Caput X. De passione Christi quantum ad exitum passionis

1. De exitu autem passionis Christi et /ructu haec indubitanter tenenda sunt, quod anima Christi post passionem descendit ad infernum sive ad. limbuwum, ad liberationem uon. omnium, sed eorum qui inter membra Christi decesserunt per fidem vivam, vel per: fidei Sacramenta. — Post haec (er(a dee resurrexit a mortuis resumendo corpus, quod prius vivificaverat, sed non tale, quale prius fuerat; quia prius fuit passibile et mortale, postquam autem resurrexit, impassibile et immortale, vivens perpetuo. — Deinde post quadraginta dies ascendit ad caelos, ubi, super omnein creaturam exaltatus, sedet ad dexteram Patris. Quod dictum intelligitur non quantum ad situm, qui non cormpetit Deo Patri, sed quantum ad excellentiam bonorum, quia residet in potioribus bonis Patris. — Postreino, interiectis decem diebus, misit in Apostolos promissum Spiritum sanctum, per quem congregata est. Ecclesia gentium et ordinata secundum diversas distributiones ofliciorum et gratiarum. — '

2. Ratio autem ad intelligentiam praedictorum haec est: quia, sicut Christus in quantum Verbum increatum perfectissime omnia formavit, sic in quantum iu- sionem, «qui satisfaciendo amoverat. rhomphaeam mutando sententiam. divinam eripuit de inferno omnia imenmhra sua.

3. Debuit etiam habere eflicaciam | praecipuam in eos qui Christi adventum sequuntur, ut attrahendo ad fidem, spem et caritatem tandem ad. gloriam perduceret. caelestem. Ut. igitur aedificaret ad fidem, qua credinus Christum verum lominem et. verum Deum, qua etiain credimus, eum voluisse nos redimere per iuortem et ad. vitam nos reducere posse per resurrectionem; ideo voluit resurgere ad vitam iminortalem, interiecto tamen spatio temporis debito, scilicet triginta sex horarum; in quo ostenditur, quod vere mortuus fuit; nec magis accelerare debuit, ne, si citius resurgeret, erederetur, quod non vere mortuus fuisset, sed se mortuum (inxisset; nec amplius differre, ne, si semper iaceret in morte, erederetur impotens, et quod nullos posset ad vitam revocare; ideoque resurrezit tertia die.

4. Amplius, ut erigeret ad spem, ad caelestem ascendi gloriam, quam speramus. Sed «quia spes non oritur nisi ex flde immortalitatis futurae; ideo non statim ascendit, sed spatio quadraginta dierum interlecto, in. quo per multa signa et argumenta. veram astrucret. résurrectionem, per quam animus solidaretur in fide et sublevaretur ad sperandam gloriam caelestem. | |

5. Postremo, ut $n/lammaret ad. caritatem, misit ignem Spiritus sancti in. die Pentecostes. Et. quia. nullus hoe igne impletur, nisi «ui petit, quaerit et pulsat cum instanti et importuno spei desiderio; ideo non statim post ascensionem misit, sed decem dierum spa-. tio interiecto, in quo discipuli ieiunantes, orantes et gementes disposuerunt se ad Spiritus sancti susceptionem. — Ac per hoc, sicut debitam servavit horam iu paliendo, sic in resurgendo, sic, in ascendendo in 'nelum, sic in mittendo. Spiritum. sanctum, et propter fundationem trium virtutum praedictarum et. propter multa mysteria; quae in. his temporibus implicantur.

6. Et quoniam Spiritus sanctus, qui caritas est et. per caritatem habetur, est omnium origo charismatim; ideo, cum descendit Spiritus sanctus, effusa est plenitudo. charismatum. ad. corpus. Christi mysticum consumimandium.. Et quia. diversa membra. debent esse in corpore perfecto et diversorum membrorum diversa oflicia et exercitia et diversorum officiorum diversa charismata; hinc est, quod un: datur per Spiritum sermo sapienliue, alii sermo scientiae, alii fides, alii gratia sanitatum, alii operatio virtutum, alii prophetia, ali discretio spirituum, alii genera. (inguarum, alu inter- prelatio sermonum ; quae omnia operalur unus alque idem Spiritus, dividens singulis, prout vult, secundum suam liberalissimam: providentiam et providentissimam: largitatem.