Capita I-II. De gratia, in quantum est donum divinitus datum; De gratia, in quantum educit liberum arbitrium extra peccatum

1. Post tractatum de incarnatione Verbi, quod est origo et fons omnis doni gratuiti, dicenda sunt aliqua de gratia Spiritus sancti, quae noliis quadrupliciter consideranda occurrit. Primo, iu quantum est donum divinitus datum. — Secundo in comparatione ad liberum arbitrium. — Tertio in comparatione ad habitus virtutum. — Quarto, in comparatione ad exercitia meritorum.

2. De gratia igitur, in quantum est donum divinitus datum, haec tenenda. sunt, quod ipsa est donum, quod a Deo immediate donatur et infunditur. Etenim cum ipsa et in ipsa datur Spiritus sanctus, qui est donum increatum, optimum et perfectum, quod. descendit a Patre luminum per Verbum incarnatum, secun- - autem influentia deiformis, quia est a Deo et sectudum Deum et propter Deum, ideo reddit imaginem nostrae mentis conformem beatissimae "Trinitati non tantum secundum ordinem originis, verum etiam | scecundum rectitudinem lectionis, et secundum quietudinem [ruitionis. Et quoniam qui hoc habet. immediate ad Deum reducitur, sicut. immediate ei. conformatur ; ideo donum illud immediate donatur a Deo tanquam a principio influxivo; ut, sicut immediate emanat a Deo Dei 2?» ago, sic immediate manet ab ipso Dei sisnitlitudo, «qune. est divinae imaginis perfectio deiformis, at ideo dicitur $mago recrationis.

3. Rursus, quoniam qui fruitur Deo Deum habet; ideo cum gratia, quae sua deiformitáte disponit ad Dci fruitionem, datur donum increatn, quod. est Spiritus sanctus, quod qui habet habet et Deum.

4. Et quoniam nullus Deum habet, quin ab ipso specialius habeatur; nullus habet et habetur a Deo, "quin. ipsum praecipue et incomparabiliter diligat ct diligatur 2b ipso sicut sponsa a sponso; nullus sie. diligitur, quin. ad aeternam hereditatem adoptetur «uo ficto : hinc est, quod gratia gratum faciens facit animam /emplum Dei, sponsam | Christi et filiam Patris aeterni. Et quia hoc non potest esse nisi ex summa dignatione et condescensione Dci; ideo illud non potest esse per habitum aliquem naturaliter insertum, sed solum per donum divimtus gratis infusum; «quod expresse apparet, si quis ponderet, quantum est esse. Dei templum, Dei filium, Deo nihilominus indissolubiliter et quasi matrimonialiter per amoris et gratiae. vinculum eopulatuim.

5. Postremo, quia mens nostra non efficitur conformis beatissimae Trinitati secundum rectitudinem electionis nisi per vigorem virtutis, splendorem veritatis el fervorem caritatis ; et vigor virlutis animum purgat, stabilit ek elevat ; splendor veritatis animam t/lumitnal, reformat et Deo. assimilat ;. fervor. caritatis. animam perficit, vivificat ek Deo 2ungit, et ex his omnibus homo Deo placens ct acceptus existit: hinc est, quod illa inufluentía deiformis dicitur habere omnes decem actus praedictos, ità. tamen, quod denominatur ab / ultimo sicut a completissimo. — Dicitur enim gratia gratum faciens, quia habentem facit Deo gratum, eum non solum gratis detur a. Deo, verum etiam sit. secundum Deui et propter. Deum; eum. ad. hoc. sit, ut. per ipsam opus manans a Deo revertatur in Deum, in quo ad modum circuli intelligibilis consistit omnium spirituum rationalium complementum.