Ir para o texto

Breviário Monástico

Le Barroux

S. Gertrudis Virginis O. N.

Duplex II Classis

Tempora: Feria III infra Hebdomadam VI post Epiphaniam IV. Novembris

Outros breviários e ofícios votivos

Início

Abri, Senhor, + os meus lábios.

Dómine, lábia + mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Abri, Senhor, os meus lábios.

Dómine, lábia mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Abri, Senhor, os meus lábios.

Dómine, lábia mea apéries.

E a minha boca anunciará o vosso louvor.

Et os meum annuntiábit laudem tuam.

Salmo 3 [0]

3:2 Senhor, porque tantos são os que me atribulam? * Muitos se insurgem contra mim.

3:3 Muitos dizem à minha alma: * não há salvação para ele no seu Deus.

3:4 Vós, porém, Senhor, sois o meu protector, * minha glória e exaltais a minha cabeça.

3:5 Com minha voz ao Senhor clamei: * e Ele me ouviu do seu santo monte.

3:6 Deitei-me para descansar e adormeci: * e levantei-me, pois me acolheu o Senhor.

3:7 Não temerei milhares de pessoas me cercando: * levantai-Vos, ó Senhor, salvai-me, ó Deus meu!

3:8 Porque Vós tendes ferido todos os que sem causa me perseguem: * quebrastes os dentes dos pecadores.

3:9 A salvação é do Senhor: * e a vossa bênção está sobre o vosso povo.

3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.

3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo eius.

3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.

3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.

3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.

3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.

3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.

3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Invitatório

Antífona do Comum ou Festa

Ant.

Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Ant.

Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.

Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

Ant.

Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant.

Veníte, adorémus.

Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

Ant.

Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.

Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant.

Veníte, adorémus.

Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant.

Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Veníte, adorémus.

Ant.

Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hino

do Próprio dos Santos

Mira noctúrnis, modulánte lingua,

Gesta Gertrúdis celebrémus horis,

Quæ sacris instans précibus perégit

Témpora noctis.

Illíus votis Deus obsecúndans,

Mox repentínas plúvias profúdit,

Moxque suspénsos grávidis coércet

Núbibus imbres.

Arva jam dudum glácie rigébant,

Corde cum mœsto míserans colónos,

Férvidis Virgo lácrimis resólvit

Frígora brumæ.

Arva iam dudum glácie rigébant,

Corde cum mœsto míserans colónos,

Férvidis Virgo lácrimis resólvit

Frígora brumæ.

Ne seges largo vitiétur imbre,

Sédulis cælum précibus serénat,

Et graves læsi gemebúnda placat

Núminis iras.

Ignéis mentes pénetrat sagíttis,

Lánguidis confert ánimis medélam,

Atque succéndit sceleráta castis

Péctora flammis.

Vírginum sponsum superúmque Regem

Vírginum sanctæ célebrent choréæ,

Et sacram supplex Tríadem per ævum

Orbis adóret.

Amen.

Salmos com leituras

Antífonas e Salmos do Próprio dos Santos

Noturno I

Ant.

Gertrúdis Virgo, * quinquénnis in sacræ Religiónis horto velut candens lílium plantáta, ómnium virtútum splendóre refúlsit.

Salmo 8 [1]

8:2 Ó Senhor, Senhor nosso, * quão admirável é o vosso nome em toda a terra!

8:2 Pois se elevou a vossa majestade * sobre os céus.

8:3 Da boca dos meninos e lactentes fizestes sair um louvor perfeito, devido aos vossos inimigos, * para destruirdes o inimigo e o vingativo.

8:4 Contemplarei os vossos céus, obra de vossos dedos: * a lua e as estrelas que Vós fundastes.

8:5 Que é o homem, para Vos lembrardes dele? * Ou que é o filho do homem, para o visitardes?

8:6 Pouco inferior aos anjos Vós o fizestes, de glória e de honra o coroastes: * e lhe destes o poder sobre as obras de vossas mãos.

8:8 Tudo sob seus pés sujeitastes, * todas as ovelhas e bois: e, além destes, os outros animais do campo.

8:9 As aves do céu e os peixes do mar, * que percorrem as veredas do oceano.

8:10 Ó Senhor, Senhor nosso, * quão admirável é o vosso nome em toda a terra!

8:2 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!

8:2 Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cælos.

8:3 Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.

8:4 Quóniam vidébo cælos tuos, ópera digitórum tuórum: * lunam et stellas, quæ tu fundásti.

8:5 Quid est homo quod memor es eius? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum?

8:6 Minuísti eum paulo minus ab Ángelis, glória et honóre coronásti eum: * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.

8:8 Ómnia subiecísti sub pédibus eius, * oves et boves univérsas: ínsuper et pécora campi.

8:9 Vólucres cæli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris.

8:10 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Gertrúdis Virgo, quinquénnis in sacræ Religiónis horto velut candens lílium plantáta, ómnium virtútum splendóre refúlsit.

Ant.

Ad sacrum beáti Patris Benedícti Ordinem divínitus vocáta est, ut, quæ Spíritus Sancti donis replénda erat, Patriárcham ómnium justórum spíritu plenum, sibi imitándum propóneret.

Ad sacrum beáti Patris Benedícti Ordinem divínitus vocáta est, ut, quæ Spíritus Sancti donis replénda erat, Patriárcham ómnium iustórum spíritu plenum, sibi imitándum propóneret.

Salmo 18 [2]

18:2 Os céus proclamam a glória de Deus: * e o firmamento anuncia a obra das suas mãos.

18:3 Um dia transmite ao outro esta mensagem, * e a noite mostra sabedoria a outra noite.

18:4 Não há discursos nem línguas, * em que não sejam ouvidas suas vozes.

18:5 Seu eco estendeu-se por toda a terra: * e as suas palavras até aos confins do mundo.

18:6 Estabeleceu o seu tabernáculo no sol: * e Ele mesmo é como um esposo que sai do tálamo:

18:6 Dá saltos como gigante para percorrer o caminho, * a sua saída é de uma extremidade do céu:

18:7 Seu curso vai até à outra extremidade: * e não há quem se esconda do seu calor.

18:8 A lei do Senhor é imaculada, convertendo a alma: * o testemunho do Senhor é fiel, dando sabedoria aos pequeninos.

18:9 As justiças do Senhor são rectas, alegram os corações: * os mandamentos do Senhor são claros, iluminam os olhos.

18:10 O temor do Senhor é santo, permanece pelos séculos dos séculos: * os juízos do Senhor são verdadeiros, cheios de justiça em si mesmos.

18:11 Mais preciosos que o ouro e as muitas pedras preciosas: * e mais doces do que o mel e o favo.

18:12 De facto, o vosso servo os guarda, * e em os guardar há grande recompensa.

18:13 Quem os seus delitos conhece? Dos que me são ocultos purificai-me: * e as alheias, perdoai ao vosso servo.

18:14 Se elas não me dominarem, serei imaculado: * e serei purificado dum delito desmedido.

18:15 Então as palavras da minha boca ser-Vos-ão agradáveis: * e a meditação do meu coração esteja sempre na vossa presença.

18:15 Ó Senhor, meu amparo * e meu redentor.

18:2 Cæli enárrant glóriam Dei: * et ópera mánuum eius annúntiat firmaméntum.

18:3 Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam.

18:4 Non sunt loquélæ, neque sermónes, * quorum non audiántur voces eórum.

18:5 In omnem terram exívit sonus eórum: * et in fines orbis terræ verba eórum.

18:6 In sole pósuit tabernáculum suum: * et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo:

18:6 Exsultávit ut gigas ad curréndam viam, * a summo cælo egréssio eius:

18:7 Et occúrsus eius usque ad summum eius: * nec est qui se abscóndat a calóre eius.

18:8 Lex Dómini immaculáta, convértens ánimas: * testimónium Dómini fidéle, sapiéntiam præstans párvulis.

18:9 Iustítiæ Dómini rectæ, lætificántes corda: * præcéptum Dómini lúcidum, illúminans óculos.

18:10 Timor Dómini sanctus, pérmanens in sǽculum sǽculi: * iudícia Dómini vera, iustificáta in semetípsa.

18:11 Desiderabília super aurum et lápidem pretiósum multum: * et dulcióra super mel et favum.

18:12 Étenim servus tuus custódit ea, * in custodiéndis illis retribútio multa.

18:13 Delícta quis intéllegit? ab occúltis meis munda me: * et ab aliénis parce servo tuo.

18:14 Si mei non fúerint domináti, tunc immaculátus ero: * et emundábor a delícto máximo.

18:15 Et erunt ut compláceant elóquia oris mei: * et meditátio cordis mei in conspéctu tuo semper.

18:15 Dómine, adiútor meus, * et redémptor meus.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Ad sacrum beáti Patris Benedícti Ordinem divínitus vocáta est, ut, quæ Spíritus Sancti donis replénda erat, Patriárcham ómnium justórum spíritu plenum, sibi imitándum propóneret.

Ad sacrum beáti Patris Benedícti Ordinem divínitus vocáta est, ut, quæ Spíritus Sancti donis replénda erat, Patriárcham ómnium iustórum spíritu plenum, sibi imitándum propóneret.

Ant.

Factum est cor ejus tamquam cera igne mollíta, cui Christus divinitátis suæ sigíllum impréssit.

Factum est cor eius tamquam cera igne mollíta, cui Christus divinitátis suæ sigíllum impréssit.

Salmo 23 [3]

23:1 Do Senhor é a terra e toda sua plenitude: * o orbe terrestre e quantos nela habitam.

23:2 Pois Ele a fundou sobre os mares: * e a estabeleceu sobre os rios.

23:3 Quem ao monte do Senhor subirá? * Ou quem no seu lugar santo estará?

23:4 O inocente de mãos e puro de coração, * o que não recebeu em vão sua alma, nem juramentos dolosos fez ao seu próximo.

23:5 Este receberá a bênção do Senhor: * e a misericórdia de Deus, seu Salvador.

23:6 Tal é a geração dos que O buscam, * dos que buscam a face do Deus de Jacob.

23:7 Levantai, ó príncipes, as vossas portas, levantai-vos, ó portas eternas: * e entrará o Rei da glória.

23:8 Quem é este Rei da glória? * É o Senhor forte e poderoso, o Senhor poderoso nas batalhas.

23:9 Levantai, ó príncipes, as vossas portas, levantai-vos, ó portas eternas: * e entrará o Rei da glória.

23:10 Quem é este Rei da glória? * O Senhor dos exércitos, é Ele o Rei da glória.

23:1 Dómini est terra, et plenitúdo eius: * orbis terrárum, et univérsi qui hábitant in eo.

23:2 Quia ipse super mária fundávit eum: * et super flúmina præparávit eum.

23:3 Quis ascéndet in montem Dómini? * aut quis stabit in loco sancto eius?

23:4 Ínnocens mánibus et mundo corde, * qui non accépit in vano ánimam suam, nec iurávit in dolo próximo suo.

23:5 Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo, salutári suo.

23:6 Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Iacob.

23:7 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.

23:8 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens: Dóminus potens in prǽlio.

23:9 Attóllite portas, príncipes, vestras, et elevámini, portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.

23:10 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Factum est cor ejus tamquam cera igne mollíta, cui Christus divinitátis suæ sigíllum impréssit.

Factum est cor eius tamquam cera igne mollíta, cui Christus divinitátis suæ sigíllum impréssit.

Ant.

Spíritu intelligéntiæ * replévit Gertrúdem Dóminus: dedit illi sciéntiam Sanctórum, et pósuit super eam spíritum suum.

Salmo 44 [4]

44:2 Do meu coração saiu uma boa palavra: * minhas obras as digo ao Rei.

44:2 Minha língua é a pena do escriba: * que escreve velozmente.

44:3 Sois o mais belo dos filhos dos homens, a graça derramou-se nos vossos lábios: * por isso Vos abençoou Deus para sempre.

44:4 Cingi a vossa espada à cintura, * ó poderosíssimo.

44:5 Na vossa majestade e no vosso esplendor: * caminhai, avançai vitoriosamente e reinai.

44:5 Por meio da verdade, da mansidão e da justiça: * e a vossa dextra conduzir-Vos-á maravilhosamente.

44:6 Agudas são as vossas setas: os povos cairão debaixo de Vós: * traspassarão o coração dos inimigos do Rei.

44:7 Vosso trono, ó Deus, é pelos séculos dos séculos: * o ceptro de vosso reino é de rectidão.

44:8 Amastes a justiça e odiastes a iniquidade: * por isso Deus, vosso Deus, Vos ungiu com óleo de alegria, sobre vossos companheiros.

44:9 De vossas vestes se exala mirra, aloés e cássia, vêm das casas de marfim: * nas quais Vos alegraram as filhas dos reis na vossa glória.

44:10 A Rainha está à vossa dextra, com manto de ouro: * ornada com variedade.

44:11 Escutai, ó filha, vede e inclinai o vosso ouvido: * e esquecei-vos de vosso povo e da casa de vosso pai.

44:12 O Rei cobiçará a vossa beleza: * porque Ele é o Senhor vosso Deus e todos O adorarão.

44:13 As filhas de Tiro com dádivas * apresentar-vos-ão suas súplicas: e todos os ricos do povo.

44:14 Toda a glória da filha do Rei está no interior, * em franjas de ouro, ornada com variedade.

44:15 Após ela as virgens serão apresentadas ao Rei: * as suas companheiras ser-Vos-ão conduzidas.

44:16 Serão conduzidas com alegria e com regozijo: * conduzi-las-ão ao templo do Rei.

44:17 Em lugar de vossos pais, filhos vos nascerão: * estabelecê-los-eis príncipes sobre toda a terra.

44:18 Lembrar-se-ão de vosso nome: * por todas as gerações.

44:18 Por isso Vos louvarão eternamente os povos: * e pelos séculos dos séculos.

44:2 Eructávit cor meum verbum bonum: * dico ego ópera mea Regi.

44:2 Lingua mea cálamus scribæ: * velóciter scribéntis.

44:3 Speciósus forma præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis: * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.

44:4 Accíngere gládio tuo super femur tuum, * potentíssime.

44:5 Spécie tua et pulchritúdine tua: * inténde, próspere procéde, et regna.

44:5 Propter veritátem, et mansuetúdinem, et iustítiam: * et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.

44:6 Sagíttæ tuæ acútæ, pópuli sub te cadent: * in corda inimicórum Regis.

44:7 Sedes tua, Deus, in sǽculum sǽculi: * virga directiónis virga regni tui.

44:8 Dilexísti iustítiam, et odísti iniquitátem: * proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.

44:9 Myrrha, et gutta, et cásia a vestiméntis tuis, a dómibus ebúrneis: * ex quibus delectavérunt te fíliæ regum in honóre tuo.

44:10 Ástitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto: * circúmdata varietáte.

44:11 Audi fília, et vide, et inclína aurem tuam: * et oblivíscere pópulum tuum et domum patris tui.

44:12 Et concupíscet Rex decórem tuum: * quóniam ipse est Dóminus Deus tuus, et adorábunt eum.

44:13 Et fíliæ Tyri in munéribus * vultum tuum deprecabúntur: omnes dívites plebis.

44:14 Omnis glória eius fíliæ Regis ab intus, * in fímbriis áureis circumamícta varietátibus.

44:15 Adducéntur Regi vírgines post eam: * próximæ eius afferéntur tibi.

44:16 Afferéntur in lætítia et exsultatióne: * adducéntur in templum Regis.

44:17 Pro pátribus tuis nati sunt tibi fílii: * constítues eos príncipes super omnem terram.

44:18 Mémores erunt nóminis tui: * in omni generatióne et generatiónem.

44:18 Proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum: * et in sǽculum sǽculi.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Spíritu intelligéntiæ replévit Gertrúdem Dóminus: dedit illi sciéntiam Sanctórum, et pósuit super eam spíritum suum.

Ant.

Ardentíssimo * animárum zelo æstuábat, et omnes in viscéribus Jesu Christi cupiébat.

Ardentíssimo * animárum zelo æstuábat, et omnes in viscéribus Iesu Christi cupiébat.

Salmo 45 [5]

45:2 O nosso Deus é o nosso refúgio e a nossa força: * o nosso auxílio nas muitas tribulações em que nos encontrávamos.

45:3 Por isso não temeremos, ainda que a terra seja perturbada: * e sejam precipitados os montes para o meio do mar.

45:4 Bradaram e turvaram-se suas águas: * os montes conturbaram-se com sua força.

45:5 A corrente do rio alegra a cidade de Deus: * o Altíssimo santificou o seu tabernáculo.

45:6 Deus está no meio dela, não será abalada: * Deus a ajudará ao raiar da manhã.

45:7 As gentes se conturbaram e os reinos se humilharam: * Ele fez ouvir a sua voz e a terra estremeceu.

45:8 O Senhor dos exércitos está connosco: * o Deus de Jacob é o nosso defensor.

45:9 Vinde e vede as obras do Senhor, as maravilhas que operou sobre a terra: * fazendo cessar as guerras até aos confins do mundo.

45:10 Quebrará o arco e despedaçará as armas: * e queimará no fogo o escudo.

45:11 Parai e reconhecei que eu sou Deus: * hei-de ser exaltado entre as gentes e exaltado sobre a terra.

45:12 O Senhor dos exércitos está connosco: * o Deus de Jacob é o nosso defensor.

45:2 Deus noster refúgium, et virtus: * adiútor in tribulatiónibus, quæ invenérunt nos nimis.

45:3 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris.

45:4 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine eius.

45:5 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.

45:6 Deus in médio eius, non commovébitur: * adiuvábit eam Deus mane dilúculo.

45:7 Conturbátæ sunt gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra.

45:8 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Iacob.

45:9 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * áuferens bella usque ad finem terræ.

45:10 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni.

45:11 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in géntibus, et exaltábor in terra.

45:12 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Iacob.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Ardentíssimo animárum zelo æstuábat, et omnes in viscéribus Jesu Christi cupiébat.

Ardentíssimo animárum zelo æstuábat, et omnes in viscéribus Iesu Christi cupiébat.

Ant.

Ingruéntem plúviam * verbo contínuit, obediénte Dó mino sponsæ suæ précibus.

Salmo 47 [6]

47:2 Grande é o Senhor e digníssimo de louvor * na cidade do nosso Deus, no seu santo monte.

47:3 Com júbilo de toda a terra foi fundado o monte de Sião, * a cidade do grande Rei ao lado do aquilão.

47:4 Deus far-se-á conhecer nas suas casas: * quando a defender.

47:5 Porque eis que os reis da terra se coligaram: * e se juntaram num só.

47:6 Eles, quando a viram, admiraram-se, conturbaram-se e afligidos ficaram: * o terror apoderou-se deles.

47:7 Ali sentiram dores como a mulher que dá à luz: * com vento impetuoso quebrareis as naus de Társis.

47:9 Assim como ouvimos, assim vimos na cidade do Senhor dos exércitos, na cidade do nosso Deus: * Deus fundou-a para sempre.

47:10 Recebemos a vossa misericórdia, ó Deus, * no meio de vosso templo.

47:11 Como o vosso nome, ó Deus, também o vosso louvor se estende até aos confins da terra: * a vossa dextra está cheia de justiça.

47:12 Alegre-se o monte de Sião e regozijem-se as filhas de Judá: * devido aos vossos juízos, ó Senhor.

47:13 Dai voltas a Sião e considerai-a ao redor: * contai nas suas torres.

47:14 Colocai o vosso coração na sua força: * e distribuí as suas casas, para que narreis à geração futura.

47:15 Porque Deus assim é, o nosso Deus para sempre e pelos séculos dos séculos: * Ele nos regerá eternamente.

47:2 Magnus Dóminus, et laudábilis nimis * in civitáte Dei nostri, in monte sancto eius.

47:3 Fundátur exsultatióne univérsæ terræ mons Sion, * látera Aquilónis, cívitas Regis magni.

47:4 Deus in dómibus eius cognoscétur: * cum suscípiet eam.

47:5 Quóniam ecce reges terræ congregáti sunt: * convenérunt in unum.

47:6 Ipsi vidéntes sic admiráti sunt, conturbáti sunt, commóti sunt: * tremor apprehéndit eos.

47:7 Ibi dolóres ut parturiéntis: * in spíritu veheménti cónteres naves Tharsis.

47:9 Sicut audívimus, sic vídimus in civitáte Dómini virtútum, in civitáte Dei nostri: * Deus fundávit eam in ætérnum.

47:10 Suscépimus, Deus, misericórdiam tuam, * in médio templi tui.

47:11 Secúndum nomen tuum, Deus, sic et laus tua in fines terræ: * iustítia plena est déxtera tua.

47:12 Lætétur mons Sion, et exsúltent fíliæ Iudæ: * propter iudícia tua, Dómine.

47:13 Circúmdate Sion, et complectímini eam: * narráte in túrribus eius.

47:14 Pónite corda vestra in virtúte eius: * et distribúite domos eius, ut enarrétis in progénie áltera.

47:15 Quóniam hic est Deus, Deus noster in ætérnum et in sǽculum sǽculi: * ipse reget nos in sǽcula.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Ingruéntem plúviam verbo contínuit, obediénte Dó mino sponsæ suæ précibus.

Na vossa majestade e no vosso esplendor.

Spécie tua et pulchritúdine tua.

Caminhai, avançai vitoriosamente e reinai.

Inténde, próspere procéde, et regna.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Ouvi, Senhor Jesus Cristo, as preces dos vossos servos, e tende misericórdia de nós: Vós que, com o Pai e o Espírito Santo, viveis e reinais pelos séculos dos séculos.

Exáudi, Dómine Iesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

Com perpétua bênção nos abençoe o Pai eterno.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

Amém.

Amen.

Leitura 1

De Canticis Canticorum

Cant 2:1-5

1 Ego flos campi, et lilium convallium.

2 Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias.

3 Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Sub umbra illius quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo.

4 Introduxit me in cellam vinariam; ordinavit in me caritatem.

5 Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amóre langueo.

1 Ego flos campi, et lilium convallium.

2 Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias.

3 Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Sub umbra illius quem desideraveram sedi, et fructus eius dulcis gutturi meo.

4 Introduxit me in cellam vinariam; ordinavit in me caritatem.

5 Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amóre langueo.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

In caritáte perpétua diléxit Gertrúdem Dóminus, ídeo attráxit eam ab infántia, et duxit in solitúdinem: * Et locútus est ad cor ejus.

In caritáte perpétua diléxit Gertrúdem Dóminus, ídeo attráxit eam ab infántia, et duxit in solitúdinem: * Et locútus est ad cor eius.

Sponsávit eam sibi in sempitérnum in fide et in misericórdia.

Et locútus est ad cor ejus.

Et locútus est ad cor eius.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

Digne-Se o Filho Unigénito de Deus abençoar-nos e ajudar-nos.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adiuváre dignétur.

Amém.

Amen.

Leitura 2

Cant 8:1-2

1 Quis mihi det te fratrem meum, sugentem úbera matris meæ, ut invéniam te foris, et deósculer te, et jam me nemo despíciat?

2 Apprehéndam te, et ducam in domum matris meæ; ibi me docébis, et dabo tibi póculum ex vino condíto, et mustum malórum granatórum meórum.

1 Quis mihi det te fratrem meum, sugentem úbera matris meæ, ut invéniam te foris, et deósculer te, et iam me nemo despíciat?

2 Apprehéndam te, et ducam in domum matris meæ; ibi me docébis, et dabo tibi póculum ex vino condíto, et mustum malórum granatórum meórum.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Gertrúdis convérsa ad Sponsum suum, dicébat: * Mihi adhærére tibi soli, dilécte mi, bonum est.

Tunc Dóminus acclinátus circumspectebátur eam dicens: Et mihi adhærére tibi, semper suáve est, dilécta mea.

Mihi adhærére tibi soli, dilécte mi, bonum est.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

A graça do Espírito Santo ilumine os nossos sentidos e corações.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

Amém.

Amen.

Leitura 3

Cant 8:3-5

3 Læva ejus sub cápite meo, et déxtera illíus amplexábitur me.

4 Adjúro vos, fíliæ Jerúsalem, ne suscitétis, neque evigiláre faciátis diléctam, donec ipsa velit.

5 Quæ est ista, quæ ascéndit de desérto, delíciis áffluens, inníxa super diléctum suum?

3 Læva eius sub cápite meo, et déxtera illíus amplexábitur me.

4 Adiúro vos, fíliæ Ierúsalem, ne suscitétis, neque evigiláre faciátis diléctam, donec ipsa velit.

5 Quæ est ista, quæ ascéndit de desérto, delíciis áffluens, inníxa super diléctum suum?

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Pósuit in Gertrúde tabernáculum suum Altíssimus, * Deus in médio ejus, non commovébitur

Pósuit in Gertrúde tabernáculum suum Altíssimus, * Deus in médio eius, non commovébitur

Adjuvábit eam Deus mane dilúculo

Adiuvábit eam Deus mane dilúculo

Deus in médio ejus, non commovébitur

Deus in médio eius, non commovébitur

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

Na unidade do Espírito Santo, abençoe-nos o Pai e o Filho.

In unitáte Sancti Spíritus, benedícat nos Pater et Fílius.

Amém.

Amen.

Leitura 4

Cant 8:6-7

6 Pone me ut signáculum super cor tuum, ut signáculum super bráchium tuum, quia fortis est ut mors diléctio, dura sicut inférnus æmulátio: lámpades ejus lámpades ignis atque flammárum.

7 Aquæ multæ non potuérunt exstínguere caritátem, nec flúmina óbruent illam. Si déderit homo omnem substántiam domus suæ pro dilectióne, quasi nihil despíciet eam.

6 Pone me ut signáculum super cor tuum, ut signáculum super bráchium tuum, quia fortis est ut mors diléctio, dura sicut inférnus æmulátio: lámpades eius lámpades ignis atque flammárum.

7 Aquæ multæ non potuérunt exstínguere caritátem, nec flúmina óbruent illam. Si déderit homo omnem substántiam domus suæ pro dilectióne, quasi nihil despíciet eam.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Sapiéntiam Dei loquebátur inter perféctas vírgines, a Christo Jesu edócta: * Quem ab ipsa infántia in Sponsum elégit.

Sapiéntiam Dei loquebátur inter perféctas vírgines, a Christo Iesu edócta: * Quem ab ipsa infántia in Sponsum elégit.

Spíritum hujus mundi non accépit, sed spíritum, qui ex Deo est.

Spíritum huius mundi non accépit, sed spíritum, qui ex Deo est.

Quem ab ipsa infántia in Sponsum elégit.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Quem ab ipsa infántia in Sponsum elégit.

Noturno II

Ant.

Mundo * et sibi mórtua erat Gertrúdis, et vita ejus abscóndita cum Christo in Deo.

Mundo * et sibi mórtua erat Gertrúdis, et vita eius abscóndita cum Christo in Deo.

Salmo 84 [7]

84:2 Abençoastes, ó Senhor, a vossa terra: * libertastes Jacob do cativeiro.

84:3 Perdoastes a iniquidade de vosso povo: * cobristes todos seus pecados.

84:4 Mitigastes toda vossa ira: * suspendestes a raiva de vossa indignação.

84:5 Convertei-nos, ó Deus, nosso Salvador: * e afastai de nós a vossa ira.

84:6 Estareis porventura para sempre irado connosco? * Ou estendereis a vossa ira de geração em geração?

84:7 Ó Deus, voltando-Vos restituir-nos-eis a vida: * e o vosso povo alegrar-se-á em Vós.

84:8 Mostrai-nos, ó Senhor, a vossa misericórdia: * e dai-nos a vossa salvação.

84:9 Ouvirei o que me disser o Senhor Deus: * porque anunciará Ele a paz ao seu povo.

84:9 Aos seus santos: * e àqueles que se convertem de coração.

84:10 Sim, a sua salvação está perto dos que O temem: * e a glória habitará na nossa terra.

84:11 A misericórdia e a verdade se encontraram: * a justiça e a paz se beijaram.

84:12 A verdade brotou da terra: * e a justiça olhou do céu.

84:13 De facto, o Senhor dará a sua bondade: * e a nossa terra produzirá o seu fruto.

84:14 Adiante d’Ele irá a justiça: * e imprimirá os seus passos no caminho.

84:2 Benedixísti, Dómine, terram tuam: * avertísti captivitátem Iacob.

84:3 Remisísti iniquitátem plebis tuæ: * operuísti ómnia peccáta eórum.

84:4 Mitigásti omnem iram tuam: * avertísti ab ira indignatiónis tuæ.

84:5 Convérte nos, Deus, salutáris noster: * et avérte iram tuam a nobis.

84:6 Numquid in ætérnum irascéris nobis? * aut exténdes iram tuam a generatióne in generatiónem?

84:7 Deus, tu convérsus vivificábis nos: * et plebs tua lætábitur in te.

84:8 Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam: * et salutáre tuum da nobis.

84:9 Áudiam quid loquátur in me Dóminus Deus: * quóniam loquétur pacem in plebem suam.

84:9 Et super sanctos suos: * et in eos, qui convertúntur ad cor.

84:10 Verúmtamen prope timéntes eum salutáre ipsíus: * ut inhábitet glória in terra nostra.

84:11 Misericórdia, et véritas obviavérunt sibi: * iustítia, et pax osculátæ sunt.

84:12 Véritas de terra orta est: * et iustítia de cælo prospéxit.

84:13 Étenim Dóminus dabit benignitátem: * et terra nostra dabit fructum suum.

84:14 Iustítia ante eum ambulábit: * et ponet in via gressus suos.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Mundo et sibi mórtua erat Gertrúdis, et vita ejus abscóndita cum Christo in Deo.

Mundo et sibi mórtua erat Gertrúdis, et vita eius abscóndita cum Christo in Deo.

Ant.

Ancíllæ suæ * secréta cæléstia revelávit Deus per Spíritum suum.

Salmo 86 [8]

86:1 Os seus fundamentos estão sobre os montes santos: * o Senhor ama as portas de Sião mais que todos os tabernáculos de Jacob.

86:3 Cousas gloriosas se têm dito de ti, * ó cidade de Deus.

86:4 Lembrar-me-ei de Raab e de Babilónia, * que me conhecem.

86:4 Eis os estrangeiros, Tiro e o povo dos Etíopes, * todos estes estiveram lá.

86:5 Porventura não dirá Sião: um grande número de homens nasceu nela: * e a fundou o mesmo Altíssimo?

86:6 O Senhor poderá contar, no registo dos povos e dos príncipes: * o número daqueles que nela estiveram.

86:7 Estão todos cheios de alegria * os que habitam dentro de ti.

86:1 Fundaménta eius in móntibus sanctis: * díligit Dóminus portas Sion super ómnia tabernácula Iacob.

86:3 Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei.

86:4 Memor ero Rahab, et Babylónis * sciéntium me.

86:4 Ecce, alienígenæ, et Tyrus, et pópulus Æthíopum, * hi fuérunt illic.

86:5 Numquid Sion dicet: Homo, et homo natus est in ea: * et ipse fundávit eam Altíssimus?

86:6 Dóminus narrábit in scriptúris populórum, et príncipum: * horum, qui fuérunt in ea.

86:7 Sicut lætántium ómnium * habitátio est in te.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Ancíllæ suæ secréta cæléstia revelávit Deus per Spíritum suum.

Ant.

Multæ filiæ * sub ejus disciplína congregavérunt divítias: hæc supergréssa est univérsas.

Multæ filiæ * sub eius disciplína congregavérunt divítias: hæc supergréssa est univérsas.

Salmo 95 [9]

95:1 Cantai ao Senhor um cântico novo: * cantai ao Senhor, toda a terra.

95:2 Cantai ao Senhor e bendizei o seu nome: * anunciai dia a dia a sua salvação.

95:3 Anunciai entre as gentes a sua glória, * entre todos os povos suas maravilhas.

95:4 Porque o Senhor é grande e digníssimo de ser louvado: * mais terrível que todos os deuses.

95:5 Porque todos os deuses das gentes são demónios: * porém, o Senhor fez os céus.

95:6 O louvor e o esplendor estão diante d’Ele: * a santidade e a grandeza no seu santuário.

95:7 Dai ao Senhor, ó famílias das gentes, dai ao Senhor glória e honra: * dai ao Senhor a glória devida a seu nome.

95:8 Elevai-Lhe sacrifícios e entrai nos seus átrios: * adorai o Senhor no átrio do seu santuário.

95:9 Trema toda a terra na sua presença: * dizei entre as gentes que é o Senhor quem reina.

95:10 Pois estabeleceu toda a terra, que não será abalada: * Ele julgará os povos com equidade.

95:11 Alegrem-se os céus e exulte-se a terra, comova-se o mar e o que ele contém: * alegrar-se-ão os campos e tudo que neles há.

95:12 Então exultar-se-ão todas as árvores dos bosques ante o Senhor, porque vem: * porque vem julgar a terra.

95:13 Ele julgará toda a terra com equidade, * e os povos segundo a sua verdade.

95:1 Cantáte Dómino cánticum novum: * cantáte Dómino, omnis terra.

95:2 Cantáte Dómino, et benedícite nómini eius: * annuntiáte de die in diem salutáre eius.

95:3 Annuntiáte inter gentes glóriam eius, * in ómnibus pópulis mirabília eius.

95:4 Quóniam magnus Dóminus, et laudábilis nimis: * terríbilis est super omnes deos.

95:5 Quóniam omnes dii géntium dæmónia: * Dóminus autem cælos fecit.

95:6 Conféssio, et pulchritúdo in conspéctu eius: * sanctimónia et magnificéntia in sanctificatióne eius.

95:7 Afférte Dómino, pátriæ géntium, afférte Dómino glóriam et honórem: * afférte Dómino glóriam nómini eius.

95:8 Tóllite hóstias, et introíte in átria eius: * adoráte Dóminum in átrio sancto eius.

95:9 Commoveátur a fácie eius univérsa terra: * dícite in géntibus quia Dóminus regnávit.

95:10 Étenim corréxit orbem terræ qui non commovébitur: * iudicábit pópulos in æquitáte.

95:11 Læténtur cæli, et exsúltet terra: commoveátur mare, et plenitúdo eius: * gaudébunt campi, et ómnia quæ in eis sunt.

95:12 Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum a fácie Dómini, quia venit: * quóniam venit iudicáre terram.

95:13 Iudicábit orbem terræ in æquitáte, * et pópulos in veritáte sua.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Multæ filiæ sub ejus disciplína congregavérunt divítias: hæc supergréssa est univérsas.

Multæ filiæ sub eius disciplína congregavérunt divítias: hæc supergréssa est univérsas.

Ant.

Lábia Gertrudis * custodiébant sciéntiam, et qui in pressúra erant, solátium requirébant ex ore ejus.

Lábia Gertrudis * custodiébant sciéntiam, et qui in pressúra erant, solátium requirébant ex ore eius.

Salmo 96 [10]

96:1 O Senhor é rei, a terra se exulte: * alegrem-se as muitas ilhas.

96:2 Nuvens e escuridão circuitam-n'O: * justiça e julgamento são os pilares do seu trono.

96:3 O fogo irá adiante d’Ele, * e abrasará em redor os seus inimigos.

96:4 Seus relâmpagos iluminaram todo o mundo: * viu-os a terra e tremeu.

96:5 Os montes fundiram-se como cera ante o Senhor: * ante o Senhor toda a terra.

96:6 Os céus anunciaram a sua justiça: * e todos os povos viram a sua glória.

96:7 Sejam confundidos todos os que adoram ídolos: * e os que nos seus simulacros se vangloriam.

96:7 Adorai o Senhor vós todos, ó seus anjos: * Sião ouviu-O e alegrou-se.

96:8 As filhas de Judá exultaram-se, * por causa de vossos juízos, ó Senhor:

96:9 Porque Vós sois o altíssimo Senhor sobre toda a terra: * exaltadíssimo sois sobre todos os deuses.

96:10 Vós que amais o Senhor, odiai o mal: * o Senhor guarda as almas dos seus santos, livrá-los-á da mão do pecador.

96:11 Nasceu a luz para os justos, * e alegria para os rectos de coração.

96:12 Alegrai-vos, ó justos, no Senhor: * e celebrai a memória da sua santidade.

96:1 Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.

96:2 Nubes, et calígo in circúitu eius: * iustítia, et iudícium corréctio sedis eius.

96:3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos eius.

96:4 Illuxérunt fúlgura eius orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.

96:5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.

96:6 Annuntiavérunt cæli iustítiam eius: * et vidérunt omnes pópuli glóriam eius.

96:7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.

96:7 Adoráte eum, omnes Ángeli eius: * audívit, et lætáta est Sion.

96:8 Et exsultavérunt fíliæ Iudæ, * propter iudícia tua, Dómine:

96:9 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.

96:10 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.

96:11 Lux orta est iusto, * et rectis corde lætítia.

96:12 Lætámini, iusti, in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis eius.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Lábia Gertrudis custodiébant sciéntiam, et qui in pressúra erant, solátium requirébant ex ore ejus.

Lábia Gertrudis custodiébant sciéntiam, et qui in pressúra erant, solátium requirébant ex ore eius.

Ant.

Semper * mortificatiónem Jesu Christi in córpore suo circumferébat, cujus stígmata cordi suo impréssa portábat.

Semper * mortificatiónem Iesu Christi in córpore suo circumferébat, cuius stígmata cordi suo impréssa portábat.

Salmo 97 [11]

97:1 Cantai ao Senhor um cântico novo: * pois operou maravilhas.

97:1 Sua dextra fê-l’O triunfar: * e o seu santo braço.

97:2 O Senhor manifestou a sua salvação: * revelou a sua justiça aos olhos das gentes.

97:3 Lembrou-se da sua misericórdia, * e da sua verdade para a casa de Israel.

97:3 Todos os confins da terra viram * a salvação do nosso Deus.

97:4 Aclamai a Deus, toda a terra: * cantai, exultai e salmodiai.

97:5 Cantai ao Senhor com a cítara, com a cítara e com voz de salmo: * com trombetas de metal e som de corneta.

97:6 Jubilai-vos na presença do rei Senhor: * mova-se o mar e quanto nele há, toda a terra e os que a habitam.

97:8 Os rios baterão palmas, ao mesmo tempo os montes alegrar-se-ão à vista do Senhor: * porque vem julgar a terra.

97:9 Julgará toda a terra com justiça, * e os povos com equidade.

97:1 Cantáte Dómino cánticum novum: * quia mirabília fecit.

97:1 Salvávit sibi déxtera eius: * et brácchium sanctum eius.

97:2 Notum fecit Dóminus salutáre suum: * in conspéctu géntium revelávit iustítiam suam.

97:3 Recordátus est misericórdiæ suæ, * et veritátis suæ dómui Israël.

97:3 Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.

97:4 Iubiláte Deo, omnis terra: * cantáte, et exsultáte, et psállite.

97:5 Psállite Dómino in cíthara, in cíthara et voce psalmi: * in tubis ductílibus, et voce tubæ córneæ.

97:6 Iubiláte in conspéctu regis Dómini: * moveátur mare, et plenitúdo eius: orbis terrárum, et qui hábitant in eo.

97:8 Flúmina plaudent manu, simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini: * quóniam venit iudicáre terram.

97:9 Iudicábit orbem terrárum in iustítia, * et pópulos in æquitáte.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Semper mortificatiónem Jesu Christi in córpore suo circumferébat, cujus stígmata cordi suo impréssa portábat.

Semper mortificatiónem Iesu Christi in córpore suo circumferébat, cuius stígmata cordi suo impréssa portábat.

Ant.

Gloriósa Virgo * Gertrúdis, postquam migrávit ad Sponsum, apparuit in vestítu deauráto circúmdata varietáte.

Salmo 98 [12]

98:1 O Senhor reinou, irritem-se os povos: * reina O que está sentado sobre Querubins, agite-se a terra.

98:2 O Senhor é grande em Sião: * e está elevado sobre todos os povos.

98:3 Dêem glória ao vosso grande nome, porque é terrível e santo: * e a honra do rei está em amar a justiça.

98:4 Vós preparastes direcções: * Vós exercestes o julgamento e a justiça em Jacob.

98:5 Exaltai o Senhor nosso Deus e adorai o escabelo de seus pés: * pois santo é.

98:6 Moisés e Arão estavam entre os seus sacerdotes: * e Samuel entre aqueles que invocam o seu nome:

98:6 Invocavam o Senhor e Ele os atendia: * falava-lhes na coluna de nuvem.

98:7 Guardavam os seus mandamentos, * e o preceito que lhes tinha dado.

98:8 Senhor nosso Deus, Vós os ouvíeis: * ó Deus, Vós lhes fostes propício, até em punir todas suas maquinações.

98:9 Exaltai o Senhor nosso Deus e adorai-O sobre o seu santo monte: * pois santo é o Senhor nosso Deus.

98:1 Dóminus regnávit, irascántur pópuli: * qui sedet super Chérubim, moveátur terra.

98:2 Dóminus in Sion magnus: * et excélsus super omnes pópulos.

98:3 Confiteántur nómini tuo magno: quóniam terríbile, et sanctum est: * et honor regis iudícium díligit.

98:4 Tu parásti directiónes: * iudícium et iustítiam in Iacob tu fecísti.

98:5 Exaltáte Dóminum, Deum nostrum, et adoráte scabéllum pedum eius: * quóniam sanctum est.

98:6 Móyses et Aaron in sacerdótibus eius: * et Sámuel inter eos, qui ínvocant nomen eius:

98:6 Invocábant Dóminum, et ipse exaudiébat eos: * in colúmna nubis loquebátur ad eos.

98:7 Custodiébant testimónia eius, * et præcéptum quod dedit illis.

98:8 Dómine, Deus noster, tu exaudiébas eos: * Deus, tu propítius fuísti eis, et ulcíscens in omnes adinventiónes eórum.

98:9 Exaltáte Dóminum, Deum nostrum, et adoráte in monte sancto eius: * quóniam sanctus Dóminus, Deus noster.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Gloriósa Virgo Gertrúdis, postquam migrávit ad Sponsum, apparuit in vestítu deauráto circúmdata varietáte.

Deus a ajudará com o seu semblante.

Adiuvábit eam Deus vultu suo.

Deus está no meio dela, ela não será abalada.

Deus in médio eius, non commovébitur.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Ajude-nos a piedade e a misericórdia d’Aquele que, com o Pai e o Espírito Santo, vive e reina pelos séculos dos séculos.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádiuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

Deus Pai omnipotente nos seja propício e clemente.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

Amém.

Amen.

Leitura 5

Gertrúdis virgo, Islébii in comitátu Mansfeldiénsi nobilíssimis paréntibus nata, quinquénnis Christo, cui jam núbilis erat et matúra, in monastério urbis Rodárdæ, Ordinis sancti Patris Benedícti, virginitátem suam consecrávit. Ab ipso in Religiónem ingréssu angélicæ vitæ ratiónem íniit, et litteris humanióribus ac divínis appríme excúlta, ad eam doctrinæ perfectiónem pervénit, quam eruditíssimi quique mérito suspícerent. Exímia fuit ejus contemplátio, in qua multis revelatiónibus ac visis cæléstibus a Deo illustráta, eódem inspiránte, libros divínæ sapiéntiæ plenos conscrípsit.

Gertrúdis virgo, Islébii in comitátu Mansfeldiénsi nobilíssimis paréntibus nata, quinquénnis Christo, cui iam núbilis erat et matúra, in monastério urbis Rodárdæ, Ordinis sancti Patris Benedícti, virginitátem suam consecrávit. Ab ipso in Religiónem ingréssu angélicæ vitæ ratiónem íniit, et litteris humanióribus ac divínis appríme excúlta, ad eam doctrinæ perfectiónem pervénit, quam eruditíssimi quique mérito suspícerent. Exímia fuit eius contemplátio, in qua multis revelatiónibus ac visis cæléstibus a Deo illustráta, eódem inspiránte, libros divínæ sapiéntiæ plenos conscrípsit.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Christo confíxa sum cruci: * Ego enim stígmata Dómini Jesu in corde meo porto.

Christo confíxa sum cruci: * Ego enim stígmata Dómini Iesu in corde meo porto.

Vivo autem jam non ego, vivit vero in me Christus.

Vivo autem iam non ego, vivit vero in me Christus.

Ego enim stígmata Dómini Jesu in corde meo porto.

Ego enim stígmata Dómini Iesu in corde meo porto.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

Cristo nos dê as alegrias da vida perpétua.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

Amém.

Amen.

Leitura 6

Quamvis autem tantisnatúræ et grátiæ dótibus enitéret, divínis fruerétur collóquiis, prophetíæ dono et plúrimis esset insigníta miráculis; ádeo tamen sibi ipsa vilescébat, ut inter præcípua divínæ virtútis mirácula hoc unum singuláre créderet, quod se indigníssimam, ut dictitábat, terra peccatrícem sustinéret. Dum annum ágeret trigésimum, in abbatíssam ejus primum monastérii, in quo hábitum recéperat, deínde Elpediáni, sive ut vocant Elphiáni, elécta est. Quo in múnere per quadraginta annos ea caritáte, prudéntia, et reguláris disciplínæ integritáte se gessit, ut coenóbium domus Dei esse viderétur, in qua corporáti Angeli víverent sub Gertrúde magístra: quæ quamvis esset ómnium mater, ómnium tamen se minístram exhibébat.

Quamvis autem tantisnatúræ et grátiæ dótibus enitéret, divínis fruerétur collóquiis, prophetíæ dono et plúrimis esset insigníta miráculis; ádeo tamen sibi ipsa vilescébat, ut inter præcípua divínæ virtútis mirácula hoc unum singuláre créderet, quod se indigníssimam, ut dictitábat, terra peccatrícem sustinéret. Dum annum ágeret trigésimum, in abbatíssam eius primum monastérii, in quo hábitum recéperat, deínde Elpediáni, sive ut vocant Elphiáni, elécta est. Quo in múnere per quadraginta annos ea caritáte, prudéntia, et reguláris disciplínæ integritáte se gessit, ut coenóbium domus Dei esse viderétur, in qua corporáti Angeli víverent sub Gertrúde magístra: quæ quamvis esset ómnium mater, ómnium tamen se minístram exhibébat.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Cum aspérrimo gelu terra diu concréta non daret germen suum, beáta Gertrudis tacta dolóre cordis orávit ad Sponsum: * Et statim solúta glácie, secúta est veris amæœnitas.

Emísit Dóminus verbum suum, et liquefécit eam flavit spíritus ejus, et fluxérunt aquæ.

Emísit Dóminus verbum suum, et liquefécit eam flavit spíritus eius, et fluxérunt aquæ.

Et statim solúta glácie, secúta est veris amæœnitas.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

Acenda Deus nos nossos corações o fogo do seu amor.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

Amém.

Amen.

Leitura 7

Cæléstis Sponsus in ejus puríssimo corde delícias suas collocávit, cui suórum étiam vúlnerum stígmata ígneo amóris stylo divínus zelátor inússit. Hinc illa nihil nisi Christum loquebátur, quem in corde gestábat, qui nusquam se conveniéntius, quam in sacraménto altáris, ac deínde in hujus suæ diléctæ corde et ánima inveniéndum pronuntiávit. Ejúsdem caríssimæ Sponsæ sanctitátem divíni sui oris confirmávit oráculo, cum testátus est, nullam tunc témporis ánimam in terris vívere, quæ, ut illi conjunctior, ita grátior esset et accéptior.

Cæléstis Sponsus in eius puríssimo corde delícias suas collocávit, cui suórum étiam vúlnerum stígmata ígneo amóris stylo divínus zelátor inússit. Hinc illa nihil nisi Christum loquebátur, quem in corde gestábat, qui nusquam se conveniéntius, quam in sacraménto altáris, ac deínde in huius suæ diléctæ corde et ánima inveniéndum pronuntiávit. Eiúsdem caríssimæ Sponsæ sanctitátem divíni sui oris confirmávit oráculo, cum testátus est, nullam tunc témporis ánimam in terris vívere, quæ, ut illi coniunctior, ita grátior esset et accéptior.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Messis témpore, cum imbres assídui frúgibus terræ nocérent, Gertrudis effúdit sicut aquam cor suum ante conspéctum Dómini: * Et statim facta est serénitas magna.

Clausæ sunt cataráctæ cæli, et prohíbitæ sunt plúviæ de cælo.

Et statim facta est serénitas magna.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

De todos os vícios e pecados nos absolva o poder da Santa Trindade.

A cunctis vítiis et peccátis absólvat nos virtus sanctæ Trinitátis.

Amém.

Amen.

Leitura 8

Deíparam Vírginem peculiári benefício in matrem et procuratrícem sibi a Christo datam, quam cum áliis cæli cívibus frequénter habébat spectábilem, singulári pietáte prosequebátur. Erga sanctíssimum Eucharistíæ sacraméntum et Christi passiónem tanto amóris et gratitúdinis afficiebátur ardóre, ut tota lácrimis liquésceret. Animas piaculáribus flammis addíctas quotidiánis suffrágiis et assíduis précibus sublevábat. Zelo divíni honóris promovéndi, et procurándæ salútis próximi júgiter ardébat. Cum ígitur ferventíssimo Dei amóre pótius quam morbo languéret, huic Christus, sanctíssima Matre, dilectóque discípulo, et candidíssimo Vírginum choro comitátus, áffuit, et ejus ánimam, córporis solútam compágibus, ac mirábili péctoris explicatióne intra cordis sui pene. trália recéptam, ad cæléstem thálamum tradúxit.

Deíparam Vírginem peculiári benefício in matrem et procuratrícem sibi a Christo datam, quam cum áliis cæli cívibus frequénter habébat spectábilem, singulári pietáte prosequebátur. Erga sanctíssimum Eucharistíæ sacraméntum et Christi passiónem tanto amóris et gratitúdinis afficiebátur ardóre, ut tota lácrimis liquésceret. Animas piaculáribus flammis addíctas quotidiánis suffrágiis et assíduis précibus sublevábat. Zelo divíni honóris promovéndi, et procurándæ salútis próximi iúgiter ardébat. Cum ígitur ferventíssimo Dei amóre pótius quam morbo languéret, huic Christus, sanctíssima Matre, dilectóque discípulo, et candidíssimo Vírginum choro comitátus, áffuit, et eius ánimam, córporis solútam compágibus, ac mirábili péctoris explicatióne intra cordis sui pene. trália recéptam, ad cæléstem thálamum tradúxit.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Quæ per revelatiónem Jesu Christi dídicit Gertrúdis, eódem inspiránte conscrípsit: * Qui abscóndit hæc a sapiéntibus et prudéntibus, et revélat ea párvulis.

Quæ per revelatiónem Iesu Christi dídicit Gertrúdis, eódem inspiránte conscrípsit: * Qui abscóndit hæc a sapiéntibus et prudéntibus, et revélat ea párvulis.

Lingua ejus cálamus scribæ velóciter scribéntis.

Lingua eius cálamus scribæ velóciter scribéntis.

Qui abscóndit hæc a sapiéntibus et prudéntibus, et revélat ea párvulis.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Qui abscóndit hæc a sapiéntibus et prudéntibus, et revélat ea párvulis.

Noturno III

Ant.

Induit me Dóminus * vestiménto salútis: et induménto lætitiæ circúmdedit me, quasi sponsam ornátam monílibus suis.

Cântico do Eclesiástico [13]

Eccli 39:17-21

39:17 Escutai-me, rebentos divinos, * e frutificai como a roseira plantada junto às correntes das águas.

39:18 Como o Líbano, * exalai um cheiro de suavidade.

39:19 Florescei, flores, como o lírio, e dai perfume, e cobri-vos de folhas graciosas; e cantai juntos um cântico de louvor, * e bendizei o Senhor nas suas obras.

39:20 Dai magnificência ao seu nome, e louvai-O com a voz dos vossos lábios, * e com os cânticos dos lábios, e com as cítaras;

39:21 E assim direis no vosso louvor: * As obras do Senhor são todas muito boas.

39:17 Obaudíte me, divíni fructus, * et quasi rosa plantáta super rivos aquárum fructificáte.

39:18 Quasi Líbanus * odórem suavitátis habéte.

39:19 Floréte flores, quasi lílium, et date odórem, et frondéte in grátiam; et collaudáte cánticum, * et benedícite Dóminum in opéribus suis.

39:20 Date nómini eius magnificéntiam, et confitémini illi in voce labiórum vestrórum, * et in cánticis labiórum, et cítharis;

39:21 Et sic dicétis in confessióne: * Opera Dómini univérsa bona valde.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Cântico de Isaías [14]

Isa 61:10-11; 62:1-3

61:10 Com grande alegria me alegrarei no Senhor, * e a minha alma exultará no meu Deus:

61:10 Porque me revestiu com as vestes da salvação, * e me cercou com o manto da justiça,

61:10 Como a um esposo adornado com a coroa, * e como a uma esposa ornada com as suas jóias.

61:11 Porque, assim como a terra produz o seu gérmen, e como o horto faz germinar a sua semente, * assim o Senhor Deus fará germinar a justiça e o louvor diante de todas as nações.

62:1 Por amor de Sião não me calarei, e por amor de Jerusalém não descansarei, até que saia como um resplendor o seu justo, * e o seu salvador se acenda como uma lâmpada.

62:2 E as nações verão o teu justo, * e todos os reis o teu ínclito;

62:2 E ser-te-á dado um nome novo, * que a boca do Senhor pronunciará.

62:3 E serás uma coroa de glória na mão do Senhor, * e um diadema real na mão do teu Deus.

61:10 Gaudens gaudébo in Dómino, * et exsultábit ánima mea in Deo meo:

61:10 Quia índuit me vestiméntis salútis, * et induménto iustítiæ circúmdedit me,

61:10 Quasi sponsum decorátum coróna, * et quasi sponsam ornátam monílibus suis.

61:11 Sicut enim terra profert germen suum, et sicut hortus semen suum gérminat, * sic Dóminus Deus germinábit iustítiam et laudem coram univérsis géntibus.

62:1 Propter Sion non tacébo, et propter Ierúsalem non quiéscam, donec egrediátur ut splendor iustus eius, * et salvátor eius ut lampas accendátur.

62:2 Et vidébunt gentes iustum tuum, * et cuncti reges ínclitum tuum;

62:2 Et vocábitur tibi nomen novum, * quod os Dómini nominábit.

62:3 Et eris coróna glóriæ in manu Dómini, * et diadéma regni in manu Dei tui.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Cântico de Isaías [15]

Isa 62:4-7

62:4 Não serás mais chamada Desamparada, * e a tua terra não será mais chamada Desolada:

62:4 Mas serás chamada A minha vontade está nela, * e a tua terra Habitada:

62:4 Porque o Senhor se comprazeu em ti: * e a tua terra será habitada.

62:5 Porque o jovem habitará com a virgem, * e os teus filhos habitarão em ti:

62:5 E o esposo se alegrará com a esposa, * e o teu Deus se alegrará em ti.

62:6 Sobre os teus muros, Jerusalém, pus guardas; * todo o dia e toda a noite, para sempre, não se calarão.

62:6 Vós que vos lembrais do Senhor, não vos caleis, e não O deixeis em silêncio, * até que Ele estabeleça e até que faça de Jerusalém um louvor na terra.

62:4 Non vocáberis ultra Derelícta, * et terra tua non vocábitur ámplius Desoláta:

62:4 Sed vocáberis, Volúntas mea in ea, * et terra tua inhabitáta:

62:4 Quia complácuit Dómino in te: * et terra tua inhabitábitur.

62:5 Habitábit enim iúvenis cum vírgine, * et habitábunt in te fílii tui:

62:5 Et gaudébit sponsus super sponsam, * et gaudébit super te Deus tuus.

62:6 Super muros tuos, Ierúsalem, constítui custódes; * tota die et tota nocte in perpétuum non tacébunt.

62:6 Qui reminiscímini Dómini, ne taceátis, et ne detis siléntium ei, * donec stabíliat et donec ponat Ierúsalem laudem in terra.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant.

Induit me Dóminus vestiménto salútis: et induménto lætitiæ circúmdedit me, quasi sponsam ornátam monílibus suis.

Deus escolheu-a e predestinou-a.

Elégit eam Deus, et præelégit eam.

Fá-la habitar no seu tabernáculo.

In tabernáculo suo habitáre facit eam.

«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»

Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

E não nos deixeis cair em tentação:

Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Mas livrai-nos do mal.

Sed líbera nos a malo.

Absolvição.

Dos laços dos nossos pecados nos absolva o Senhor omnipotente e misericordioso.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

Amém.

Amen.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

A leitura do Evangelho seja para nós salvação e protecção.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

Amém.

Amen.

Leitura 9

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Matt 25:1-13

In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis parábolam hanc: Símile erit regnum cælórum decem virgínibus, quæ, accipiéntes lámpades suas, exiérunt óbviam sponso et sponsæ. Et réliqua.

In illo témpore: Dixit Iesus discípulis suis parábolam hanc: Símile erit regnum cælórum decem virgínibus, quæ, accipiéntes lámpades suas, exiérunt óbviam sponso et sponsæ. Et réliqua.

Homilía sancti Augustíni Epíscopi

Sermo 93 de Verb. Dil c. II-IV

Intelligámus, caríssimi, ad omnes nos, id est, ad univérsam omníno Ecclésiam, istam perti. nére parábolam, non ad solos præpósitos, nec ad solas plebes; sed prorsus ad omnes. Ista quinque et quinque vírgines omnes omníno sunt ánimæ Christianórum. Sed, ut dicámus vobis, quod Deo inspiránte sentímus, non qualescúmque ánimæ sed tales ánimæ, quæ haben Cathólicam fidem, et habére vidéntur bona ópera in Ecclésia Dei: et tamen ex ipsis quinque sunt prudéntes et quinque fátuæ.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Indica nobis, quem díligit ánima nostra, * Ubi pascas, ubi cubes in merídie.

In corde Gertrudis inveniétis me.

Ubi pascas, ubi cubes in merídie.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

Abençoe-nos Aquele que vive e reina sem fim.

Ille nos benedícat, qui sine fine vivit et regnat.

Amém.

Amen.

Leitura 10

Quare ergo appellátæ sunt quinque; et quare vírgines, prius videámus. Omnis ánima in córpore ídeo quinário número censétur, quia quinque sénsibus útitur. Qui ergo se ábstinet ab illícito visu, ab illícito audítu, ab illícito odorátu, ab illícito gustátu, ab illícito tactu, propter ipsam integritátem vírginis nomen accépit. Sed si bonum est, abstinére ab illicitis sentiéndi mótibus,et ídeo unaquæque ánima Christiána vírginis nomen accépit: quare quinque admittúntur et quinque repellúntur?

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Placébat sibi in infirmitátibus et angústiis pro Christo: * Et váriis licet languóribus vexáta, ómnibus, qui in pressúra erant, caritátis solátium impendébat.

Cum infirmabátur, tunc potens erat.

Et váriis licet languóribus vexáta, ómnibus, qui in pressúra erant, caritátis solátium impendébat.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

Aquela cuja festa celebramos interceda por nós junto do Senhor.

Cuius festum cólimus, ipsa intercédat pro nobis ad Dóminum.

Amém.

Amen.

Leitura 11

Et vírgines sunt, et repellúntur. Parum est, quia vírgines sunt, et lámpades habent. Vírgines propter abstinentiam ab illícitis, sénsibus, lámpades habent propter ópera bona. De qui{us opéribus Dóminus dicit: Lúceant ópera vestra coram homínibus. Item discípulis dicit: Sint lumbi vestri accíncti, et lucérnæ ardéntes. In lumbis accínctis, virgínitas; in lucérnis ardéntibus ópera bona. Si ergo ab illícitis abstinéntia bona est; unde virgínitas nomen accépit: et ópera bona laudabília sunt, quæ significántur lampádibus: quare quinque admittuntur et quinque repellúntur?

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Apparuérunt cæléstes spíritus, qui Gertrúdem ad Agni núptias invitábant, dicéntes: * Veni, dómina, quia te exspéctant cæli delíciæ.

Veni de Líbano, Sponsa; veni de Líbano, veni, coronáberis.

Veni, dómina, quia te exspéctant cæli delíciæ.

Dignai-vos, padre, dar a bênção.

Iube, domne, benedícere.

Bênção.

À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

Amém.

Amen.

Leitura 12

Alias dixit prudéntes, álias Astultas. Unde intuémur? unde discérnimus? De óleo. Aliquid magnum signíficat óleum, et valde magnum. Putas, num cáritas est? Quæréndo dícimus, non sententiam præcipitámus. Unde mihi videátur óleum caritátem significáre, dicam vobis. Apóstolus dicit: Adhuc supereminentiórem vobis viam demónstro. Si linguis hóminum loquar et Angelórum, caritátem autem non hábeam, factus sum æraméntum sonans, aut cýmbalum tínniens. Ipsa est superéminens via: id est cáritas, quæ mérito óleo significátur. Omnibus enim humóribus óleum superéminet.

E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.

Tu autem, Dómine, miserére nobis.

Graças a Deus.

Deo grátias.

Cum beáta Gertrúdis Dei amóre languéret, appáruit ei Sponsus, quem diligébat: * Qui eam in cordis sui sacrárium admíssam, ad cæléstem thálamum tradúxit.

Quæ est ista, quæ ascéndit de desérto, delíciis áffluens, inníxa super diléctum suum?

Qui eam in cordis sui sacrárium admíssam, ad cæléstem thálamum tradúxit.

Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Qui eam in cordis sui sacrárium admíssam, ad cæléstem thálamum tradúxit.

Te Deum

Vos louvamos, ó Deus, e reconhecemos por Senhor. * A Vós, ó Pai eterno, toda a terra adora.

Todos os Anjos, os céus e todas as Potestades, * os Querubins e os Serafins clamam incessantemente:

Santo, Santo, Santo: * Senhor, Deus dos exércitos.

Os céus e a terra estão cheios * da majestade da vossa glória.

O coro glorioso dos Apóstolos, a falange venerável dos Profetas, e a ala dos Mártires, brilhante de alvura, * cantam os vossos louvores.

A Santa Igreja confessa o vosso nome em toda a terra.: * Ó Pai de infinita majestade! Ela adora o vosso Filho Unigénito e verdadeiro. E também o Espírito Paráclito.

Vós sois o Rei da glória, ó Cristo! * Vós sois o Filho do Pai Eterno. Para salvar o homem, não hesitastes em viver no seio de uma Virgem.

Vós partistes as cadeias da morte * e abristes o reino dos céus aos fiéis.

Vós estais sentado à dextra de Deus, na glória do Pai. * Acreditamos que sois o Juiz, que há-de vir.

O seguinte verso diz-se de joelhos Vos suplicamos, pois, queirais socorrer vossos servos, * que resgatastes com vosso precioso Sangue:

Permiti que pertençam ao número dos Santos, * que estão na glória.

Salvai o vosso povo, ó Senhor, * e abençoai a vossa herança.

Guiai os vossos servos * e elevai-os até à vida eterna.

Todos os dias procuramos louvar-Vos. * E louvamos o vosso Nome no mundo e em todos os séculos dos séculos.

Dignai-Vos, ó Senhor, neste dia * preservar-nos do pecado.

Tende piedade de nós, ó Senhor, * tende piedade.

Que a vossa misericórdia desça sobre nós, * conforme a esperança que em Vós depositamos.

Senhor, eu espero em Vós; * nunca ficarei iludido.

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

(Fit reverentia) Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * maiestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ maiestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

(Fit reverentia) Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Iudex créderis * esse ventúrus.

(Sequens versus dicitur flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

(Fit reverentia, secundum consuetudinem) Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Continuação + do santo Evangelho segundo S. Mateus.

Sequéntia + sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Mt 25:1-13

Glória a Vós Senhor

Glória tibi, Dómine.

Naquele tempo, disse Jesus aos seus discípulos esta parábola: «O reino dos céus é semelhante a dez virgens que, empunhando suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo e da esposa. Porém, cinco destas virgens eram loucas e as outras cinco eram prudentes. Ora, as cinco loucas, empunhando suas lâmpadas, não levaram azeite. Ao contrário, as prudentes tomaram azeite em seus vasos para suas lâmpadas. Como o esposo se demorasse em chegar, tiveram sono e dormiram. Quando era meia-noite, ouviu-se um clamor dizer: «Eis que chega o esposo; ide ao seu encontro». Então todas estas virgens se ergueram e prepararam as suas lâmpadas. As loucas disseram às prudentes: «Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas apagam-se». As prudentes responderam-lhes: «Não, porque pode suceder que, como a vós, nos falte o azeite; ide antes aos que o vendem, e comprai-o». Ora, enquanto elas foram comprar o azeite, veio o esposo. Então, as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta. Por fim vieram as outras virgens, e disseram: «Senhor, senhor, abri-nos a porta». Ele respondeu: «Na verdade vos digo: não vos conheço. Vigiai, pois, visto que não sabeis nem o dia nem a hora».

In illo témpore: Dixit Iesus discípulis suis parábolam hanc: Símile erit regnum coelórum decem virgínibus: quæ, accipiéntes lámpades suas, exiérunt óbviam sponso et sponsæ. Quinque autem ex eis erant fátuæ, et quinque prudéntes: sed quinque fátuæ, accéptis lampádibus, non sumpsérunt óleum secum: prudéntes vero accepérunt óleum in vasis suis cum lampádibus. Moram autem faciénte sponso, dormitavérunt omnes et dormiérunt. Média autem nocte clamor factus est: Ecce, sponsus venit, exíte óbviam ei. Tunc surrexérunt omnes vírgines íllæ, et ornavérunt lámpades suas. Fátuæ autem sapiéntibus dixérunt: Date nobis de óleo vestro: quia lámpades nostræ exstinguúntur. Respondérunt prudéntes, dicéntes: Ne forte non suffíciat nobis et vobis, ite pótius ad vendéntes, et émite vobis. Dum autem irent émere, venit sponsus: et quæ parátæ erant, intravérunt cum eo ad núptias, et clausa est iánua. Novíssime vero véniunt et réliquæ vírgines, dicéntes: Dómine, Dómine, áperi nobis. At ille respóndens, ait: Amen, dico vobis, néscio vos. Vigiláte ítaque, quia nescítis diem neque horam.

Amen

A Vós convém o louvor, ✠ a Vós convém o hino: a Vós a glória, a Deus Pai, e ao Filho, com o Espírito Santo, pelos séculos dos séculos. Amém.

Te decet laus, ✠ te decet hymnus: tibi glória Deo Patri, et Fílio, cum Spíritu Sancto in sǽcula sæculórum. Amen.

Oração

do Próprio dos Santos

Oremos

Orémus.

Deus, qui in puríssimo corde beátæ Gertrúdis Vírginis tuæ jucúndam tibi habitatiónem præparásti; ejus méritis et intercessióne cordis nostri máculas cleménter abstérge; ut digna divínæ majestátis tuæ habitátio éffici mereátur.

Deus, qui in puríssimo corde beátæ Gertrúdis Vírginis tuæ iucúndam tibi habitatiónem præparásti; eius méritis et intercessióne cordis nostri máculas cleménter abstérge; ut digna divínæ maiestátis tuæ habitátio éffici mereátur.

Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.

Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amém.

Amen.

Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.

Conclusão

Senhor, ouvi a minha oração.

Dómine, exáudi oratiónem meam.

E que o meu clamor chegue até Vós.

Et clamor meus ad te véniat.

Bendigamos o Senhor.

Benedicámus Dómino.

Graças a Deus.

Deo grátias.

E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.

Amém.

Amen.

Textos do projeto Divinum Officium.