Ir para o texto

Breviário Romano

Rubricas de 1960

S. Elisabeth Viduæ

III. classis

Commemoratio ad Laudes tantum: S. Pontiani Papæ et Martyris

Outros breviários e ofícios votivos

Início

Deus, ✠ vinde em meu auxílio.

Deus ✠ in adiutórium meum inténde.

Senhor, apressai-Vos em socorrer-me.

Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Aleluia.

Allelúia.

Salmos

Salmos e antífonas do Saltério do dia correspondente

Ant.

Vede como é belo * e delicioso habitarem irmãos em harmonia!

Ecce quam bonum * et quam iucúndum habitáre fratres in unum. ‡

Salmo 132 [1]

132:1 O quão bom e quão jucundo é, * viverem os irmãos em união:

132:2 Como unção na cabeça, * que desce sobre a barba de Arão,

132:2 Que desce até à orla do seu manto: * como o orvalho do Hermon, que desce sobre o monte Sião.

132:3 Porque o Senhor derramou ali a sua bênção, * e vida para sempre.

132:1 Ecce quam bonum et quam iucúndum, * habitáre fratres in unum:

132:2 ‡ Sicut unguéntum in cápite, * quod descéndit in barbam, barbam Aaron,

132:2 Quod descéndit in oram vestiménti eius: * sicut ros Hermon, qui descéndit in montem Sion.

132:3 Quóniam illic mandávit Dóminus benedictiónem, * et vitam usque in sǽculum.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Vede como é belo e delicioso habitarem irmãos em harmonia!

Ecce quam bonum et quam iucúndum habitáre fratres in unum.

Ant.

Glorificai o Senhor, * porque a sua misericórdia é eterna.

Confitémini Dómino * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

Salmo 135(1-9) [2]

135:1 Glorificai o Senhor, porque é bom: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:2 Glorificai o Deus dos deuses: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:3 Glorificai o Senhor dos senhores: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:4 O único que faz grandes maravilhas: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:5 Que fez os céus com sabedoria: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:6 Que firmou a terra sobre as águas: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:7 Que fez os grandes luminares: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:8 O sol, senhor do dia: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:9 A lua e as estrelas, senhoras da noite: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:2 Confitémini Deo deórum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:3 Confitémini Dómino dominórum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:4 Qui facit mirabília magna solus: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:5 Qui fecit cælos in intelléctu: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:6 Qui firmávit terram super aquas: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:7 Qui fecit luminária magna: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:8 Solem in potestátem diéi: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:9 Lunam, et stellas in potestátem noctis: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Glorificai o Senhor, porque a sua misericórdia é eterna.

Confitémini Dómino quóniam in ætérnum misericórdia eius.

Ant.

Glorificai o Senhor, * que em nosso abatimento se lembrou de nós.

Confitémini Dómino * quia in humilitáte nostra memor fuit nostri.

Salmo 135(10-26) [3]

135:10 Que feriu o Egipto com seus primogénitos: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:11 Que tirou Israel do meio deles: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:12 Na mão poderosa e no braço excelso: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:13 Que dividiu em partes o mar Vermelho: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:14 Fez passar Israel pelo meio dele: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:15 Precipitou Faraó e o seu exército no mar Vermelho: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:16 Que conduziu o seu povo pelo deserto: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:17 Que feriu grandes reis: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:18 Matou reis fortes: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:19 Seon, rei dos Amorreus: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:20 A Ogue, rei de Basã: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:21 Deu a terra deles em herança: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:22 Em herança a Israel, seu servo: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:23 Em nosso abatimento de nós se lembrou: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:24 Livrou-nos dos nossos inimigos: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:25 Que dá alimento a toda a carne: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:26 Dai glória ao Deus do céu: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:26 Dai glória ao Senhor dos senhores: * pois eterna é a sua misericórdia.

135:10 Qui percússit Ægýptum cum primogénitis eórum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:11 Qui edúxit Israël de médio eórum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:12 In manu poténti, et brácchio excélso: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:13 Qui divísit Mare Rubrum in divisiónes: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:14 Et edúxit Israël per médium eius: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:15 Et excússit Pharaónem, et virtútem eius in Mari Rubro: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:16 Qui tradúxit pópulum suum per desértum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:17 Qui percússit reges magnos: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:18 Et occídit reges fortes: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:19 Sehon, regem Amorrhæórum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:20 Et Og, regem Basan: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:21 Et dedit terram eórum hereditátem: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:22 Hereditátem Israël, servo suo: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:23 Quia in humilitáte nostra memor fuit nostri: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:24 Et redémit nos ab inimícis nostris: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:25 Qui dat escam omni carni: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:26 Confitémini Deo cæli: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

135:26 Confitémini Dómino dominórum: * quóniam in ætérnum misericórdia eius.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Glorificai o Senhor, que em nosso abatimento se lembrou de nós.

Confitémini Dómino quia in humilitáte nostra memor fuit nostri.

Ant.

Apegue-se a minha língua * à garganta, se me não lembrar de ti, Jerusalém.

Adhǽreat lingua mea * fáucibus meis, si non memínero tui Ierúsalem.

Salmo 136 [4]

136:1 Junto dos rios da Babilónia, ali nos assentámos a chorar: * lembrando-nos de Sião:

136:2 Nos salgueiros que lá havia, * as nossas harpas pendurámos.

136:3 Os mesmos que nos tinham levado cativos pediam-nos, * palavras de canções:

136:3 Os que à força nos tinham levado diziam: * cantai-nos um hino dos cânticos de Sião.

136:4 Como poderíamos nós cantar o cântico do Senhor * em estranha terra?

136:5 Se me esquecer de ti, ó Jerusalém, * ao esquecimento seja entregue a minha direita.

136:6 Apegue-se-me a língua à garganta, * se eu não me lembrar de ti:

136:6 Se não propuser Jerusalém, * como o início da minha alegria.

136:7 Lembrai-Vos, ó Senhor, dos filhos de Edom, * no dia de Jerusalém:

136:7 Que diziam: arrasai, arrasai * até aos alicerces.

136:8 Ó desgraçada filha da Babilónia: * bem-aventurado o que te der a paga do que nos pagaste.

136:9 Bem-aventurado o que agarrar, * em teus filhinhos e os despedaçar contra um rochedo.

136:1 Super flúmina Babylónis, illic sédimus et flévimus: * cum recordarémur Sion:

136:2 In salícibus in médio eius, * suspéndimus órgana nostra.

136:3 Quia illic interrogavérunt nos, qui captívos duxérunt nos, * verba cantiónum:

136:3 Et qui abduxérunt nos: * Hymnum cantáte nobis de cánticis Sion.

136:4 Quómodo cantábimus cánticum Dómini * in terra aliéna?

136:5 Si oblítus fúero tui, Ierúsalem, * oblivióni detur déxtera mea.

136:6 Adhǽreat lingua mea fáucibus meis, * si non memínero tui:

136:6 Si non proposúero Ierúsalem, * in princípio lætítiæ meæ.

136:7 Memor esto, Dómine, filiórum Edom, * in die Ierúsalem:

136:7 Qui dicunt: Exinaníte, exinaníte * usque ad fundaméntum in ea.

136:8 Fília Babylónis mísera: * beátus, qui retríbuet tibi retributiónem tuam, quam retribuísti nobis.

136:9 Beátus, qui tenébit, * et allídet párvulos tuos ad petram.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Apegue-se a minha língua à garganta, se me não lembrar de ti, Jerusalém.

Adhǽreat lingua mea fáucibus meis, si non memínero tui Ierúsalem.

Ant.

Glorificarei * o vosso nome, Senhor, pela vossa misericórdia e vossa verdade.

Confitébor * nómini tuo, Dómine, super misericórdia et veritáte tua.

Salmo 137 [5]

137:1 Eu Vos glorificarei, ó Senhor, de todo o coração: * porque ouvistes as palavras da minha boca.

137:1 Em presença dos anjos Vos cantarei salmos: * adorar-Vos-ei no vosso santo templo e glorificarei o vosso nome.

137:2 Por causa de vossa misericórdia e de vossa verdade: * porque engrandecestes o vosso santo nome sobre tudo.

137:3 Em qualquer dia que Vos invocar, ouvi-me: * aumentareis a fortaleza na minha alma.

137:4 Louvem-Vos, ó Senhor, todos os reis da terra: * pois ouviram todas as palavras de vossa boca:

137:5 Cantem nos caminhos do Senhor: * porque a glória do Senhor é grande.

137:6 Porque, sendo o Senhor excelso, todavia, olha os humildes: * e conhece de longe os altos.

137:7 Se andar no meio da tribulação, me dareis a vida: * e estendestes a vossa mão contra a ira dos meus inimigos e a vossa direita me salvou.

137:8 O Senhor retribuirá por mim: * ó Senhor, a vossa misericórdia é eterna: não desprezeis as obras de vossas mãos.

137:1 Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo: * quóniam audísti verba oris mei.

137:1 In conspéctu Angelórum psallam tibi: * adorábo ad templum sanctum tuum, et confitébor nómini tuo.

137:2 Super misericórdia tua, et veritáte tua: * quóniam magnificásti super omne, nomen sanctum tuum.

137:3 In quacúmque die invocávero te, exáudi me: * multiplicábis in ánima mea virtútem.

137:4 Confiteántur tibi, Dómine, omnes reges terræ: * quia audiérunt ómnia verba oris tui:

137:5 Et cantent in viis Dómini: * quóniam magna est glória Dómini.

137:6 Quóniam excélsus Dóminus, et humília réspicit: * et alta a longe cognóscit.

137:7 Si ambulávero in médio tribulatiónis, vivificábis me: * et super iram inimicórum meórum extendísti manum tuam, et salvum me fecit déxtera tua.

137:8 Dóminus retríbuet pro me: * Dómine, misericórdia tua in sǽculum: ópera mánuum tuárum ne despícias.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Glorificarei o vosso nome, Senhor, pela vossa misericórdia e vossa verdade.

Confitébor nómini tuo, Dómine, super misericórdia et veritáte tua.

Capítulo Hino Verso

do Comum ou Festa

Prov. 31:10-11

Quem encontrará uma mulher forte? O seu valor vem de longe, dos últimos confins da terra. Nela confia o coração do seu marido, e não lhe faltarão despojos.

Mulíerem fortem quis invéniet? Procul et de últimis fínibus prétium eius. Confídit in ea cor viri sui, et spóliis non indigébit.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Hino

A mulher forte, de peito varonil,

Louvemos todos nós,

Que pela glória da santidade

Refulge ilustre em toda a parte.

Fortem viríli péctore

Laudémus omnes féminam,

Quæ sanctitátis glória

Ubíque fulget ínclita.

Ela, ferida de santo amor,

Enquanto o amor nocivo do mundo

Abomina, para as coisas celestes

Percorreu o árduo caminho.

Hæc sancto amóre sáucia,

Dum mundi amórem nóxium

Horréscit, ad cæléstia

Iter perégit árduum.

Domando a carne com jejuns,

E com o doce alimento

Da oração nutrindo a alma,

Goza das alegrias do céu.

Carnem domans ieiúniis,

Dulcíque mentem pábulo

Oratiónis nútriens,

Cæli potítur gáudiis.

Ó Cristo Rei, força dos fortes,

Que só Vós operais grandes coisas,

Pela sua intercessão, Vos pedimos,

Ouvi benigno os que Vos suplicam.

Rex Christe, virtus fórtium,

Qui magna solus éfficis,

Huius precátu, quǽsumus,

Audi benígnus súpplices.

A Deus Pai seja a glória,

E ao seu único Filho,

Com o Espírito Paráclito,

Agora e por todos os séculos.

Amém.

Deo Patri sit glória,

Eiúsque soli Fílio,

Cum Spíritu Paráclito,

Nunc, et per omne sǽculum.

Amen.

A graça derramou-se nos vossos lábios.

Diffúsa est grátia in lábiis tuis.

Por isso vos abençoou Deus para sempre.

Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.

Cântico: Magnificat

Antífona do Próprio dos Santos

Ant.

Abriu a sua mão * ao indigente e estendeu os seus braços ao pobre, e não comeu o pão na ociosidade.

Manum suam * apéruit ínopi, et palmas suas exténdit ad páuperem, et panem otiósa non comédit.

Cântico da Bem-Aventurada Virgem Maria

Lucas 1:46-55

1:46 Minha alma ✠ * engrandece ao Senhor.

1:47 E meu espírito exulta de alegria * em Deus, meu Salvador.

1:48 Porque pôs os olhos na sua humilde escrava, * eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada.

1:49 Grandes maravilhas fez em mim o Omnipotente, * cujo nome é santo.

1:50 Cuja misericórdia se estende de geração em geração, * sobre todos os que O temem.

1:51 Manifestou a força do seu braço * dispersou os soberbos de coração.

1:52 Derrubou do trono os poderosos * e exaltou os humildes.

1:53 Encheu de bens os famintos, * e despediu os ricos de mãos vazias.

1:54 Tomou Israel, seu servo, sob a sua protecção, * lembrado da sua antiga misericórdia.

1:55 Assim como prometera a nossos pais, * a Abraão e à sua descendência para sempre.

1:46 Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum.

1:47 Et exsultávit spíritus meus: * in Deo, salutári meo.

1:48 Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.

1:49 Quia fecit mihi magna qui potens est: * et sanctum nomen eius.

1:50 Et misericórdia eius, a progénie in progénies: * timéntibus eum.

1:51 Fecit poténtiam in brácchio suo: * dispérsit supérbos mente cordis sui.

1:52 Depósuit poténtes de sede: * et exaltávit húmiles.

1:53 Esuriéntes implévit bonis: * et dívites dimísit inánes.

1:54 Suscépit Israël púerum suum: * recordátus misericórdiæ suæ.

1:55 Sicut locútus est ad patres nostros: * Ábraham, et sémini eius in sǽcula.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Abriu a sua mão ao indigente e estendeu os seus braços ao pobre, e não comeu o pão na ociosidade.

Manum suam apéruit ínopi, et palmas suas exténdit ad páuperem, et panem otiósa non comédit.

Preces Feriais

omitido

Oração

do Próprio dos Santos

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Oremos

Orémus.

Ó Deus de misericórdia, esclarecei os corações dos vossos fiéis; e, pelas gloriosas preces da B. Isabel, concedei-nos a graça de desprezarmos as prosperidades deste mundo e de gozarmos perpetuamente a consolação celestial.

Tuórum corda fidélium, Deus miserátor, illústra: et, beátæ Elísabeth précibus gloriósis; fac nos próspera mundi despícere, et cælésti semper consolatióne gaudére.

Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.

Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Conclusão

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Bendigamos o Senhor.

Benedicámus Dómino.

Graças a Deus.

Deo grátias.

E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.

Amém.

Amen.

Textos do projeto Divinum Officium.