Ir para o texto

Breviário Romano

São José (Quartas)

São José (Quartas)

Votiva do Esposo da Virgem

Outros breviários e ofícios votivos

Início

Abri, Senhor, + os meus lábios.

Dómine, lábia + mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Deus, ✠ vinde em meu auxílio.

Deus ✠ in adiutórium meum inténde.

Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Aleluia.

Allelúia.

Invitatório

Antífona Votiva

Ant.

Laudémus Deum nostrum * In veneratióne beáti Joseph, protectóris nostri.

Laudémus Deum nostrum * In veneratióne beáti Ioseph, protectóris nostri.

Ant.

Laudémus Deum nostrum * In veneratióne beáti Joseph, protectóris nostri.

Laudémus Deum nostrum * In veneratióne beáti Ioseph, protectóris nostri.

Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.

Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

Ant.

Laudémus Deum nostrum * In veneratióne beáti Joseph, protectóris nostri.

Laudémus Deum nostrum * In veneratióne beáti Ioseph, protectóris nostri.

Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant.

In veneratióne beáti Joseph, protectóris nostri.

In veneratióne beáti Ioseph, protectóris nostri.

Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

Ant.

Laudémus Deum nostrum * In veneratióne beáti Joseph, protectóris nostri.

Laudémus Deum nostrum * In veneratióne beáti Ioseph, protectóris nostri.

Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.

Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant.

In veneratióne beáti Joseph, protectóris nostri.

In veneratióne beáti Ioseph, protectóris nostri.

Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant.

Laudémus Deum nostrum * In veneratióne beáti Joseph, protectóris nostri.

Laudémus Deum nostrum * In veneratióne beáti Ioseph, protectóris nostri.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

In veneratióne beáti Joseph, protectóris nostri.

In veneratióne beáti Ioseph, protectóris nostri.

Ant.

Laudémus Deum nostrum * In veneratióne beáti Joseph, protectóris nostri.

Laudémus Deum nostrum * In veneratióne beáti Ioseph, protectóris nostri.

Hino

Votiva

A vós, José, celebrem os exércitos do céu,

A vós ressoem todos os coros dos cristãos,

Que, ilustre pelos méritos, fostes unido à ínclita

Virgem, por casto laço.

Te, Ioseph, célebrent ágmina cǽlitum,

Te cuncti résonent christíadum chori,

Qui clarus méritis, iunctus est ínclitæ

Casto fœ́dere Vírgini.

Admirando a esposa grávida de fecundo germe,

Ficais tocado, ansioso, de dúvida,

Até que o Anjo, pelo sopro do Espírito do alto,

Vos ensina que o Menino foi concebido.

Almo cum túmidam gérmine cóniugem

Admírans, dúbio tángeris ánxius,

Afflátu súperi Fláminis Angelus

Concéptum Púerum docet.

Vós abraçais o Senhor recém-nascido; para as estranhas

Regiões do Egipto O seguis, foragido;

Perdido em Jerusalém, O procurais e O encontrais,

Misturando alegrias com lágrimas.

Tu natum Dóminum stringis, ad éxteras

Ægýpti prófugum tu séqueris plagas;

Amíssum Sólymis quæris, et ínvenis,

Miscens gáudia flétibus.

Aos outros, uma sorte piedosa consagra depois da morte,

E a glória recebe os que mereceram a palma:

Vós, vivendo, igual aos do céu, gozais de Deus,

Mais ditoso por admirável sorte.

Post mortem réliquos sors pia cónsecrat,

Palmámque eméritos glória súscipit:

Tu vivens, Súperis par, frúeris Deo,

Mira sorte beátior.

Ó suprema Trindade, perdoai-nos, que Vos suplicamos,

Concedei-nos, pelos méritos de José, subir aos astros:

Para que enfim nos seja dado, para sempre,

Oferecer-Vos um cântico grato.

Amen.

Nobis, summa Trias, parce precántibus,

Da Ioseph méritis sídera scándere:

Ut tandem líceat nos tibi pérpetim

Gratum prómere cánticum.

Amen.

Salmos com leituras

Antífonas e Salmos Votiva

Ao Noturno

Ant.

Subiu José, * da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, à cidade de David, chamada Belém, para se alistar com Maria.

Ascéndit Ioseph, * a Galilǽa de civitáte Názareth in Iudǽam, in civitátem David, quæ vocátur Béthlehem, ut profiterétur cum María.

Salmo 1 [1]

1:1 Bem-aventurado o varão que não foi no conselho dos ímpios, nem ficou no caminho dos pecadores, * e na cadeira pestilencial não se sentou:

1:2 Mas sua vontade está na lei do Senhor, * e dia e noite meditará na sua lei.

1:3 Ele será como a árvore, que está plantada junto ao curso das águas, * que a seu tempo dará seu fruto:

1:3 Cuja folha não murchará: * e prosperará tudo quanto fizer.

1:4 Não assim os ímpios, não assim: * mas serão como o pó que o vento dispersa da face da terra.

1:5 Por isso os ímpios não ressuscitarão no juízo: * nem os pecadores no concílio dos justos.

1:6 Porque o Senhor conhece o caminho dos justos: * e o caminho dos ímpios perecerá.

1:1 Beátus vir, qui non ábiit in consílio impiórum, et in via peccatórum non stetit, * et in cáthedra pestiléntiæ non sedit:

1:2 Sed in lege Dómini volúntas eius, * et in lege eius meditábitur die ac nocte.

1:3 Et erit tamquam lignum, quod plantátum est secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo:

1:3 Et fólium eius non défluet: * et ómnia quæcúmque fáciet, prosperabúntur.

1:4 Non sic ímpii, non sic: * sed tamquam pulvis, quem próicit ventus a fácie terræ.

1:5 Ídeo non resúrgent ímpii in iudício: * neque peccatóres in concílio iustórum.

1:6 Quóniam novit Dóminus viam iustórum: * et iter impiórum períbit.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Subiu José, da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, à cidade de David, chamada Belém, para se alistar com Maria.

Ascéndit Ioseph, a Galilǽa de civitáte Názareth in Iudǽam, in civitátem David, quæ vocátur Béthlehem, ut profiterétur cum María.

Ant.

Vieram os pastores * apressadamente; e encontraram Maria, e José, e o Menino deitado no presépio.

Venérunt pastóres * festinántes; et invenérunt Maríam, et Ioseph, et Infántem pósitum in præsépio.

Salmo 2 [2]

2:1 Por que razão se embraveceram as gentes: * e os povos cousas vãs meditaram?

2:2 Os reis da terra levantaram-se e os príncipes reuniram-se * contra o Senhor e contra o seu Cristo.

2:3 Rompamos os seus laços: * e sacudamos de nós o seu jugo.

2:4 Aquele que habita no céu rir-se-á deles: * e o Senhor os ridicularizará.

2:5 Ele então lhes falará na sua ira, * e conturbá-los-á na sua fúria.

2:6 Eu, porém, fui por Ele constituído Rei sobre Sião, seu santo monte, * para pregar a sua doutrina.

2:7 Disse-me o Senhor: * tu és meu filho, eu hoje te gerei.

2:8 Pede-me e dar-te-ei as gentes como tua herança, * e estenderei o teu domínio aos confins da terra.

2:9 Governá-las-ás com vara de ferro, * e quebrá-las-ás como um vaso do oleiro.

2:10 Agora, ó reis, entendei: * instruí-vos, vós que julgais a terra.

2:11 Servi o Senhor com temor: * e com tremor alegrai-vos n’Ele.

2:12 Abraçai a disciplina, para que o Senhor não se irrite, * e não pereçais fora do caminho da justiça.

2:13 Quando brevemente se incendiar a sua ira: * bem-aventurados todos os que n’Ele confiam.

2:1 Quare fremuérunt gentes: * et pópuli meditáti sunt inánia?

2:2 Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum, et advérsus Christum eius.

2:3 Dirumpámus víncula eórum: * et proiciámus a nobis iugum ipsórum.

2:4 Qui hábitat in cælis, irridébit eos: * et Dóminus subsannábit eos.

2:5 Tunc loquétur ad eos in ira sua, * et in furóre suo conturbábit eos.

2:6 Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum eius, * prǽdicans præcéptum eius.

2:7 Dóminus dixit ad me: * Fílius meus es tu, ego hódie génui te.

2:8 Póstula a me, et dabo tibi gentes hereditátem tuam, * et possessiónem tuam términos terræ.

2:9 Reges eos in virga férrea, * et tamquam vas fíguli confrínges eos.

2:10 Et nunc, reges, intellégite: * erudímini, qui iudicátis terram.

2:11 Servíte Dómino in timóre: * et exsultáte ei cum tremóre.

2:12 Apprehéndite disciplínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via iusta.

2:13 Cum exárserit in brevi ira eius: * beáti omnes qui confídunt in eo.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Vieram os pastores apressadamente; e encontraram Maria, e José, e o Menino deitado no presépio.

Venérunt pastóres festinántes; et invenérunt Maríam, et Ioseph, et Infántem pósitum in præsépio.

Ant.

Eis que o Anjo do Senhor * apareceu em sonhos a José, dizendo: «Levanta-te, toma o Menino e sua Mãe, e foge para o Egipto.»

Ecce Angelus Dómini * appáruit in somnis Ioseph, dicens: Surge, et áccipe Púerum et Matrem eius, et fuge in Ægýptum.

Salmo 3 [3]

3:2 Senhor, porque tantos são os que me atribulam? * Muitos se insurgem contra mim.

3:3 Muitos dizem à minha alma: * não há salvação para ele no seu Deus.

3:4 Vós, porém, Senhor, sois o meu protector, * minha glória e exaltais a minha cabeça.

3:5 Com minha voz ao Senhor clamei: * e Ele me ouviu do seu santo monte.

3:6 Deitei-me para descansar e adormeci: * e levantei-me, pois me acolheu o Senhor.

3:7 Não temerei milhares de pessoas me cercando: * levantai-Vos, ó Senhor, salvai-me, ó Deus meu!

3:8 Porque Vós tendes ferido todos os que sem causa me perseguem: * quebrastes os dentes dos pecadores.

3:9 A salvação é do Senhor: * e a vossa bênção está sobre o vosso povo.

3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.

3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo eius.

3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.

3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.

3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.

3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.

3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Eis que o Anjo do Senhor apareceu em sonhos a José, dizendo: «Levanta-te, toma o Menino e sua Mãe, e foge para o Egipto.»

Ecce Angelus Dómini appáruit in somnis Ioseph, dicens: Surge, et áccipe Púerum et Matrem eius, et fuge in Ægýptum.

Ant.

Levantando-se José, * tomou de noite o Menino e sua Mãe, e retirou-se para o Egipto; e ali ficou até à morte de Herodes.

Consúrgens Ioseph, * accépit Púerum et Matrem eius nocte, et secéssit in Ægýptum; et erat ibi usque ad óbitum Heródis.

Salmo 4 [4]

4:2 Quando O invoquei, me ouviu o Deus da minha justiça: * na tribulação me dilatastes.

4:2 Tende compaixão de mim, * e escutai a minha oração.

4:3 Filhos dos homens, até quando duros de coração sereis? * Porque amais a vaidade e mentiras buscais?

4:4 Sabei, pois, que o Senhor fez maravilhoso o seu santo: * o Senhor escutar-me-á, quando a Ele clamar.

4:5 Irai-vos e não pequeis: * do que dizeis nos vossos corações, nos vossos leitos arrependei-vos.

4:6 Oferecei sacrifícios de justiça e esperai no Senhor. * Muitos dizem: quem nos mostrará o bem?

4:7 Gravada está sobre nós a luz de vossa face, ó Senhor: * no meu coração infundistes alegria.

4:8 Pelo fruto do seu trigo, vinho e azeite * se multiplicaram.

4:9 Em paz dormirei * e tranquilo descansarei;

4:10 Porque Vós, ó Senhor, de forma singular * na esperança me firmastes.

4:2 Cum invocárem exaudívit me Deus iustítiæ meæ: * in tribulatióne dilatásti mihi.

4:2 Miserére mei, * et exáudi oratiónem meam.

4:3 Fílii hóminum, úsquequo gravi corde? * ut quid dilígitis vanitátem, et quǽritis mendácium?

4:4 Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum: * Dóminus exáudiet me cum clamávero ad eum.

4:5 Irascímini, et nolíte peccáre: * quæ dícitis in córdibus vestris, in cubílibus vestris compungímini.

4:6 Sacrificáte sacrifícium iustítiæ, et speráte in Dómino. * Multi dicunt: Quis osténdit nobis bona?

4:7 Signátum est super nos lumen vultus tui, Dómine: * dedísti lætítiam in corde meo.

4:8 A fructu fruménti, vini, et ólei sui * multiplicáti sunt.

4:9 In pace in idípsum * dórmiam, et requiéscam;

4:10 Quóniam tu, Dómine, singuláriter in spe * constituísti me.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Levantando-se José, tomou de noite o Menino e sua Mãe, e retirou-se para o Egipto; e ali ficou até à morte de Herodes.

Consúrgens Ioseph, accépit Púerum et Matrem eius nocte, et secéssit in Ægýptum; et erat ibi usque ad óbitum Heródis.

Ant.

Tendo morrido Herodes, * o Anjo do Senhor apareceu em sonhos a José, no Egipto, dizendo: «Levanta-te, toma o Menino e sua Mãe, e vai para a terra de Israel; porque morreram os que buscavam a vida do Menino.»

Defúncto Heróde, * Angelus Dómini appáruit in somnis Ioseph in Ægýpto, dicens: Surge, et áccipe Púerum et Matrem eius, et vade in terram Israël; defúncti sunt enim qui quærébant ánimam Púeri.

Salmo 5 [5]

5:2 Senhor, dai ouvidos às minhas palavras, * escutai o meu clamor.

5:3 Atendei à voz da minha súplica, * meu Rei e meu Deus.

5:4 Porque a Vós orarei: * Senhor, de manhã ouvireis a minha voz.

5:5 De manhã ficarei ante Vós e contemplarei: * porque não sois um Deus que ame a iniquidade.

5:6 Nem o maligno habitará junto de Vós: * nem os injustos poderão permanecer ante vossos olhos.

5:7 Odiais todos os que obram a iniquidade: * exterminareis todos os que dizem a mentira.

5:7 O Senhor abominará o homem sanguinário e doloso: * eu, porém, confiado na abundância de vossa misericórdia.

5:8 Entrarei na vossa casa: * e pelo vosso temor, no vosso santo templo Vos adorarei.

5:9 Senhor, na vossa justiça guiai-me: * por causa dos meus inimigos dirigi ante vossos olhos o meu caminho.

5:10 Porque não há verdade na boca deles: * vão é o seu coração.

5:11 Sua garganta é um sepulcro aberto, urdem enganos com suas línguas, * julgai-os, ó Deus.

5:11 Frustrem-se os seus desígnios, expulsai-os segundo a multidão das suas impiedades, * porque Vos irritaram, Senhor.

5:12 Alegrem-se todos aqueles que em Vós esperam, * exultarão eternamente: e neles habitareis.

5:12 Em Vós gloriar-se-ão todos os que amam o vosso nome, * porque o justo Vós o abençoareis.

5:13 Ó Senhor, como um escudo de vossa boa vontade * nos coroastes.

5:2 Verba mea áuribus pércipe, Dómine, * intéllege clamórem meum.

5:3 Inténde voci oratiónis meæ, * Rex meus et Deus meus.

5:4 Quóniam ad te orábo: * Dómine, mane exáudies vocem meam.

5:5 Mane astábo tibi et vidébo: * quóniam non Deus volens iniquitátem tu es.

5:6 Neque habitábit iuxta te malígnus: * neque permanébunt iniústi ante óculos tuos.

5:7 Odísti omnes, qui operántur iniquitátem: * perdes omnes, qui loquúntur mendácium.

5:7 Virum sánguinum et dolósum abominábitur Dóminus: * ego autem in multitúdine misericórdiæ tuæ.

5:8 Introíbo in domum tuam: * adorábo ad templum sanctum tuum in timóre tuo.

5:9 Dómine, deduc me in iustítia tua: * propter inimícos meos dírige in conspéctu tuo viam meam.

5:10 Quóniam non est in ore eórum véritas: * cor eórum vanum est.

5:11 Sepúlcrum patens est guttur eórum, linguis suis dolóse agébant, * iúdica illos, Deus.

5:11 Décidant a cogitatiónibus suis, secúndum multitúdinem impietátum eórum expélle eos, * quóniam irritavérunt te, Dómine.

5:12 Et læténtur omnes, qui sperant in te, * in ætérnum exsultábunt: et habitábis in eis.

5:12 Et gloriabúntur in te omnes, qui díligunt nomen tuum, * quóniam tu benedíces iusto.

5:13 Dómine, ut scuto bonæ voluntátis tuæ * coronásti nos.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Tendo morrido Herodes, o Anjo do Senhor apareceu em sonhos a José, no Egipto, dizendo: «Levanta-te, toma o Menino e sua Mãe, e vai para a terra de Israel; porque morreram os que buscavam a vida do Menino.»

Defúncto Heróde, Angelus Dómini appáruit in somnis Ioseph in Ægýpto, dicens: Surge, et áccipe Púerum et Matrem eius, et vade in terram Israël; defúncti sunt enim qui quærébant ánimam Púeri.

Ant.

Tomou José * o Menino e sua Mãe, e veio para a terra de Israel.

Accépit Ioseph * Púerum et Matrem eius, et venit in terram Israël.

Salmo 8 [6]

8:2 Ó Senhor, Senhor nosso, * quão admirável é o vosso nome em toda a terra!

8:2 Pois se elevou a vossa majestade * sobre os céus.

8:3 Da boca dos meninos e lactentes fizestes sair um louvor perfeito, devido aos vossos inimigos, * para destruirdes o inimigo e o vingativo.

8:4 Contemplarei os vossos céus, obra de vossos dedos: * a lua e as estrelas que Vós fundastes.

8:5 Que é o homem, para Vos lembrardes dele? * Ou que é o filho do homem, para o visitardes?

8:6 Pouco inferior aos anjos Vós o fizestes, de glória e de honra o coroastes: * e lhe destes o poder sobre as obras de vossas mãos.

8:8 Tudo sob seus pés sujeitastes, * todas as ovelhas e bois: e, além destes, os outros animais do campo.

8:9 As aves do céu e os peixes do mar, * que percorrem as veredas do oceano.

8:10 Ó Senhor, Senhor nosso, * quão admirável é o vosso nome em toda a terra!

8:2 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!

8:2 Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cælos.

8:3 Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.

8:4 Quóniam vidébo cælos tuos, ópera digitórum tuórum: * lunam et stellas, quæ tu fundásti.

8:5 Quid est homo quod memor es eius? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum?

8:6 Minuísti eum paulo minus ab Ángelis, glória et honóre coronásti eum: * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.

8:8 Ómnia subiecísti sub pédibus eius, * oves et boves univérsas: ínsuper et pécora campi.

8:9 Vólucres cæli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris.

8:10 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Tomou José o Menino e sua Mãe, e veio para a terra de Israel.

Accépit Ioseph Púerum et Matrem eius, et venit in terram Israël.

Ant.

Ouvindo José, * que Arquelau reinava na Judeia em lugar de seu pai Herodes, temeu ir para lá.

Audiens Ioseph, * quod Archeláus regnáret in Iudǽa pro Heróde patre suo, tímuit illo ire.

Salmo 14 [7]

14:1 Senhor, quem habitará no vosso tabernáculo? * Ou quem descansará no vosso santo monte?

14:2 O que vive sem mácula, * e pratica a justiça:

14:3 O que fala verdade no seu coração, * o que não forjou dolos com sua língua:

14:3 Nem mal fez ao seu próximo, * nem consentiu que seus próximos fossem desonrados.

14:4 Na sua apreciação considera o malvado como um nada, * mas honra os que temem o Senhor:

14:4 Faz juramento ao seu próximo e não o engana, * não empresta o seu dinheiro com usura, nem aceita subornos contra o inocente.

14:5 Quem procede assim: * jamais será abalado.

14:1 Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?

14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur iustítiam:

14:3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:

14:3 Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.

14:4 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu eius malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:

14:4 Qui iurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.

14:5 Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Ouvindo José, que Arquelau reinava na Judeia em lugar de seu pai Herodes, temeu ir para lá.

Audiens Ioseph, quod Archeláus regnáret in Iudǽa pro Heróde patre suo, tímuit illo ire.

Ant.

Avisado em sonhos, * José retirou-se para as regiões da Galileia: e, vindo, habitou numa cidade chamada Nazaré; para que se cumprisse o que fora dito pelos Profetas: «Será chamado Nazareno.»

Admónitus in somnis, * Ioseph secéssit in partes Galilǽæ: et véniens habitávit in civitáte, quæ vocátur Názareth; ut adimplerétur quod dictum est per prophétas: Quóniam Nazarǽus vocábitur.

Salmo 20 [8]

20:2 Senhor, o rei alegrar-se-á na vossa fortaleza: * e muito regozijará na vossa salvação.

20:3 Satisfizestes-lhe os anseios do coração: * e não defraudastes os pedidos de seus lábios.

20:4 Porque o prevenistes com bênçãos de doçura: * cingistes a sua cabeça com uma coroa de pedras preciosas.

20:5 Vida Vos pediu: * e concedestes-lhe largos dias pelos séculos dos séculos.

20:6 Grande é a sua glória, devido à salvação que lhe destes: * glória e grande esplendor poreis sobre ele.

20:7 Porque dele fareis uma fonte de bênçãos perpétuas: * enchê-lo-eis de alegria, mostrando-lhe o vosso rosto.

20:8 Porque o rei no Senhor espera: * e a misericórdia do Altíssimo torná-lo-á inabalável.

20:9 Caia a vossa mão sobre todos vossos inimigos: * caia a vossa direita sobre todos os que Vos aborrecem.

20:10 Pô-los-eis em fornalha acesa ao mostrar-lhes vosso rosto: * o Senhor na sua ira conturbá-los-á e o fogo devorá-los-á.

20:11 Exterminareis o seu fruto da terra: * e a sua descendência de entre os filhos dos homens.

20:12 Porque urdiram contra Vós males: * formaram planos que não puderam estabelecer.

20:13 Vós, porém, os poreis em fuga: * nos vossos resquícios preparareis o rosto deles.

20:14 Exaltai-Vos, ó Senhor, no vosso poder: * nós cantaremos e louvaremos as vossas maravilhas.

20:2 Dómine, in virtúte tua lætábitur rex: * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.

20:3 Desidérium cordis eius tribuísti ei: * et voluntáte labiórum eius non fraudásti eum.

20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite eius corónam de lápide pretióso.

20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.

20:6 Magna est glória eius in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.

20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo.

20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.

20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.

20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.

20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.

20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.

20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.

20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Avisado em sonhos, José retirou-se para as regiões da Galileia: e, vindo, habitou numa cidade chamada Nazaré; para que se cumprisse o que fora dito pelos Profetas: «Será chamado Nazareno.»

Admónitus in somnis, Ioseph secéssit in partes Galilǽæ: et véniens habitávit in civitáte, quæ vocátur Názareth; ut adimplerétur quod dictum est per prophétas: Quóniam Nazarǽus vocábitur.

Ant.

O pai de Jesus * e sua Mãe estavam admirados do que d’Ele se dizia; e Simeão os abençoou.

Erat Pater Iesu * et Mater mirántes super his, quæ dicebántur de illo; et benedíxit illis Símeon.

Salmo 23 [9]

23:1 Do Senhor é a terra e toda sua plenitude: * o orbe terrestre e quantos nela habitam.

23:2 Pois Ele a fundou sobre os mares: * e a estabeleceu sobre os rios.

23:3 Quem ao monte do Senhor subirá? * Ou quem no seu lugar santo estará?

23:4 O inocente de mãos e puro de coração, * o que não recebeu em vão sua alma, nem juramentos dolosos fez ao seu próximo.

23:5 Este receberá a bênção do Senhor: * e a misericórdia de Deus, seu Salvador.

23:6 Tal é a geração dos que O buscam, * dos que buscam a face do Deus de Jacob.

23:7 Levantai, ó príncipes, as vossas portas, levantai-vos, ó portas eternas: * e entrará o Rei da glória.

23:8 Quem é este Rei da glória? * É o Senhor forte e poderoso, o Senhor poderoso nas batalhas.

23:9 Levantai, ó príncipes, as vossas portas, levantai-vos, ó portas eternas: * e entrará o Rei da glória.

23:10 Quem é este Rei da glória? * O Senhor dos exércitos, é Ele o Rei da glória.

23:1 Dómini est terra, et plenitúdo eius: * orbis terrárum, et univérsi qui hábitant in eo.

23:2 Quia ipse super mária fundávit eum: * et super flúmina præparávit eum.

23:3 Quis ascéndet in montem Dómini? * aut quis stabit in loco sancto eius?

23:4 Ínnocens mánibus et mundo corde, * qui non accépit in vano ánimam suam, nec iurávit in dolo próximo suo.

23:5 Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo, salutári suo.

23:6 Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Iacob.

23:7 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.

23:8 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens: Dóminus potens in prǽlio.

23:9 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.

23:10 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O pai de Jesus e sua Mãe estavam admirados do que d’Ele se dizia; e Simeão os abençoou.

Erat Pater Iesu et Mater mirántes super his, quæ dicebántur de illo; et benedíxit illis Símeon.

Invocávi Dóminum, Patrem Dómini mei.

Ut non derelínquat me in die tribulatiónis.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Ouvi, Senhor Jesus Cristo, as preces dos vossos servos, e tende misericórdia de nós: Vós que, com o Pai e o Espírito Santo, viveis e reinais pelos séculos dos séculos.

Exáudi, Dómine Iesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.

Iube, Dómine, benedícere.

Bênção.

Com perpétua bênção nos abençoe o Pai eterno.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

Amém.

Amen.

Leitura 1

De libro Génesis

Gen 39:1-6

1 Ígitur Joseph ductus est in Ægýptum, emítque eum Putíphar eunúchus Pharaónis, princeps exércitus, vir Ægýptius, de manu Ismaelitárum, a quibus perdúctus erat.

2 Fuítque Dóminus cum eo, et erat vir in cunctis próspere agens: habitavítque in domo dómini sui,

3 Qui óptime nóverat Dóminum esse cum eo, et ómnia, quæ gerébat, ab eo dírigi in manu illíus.

4 Invenítque Joseph grátiam coram dómino suo, et ministrábat ei: a quo præpósitus ómnibus gubernábat créditam sibi domum, et univérsa quæ ei trádita fúerant:

5 Benedixítque Dóminus dómui Ægýptii propter Joseph, et multiplicávit tam in ǽdibus quam in agris cunctam ejus substántiam:

6 Nec quidquam áliud nóverat, nisi panem quo vescebátur. Erat autem Joseph pulchra fácie, et decórus aspéctu.

1 Ígitur Ioseph ductus est in Ægýptum, emítque eum Putíphar eunúchus Pharaónis, princeps exércitus, vir Ægýptius, de manu Ismaelitárum, a quibus perdúctus erat.

2 Fuítque Dóminus cum eo, et erat vir in cunctis próspere agens: habitavítque in domo dómini sui,

3 Qui óptime nóverat Dóminum esse cum eo, et ómnia, quæ gerébat, ab eo dírigi in manu illíus.

4 Invenítque Ioseph grátiam coram dómino suo, et ministrábat ei: a quo præpósitus ómnibus gubernábat créditam sibi domum, et univérsa quæ ei trádita fúerant:

5 Benedixítque Dóminus dómui Ægýptii propter Ioseph, et multiplicávit tam in ǽdibus quam in agris cunctam eius substántiam:

6 Nec quidquam áliud nóverat, nisi panem quo vescebátur. Erat autem Ioseph pulchra fácie, et decórus aspéctu.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Clamávit pópulus ad regem. * Quibus ille respóndit: Ite ad Joseph.

Clamávit pópulus ad regem. * Quibus ille respóndit: Ite ad Ioseph.

Salus nostra in manu tua est: réspice nos tantum, et læti serviémus regi.

Quibus ille respóndit: Ite ad Joseph.

Quibus ille respóndit: Ite ad Ioseph.

Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.

Iube, Dómine, benedícere.

Bênção.

Digne-Se o Filho Unigénito de Deus abençoar-nos e ajudar-nos.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adiuváre dignétur.

Amém.

Amen.

Leitura 2

Gen 41:44-49

44 Dixit quoque rex ad Joseph: Ego sum Phárao: absque tuo império non movébit quisquam manum aut pedem in omni terra Ægýpti.

45 Vertítque nomen ejus, et vocávit eum, lingua Ægyptíaca, Salvatórem mundi. Dedítque illi uxórem Áseneth fíliam Putíphare sacerdótis Heliopóleos. Egréssus est ítaque Joseph ad terram Ægýpti

46 (trigínta autem annórum erat quando stetit in conspéctu regis Pharaónis), et circuívit omnes regiónes Ægýpti.

47 Venítque fertílitas septem annórum: et in manípulos redáctæ ségetes congregátæ sunt in hórrea Ægýpti.

48 Omnis étiam frugum abundántia in síngulis úrbibus cóndita est.

49 Tantáque fuit abundántia trítici, ut arénæ maris coæquarétur, et cópia mensúram excéderet.

44 Dixit quoque rex ad Ioseph: Ego sum Phárao: absque tuo império non movébit quisquam manum aut pedem in omni terra Ægýpti.

45 Vertítque nomen eius, et vocávit eum, lingua Ægyptíaca, Salvatórem mundi. Dedítque illi uxórem Áseneth fíliam Putíphare sacerdótis Heliopóleos. Egréssus est ítaque Ioseph ad terram Ægýpti

46 (trigínta autem annórum erat quando stetit in conspéctu regis Pharaónis), et circuívit omnes regiónes Ægýpti.

47 Venítque fertílitas septem annórum: et in manípulos redáctæ ségetes congregátæ sunt in hórrea Ægýpti.

48 Omnis étiam frugum abundántia in síngulis úrbibus cóndita est.

49 Tantáque fuit abundántia trítici, ut arénæ maris coæquarétur, et cópia mensúram excéderet.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Jam lætus móriar, quia vidi fáciem tuam, et supérstitem te relínquo. Non sum fraudátus aspéctu tuo: * Ínsuper osténdit mihi Dóminus semen tuum.

Iam lætus móriar, quia vidi fáciem tuam, et supérstitem te relínquo. Non sum fraudátus aspéctu tuo: * Ínsuper osténdit mihi Dóminus semen tuum.

Qui pascit me ab adolescéntia mea, benedícat púeris istis, et invocétur super eos nomen meum.

Ínsuper osténdit mihi Dóminus semen tuum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Ínsuper osténdit mihi Dóminus semen tuum.

Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.

Iube, Dómine, benedícere.

Bênção.

A graça do Espírito Santo ilumine os nossos sentidos e corações.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

Amém.

Amen.

Leitura 3

Sermo sancti Bernárdi Abbátis

Homil. 2 super Missus

Desponsáta est María Joseph, vel potius (sicut ponit Evangelista) viro, cui nomen erat Joseph: virum nominat, non quia maritus, sed quod homo virtútis erat: vel potius quia juxta alium Evangelístam, non vir simpliciter, sed vir ejus dictus est, merito appellatur, quod necessario putatur. Debuit ergo vir ejus appellari, quia necesse fuit et putari: sicut et pater Salvatoris non quidem esse, sed dici meruit, ut putaretur esse, dicente hoc ipso Evangelista: Et ipse Jesus erat incipiens quasi annorum triginta, ut putabatur, filius Joseph.

Non est dúbium, quin bonus et fidelis homo fuerit iste Joseph, cui Mater desponsata est Salvatoris. Fidelis, inquam, servus et prudens, quem constituit Dominus suae Matris solatium, suae carnis nutritium, solum denique in terris magni consilii coadjutorem fidelissimum. Huc accedit, quod dicitur fuisse de domo David. Vere enim de domo David. Vere de regia stirpe descendit vir iste Joseph, nobilis genere, mente nobilior. Plane filius David, non degenerans a patre suo David; prorsus, inquam, filius David, non tantum carne, sed fide, sed sanctitate, sed devotione, quem tamquam alterum David Dominus invenit secundum cor suum, cui tuto committeret sacratissimum atque secretissimum sui cordis arcanum: cui, tamquam alteri David, incerta et occúlta sapientiae suae manifestavit, et dedit illi non ignarum esse mysterii, quod nemo principum hujus sæculi agnovit.

Cui denique datum est, quod multi reges et prophetae cum vellent videre, non viderunt, audire et non audierunt, non solum videre et audire, sed etiam portare, dedúcere, amplecti, deosculari, et nutrire et custodire. Non tantum autem Joseph, sed et Maria descendisse credenda est de domo David: alioquin non esset desponsata viro de domo David, si non esset et ipsa de domo David. Ambigitur erant de domo David: sed in altera completa est veritas, quam juravit Dominus David, altero tamen conscio et teste adimpletae promissionis.

Desponsáta est María Ioseph, vel potius (sicut ponit Evangelista) viro, cui nomen erat Ioseph: virum nominat, non quia maritus, sed quod homo virtútis erat: vel potius quia iuxta alium Evangelístam, non vir simpliciter, sed vir eius dictus est, merito appellatur, quod necessario putatur. Debuit ergo vir eius appellari, quia necesse fuit et putari: sicut et pater Salvatoris non quidem esse, sed dici meruit, ut putaretur esse, dicente hoc ipso Evangelista: Et ipse Iesus erat incipiens quasi annorum triginta, ut putabatur, filius Ioseph.

Non est dúbium, quin bonus et fidelis homo fuerit iste Ioseph, cui Mater desponsata est Salvatoris. Fidelis, inquam, servus et prudens, quem constituit Dominus suae Matris solatium, suae carnis nutritium, solum denique in terris magni consilii coadiutorem fidelissimum. Huc accedit, quod dicitur fuisse de domo David. Vere enim de domo David. Vere de regia stirpe descendit vir iste Ioseph, nobilis genere, mente nobilior. Plane filius David, non degenerans a patre suo David; prorsus, inquam, filius David, non tantum carne, sed fide, sed sanctitate, sed devotione, quem tamquam alterum David Dominus invenit secundum cor suum, cui tuto committeret sacratissimum atque secretissimum sui cordis arcanum: cui, tamquam alteri David, incerta et occúlta sapientiae suae manifestavit, et dedit illi non ignarum esse mysterii, quod nemo principum huius sæculi agnovit.

Cui denique datum est, quod multi reges et prophetae cum vellent videre, non viderunt, audire et non audierunt, non solum videre et audire, sed etiam portare, dedúcere, amplecti, deosculari, et nutrire et custodire. Non tantum autem Ioseph, sed et Maria descendisse credenda est de domo David: alioquin non esset desponsata viro de domo David, si non esset et ipsa de domo David. Ambigitur erant de domo David: sed in altera completa est veritas, quam iuravit Dominus David, altero tamen conscio et teste adimpletae promissionis.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Te Deum

Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.

Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:

Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.

Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.

O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.

A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.

Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.

Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.

Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.

O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:

Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.

Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.

Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.

Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.

Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.

Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.

Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.

Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * maiestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ maiestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Iudex créderis * esse ventúrus.

(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.

Oração

Votiva

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Oremos

Orémus.

Deus, qui ineffábili providéntia beátum Joseph sanctíssimæ Genitrícis tuæ sponsum elígere dignátus es: præsta, quǽsumus; ut quem protectórem venerámur in terris, intercessórem habére mereámur in cælis:

Deus, qui ineffábili providéntia beátum Ioseph sanctíssimæ Genitrícis tuæ sponsum elígere dignátus es: præsta, quǽsumus; ut quem protectórem venerámur in terris, intercessórem habére mereámur in cælis:

Ó Vós, que viveis e reinais com Deus Pai em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.

Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Conclusão

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Bendigamos o Senhor.

Benedicámus Dómino.

Graças a Deus.

Deo grátias.

E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.

Amém.

Amen.

Textos do projeto Divinum Officium.