Ir para o texto

Breviário Romano

Rubricas de 1960

In Dedicatione Basilicarum Ss. Apostolorum Petri et Pauli

III. classis

Tempora: Feria IV infra Hebdomadam VI post Epiphaniam IV. Novembris

Outros breviários e ofícios votivos

Início

Abri, Senhor, + os meus lábios.

Dómine, lábia + mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Deus, ✠ vinde em meu auxílio.

Deus ✠ in adiutórium meum inténde.

Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Aleluia.

Allelúia.

Invitatório

Antífona do Comum ou Festa

Ant.

Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum ejus Christum adorémus in ea.

Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum eius Christum adorémus in ea.

Ant.

Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum ejus Christum adorémus in ea.

Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum eius Christum adorémus in ea.

Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.

Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

Ant.

Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum ejus Christum adorémus in ea.

Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum eius Christum adorémus in ea.

Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant.

Sponsum ejus Christum adorémus in ea.

Sponsum eius Christum adorémus in ea.

Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

Ant.

Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum ejus Christum adorémus in ea.

Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum eius Christum adorémus in ea.

Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.

Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant.

Sponsum ejus Christum adorémus in ea.

Sponsum eius Christum adorémus in ea.

Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant.

Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum ejus Christum adorémus in ea.

Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum eius Christum adorémus in ea.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Sponsum ejus Christum adorémus in ea.

Sponsum eius Christum adorémus in ea.

Ant.

Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum ejus Christum adorémus in ea.

Domum Dei decet sanctitúdo: * Sponsum eius Christum adorémus in ea.

Hino

do Comum ou Festa

Celeste cidade de Jerusalém,

Bem-aventurada visão de paz,

Que, excelsa, de pedras vivas

Te elevas até aos astros,

E, qual esposa, és cingida

De mil milhares de Anjos.

Cæléstis urbs Ierúsalem,

Beáta pacis vísio,

Quæ celsa de vivéntibus

Saxis ad astra tólleris,

Sponsǽque ritu cíngeris

Mille Angelórum míllibus.

Ó esposa de ditosa sorte,

Dotada da glória do Pai,

Aspergida da graça do Esposo,

Rainha formosíssima,

Unida a Cristo Príncipe,

Refulgente cidade do céu.

O sorte nupta próspera,

Dotáta Patris glória,

Respérsa Sponsi grátia,

Regína formosíssima,

Christo iugáta Príncipi,

Cæli corúsca cívitas.

Aqui as portas brilham de pérolas

E estão abertas a todos;

Pois, com a virtude por guia,

Para lá é conduzido todo o mortal

Que, movido pelo amor de Cristo,

Suporta os tormentos.

Hic margarítis émicant,

Paténtque cunctis óstia;

Virtúte namque prǽvia

Mortális illuc dúcitur,

Amóre Christi pércitus

Torménta quisquis sústinet.

Com os golpes do cinzel salutar

E com muitas pancadas,

Polidas pelo martelo do artífice,

As pedras constroem esta mole

E, unidas por ajustados laços,

São colocadas no alto do edifício.

Scalpri salúbris íctibus

Et tunsióne plúrima,

Fabri políta málleo

Hanc saxa molem cónstruunt,

Aptísque iuncta néxibus

Locántur in fastígio.

A honra devida ao Pai

Seja dada em toda a parte ao Altíssimo,

E ao Filho Unigénito do Pai,

E ao ínclito Paráclito,

A Quem louvor, poder e glória

Eterna seja pelos séculos.

Amém.

Decus Parénti débitum

Sit usquequáque Altíssimo,

Natóque Patris único,

Et ínclito Paráclito,

Cui laus, potéstas, glória

Ætérna sit per sǽcula.

Amen.

Salmos com leituras

Antífonas do Saltério do tempo correspondente

Ao Noturno

Ant.

Sois o mais belo * dos filhos dos homens, a graça derramou-se nos vossos lábios.

Speciósus forma * præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis.

Salmo 44(2a-10b) [1]

44:2 Do meu coração saiu uma boa palavra: * minhas obras as digo ao Rei.

44:2 Minha língua é a pena do escriba: * que escreve velozmente.

44:3 Sois o mais belo dos filhos dos homens, a graça derramou-se nos vossos lábios: * por isso Vos abençoou Deus para sempre.

44:4 Cingi a vossa espada à cintura, * ó poderosíssimo.

44:5 Na vossa majestade e no vosso esplendor: * caminhai, avançai vitoriosamente e reinai.

44:5 Por meio da verdade, da mansidão e da justiça: * e a vossa dextra conduzir-Vos-á maravilhosamente.

44:6 Agudas são as vossas setas: os povos cairão debaixo de Vós: * traspassarão o coração dos inimigos do Rei.

44:7 Vosso trono, ó Deus, é pelos séculos dos séculos: * o ceptro de vosso reino é de rectidão.

44:8 Amastes a justiça e odiastes a iniquidade: * por isso Deus, vosso Deus, Vos ungiu com óleo de alegria, sobre vossos companheiros.

44:9 De vossas vestes se exala mirra, aloés e cássia, vêm das casas de marfim: * nas quais Vos alegraram as filhas dos reis na vossa glória.

44:10 A Rainha está à vossa dextra, com manto de ouro: * ornada com variedade.

44:2 Eructávit cor meum verbum bonum: * dico ego ópera mea Regi.

44:2 Lingua mea cálamus scribæ: * velóciter scribéntis.

44:3 Speciósus forma præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis: * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.

44:4 Accíngere gládio tuo super femur tuum, * potentíssime.

44:5 Spécie tua et pulchritúdine tua: * inténde, próspere procéde, et regna.

44:5 Propter veritátem, et mansuetúdinem, et iustítiam: * et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.

44:6 Sagíttæ tuæ acútæ, pópuli sub te cadent: * in corda inimicórum Regis.

44:7 Sedes tua, Deus, in sǽculum sǽculi: * virga directiónis virga regni tui.

44:8 Dilexísti iustítiam, et odísti iniquitátem: * proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.

44:9 Myrrha, et gutta, et cásia a vestiméntis tuis, a dómibus ebúrneis: * ex quibus delectavérunt te fíliæ regum in honóre tuo.

44:10 Ástitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto: * circúmdata varietáte.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Sois o mais belo dos filhos dos homens, a graça derramou-se nos vossos lábios.

Speciósus forma præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis.

Ant.

Louvar-Vos-ão * os povos, ó Deus, eternamente.

Confitebúntur tibi * pópuli Deus in ætérnum.

Salmo 44(11-18b) [2]

44:11 Escutai, ó filha, vede e inclinai o vosso ouvido: * e esquecei-vos de vosso povo e da casa de vosso pai.

44:12 O Rei cobiçará a vossa beleza: * porque Ele é o Senhor vosso Deus e todos O adorarão.

44:13 As filhas de Tiro com dádivas * apresentar-vos-ão suas súplicas: e todos os ricos do povo.

44:14 Toda a glória da filha do Rei está no interior, * em franjas de ouro, ornada com variedade.

44:15 Após ela as virgens serão apresentadas ao Rei: * as suas companheiras ser-Vos-ão conduzidas.

44:16 Serão conduzidas com alegria e com regozijo: * conduzi-las-ão ao templo do Rei.

44:17 Em lugar de vossos pais, filhos vos nascerão: * estabelecê-los-eis príncipes sobre toda a terra.

44:18 Lembrar-se-ão de vosso nome: * por todas as gerações.

44:18 Por isso Vos louvarão eternamente os povos: * e pelos séculos dos séculos.

44:11 Audi fília, et vide, et inclína aurem tuam: * et oblivíscere pópulum tuum et domum patris tui.

44:12 Et concupíscet Rex decórem tuum: * quóniam ipse est Dóminus Deus tuus, et adorábunt eum.

44:13 Et fíliæ Tyri in munéribus * vultum tuum deprecabúntur: omnes dívites plebis.

44:14 Omnis glória eius fíliæ Regis ab intus, * in fímbriis áureis circumamícta varietátibus.

44:15 Adducéntur Regi vírgines post eam: * próximæ eius afferéntur tibi.

44:16 Afferéntur in lætítia et exsultatióne: * adducéntur in templum Regis.

44:17 Pro pátribus tuis nati sunt tibi fílii: * constítues eos príncipes super omnem terram.

44:18 Mémores erunt nóminis tui: * in omni generatióne et generatiónem.

44:18 Proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum: * et in sǽculum sǽculi.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Louvar-Vos-ão os povos, ó Deus, eternamente.

Confitebúntur tibi pópuli Deus in ætérnum.

Ant.

Auxílio nas tribulações * é o nosso Deus.

Adiútor in tribulatiónibus * Deus noster.

Salmo 45 [3]

45:2 O nosso Deus é o nosso refúgio e a nossa força: * o nosso auxílio nas muitas tribulações em que nos encontrávamos.

45:3 Por isso não temeremos, ainda que a terra seja perturbada: * e sejam precipitados os montes para o meio do mar.

45:4 Bradaram e turvaram-se suas águas: * os montes conturbaram-se com sua força.

45:5 A corrente do rio alegra a cidade de Deus: * o Altíssimo santificou o seu tabernáculo.

45:6 Deus está no meio dela, não será abalada: * Deus a ajudará ao raiar da manhã.

45:7 As gentes se conturbaram e os reinos se humilharam: * Ele fez ouvir a sua voz e a terra estremeceu.

45:8 O Senhor dos exércitos está connosco: * o Deus de Jacob é o nosso defensor.

45:9 Vinde e vede as obras do Senhor, as maravilhas que operou sobre a terra: * fazendo cessar as guerras até aos confins do mundo.

45:10 Quebrará o arco e despedaçará as armas: * e queimará no fogo o escudo.

45:11 Parai e reconhecei que eu sou Deus: * hei-de ser exaltado entre as gentes e exaltado sobre a terra.

45:12 O Senhor dos exércitos está connosco: * o Deus de Jacob é o nosso defensor.

45:2 Deus noster refúgium, et virtus: * adiútor in tribulatiónibus, quæ invenérunt nos nimis.

45:3 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris.

45:4 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine eius.

45:5 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.

45:6 Deus in médio eius, non commovébitur: * adiuvábit eam Deus mane dilúculo.

45:7 Conturbátæ sunt gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra.

45:8 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Iacob.

45:9 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * áuferens bella usque ad finem terræ.

45:10 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni.

45:11 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in géntibus, et exaltábor in terra.

45:12 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Iacob.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Auxílio nas tribulações é o nosso Deus.

Adiútor in tribulatiónibus Deus noster.

‡

Ant.

Grande é o Senhor * e digníssimo de louvor na cidade do nosso Deus. ‡

Magnus Dóminus * et laudábilis nimis in civitáte Dei nostri. ‡

Salmo 47 [4]

47:2 Grande é o Senhor e digníssimo de louvor * na cidade do nosso Deus, ‡ no seu santo monte.

47:3 Com júbilo de toda a terra foi fundado o monte de Sião, * a cidade do grande Rei ao lado do aquilão.

47:4 Deus far-se-á conhecer nas suas casas: * quando a defender.

47:5 Porque eis que os reis da terra se coligaram: * e se juntaram num só.

47:6 Eles, quando a viram, admiraram-se, conturbaram-se e afligidos ficaram: * o terror apoderou-se deles.

47:7 Ali sentiram dores como a mulher que dá à luz: * com vento impetuoso quebrareis as naus de Társis.

47:9 Assim como ouvimos, assim vimos na cidade do Senhor dos exércitos, na cidade do nosso Deus: * Deus fundou-a para sempre.

47:10 Recebemos a vossa misericórdia, ó Deus, * no meio de vosso templo.

47:11 Como o vosso nome, ó Deus, também o vosso louvor se estende até aos confins da terra: * a vossa dextra está cheia de justiça.

47:12 Alegre-se o monte de Sião e regozijem-se as filhas de Judá: * devido aos vossos juízos, ó Senhor.

47:13 Dai voltas a Sião e considerai-a ao redor: * contai nas suas torres.

47:14 Colocai o vosso coração na sua força: * e distribuí as suas casas, para que narreis à geração futura.

47:15 Porque Deus assim é, o nosso Deus para sempre e pelos séculos dos séculos: * Ele nos regerá eternamente.

47:2 Magnus Dóminus, et laudábilis nimis * in civitáte Dei nostri, ‡ in monte sancto eius.

47:3 Fundátur exsultatióne univérsæ terræ mons Sion, * látera Aquilónis, cívitas Regis magni.

47:4 Deus in dómibus eius cognoscétur: * cum suscípiet eam.

47:5 Quóniam ecce reges terræ congregáti sunt: * convenérunt in unum.

47:6 Ipsi vidéntes sic admiráti sunt, conturbáti sunt, commóti sunt: * tremor apprehéndit eos.

47:7 Ibi dolóres ut parturiéntis: * in spíritu veheménti cónteres naves Tharsis.

47:9 Sicut audívimus, sic vídimus in civitáte Dómini virtútum, in civitáte Dei nostri: * Deus fundávit eam in ætérnum.

47:10 Suscépimus, Deus, misericórdiam tuam, * in médio templi tui.

47:11 Secúndum nomen tuum, Deus, sic et laus tua in fines terræ: * iustítia plena est déxtera tua.

47:12 Lætétur mons Sion, et exsúltent fíliæ Iudæ: * propter iudícia tua, Dómine.

47:13 Circúmdate Sion, et complectímini eam: * narráte in túrribus eius.

47:14 Pónite corda vestra in virtúte eius: * et distribúite domos eius, ut enarrétis in progénie áltera.

47:15 Quóniam hic est Deus, Deus noster in ætérnum et in sǽculum sǽculi: * ipse reget nos in sǽcula.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Grande é o Senhor e digníssimo de louvor na cidade do nosso Deus.

Magnus Dóminus et laudábilis nimis in civitáte Dei nostri.

Ant.

A minha boca proclamará * sabedoria: e a meditação do meu coração, prudência.

Os meum loquétur * sapiéntiam: et meditátio cordis mei prudéntiam.

Salmo 48(2-13) [5]

48:2 Ó todas as gentes ouvi isto: * estai atentas, vós todas que povoais a terra:

48:3 Todas as que nasceram na terra e vós filhos dos homens: * o rico e o pobre juntamente.

48:4 Sabedoria a minha boca proclamará: * e prudência da meditação do meu coração.

48:5 Meu ouvido inclinarei à parábola: * revelarei ao som do saltério a minha proposição.

48:6 Porque temerei no mau dia? * Rodear-me-á a iniquidade dos meus passos:

48:7 Eles confiam nas suas forças: * e glorificam-se na multidão das suas riquezas.

48:8 O irmão não resgata, como resgatará o homem: * não dará a Deus a sua expiação.

48:9 Nem o preço da redenção de sua alma: * estará eternamente em labores e viverá, não obstante, até ao fim.

48:11 Ruína não verá, quando os sábios vir morrer: * o parvo e o tolo perecerão igualmente.

48:11 Deixarão aos estranhos as suas riquezas: * e os seus sepulcros serão para sempre as suas habitações.

48:12 Sua morada de geração em geração: * eles que deram os seus nomes às suas terras.

48:13 O homem, em honra constituído, não entendeu: * foi comparado a bestas irracionais e como elas se tornou.

48:2 Audíte hæc, omnes gentes: * áuribus percípite omnes, qui habitátis orbem:

48:3 Quique terrígenæ, et fílii hóminum: * simul in unum dives et pauper.

48:4 Os meum loquétur sapiéntiam: * et meditátio cordis mei prudéntiam.

48:5 Inclinábo in parábolam aurem meam: * apériam in psaltério propositiónem meam.

48:6 Cur timébo in die mala? * iníquitas calcánei mei circúmdabit me:

48:7 Qui confídunt in virtúte sua: * et in multitúdine divitiárum suárum gloriántur.

48:8 Frater non rédimit, rédimet homo: * non dabit Deo placatiónem suam.

48:9 Et prétium redemptiónis ánimæ suæ: * et laborábit in ætérnum, et vivet adhuc in finem.

48:11 Non vidébit intéritum, cum víderit sapiéntes moriéntes: * simul insípiens, et stultus períbunt.

48:11 Et relínquent aliénis divítias suas: * et sepúlcra eórum domus illórum in ætérnum.

48:12 Tabernácula eórum in progénie et progénie: * vocavérunt nómina sua in terris suis.

48:13 Et homo, cum in honóre esset, non intelléxit: * comparátus est iuméntis insipiéntibus, et símilis factus est illis.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

A minha boca proclamará sabedoria: e a meditação do meu coração, prudência.

Os meum loquétur sapiéntiam: et meditátio cordis mei prudéntiam.

Ant.

Não temas: * com o rico não descerá ao sepulcro a sua glória.

Ne timúeris * cum dívite non descéndet in sepúlcrum glória eius.

Salmo 48(14-21) [6]

48:14 Este seu proceder é causa da sua ruína: * e, apesar disto, deleitar-se-ão nos seus discursos.

48:15 São postos no inferno como ovelhas: * e serão pasto da morte.

48:15 Os justos terão domínio sobre eles na manhã: * e da sua glória, o auxílio que tiveram será destruído no inferno.

48:16 Deus, porém, resgatará a minha alma do poder do inferno: * quando me receber.

48:17 Não temas quando um homem se enriquecer: * e quando crescer a glória da sua casa.

48:18 Porque, morrendo, nada levará consigo: * nem com ele descerá a sua glória.

48:19 Pois, enquanto vive, será louvada a sua alma: * ele bendizer-Vos-á quando bem lhe fizerdes.

48:20 Entrará na geração de seus pais: * e não verá jamais a luz.

48:21 O homem, constituído em honra, não entendeu: * foi comparado a bestas irracionais e tornou-se semelhante a elas.

48:14 Hæc via illórum scándalum ipsis: * et póstea in ore suo complacébunt.

48:15 Sicut oves in inférno pósiti sunt: * mors depáscet eos.

48:15 Et dominabúntur eórum iusti in matutíno: * et auxílium eórum veteráscet in inférno a glória eórum.

48:16 Verúmtamen Deus rédimet ánimam meam de manu ínferi: * cum accéperit me.

48:17 Ne timúeris, cum dives factus fúerit homo: * et cum multiplicáta fúerit glória domus eius.

48:18 Quóniam cum interíerit, non sumet ómnia: * neque descéndet cum eo glória eius.

48:19 Quia ánima eius in vita ipsíus benedicétur: * confitébitur tibi cum beneféceris ei.

48:20 Introíbit usque in progénies patrum suórum: * et usque in ætérnum non vidébit lumen.

48:21 Homo, cum in honóre esset, non intelléxit: * comparátus est iuméntis insipiéntibus, et símilis factus est illis.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Não temas: com o rico não descerá ao sepulcro a sua glória.

Ne timúeris cum dívite non descéndet in sepúlcrum glória eius.

‡

Ant.

O Deus dos deuses, * o Senhor, falou.

Deus deórum, * Dóminus locútus est. ‡

Salmo 49(1-15) [7]

49:1 Falou o Senhor, Deus dos deuses: * e convocou a terra,

49:1 Da aurora até ao crepúsculo: * de Sião virá o esplendor da sua formosura.

49:3 Manifestamente Deus virá: * nosso Deus e não manterá silêncio.

49:3 O fogo incendiar-se-á na sua presença: * e uma tempestade violenta cercá-l'O-á.

49:4 De alto chamará o céu: * e a terra, para julgar o seu povo.

49:5 Reuni diante d’Ele os seus santos: * os quais fizeram aliança com Ele por meio de sacrifícios.

49:6 Os céus anunciarão a sua justiça: * porquanto Deus é o juiz.

49:7 Ouve, ó meu povo, e falarei: ouve, ó Israel, e te darei testemunho: * Deus, o teu Deus sou eu.

49:8 Por causa de teus sacrifícios não te acusarei: * os teus holocaustos estão sempre ante mim.

49:9 Não receberei de tua casa vitelos: * nem cabritos de teus rebanhos.

49:10 Porque são minhas todas as feras das selvas: * os animais dos montes e os bois.

49:11 Conheço todas as aves do céu: * e comigo está a formosura do campo.

49:12 Se fome tiver não te direi: * pois minha é a órbita da terra e o que ela contém.

49:13 Porventura comerei a carne dos touros? * Ou beberei o sangue dos cabritos?

49:14 Oferece a Deus um sacrifício de louvor: * e paga ao Altíssimo os teus votos.

49:15 Invoca-me no dia da tribulação: * livrar-te-ei e tu me honrarás.

49:1 Deus deórum, Dóminus locútus est: * ‡ et vocávit terram,

49:1 A solis ortu usque ad occásum: * ex Sion spécies decóris eius.

49:3 Deus maniféste véniet: * Deus noster et non silébit.

49:3 Ignis in conspéctu eius exardéscet: * et in circúitu eius tempéstas válida.

49:4 Advocábit cælum desúrsum: * et terram discérnere pópulum suum.

49:5 Congregáte illi sanctos eius: * qui órdinant testaméntum eius super sacrifícia.

49:6 Et annuntiábunt cæli iustítiam eius: * quóniam Deus iudex est.

49:7 Audi, pópulus meus, et loquar: Israël, et testificábor tibi: * Deus, Deus tuus ego sum.

49:8 Non in sacrifíciis tuis árguam te: * holocáusta autem tua in conspéctu meo sunt semper.

49:9 Non accípiam de domo tua vítulos: * neque de grégibus tuis hircos.

49:10 Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum: * iuménta in móntibus et boves.

49:11 Cognóvi ómnia volatília cæli: * et pulchritúdo agri mecum est.

49:12 Si esuríero, non dicam tibi: * meus est enim orbis terræ, et plenitúdo eius.

49:13 Numquid manducábo carnes taurórum? * aut sánguinem hircórum potábo?

49:14 Ímmola Deo sacrifícium laudis: * et redde Altíssimo vota tua.

49:15 Et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O Deus dos deuses, o Senhor, falou.

Deus deórum, Dóminus locútus est.

Ant.

Entendei, * vós que vos esqueceis de Deus.

Intellégite, * qui obliviscímini Deum.

Salmo 49(16-23) [8]

49:16 Porém, ao pecador disse Deus: * porque falas tu dos meus mandamentos e tens a minha aliança na tua boca?

49:17 Posto que tu aborreces a disciplina: * e rejeitaste as minhas palavras:

49:18 Se vias um ladrão, corrias ao seu lado: * e com os adúlteros te juntavas.

49:19 Em malícia abundou a tua boca: * e a tua língua enganos urdia.

49:20 Estando sentado, falavas contra teu irmão e lançavas escândalos ao filho de tua mãe: * isto fizeste e calei-me.

49:21 Pensaste iniquamente que seria como tu: * acusar-te-ei e porei ante tua cara.

49:22 Entendei isto, vós que vos esqueceis de Deus: * não suceda que vos arrebate e não haja quem vos livre.

49:23 O sacrifício de louvor honrar-me-á: * e aí está o caminho, pelo qual lhe mostrarei a salvação de Deus.

49:16 Peccatóri autem dixit Deus: * Quare tu enárras iustítias meas, et assúmis testaméntum meum per os tuum?

49:17 Tu vero odísti disciplínam: * et proiecísti sermónes meos retrórsum:

49:18 Si vidébas furem, currébas cum eo: * et cum adúlteris portiónem tuam ponébas.

49:19 Os tuum abundávit malítia: * et lingua tua concinnábat dolos.

49:20 Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris, et advérsus fílium matris tuæ ponébas scándalum: * hæc fecísti, et tácui.

49:21 Existimásti, iníque, quod ero tui símilis: * árguam te, et státuam contra fáciem tuam.

49:22 Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum: * nequándo rápiat, et non sit qui erípiat.

49:23 Sacrifícium laudis honorificábit me: * et illic iter, quo osténdam illi salutáre Dei.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Entendei, vós que vos esqueceis de Deus.

Intellégite, qui obliviscímini Deum.

Ant.

Aceitareis o sacrifício * legítimo sobre o vosso altar, Senhor.

Acceptábis sacrifícium * iustítiæ super altáre tuum, Dómine.

Salmo 50 [9]

50:3 Tende piedade de mim, ó Deus, * segundo a vossa grande misericórdia.

50:3 E, segundo a multidão de vossas bondades, * apagai a minha iniquidade.

50:4 Lavai-me inteiramente da minha iniquidade: * e purificai-me do meu pecado.

50:5 Porque reconheço a minha iniquidade: * e o meu pecado está sempre ante mim.

50:6 Contra Vós só pequei e ante Vós fiz o mal: * para que sejais justificado nas vossas palavras e vençais quando fordes julgado.

50:7 Eis que fui concebido em iniquidades: * e minha mãe no pecado me concebeu.

50:8 Eis que amastes a verdade: * e me revelastes o incerto e o oculto de vossa sabedoria.

50:9 Aspergir-me-eis com o hissope e ficarei limpo: * lavar-me-eis e me tornarei mais branco que a neve.

50:10 Far-me-eis ouvir palavras de consolação e alegria: * e exultarão os ossos humilhados.

50:11 Afastai o vosso rosto dos meus pecados: * e apagai todas minhas iniquidades.

50:12 Criai um coração puro em mim, ó Deus: * e renovai nas minhas entranhas um espírito recto.

50:13 Não me expulseis de vossa presença: * e de mim não afasteis o vosso espírito santo.

50:14 Restaurai em mim a alegria de vossa salvação: * e confortai-me com um espírito magnânimo.

50:15 Ensinarei aos iníquos os vossos caminhos: * e a Vós converter-se-ão os ímpios.

50:16 Livrai-me das penas de sangue, ó Deus, Deus da minha salvação: * e a minha língua exaltará a vossa justiça.

50:17 Abrireis os meus lábios, ó Senhor: * e a minha boca anunciará os vossos louvores.

50:18 Porque se quisésseis um sacrifício, tê-lo-ia oferecido: * mas não Vos deleitais com holocaustos.

50:19 O sacrifício para Deus é um espírito contrito: * não desprezareis, ó Deus, um coração contrito e humilhado.

50:20 Pela vossa bondade, ó Senhor, sede benigno para com Sião: * para que se edifiquem os muros de Jerusalém.

50:21 Aceitareis então os sacrifícios legítimos, oferendas e holocaustos: * então sobre o vosso altar serão colocados vitelos.

50:3 Miserére mei, Deus, * secúndum magnam misericórdiam tuam.

50:3 Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum, * dele iniquitátem meam.

50:4 Ámplius lava me ab iniquitáte mea: * et a peccáto meo munda me.

50:5 Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: * et peccátum meum contra me est semper.

50:6 Tibi soli peccávi, et malum coram te feci: * ut iustificéris in sermónibus tuis, et vincas cum iudicáris.

50:7 Ecce enim, in iniquitátibus concéptus sum: * et in peccátis concépit me mater mea.

50:8 Ecce enim, veritátem dilexísti: * incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi.

50:9 Aspérges me hyssópo, et mundábor: * lavábis me, et super nivem dealbábor.

50:10 Audítui meo dabis gáudium et lætítiam: * et exsultábunt ossa humiliáta.

50:11 Avérte fáciem tuam a peccátis meis: * et omnes iniquitátes meas dele.

50:12 Cor mundum crea in me, Deus: * et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis.

50:13 Ne proícias me a fácie tua: * et spíritum sanctum tuum ne áuferas a me.

50:14 Redde mihi lætítiam salutáris tui: * et spíritu principáli confírma me.

50:15 Docébo iníquos vias tuas: * et ímpii ad te converténtur.

50:16 Líbera me de sanguínibus, Deus, Deus salútis meæ: * et exsultábit lingua mea iustítiam tuam.

50:17 Dómine, lábia mea apéries: * et os meum annuntiábit laudem tuam.

50:18 Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique: * holocáustis non delectáberis.

50:19 Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum, et humiliátum, Deus, non despícies.

50:20 Benígne fac, Dómine, in bona voluntáte tua Sion: * ut ædificéntur muri Ierúsalem.

50:21 Tunc acceptábis sacrifícium iustítiæ, oblatiónes, et holocáusta: * tunc impónent super altáre tuum vítulos.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Aceitareis o sacrifício legítimo sobre o vosso altar, Senhor.

Acceptábis sacrifícium iustítiæ super altáre tuum, Dómine.

Far-me-eis ouvir palavras de consolação e alegria.

Audítui meo dabis gáudium et lætítiam.

E exultarão os ossos humilhados.

Et exsultábunt ossa humiliáta.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Dos laços dos nossos pecados nos absolva o Senhor omnipotente e misericordioso.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

Amém.

Amen.

Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.

Iube, Dómine, benedícere.

Bênção.

Abençoe-nos Aquele que vive e reina sem fim.

Ille nos benedícat, qui sine fine vivit et regnat.

Amém.

Amen.

Leitura 1

De Joéle Prophéta

De Ioéle Prophéta

Joël 3:1-3

1 Quia ecce in diébus illis, et in témpore illo, cum convértero captivitátem Juda et Jerúsalem,

2 Congregábo omnes gentes, et dedúcam eas in vallem Jósaphat; et disceptábo cum eis ibi super pópulo meo, et hæreditáte mea Israël, quos dispersérunt in natiónibus, et terram meam divisérunt.

3 Et super pópulum meum misérunt sortem; et posuérunt púerum in prostíbulo, et puéllam vendidérunt pro vino ut bíberent.

1 Quia ecce in diébus illis, et in témpore illo, cum convértero captivitátem Iuda et Ierúsalem,

2 Congregábo omnes gentes, et dedúcam eas in vallem Iósaphat; et disceptábo cum eis ibi super pópulo meo, et hæreditáte mea Israël, quos dispersérunt in natiónibus, et terram meam divisérunt.

3 Et super pópulum meum misérunt sortem; et posuérunt púerum in prostíbulo, et puéllam vendidérunt pro vino ut bíberent.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Indicábo tibi, homo, quid sit bonum aut quid Dóminus requírat a te: * Fácere judícium et justítiam et sollícitum ambuláre cum Deo tuo.

Indicábo tibi, homo, quid sit bonum aut quid Dóminus requírat a te: * Fácere iudícium et iustítiam et sollícitum ambuláre cum Deo tuo.

Spera in Dómino, et fac bonitátem, et inhábita terram.

Fácere judícium et justítiam et sollícitum ambuláre cum Deo tuo.

Fácere iudícium et iustítiam et sollícitum ambuláre cum Deo tuo.

Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.

Iube, Dómine, benedícere.

Bênção.

O auxílio divino permaneça sempre connosco.

Divínum auxílium máneat semper nobíscum.

Amém.

Amen.

Leitura 2

Joël 3:4-7

4 Verum quid mihi et vobis, Tyrus et Sidon, et omnis términus Palæstinórum? numquid ultiónem vos reddétis mihi? et si ulciscímini vos contra me, cito velóciter reddam vicissitúdinem vobis super caput vestrum.

5 Argéntum enim meum et aurum tulístis, et desiderabília mea et pulchérrima intulístis in delúbra vestra.

6 Et fílios Juda et fílios Jerúsalem vendidístis fíliis Græcórum, ut longe facerétis eos de fínibus suis.

7 Ecce ego suscitábo eos de loco in quo vendidístis eos, et convértam retributiónem vestram in caput vestrum.

4 Verum quid mihi et vobis, Tyrus et Sidon, et omnis términus Palæstinórum? numquid ultiónem vos reddétis mihi? et si ulciscímini vos contra me, cito velóciter reddam vicissitúdinem vobis super caput vestrum.

5 Argéntum enim meum et aurum tulístis, et desiderabília mea et pulchérrima intulístis in delúbra vestra.

6 Et fílios Iuda et fílios Ierúsalem vendidístis fíliis Græcórum, ut longe facerétis eos de fínibus suis.

7 Ecce ego suscitábo eos de loco in quo vendidístis eos, et convértam retributiónem vestram in caput vestrum.

Joël 3:8-12

8 Et vendam fílios vestros et fílias vestras in mánibus filiórum Juda, et venúndabunt eos Sabǽis, genti longínquæ, quia Dóminus locútus est.

9 Clamáte hoc in géntibus, sanctificáte bellum, suscitáte robústos: accédant, ascéndant omnes viri bellatóres.

10 Concídite arátra vestra in gládios, et ligónes vestros in lánceas. Infírmus dicat: Quia fortis ego sum.

11 Erúmpite, et veníte, omnes gentes de circúitu, et congregámini; ibi occúmbere fáciet Dóminus robústos tuos.

12 Consúrgant, et ascéndant gentes in vallem Jósaphat, quia ibi sedébo ut júdicem omnes gentes in circúitu.

8 Et vendam fílios vestros et fílias vestras in mánibus filiórum Iuda, et venúndabunt eos Sabǽis, genti longínquæ, quia Dóminus locútus est.

9 Clamáte hoc in géntibus, sanctificáte bellum, suscitáte robústos: accédant, ascéndant omnes viri bellatóres.

10 Concídite arátra vestra in gládios, et ligónes vestros in lánceas. Infírmus dicat: Quia fortis ego sum.

11 Erúmpite, et veníte, omnes gentes de circúitu, et congregámini; ibi occúmbere fáciet Dóminus robústos tuos.

12 Consúrgant, et ascéndant gentes in vallem Iósaphat, quia ibi sedébo ut iúdicem omnes gentes in circúitu.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Misit Dóminus Angelum suum et conclúsit ora leónum, * Et non contaminavérunt, quia coram eo injustítia invénta non est in me.

Misit Dóminus Angelum suum et conclúsit ora leónum, * Et non contaminavérunt, quia coram eo iniustítia invénta non est in me.

Misit Deus misericórdiam suam et veritátem suam: ánimam meam erípuit de médio catulórum leónum.

Et non contaminavérunt, quia coram eo injustítia invénta non est in me.

Et non contaminavérunt, quia coram eo iniustítia invénta non est in me.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Et non contaminavérunt: quia coram eo injustítia invénta non est in me.

Et non contaminavérunt: quia coram eo iniustítia invénta non est in me.

Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.

Iube, Dómine, benedícere.

Bênção.

À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

Amém.

Amen.

Leitura 3

Ex locis sacris, quæ ab inítio apud Christiános veneratiónem habuérunt, insígnis semper hábita est Conféssio sancti Petri in Vaticánis, Príncipis Apostolórum sepúlcro consecráta. Illuc Constantínus Magnus perrexísse tráditur, et sumpto ligóne ac bidénte terram eruísse, ac locum designásse basílicæ, quam suis súmptibus ipse ædificávit. Eam sanctus Silvéster Papa décimo quarto caléndas decémbris dedicávit, et ex eo témpore præscrípsit, ne deínceps altária nisi ex lápide fíerent. Quam, vetustáte jamprídem collabéntem, ac multórum Pontíficum pietáte magnificéntius a fundaméntis eréctam, Urbánus octávus eádem die, anno millésimo sexcentésimo vigésimo sexto, solémniter dedicávit. Itémque basílicam sancti Pauli Apóstoli, in via Ostiénsi ab eódem Constantíno imperatóre sumptuosíssime exstrúctam, et a sancto Silvéstro Papa item consecrátam, ac, diro incéndio consúmptam, indeféssa quátuor Pontíficum cura splendídius quam ántea eréctam; Pius nonus, auspicatíssimam nactus occasiónem definitiónis dógmatis de immaculáta beátæ Vírginis Maríæ Conceptióne, solémni antístitum coróna circúmdatus, consecrávit.

Ex locis sacris, quæ ab inítio apud Christiános veneratiónem habuérunt, insígnis semper hábita est Conféssio sancti Petri in Vaticánis, Príncipis Apostolórum sepúlcro consecráta. Illuc Constantínus Magnus perrexísse tráditur, et sumpto ligóne ac bidénte terram eruísse, ac locum designásse basílicæ, quam suis súmptibus ipse ædificávit. Eam sanctus Silvéster Papa décimo quarto caléndas decémbris dedicávit, et ex eo témpore præscrípsit, ne deínceps altária nisi ex lápide fíerent. Quam, vetustáte iamprídem collabéntem, ac multórum Pontíficum pietáte magnificéntius a fundaméntis eréctam, Urbánus octávus eádem die, anno millésimo sexcentésimo vigésimo sexto, solémniter dedicávit. Itémque basílicam sancti Pauli Apóstoli, in via Ostiénsi ab eódem Constantíno imperatóre sumptuosíssime exstrúctam, et a sancto Silvéstro Papa item consecrátam, ac, diro incéndio consúmptam, indeféssa quátuor Pontíficum cura splendídius quam ántea eréctam; Pius nonus, auspicatíssimam nactus occasiónem definitiónis dógmatis de immaculáta beátæ Vírginis Maríæ Conceptióne, solémni antístitum coróna circúmdatus, consecrávit.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Te Deum

Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.

Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:

Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.

Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.

O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.

A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.

Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.

Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.

Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.

O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:

Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.

Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.

Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.

Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.

Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.

Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.

Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.

Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * maiestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ maiestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Iudex créderis * esse ventúrus.

(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.

Oração

do Próprio dos Santos

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Oremos

Orémus.

Ó Deus, que, anualmente, renovais em nosso favor o dia da consagração deste santo Templo e nos conservais incólumes para podermos sempre celebrar estes sagrados mystérios, ouvi as orações do vosso povo e concedei a todos aqueles que entrarem neste templo, para pedir as vossas graças, a alegria de as alcançarem.

Deus, qui nobis per síngulos annos huius sancti templi tui consecratiónis réparas diem, et sacris semper mystériis repræséntas incólumes: exáudi preces pópuli tui, et præsta; ut quisquis hoc templum benefícia petitúrus ingréditur, cuncta se impetrásse lætétur.

Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.

Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Conclusão

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Bendigamos o Senhor.

Benedicámus Dómino.

Graças a Deus.

Deo grátias.

E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.

Amém.

Amen.

Textos do projeto Divinum Officium.