecado, * pois é grande.

24:12 Quem é o homem que teme o Senhor? * Fixou-lhe Ele uma lei no caminho que escolheu.

24:13 Sua alma repousará em bens: * e a sua descendência herdará a terra.

24:14 O Senhor é o firme apoio dos que O temem: * e manifestar-lhes-á a sua aliança.

24:15 Meus olhos estão sempre voltados para o Senhor: * porque Ele tirará os meus pés do laço.

24:16 Olhai para mim e tende misericórdia de mim: * pois vejo-me só e pobre.

24:17 As tribulações do meu coração multiplicaram-se: * livrai-me das minhas aflições.

24:18 Olhai para o meu abatimento e para o meu trabalho: * e perdoai todos meus pecados.

24:19 Vede quanto os meus inimigos se têm multiplicado, * e com que ódio iníquo me odeiam.

24:20 Guardai a minha alma e livrai-me: * não seja eu envergonhado, tendo em Vós esperado.

24:21 Os inocentes e os justos uniram-se comigo: * pois esperei em Vós.

24:22 Livrai Israel, ó Deus, * de todas suas tribulações.

24:1 Ad te, Dómine, levávi ánimam meam: * Deus meus, in te confído, non erubéscam.

24:3 Neque irrídeant me inimíci mei: * étenim univérsi, qui sústinent te, non confundéntur.

24:4 Confundántur omnes iníqua agéntes * supervácue.

24:4 Vias tuas, Dómine, demónstra mihi: * et sémitas tuas édoce me.

24:5 Dírige me in veritáte tua, et doce me: * quia tu es, Deus, salvátor meus, et te sustínui tota die.

24:6 Reminíscere miseratiónum tuárum, Dómine, * et misericordiárum tuárum, quæ a sǽculo sunt.

24:7 Delícta iuventútis meæ, * et ignorántias meas ne memíneris.

24:7 Secúndum misericórdiam tuam meménto mei tu: * propter bonitátem tuam, Dómine.

24:8 Dulcis et rectus Dóminus: * propter hoc legem dabit delinquéntibus in via.

24:9 Díriget mansuétos in iudício: * docébit mites vias suas.

24:10 Univérsæ viæ Dómini, misericórdia et véritas, * requiréntibus testaméntum eius et testimónia eius.

24:11 Propter nomen tuum, Dómine, propitiáberis peccáto meo: * multum est enim.

24:12 Quis est homo qui timet Dóminum? * legem státuit ei in via, quam elégit.

24:13 Ánima eius in bonis demorábitur: * et semen eius hereditábit terram.

24:14 Firmaméntum est Dóminus timéntibus eum: * et testaméntum ipsíus ut manifestétur illis.

24:15 Óculi mei semper ad Dóminum: * quóniam ipse evéllet de láqueo pedes meos.

24:16 Réspice in me, et miserére mei: * quia únicus et pauper sum ego.

24:17 Tribulatiónes cordis mei multiplicátæ sunt: * de necessitátibus meis érue me.

24:18 Vide humilitátem meam, et labórem meum: * et dimítte univérsa delícta mea.

24:19 Réspice inimícos meos quóniam multiplicáti sunt, * et ódio iníquo odérunt me.

24:20 Custódi ánimam meam, et érue me: * non erubéscam quóniam sperávi in te.

24:21 Innocéntes et recti adhæsérunt mihi: * quia sustínui te.

24:22 Líbera, Deus, Israël, * ex ómnibus tribulatiónibus suis.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Salmo 25 [6]

25:1 Julgai-me, ó Senhor, porque andei na minha inocência: * e, esperando no Senhor, não vacilarei.

25:2 Testai-me, ó Senhor, e tentai-me: * purificai-me os rins e o meu coração.

25:3 Porque a vossa misericórdia está ante meus olhos: * e com vossa verdade estou satisfeito.

25:4 Não me sentei no concílio da vaidade: * e não entrarei com os que praticam a iniquidade.

25:5 Odeio a igreja dos malignos: * e não me sentarei com os ímpios.

25:6 Lavarei as minhas mãos entre os inocentes: * e estarei, ó Senhor, ao redor de vosso altar.

25:7 Para ouvir a voz dos louvores, * e narrar todas vossas maravilhas.

25:8 Senhor, amei o decoro de vossa casa, * e o lugar onde habita a vossa glória.

25:9 Não percais, ó Deus, a minha alma com os ímpios, * nem a minha vida com os homens sanguinários.

25:10 Em cujas mãos está a iniquidade: * e cuja dextra está cheia de subornos.

25:11 Eu, porém, andei na minha inocência: * salvai-me e tende compaixão de mim.

25:12 Meu pé esteve no recto caminho: * nas igrejas Vos bendirei, ó Senhor.

25:1 Iúdica me, Dómine, quóniam ego in innocéntia mea ingréssus sum: * et in Dómino sperans non infirmábor.

25:2 Proba me, Dómine, et tenta me: * ure renes meos et cor meum.

25:3 Quóniam misericórdia tua ante óculos meos est: * et complácui in veritáte tua.

25:4 Non sedi cum concílio vanitátis: * et cum iníqua geréntibus non introíbo.

25:5 Odívi ecclésiam malignántium: * et cum ímpiis non sedébo.

25:6 Lavábo inter innocéntes manus meas: * et circúmdabo altáre tuum, Dómine:

25:7 Ut áudiam vocem laudis, * et enárrem univérsa mirabília tua.

25:8 Dómine, diléxi decórem domus tuæ, * et locum habitatiónis glóriæ tuæ.

25:9 Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, * et cum viris sánguinum vitam meam:

25:10 In quorum mánibus iniquitátes sunt: * déxtera eórum repléta est munéribus.

25:11 Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: * rédime me, et miserére mei.

25:12 Pes meus stetit in dirécto: * in ecclésiis benedícam te, Dómine.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Meus olhos estão sempre voltados para o Senhor.

Óculi mei semper ad Dóminum.

Lembrei-me do vosso nome, ó Senhor, durante a noite.

Memor fui nocte nóminis tui Dómine.

E guardei a vossa lei.

Et custodívi legem tuam.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Ouvi, Senhor Jesus Cristo, as preces dos vossos servos, e tende misericórdia de nós: Vós que, com o Pai e o Espírito Santo, viveis e reinais pelos séculos dos séculos.

Exáudi, Dómine Iesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

Com perpétua bênção nos abençoe o Pai eterno.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

Amém.

Amen.

Leitura 1

De Epistola beati Pauli Apostoli ad Romanos.

Rm 5:8-11,17

8 Comméndat caritátem suam Deus in nobis: quóniam cum adhuc peccatóres essémus, secúndum tempus,

9 Christus pro nobis mórtuus est: multo ígitur magis nunc iustificáti in sánguine ipsíus, salvi érimus ab ira per ipsum.

10 Si enim cum inimíci essémus, reconciliáti sumus Deo per mortem Fílii eius: multo magis reconciliáti, salvi érimus in vita ipsíus.

11 Non solum autem: sed et gloriámur in Deo per Dóminum nostrum Jesum Christum, per quem nunc reconciliatiónem accépimus.

17 Si enim uníus delícto mors regnávit per unum: multo magis abundántiam grátiæ, et donatiónis, et justítiæ accipiéntes, in vita regnábunt per unum Jesum Christum.

8 Comméndat caritátem suam Deus in nobis: quóniam cum adhuc peccatóres essémus, secúndum tempus,

9 Christus pro nobis mórtuus est: multo ígitur magis nunc iustificáti in sánguine ipsíus, salvi érimus ab ira per ipsum.

10 Si enim cum inimíci essémus, reconciliáti sumus Deo per mortem Fílii eius: multo magis reconciliáti, salvi érimus in vita ipsíus.

11 Non solum autem: sed et gloriámur in Deo per Dóminum nostrum Iesum Christum, per quem nunc reconciliatiónem accépimus.

17 Si enim uníus delícto mors regnávit per unum: multo magis abundántiam grátiæ, et donatiónis, et iustítiæ accipiéntes, in vita regnábunt per unum Iesum Christum.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Vínea mea elécta, ego te plantávi, dicit Dóminus: et tu facta es mihi nimis amára: * Quia parásti crucem Salvatóri tuo.

Pópule meus, quid feci tibi, aut in quo contristávi te? respónde mihi.

Quia parásti crucem Salvatóri tuo.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

Digne-Se o Filho Unigénito de Deus abençoar-nos e ajudar-nos.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adiuváre dignétur.

Amém.

Amen.

Leitura 2

Rm 6:1-8

1 Quid ergo dicémus? permanébimus in peccáto ut grátia abúndet?

2 Absit. Qui enim mórtui sumus peccáto, quómodo adhuc vivémus in illo?

3 An ignorátis quia quicúmque baptizáti sumus in Christo Jesu, in morte ipsíus baptizáti sumus?

4 Consepúlti enim sumus cum illo per baptísmum in mortem: ut quómodo Christus surréxit a mórtuis per glóriam Patris, ita et nos in novitáte vitæ ambulémus.

5 Si enim complantáti facti sumus similitúdini mortis eius: simul et resurrectiónis érimus.

6 Hoc sciéntes, quia vetus homo noster simul crucifíxus est, ut destruátur corpus peccáti, et ultra non serviámus peccáto.

7 Qui enim mórtuus est, justificátus est a peccáto.

8 Si autem mórtui sumus cum Christo, crédimus quia simul étiam vivémus cum Christo.

1 Quid ergo dicémus? permanébimus in peccáto ut grátia abúndet?

2 Absit. Qui enim mórtui sumus peccáto, quómodo adhuc vivémus in illo?

3 An ignorátis quia quicúmque baptizáti sumus in Christo Iesu, in morte ipsíus baptizáti sumus?

4 Consepúlti enim sumus cum illo per baptísmum in mortem: ut quómodo Christus surréxit a mórtuis per glóriam Patris, ita et nos in novitáte vitæ ambulémus.

5 Si enim complantáti facti sumus similitúdini mortis eius: simul et resurrectiónis érimus.

6 Hoc sciéntes, quia vetus homo noster simul crucifíxus est, ut destruátur corpus peccáti, et ultra non serviámus peccáto.

7 Qui enim mórtuus est, iustificátus est a peccáto.

8 Si autem mórtui sumus cum Christo, crédimus quia simul étiam vivémus cum Christo.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Ego edúxi te de Ægýpto, demérso Pharaóne in Mare Rubrum, et ante te præívi in colúmna nubis: * Et tu me tradidísti princípibus sacerdótum, et me duxísti ad prætórium Piláti.

Pópule meus, quid feci tibi, aut in quo contristávi te? respónde mihi.

Et tu me tradidísti princípibus sacerdótum, et me duxísti ad prætórium Piláti.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

A graça do Espírito Santo ilumine os nossos sentidos e corações.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

Amém.

Amen.

Leitura 3

Sermo sancti Bernárdi Abbátis

Feria 4. Hebdom. S. Serm. de Passione Domini

In passióne domínica, fratres, tria specialiter convénit intuéri: opus, modum, causam. Nam in ópere quidem patiéntia, in modo humílitas, in causa cáritas commendatur. Patiéntia autem singuláris, quod vidélicet: cum supra dorsum ejus fabricarent peccatóres; cum sic extenderetur in ligno, ut dinumerarentur ómnia ossa ejus; cum fortíssimum illud propugnaculum, quod custódit Israël, lindique foraretur; cum foderéntur manus ejus et pedes, sicut agnus ad occisionem ductus sit et tamquam ovis coram tondénte non apéruit os suum. Non advérsus Patrem

murmurans, a quo missus fúerat; non advérsus humánum genus, pro quo, quæ non rapuit, exsolvebat; non dénique vel contra pópulum ipsum peculiárem sibi, a quo pro tantis benefíciis tanta mala recipiebat.

Modum ipsum, si diligénter attendas, non modo mitem, sed et húmilem corde cognosces. Nempe in humilitáte judícium ejus sublatum est, cum nec ad tantas blasphemias, nec ad falsissima, quæ sibi objiciebantur crímina respónderet. Vídimus, inquit, eum et non erat ei aspectus, nec speciosum forma præ fíliis hóminum, sed oppróbrium hóminum et tamquam leprosum, novissimum virórum, plane virum dolórum a Deo percussum et humiliátum; ita ut nulla esset ei spécies, neque decor. O novissimum et altíssimum! O húmilem et sublimem! Oppróbrium hóminum et glóriam Angelórum! Nemo illo sublimior, neque humilior. Dénique sputis illitus est, oppróbriis saturatus est, morte turpissima condemnátus est, cum sceleratis deputatus est. Nihílque merebitur vel ista humílitas, quæ hunc habet modum; imo quæ tam est ultra modum? Sicut est patiéntia singuláris, sic et humílitas admirábilis; utráque sine exémplo.

Utrámque tamen magnífice causa ipsa comméndat, nimírum cáritas est. Propter nímiam enim caritátem suam, qua diléxit nos Deus, ut servum redímeret, nec Pater Fílio, nec sibi Fílius ipse pepércit. Vere nímiam, quia et hæc mensúram excedit, modum superat, plane supereminens univérsis. Majórem, inquit, caritátem nemo habet, quam ut ánimam suam ponat quis pro amícis suis. Tu majórem habuisti Dómine, ponens eam étiam pro inimícis. Cum enim adhuc inimíci essémus, per mortem tuam et tibi reconciliati sumus et Patri. Quænam ergo ália vidébitur esse, vel fuísse, vel fore huic símilis caritáti? Vix pro justo quis móritur. Tu pro injustis passus es, moriens propter delícta nostra, qui venisti justificare gratis peccatóres, servos fácere fratres, captívos cohæredes, éxsules reges.

In passióne domínica, fratres, tria specialiter convénit intuéri: opus, modum, causam. Nam in ópere quidem patiéntia, in modo humílitas, in causa cáritas commendatur. Patiéntia autem singuláris, quod vidélicet: cum supra dorsum eius fabricarent peccatóres; cum sic extenderetur in ligno, ut dinumerarentur ómnia ossa eius; cum fortíssimum illud propugnaculum, quod custódit Israël, lindique foraretur; cum foderéntur manus eius et pedes, sicut agnus ad occisionem ductus sit et tamquam ovis coram tondénte non apéruit os suum. Non advérsus Patrem

murmurans, a quo missus fúerat; non advérsus humánum genus, pro quo, quæ non rapuit, exsolvebat; non dénique vel contra pópulum ipsum peculiárem sibi, a quo pro tantis benefíciis tanta mala recipiebat.

Modum ipsum, si diligénter attendas, non modo mitem, sed et húmilem corde cognosces. Nempe in humilitáte iudícium eius sublatum est, cum nec ad tantas blasphemias, nec ad falsissima, quæ sibi obiiciebantur crímina respónderet. Vídimus, inquit, eum et non erat ei aspectus, nec speciosum forma præ fíliis hóminum, sed oppróbrium hóminum et tamquam leprosum, novissimum virórum, plane virum dolórum a Deo percussum et humiliátum; ita ut nulla esset ei spécies, neque decor. O novissimum et altíssimum! O húmilem et sublimem! Oppróbrium hóminum et glóriam Angelórum! Nemo illo sublimior, neque humilior. Dénique sputis illitus est, oppróbriis saturatus est, morte turpissima condemnátus est, cum sceleratis deputatus est. Nihílque merebitur vel ista humílitas, quæ hunc habet modum; imo quæ tam est ultra modum? Sicut est patiéntia singuláris, sic et humílitas admirábilis; utráque sine exémplo.

Utrámque tamen magnífice causa ipsa comméndat, nimírum cáritas est. Propter nímiam enim caritátem suam, qua diléxit nos Deus, ut servum redímeret, nec Pater Fílio, nec sibi Fílius ipse pepércit. Vere nímiam, quia et hæc mensúram excedit, modum superat, plane supereminens univérsis. Maiórem, inquit, caritátem nemo habet, quam ut ánimam suam ponat quis pro amícis suis. Tu maiórem habuisti Dómine, ponens eam étiam pro inimícis. Cum enim adhuc inimíci essémus, per mortem tuam et tibi reconciliati sumus et Patri. Quænam ergo ália vidébitur esse, vel fuísse, vel fore huic símilis caritáti? Vix pro iusto quis móritur. Tu pro iniustis passus es, moriens propter delícta nostra, qui venisti iustificare gratis peccatóres, servos fácere fratres, captívos cohæredes, éxsules reges.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Ego propter te flagellávi Ægýptum cum primogénitis suis: * Et tu me flagellátum tradidísti, * Qui tamquam agnus coram tondénte se obmútui, et non apérui os meum.

Pópule meus, quid feci tibi, aut in quo contristávi te? respónde mihi.

Et tu me flagellátum tradidísti.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Qui tamquam agnus coram tondénte se obmútui, et non apérui os meum.

Noturno II

Ant.

O Senhor * é o defensor da minha vida.

Dóminus * defénsor vitæ meæ

Salmo 26 [7]

26:1 O Senhor é a minha luz e a minha salvação, * a quem temerei?

26:1 O Senhor é o defensor da minha vida, * ante quem trepidarei?

26:2 Enquanto se aproximam de mim os malvados, * para devorar as minhas carnes:

26:2 Meus inimigos que me atribulam, * eles mesmos se debilitaram e caíram.

26:3 Se contra mim exércitos fizerem cerco, * o meu coração não temerá.

26:3 Ainda que se levante batalha contra mim, * mesmo assim esperarei.

26:4 Uma cousa só pedi ao Senhor, esta solicitarei, * é que habite na casa do Senhor todos os dias da minha vida:

26:4 Para ver as delícias do Senhor, * e visitar o seu templo.

26:5 Porque me escondeu no seu tabernáculo: * no dia do tormento me protegeu no recôndito do seu tabernáculo.

26:6 Ergueu-me numa pedra: * e agora ergueu a minha cabeça sobre os meus inimigos.

26:6 Circundei e no seu tabernáculo ofereci uma hóstia de júbilo: * cantarei e entoarei um salmo ao Senhor.

26:7 Ouvi, ó Senhor, a minha voz, com que clamei a Vós: * de mim tende compaixão e ouvi-me.

26:8 Meu coração Vos falou, meus olhos Vos buscaram: * Senhor, hei-de procurar o vosso rosto.

26:9 Não escondais de mim o vosso rosto: * e não Vos retireis com ira de vosso servo.

26:9 Sede a minha ajuda: * não me deixeis, nem me desprezeis, ó Deus meu Salvador.

26:10 Porque meu pai e minha mãe me abandonaram: * mas o Senhor me acolheu.

26:11 Prescrevei-me, ó Senhor, uma lei no vosso caminho: * e conduzi-me pela vereda direita, por causa dos meus inimigos.

26:12 Não me entregueis à mercê das almas que me atribulam: * pois contra mim se levantaram falsas testemunhas, mas a iniquidade mentiu contra si própria.

26:13 Creio ver os bens do Senhor * na terra dos viventes.

26:14 Espera o Senhor, porta-te virilmente: * fortifique-se o teu coração e espera no Senhor.

26:1 Dóminus illuminátio mea, et salus mea, * quem timébo?

26:1 Dóminus protéctor vitæ meæ, * a quo trepidábo?

26:2 Dum apprópiant super me nocéntes, * ut edant carnes meas:

26:2 Qui tríbulant me inimíci mei, * ipsi infirmáti sunt, et cecidérunt.

26:3 Si consístant advérsum me castra, * non timébit cor meum.

26:3 Si exsúrgat advérsum me prǽlium, * in hoc ego sperábo.

26:4 Unam pétii a Dómino, hanc requíram, * ut inhábitem in domo Dómini ómnibus diébus vitæ meæ:

26:4 Ut vídeam voluptátem Dómini, * et vísitem templum eius.

26:5 Quóniam abscóndit me in tabernáculo suo: * in die malórum protéxit me in abscóndito tabernáculi sui.

26:6 In petra exaltávit me: * et nunc exaltávit caput meum super inimícos meos.

26:6 Circuívi, et immolávi in tabernáculo eius hóstiam vociferatiónis: * cantábo, et psalmum dicam Dómino.

26:7 Exáudi, Dómine, vocem meam, qua clamávi ad te: * miserére mei, et exáudi me.

26:8 Tibi dixit cor meum, exquisívit te fácies mea: * fáciem tuam, Dómine, requíram.

26:9 Ne avértas fáciem tuam a me: * ne declínes in ira a servo tuo.

26:9 Adiútor meus esto: * ne derelínquas me, neque despícias me, Deus, salutáris meus.

26:10 Quóniam pater meus, et mater mea dereliquérunt me: * Dóminus autem assúmpsit me.

26:11 Legem pone mihi, Dómine, in via tua: * et dírige me in sémitam rectam propter inimícos meos.

26:12 Ne tradíderis me in ánimas tribulántium me: * quóniam insurrexérunt in me testes iníqui, et mentíta est iníquitas sibi.

26:13 Credo vidére bona Dómini * in terra vivéntium.

26:14 Exspécta Dóminum, viríliter age: * et confortétur cor tuum, et sústine Dóminum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Salmo 27 [8]

27:1 A Vós, ó Senhor, clamarei, Deus meu, não Vos silencieis comigo: * não suceda que se não me ouvirdes, seja semelhante àqueles na cova.

27:2 Ouvi, ó Senhor, a voz da minha súplica, quando Vos rogo: * quando ergo as minhas mãos para o vosso santo templo.

27:3 Não me arrasteis juntamente com os pecadores: * e não me percais com os que praticam a iniquidade.

27:3 Os quais falam de paz com seu próximo, * e maldade têm em seus corações.

27:4 Dai-lhes segundo as suas obras, * e segundo a malignidade dos seus projectos.

27:4 Dai-lhes segundo as obras das suas mãos: * dai-lhes a recompensa que merecem.

27:5 Porquanto não compreenderam as obras do Senhor, nem as obras das suas mãos; * Vós os destruireis e não os restabelecereis.

27:6 Bendito seja o Senhor: * porque ouviu a voz da minha súplica.

27:7 O Senhor é a minha ajuda e o meu protector: * n’Ele esperou o meu coração e fui ajudado.

27:7 Refloresceu a minha carne: * e O louvarei de todo meu coração.

27:8 O Senhor é a fortaleza do seu povo: * e o protector que salva o seu Cristo.

27:9 Salvai, ó Senhor, o vosso povo e abençoai a vossa herança: * conduzi-os e exaltai-os por toda a eternidade.

27:1 Ad te, Dómine, clamábo, Deus meus, ne síleas a me: * nequándo táceas a me, et assimilábor descendéntibus in lacum.

27:2 Exáudi, Dómine, vocem deprecatiónis meæ dum oro ad te: * dum extóllo manus meas ad templum sanctum tuum.

27:3 Ne simul trahas me cum peccatóribus: * et cum operántibus iniquitátem ne perdas me.

27:3 Qui loquúntur pacem cum próximo suo, * mala autem in córdibus eórum.

27:4 Da illis secúndum ópera eórum, * et secúndum nequítiam adinventiónum ipsórum.

27:4 Secúndum ópera mánuum eórum tríbue illis: * redde retributiónem eórum ipsis.

27:5 Quóniam non intellexérunt ópera Dómini, et in ópera mánuum eius * déstrues illos, et non ædificábis eos.

27:6 Benedíctus Dóminus: * quóniam exaudívit vocem deprecatiónis meæ.

27:7 Dóminus adiútor meus, et protéctor meus: * in ipso sperávit cor meum, et adiútus sum.

27:7 Et reflóruit caro mea: * et ex voluntáte mea confitébor ei.

27:8 Dóminus fortitúdo plebis suæ: * et protéctor salvatiónum Christi sui est.

27:9 Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hereditáti tuæ: * et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O Senhor é o defensor da minha vida.

Dóminus defénsor vitæ meæ

Ant.

Adorai * o Senhor no átrio do seu santuário.

Adoráte * Dóminum in aula sancta eius.

Salmo 28 [9]

28:1 Oferecei ao Senhor, ó filhos de Deus: * oferecei ao Senhor tenros cordeiros.

28:2 Rendei ao Senhor glória e honra, rendei ao Senhor glória ao seu nome: * adorai o Senhor no átrio do seu santuário.

28:3 A voz do Senhor está sobre as águas, o Deus da majestade trovejou: * o Senhor está sobre muitas águas.

28:4 A voz do Senhor é poderosa: * a voz do Senhor é majestosa.

28:5 A voz do Senhor quebra os cedros: * e o Senhor quebrará os cedros do Líbano:

28:6 Fá-los-á em pequenos pedaços como a um bezerro do Líbano: * e o bem-amado será como o filho do unicórnio.

28:7 A voz do Senhor divide as chamas do fogo: * a voz do Senhor abala o deserto e o Senhor fará tremer o deserto de Cades.

28:9 A voz do Senhor prepara os veados e descobrirá os lugares sombrios: * e no seu templo todos anunciarão a sua glória.

28:10 O Senhor faz do dilúvio a sua habitação: * o Senhor sentar-se-á como Rei para sempre.

28:11 O Senhor dará fortaleza ao seu povo: * o Senhor abençoará o seu povo com paz.

28:1 Afférte Dómino, fílii Dei: * afférte Dómino fílios aríetum.

28:2 Afférte Dómino glóriam et honórem, afférte Dómino glóriam nómini eius: * adoráte Dóminum in átrio sancto eius.

28:3 Vox Dómini super aquas, Deus maiestátis intónuit: * Dóminus super aquas multas.

28:4 Vox Dómini in virtúte: * vox Dómini in magnificéntia.

28:5 Vox Dómini confringéntis cedros: * et confrínget Dóminus cedros Líbani:

28:6 Et commínuet eas tamquam vítulum Líbani: * et diléctus quemádmodum fílius unicórnium.

28:7 Vox Dómini intercidéntis flammam ignis: * vox Dómini concutiéntis desértum: et commovébit Dóminus desértum Cades.

28:9 Vox Dómini præparántis cervos, et revelábit condénsa: * et in templo eius omnes dicent glóriam.

28:10 Dóminus dilúvium inhabitáre facit: * et sedébit Dóminus Rex in ætérnum.

28:11 Dóminus virtútem pópulo suo dabit: * Dóminus benedícet pópulo suo in pace.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Salmo 29 [10]

29:2 Eu Vos glorificarei, ó Senhor, porque me recebestes: * nem permitistes que meus inimigos se alegrassem à minha custa.

29:3 Ó Senhor meu Deus, clamei a Vós, * e me sarastes.

29:4 Senhor, tirastes do inferno a minha alma: * pusestes-me a salvo dos que descem à cova.

29:5 Cantai ao Senhor, ó seus santos: * e celebrai a sua santa memória.

29:6 Porque a ira está na sua indignação: * e a vida na sua boa vontade.

29:6 De tarde estaremos em lágrimas: * e de manhã em alegria.

29:7 Eu, porém, disse na minha abundância: * jamais mudarei.

29:8 Senhor, por vossa vontade, * destes força ao meu decoro.

29:8 Afastastes de mim a vossa face, * e fiquei conturbado.

29:9 A Vós, ó Senhor, clamarei: * e ao meu Deus implorarei.

29:10 Que utilidade haverá na minha morte, * enquanto à corrupção descer?

29:10 Porventura o pó professar-Vos-á * ou anunciará a vossa verdade?

29:11 O Senhor me ouviu e teve misericórdia de mim: * o Senhor fez-se meu auxílio.

29:12 O meu pranto convertestes em júbilo: * rasgastes o meu luto e me cercastes de alegria:

29:13 Para que a minha glória Vos cante e não me abale: * ó Senhor meu Deus, Vos louvarei eternamente.

29:2 Exaltábo te, Dómine, quóniam suscepísti me: * nec delectásti inimícos meos super me.

29:3 Dómine, Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me.

29:4 Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam: * salvásti me a descendéntibus in lacum.

29:5 Psállite Dómino, sancti eius: * et confitémini memóriæ sanctitátis eius.

29:6 Quóniam ira in indignatióne eius: * et vita in voluntáte eius.

29:6 Ad vésperum demorábitur fletus: * et ad matutínum lætítia.

29:7 Ego autem dixi in abundántia mea: * Non movébor in ætérnum.

29:8 Dómine, in voluntáte tua, * præstitísti decóri meo virtútem.

29:8 Avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.

29:9 Ad te, Dómine, clamábo: * et ad Deum meum deprecábor.

29:10 Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?

29:10 Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiábit veritátem tuam?

29:11 Audívit Dóminus, et misértus est mei: * Dóminus factus est adiútor meus.

29:12 Convertísti planctum meum in gáudium mihi: * conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia:

29:13 Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar: * Dómine, Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Adorai o Senhor no átrio do seu santuário.

Adoráte Dóminum in aula sancta eius.

Ant.

Na vossa justiça * livrai-me, Senhor.

In tua iustítia * líbera me, Dómine.

Salmo 30 [11]

30:2 Em Vós esperei, ó Senhor, não permitais que seja jamais confundido: * livrai-me na vossa justiça.

30:3 Inclinai para mim os vossos ouvidos, * acudi prontamente a livrar-me.

30:3 Sede para mim um Deus protector e uma casa de refúgio: * para me salvardes.

30:4 Porque Vós sois a minha força e o meu refúgio: * e por causa de vosso nome me conduzireis e me nutrireis.

30:5 Tirar-me-eis deste laço, que esconderam de mim: * porque Vós sois o meu protector.

30:6 Em vossas mãos entrego o meu espírito: * remistes-me, Senhor, Deus de verdade.

30:7 Odiastes os que observam cousas vãs, * inutilmente.

30:7 Eu, porém, esperei no Senhor: * exultar-me-ei e alegrar-me-ei na vossa misericórdia.

30:8 Porque considerastes o meu abatimento, * salvastes das angústias a minha alma.

30:9 Não me entregastes nas mãos do inimigo: * antes pusestes os meus pés num terreiro.

30:10 Tende piedade de mim, ó Senhor, porque estou aflito: * conturbados com ira estão meus olhos, minha alma e meu ventre.

30:11 Porque a minha vida se vai consumindo com a mágoa: * e meus anos em gemidos.

30:11 Com pobreza tem-se debilitado a minha força: * e os meus ossos estão abalados.

30:12 Mais que todos meus inimigos, tornei-me o escárnio, sobretudo para os meus vizinhos: * e o terror dos meus conhecidos.

30:12 Os que me viam, fugiam para longe de mim: * fui esquecido como um morto pelos seus corações.

30:13 Fiquei como um vaso quebrado: * porque no meio deles ouvi as injúrias de muitos.

30:14 Quando deliberavam juntos contra mim, * resolveram tirar-me a vida.

30:15 Eu, porém, esperei em Vós, ó Senhor: * disse: o meu Deus sois Vós, nas vossas mãos está o meu fado.

30:16 Livrai-me das mãos dos meus inimigos, * e dos que me perseguem.

30:17 Brilhe a claridade de vossa face sobre o vosso servo, salvai-me na vossa misericórdia: * Senhor, não seja confundido, porque Vos invoquei.

30:18 Os ímpios envergonhem-se e sejam conduzidos ao inferno: * mudos se tornem os lábios dolosos.

30:19 Que proferem contra o justo palavras de iniquidade: * com soberba e abuso.

30:20 Quão grande é, ó Senhor, a abundância de vossa doçura, * que tendes escondida para os que Vos temem!

30:20 Concedeste-la àqueles que em Vós esperam, * à vista dos filhos dos homens.

30:21 Escondê-los-eis ao abrigo de vossa face * contra as conturbações dos homens.

30:21 Defendê-los-eis no vosso tabernáculo * da contradição das línguas.

30:22 Bendito seja o Senhor: * usou maravilhosamente comigo a sua misericórdia numa cidade fortificada.

30:23 Eu, porém, disse no excesso do meu espírito: * fui expulso de ante vossos olhos.

30:23 Portanto ouvistes a voz da minha oração, * quando a Vós clamava.

30:24 Amai o Senhor, vós todos seus santos: * porque o Senhor requererá a verdade e severamente retribuirá os que com soberba procedem.

30:25 Portai-vos varonilmente, e fortaleça-se o vosso coração, * vós todos os que esperais no Senhor.

30:2 In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: * in iustítia tua líbera me.

30:3 Inclína ad me aurem tuam, * accélera ut éruas me.

30:3 Esto mihi in Deum protectórem, et in domum refúgii: * ut salvum me fácias.

30:4 Quóniam fortitúdo mea, et refúgium meum es tu: * et propter nomen tuum dedúces me, et enútries me.

30:5 Edúces me de láqueo hoc, quem abscondérunt mihi: * quóniam tu es protéctor meus.

30:6 In manus tuas comméndo spíritum meum: * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.

30:7 Odísti observántes vanitátes, * supervácue.

30:7 Ego autem in Dómino sperávi: * exsultábo, et lætábor in misericórdia tua.

30:8 Quóniam respexísti humilitátem meam, * salvásti de necessitátibus ánimam meam.

30:9 Nec conclusísti me in mánibus inimíci: * statuísti in loco spatióso pedes meos.

30:10 Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor: * conturbátus est in ira óculus meus, ánima mea, et venter meus:

30:11 Quóniam defécit in dolóre vita mea: * et anni mei in gemítibus.

30:11 Infirmáta est in paupertáte virtus mea: * et ossa mea conturbáta sunt.

30:12 Super omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde: * et timor notis meis.

30:12 Qui vidébant me, foras fugérunt a me: * oblivióni datus sum, tamquam mórtuus a corde.

30:13 Factus sum tamquam vas pérditum: * quóniam audívi vituperatiónem multórum commorántium in circúitu.

30:14 In eo dum convenírent simul advérsum me, * accípere ánimam meam consiliáti sunt.

30:15 Ego autem in te sperávi, Dómine: * dixi: Deus meus es tu: in mánibus tuis sortes meæ.

30:16 Éripe me de manu inimicórum meórum, * et a persequéntibus me.

30:17 Illústra fáciem tuam super servum tuum, salvum me fac in misericórdia tua: * Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te.

30:18 Erubéscant ímpii, et deducántur in inférnum: * muta fiant lábia dolósa.

30:19 Quæ loquúntur advérsus iustum iniquitátem: * in supérbia, et in abusióne.

30:20 Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.

30:20 Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.

30:21 Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum.

30:21 Próteges eos in tabernáculo tuo * a contradictióne linguárum.

30:22 Benedíctus Dóminus: * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.

30:23 Ego autem dixi in excéssu mentis meæ: * Proiéctus sum a fácie oculórum tuórum.

30:23 Ídeo exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.

30:24 Dilígite Dóminum omnes sancti eius: * quóniam veritátem requíret Dóminus, et retríbuet abundánter faciéntibus supérbiam.

30:25 Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Salmo 31 [12]

31:1 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades foram perdoadas: * e cujos pecados são cobertos.

31:2 Bem-aventurado o varão a quem o Senhor não imputou o pecado, * e cujo espírito é isento de dolo.

31:3 Porque me calei, os meus ossos envelheceram, * enquanto clamava todo o dia.

31:4 Porque a vossa mão se tornou pesada sobre mim de dia e de noite: * revolvia-me na minha miséria, enquanto a espinha se cravava.

31:5 Eu Vos manifestei o meu pecado: * e não ocultei a minha injustiça.

31:5 Disse: confessarei contra mim mesmo ao Senhor a minha injustiça: * e Vós perdoastes a impiedade do meu pecado.

31:6 Por isto orará a Vós todo o santo * no tempo oportuno.

31:6 E, na inundação das muitas águas, * estas não se aproximarão dele.

31:7 Vós sois o meu refúgio na tribulação que me cercou: * ó alegria minha, livrai-me dos que me cercam.

31:8 Inteligência dar-te-ei e ensinar-te-ei o caminho que deves seguir: * fixarei sobre ti os meus olhos.

31:9 Não queirais ser como o cavalo e o mulo, * que não têm entendimento.

31:9 Com o cabresto e o freio sujeitai as queixadas, * dos que não se aproximam de Vós.

31:10 Muitos flagelos esperam o pecador, * mas o que espera no Senhor será cercado de misericórdia.

31:11 Ó justos, alegrai-vos no Senhor e exultai-vos, * gloriai vós todos os que sois rectos de coração.

31:1 Beáti quorum remíssæ sunt iniquitátes: * et quorum tecta sunt peccáta.

31:2 Beátus vir, cui non imputávit Dóminus peccátum, * nec est in spíritu eius dolus.

31:3 Quóniam tácui, inveteravérunt ossa mea, * dum clamárem tota die.

31:4 Quóniam die ac nocte graváta est super me manus tua: * convérsus sum in ærúmna mea, dum confígitur spina.

31:5 Delíctum meum cógnitum tibi feci: * et iniustítiam meam non abscóndi.

31:5 Dixi: Confitébor advérsum me iniustítiam meam Dómino: * et tu remisísti impietátem peccáti mei.

31:6 Pro hac orábit ad te omnis sanctus, * in témpore opportúno.

31:6 Verúmtamen in dilúvio aquárum multárum, * ad eum non approximábunt.

31:7 Tu es refúgium meum a tribulatióne, quæ circúmdedit me: * exsultátio mea, érue me a circumdántibus me.

31:8 Intelléctum tibi dabo, et ínstruam te in via hac, qua gradiéris: * firmábo super te óculos meos.

31:9 Nolíte fíeri sicut equus et mulus, * quibus non est intelléctus.

31:9 In camo et freno maxíllas eórum constrínge, * qui non appróximant ad te.

31:10 Multa flagélla peccatóris, * sperántem autem in Dómino misericórdia circúmdabit.

31:11 Lætámini in Dómino et exsultáte, iusti, * et gloriámini, omnes recti corde.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Na vossa justiça livrai-me, Senhor.

In tua iustítia líbera me, Dómine.

Capitulum

1 Cor 16:13-14

Vigiai, permanecei firmes na fé, portai-vos virilmente e fortalecei-vos. Tudo o que fazeis seja feito na caridade.

Vigiláte, state in fide, viríliter ágite, et confortámini. Ómnia vestra in caritáte fiant.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Bem-aventurados os que moram na vossa casa, Senhor.

Beáti qui hábitant in domo tua, Dómine.

Pelos séculos dos séculos Vos louvarão.

In sǽcula sæculórum laudábunt te.

Oração

Votiva

Senhor, tende piedade de nós. Cristo, tende piedade de nós. Senhor, tende piedade de nós.

Kýrie, eléison. Christe, eléison. Kýrie, eléison.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Oremos

Orémus.

Dómine Jesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die judícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:

Dómine Iesu Christe, qui de cœlis ad terram de sinu Patris descendisti, et sánguinem tuum pretiósum in remissiónem peccatórum nostrórum fudisti: te humíliter deprecámur; ut in die iudícii, ad déxteram tuam audíre mereámur: Veníte benedícti:

Ó Vós, que viveis e reinais com Deus Pai em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.

Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.

Conclusão

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Bendigamos o Senhor.

Benedicámus Dómino.

Graças a Deus.

Deo grátias.

E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.

Amém.

Amen.

Textos do projeto Divinum Officium.