Ir para o texto

Breviário Romano

Rubricas de 1960

S. Elisabeth Viduæ

III. classis

Commemoratio ad Laudes tantum: S. Pontiani Papæ et Martyris

Outros breviários e ofícios votivos

Início

Abri, Senhor, + os meus lábios.

Dómine, lábia + mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Deus, ✠ vinde em meu auxílio.

Deus ✠ in adiutórium meum inténde.

Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Aleluia.

Allelúia.

Invitatório

Antífona do Próprio dos Santos

Ant.

Laudémus Deum nostrum * In confessióne beátæ Elísabeth.

Ant.

Laudémus Deum nostrum * In confessióne beátæ Elísabeth.

Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.

Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

Ant.

Laudémus Deum nostrum * In confessióne beátæ Elísabeth.

Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant.

In confessióne beátæ Elísabeth.

Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

Ant.

Laudémus Deum nostrum * In confessióne beátæ Elísabeth.

Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.

Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant.

In confessióne beátæ Elísabeth.

Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant.

Laudémus Deum nostrum * In confessióne beátæ Elísabeth.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

In confessióne beátæ Elísabeth.

Ant.

Laudémus Deum nostrum * In confessióne beátæ Elísabeth.

Hino

do Comum ou Festa

Hujus orátu, Deus alme, nobis

Débitas pœnas scélerum remítte;

Ut tibi puro resonémus almum

Péctore carmen.

Huius orátu, Deus alme, nobis

Débitas pœnas scélerum remítte;

Ut tibi puro resonémus almum

Péctore carmen.

Sit decus Patri, genitǽque Proli,

Et tibi, compar utriúsque virtus,

Spíritus semper, Deus unus, omni

Témporis ævo.

Amen.

Salmos com leituras

Antífonas do Saltério do tempo correspondente

Ao Noturno

Ant.

Em Deus está a minha salvação * e a minha glória: e em Deus está a minha esperança.

In Deo salutáre meum * et glória mea: et spes mea in Deo est.

Salmo 61 [1]

61:2 Porventura a minha alma não há-de estar sujeita a Deus? * Pois vem d’Ele a minha salvação.

61:3 Porquanto Ele é o meu Deus e o meu Salvador: * é minha defesa, não serei jamais abalado.

61:4 Até quando um homem confrontareis? * Todos matais, como a uma parede desnivelada e a um muro abalado?

61:5 Certamente meditaram tirar-me a minha dignidade, sedento corri: * com sua boca me bendiziam e com seu coração me maldiziam.

61:6 Porém, tu, ó alma minha, conserva-te sujeita a Deus: * porque d’Ele é que vem a minha paciência.

61:7 Pois Ele é meu Deus e meu salvador: * é minha defesa, não serei movido.

61:8 Em Deus está a minha salvação e a minha glória: * Deus é o meu socorro e em Deus está a minha esperança.

61:9 Esperai n’Ele todos os constituintes do povo, expandi-Lhe vossos corações: * Deus é o nosso protector eternamente.

61:10 Vãos, porém, são os filhos dos homens, mentirosos os filhos dos homens em balanças: * juntos conspiram enganos por vaidade.

61:11 Não confieis na iniquidade, nem cobiceis rapinas: * se abundardes em riquezas, não queirais pôr nelas vosso coração.

61:12 Deus falou uma vez, estas duas cousas ouvi: que o poder pertence a Deus e a Vós, ó Senhor, a misericórdia: * pois dareis a cada um segundo as suas obras.

61:2 Nonne Deo subiécta erit ánima mea? * ab ipso enim salutáre meum.

61:3 Nam et ipse Deus meus, et salutáris meus: * suscéptor meus, non movébor ámplius.

61:4 Quoúsque irrúitis in hóminem? * interfícitis univérsi vos: tamquam paríeti inclináto et macériæ depúlsæ?

61:5 Verúmtamen prétium meum cogitavérunt repéllere, cucúrri in siti: * ore suo benedicébant, et corde suo maledicébant.

61:6 Verúmtamen Deo subiécta esto, ánima mea: * quóniam ab ipso patiéntia mea.

61:7 Quia ipse Deus meus, et salvátor meus: * adiútor meus, non emigrábo.

61:8 In Deo salutáre meum, et glória mea: * Deus auxílii mei, et spes mea in Deo est.

61:9 Speráte in eo omnis congregátio pópuli, effúndite coram illo corda vestra: * Deus adiútor noster in ætérnum.

61:10 Verúmtamen vani fílii hóminum, mendáces fílii hóminum in statéris: * ut decípiant ipsi de vanitáte in idípsum.

61:11 Nolíte speráre in iniquitáte, et rapínas nolíte concupíscere: * divítiæ si áffluant, nolíte cor appónere.

61:12 Semel locútus est Deus, duo hæc audívi, quia potéstas Dei est, et tibi, Dómine, misericórdia: * quia tu reddes unicuíque iuxta ópera sua.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Em Deus está a minha salvação e a minha glória: e em Deus está a minha esperança.

In Deo salutáre meum et glória mea: et spes mea in Deo est.

Ant.

Vede as obras do Senhor, * e fazei que se ouça a voz do seu louvor.

Vidéte ópera Dómini, * et audítam fácite vocem laudis eius.

Salmo 65(1-12) [2]

65:1 Aclamai a Deus, habitantes todos da terra, cantai salmos ao seu nome: * tributai-Lhe gloriosos louvores.

65:3 Dizei a Deus: quão terríveis são as vossas obras, ó Senhor! * No vosso imenso poder vossos inimigos Vos dirigem mentiras.

65:4 Toda a terra Vos adore e Vos cante: * que cante salmos ao vosso nome.

65:5 Vinde e vede as obras de Deus: * terrível nos planos sobre os filhos dos homens.

65:6 Ele converteu o mar em terra seca, pelo rio passarão a pé: * ali com Ele nos alegraremos.

65:7 Ele domina pelo seu poder para sempre, os seus olhos contemplam as gentes: * os que O irritam não se exaltem a si mesmos.

65:8 Bendizei, ó gentes, o nosso Deus: * e fazei que se ouça a voz do seu louvor,

65:9 É Ele que tem conservado a minha vida: * e não permitiu que meus pés vacilassem.

65:10 Porquanto nos provastes, ó Deus: * com fogo nos examinastes, como se examina a prata.

65:11 Deixastes-nos cair no laço, carregastes de tribulações as nossas costas: * pusestes homens sobre as nossas cabeças.

65:12 Passámos pelo fogo e pela água: * mas conduzistes-nos a um lugar fresco.

65:1 Iubiláte Deo, omnis terra, psalmum dícite nómini eius: * date glóriam laudi eius.

65:3 Dícite Deo: Quam terribília sunt ópera tua, Dómine! * in multitúdine virtútis tuæ mentiéntur tibi inimíci tui.

65:4 Omnis terra adóret te, et psallat tibi: * psalmum dicat nómini tuo.

65:5 Veníte, et vidéte ópera Dei: * terríbilis in consíliis super fílios hóminum.

65:6 Qui convértit mare in áridam, in flúmine pertransíbunt pede: * ibi lætábimur in ipso.

65:7 Qui dominátur in virtúte sua in ætérnum, óculi eius super gentes respíciunt: * qui exásperant non exalténtur in semetípsis.

65:8 Benedícite, gentes, Deum nostrum: * et audítam fácite vocem laudis eius,

65:9 Qui pósuit ánimam meam ad vitam: * et non dedit in commotiónem pedes meos.

65:10 Quóniam probásti nos, Deus: * igne nos examinásti, sicut examinátur argéntum.

65:11 Induxísti nos in láqueum, posuísti tribulatiónes in dorso nostro: * imposuísti hómines super cápita nostra.

65:12 Transívimus per ignem et aquam: * et eduxísti nos in refrigérium.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Vede as obras do Senhor, e fazei que se ouça a voz do seu louvor.

Vidéte ópera Dómini, et audítam fácite vocem laudis eius.

Ant.

Ouvi, todos vós * que temeis a Deus, o que Ele fez à minha alma.

Audíte, omnes * qui timétis Deum, quanta fecit ánimæ meæ.

Salmo 65(13-20) [3]

65:13 Entrarei na vossa casa com holocaustos: * pagar-Vos-ei os meus votos, que meus lábios pronunciaram.

65:14 Que proferiu a minha boca, * na minha tribulação.

65:15 Oferecer-Vos-ei holocaustos gordos com o fumo dos carneiros: * oferecer-Vos-ei bois com cabritos.

65:16 Vinde, ouvi e narrarei, a todos vós que temeis a Deus: * o que Ele fez à minha alma.

65:17 A Ele com minha boca clamei, * e com minha língua O exaltei.

65:18 Se tivesse visto a iniquidade no meu coração, * o Senhor não me ouviria.

65:19 Por isso me ouviu Deus, * e atendeu à voz da minha súplica.

65:20 Bendito seja Deus, * que não rejeitou a minha oração, nem retirou de mim a sua misericórdia.

65:13 Introíbo in domum tuam in holocáustis: * reddam tibi vota mea, quæ distinxérunt lábia mea.

65:14 Et locútum est os meum, * in tribulatióne mea.

65:15 Holocáusta medulláta ófferam tibi cum incénso aríetum: * ófferam tibi boves cum hircis.

65:16 Veníte, audíte, et narrábo, omnes, qui timétis Deum: * quanta fecit ánimæ meæ.

65:17 Ad ipsum ore meo clamávi, * et exaltávi sub lingua mea.

65:18 Iniquitátem si aspéxi in corde meo, * non exáudiet Dóminus.

65:19 Proptérea exaudívit Deus, * et atténdit voci deprecatiónis meæ.

65:20 Benedíctus Deus, * qui non amóvit oratiónem meam, et misericórdiam suam a me.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Ouvi, todos vós que temeis a Deus, o que Ele fez à minha alma.

Audíte, omnes qui timétis Deum, quanta fecit ánimæ meæ.

‡

Ant.

Levante-se Deus, * e sejam dispersos os seus inimigos. ‡

Exsúrgat Deus, * et dissipéntur inimíci eius. ‡

Salmo 67(2-11) [4]

67:2 Levante-se Deus e sejam dispersos os seus inimigos, * ‡ e da sua presença fujam os que O odeiam.

67:3 Desvaneçam-se assim como se desvanece o fumo: * assim como se derrete a cera diante do fogo, assim pereçam os pecadores ante Deus.

67:4 Os justos, porém, banqueteiem-se e regozijem-se na presença de Deus: * e com alegria se alegrem.

67:5 Cantai a Deus, cantai salmos ao seu nome: * abri o caminho Àquele que sobe para o ocidente: (inclinar a cabeça) o Senhor é o seu nome.

67:5 Regozijai-vos diante d’Ele: * perturbar-se-ão diante d’Ele, Ele é o pai dos órfãos e o juiz das viúvas.

67:6 Deus está no seu lugar santo: * é Deus que faz habitar na casa os solitários:

67:7 Que põe em liberdade os cativos com seu poder, * mesmo aqueles que O irritam, os quais moram nos sepulcros.

67:8 Ó Deus, quando saíeis à frente de vosso povo, * quando atravessáveis o deserto:

67:9 A terra tremeu e os céus destilaram, ante a face do Deus do Sinai, * diante do Deus de Israel.

67:10 Ó Deus, reservastes uma chuva abundante para a vossa herança: * e, quando ela enfraqueceu, Vós a aperfeiçoastes.

67:11 Nela morarão as vossas criaturas: * na vossa doçura, ó Deus, provestes o pobre.

67:2 Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci eius, * ‡ et fúgiant qui odérunt eum, a fácie eius.

67:3 Sicut déficit fumus, defíciant: * sicut fluit cera a fácie ignis, sic péreant peccatóres a fácie Dei.

67:4 Et iusti epuléntur, et exsúltent in conspéctu Dei: * et delecténtur in lætítia.

67:5 Cantáte Deo, psalmum dícite nómini eius: * iter fácite ei, qui ascéndit super occásum: (fit reverentia) Dóminus nomen illi.

67:5 Exsultáte in conspéctu eius: * turbabúntur a fácie eius, patris orphanórum et iúdicis viduárum.

67:6 Deus in loco sancto suo: * Deus, qui inhabitáre facit uníus moris in domo:

67:7 Qui edúcit vinctos in fortitúdine, * simíliter eos qui exásperant, qui hábitant in sepúlcris.

67:8 Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, * cum pertransíres in desérto:

67:9 Terra mota est, étenim cæli distillavérunt a fácie Dei Sínai, * a fácie Dei Israël.

67:10 Plúviam voluntáriam segregábis, Deus, hereditáti tuæ: * et infirmáta est, tu vero perfecísti eam.

67:11 Animália tua habitábunt in ea: * parásti in dulcédine tua páuperi, Deus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Levante-se Deus, e sejam dispersos os seus inimigos.

Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci eius.

Ant.

O nosso Deus * é o Deus que salva: e ao Senhor pertence livrar da morte.

Deus noster, * Deus salvos faciéndi: et Dómini sunt éxitus mortis.

Salmo 67(12-24) [5]

67:12 O Senhor dará a palavra aos que anunciam a boa nova, * com grande coragem.

67:13 Rei dos exércitos será do amado, do amado: * e a formosura da casa repartirá os despojos.

67:14 Se dormirdes entre vossos despojos, sereis como as penas prateadas da pomba, * e o brilho flavo do ouro na extremidade do seu dorso.

67:15 Enquanto o Altíssimo dispersa os reis sobre a terra, ficarão brancos com neve em Selmon: * o monte de Deus é monte farto.

67:16 Monte escarpado, monte fecundo: * porém, porque pensais em outros montes escarpados?

67:17 Um monte em que aprouve a Deus morar: * de facto, lá o Senhor habitará perpetuamente.

67:18 O carro de Deus é assistido por dez milhares, milhares alegram-se: * o Senhor está entre eles em Sinai, no seu santuário.

67:19 Subistes ao alto, cativos levastes convosco: * pelos homens recebestes dons.

67:19 Mesmo pelos descrentes, * habitava o Senhor Deus.

67:20 Bendito seja o Senhor quotidianamente: * o Deus da nossa salvação fazer-nos-á a jornada próspera.

67:21 Nosso Deus é o Deus que salva: * e ao Senhor, ao Senhor pertence livrar da morte.

67:22 Contudo, Deus quebrará as cabeças dos seus inimigos: * a moleira cabeluda dos que passeiam nos seus pecados.

67:23 O Senhor disse: de Basã os farei volver, * do fundo do mar volver os farei:

67:24 Para que o teu pé seja mergulhado no sangue: * de teus inimigos e também a língua de teus cães.

67:12 Dóminus dabit verbum evangelizántibus, * virtúte multa.

67:13 Rex virtútum dilécti, dilécti: * et speciéi domus divídere spólia.

67:14 Si dormiátis inter médios cleros, pennæ colúmbæ deargentátæ, * et posterióra dorsi eius in pallóre auri.

67:15 Dum discérnit cæléstis reges super eam, nive dealbabúntur in Selmon: * mons Dei, mons pinguis.

67:16 Mons coagulátus, mons pinguis: * ut quid suspicámini montes coagulátos?

67:17 Mons, in quo beneplácitum est Deo habitáre in eo: * étenim Dóminus habitábit in finem.

67:18 Currus Dei decem míllibus múltiplex, míllia lætántium: * Dóminus in eis in Sina in sancto.

67:19 Ascendísti in altum, cepísti captivitátem: * accepísti dona in homínibus.

67:19 Étenim non credéntes, * inhabitáre Dóminum Deum.

67:20 Benedíctus Dóminus die cotídie: * prósperum iter fáciet nobis Deus salutárium nostrórum.

67:21 Deus noster, Deus salvos faciéndi: * et Dómini Dómini éxitus mortis.

67:22 Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum: * vérticem capílli perambulántium in delíctis suis.

67:23 Dixit Dóminus: Ex Basan convértam, * convértam in profúndum maris:

67:24 Ut intingátur pes tuus in sánguine: * lingua canum tuórum ex inimícis, ab ipso.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

O nosso Deus é o Deus que salva: e ao Senhor pertence livrar da morte.

Deus noster, Deus salvos faciéndi: et Dómini sunt éxitus mortis.

Ant.

Nas igrejas * bendizei o Senhor Deus.

In ecclésiis * benedícite Dómino Deo.

Salmo 67(25-36) [6]

67:25 Eles viram as vossas procissões, ó Deus: * as procissões do meu Deus: do meu rei, que está no santuário.

67:26 Adiante foram os príncipes, juntamente com os cantores: * no meio das donzelas que tocavam timbales.

67:27 Nas igrejas bendizei o Senhor Deus, * vós da estirpe de Israel.

67:28 Ali estava o jovem Benjamim: * em êxtase mental.

67:28 Os príncipes de Judá, seus comandantes: * os príncipes de Zabulon, os príncipes de Neftali.

67:29 Ó Deus, mostrai o vosso poder: * confirmai, ó Deus, aquilo que fizestes entre nós.

67:30 Desde o vosso templo em Jerusalém, * os reis oferecer-Vos-ão dons.

67:31 Reprimi essas feras dos canaviais, esses povos congregados como touros entre vacas: * para lançar fora os que foram provados como a prata.

67:31 Dissipai as gentes que querem guerras: virão embaixadores do Egipto: * a Etiópia adiantar-se-á a estender as mãos para Deus.

67:33 Reinos da terra, cantai a Deus: * salmodiai ao Senhor.

67:33 Salmodiai a Deus, que se eleva sobre todos os céus, * para Oriente.

67:34 Eis que dará à sua voz força, dai glória a Deus pelo que fez em Israel, * a sua magnificência e o seu poder está nas nuvens.

67:36 Deus é admirável nos seus santos, o Deus de Israel, Ele mesmo dará poder e fortaleza ao seu povo, * bendito seja Deus.

67:25 Vidérunt ingréssus tuos, Deus: * ingréssus Dei mei: regis mei qui est in sancto.

67:26 Prævenérunt príncipes coniúncti psalléntibus: * in médio iuvenculárum tympanistriárum.

67:27 In ecclésiis benedícite Deo Dómino, * de fóntibus Israël.

67:28 Ibi Béniamin adolescéntulus: * in mentis excéssu.

67:28 Príncipes Iuda, duces eórum: * príncipes Zábulon, príncipes Néphtali.

67:29 Manda, Deus, virtúti tuæ: * confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis.

67:30 A templo tuo in Ierúsalem, * tibi ófferent reges múnera.

67:31 Íncrepa feras arúndinis, congregátio taurórum in vaccis populórum: * ut exclúdant eos, qui probáti sunt argénto.

67:31 Díssipa gentes, quæ bella volunt: vénient legáti ex Ægýpto: * Æthiópia prævéniet manus eius Deo.

67:33 Regna terræ, cantáte Deo: * psállite Dómino.

67:33 Psállite Deo, qui ascéndit super cælum cæli, * ad Oriéntem.

67:34 Ecce dabit voci suæ vocem virtútis, date glóriam Deo super Israël, * magnificéntia eius, et virtus eius in núbibus.

67:36 Mirábilis Deus in sanctis suis, Deus Israël ipse dabit virtútem, et fortitúdinem plebi suæ, * benedíctus Deus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Nas igrejas bendizei o Senhor Deus.

In ecclésiis benedícite Dómino Deo.

‡

Ant.

Salvai-me, * ó Deus, porque as águas quase inundaram a minha alma.

Salvum me fac, * Deus, quóniam intravérunt aquæ usque ad ánimam meam. ‡

Salmo 68(2-13) [7]

68:2 Salvai-me, ó Deus: * porque as águas entraram até à minha alma.

68:3 Estou atolado num profundo lodo: * e não há nele firmeza.

68:3 Cheguei ao alto mar: * e a tempestade me afundou.

68:4 Cansei-me clamando, a minha garganta enrouqueceu-se: * os meus olhos desfaleceram à espera do meu Deus.

68:5 Multiplicaram-se mais que os cabelos da minha cabeça, * aqueles que sem razão me aborrecem.

68:5 Tornaram-se fortes os inimigos que injustamente me perseguem: * paguei então o que não tinha roubado.

68:6 Ó Deus, Vós conheceis a minha insipiência: * e os meus delitos não Vos são ocultos.

68:7 Não sejam envergonhados por minha causa os que esperam em Vós, Senhor, * ó Senhor dos exércitos.

68:7 Não sejam confundidos a meu respeito * aqueles que Vos buscam, ó Deus de Israel.

68:8 Porque por vossa causa sofri afronta: * foi coberto de confusão o meu rosto.

68:9 Tornei-me um estranho para meus irmãos, * e um estrangeiro para os filhos de minha mãe.

68:10 Porque o zelo de vossa casa me devorou: * e as ofensas dos que Vos insultavam recaíram sobre mim.

68:11 Mortifiquei pelo jejum a minha alma: * e tornou-se em vergonha para mim.

68:12 Fiz do cilício a minha vestimenta: * e passei a ser uma parábola para eles.

68:13 Falavam contra mim os que se sentavam ao portão: * e sobre mim cantavam os que bebiam vinho.

68:13 Porém eu, ó Senhor, dirigia-Vos a minha oração: * eis o tempo favorável, ó Deus.

68:2 Salvum me fac, Deus: * quóniam intravérunt aquæ usque ad ánimam meam.

68:3 ‡ Infíxus sum in limo profúndi: * et non est substántia.

68:3 Veni in altitúdinem maris: * et tempéstas demérsit me.

68:4 Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ: * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum.

68:5 Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis.

68:5 Confortáti sunt qui persecúti sunt me inimíci mei iniúste: * quæ non rápui, tunc exsolvébam.

68:6 Deus, tu scis insipiéntiam meam: * et delícta mea a te non sunt abscóndita.

68:7 Non erubéscant in me qui exspéctant te, Dómine, * Dómine virtútum.

68:7 Non confundántur super me * qui quærunt te, Deus Israël.

68:8 Quóniam propter te sustínui oppróbrium: * opéruit confúsio fáciem meam.

68:9 Extráneus factus sum frátribus meis, * et peregrínus fíliis matris meæ.

68:10 Quóniam zelus domus tuæ comédit me: * et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.

68:11 Et opérui in ieiúnio ánimam meam: * et factum est in oppróbrium mihi.

68:12 Et pósui vestiméntum meum cilícium: * et factus sum illis in parábolam.

68:13 Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta: * et in me psallébant qui bibébant vinum.

68:13 Ego vero oratiónem meam ad te, Dómine: * tempus benepláciti, Deus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Salvai-me, ó Deus, porque as águas quase inundaram a minha alma.

Salvum me fac, Deus, quóniam intravérunt aquæ usque ad ánimam meam.

Ant.

Por causa dos meus inimigos * salvai-me, Senhor.

Propter inimícos meos * éripe me, Dómine.

Salmo 68(14-29) [8]

68:14 Ouvi-me segundo a multidão de vossa misericórdia, * segundo a verdade de vossa salvação:

68:15 Tirai-me do lodo, para que não fique atolado: * livrai-me daqueles que me odeiam e das profundas águas.

68:16 Não me afogue a tempestade de água, nem me absorva o mar profundo: * nem sobre mim se feche a boca do abismo.

68:17 Ouvi-me, ó Senhor, porque é benigna a vossa misericórdia: * olhai para mim segundo a multidão de vossas misericórdias.

68:18 Não aparteis de vosso servo vosso rosto: * ouvi-me prontamente, porque estou angustiado.

68:19 Atendei à minha alma e livrai-a: * salvai-me por causa dos meus inimigos.

68:20 Vós conheceis a minha desgraça e a minha confusão, * e a minha vergonha.

68:21 À vossa vista estão todos os que me atribulam: * o meu coração esperou desgraças e misérias.

68:21 Esperei que alguém se condoesse de mim e não houve ninguém: * esperei que alguém me consolasse e não achei.

68:22 Por comida me deram fel: * e na minha sede vinagre me apresentaram.

68:23 Que sua mesa ante eles se torne um laço, * uma recompensa e uma pedra no caminho.

68:24 Obscureçam-se os seus olhos para que não vejam: * e o seu dorso fique sempre curvo.

68:25 Derramai sobre eles a vossa indignação: * e deixai que a vossa ira os alcance.

68:26 Deserta fique a sua morada: * e não haja quem habite em suas tendas.

68:27 Porquanto perseguiram aquele que Vós feristes: * e agravaram a dor das minhas chagas.

68:28 Somai-lhes iniquidade sobre iniquidade: * e não cheguem a entrar na vossa justiça.

68:29 Sejam riscados do livro dos viventes: * e não sejam inscritos com os justos.

68:14 In multitúdine misericórdiæ tuæ exáudi me, * in veritáte salútis tuæ:

68:15 Éripe me de luto, ut non infígar: * líbera me ab iis, qui odérunt me, et de profúndis aquárum.

68:16 Non me demérgat tempéstas aquæ, neque absórbeat me profúndum: * neque úrgeat super me púteus os suum.

68:17 Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua: * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me.

68:18 Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo: * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me.

68:19 Inténde ánimæ meæ, et líbera eam: * propter inimícos meos éripe me.

68:20 Tu scis impropérium meum, et confusiónem meam, * et reveréntiam meam.

68:21 In conspéctu tuo sunt omnes qui tríbulant me: * impropérium exspectávit cor meum, et misériam.

68:21 Et sustínui qui simul contristarétur, et non fuit: * et qui consolarétur, et non invéni.

68:22 Et dedérunt in escam meam fel: * et in siti mea potavérunt me acéto.

68:23 Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum, * et in retributiónes, et in scándalum.

68:24 Obscuréntur óculi eórum ne vídeant: * et dorsum eórum semper incúrva.

68:25 Effúnde super eos iram tuam: * et furor iræ tuæ comprehéndat eos.

68:26 Fiat habitátio eórum desérta: * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet.

68:27 Quóniam quem tu percussísti, persecúti sunt: * et super dolórem vúlnerum meórum addidérunt.

68:28 Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum: * et non intrent in iustítiam tuam.

68:29 Deleántur de libro vivéntium: * et cum iustis non scribántur.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Por causa dos meus inimigos salvai-me, Senhor.

Propter inimícos meos éripe me, Dómine.

Ant.

Buscai o Senhor, * e a vossa alma viverá.

Quǽrite Dóminum, * et vivet ánima vestra.

Salmo 68(30-37) [9]

68:30 Eu sou pobre e cheio de dores: * vossa salvação, ó Deus, me acolheu.

68:31 Glorificarei o nome de Deus com cânticos: * e engrandecê-l’O-ei com louvores:

68:32 Isto agradará a Deus mais do que o tenro novilho: * nascendo as pontas e as unhas.

68:33 Vejam os pobres e alegrem-se: * buscai a Deus e a vossa alma viverá.

68:34 Porque o Senhor ouviu os pobres: * e não desprezou os seus prisioneiros.

68:35 Louvem-n'O os céus e a terra, * o mar e tudo o que neles se move.

68:36 Porque Deus salvará Sião: * e edificar-se-ão as cidades de Judá.

68:36 Morarão ali, * adquirindo-a como sua herança.

68:37 A descendência dos seus servos a possuirá: * e os que amam o seu nome habitarão nela.

68:30 Ego sum pauper et dolens: * salus tua, Deus, suscépit me.

68:31 Laudábo nomen Dei cum cántico: * et magnificábo eum in laude:

68:32 Et placébit Deo super vítulum novéllum: * córnua producéntem et úngulas.

68:33 Vídeant páuperes et læténtur: * quǽrite Deum, et vivet ánima vestra.

68:34 Quóniam exaudívit páuperes Dóminus: * et vinctos suos non despéxit.

68:35 Laudent illum cæli et terra, * mare et ómnia reptília in eis.

68:36 Quóniam Deus salvam fáciet Sion: * et ædificabúntur civitátes Iuda.

68:36 Et inhabitábunt ibi, * et hereditáte acquírent eam.

68:37 Et semen servórum eius possidébit eam: * et qui díligunt nomen eius, habitábunt in ea.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Buscai o Senhor, e a vossa alma viverá.

Quǽrite Dóminum, et vivet ánima vestra.

Glorificarei o nome de Deus com cânticos.

Laudábo nomen Dei cum cántico.

E engrandecê-l’O-ei com louvores.

Et magnificábo eum in laude.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Ouvi, Senhor Jesus Cristo, as preces dos vossos servos, e tende misericórdia de nós: Vós que, com o Pai e o Espírito Santo, viveis e reinais pelos séculos dos séculos.

Exáudi, Dómine Iesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.

Iube, Dómine, benedícere.

Bênção.

Abençoe-nos Aquele que vive e reina sem fim.

Ille nos benedícat, qui sine fine vivit et regnat.

Amém.

Amen.

Leitura 1

Incipit Amos Prophéta

Amos 1:1-2

1 Verba Amos, qui fuit in pastóribus de Thécue, quæ vidit super Israël in diébus Ozíæ, regis Juda, et in diébus Jeróboam, fílii Joas, regis Israël, ante duos annos terræmótus.

2 Et dixit: Dóminus de Sion rúgiet, et de Jerúsalem dabit vocem suam; et luxérunt speciósa pastórum, et exsiccátus est vertex Carméli.

1 Verba Amos, qui fuit in pastóribus de Thécue, quæ vidit super Israël in diébus Ozíæ, regis Iuda, et in diébus Ieróboam, fílii Ioas, regis Israël, ante duos annos terræmótus.

2 Et dixit: Dóminus de Sion rúgiet, et de Ierúsalem dabit vocem suam; et luxérunt speciósa pastórum, et exsiccátus est vertex Carméli.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Vidi Dóminum sedéntem super sólium excélsum et elevátum, et plena erat omnis terra majestáte ejus: * Et ea, quæ sub ipso erant, replébant templum.

Vidi Dóminum sedéntem super sólium excélsum et elevátum, et plena erat omnis terra maiestáte eius: * Et ea, quæ sub ipso erant, replébant templum.

Séraphim stabant super illud: sex alæ uni, et sex alæ álteri.

Et ea, quæ sub ipso erant, replébant templum.

Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.

Iube, Dómine, benedícere.

Bênção.

Aquela cuja festa celebramos interceda por nós junto do Senhor.

Cuius festum cólimus, ipsa intercédat pro nobis ad Dóminum.

Amém.

Amen.

Leitura 2

Amos 1:3-5

3 Hæc dicit Dóminus: Super tribus sceléribus Damásci, et super quátuor non convértam eum, eo quod trituráverint in plaustris férreis Gálaad.

4 Et mittam ignem in domum Azaël, et devorábit domos Bénadad.

5 Et cónteram vectem Damásci: et dispérdam habitatórem de campo idóli, et tenéntem sceptrum de domo voluptátis: et transferétur pópulus Sýriæ Cyrénen, dicit Dóminus.

Amos 1:6-8

6 Hæc dicit Dóminus: Super tribus sceléribus Gazæ, et super quátuor non convértam eum, eo quod transtúlerint captivitátem perféctam, ut conclúderent eam in Idumǽa.

7 Et mittam ignem in murum Gazæ, et devorábit ædes ejus.

8 Et dispérdam habitatórem de Azóto, et tenéntem sceptrum de Ascalóne: et convértam manum meam super Accaron, et períbunt réliqui Philisthinórum, dicit Dóminus Deus.

6 Hæc dicit Dóminus: Super tribus sceléribus Gazæ, et super quátuor non convértam eum, eo quod transtúlerint captivitátem perféctam, ut conclúderent eam in Idumǽa.

7 Et mittam ignem in murum Gazæ, et devorábit ædes eius.

8 Et dispérdam habitatórem de Azóto, et tenéntem sceptrum de Ascalóne: et convértam manum meam super Accaron, et períbunt réliqui Philisthinórum, dicit Dóminus Deus.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Aspice, Dómine, quia facta est desoláta cívitas plena divítiis, sedet in tristítia dómina géntium: * Non est qui consolétur eam, nisi tu, Deus noster.

Plorans plorávit in nocte, et lácrimæ ejus in maxíllis ejus.

Plorans plorávit in nocte, et lácrimæ eius in maxíllis eius.

Non est qui consolétur eam, nisi tu, Deus noster.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Non est qui consolétur eam, nisi tu, Deus noster.

Dignai-Vos, Senhor, dar a bênção.

Iube, Dómine, benedícere.

Bênção.

À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

Amém.

Amen.

Leitura 3

Elísabeth, Andréæ regis Hungáriæ fília, ab infántia timére Deum cœpit: et, crescens ætáte, crevit étiam pietáte. Ludovíco Lantgrávio Hássiæ et Thuríngiæ in cónjugem copuláta, non minóri cura, quæ Dei quam quæ viri sui erant, exsequebátur. Oratióni assídue incúmbens et misericórdiæ opéribus dédita, víduis, pupíllis, ægrótis, egéntibus sédulo inserviébat, in quorum étiam levámen insígne xenodochíum constrúxit. Defúncto cónjuge, ut Deo libérius servíret, vili túnica indúta est, atque, órdinem Pœniténtium sancti Francísci ingréssa, patiéntiæ et humilitátis virtúte máxime enítuit. Nam bonis ómnibus exúta, a própriis dómibus ejécta, ab ómnibus derelícta, contumélias, irrisiónes, obtrectatiónes invícto ánimo tolerávit, ádeo ut summópere gaudéret se tália pro Deo pati. Cum tandem in sanctis opéribus vitam religiosíssime transegísset, obdormívit in Dómino. Eam, miráculis claram, Gregórius nonus in Sanctórum númerum rétulit.

Elísabeth, Andréæ regis Hungáriæ fília, ab infántia timére Deum cœpit: et, crescens ætáte, crevit étiam pietáte. Ludovíco Lantgrávio Hássiæ et Thuríngiæ in cóniugem copuláta, non minóri cura, quæ Dei quam quæ viri sui erant, exsequebátur. Oratióni assídue incúmbens et misericórdiæ opéribus dédita, víduis, pupíllis, ægrótis, egéntibus sédulo inserviébat, in quorum étiam levámen insígne xenodochíum constrúxit. Defúncto cóniuge, ut Deo libérius servíret, vili túnica indúta est, atque, órdinem Pœniténtium sancti Francísci ingréssa, patiéntiæ et humilitátis virtúte máxime enítuit. Nam bonis ómnibus exúta, a própriis dómibus eiécta, ab ómnibus derelícta, contumélias, irrisiónes, obtrectatiónes invícto ánimo tolerávit, ádeo ut summópere gaudéret se tália pro Deo pati. Cum tandem in sanctis opéribus vitam religiosíssime transegísset, obdormívit in Dómino. Eam, miráculis claram, Gregórius nonus in Sanctórum númerum rétulit.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Te Deum

Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.

Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:

Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.

Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.

O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.

A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.

Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.

Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.

Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.

O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:

Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.

Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.

Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.

Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.

Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.

Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.

Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.

Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * maiestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ maiestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Iudex créderis * esse ventúrus.

(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.

Oração

do Próprio dos Santos

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Oremos

Orémus.

Ó Deus de misericórdia, esclarecei os corações dos vossos fiéis; e, pelas gloriosas preces da B. Isabel, concedei-nos a graça de desprezarmos as prosperidades deste mundo e de gozarmos perpetuamente a consolação celestial.

Tuórum corda fidélium, Deus miserátor, illústra: et, beátæ Elísabeth précibus gloriósis; fac nos próspera mundi despícere, et cælésti semper consolatióne gaudére.

Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.

Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Conclusão

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Bendigamos o Senhor.

Benedicámus Dómino.

Graças a Deus.

Deo grátias.

E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.

Amém.

Amen.

Textos do projeto Divinum Officium.