Caput XIII

Quomodo flammas cujusdam domus ardentis oratione restinxerit.

Quin etiam veri flammis crepitantibus ignes
Arida diriperent tecti dum culmina quondam,
Incubuit precibus ventosque laresque retorquens
Voce pericla fugat, juvenum quae dextra nequibat.
Nec mirum vati fragilem cessisse caminum,
Igniferis Satanae qui spicula torta pharetris
Aetherio suerat umbone relidere Christi.