Skip to the text

Sectio 1, art. 1: UTRUM HOMO IN CRATIA CONSTITUTUS (pars 4)

i Qiuitre, ciim puer jjlenum usuin raiionis luibere hicoBperit.

tintt riiit qtiod vrln v.g. non mentiri, occafiione dilta?

I'.; tiuia finis ent prior in intentntne: et finis de quo iiir

*»st Kcduin

(•oiniuitin, sed salteiu istuni faricn

»xpriinitur tu pnmo pranefito b ^is natura- (\i\ore se( aiu tationem), vl\ 1' 11 , q. jm, ilt j

\ lloc nioimuito ntauitcstatur ue crpftcifc pueVo ohlirpitto nto s propne dtctn tfiliaendi hftuuin honrstum tvivere serutu ra lumrnn plusquaiu honum delectnbile vt uiile; plustniam vitain seu ent?

:il Ad banc otili^atitnuun tuoiaUMu uxplicite rogttOscendaii) reijui i-ilurn» qiuiii puiM saluun iun- luoinento a posterinri (Migtiosciit «m?/^' rtfr (qnaiuvis in routuso) banr dbli-at ionciu iiioraleni provewire ah

.4iM^orc mttunr sutr.*

. . » j»-*a inoinaiu, ntita recta ratio

1 1 I %5l llif lill 1 I _ il m. m T *■ m m m ■ _ .1 1 _ 1 g;u um ut causti secnuda depemieuLer a prima et qi.ia ordinatio /HiA.viua voluututis pueri ad bonum hoiu-s- - - • J— - efltcaciici di

< uiu ina<ruo iiu-ontmodui m-i^ni.

. Ul l"*1 sllPI»uut ordiiintiouciu activani am toris uaturic. Alioquiu possct cs.se pecctmn idiilnsonhicum rtH-t:im mw niiAt» •■ii.nl n.t.t ».„_ *\ pnuosopnu ttm mtant rau.uiem qnod non cssH /i-m,f/m ra

Ah JiA.M UKQtTKJTITI MOTfS FIUBI VTV.B 27^

.[iuinuatum esi prius co^ orroneum (Denz., lL'110) Attamen in boc instanti siuin qiiani siifircmum

III MNIi«»~"i suprenttiiii fundamentum obli^ationis moralis tpiam ordinatio provcnieus ab auctore natune

An puer dili^cndo efliciicit<*r et expHcite bonitm lionotuin icacitcr dihpit tmpltcne l>eum

IL: Utique.

t>uare In stutu prascni i,juur non poadit sinc fjratia sananl*

»rc iumlicite J)eum auctorein na

/?.; Quia per pCH-catuiu origiualc « bonio sequitur bonuin pnva tnm nisi sauctur per gratiaiu Dci ,» (IMI^ q. 10!>, a. Et ba«- gra- tta sauans siinul est elcvans.

Suflicit ne quod puer, brevi momento temi»oris, eUciat miietim actum dilectiouis ellicncis Dei audoris nutur.c ut lt.: rtiuue, imo non potest bunc acttim unicnm facere nisi sa r jam pcr jrraiii

Quarc non

■ esse simut eonrcrsus ad Jtettm

*em uaturn \ et in statu peccati originalis sit etevans iptoad rcvclatioiicin pi proprie '1l"4" 9 credi a sivc immcdiata, sive nu ino distingui duo instantia pbysica, datio si puer nou posuetit obicem. ct c auxilio gratia' acttuilis fecerit pod in ^1^1

121KI divina1 it recue rutUaii : tlieoU^iciim vero c« s iTillosoplUciim, qiumivls pnive. m

«Ugtnoti »

im voi ignornt vel do lu-o actn »7^2S5w' iimUitlai- Dci. negue *

SfflSr5 «t senmlni^ twemrla h

^ lloc prcuiindius niiam alU timmi- o *,honl||( qul uicit De yrede$tiimtmm\ ii. 22. ct delnde fldluic mdius .nuiinics 31 ' ■ .j( k^ vivon,u sfctimlum rntloncm ^llsp. ln. o. :i. mi. -10-41: « **** .v/ t)rol,almtur iM ttUantd mumtUM liroponitur, non potest nrcnitnn m "tlltliUi<t ntagnum esse faclmuhim. «imrf 'o^o/i i7/r/##i /rf/c»i «rrrwrr, ct /» J/ HUItri ,u,tnt n1v rittod tnnr ImpHrltt ne iton mt ' aWnttrr . *■! 1»*h i^ — 0\Riiir;fii [ADnxxn: -

Kl Im«- lUeti. Mula mn in ]».>, stai.it nal unc lansu* »itn lw ci sui.ptari, ut implcutiir soii^ v irihtis natune, sed cx niixllin tln\ co quo.l sei vaiitilnis muticlau |»r<iinissti est vita ;cterim* et

^nimnt ImpMlo mitiKlmnrum |>eo flnc supernmuruli... Uwl

\ it a icterna ; et sie

Kiimt» tnstanti aceeptnm legem et in>|>lent i»rawr.tum „«_„*__,

^'"rr^!"11^1 I,,H a«™X***e MrMum suttcmat uralv, (|ula umi snlUlunt. IU IdZm ceHUinlme tthunintttwvtur ot

' , . / 1 f*'m*v«''''' «MiMlfMfiintiir et acclplcnt notitiam comn

Z I m|l,*lmtu>' nfl iUfttlflcAttonfeui et snhitem, sive per angehni.

*ke |m- lmpiluMtMmn stent IVtrim missu ml rorneltum » v

Omiilno .viiiminlmn est 1.1 quutl Uivtt S. Timuum II» „ -» a :s • --VI iur.il hoino i-crveuiut uil iHri'cet»t»i vi_i » . ' 11 " q " . ' itvtl-t Deo. tanuuam uisen n hw JJ2_^ I W,>,n '«"«-««ito. pnwxlirftur m- lewtncr /»H Mm^n». J rr , , ''"""«^tw cf in urrtlne ^aluti^' u 0111,11 «'Uuihuv ot rjuoatl .unnes ni^ssn- rium futt

  1. Ultiniu f.hjeeti aee ilot-triua Thonup vi ilist nicto* non vcrn iit eonereto. In ab»tracto <

' valciit iiuijor, niintir ct etiuin eouKeqtieiitiii. itiule lo^iee eruitm

,hin. „mi rrmvincitiir tueiis titiocl itn nlt iu conereto. It«

I iniVlusio neil iion eonvineitnr meus qiiod ita sit in eonereto. It slO, jUTlit stuil

#» . |jaM. yiijci tio *est objeetio nontinalistaruiit vel COHeept sttbieetivorum, juxta quos cottceptttx noxti tam t"\H

•ntie.reUi onaiiivis perleetns eoneipiatnr in ttbstraeto. Hegpcmdetur :

ilinmvis iaet*re rireuhiiti

V cireuii rcrc vst sieut. (lieit cletinitio ejus, a fortiori seetindum realisTnum m deratuitt nattmi inWMgi ntit in coucreto hic ct tc huc, puero et ideo rUjonm co venpcnntttr propnetatc* m

'dihvrn nt is fuicm ultitnttm, tluni viatoi it mtionaliter ambulare aut per bonam viam aut est dttliium de hin dnobus : Muis est prior in inteutione, et f rienti mihhI iu m est (enm auxilio divino), Detis non unmiiuties itiruui :

m m vnlct tnat in ri nrhitrii (Uitn a X. Tl

Stracto, quia in eomuetu motivum fortinu nie et eiens. Ua Kantitis nuue allieil, et moitvuiu saltent in ortline phtienoinenali. llem jansemstic dieeti vien-a est xufpvivns in

it eliam in conercto, liie et uune. ipsmn pw*e bene hic ct uunc in coiiereto per re et a disiini»uitur ai)

HllCllllil UlMinj;

aVi illc t|ui tltn-mit ct actualiter ntin

, Judicandum

•lieat. noininalismtis sccundunt ii>sam naturam rerum, tivisnms tiu tia* et tbeoloma b

UTRUM AD JUSTIFICATIONEM

LIBERI ARBITRM IN

I» Vi.lH.M- mu.mI stllli.-U «4. II11S eiTU status ciuiEst.on.s. - . • « •■ ;( , deli(.l;l „,„.,11 : 2- slne . I etestat i one pecwiti, qmfc ca 1 1 1 ;w ub«u ^.^J g p.v„.

.,ui iu ....teriora t.-ndit, nou tlebet «.I ,M»i.-i-ioni_i lutn : ■ ikm- h.mi., i...n-si hnlwi memoruun

,h* oututous Sllls

Responsio tunien

\d jus titieationcni pcceatnrts twlultt lvcpu scti detestatitiWS pe<c

_ HMMHMI • W-V "*ISl 'VIII l 1111'' . « JLSt&frm* .._.w— - rtidcMtt., sess. U. eap. « i^t iidjuti-.. nioventur mhcrsus a per odmm «1« "«« ft sn .ntun» • : S.

uribll8 lOCisS. Scriptm;e sed c. citat Ps.

itieutn Dcnuitni. |4I isistt vcrstim »ceat i mei »>.

ic vnnM-; IMIMI voiotjiva sic :

Justituatio impii est iimtus meuti» u statu peceuti ad

Vtqui nittttK unn potest libcre acc^dfere ad justitinni, nuiu litu^ lecedut a peccato Ijci deiestationcin cjjts.

ErgO ad justiticatiouein iiupii rcjpiiritur uun solnni desideriniu eiidi in l>cuin et jusiitiain. scd detestatio peccati seti ui jnstiria\ Ergo mm sulu tides justilicnl

Aliis verbK non est Mbcr atMessus ad tm*mittitin ad quem, s Jiberu recessu a tiM-mtnc» a tpm. seu nun cst de&iderium bnni siun ruga muli hCu aversinne a mnlu; see. ilhnl « i|tii cMli.nitis Huiniuum. o.liu»

Cujetanus notal ; «*x mniu detcstntionis niali ct c\ niulu alteetiu nfs ad boiiMin ifc 1 eg rn t u r qiiasi unus nioius Mihiutatis a inalo iu lio Miiiii. Of. a. T. ad _>mi».

Ad Ael earitatem pcrlittet riiligere heuui et eons detestart pccrutum sen offeusum Dei; uude eutiias imperat pcriii tentiam. Cf. traetatuni de ptruitciitiil, et bic. art. S. tle orriine liortnii ictmiiu ium-iioii ilr atlritione et rie eontritione.

: Ad posteriora seu peecata pra*teHta bonto non 1 respkere ea riili^eiiriu, s« d rieiestnnriu.

W/ .J1"» : Eloiuo debei cletestari ntuuiu peccata c onimissa, cpne etiam iuclMduiitur peeeatn obiiviniii tradita, naiu luec etiam testaretur si ntemorne aciesscut.

Aar. VI. — UTRUM

EA QU/E REQUIRUNTUR

IMPII.

Videtur nuod uoti : 1° 1 tpsa justihraho et non pars ejus: quia ideiu non rari sibi ipst, atqtii itlfusio grntisc et remissio peceati sunt

/a Pruhntur r,r > <>tnmun ib u&: Ouia reiuissin ne< . uti est effet*tti>

4 ■ i Jl * rffc , * m. * I , _______ et ttuis iustilicationis: ccmtra id <,uud dtcet tiutherus, imn soliiiu lt

Kiiutur sed reiutttuntur peceata. Xon auteiu debet praderin uuein justiticatio ordiuatur.

Probahu* vj' nroin iis:

Justific-atiii est motns meutis a statu peecati ad statuin justitia\

Vtipti 111 quolibet raotu iria recpuruMtur : V motio iitoventis* boe est ginrtiie infusio; ^ uiotus mobitts . vs\ motus lidei vi- ue, et eoutritionis ; & perveutiu IU| linem est reniissio peeeati.

<■ rteiiHentiu cnuiutuni ad tutra traet; de p.enitentia. UI\ n. S5, a. o .-. dieit :

babiiuui iiuinediaie u Deo infuu.lilur sine i:T i»i. khmissiom: eKcvAToitrM 277

\vv uperautibu^ Mm tanieii sine iioIuh dispositiv^ ihus ner aliuuos actns.

n„Kmtiiis loitni de rcenitentia c|uantuiu ad

  • et converteiunr * ; seeuudus actns

^plicicuum

(juis sub est i niotus iimom erviH, quo i|Uis -etraliitur; qnar s actus est niot sum ut non jam ftroptt s mrltuti^ <pto aticui peccatuiu dlsplieel sec

. ij ia. Kextus est motus timoftM P ijii

ter rc^verentiam I>ei of i,f/ /»ni ; Justiticat ur cssc ijtsa remissin peccatorum.

tei f

.. „„.i««, rti-tu lnviritnr Lrratiatu i*t te- aut ac tus, uaiu aiiatu et rc toruin. sec. diiVc3

„)llliUll se.1 ..Ifferunt - 1««, » JJJ ™fe ^n . xn.tu,, ffiiiiinr ct <«ratiae cit ae inluuniiui. * n .*« « mue tointui. n puiu.i- i itinns sit rUh^ nme toMitur, et -ratiae ctuae s ditreruut -eti. ratio et corruptto, Muannis iintio alttuaus; sie infu peccati.

S, sctl. ilr tus lidei viva\ sc inl justiticationeiu adulti re.iuisitis qui su tt a * - . . tUle! et caritatis, sintul cum llK la(;tus eontrittoms (!^Jl%^unt s^ actus assi.uat ad

3° snei ; 1* dilc«- s 1 >ei ; i> prcq uovam vi ntritione tmtnis justitite fontem tccata » ilb

'ssit ate buj i; .1,1 untMita uclmainli i sus. iinencli ^«0 1 «|1UI 111 ' ■ n uuunn.ui. m»— V i fl4WSo,..|tur « Ueum tain u«»' ivtnR mm- (4onc t tunt desi^ii.trui . ill(iv »ntui utus scc. . lH ,,1-upterea muxeittui . inntem d uere inci niini .u P> 1 u>ris saltein incliuau • » - — .

Mmiinversia dirintencla m tia tatu m eonttovc t. m. rnIltritio dicitur per- GontMtione. ( ontntio t i • « m saeraiutmto eelebris est pcenilenti et c •oiitrittoue.

Cnntritio dieitur pei- *

imperfecta si peecatum pnnci iit offensivum Dei, di.

peceatunt ^^J^s^ «i uodvtuu r. i> oritur de att siineationeiu rtiiu n 1 1

Mt

]U1^U itiv mali temponilis: T T**;" " ^ u^"» <" « exclusivuin glona*; ■» ] „,„Hruni naiin

, :...ini.t i vii mi iieuetnui . i i iV est indticn^nM ^ ^ Secun justi

InuiKccles^ (ntuiz.f 1207); del lieationetn etiaut sacratucM a l ^ ^ i:

sunernatuialis ex siio niottvc 1 ; H>)|ti jlls(itieat jn

,v ,.1,1-i.fitni nerfecta cum votu .i

(>iitritii

» bu his su

    • w l'ars pnesentLs qmestinnis es| rle proprhtat ihus jmtifim ttotiis, piout tit in instsinti, inHudcns lannui prioritaieni et postt

ELorem natura> (a. 7 et Sj, prout est inaximutii npus l>ci cx purte rci prndueta* ia. !»| .|uanivis uon sil mirni

J nnrio lu. lm

\irr. Yll. UTRUM JUSTIFiCATIQ IMPI!

AN

V i detlir quod nou : J» reqnirit actum liberi aHutrii, qiii iHii^xijru .lelilieraiioneiu; 2" miia requirit duos aettis scil. umnrem I >ci et ilet<*«tnt „ s.^^ n et ttetestauionein peceati, qiti 11011 videntui - sunul: f qum ipsa jjrutia hahitunlis suseipit ma-is et inintts, evp> u«.ii renpitnr 111 lustanti. se,l puulatim sec.

i-nis srn

1" (pita mntus liheri arhitrii ml ;„.♦;«,

; : ^11 ^** ,>1€ 1 11 «u« jast iitr.;ui(viuuu rnneurrous es| hnius. et"KO uon potest csse nisi r, i^t^.t M|NI ,»,"SlM|n»Jn pnneipium meriti; 0« non gote«1 c*se iile.n instaos quotl sit itistnns vitxv ^ratiav et ultinmm insti.w ,f,i, 1 !- .1... nv„.,u L M,lns st'u,,s peceati, 11 dnn oppositfl non possuut aimiVl "u;;,l^i^.Vt,," r™"' ''"^ i,m 1.». „ .' i:.„ »'»n uqui mtiM- ,Ium instautia npm tm esse tenipus nie< iiletitilirantui conclusio tainon est: Jmlifu<tti<f £«,„;: iit . «, . . in rttetn imi.it dirit tpsnin infusinu,j„ 4 L / , ' "' ' ♦ , ,

\N l lVr IN IXSTANTl reinuB riitilT, itru*

sul

! j»1 iouet*, quibus pecentor praepa ista; dispositiones ut dieitui noii vero iustiticationis sub unv see. quam Kpiritus Sanctu iet Apost., n, 2: « Facttw es autt s tanquam ailv rridewt^ «ens. (i, cap. 5 et <>, loquitur non s«« s VIMieilHMltl

riKintiis hir in eorp. <-<

Biunpta etiatn pm

1 isnnsUlM

us anteredeutibus ht sur

Deus sicnt in ioad praparationrm

Probatur

Fonna hi instaiiti imprimitar subjecto jam ui>p -> . j luima _ - „-„..„-„1.,«, n.sistiMitiant subjeiii ii«jet

11 rati jam disposito, a 1)<

ErffO i ust i u' catio, ut s in sulijertn inti

1 1 io suppniiiiuus di praiviam et s omniivott

test«,ue etiain eatn eineere 1» am, detit tertt hi Paulo, vel paulattm if>sam e. scd h«)c upn me urati;c:

instiiic-itioiiem sumptam pro mn^ ««

11«^ «v* jUbtiluaiionLi 1 iltspM nl (iuod nd ipsam pertinci ut vidc h-;»1' ,L iustann justi.i itin pcr actum tidci vival et fionti stiticatio sic siimpt rationis. Ergo justthcauo h ita hl

J/^m- veriiieatuv jam iu orduie h ju 1 .^^^ pnHll,

«^teria dispositUme io*- * idbWWlK ij- citur h;rc forma etijus •lilTereut 1.1 _ p«i -Mioosiium ^bitu

IUHC foi rcutia

•aordtnarie q irratiie piuecise s a." Iiih1 it ioucs :u( ^mtiam, quia ae eil imevias dispn ibeiilrldt^ iieri P««ssunt in insianti.

11011 cst meitmui m«'-* 7*"*. esse), tUUi iransitus Ut »» m mtic «tmi LMatia iao1 sli Uca

„.._s, qua.1 sillll .„,,„, r Uur mc«dium ; »"nu«Jf^ g»idu, jam ju hahct ; si eam Jiaheal.

^rratitiB habituaUs. uoti ibitualcm liabet tui,

-niieutur. crt;".

1 )K 1 1 * S TI F I i • AT I ( > X K I M 1 * 1 1 ronftrmationefi t«m\ Dclihcratio pra-cedeus priori justiticntiouem via n suDstantia. ad uuani reouiii s cnuseiisus ad de peecatuni i*l aecericndum ari Heuni.

sunt essi» ximul, prout iiutis orriinatur a<1 alium, uum homo

  • pceeatum, quia est contra Ucum, cui vult ariluerere.

vi l ^ratia, et tamrn 111 insiauti

Add^i Aliqun forma potest suscipere tiiagisefc luiuus efiainsi iu grariu liabetur, ejus e^siuttia jam uriest ; liiininius ^rarius ^ratiie hn ntualis jam est partiripat io divhue naturae.

[HMi i'(luut ex ipsa gratia Uabituali. in ipso insti statim mutia, incipit operari, sicut i^uis statiin movetur sumim vel

. I£oc est el in artu secuurio.

  • si ui ui vnu m actu primi»

iu Qtio eulpa fttit iu auiiua

<■<( ultimutu tempus, seri est priinuin instaas in quo gratia rmuis mest; m toto autcin tempore pr&cedeiiti iiierat eulpa. V primum mn ense oulpw est pfmmn eme <jmim- et in hoe noii est contrariirtio. Leifemlus est textus.

Ihcc qiurstio rie ultinio instanti est nuiinii luomenii tluiu adtui rie tvrmiuo r

Notauriuin est quori Cujetanus in 1\ M. <H. a. L, n. 18, \ exphcnrc obstinatiouem lioniioum riamuatoruin sicut ohstinationcin

•hciuouisv dicit: « Kt dico nuod uninia uhstinnta actum quem elieil in statu separathmis. et quod anima tuuc pnmuin icttir, nou u1 iu via. seri tit in teriuino, ut cx superius dictis patet v uo »

h (i, n. :i» iustans mortis inirinseii- pertineret ad statnui

Salmantirtuises, Dv Gratia, de Merito, disp. I dtih. l\ n. 30 aiunt: «iii,- .iKvudi modus (Cajetani) comiiiaDilcr mm £ opter plura testimonia S. Script de statu viie vel viatoris, id quod hic

. 4 . . ., pue homiues possuut rae- ren et dtMnewn ant.. nm^ Mn veP0 in morte)K Unde ^cendum est

• de quo vita viatoris fuit, sed ultimum a; s est ni pus; esl e vomra primiun lempore pra^redcnti. divisihili in infini rmle primum non at vi ct, ut v e, _(*il sc anima scparata, corpus ei prtmum

Mnia e«t amplius mereri et non

• re ad ti aristotelicn s. Sic problema valde arduum

». nii, 93. Comment. Fcriarieiisis aiii qua>

»>on sequitur Cajetannin

iii: ixtniNK au

KKQriHITf ilit M

AD

INFUSIO SIT

EA

;tl uhletna de culpnhilitun- peccatoris, prout tue sullicieuti itni rcsisteutia ^ra e dcuepit ionem

•acis.

sio non sil priina urt

1° (|uia iptam rc ad erfio csl

USiiO ^ratne ; T uratia*. erj»o eam j)ra»ciM irhitrii cst di

IIIMI motttm lilieri arbitrii tinit n in ne

;i jirins rcmovetnt id ntutu n 1 1 i 1 1 or nnntur in sin causic nii

lls quiestiou s. ac si t sa itc j llO( uci*rct «id maten i iiunostra qiiiestioiie ad pelagiainsmnin qu

Uio

C Si iuitiuui is esset a u;

*it

Conclusio S. Tluume est duplex : pruuind»

de Maj quoniaiu uni 1 1 uin.

' ci at vei*hum peccata in unnus di lijiit »». Qme v a V v utiir ad inviceni npposita.

prtoi

non priorttnte et (t is. tt simpii*'ttt\ !fttt><1 r> lor^.v m x arbitrii in ^Bt/m. scil. lidci viva* ct ca. itati

4° remissio cutp<r ex art.

uecedent i sentiam pra-cise sutnpta tit iu instann.

od justiinatiu t ita ut idcni instans sit prtmum peccati <'l pnmttm V9i

PTatifie habit oalis.

lUitea dispositiuucs pru-vue, uon n a ipiac tit i instanti onis.

n in tu

a causa est priot eratiie c cansa

niotus lihcri arhinii iu

In qno liilis; T terminus ad qu proprii» «ic : tl^re corPU rtviulii nioveutis

• >o s llld justificatio peccati ad csi niutatio a ta in mot tis re motus

udcnus gratiam scil duplcx ilpie.

ri rii in

» ka.m MWisrroittM

. Viu ilieanoncs pasKivie s

. oinni iinimifwtifiiM' fulem, >|»eni iuteU^LPfor.n:.l«Hnuu.n viituturo in tots. sua movwit. et ex pM*e Dei puriiiratio l«';.>m oritate m aniuue puriticaUe w iutensioreni rontnuoneni nrius app:

lo iaVerso, *

i in co"nitione profunda nostra tea puriiit atio tidei puriheatio spei

;e ciiritatis de qua loquitur

|,uritteatio passiva denique Hieretsia in VII» Mansione.

•atio amniis seu novat ea q>t itieai in

{■ profunmus re utrnque cnim eM saneti perfeeta : utriusque Deits uperncietemiH ei radices extirpandas.

nitn ni ul u cadens in «ani uinituni ifferat

HSWemeHt ratiooppositorum : Adnilpabilitatem

Kio irratia? et rennssm itUl'

dicen

Et iudcfee ut sic cst sed ad

■iens% lUeo on inc idiiupl i»st pcena praesup

enalc /x if di etlicaiis

•ns cultiaui,

< 1 i c i t divina peccati iuitiaiis quaa est ausaejus. Cf. Outc, Trtd., sess, u tfir siniplex peniussio l non suA jrratiA semei etlicacis) nisi ab leseratur it (per tten^-^^;^ si Dous hoe n.m tli

Hoc alibi explu nicu , p. t»w ^;1 f i iTquod retinendum « pi-rtinens ad honiinem, et ttteo descrere t deieetus

;irHMls luuuinein, el «7 1 ^ ,ontra in tnfusinne ^ratne. rialis est p. ioritas Mimphcitr • ^ ( ^ ^ riorit ^pj^ quL est opns Dei, priontas e * \™^ sit call(lo pec^, « stt C rf , I U*% q. TD, a, 1 et-;

ai ius pt

,rit(Uin ct OOntritioni* qui ad gimoo"

1 ^ratiam ihitualem

[>E JlJSTIFICATln.VE IMIMI

Y ab auxiJio (fcctuaii per iiioduiu transeuntis eomnnuueaiu. r t . Salm* fieenses, dub. H e 4. l,~

J° An( iqui

( Sodn v . Sal ma n ticensee.

Fftrrai*., Soto, Bannez

m n tfratta mwttttan, v.nv

IIY t leneut hnne resnonsio conformiorein prinripiis S( Vlioiiue.

Recentiores ut Siuiroz, -Molhni Bellarniinus et e,\

Joannes a K. Th..

. a S. Trin., dicuut artmih rhsl uirtu ;i u rat ia

S. II tura* et Si-otus pru ista senteutia.

3° Ooudiii volens diint a gratia. enritate et conciliare uien: proee

  • per

Iwbjtus ml transeunter ronuiuuiirutaa ut gratia hahilualis in li ii

Vtra scnientiu aohis rhtctnr /- qiue hene exponilur a Salumuti renses et (jouet, (Mypeus rrohatnr V ex anetoritate S. Thoime in nostro urticnlo e. «4 ad ^«: « Dispositio (ultiiua) snhjeeti pnecedit susceptiinumi ' 1 nr iiatnne, sequitur tamen aetiuiieiu uirentis ner quain

'tllll

Miiuectiuu dispujiitnr. ldeo ino

(ex parte subjecti) eonsecutionciii nratiie. Scqttitm ti*v infusufiutn »

oruuie pur tjra

Ia Ilfl', q, \:% a. b\ 7, ad twn et infra a. MJ noii nurarulosa. — Itcin IMI ■", \^ q. iiz, a. 2, ad !"»'. dieit i oii-irn : i-t j-ii |H(n-i'ilit a ijiali.i linbituali iiini> «M imiicijnuiii lucnli. - Item 1 1 1 >, ,,. 7. n. i:i. a.l 2>'<" ; ,,. !). a. a, ad :

torpu.N noii est ultiino organisatuin nisi ah aniiua et Inrc

; orna msatio est dispnsitio ad receptioneiu aninnc, I-, q. 7(i, a. 4 ad 1 majiiu mrtg^tri hahcm suani propriani lineuam verha «eiiialia oua " '"

huii et iiitelli<rentlain ad tMuuin doctriiiaiii recijiien uperuaturali ergo

/'robaUtr ratione theoh^ica: Quia l.i arlus stuil vitalt^s vita iu nor est iti

5 ae mentorn, ut dicil S. Thomfts

'ata icatio principii : cau$<c sunt ower..o (/euere. Sie gratia habitualis pra-eedit hos ailsa* tui-tn:iliw iii B,,W^..:i. .

.icuis in jceuere eausje formalis et „ 'erialis n dispositivie. Simpiieh^ auVr j^enere ransa) ma ni infusio irratiae et moti««

. n i v" ^"Unieuer auteiu intusio -ralije et tetis) praH^lit tios artus. Cf. infra p. 2sn? nota I itrin arr iiuii lntruiret iti cjnniM-i ... ■ ' I T

«ns ,M apent ,>t nos eti.un aperin.us congenti",,

'""> nltiniain siillirir ,.,,„;,. ..„...„„ ' ' . .'""«f"'1 ins,;,!,,! ji, inofluctio fcunue e.

cit _gmt,a ,„ nialis. se,l dispoeitto OUma Ht in oo.len,

Ul uciUM-r i

UU

S. flllll !

Hli,i,.ntis ,m tit,aus. Ita ultinm dfa, n raus;e torinalis.

:ul auiinani spirituoletu

AN SIT p in ando malis, \ irtiilur

»e eausie inateriaHK, pro|irieta$ formas, ui comjiosito ;

est

•K sepanino nnuiiie a rorpor

Ai:T

IX.

IMPIl

SIT

DEI rst 1 quses ur qttaiu ju

Vidrtur ipiod non : V (\m<\ glortftei justt i m

(juia etiani ereutio cadi et terra hniuiius mmn tuuvrrsi nnnis lit o.

t a iii ru est : Kx parte im ritrt jastiit niaitiB s crei nun tainen fflorifieatiom m cres terininatur ad bontnn uaiura> nuitablHs s na tut ihtlll ]U8 vi vinae nalttrae. ad iticatio termiua iti itui :ita ad bontnn a-teriiunt partieipatinius u;r ul doiniin fsloria'. <iuod t quaui lusio fundatur in ScHi»t. c ai'U. srd r

Miserati itur : « i *c stas n.

sut*ei

«nist. in parc Mai o et est iinpio jtistus tiat. qtiam ereare v ram »>.

fuift f a* uuius (homini^J niajn rst qtiani augeliea* eti ordinis: ita llt natuiie ti suinuUr.

ti qu uatut ati liu aui auri am vivens, est uitit justitu ex pn»

febc pai te inodi a*it

WVi ma jus uptts am

Sed lus operaiidi est f ali<

Ituini e rea i^e

id.

salns sei .

upns iju ver*»

in perniaiiebii ».

atem propoi ahs»

ta

^ratia* p lus ext it dieni impn, q111 er nu d d

JUS t dignu trlnria.

iii,i*n Cinivrrsioti ct (jrtirr < '» • *

S '}')><, tllfix ft /l«MOl. 1 -in • * ,tl4S h.nm <i 11. i, U. S. -ul 1 ,l1 * 1 t chcz

ITn : « Ou remarqoera

.. Ii,uwe»fi'"vn* *le jrunessr nnines

Uioini^t:*' uiutn iiilerveti tinitur f|uu-.— pn^utnus .nlinittrre i'l U"«

V — UTRUM JUSTIFICATIO

Videtur uuod sic :

i" v,.._a cst majus Qpii$ t\mm $m Qpera imraeuJosa, est quasi resurreetio aninne, supcran*

rcBiirreeuouenj corpons; _>» quia voluntas impii tenciit in nniliim sifui cudaver ud eorruptioncm ; quin niiraculo.suni esl (piod aliquis

Mibito sm« simlio sapfcntiani asseqiii.tiii- ;. |,<><> vt»„ r,ar iUBtiiiiti j.iaua.i. io,.s(..,uatur.

I* (lllnil ii| ta Conclusio taineu ei_t: JuMiliaitio hupu, protit ftt wmmuiijter.

!»>icst dici mbaeuiosa, quamvis sit ciuiil mh-abile.

Iro ir: Uicitur imrabilis, quia a solo Deo lieri potesfc. sed ad imrai uluni proprie didum uon sullicit quod a «olo Deo cd debet csse pra

Mincdm mortui, iHuiuinatto ca*ci nnti cHviaa- providoni iae, nt fominuuiMjr, esi S1>t. ro.i.n.t.ne.,. riimiui providei.l ia? siii.e.natiiralis; v ! „i",'.T CSI ,,,m"rsi" IniiKTffleta qua- est _is,,osili„ a,l ,,e,lectam.

.Vituralitor aniina cst sec, suam nrathe cl lit (( rapax I>eJ per uial a niiii* est <li am.

« cap&x uueiicxeruni luec verba S. Thonue: « »..uirali1e, |«tx Rmti«»f uou est lamen in ca ^mum ,ratiu. sef,

-bechcutiahs, ui niultis locis dieit S. Thoinas cf a<1 gratmm». Quidam iinmuncntista*

or aiiiiua csi ea nratue »

«ii gerinen grathu scd ><>

2» Conclusio: <Juandodtt€ iaiuen ar seu fuuvcrsic) esl

Ua\ subito uio\ cpu

Wrj pi-diit Ileus, pra_li-r cousuetnm ordiuen . muc Prov f

*ciu ad ccnivcrsionem perieetaa-i

duplitwm ratiouein ; ,lUitl lomas S. T

.•ulosa. item coaveraio V. (SteSf |{( »J,lUm '[ miH

'uiuiCj UMHI,C( s;i*cU|o XIX.

Atf jfujn IMcraciue miraeula «*

ru, snnt minora mia.a uUK^'110 U0l'',O,',,Jis' («Uoml tfe raiione luiracull h,,ln .!!'' "is iUcatlUt (|liamvis pIlLv |iabertn!

MUam ifi_ni:i. *n..iti_ * ' >"tuiirni et donoiinn :iltior esl

  • i.-iioue liuraeulL In*m -rati.i 1 nnitia. ^raiia ,li.,i, v» ',, ,tUtl,,m f- S;

w srr maximi m opcs okj

D£I iNHABITATIOHE

Haue muestioncin longe tractavimus iu tr Ih r?***^>"W

_,»1 irt S Tlionue, 1% q. 44i, a. :J : rtrum imssio invisibihs divin lonuiii ^rnihe Kr soluin in uiuiiihua relins, ut mnH*rmnx t u * i»

ituutitn

»r cc eis lihnuim. &\v (Uiristus dicii uicum ser\abit. ei

1".. '..:,nn,.,t enii. ,-t «rf r«M re«ic«i~» " »««W«o;,em upttd r»m itev iu,'"s -1'iii'"1

« Cttrihi* iJt i dtfj

HncvcL I

V^itur (ie wim dono sapieuti

„tia speciali SS. Trinitatis prmit per tirtem vi illustratain, O0f/no.sri. in 7,^,i^eroii^ et /nn//uir eo, ut dieitur S. Thom^ l . q. «.

tuautm d siu.t trcs explicaliou pou r<- *(/M< terti

(iMi irimc, priiua pro pru*cdpufe.

ffartint. ut pncscntta ej_t cle sc realts, sc^t distai st reaJiter piieseiie m

'as s iu sBsentift sia-ciali utiam scrvat verba B. Scriptura* dt

Triniins t nvtitvr pnesens iit iustis, tau itatis, eti oris t .ri intltpemimtrr a pWseiMia pMien

(.t eonstituit pncset.tian. u- ^k 11111 al ivani, sed reaiem otijectl de fi n pueeipui, ^RW^^„ ;M ^..vH/cn!/ pnesc

..ripscntiaui alleetnaui, 1.1 t itciris exi^il l»w ctl. ^1^1 tam ' . ..1v.i_.11 iin.L Ual ir vonloui u,iail,., ti;^a.e«u' - - ^ y (. „„„ lial>il:lllt „,

. iiiiu

I • mW piwwiitia *|k"< 1 * sct, t<Kl uuuen |,«a-s,ntia iw/i» liitioiu' sui, 11' ; ' ,,,,,,!,[,, ,...in. Mi.iisi < j/« , '»"•"'<'' rwr/(WII H non .listaiitem. ilta aeeideiiS pra-

UMlhinatur ati rem pra* t - _ mllelt Coj,nnseimus Heurn qiia?i uii

»M*im

« reddit tcst inu>i"ulu iu uohis; -*i«

D E M E R I T 0 ronsiderationem justificationis quie cst effectus ;rri wmtis, .i-itjiliun rst de meritn, qitod rst effertus (jratiw (habitualis roopcmntix \ Mcritllin sr habet atl graiinin haluiualeni sicut upn esse. Of, supra I* II", q, 111. ». 2 c, Hm.

in

/a; Qtriti et (/uotn plrx fttt f o u / * / i on e.v r6*f/ // f ru l , m art. 1 ad I incl,, seil. utruiu liimm pngfiit aliquiil lnereri a ntruni sine jjratia possil mereii \itam SBiernam, ntruin eaiu niereri de rom%uo ; ntrum gratia liabitimlis sit prinripiuin mcrriu niediante cnritate priiicipaliter.

ff» Pfirn i\s1 dr ht.s qm cwlttnt Hith tncrito al» arl. 5 ad seil. utrum homo nossit sibi priiuani gratiam, eam mereri u i teri , uiruni possitsibi mereri reparatioiirui post lapsuiii

■ii rn pnssit mereri sibi Rugincnhiin gratia\ utriim persevm antuim ftnalent, utrum hona temporatia.

Anr. 1. — UTRUM HOMO POSSIT ALIQUID MERERI A DEO

Status qusestionis. - Per meritmn paratuin nd etur ipuxi ltomo non iliquid a Deo:

pra muiin ; 2° quia homo

Oeus non debet nohis prsemi prior dedit 11 1 i et i^triKiio^ non opei jam ei d

, non Deo, crgo

■ <t i ergo uou potest homo aliquid proprie mereri mmitum est ius nd go non nolus debct pi a J ieo. secl soium d Luther

Dco.

mis pnesertmi posse mereri vitam seterm

1 Xmi iuI pmiif iiierlimu, v.g.

nieritorios nctus donufeuui Spiriti»

ittt „rotin actuali opcrantr nuni tM)I">r,lli> Spirlms S.iin-tl pni- moteta* a Splrihi Snnrto. Ili„>iv "*08 .n08tr!l llon l>ronri<- *e mnvet.

.•t S; cf. s. Thoiu. In |p. ml Rnw . viti _ ,;|",,s<>ntie»<>»- « t. ., W. «. fc homo

8US per tm

Bti et i

Deo, et

UH stiiicat.

corporis resurrertio proprie nmnisi meritis Chrtstt

Itein mium

(Denz.

lOcclesue de etiam

Conclusio B.

■unr

I u rica ionis, nrgativa, abso aequa in i nti s bonum, est a

J ivt te notest homo an< id est s mmri \ a tion m nat aMjualis 1'atT

Cbristo, Ilor nieritum

?st esse existit in juout nceepit n pati-e id m

MKItlTI

Et hmc est p

111 errore mabat in v 1 r bona naturalia id ad ii ra itqiri pntest et ordinem a Deo sec.

quidam i;r or

/um : Ad meritum seu esse sibiie

A d 2™ riam, id est cx nostris sme bonitati lioc glo prnpter opereiuur ex nostro ergn Deum

, ut hiagis explieite infra

1</ Juni ex praesuppos etlWuatur sim ut sua

Cf. I*, q. 21, a. 4 et i itur quod us divina- justitise co sic III cujus vir

Krgo ad ffloriam

C 11 IU nobis

V n et eain i^l prompta, illain mereri v Per

, ut i posita t;imen merito de toto vero et artirulo jam ineriti iu conimuni ct vel in

. Vcl in abstracto, cf. Si i ju> r merve* (ct. rorp. m

Piures univoca di no ex justitia uon

.luxta S. Tlnunam ejus jUS ratione di est amualis importat valorem non;equa de rondi"

promi noin. sine

1 1 e de coiigruci st ricte in amicitia, *m /"

rc fimic pnesupponit f/i ad pne gra

H aiuin

Mi iscnc in tiheralitntc vel

«■onerii«*

statiuu dictinu :

HK mi:\i iritum de condigno ost tti

id pra*

o

K/n dr ron sec. rigorcm justitUr iinpnrtat in se va

•l sti, pi cjus proc

;t persoua i na

.uis t-st a*qualis Patri. sir qu ililK^t actus caritatis Ohristi uclliuc vh

z *- ■ m u- jm *mL. m ■ <■!— •_ _ _ _ ■. — __ _ _ « . ■— i w — _ m ■■ . _ i ■ i H i toris <*rat valoris t f aeternae omuium lnnniimni dectorum. 1'Iub valebat quam otniiia nmt ita et ung

In hoc a niuiidum ».

victoria Cliristi, see. ejus propria verba: « Ego contra Scotum < va t ot ix s i m p l w iter i nflnit i qunm ad satistariiMidtim, et de c.oij-

[ >ru crueu ei displi rent oninia pecc

2" Mtritum modo i em f/e condujno dc covdignitate tamum et a non taulum tenet codem sece lnm proptcr mcriioria s. 1 u

Deus posset acceptare inere naturalia ; itcni et li

: Radi ea »r ralis qunad gu ain, sed tantuui ut visus natur supcnu stii' tencnt qund aettis m pro prie et w trittxece i<rno vit&e ipsa iu praesuppos

. qua nnn scd snlnm relatio. Est

■ propr

I U 8 a rium nivsiea et forinalis a Scottnn

Nominales, par

Merito, disp. 11 ae. Cf. Salmanticenses, /J*? i*

a rs i, Iiilluart.

uo est illud qund nnn iM in est duph«\ :

L° WvritWM uo irtt fundaiur in ttmi i/i ad pnemiiim in jurc tiu tis, prout caritas est s

Heuin ilt justnm. Sic jtistu fciniu, item inwuitur in pruprit' t ibiis ex pntest ii sui, ut snuctn Mo

^run a H, M. \ de con^i uo ea quie riiristus nnbis inei tiit de rundiLrnu

Al> MKUITIIM VVTM AETBRN„5 iloc meritum de congruo t(HS ainicithe ud llim. 11,1 - triete tt r iii fi c. et et adeiu).

Mariifcstum e6t «uod meritum per />ri«* . |uoad di per pi , v.g. de luoad et intrhisece, scil. pl qtl conaigno, et de merux, ^ — *- - - - proprie sed metaphorice, aut sec. wiai»»

conqi propric dieto. Kon vero dicitin de cf

VUT l!

UTRUM

VITAM /ETEBHAM.

tn corrupttr. pottm pet nicrcri vi tuim.

d

J

« Grutia Dei vita a )j .

tium s ran. s ftcat ioitem .

. uSi earitatem ro, n

IVla ausu;

z

)> ; ergn m o luinus p crloriam, q"a' tJ

tr. XVI, de

ogi (

•iu fjiiii ihuiuiati»1 Baii sunt

linhnn sicut sunt confmmia legis »

iglUIlK SlMl o Pelugio, a, opcra cliristiaiuu rant vires nuturce: pro Unio

«, uou siiperuni proprie supcrnaturaliu,. et reducit ui

Ui

Prohatm

(ji<<ij quamvis respousio sit uiiunde probari ex

Vita a. ut est et operationiun

.1 u s uatum ina (ari , uon po

• p u ra ii3 mereri v o verbo: deest proportiu et ad meritum de condigno et ad pi

*• i k naiune iu sti nisi pnus un mereri.

dimisso

VI f ut clarius infra

A t q u i dicf um non gr ut m

bonum

st servare plura mo-linu ist en caritate, uego.

npus

III!

IV.

VITAS AETEHX.K 29

: Keiio

;i .11* ad bene et meritorio operandum nin est ex it ex quocu i si le ex se pouiae ajterna, dum bonum

.rratia eondignitatein vitae e omo iu atatu peccati potest per paMtentiain WW injune e; ergo et meren.

I >ato eulpam.

|irir justifi-

■; Non sunt meritona lef, supra, q irant ad gratiam,

9, a. I et sub ffratia actua sese convertendi. Cf. Billuart. Upera tem mere

„ naturalia quamvis ethice bona neque pnepanmt ad g ratmm a. 1 et G), neque a fortiori eam merentur J eonsruo.

proinde de condigno. !Non sunt tamen ut vitentur nova a op

III.

V1TAM

POSSIT tamen est: (;/><?ra ;«« procedunt de c vt exultate, quia i iclis »

lumiiuus in s: jusi uuc, iu jn iun

. Matth., iam, quea ent dereiin«pienti

MArrn- xix, 29: IVtro qua-

Jhristo, v i i a m

exempl" patris tamilius.qui iii nrlh «lonariuTii «liunium . - O ^Cor^ w.

I 4.L i * # m pi or<B citur ut quid theologice certum (cf. arg. sed contra) quod justug potest mcreri non solum vere, sed de oondigno vitam aeteruam. Imu theologi omnes existimant ex verbis S. Scriptura citatis a Goncilio Gondlium Tridentinum hic loqui de merito de condigno quamvis non adhibeat explicite hanc expressionem, cf . etiain Conc. Arausic. (Denzinger, 191), et Conc. Trid. (Denz., 803, 809, 810).

Si vero justun peccat inortaliter ante mortem et perseverat in peccato amittit merita sua.

Prohatur ratione theologica; Legendus est prius articulus 3us. Meritum de condigno est cujus valor in justitia proportionatur excellentuB pramiii, sec. praeordinationem divinam.

atl condignitas non seeuiu sed sec. pro ateiu ln ('oi*| >ore quia S. Thoinas duit ut sunt a iiuero aruitno tin justorum sec. substantiam et ut mmi a imm irntia) merentur qnasi de congruo ^loriam. Bki o 100 a. 1 et 6, «locet exprrsst- hominem no quia supra, q. *• 1 v{ 0

M»las de congi non posse per m vireVse prajpaJface ad gratiam, ergO nec a fortiori eam t° Syivius dicit gi t opera e> omuino vires naturale uturalibus spei)

acin ritualis et caritatis; sie i t Joainiis a s. Tt uriio jure

: non enim stncte dieto, i ad g me ren

•tionis trnium ut ho mini operanti sec. suam portio

•a a tiouis.

i Ucitur. Ergo o|K'ra J»s

Brat jus.os ultra condignum, ut comni» ! noi Huiit ab iatrinseco mentona nta

•mo iw romug opera

F.x justi non mcrw>«"7 . - .. ~ J *+ misericordia, qua de condigno vitom «WPnom.

■ nnu

»»a liberalitate et & tfone vWonte. Sic di ilia tem ab

vitaj ucten ae de coi ^ - . titia absoluta- gloriam, >.ne i»j potiMitia

Iuta omnes, qiua

, nam de potentia mcre aUn repugnut, sic potcuti s iv e m 1 1 1 )

contra potentiani onlinatam a Sapientia

2° Ut oieit Cajetamis: « ordinavit, uon per supei nnn potest meriti. Forsitan iu lioc Cajetauus exaggerat in

■ enim nrom ex gratin habii uali, reddenda, ut Eabeatui proprie jus ad pra nt Deus obligetur redderc, sed remanet quod est intrvnsece digthtis vite potest subtrahere mercedem», cf. infra iwtrinsecam ad vitam aeternam, sed proprie jus <td

: nltra dignitatem itttrinseeani

IT.

UTRUM GRATIA SIT PRINCIPIUM MERENDI

PEfi

Yidel ui qu&libet virtus pneserlim ui

Bit prinripium alicujus meriti et laboris, caritus potius diminuit

Jatem et i ) ro ra l'robatur P

21 : « Qui et nianifc it me, diligctur

'iptuni , tt sim!

a Patre meo, "

J

Cl sum »

suam »

I Gor.} mininns istis calicem oaritate fraterua), amen valet, sed

' l ■ u autem milii meum, ita ut ardea-m, Ciiritatem autem hahm-ro

11UM mus pr ad ti m ui omnes actus aliarum virtulnm t™ri„,^ i ^ 1A.

AN «KATIA SIT PEU CAUITATBM PIUXCIPIUM MKIUTI tfiiam caritatem.

3()0 UIC MEIUTO

MBItlTrM iliH vel fiec. quod caritas e remissiK < * arita 1 1 s) .

a<ns

■i. iHs nroveniens t- veniens ex

'tus

Sic ut dictum est, H. Maria V.

quam iwfori* personalis iftfinUi (prout ]

liis qu

CONDIT

AD MERITUM

Snnt sex qua*

nnui abu venit nisi quatuor

M-vntnr prOcedendO a conimunioribus ad nmgi spet*

n ho< iu

7i/7» debet pmmimtte (hsec valent o iherum; T bm prn meritis in pro rariiatc procedms; C i n t u t cemus

K cujus 3 n st tmmuata su\ necessitl

Katio sulticit libert

: «Ad mer in tas ;i jirauuin dit:

actu es< auctor stti o?>eris. At ri, qui est in . Cf. Salmanti non f

Snirit us doni supra d

Sancti qine nu"*» Imrationeiti discursivaim riiristu meruii ]

imbis.

fuerit r in

M2 uk mi:iuto

C(»M'ITJ0NKS Ai*

i nepun nec meritum. Nam Sic niuin esse instauti non est amplios novi status, seil. eum moriens in nxvi snte elicitiim in pnmo ms parvulis sme iu miserieordia cf. a. ii.

Haec doctrina funtlatui t« ^f^^ ZrfrAet coronain viue, rt tentatiouem, quam reprdmisi* Deus diHgen im se ».

atl

III. et m

(UM-antilnis. proponetula es

4 iuitiM : « Actus liinnu ratltuifiu

tfinqnan] gra missa, et operibus et ex ipsius itcr re

Gonfirmatur; Bona Opera et non sunt meritoria, qiiia

K

U IHll!

viaj, bona posset facere, si veilet.

prsemium. pnemium ad merituni de eongrutL i eo r.rtrinsece. et unice bnnum mere ut suam de potcst

Veru njiri

(jatu ioue judieis,

Atqui merituni

5 praeciperet nobis nn, sinc promissionr

8(if ia h est quia»

ivne : dieii

/ tisfit t4t

AX HClMCi r sii u MEuimi

CiH ATlAM ssario, inducit obiigationein just i tia?. Sic*«

*nsare redem i« est aetus JUS

Non est justitia commuiativa qiue io. Scd est jus nio inter iequales. homo sit ii j s domi pi-opnrtionaliter, n qua superior si ts u a

18 UJ<> ilat tanium

HIS

CADUMT

MERITO urt. 6 am pluri suul s r» ad III strant mcrvn tncrifi vitiiin

V) \ irfutc primi prinvipii . justus potcst slbi mereri de condigno

«radum gloriae gratia1 ac eanti de explicatur, ct ad

Item eain fJllstu mereri i inereri de congruo proprie

teniporalia non seeunduro se sed nrn iuani iHia e niereri em.

merito, homo eongruo proprie pri*

veritas qiue theologice explicntur per i c uam eadat nou in peec&to, un couversioins. quia per peceatuni mortale subsequens: 1*1 est princ

K cougruo quam s i le

, nec pmpr d ant persevei antue di

% et ieatui erntia inalis ineriti) eousei s u 1 >eo iu

Ipst»

MERERI

CRATIAM.

inltas tiouem •< iu l's.

3° quifi prinui g

1*J quia

(]UUI dicit : o Kides iiieretui at fifratiain ratin

Deus n on st mereri per snbseqiientia opera.

gnis ;

(i^KftlOUI l.V<tlOM't lie (Vitf/KI jrsTirs i

\ I K ii:IMAM irts 01\K CADVNT

MBIilTO pro

Sl V 1 nullus irno rtnia ^r;

amiali

JOAN. IV.

e dteno.

G rat i a natura*.

de prwmio, et Breo bona jns i naturalia prieimuin de

IrtlO mam gratiam sivt lnort:

sMuVutiouem mGriti, duiu a aute t'st liiiptnii iiii*

homo proinereDtli gratiam est in !

prinr ternunus rito

Priiiripium meriii nou potest dutiu

\hvv ratio valvret etiani pro angeHs, naiu toia/argunientatio fua ordinis gratiae; hnec di esi inani tnt drnt., v. ;j;

? n sima pro S. Tlioma uod sint aliqua

ouis ptatitus

<pna lleetu lli-iliiliuni diviuoruui, ijuir ingenium, evidentissinu? apparet »,

;us potest Uf ere nnus nequo an aiu sec. rat ioueni diligere.

ttioust rari Kri»u tiic imo ait 8, Thomas et vita* supertm I uralis ordo supernaturalis superat ae ni vires s eviffentii^ a n <r« • et prniiide merita natnrnlia. lno ver iorinale in

•m gentia» divime et ere n on potest at- pertinent j»er Be primo acl hoc objeetum hiiui piid

.mgehs innrces

Ad l intusionem Vst ineritorius it. In inslanti i a una

Ad 2xm non dnt gr;

nisi is. nou t*

cju

V lueG itU"

o sposi

(juia ipse

. et potest

<*rt ipsa D uon duni se e lustrta mi litis bt eo ie homo a r ;

n o n ut iner ainiiiibili de ( pr siliupto sril

^rgo.

rans as < gratus i et jus et noD S

III o nir UtotlliB etur «■«

Script

Trit no sei-. <imP luuno potest mereri priinain eratiain mtL per bona opera ait i M(*r pneeedt et oratioues:

inus i d foueruti latt op ssed operis, lundatur ui

•atiimis in niiserieordia diMna. na

Uei, vei s

VI s limantiveuses, De \tento ia tn lisp

m

VI.

HOMO PRIMAM v a t iptotl lepwatio ju sit ut ti

Kp. JaO., v, Hi, duitnr; « Mu iiiviAem nt siilven sidua «<>rate pto i&vicem

•essa fc*.

» Cf. De livi t lntione, t, I. cap. XI

;{nS IUS QVM CAIMXT sri! MKKtT"

Afuvses cl Sumuel corain ine, non csi aniiua men ad populuni istum larueu Mnvses et Samuei Iiilm iint inuxihu nienti aptid

Kntiu theolojrna est sutjscquens:

Gratia puro honuiii collatn est particulariter ordiuuta ad oro priam ejiJs snnetilicat luneni, imhl vero ut ahos sauctilh et. si iti ('hristo fcedeni ert a i*ratia ca

Ort- iti uostruui habct luiiuiiem inerui dr c ondieju», <>\ vj motiouis «livinifi grutia\ see. onlitiniiouem et see gratiaj hil

Krgfi tinlltts praetcr Christum. nequidem J>. Maria V., alteri mereri de ieondi^iio priJri&in grutium. Lege textiinv.

sl

Pars, M-il. dc rongruo etiant proprie est aflira&tiva . Kumlaiur iu plurilnts loeis S. Si-ript. : JaC, y, Iti: ttMnltmn vaiet jnsii assidun ■>. — I Joan., v, 15. de oratiouo pro frutrihus pia oliii uet rnmersionrin. — Sie oratio S. Stephnni prhni martvris impetrn vit coiiversionem Pauii. Item s. Mnniea imputravit ronversioncin Au

^uMini, suis orntionibus it etii ugitur uon de orauone pecc&tOris, sed de oratiouc justi qme impetrutoria ct mcritoria, nieritoria sibi de eondiguu, et aliis de eongruo, prout justus est amicus Dei. — Itein li. Maria V. tneruit prn uobis de congrun ea qua Christus de condigno, ct. Denz.,

KnevcL JMi X

-III*

Katio cs( ista :

Meritum de ron^nio proprie dirto fundatur in iure iunu-abili.

lustuui i*t Deiim est umifitia caritatis.

Kr«ro con^ruum est pruprio uuod Dcmis imnletit desidoriuin v\ oratioiuMii justi iu salvatione alterius, dummodo non adsit im- niiniii* ohstinationis ex piirte alterius: t»t hoc me e cougruo eo iiltius <»st ipio justns mnjorrni Giiritntem liahcitt; nihiuut i-jns i»s| in B, Mnria V. Kr-rn.lus esl textus

( 'Qnfirmatitr :

l// /u,lk : Sic tides v iva uniiis vah-t aliis, sec, nuu itiitn de c

U" uo vW-un pinpni- <li< t uin t^/ (( hupctratio oratiouis iuuhitur mfeericordte uicrituin autein di* roncii-no innititur justitiit». Propterea impe- trat lujino cx divina misericordiii. qun lamcn uon merrtur «ec. j iiii». llu*<* verba speciali attentione dimut sunt. ( T. D:iuieli»iu

• citatum. iK routra qutdMuid ini|HMrat Cbristus, hor mcruit ctiani ur rondignoL

*T. tul l rst h au.v-m hlu. applicatur eirrniosytup fm.tw (,nuprri a»c pulclira responsio : «, Pauperes elermosvnas re ur recipere ahos m a»terua tabernac ula... ,» *

hus : le^enda eij>ientc»s di

1 l*. t»riunon ilr MunioH niocit uU( Hmtio i» m x- *

an srn ICO CAUAT HKPAKATIO uust i.apspm l ibus nnstris stint eoiniuuiueabiliii «liis. — Sir ullerimus ri03 V. tntxtra ittcoitittittnicahttta menUx <tv condignv, ad quid?

augeat orationibus suis, et etiam in casu neeei mortalis ut nobis obtiiieat ^ratiam nou qualiscumque

■ j ■ ferveutis coiuntionis acl recuperaiula merita tiunalitcM* ad eontritiuuis fervorem, tf. 111* ci. su, a. 2 iiuus B. Mai ue V. quULquid cownntnicohih , /i/u-v

^atorii in bonis operibns nostris, scil. meri- lutn de coimruo, orntiones et satisfm tionc»s, m praJsertim nis pro aut vocationis, aut stnhuat aniinaltus qua» maxime hi^ iiuii^ent, et atein sanguuus

MUcu-u in iinuuenti sat*jie i^norainus; sir uielius in^retlimur inysteriuin eoin inuitioius sanc

Vut. VII. — UTRUM HOMO JUSTUS POSSIT

EM POST

Status tpneritur an btuuu jain lapsus stbi mereri repBiiriiiioitem. jam ex art. 5 < onstat qund non, qiua tiontu hipsus ncui [Hitest uiereri priuiiiui ^ratiam seu simisus est : iiu eu tenmorc tptu luniui est jusius possu a nt si contingai ipsum labj iu fM*rrainni mortiue, donetur ei gratia

Di r tlietd. (Jutdiiin iiilirmant, inter ipms Bellar

Jiiinus, Dc ju.stificutionv, lib. 5, sec. illud P», 9: «t^uni

_ M m m _ _ rerit virtus tnea. ne derelinuuas me Domiue plures alu < tim S. Tht»

nui uegaut. Cf. (ioiiet

Tres ohjectiones in statn Mua*stiouis osteudunt S. Thomain i^norare qttid diei possit in favorein alterius senteutia1

Argumeutn pro resp. atUrmativa sunt enim tsecpientia

1" quia homo justus videtur posse mereri iMud qnod juste pe titur n Deo, seit. reuarari post hipsum :

2" Mitia justns potest mereri de rougruc» propric

Piiratituiein pOit tapsnm, it fortiuri hur putest mereri pro seipso

:t° homo

'ruiea qitie feeit, nier pervenire nisi reparetui in gralia, per bnna opera lortc u ni.

mv ar-uiuenta non satis distinguunt inter inerituiu proprte

<lli

(fiiv^ sit tle condignd, sive de ron-ruo) et meritum impr

ttcoatin . w vttmiiano. n nroftrte

Prohatttr /° ex Kzkch., xvin, iM : « Si averterit se justus a ju- ta gua et feierit iuicpiitiUeni. onines justitite ejns cpias teeerat nou rreoi thibuntuf

IVH CAIH

MKKITu

Pr th

Meritum cle condijruo

Atqtii luee mo

o linalitei lapsus est mcreret ur lianc repa 5' inn.

»m mortale.

Confirmutar: tjuia omnia mcrita justi

•pecratum sequens, obtiueret, oiunes justi ess de ccwi- iii. post peecatuni illaiu iufalli- qwiin gn resliluendi.

*,A pars, scil.

Gonjrrno cungr merito

»ru conffrno pi

' in jure amicabili cni nnu s ns non jiis ul ronarjf isuui, quia inori:

CM su propru

Krgo.

Ad /um : IJene taineii Hto de coiieriio late diclo fuudato non in l*s, uxx, J) : (( Ctttn v uiisericordia.

si cadat r mrat ilicil.ur in u a tV lu gru,..

i d e eongruo profuie repan nrt« i n | coufliiino «t dc c erius, quia pse r ni atia. Cf.

.si cadit iu pcrrutuui nniitt.it sua lnerita no.

.1 d nin inori;

justu

HUTCttJl

Uinentutu pneee reic lianc mtn, ul non sortiatur suum

Tridcnt.

nam et s v id esi si ilicitur: quod justus «meretur vitaiu ;

seternie, si tamen iu gratia decesserit, consucutinneni anuserit per peccatuiu uioru

AN Ht'U m CAOAT A17GMKNTI M GftATM*:

Frident is. <i, can. 32 (Denz., 842): «8i s. qiuc meren nu ritum (eujus vivum iae. vitnm

)rum eo per Dei aij iCternfe (si irratia decesserit I

Hoc fund;

car aput Christus »>. / n Car r augen, canms m o oniuia, (|Ui

nicr rhci ii.

Ff

: Kati csi ista :

cadit exteudit.

ad «iuo solum se ad totuin progress ad terminuni, qui est et cantc

Erjro. Sic explicatur ver

Prov., iv. l»: «• storum semita cr us

Ad rmm .

augmentum non su gnuMitum *A nam ;

tl au<> iatur fuerit remissus) sed.

hoc atig

1 ausr non Sf

Oaritatc tp-llft0, u icut in ;

et it grat i fei eiiuii sp<)sitiu h a h a qno procedit tunc s est merituni aie et dispositio velut aritatis ut ati u or.

tunc v i r iit imr cartU tria. facit morale physica ad caritatis forte ut it acttis fei c ajet^nus. per coramumon

accipie slVC iinaiii pr caritatis eti pb his ov.v.

meri t i .

prout rennssus tm

IllipiM' onmie actus ( ;n

S. Tlioma? videtur vera gra-ti&, sicut nd ; dispositio sinc

, tuiuL pequirftur dispositi i ii ;

et inonu

«lebet esse dispositio curn inerito aut cuni sae in n;

■ali, actus mtensiores, actus a u('(|uisita

Tion eam nuwnt.

ronserviiin

(lorollarhtm- In via vir iiritui pt'(h sra parte non i nt COJiimn tmu crrto pro#r

" umim ante hoc ann<> regredi mt ijr magna est

•> ; ideo Sanrti aliter loeuti sunt

\irr. IX

UTRUM HOMO POSSIT SIBf MERERI

DONUM

FINALIS.

igl seu conjunctionem status jiratia; euni mor

Thomas in trihu suh mcrito eadere supra Uictuni esi nsque itia bonai mortis i.Uriaui ijn-( n li" muostionis: 1 itionem nam de rujus itum? 2° I

10 ar iioc vilam a ter rcH tnwiiMt^ wv ^Fw»uii4-sag ; qunre nou posset jnstus me

  • : mni>lmm I— vorantiarn h, grath, n.ino, perseverantiam in pratia (iiia* minor tanie u est uegatica. Concliisio S.

emntia gform «t<nt mih merito , now l*t rxi e ritum <!<» ( gu-e eertum omnino sce. onines reete diei

PraJititur h

ros uuoad me p. 217, habere posse cadere.

s ni:

pusse cadere. Cf. Matot., xxiv K) „ muin... et muiti pseuaopmpheta» suiWenf er quomam ab,„l(lavi» MqJJ. **

cent mul et per

VX SUB HO OAOAT J*UKSKVKI:.\NTlA FIXAJJS

I j db his Qt**^ caoint srrt

Ofpijpt pra?servationcm a n»m dojvum obtinct, « r^frigesoet caritas miiltorum ». Ergo BuppoKitum est falsuro.

T"t ex t n r« q uod meritorium homo vitam astermira et ; i u gmentu m grutuo, nou mer ex

Principium A tqui status «ratias

mcrito ver

»i-mti; bcu atqui donum perse- us gratise (sci 1 .

mer non tHnVst cacloro suh or *

• minor: Quia nivina- nin ui datse. Ataui motio conservativa est prineipium nteriti, rative ac prima- gratiae productio. Cf. lam q.

rerum a Deo non est per aliquam novam i ■ l ij s m aere potest mereri suam uxutn a sole». Knro sicut neino

, quia conserv;

mcia a creauoiic, qiUE non in statu g cadit suh est quam non oistmgiiuur a prima ejus pr agiauos, quori potest cadere sub nm

Gonfirmut nr .

m e uir hene inotu i\ iirin.m- («oorari suam s

<ii um sniniom ot oum oni stai go.

AN SfH i*> CAI » AT PRKSKVBHJ quidem p< non et hoc rwterata

Xolv lio qlUB 1

LTB vitur duplex obj ajns

Vjus qu pcrsevoran

Vtqui justus pc

Ergo justus p( mcreri ul

Uenpontletur ad as potest et minus : retcris paril i Disparitas autem est

1 1 1 tem qiiam tus gratiaj. Pnno/uum

Imt&ntht: Qn meri t i ad ilhun

Vtqui persevcranl i id vit naiu.

Respovffctur: Neg o f) ( antea: jnstus potest i|U

Instan prmcipntm justus lincm vitiB

Donc. TriuV, scss. 6, an. lb mereri vn oductiom tces- nnalis ost nptam : sufficit

Vei qinv sunt mereri de vitam sed antc nie dceesscrit )»

Thomisfcv n an i pium a S rt B CUBMneJidgrali.un ..rolmtum est.

c r i icax peccet pariter incroretur nou le condigno, contro q«- ' ' ™ ,..h-*o) jnstn. P« — Diclt BiUuart: «Btsi « ««>, scnu-ns, illnd tame

'0Keb« infaUiBil.U.r » » . „„n potest. ^ do"« ii » ' ohtinebit infnniDiim^ «■ ^ non potestt ( ,1 autem per^evcret in ^i.» ; . dU,tmn ost

/jffWr priuctpu tur

Ulud cst de qno dirit sit proposiium ut pi»

quod lcui datuv miHCiicormi

\ cui

(1;liur rx justitia non

HIs <j[ j-; CADUOT St M MEItlTu

2um Dublum, — £ cunttruo nrottrtr t sff,, et BiJIuart).

Di»put;itui' pr. HimcKQ fiwilw radat mb rf

Itita ser.

forent lili^i-alitate seu miseiicordiu Dei uffirmative; sie potest 0 merito i la tt i.

Unde di- uemium istud sunremum

I»ru b Clmst, s,.m,,LM- viventis ad intei-ceden.ln,,,

Item vera devotio i-i-fja li. Maiiam v

P»ut «epe nos .miinat a,I dioenduiu : « Sanete praet et in hoia moitis ..osuie. an ,, anatMU

X. - UTRUM BONA fh-spondetar affirmative, prout simt

MERITO eousuleruiitui pn-ir soluin v vii&mt m\b merito simpiieiter

IM

«piu illffile)

aternui.i etea «pm* ad enm eondueu.u : secl raduin ei fnndatnin i !wfl a ^^uenuain quandam iu beui ei unuatam, Unde .s. August., De Oveit Dei I v c r.

m f.,iw„* iS5]f_-5UO,*4Ml 1)0,108 |iori11" niercedeui wraiem fuuse quandani iu be

•mnir

8 de gratia

V^in^m^St^^^^^ causa bonitatis rentm, nee oifestatio huins,, ,™ .Ul noSj)- G™tia igitur est viva mu tmoiris qui redumationem i w^m mum niuu T Joax.

fiaomam Deus prior dilciit ruiii

Marfeitriue iodiim ^ oialionein a SS.

Mlit^IUt

ET COMPLEMENTUM

AN

PARTICIPATIO FORMALIS

SIUS DEITATIS UT IN iKursus lile typia

■ l 1 1 ^ i utiiui in ffrrii* ThntniMtc, YMh tjii (jram est-GilC lltie partiripatiov dv la f)ritr irltc qn'elh' eSt en soit

H0ratin, qiia* est aceidoits, rsi hoTuine n is. Tliomais. I IV. t| divinitatix qties

[i<»see a propcis de eoiUroverses reert et au sujet de ee cpie nous avons roeeminent ecrit daus la «Revue ste», sur Iji

La une Dartieipiitton d$ to D6ifc t< plus preeisement eelle-ci : La graee e^t-elle es( viu* par les hienln*ur<

Ih itc teUr QHelfe est im parfaitement contttie par twtnf On pourrait mier encore ee dernier aspeet: sJag;it il de ia Deite rtre inuKiriaitenient ronnue par f** pliilosophe, ou telle qu elle est eonnue pnr le thenlopien «in via »?

Position du ons ee que noiis av

INuir mieiix saisir le sens des frlir au ettr evt ru noi evpose ailleurs . L(t Deft natttrelleinent iuronnuissablfe, et elle ne peut etre ronnuo « si.nti esi n que par la vision tmmeaiare ( bienheureux. Mais narmi les perfeetions divinet*^ qnVlle eoiitient tor-

1111'llement daus son l onnaissous naturellenicnt u't vt prurrut iledmrG) eonune iok pj

In ral ioiuihiliie?

i ait fa priohtr sur les autrcs rt dont ies atttfW

•oprietes tle rhomnie se deiluisent J*

»MI^ JnHU'1 et Scptciubre lffi» p. ^«W. du stnu ture Ue t tfrvttr, Th

3 liiat. jfoii

318 l)B UUATIA r-T E8T PAIITICIFATIO IPSITS DUITATM it H ce sujet la < ontrovei -se relative au constitutif fortael ivipurfait dc conna'ttrcw i<i la iii mistes eux-niemes ne sont pas pleinement a-'tt&Qtfd «ur e<

: re eonstitutif foriuel est rj-//r mc la parole de PExode, 111, 14: «Je suis Celm les atii-ibnt» ilivins se deduisent

(Intelli^ere subsis i d'apr&t

CJUC

  • 1 1 1 que la premiere sohitina, & eauHc

eause de la

BUbsistaui ei de rfcre < r6§, et paree tjiie tous les attributs divins s'eii

Tliomus ne traiit- t- one XIV de la I* 1/ars, apres avoir deduit plusi

;ussion,il reste pour tous les tlioniisten uue la DeiU\ telle qu'eile est en soi, est supericure a toutes les pei s son emtnence mi fait que ees perfertions, qtii sont uaturellement

(comnie l'£trt\ sitive, tandis que h l'est pas: elle est la grande trnebre dont par teigne Tessence mfime de Dieu, ce ifti i lui est iutime ; c'est 1'ubjct ineme ile la vis

« robscurit6 d'en haut» qui provient d'uue trop r les faililes yeux de uotre espn it de la que VEire mrme se dMuisent progressivement de lui, tandr que la Diitij telle quVlie est en soi, les contieut aetu-expfiette, iiue, lorsqu^on la vnit, il u'y a plus il driluire <es attribnts. 1 ainsi u rera i en t : P E t r e subsista n t , l \I n te lier t i o n subsi stan te, 1 ' A eubsistant, la Mjserieunle, hi Justice, la Toute puissance, v ilire tous les attri daus reininence aV la Deiie. s elon un svmbolisme muins eloi^ne, la Deite est, par ni}« port au\ perfeetioiis < -outeuuea daus son emiuence, un peu eomnie 1.1 s de Pare. eu eiel : avee eetu diffvuence que les sept couleurs ne sout dans la blaucheur tiue virtuel i Uitn. u. :t4;t-:iT0, a l/autre opinlon est, u cause Ue cx»hi, ob1Ig£e itt* <Hstingucr en DLeu perfectlons wniumnea, ant^rleures it sa ijerfwtton spficiaque. eonmie si Di>« etiilt dtius un ^enre: cela nnralt etre m abuH de notre nimle Imparfuit <fe eounoltre.

Du reste, lorsque saint Th«miiis affiernn-. L», q, 3t a. 4. que Dieu est TEtr* uieme subslstani. il ^uppose dejii d<nioutre que Dleu u'est pos eorps, mals pur esprlt (I», q. 3, a. 1 et 2): il s^aglt done de 1'Etre mtoe purement spirituel. dont la splrUunbte pure (ou ImnmterlnUte nbsoluei est le fondement <le 1'int1? leetlon, oomme U sera dit 1*. q. 14, a. 1.

OOMl'1-BMENTUM : 1»E

SANCTIFIC etc.)

,IU,.at tandis que les perfectiuns absolue

: ,.Lt daa» la Deit6 ^rmaltUr cmtm

Des la nf est-elle

IOU la D^fc. dt geueralemeni de

Hte telie qu ues uns

P tritmqucmc la DeitO bjectivement. D finie, et douc s, la Dcite est uitime de hi j»rare ne peui

(ie la FiUadon vutre nue La TfimU des 1 i o n

HUbjecdve de la Pateruite de Dieu eomme

On v

:le deux fa^ou», : u. |;l liuture tlt melU conuue P^fff^i» essentiell eniinue. soiis hi lumuie ue /(| qiron voir conuue. >wvio .« . /> par to sw^^j» • >s ratione h l primi tiattS les uatur de n et s ui tottt le obscurc

(comme la I ta Triuite. (Avant l Cf. CAJCTA.N

VI l avon*

ex allleurs

MMt.in Vcroo. par s ou meins les la

^atlnque. e'est comme

■ ■Vst com

P»est comnie le> T . ^n^ d^ier <hi I»oim

irc en eiel. le lanpe tir sullS 10 WK"

riemeut lUflferent oir ^i^* v :

eneere hv commv n siibj ee

«i «.iiui^ttre aussi lrt tin <le ret

AJO rr r;sT tvurririPATio ifsirs okitatis ce nivst_re dc la Trinite, naissair la I 'rovhlcnco sin la quostion ainsi poeee, nous *«Mndoii_ traditionueL I;i grnoe j pas souloiucnl ih> f.icnn fornmlh wtmogiqm (ot inadequate

A rmtelligence, a Pamour qtfelle eontieni formeUemeut duns son nence, ou formalitcr cminenter. < V>nune lo dil Cajetan in P- i, \x\jv a. t, n. VII: «Kes divina prior est entc ot mnntbus differentils eiua •

■nnii supcr ens ot suppj- nmun, ete. ».

Lrs ,'lKn|l> CM»' ""H> iilliuis iniliquor mhu |,n s,,, ,|r r.M.mi gressrve, on partum des phts genornles.

oou pru

ItUlv concue par oomme premier Etre et parti nioniogie miturollc ou th6odicoe (nartie xith mtioitr enti l hcol

LobjH prop

Den o

DeitMis (saltem propi aurtor ffmtinc CTest la terininolog coinmentateurs de ht r ,4 P,' J <le ^»* Thomas> Snltnant donet, Uotti

['.iraitrt- avoii- rftiU enoo en propi as n

I IMS qui cuusn imtod nhiin^ ;I ° unm r,aod (-st Per ereatui

/^o et aliis per 4_t, qne les theologieiis posterieurs ont ppeie: «Detts, non t in

Honc dans la qucstion qui

;un

1 P^en,,. m,..n,. ,|,. Vinw, ,.t il la , , ''''"CC dailK ''»n«n 011 e,'l,,i(»» q«e raii le ,,l,il,,s,,niie '. , ' ,"i,d6Pen(lamm,.,,i ,).. I» ,•„„ el mm^Omm^ rie tout effet ,„ L , , 1',{r',<:n 1:1 »at«"'. «livine i.iurc iiii , ii.is ct nir/,.

,Lnen de la oature ilivino

OOS C()||( lL.1 mmedtatemmt a Dirtt.

f iiMci.i.MiA-i ( m : [il <;i:atia sam nnr.wiK ;rj1 sa. vio iuLiino; cllo est donc uue nartici

Mtialogiqito cio la I)eit6 tello cju*ellc est en soL

Daus Torilro nalurel la pierre a une similitude analog

[lieu on tauL cpril ost Etre, la plante en tant qu*il i^st vivant, rhomme et range eu tant qtfil osi Intelligern c, La graco

•ure h Ui uuture angolique, est une si piou eu tattl ipTil ost Ifieit, ou chf sa D> itr, de sa tne intime qui n^c-i iiaturt conni fac;*ni positivo. Cest pourquoi au dessus des rognes de la nature iniin^ral, v6g^tal, animal, humain, aiigeltcjue) U y

: la vie los an^cs et Pfliue dos participations fornielles dans

Aussi pour connaitre quidditative ou parfaitoment rossonce de la vrfi co, il fautlrait connaitro la lumHre de gloire dont elle ost le gertne coiumo piiiji c iln le cliono. ot Tun glatid, il resM tico de la linuioro do gloire essentiellemont ordonn^e a voir IHeu sans conuaitre iinm6diatentent par intuition

Aussi as oti inontraiit quo

■irace.

dit-il [<k-IlA,? q. 0X11, a. 2: « Kocc>sso ost qu<Ml s.ilus Deus deifieet, coiiimunicando consortittm divhur naturw per quamdam shnilitudinis parucipatioiiom, sic ul impossible est quo "

nisi solus ignie»

Ce mot « delftcet » montro que la grftce ost tme i* narticioation de la ivino, 11 o ij pas senloiuont solon lo raisou d-etre ou mais selon la raison propre et intimo do D6iU.

t (nt la «rraco deviait otre intrinstMpiomcnt la vio intimo ilo J»iou; or collo ci

Trinito dos rorsonnes diviues; tl y aurart ition do la ratornito, do la V oloiirno do ri nsoignemeut trailttion opntnlre: solon reusoignemont traditionuel et lint Tlnunas, la liliation atloptive des n<t t i » . ost i ntic i liliation otor

On lit en elTct dans Ja III» Tars de la Sommo ttn q, III, a. 5. ad 2™: (cSicut p atur bonitas dnina s socundum quaiudam similitu n f x o om m un irat u r ■* t m i fitiatiowis tr m it coufnrmes ficn m id

Piiiatio adoptiva est quaedam siuiilitudo aeternae

SU llt tcrni Fili gratiac to. Hcet eit commuui

Sancto unbi

VIII 29 explique ainsi lee paroles: cc conformes fien

Dt Gratia

W t'T ICST PAIITICIPATIO IPSHTS DBITATIS i dr la vi!

na vtr

"i\ a de lui-ineme sou Fils et & 1'Kspi it Sutnt C uu,t7 quMI tiesthiis <i tjtre canformcs a vimage m ie premier

Les

*o« Fiift unique, pouf fre re$ lOlI) .

Dieu s entrent dans le cycle

■le hi Trinite samtie, La

(anioiir pergbnneli, unus n*s inr iio u s assimile

Alur:

teinjiie i-

HlUlh et vivaut. ou

SA"", sera en nous comme en un rert et j d'une

Le Kils unique de reeoit natu re pas seulemeut telle qu'elle cst eOficue par le philosopke (com

, mats mPure (livinc teile qnfelle eW en $oi (sub ratioue 1

1'Etre it Ja visa?).

Par s <|ii?e suhsistei*

il reroit l'unif*

i ce pa jiar le pliilosophe, mais rr nit« cotnniune aux des aver la

»§onnes, qui a les esscn t ie nii luiii pas sivemenl eonnue reec aussi Vamout i\ * I u " i 1 est connu par e, mais Pamoin ui, rests

Personnes putsqu e le menie, i seul el nieine ;

commr s se ronnais la £r&ce de le mf et rtifia nou s renseig fils

I>ieu par tttt aique et pat p6t la fiiiai nelte he en ticipation de ia D6

Ue en pa

<»u sab ratioHt uue

[ifellr

P tlieolojrien ]

I rn mtiou de la D< itr con *

les et vue aiewfi r«/

Tel est vrai dr «

Imise

P tOlls to

;iuah>ir ru etre, que i l est vivant, V ime inte et ranimal lui

Pange en eu tant nteUiae rti prrriseiuent ipril est

? ou intimr. telle iiuVlle est de

*e meris, de signilira de t unr i»ii 1 1 ieipntion divinr telle fn qit et (Vinteressant le, quoique est <ui le

Drit^

.».,, rT hst iwkthicatio ipsurs iusitatis

Cela se tmuve gurtotit ilans hi tfrace iiuuuissihle, reene en Pessenee ile TAine, et aussi d reene iliins rintelugeuce du biiMtlieU-MJUX, iIm ns sa vohmti rjg eVsi tinit* rietlemeut (au qite 1a grtiee est u-n wvidcnt fini (un hahitus entilatif, reeii d foi infuse est iin hub d ve

\t(* un Itabttus operatif, recu 4*11 notro lontfi. Tout rt.la est vrui Sont une 0 rvvtpivntiis : iuais ces huh

1 la vie intiiue de 1 Meu : 1 ils ne nous disposeraicnt pas a la voir telle qu'elle est en sni, nar une i aura le luciue ohjet fonnel la vision inrrGfce ipie Dieu un eu trois J

de < r qtfest la graee s fnrmetleuifiit. est semhlahle a relle oue fon fait i onimuncnieiit , duu

1'ordre iiaiurei, enire V infeUigcnce et fe mort& or66 selon lcquel e_U et dans runge, eomme facultt le !n fAiue 011 de ranue, dlstmcte te tl tion. Tout cela est feres vrai, et if te analogique. dont hi notiOQ foriuelle 11'iin pus irnnperfeetiou et qui. par suite, pent se nt eu Diou distingue de nteitic la pei

I j a

<k selon lequel, en nous, la sngessc est niesuree pur les rliuses, tandis

Dieu, elle e>t inesure et cuust l>u iiieme point de vuo, en i|iie]qtie sorte

'on 0|> hi gr&ce snnel ilianir u la foi et a la rharite, ou dit (jue est une pai ci pation e eoinine nature; la» foi intiute elturite uue partitdpatiOiD oY cette vie inlinie

Mais it s\irit toujours de purt icipatiou formetle tle ln vie iiitinie de Dien

^ou unite entitirnie. non pas telle qtfelle est ennntie par te philosophe. inais telle qifelle est eu soi dans la Triuit^*

plus la e u ne partieipal ion de la Deitr telle qtf elle esl en soi (i»t nous disposer radiea leuient i\ la voir de taeon imniediatel sans otfelle soit intrhiHf ifiee pdr elle. e'est a dire sans avoir une relu tion essen triinseendantale) i\ la Deite

IKtftfeetleuo p*atlao h«t»i- nulcni, m irihus pttrsoniy... C

IKirtirtimtume iitiiintionts formatix (iinuUeqU^tfl &

'itiam ttt ttuhgistc fr( unditntrm nd intrtt pl

Pem»natuinf nwiim non huuc iicrfectlnnoni Ininnrtare In exomplnrlg tmitabilte pir t\ m t (am. Pra-smim rum ffraria

... , . , > 1111. IUU'k vhknidum Deum m seipso, atnue, tUeo, non solum ut unum. seil etiant conn nt trinitm; ex qno etlani radiralitrr hid*et exteuslonls

Intuittve.., etiam divlnas P< rsonas riori fom in-tt rt t qratitv Httnt>tnw.,.*.ti "_■ "

roM t'LK M M.N 1 M !M : 1 »K I JUATlA SANCTIFICANTE i le I

(Jardeit dans sa reponse ttu I rn rupfeu le passa^e autieenw*s ipie

,uer eu »»te, reeonnait: « 1'intuition des divine^ pas potivoir Rori^iuer ti hi ee sauctitiante. si iruii exeniiilaire, dr q tt t tieein j«ar sitbsistr flauH lett tlivhwtf I nn

Vinclination A uu ohjet cloit h' en rar H v pas mais esseutielle (ou i lu Deite h

Mll e ri ee lain derniere

1 1 ou s e-ei n est pa« e divine en tnnt u e une relatinn la titinit ntell - i 1 1 pas ntoins inf um. on tensi meme sun

Etrv suhsistant t e 1 1 eM soi. Si dotic la iu ipie ( l i v srr lCGtion, oi i <1 adinel t ipi de qu

DtHte. te e sistant, i et eut

, alors il faut eomme

)iective- le vrai si une partu quate, iniiis ue st iniir pouvait ogriqu ii i d utenie : « opti pet t inu

, t tequui

La.

n esse per

?. cuni eite s'i o in oiu am s pr e non

PKtre mdme lY*t re h«s antres p(U ahsolues afotjnjue en materiel et funne &acvid<nt. (%*est en dre

1 1 u t pas IV on ilistin de la erftc^ sanetiiiante, tout d*iMviHfjvnv tant aliter Deite sorte et / st im. nous xtm faoulte disttnete de Ia suhst ih a 1 1 1 e aete d

Conclusion.

g6ne i suncti s rt selon

(dont lei ntode ili peusotis notts.

u in rtieip:

on foi riqiie fle la D dc \h cle tell e

L

(JU' liivs e

IMJ

et cxemplaitttir a ntitiutt tlivinu cl.jectuu.. ejus a suhaUtvntv in n J>, rsoni uitia «lebrt orium

•ilt' r\ altuua tttitmv ipsius ohjecti ».

partietp i liceuv rti<>misle4 t -Se nnas iei jiussi. I ls 11 rli

!lUHua'atl laui tnittr earitatts,

VT KST PAJniCJfATlO IPSIUS evidenee, comnie par elle seule (par et ple demontrer rmoureuseinent fa possihifiU do la tjniee* la vo I ]

d'une intime de Dieu, qui tccu la raison peut en donner une preuve de eon non pas une preuvc apodieuque, eai elle ne peut eonnaitre jpogitiveiucut )a D6it6 ou la vie intime d< s (jratiae, firma m re i iti

Ir prohlcme du conatit tttif Jormef de la nature dirine e niode iiun:

dans Pintelleetion suhsistante

I ' Etre pas contirinee par de PKlre sulisisluut, mais dc rintul lcet ion iun du purtidpee de la Dvit6t superieure a Fetve ei a dc lu grftee, qui as (Fini

La (Uh irine que nous venons d*exposer se truuve chez saint TIio mns, I», q. XIII, a. 0, in fine: « Kat uihilominus comimtnicabile itxt non secundui secun

'iinlui . qui par

ISgodixi: Dii estis». Ad lm: « natura divina

  • siniintud nt secundnm illud Ps.

ims pavticipftttonein >». Item, IH% q, II, a.

Salmanticenses, dc Gratia, disp. IV, de quidditate et

NOT K et beatitude naturelle

1«' t\ II. de Lubae son livre Surnaturel (titudes hh nius sur la distinction du naturel et ile eer

, nJannonce clicz lui la distinction e de theolo-jiens lliimiistcs plus tard fordre naturel % et "Dieu auteur de Poi de et M Dieu ohiet dc b&ititude

1 Rcvue Thomistv, Murs 1036.

rUMriiKMHXTCM: I>K OlIATIA SANCTIFlCANTi;

fturnaxurvjJA: Jamai^, ui exnlicitement ni imulic a una "beathude naturelle ■ ». voit que ie 1\ dc Lnbac n*a j;

la Sommc theo- logiq»^ article par article

Ift, i|. %J'\ a. t, Utrum homines prtedestiuantui

« Ad providcutiani perunct res in finem ordinare. Finh ai

Vnm qui excedit v ad qnem res creaiui ordinantui iittnem nuturw cr terna, qtue in divina visioue consistit, qxm est super ni het ereutune, ut supra liabitum (P, q. 12, a. 4). A/im* «i/fem /ini.v naturtr rreaUe proportionutus, qucm, scil. res creata potest attin it itute, q. 14% a. 2: « duplex hominis bonum ultt linis. Quorun od priino voluntanmi e^f proportionatum natunr humamv, quia axl ipsuni ium vires naturales sufliciuut, ct luoc e^t felicitas, <h* qui

: vel in actu sapientise, vel jv, quse consistit primo iu actu prudentiai et conse«iuenter in acti

T« t,w^,,.i;,..>i Aiiuti fiii hnnmn hominus naturtv ms aliaruni virtutuiu moralium. Attu proportionem exoedem, quia ad ipsum obtincndnm vircs turales nou sulliciunt. nec snl co^itamluin vcl sola

. Tout ipsa naiura huinana est qmedam invhoatto i nat ura* propuruonatum <« ct n inehoatio vitac acicni;e».

Ia-I1M, q. (»2, art. I: « ^*'^ rfw/^ /i hcatitudo. sive felicitas ad (inam propurtionata humauiB a anceiu p(»tcst soia divina virtute pcrvcnirc excecitMis. ad quam hnmo mdam dirinitatia part t c i pn

1 II Prvrui, i, 4: MPcr Christum f

Le Doeteur an« ad 3: « Poterat Detw u prineipio, quaiidi frnvc formare, q dit mcine iu Jl Scnt., dist. 31, q- 1 etiam

Mc?» in ctudtttoite x nntiueret. ut scil. mortalis et pa r ,. , Ai, 0« cfMifiens* in utio nihil uumaiue euiuscentuc ad rationem sinuuis, i .

,-ogaretup, quia Uoc e, ,uiiin,,iis natnra con»w|iutu' . isn- ,l,.r«- uk h, co rntinn,,,, rulpa aut ,,«;»* hftbiasset, qui jtus fuisset »>.

uutatem iste defectus i oe tcr duituin tlrOl craiia sauctiueans ct |»

mmortalit nitum est eontra B iitn atuitisi

»d status parte I>ei riiMIMJCMJiNTI Ai : HK OltATJA HAMTIFirANTB lu J^g^niPlM ° <xtraiiH?ntiil et hh loU JmmuaMf, maU la eouformit^ de hi |jciih4H' avee Us ifxijjifiKttH de la vie humaine qul fevoJn** toujlur*. Ain«1 enl

Fi

7it, JOSU t>u**if|UfK uus selon )a mcme tendnn<e cbnngenl ia notion de r o/ iifinct, qui ne dfywndraJt plus <luii#- faute i.omtutse jmr Adam uu < de riiltrtoln! de rinuunnlto, mais d*s jiiutefi jtersonnelles de» liommeji au eour

dos sieelcs. lauteg qui ont r*jallli «ur i tiumanlt^ On revU-nt alrwd au m<x de revenlr a uri erreiir londamnee «m d*y tomoer

PRINCIPIO

ET DE

(i (Utm itmor Itci stt caum hottilatix rcrum , non* essct mrttust si fieus s, I», q. a, :{).

ViH> des plus grandcs joics qifcprouve le

<le loiitfues ann6es, tit et expliqur tnus le jours la

Saint Thmiias. est d?entrevoir la liaute cipes somvut notes, muis pas mr el6vutiuLi cointne lcs «rrands leit motivs dc Ja pensee

'<ui<|iic v\ it iii 1-nfiTicuin'ui tlcs

aites grand Suiut Thomas au terme surtout de sa tivement si eourte, Lorsquc sa. cdntemplation etait panenue a a reuc Miujilirite qui fait pcnser au regan an«ro> superieurs, quj par trcs peu tVUhh embrasseoi d'irum<Mises

^mle, sortes de paysuges iiietaphysiq dVn haut pa* la Itimicrv meme 1< I pa rm i illS V1!' uires auts et tres sim eootemplntion dn nera 1 sar p-rtants. 0'est le prinripe qui se trouve ainsi iormul6, I\7,, 20,^. 3: «Ci/m amor Det sit oausa bonitatis rerum, non esset aliauul alid

I >as virtualiir jdusieurs truitte muim, 8i ueus mn wUet uni majm honum quam alterht. «Coiunic amour de Dieu cst rausc de la bonte des rrentures, aucun Mre rrer ie M,a,t meil eur qiVun uutre, s'il n'etait pas plus aimc jiar Dieu ». A Farticie 4 de la metne nnwiinti u «a ' : ... _ _ ______ _,__.

ne sert

Stajt pas plus aime par Dieu»

mGine principe eus eis ma jus res, c'est parce qu*Us sont

  • <r-. ^_eu». Kref : «nul fetrfe cr<§6 n^est ineilleur inruii n esi tdus aimr de Dieu ». Ce principe r

Pnn-pe de predilectton, rar les priftehves tirent ieur pr^dirat ,

Cest le prineipe crmtre Leqnel devrait veuir ^e hrisei huniam. Voyons P quelle est

• j pnt^ sa nccessite. son univcr

&s sont se« prineipales consequences selon ^ , « i-ar cpiel autre princiju- dnit-ii itnaWthvo dans tcnite lcur pnrete ,( l,M!r Aiav J i ,!T T' U1 H

-uius unixe Ieur ptirete et ieur dl6vtfifti_ t A — j« l» ^i, Burtout eeux de la pw-dest iu i« rV, W^,6**1^ ^iystdres de Huivewftlli.. "«Min.uiun et de la vulontc salvifujuc

UKi 'AIMTI LATIO l hE J'l£l<U-m CI./EOI IJXT U >NIS uu ittcttt . ta tt4ccHHit( t t dc

U>T d fit un n

ait tmit d'abord d'une n4ces$U6 cn

Pamoiij est cnuxe duns Pnrdre jihilosnplmjuc.

de la bonte des creatures, comme le dit saint Tliomas- flans le premiei

4, aucune d'entre elles ue pcut ctr< texte que m»us avon.s qtf une autre, que parce qu*ellc a plus reju de plutot qircn uue re e it icnte :

corollaire du prin hwn continffent c c efficietitet fierniere anait/sc.

<le sa

Hl di* Lui d atnour, qu<

(prun autrc. <|uc la plante a ranimal eu vue et ce n*est donc cet nuneral, 1'animal

;\ ia cst meilleur que tel autre

1'ordre naturcl dans 1'ordre <

()u voit unircrscl, qiVil le plus 6 par u e n an,m*

sul>stauee. mais relation en est is la pierre pisqu s pi i est de

1 1 1 j cn physi(pK% inteliectuale, moi ou [iropreinent irraude ue priin ipe uc i»nuii-vwu« - *

tormcs vail^ dans raucien et datis le nouveau iestamciu cction cst aussi d la sous de lans 1'ordre du disant : « C est fa atxir»

Vaics rcc u .

tjuoi tc glorif cipc <kst

Varais pas rcruf ans

(fOraime

Christ fi tfue u n>c

viorjics... je comme

f Pexj

H

4 i l • mes frftres r.rcc parjattc f/Vw ne

11'est par le Saint l.sprit»11. «C'e /i conccroir

: maifi notre aptitude cient m »

ti

\ tt3existe aueune vicissitude, ni ombi s ctiiuige.

CTest bien e feur. Saint Augustin Ta expliqur en com r<>ii<>iuf in l lt\s

. , 7 ° 1 i"*"- — ww-....»wit.ti,n, iv.» tr.xceB scripttuaires que uous venons de citer, et plusjeurs autres de 1'Epitre uix iiomains, ch, VJ il. IX la mais aux

, ___, XI. II Pa applique que seuleiuent de Ja n e

Ofiginel tlroit. de demiiej de la creature a IVgard

(titulus inlirinitiitis),

(til ulus ( e

(JilllS c la grAce, U ;i r, tant dans Pordre na fiue ceux

BOnt arrivov a la beatitude supreme ont 6t6 plus aides uuges < as a vu du

UlVi

• lll dans le Ooueile d'< uaiure et dans raircs rappor r i

;i lii li;

K

Pnri scriptu des seini lMionune ei uon ;i

Vtmtwm $ulutix :

la predrstinatiiui

Apostnhis, 1 1 Cor., 1 1 J contra hoe est uuid a

. quod non xutitttx siiffioimies cogitort nobix. Nullum auten st quam eogitatio. rmlc

IlOhis ex isiat

. qtlf

On coMait les textes du Coneile d'< u-unge i anterius prineipiuni

, CJtiOd aliqiiod est pnedestinatioiiis » 14

uostruin Deum ewspecta-

"perationem in iti

. el Ajms ift et per Haneti Spi resis

eogiti s et

5 pcrjwere pro es luisiros ;i

, cuni et rec

*c.v euiiii ct agimus, i>4mis in nohis atque

'iilt scum, u t ope

'miservi- dans !' / ndiculua tir s. Talcs nos risvmus ip.siu* dono, non quales sumus nostro senteuce fle saint Prosper i-6su iu ris i* <tu <>u

■i. recucil -Ifs declarations pre- per opera ae merita Sanetorum a«l \m

_■ ^mm ei placet, iuVi i utitur arbitrio». « Quod omnia stiidii

MUt

, quia nemo fuiaiu refer iceri est pruprcim

5 pnncipe de l'orimm. du ni i/ise f/ojif? rerit » Mir daiis n nc

Ki.cAPrrt latio : i m pii incipio vhmui lectiom s ^-5 fornnile pi uuis, l*\ q- lcut i

1 i^) : « Quod ita D mnera plus tard saint Th

Le ineme fndicuhtx porte < minuin atq t ui u t sancta ( (igitatio pium consilium omnisque mo tus bonsB voluntatis ex I>» o sit, quia per lllum aiicjiud boni pos siimus, sine qno niliil possumus idoan., XV, 5)», item n. Llift: « V»0

  • ' _ . * ■ 1 * . _ __ ^ - X ___ -!__ l.i 1 ! _ _ -n .1-11/1 l/.lMtlt et increiiienta probabiUum studiorum et in sivverantiam ad Christi gratiam referre docue nint «piissimi Patres)... » « Exaudien erroruin gcnere plnrimos lieus u-arum

;u et ex vasis ira. faciat erutos de di

IX totum divini (q.eris esse sentitur, ut haec eneienti uvo emper lit lii referiitui pie o inctorem... t)uo n ntrunn, sed Unera nuhis (Deus) ut i ac dignationi tt credimus, quidqutd ndum praMiirtas nnt » n ienz 1 12 > NVst^ce pas dire: « In negotio salutis u tuni tst a uni i) ( imiA., x*-i. ^ i j ^ dermer

«nihil penitus subtrahendtim est » comme c tel homme, surtout meiUvur qu un qu u a est ieu et mf il s r

X par le C cii <

Quid habcx quotf tton acccp}* tDcnz." 17» et On sYxplique abvrs tle tout btcn soit

(Nutcile parle de /''f n- ftNihil boni homi> nat;trel soit «Mn.^««/. iorsuifil dctinu can . :

„_„. IN>0. MU|ta Deus facil ui Inmum iMina, ipi ncm p

facit luunn » iDenz. 193) et can.

»>2 : « Xemo hab« i de suo et pereat uni fonte est, toire nieutei' ct honiu veritati eremo, ut ex eo quasi imus in via», Voir dans

$ corrig^e

H. Leclercq, tume IIt

Vugustin et

POraii

Prosper ^^"^^^ concernent evidenuuent ruu- par l.omface 1 1 , Jes pius in-wr perdurare») s .nt.uis et la perseveranee_ tinale ( « n .

Uutis et la persfe

Les SiJ r e d u i

Uion a la prescience de son eter lcment

,ue de ce fai i i t r u

En est il auisi, out m non. ie nuieoa(

^.anisme, poni et Saint I

ET l>IC (SHATIA Kl*Ftr.\ri

Le Coneile d'Orange l'a 1 il hiissge sans reponse? Wa t ii m jiflirmr le principe de prodileetion, en allirmaiil .. eomniu ........

uumde le reconuait, la necessite el la t/ratuiU

V n'est pas uccordee de la in&ue fagon a tous, et en montrant <me prfi.

dans ['(iMivre dn salut, du dehut n la liu, fo.// est de Dieu onj

■w _L J I •■ A h * J ■ I ■ b ■ .k ■ __ - noire litjre-arl.iitre. le soutient, le fait acir sans le le r wrv; ce <|tii est Ie myst la predestinatioii . CTest si vrai, que danx hi stiite, pour 6

, il faudra tou jours udinoit re

Le principe incontestable de toute cette doctrine n'est-il /c/fr sans ext eptiOn, vieut de Dieu et que s'il v a \ en cet homine tjuVn tel autie, ce ne peut etre ind&pendamment de

Diew. (t Qihs enim te diseernit? Quid habes quod iton accepisti? <Y qui selon Saiul fltre: il n?est un autre homnie, que fe ve puisse commetti ces, par suite de Pinlirniile de mon Jibre-;

de ma propre frngilitfi (PApdtre Pierre par on

, et si de ftiit je ne suis pas tomhe, si jyai persevere, c

— ______ 3. i. . • _fc •4«jF ■ - - sans paree que j ai travaille et hiite, niais sans hi irrAce divine ie iraurais rien fait. C*ent ce que peusaii Franeois iFAssise en voyaut un eriiuinel eomlamne a mort.

Ilom. ____ De gloriari

han onaniluin, quaiulo nostntui nthil est».

H «Niliil tihi m m

Cll-XLf JL>« liomo, de iu grnna i m u s » et

. 312: (i In negotio galutis

tniftons <h( nnneine

Stttnt Thotttas.

^as en d6duit d'ahord /a rfli«o« rfe VhrtqaHU , I4, q. 47, a, 1: «Distinetio rerum et t agentis, qmnl est Deus:

am honiialein eomnmnicandain cref res in esse prd unaiu creaturain s reprre lUill stinotn» foriuaUs (qna* princi

*l re r cela, aussi en a-t m

, suhordoiniees car lu si aes uidividus «ruue meme espere s nomhres. II serait s;

urs su hor

'JSiPte. >ll»*»««HMtk» gratuite h cerlo au bkm. opest *v que dlt toolina. im\isuons «Uvtues, lcs ehis

ItKCArJTFLATIi) : OK 1'lltNOIWO PH A 0 01 LECT ION I S ;:r> fpavoii1 niille N irple de la meme edition rlanfi

Pa rm i f >arce qu*e

IHi nieiue prillCipe ratHon po la tjrdve n'cxi p(t$ 6g$6 en toun le hommes, q. 112, a. 4 iui peut pas dire, remarqiie t ih oue la uremiere raison de gulite, v la ^rai appartient a 1'homme raison premjere

; se preudre du eote de Dieu. qui dicer-

(jrtitkr doua dispenttat, ad hoc quod et perfeciio Iwolestm consitnj la semenee diviue plus 011 moins belle selon son hon plaisir ih- la heaute de 1*1 unt Thouias deduit aussi de ee prineipe de

si tel honiine se prepare uiirux qu'uu autre il la ju

'est en liu de eoiupte qu'il a ete plus mde par rorte. Le Saint Doeteur dit en eftet dans sou (

Mattliieu XXV, 15, a propos de la parabole dea talents: « Qui

P etinatur, phis habet de gratia, sed quod t)tus eonetnr,

Item in Eiiistoiain ad Ephesios IV, 7, sur les parol data est do a easu

^d ex douatione Christi, id est

1 Christus nobis connnensuravii ... Quia sicut dare vel non dare, ita dare tantuin vel miu

Le nrineip»' de 1 uii t si evideut qu'il serait les theolomens, sil ne eontenait eette consequenee

■*«r m. pM ■ A & fc T J J. jl ■ jrfb ji4 jfA que la grAce, qui est suivie de son effet, est

/• vlle tut tne et

La cons6q o e s s de sai est pourtant niauireste couUne le montrent bien Tluonas. Si eu ellet la grftBfi ai tuelle suivie du ccHtsentement n^etait Pas infaillildemein efficnee le consentemeiit qui ia suit, il pourrait arriv deu x que 1 par hi grAce, Tun dt pitr son coutentenient : il deviendrait

^ aroir 6 s aitne et plus aide' par D donnee pnr tous le thoniistes^ 1 sur

l»ar exeinule Billuart . V. a. G, ofi il expllque les |mr( lmbes ouotl nou accepisti? », sou Citrtus theolot/ur au trnne uV 1«

S l»auh I Cor., iv: « Quis ledtstvrnit ii. «n f ixissu ploriarl et «e ^ccrnvtr ab «iltero qu ihkhI iion nceepit et A grntla u6n inilx^t a grui la» sec! n so »

tou-

On eouuuviKl tles lors i;'»^1. ^ ron(laillvntaIe du Motinisme «|ul se trouve eNprlinOe nr:i-veiinis et vocntua lo«t;e m:iJoi sun llbertate n«m OMWMtoWI- ;; »" „uxlI1mn », p~866 et n Hn.lex <l« wm»

_ jitur \k Uen»

KT lK liUATIA FvITICACI le principe dont unus parlons et plusicurt? textes de saint Thomas, Ku p;ut ieulier elle se i t.OTlv nl. atli dans la dist iiKiinii comatucnfr (qui poxtG rvalinv h es rien uo se realisei; cf. I q. II., a-. (i, ad 1: « ld qund

  • HUIls eeihuiter volumus uorj shupliriter \ nlumug, sed Keiiuiiduiu quid :

tintus m sii n i in i qu td res, secundum quod in seipsis sunt, in seipsiy simplidter vnlumus d eonsideratis nnniibus eirc eularibus quod esi ru UM-quenter velle.,. VA Deus ximpticiter vult, /./, licet i

Si fierre liomme, ijue ee snii par un

Uii :

•ternitC* JJieu Ta nmas rlJUUU.

liiilicile, c'est que de i-onsequcute se traHuit

  • Eenips pur une «jrnce de soi eflirace (ef. I*-Ii"% q. 112, a. 3J: « lu- o Llei ilelircre non poteM seeuinluin

ro m aom peram&rmtm, c. 11, quod per beneiieia

, quieuiiupie hberanl ur. I mle si li, in j esfc, quod homo, cujus eor movet, gratiain consequatnr, inl'i ipsam ijonsequitur, seeuuduin illud Jonn., VI, 1.1: "Oninis, qui nu flivit a Vniw ut did^it, veuit ad me " >». *

Cette propusition de saint Tliomas est ut fort iVienie il'une proposition en appareiice semblable de Quesneli 1 eai mrtK<IiI,H JM,t€5 Ut um,s V(H'nt:>nil« eonvertatur ct alius non»; p. 01.

ai ljtmi> ivsur^re, quaiulo iilius iua fu usqui; iK-rseverat. i). Kt ee qtfll y a do plus Inrt, e'est i. Mw, i'jvtencl trouvcr 1:i nejoition du prtoeipe cle l origiia ' " " ~ ajoute eu effVt aussttot apres le i<\xtc iueest, in faenltate arliitrii eniusuue mcilleur et ca. grfiee

»it« oSluhm, f,,n,eUX: ™W" 1 Clt6 tSwTS" >imlilte e_ Z, _ "" ««•ceptet, alter respui.t. recte .Ikltur «_ so a

Trl.lentino. sos. VI, e.

*me de la grflce soUH lil

(iratia, e.

ui in-r

3 ILLITD iles lcs traitfi

SihI ut non ex diversitate discernitf Quirf hahc*

x-iuAmes doivent

, it \ >e 1 1 1 arrlver qu'avcc au bien et tel auire uas. Dans de nom- le t r-

(jti un autre s'il if pri

1302: 'i Quanclo IHhib vult salvare seijutiur v

?miiii^ par Li pr<c_xlente : « q iuiiuu omniijoteiis Dei, Jubentis « r faclentis nTTrwT^V11. 11011 OKl illiutl ('tmm ^ nicut le libre arbltrc (U6erta« ^JS^1^^^^^ »• ™tres qui antc.

itKCA in t i i jATio : i >rc i*i

•I<> P)!.1ilULI_CTIONia

Qm

•II uie la Jiberte dMiidiir^renec une hi lihertas a eoae et il lui 1<> est peut eiter rucite nsc^que de trait6s trautres

Ils hi rum v se r a d'une tin i\ aluis de la d

Cette eoiieeption de renieaeite iutrin. einent ;\ la d6tinition tra.

eonnus sur

K e ne s

■e arlntre, que de rt usir

La eraee nou\

Faete letinu arte definition nmv ue et mais rationeui nou telle sorte

re ai

• le r u ne seuleinent e liberi maiij 1 b. j~ - -

HUl

*le I»ien ifest

La li traee peut estre par de fa <;on la volont^ friciue.

ii i n e rtsister.

Le veu t , it le

. l mais tant outi la er&ce aetuelle j januus,

■aee.

suivte i

Thomas, riioiniae assis peut m nieme.

■haiue, qifii e a r

La d^finiiion nouvclle de la airf pnere uon en ee seus.

la motion divine ellieaee <*t a deruiet pvttt mais eipe et de tinalitc.

qiu es eaus

» Voli i». i» .. v\ a 8 0 et ad 2m: q. a. I. ad "Ul l*-IT-_ 1 i!; ;, ;> n U. ruiirm «ciitei». l. III. e. Si). £>t q. 0, a 1. aci :i»1. i>« l Watr, a. ^ a. S.

a Farliltas cjiui*

Oivina el rouilKrsUo ad airciuiuni jiraTttjulsiiis tc nractlco) iHitcst laiu ai£crc, euiuii in _"»

— (tARfllitUt

' Kn ntnnt de m reaitrHme doninV I»nr sninl ^ugOsfin <1u textt

1*«// ftfilrox /i mrtit iflto sonilt faire tnjuro

<W h\ pr^lostinrttion <'1 «T«< uuivor

, li fUonss.. S»n, HU r/ f/r-7/ifl, e, 43, U- utro les i»roto- hc rusiiu U entemlu nuoliiuorois ou un sons rj,up . — ^ " nl—

F*»l: „ neus otnneslu^ * r^m l:i vol.mto sn-s, niorV.* .,uon ;ii»i»elWn rtnris l:t suite

;i *uiiit Augusrln Trt t-mine riniiKtsslMo ou ifarcorclant [>as la

BTft«. snflisante: U? iwclio <w"e""r;'" ,: „ ,„,.„ ,>,. paroillos aberratlons ot ne mrtm.it „1.1* tiH«rHor «• ' «• '„„ <.onlr!ll„. ,.„ p,u.

emlrolts. Htes souveni irtit irs 1 t

Irt

■ivRpoiMhinti»: cf

Uttrrfi* eap. 33. os iivrtlt rofraotes, il auxalt

, lorsauHt a «^»^^ Wen nire aue ln rcprobntion posi ln floorrino do son mrtftro sntnt it< h i

\7T hli (iiiATlA i i c i r>e tle In vnlontS 81 ines vult salvos irofoiitlc formule icortle de i ps( recho (i-

»e divine prcsuppnse uue uenv psaumes sur rt bu et y

( rouve fondentcnt. Si ou de sa creature,

< I iin uous cpielque ent ( s donne la mer e'est

; sMl i uous iliuiner Ifb gdlce totit tPabord par pure bonte, il a c roes et novis a appeies t vomme la v t e

P

*e ou sa v

? prtnctpe *ie et les doiuiue.

1 1 tre tle ious les tlons, c'est elle qui in depasse la Justice, tpii v et c'est puur <*n second e a la croature

Itoc etiam ea.

pflts nfexige la juxtioe «et pro creatui e itciientni iuib bouitutis lartjius dispensat qtium exigat pro abundantia rei n, Ynir aussi Lj q. 21

Saint ' dans ki la esti- natiuii; « Dieu nY>n!cve u pcrsnnne cc cjtii lui est cltl. Xitllo xttbtrahit tlvhit nm » 1 . « Tl tluiine lc sccours sant

(tCeuX a { ui lc secours (ellieaoe) nest pas iluune n es pccher n *, eu j u s pas ilunuc, comiac pcinc iruu tkst c esi nar nnscri i I ft

(Test Feclio dcs Psauines rc ticuticr ihi 1'sauine niam in teter niam iu ietei I ifs h ser me cn par

(Vmiiicnt iiiiscricurtlia niisericnnlia lhmi *s i se r i c o rd c . p r i uci] > e cle oeuvres de fti, se conciiie-t-elle avee ht pcrmission tlivinc tlu nnil, et de Tim pas ncc tinalc dc plusicurs? Pourijtioi releve-t-ellc souvent, v a.

iutcllij»euec iin mystcre qtii ilcpasse les d f *

Chapter 5 of 6