Sectio 6, art. 2: UTRUM H/EC SIT VERA : HOMO EST DEUS

Respondetur affirmative , quia in bac propositione subjectum homo, potest supponere pro qualibet hypostasi humana? naturas et igitur pro persona Filii Dei. qua? vere est Deus.

1 Attainen cnm Dous «lt Dcltus, naaterLallter verai sunt propositiones • Uio hu„u> <:st Dttta*. Datax v*t hir homo. In sensu materiall et identico vera? sunt DOn vuro proprlo rormalllcr, hcII. vl dlsposltlonls tcriuinorum. Scnsus Drimi^ |ii<.|K.HilU.nl8 <-st : lilc homo okI rioun, «jti I ost sna Dellati

310 DK CONSEQUENTIBUS UNIONEM H Yl*OSTATICAM

Abt. III. — UTRUM CHRISTUS POSSIT DICI HOMO OOMINICUS

Respondetur negative, quia dominicus dicitur denominative et participative a Domino ; Christus autem supponit pro persona Filii Dei qui est essentialiter Dominus et nou participative dominicus.

Sic insolitum esset omnino concludere orationes liturgise dicendo: «per Christum hominem dominicum » et non «per Christum Do minum nostrum ». Unde nou omnino approbanda est haec expressio quae est apud quosdam auctores sfeculi xvn in Gallia: « J6sus est le parfait religieux de son Pere». Non potest proprie et vere dici quod est homo dominicus ille qui vere est ipse Dominus.

Ad 3um. — Attamen communiter dicitur Verbum dwinum, per sona dwina, quia adjectivum divmum consuevit prsedicari etiam de natura Dei, qua; dicitur natura divina, et non solum de participatione hujusce natura».