Breviário Monástico
Monástico 1963
S. Gertrudis Virginis O. N.
III. classis
Tempora: Feria III infra Hebdomadam VI post Epiphaniam IV. Novembris
Outros breviários e ofícios votivos
Início
Abri, Senhor, + os meus lábios.
Dómine, lábia + mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Abri, Senhor, os meus lábios.
Dómine, lábia mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Abri, Senhor, os meus lábios.
Dómine, lábia mea apéries.
E a minha boca anunciará o vosso louvor.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Salmo 3 [0]
3:2 Senhor, porque tantos são os que me atribulam? * Muitos se insurgem contra mim.
3:3 Muitos dizem à minha alma: * não há salvação para ele no seu Deus.
3:4 Vós, porém, Senhor, sois o meu protector, * minha glória e exaltais a minha cabeça.
3:5 Com minha voz ao Senhor clamei: * e Ele me ouviu do seu santo monte.
3:6 Deitei-me para descansar e adormeci: * e levantei-me, pois me acolheu o Senhor.
3:7 Não temerei milhares de pessoas me cercando: * levantai-Vos, ó Senhor, salvai-me, ó Deus meu!
3:8 Porque Vós tendes ferido todos os que sem causa me perseguem: * quebrastes os dentes dos pecadores.
3:9 A salvação é do Senhor: * e a vossa bênção está sobre o vosso povo.
3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo eius.
3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.
3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.
3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Invitatório
Antífona do Comum ou Festa
Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Vinde, exultemos no Senhor, cantemos com júbilo a Deus, nosso Salvador: apresentemo-nos diante d’Ele em acção de graças, e celebremo-l’O com salmos.
Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.
Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Porque o Senhor é o grande Deus, e o Rei grande sobre todos os deuses, porque o Senhor não rejeitará o seu povo: pois na sua mão estão todos os confins da terra, e Ele contempla as alturas dos montes.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Veníte, adorémus.
Porque seu é o mar, e Ele o fez, e as suas mãos fundaram a terra árida (genuflecte-se) vinde, adoremos e prostremo-nos diante de Deus: choremos diante do Senhor que nos fez, porque Ele é o Senhor, nosso Deus; e nós somos o seu povo e as ovelhas do seu pasto.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.
Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como quando me provocaram à ira, no dia da tentação no deserto: onde vossos pais me tentaram, me provaram e viram as minhas obras.
Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Veníte, adorémus.
Quarenta anos estive próximo desta geração, e disse: Sempre estes erram no coração, eles, porém, não conheceram os meus caminhos: aos quais jurei na minha ira: Não entrarão no meu repouso.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Veníte, adorémus.
Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Hino
do Próprio dos Santos
Mira noctúrnis, modulánte lingua,
Gesta Gertrúdis celebrémus horis,
Quæ sacris instans précibus perégit
Témpora noctis.
Illíus votis Deus obsecúndans,
Mox repentínas plúvias profúdit,
Moxque suspénsos grávidis coércet
Núbibus imbres.
Arva jam dudum glácie rigébant,
Corde cum mœsto míserans colónos,
Férvidis Virgo lácrimis resólvit
Frígora brumæ.
Arva iam dudum glácie rigébant,
Corde cum mœsto míserans colónos,
Férvidis Virgo lácrimis resólvit
Frígora brumæ.
Ne seges largo vitiétur imbre,
Sédulis cælum précibus serénat,
Et graves læsi gemebúnda placat
Núminis iras.
Ignéis mentes pénetrat sagíttis,
Lánguidis confert ánimis medélam,
Atque succéndit sceleráta castis
Péctora flammis.
Vírginum sponsum superúmque Regem
Vírginum sanctæ célebrent choréæ,
Et sacram supplex Tríadem per ævum
Orbis adóret.
Amen.
Salmos com leituras
Antífonas do Saltério do tempo correspondente
Noturno I
O nosso auxílio * nas tribulações.
Adiútor * in tribulatiónibus.
Salmo 45 [1]
45:2 O nosso Deus é o nosso refúgio e a nossa força: * o nosso auxílio nas muitas tribulações em que nos encontrávamos.
45:3 Por isso não temeremos, ainda que a terra seja perturbada: * e sejam precipitados os montes para o meio do mar.
45:4 Bradaram e turvaram-se suas águas: * os montes conturbaram-se com sua força.
45:5 A corrente do rio alegra a cidade de Deus: * o Altíssimo santificou o seu tabernáculo.
45:6 Deus está no meio dela, não será abalada: * Deus a ajudará ao raiar da manhã.
45:7 As gentes se conturbaram e os reinos se humilharam: * Ele fez ouvir a sua voz e a terra estremeceu.
45:8 O Senhor dos exércitos está connosco: * o Deus de Jacob é o nosso defensor.
45:9 Vinde e vede as obras do Senhor, as maravilhas que operou sobre a terra: * fazendo cessar as guerras até aos confins do mundo.
45:10 Quebrará o arco e despedaçará as armas: * e queimará no fogo o escudo.
45:11 Parai e reconhecei que eu sou Deus: * hei-de ser exaltado entre as gentes e exaltado sobre a terra.
45:12 O Senhor dos exércitos está connosco: * o Deus de Jacob é o nosso defensor.
45:2 Deus noster refúgium, et virtus: * adiútor in tribulatiónibus, quæ invenérunt nos nimis.
45:3 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris.
45:4 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine eius.
45:5 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.
45:6 Deus in médio eius, non commovébitur: * adiuvábit eam Deus mane dilúculo.
45:7 Conturbátæ sunt gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra.
45:8 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Iacob.
45:9 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * áuferens bella usque ad finem terræ.
45:10 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni.
45:11 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in géntibus, et exaltábor in terra.
45:12 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Iacob.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Salmo 46 [2]
46:2 Batei palmas todas as gentes: * aclamai a Deus com vozes de alegria.
46:3 Porque o Senhor é excelso e terrível: * Rei supremo sobre toda a terra.
46:4 Submeteu os povos a nós: * e as gentes debaixo dos nossos pés.
46:5 Escolheu para nós a sua herança: * beleza de Jacob que tanto amou.
46:6 Subiu Deus com júbilo: * e o Senhor com a voz da trombeta.
46:7 Cantai ao nosso Deus, cantai: * cantai ao nosso Rei, cantai.
46:8 Porque Deus é o Rei de toda a terra: * cantai sabiamente.
46:9 Deus reinará sobre as gentes: * Deus está sentado no seu santo trono.
46:10 Os príncipes dos povos reuniram-se com o Deus de Abraão: * porque os fortes deuses da terra foram elevadíssimos.
46:2 Omnes gentes, pláudite mánibus: * iubiláte Deo in voce exsultatiónis.
46:3 Quóniam Dóminus excélsus, terríbilis: * Rex magnus super omnem terram.
46:4 Subiécit pópulos nobis: * et gentes sub pédibus nostris.
46:5 Elégit nobis hereditátem suam: * spéciem Iacob, quam diléxit.
46:6 Ascéndit Deus in iúbilo: * et Dóminus in voce tubæ.
46:7 Psállite Deo nostro, psállite: * psállite Regi nostro, psállite.
46:8 Quóniam Rex omnis terræ Deus: * psállite sapiénter.
46:9 Regnábit Deus super gentes: * Deus sedet super sedem sanctam suam.
46:10 Príncipes populórum congregáti sunt cum Deo Ábraham: * quóniam dii fortes terræ veheménter eleváti sunt.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
O nosso auxílio nas tribulações.
Adiútor in tribulatiónibus.
Grande é o Senhor * e digníssimo de louvor. ‡
Magnus Dóminus * et laudábilis nimis ‡
Salmo 47 [3]
47:2 Grande é o Senhor e digníssimo de louvor * ‡ na cidade do nosso Deus, no seu santo monte.
47:3 Com júbilo de toda a terra foi fundado o monte de Sião, * a cidade do grande Rei ao lado do aquilão.
47:4 Deus far-se-á conhecer nas suas casas: * quando a defender.
47:5 Porque eis que os reis da terra se coligaram: * e se juntaram num só.
47:6 Eles, quando a viram, admiraram-se, conturbaram-se e afligidos ficaram: * o terror apoderou-se deles.
47:7 Ali sentiram dores como a mulher que dá à luz: * com vento impetuoso quebrareis as naus de Társis.
47:9 Assim como ouvimos, assim vimos na cidade do Senhor dos exércitos, na cidade do nosso Deus: * Deus fundou-a para sempre.
47:10 Recebemos a vossa misericórdia, ó Deus, * no meio de vosso templo.
47:11 Como o vosso nome, ó Deus, também o vosso louvor se estende até aos confins da terra: * a vossa dextra está cheia de justiça.
47:12 Alegre-se o monte de Sião e regozijem-se as filhas de Judá: * devido aos vossos juízos, ó Senhor.
47:13 Dai voltas a Sião e considerai-a ao redor: * contai nas suas torres.
47:14 Colocai o vosso coração na sua força: * e distribuí as suas casas, para que narreis à geração futura.
47:15 Porque Deus assim é, o nosso Deus para sempre e pelos séculos dos séculos: * Ele nos regerá eternamente.
47:2 Magnus Dóminus, et laudábilis nimis * ‡ in civitáte Dei nostri, in monte sancto eius.
47:3 Fundátur exsultatióne univérsæ terræ mons Sion, * látera Aquilónis, cívitas Regis magni.
47:4 Deus in dómibus eius cognoscétur: * cum suscípiet eam.
47:5 Quóniam ecce reges terræ congregáti sunt: * convenérunt in unum.
47:6 Ipsi vidéntes sic admiráti sunt, conturbáti sunt, commóti sunt: * tremor apprehéndit eos.
47:7 Ibi dolóres ut parturiéntis: * in spíritu veheménti cónteres naves Tharsis.
47:9 Sicut audívimus, sic vídimus in civitáte Dómini virtútum, in civitáte Dei nostri: * Deus fundávit eam in ætérnum.
47:10 Suscépimus, Deus, misericórdiam tuam, * in médio templi tui.
47:11 Secúndum nomen tuum, Deus, sic et laus tua in fines terræ: * iustítia plena est déxtera tua.
47:12 Lætétur mons Sion, et exsúltent fíliæ Iudæ: * propter iudícia tua, Dómine.
47:13 Circúmdate Sion, et complectímini eam: * narráte in túrribus eius.
47:14 Pónite corda vestra in virtúte eius: * et distribúite domos eius, ut enarrétis in progénie áltera.
47:15 Quóniam hic est Deus, Deus noster in ætérnum et in sǽculum sǽculi: * ipse reget nos in sǽcula.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Antiphona · Magnus Dominus... et magnitudinis Modo I
Liber antiphonarius, 1960, p. 203 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Psalmus · Psalmus 47 Tonus 1 a3
GregoBase, CC0
Grande é o Senhor * e digníssimo de louvor.
Salmo 48 [4]
48:2 Ó todas as gentes ouvi isto: * estai atentas, vós todas que povoais a terra:
48:3 Todas as que nasceram na terra e vós filhos dos homens: * o rico e o pobre juntamente.
48:4 Sabedoria a minha boca proclamará: * e prudência da meditação do meu coração.
48:5 Meu ouvido inclinarei à parábola: * revelarei ao som do saltério a minha proposição.
48:6 Porque temerei no mau dia? * Rodear-me-á a iniquidade dos meus passos:
48:7 Eles confiam nas suas forças: * e glorificam-se na multidão das suas riquezas.
48:8 O irmão não resgata, como resgatará o homem: * não dará a Deus a sua expiação.
48:9 Nem o preço da redenção de sua alma: * estará eternamente em labores e viverá, não obstante, até ao fim.
48:11 Ruína não verá, quando os sábios vir morrer: * o parvo e o tolo perecerão igualmente.
48:11 Deixarão aos estranhos as suas riquezas: * e os seus sepulcros serão para sempre as suas habitações.
48:12 Sua morada de geração em geração: * eles que deram os seus nomes às suas terras.
48:13 O homem, em honra constituído, não entendeu: * foi comparado a bestas irracionais e como elas se tornou.
48:14 Este seu proceder é causa da sua ruína: * e, apesar disto, deleitar-se-ão nos seus discursos.
48:15 São postos no inferno como ovelhas: * e serão pasto da morte.
48:15 Os justos terão domínio sobre eles na manhã: * e da sua glória, o auxílio que tiveram será destruído no inferno.
48:16 Deus, porém, resgatará a minha alma do poder do inferno: * quando me receber.
48:17 Não temas quando um homem se enriquecer: * e quando crescer a glória da sua casa.
48:18 Porque, morrendo, nada levará consigo: * nem com ele descerá a sua glória.
48:19 Pois, enquanto vive, será louvada a sua alma: * ele bendizer-Vos-á quando bem lhe fizerdes.
48:20 Entrará na geração de seus pais: * e não verá jamais a luz.
48:21 O homem, constituído em honra, não entendeu: * foi comparado a bestas irracionais e tornou-se semelhante a elas.
48:2 Audíte hæc, omnes gentes: * áuribus percípite omnes, qui habitátis orbem:
48:3 Quique terrígenæ, et fílii hóminum: * simul in unum dives et pauper.
48:4 Os meum loquétur sapiéntiam: * et meditátio cordis mei prudéntiam.
48:5 Inclinábo in parábolam aurem meam: * apériam in psaltério propositiónem meam.
48:6 Cur timébo in die mala? * iníquitas calcánei mei circúmdabit me:
48:7 Qui confídunt in virtúte sua: * et in multitúdine divitiárum suárum gloriántur.
48:8 Frater non rédimit, rédimet homo: * non dabit Deo placatiónem suam.
48:9 Et prétium redemptiónis ánimæ suæ: * et laborábit in ætérnum, et vivet adhuc in finem.
48:11 Non vidébit intéritum, cum víderit sapiéntes moriéntes: * simul insípiens, et stultus períbunt.
48:11 Et relínquent aliénis divítias suas: * et sepúlcra eórum domus illórum in ætérnum.
48:12 Tabernácula eórum in progénie et progénie: * vocavérunt nómina sua in terris suis.
48:13 Et homo, cum in honóre esset, non intelléxit: * comparátus est iuméntis insipiéntibus, et símilis factus est illis.
48:14 Hæc via illórum scándalum ipsis: * et póstea in ore suo complacébunt.
48:15 Sicut oves in inférno pósiti sunt: * mors depáscet eos.
48:15 Et dominabúntur eórum iusti in matutíno: * et auxílium eórum veteráscet in inférno a glória eórum.
48:16 Verúmtamen Deus rédimet ánimam meam de manu ínferi: * cum accéperit me.
48:17 Ne timúeris, cum dives factus fúerit homo: * et cum multiplicáta fúerit glória domus eius.
48:18 Quóniam cum interíerit, non sumet ómnia: * neque descéndet cum eo glória eius.
48:19 Quia ánima eius in vita ipsíus benedicétur: * confitébitur tibi cum beneféceris ei.
48:20 Introíbit usque in progénies patrum suórum: * et usque in ætérnum non vidébit lumen.
48:21 Homo, cum in honóre esset, non intelléxit: * comparátus est iuméntis insipiéntibus, et símilis factus est illis.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 48 Tonus 1 a3
GregoBase, CC0
Grande é o Senhor e digníssimo de louvor.
Magnus Dóminus et laudábilis nimis.
O Deus dos deuses, * o Senhor, falou.
Deus deórum * Dóminus locútus est ‡
Salmo 49 [5]
49:1 Falou o Senhor, Deus dos deuses: * e convocou a terra,
49:1 Da aurora até ao crepúsculo: * de Sião virá o esplendor da sua formosura.
49:3 Manifestamente Deus virá: * nosso Deus e não manterá silêncio.
49:3 O fogo incendiar-se-á na sua presença: * e uma tempestade violenta cercá-l'O-á.
49:4 De alto chamará o céu: * e a terra, para julgar o seu povo.
49:5 Reuni diante d’Ele os seus santos: * os quais fizeram aliança com Ele por meio de sacrifícios.
49:6 Os céus anunciarão a sua justiça: * porquanto Deus é o juiz.
49:7 Ouve, ó meu povo, e falarei: ouve, ó Israel, e te darei testemunho: * Deus, o teu Deus sou eu.
49:8 Por causa de teus sacrifícios não te acusarei: * os teus holocaustos estão sempre ante mim.
49:9 Não receberei de tua casa vitelos: * nem cabritos de teus rebanhos.
49:10 Porque são minhas todas as feras das selvas: * os animais dos montes e os bois.
49:11 Conheço todas as aves do céu: * e comigo está a formosura do campo.
49:12 Se fome tiver não te direi: * pois minha é a órbita da terra e o que ela contém.
49:13 Porventura comerei a carne dos touros? * Ou beberei o sangue dos cabritos?
49:14 Oferece a Deus um sacrifício de louvor: * e paga ao Altíssimo os teus votos.
49:15 Invoca-me no dia da tribulação: * livrar-te-ei e tu me honrarás.
49:16 Porém, ao pecador disse Deus: * porque falas tu dos meus mandamentos e tens a minha aliança na tua boca?
49:17 Posto que tu aborreces a disciplina: * e rejeitaste as minhas palavras:
49:18 Se vias um ladrão, corrias ao seu lado: * e com os adúlteros te juntavas.
49:19 Em malícia abundou a tua boca: * e a tua língua enganos urdia.
49:20 Estando sentado, falavas contra teu irmão e lançavas escândalos ao filho de tua mãe: * isto fizeste e calei-me.
49:21 Pensaste iniquamente que seria como tu: * acusar-te-ei e porei ante tua cara.
49:22 Entendei isto, vós que vos esqueceis de Deus: * não suceda que vos arrebate e não haja quem vos livre.
49:23 O sacrifício de louvor honrar-me-á: * e aí está o caminho, pelo qual lhe mostrarei a salvação de Deus.
49:1 Deus deórum, Dóminus locútus est: * ‡ et vocávit terram,
49:1 A solis ortu usque ad occásum: * ex Sion spécies decóris eius.
49:3 Deus maniféste véniet: * Deus noster et non silébit.
49:3 Ignis in conspéctu eius exardéscet: * et in circúitu eius tempéstas válida.
49:4 Advocábit cælum desúrsum: * et terram discérnere pópulum suum.
49:5 Congregáte illi sanctos eius: * qui órdinant testaméntum eius super sacrifícia.
49:6 Et annuntiábunt cæli iustítiam eius: * quóniam Deus iudex est.
49:7 Audi, pópulus meus, et loquar: Israël, et testificábor tibi: * Deus, Deus tuus ego sum.
49:8 Non in sacrifíciis tuis árguam te: * holocáusta autem tua in conspéctu meo sunt semper.
49:9 Non accípiam de domo tua vítulos: * neque de grégibus tuis hircos.
49:10 Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum: * iuménta in móntibus et boves.
49:11 Cognóvi ómnia volatília cæli: * et pulchritúdo agri mecum est.
49:12 Si esuríero, non dicam tibi: * meus est enim orbis terræ, et plenitúdo eius.
49:13 Numquid manducábo carnes taurórum? * aut sánguinem hircórum potábo?
49:14 Ímmola Deo sacrifícium laudis: * et redde Altíssimo vota tua.
49:15 Et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me.
49:16 Peccatóri autem dixit Deus: * Quare tu enárras iustítias meas, et assúmis testaméntum meum per os tuum?
49:17 Tu vero odísti disciplínam: * et proiecísti sermónes meos retrórsum:
49:18 Si vidébas furem, currébas cum eo: * et cum adúlteris portiónem tuam ponébas.
49:19 Os tuum abundávit malítia: * et lingua tua concinnábat dolos.
49:20 Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris, et advérsus fílium matris tuæ ponébas scándalum: * hæc fecísti, et tácui.
49:21 Existimásti, iníque, quod ero tui símilis: * árguam te, et státuam contra fáciem tuam.
49:22 Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum: * nequándo rápiat, et non sit qui erípiat.
49:23 Sacrifícium laudis honorificábit me: * et illic iter, quo osténdam illi salutáre Dei.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus · Psalmus 49 Tonus 1 a3
GregoBase, CC0
O Deus dos deuses, * o Senhor, falou.
Salmo 51 [6]
51:3 Porque te glorias de tua malícia, * tu que és poderoso em iniquidade?
51:4 Todo o dia a tua língua meditou injustiça: * como navalha afiada dolos fizeste.
51:5 Amaste o mal sobre o bem: * a linguagem da iniquidade mais que a da justiça.
51:6 Amaste todas as palavras de ruína, * ó língua enganadora.
51:7 Por isso Deus destruir-te-á para sempre: * arrancar-te-á, expulsar-te-á de tua morada e a tua estirpe da terra dos vivos.
51:8 Vê-lo-ão os justos, temerão e dele se rirão, dizendo: * eis o homem que não tomou a Deus por seu protector:
51:9 Contudo, esperou na multidão das suas riquezas: * e prevaleceu na sua vaidade.
51:10 Eu, porém, sou como oliveira frutífera na casa de Deus, * espero na misericórdia de Deus para sempre e pelos séculos dos séculos.
51:11 Louvar-Vos-ei eternamente, devido ao que fizestes: * e esperarei no vosso nome, porque é bom ante vossos santos.
51:3 Quid gloriáris in malítia, * qui potens es in iniquitáte?
51:4 Tota die iniustítiam cogitávit lingua tua: * sicut novácula acúta fecísti dolum.
51:5 Dilexísti malítiam super benignitátem: * iniquitátem magis quam loqui æquitátem.
51:6 Dilexísti ómnia verba præcipitatiónis, * lingua dolósa.
51:7 Proptérea Deus déstruet te in finem, * evéllet te, et emigrábit te de tabernáculo tuo: et radícem tuam de terra vivéntium.
51:8 Vidébunt iusti, et timébunt, et super eum ridébunt, et dicent: * Ecce homo, qui non pósuit Deum adiutórem suum:
51:9 Sed sperávit in multitúdine divitiárum suárum: * et præváluit in vanitáte sua.
51:10 Ego autem, sicut olíva fructífera in domo Dei, * sperávi in misericórdia Dei in ætérnum: et in sǽculum sǽculi.
51:11 Confitébor tibi in sǽculum, quia fecísti: * et exspectábo nomen tuum, quóniam bonum est in conspéctu sanctórum tuórum.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 51 Tonus 1 a3
GregoBase, CC0
O Deus dos deuses, o Senhor, falou.
Deus deórum Dóminus locútus est.
Oferece a Deus um sacrifício de louvor.
Ímmola Deo sacrifícium laudis.
E paga ao Altíssimo os teus votos.
Et redde Altíssimo vota tua.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Ajude-nos a piedade e a misericórdia d’Aquele que, com o Pai e o Espírito Santo, vive e reina pelos séculos dos séculos.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádiuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Iube, domne, benedícere.
Abençoe-nos Aquele que vive e reina sem fim.
Ille nos benedícat, qui sine fine vivit et regnat.
Amém.
Amen.
Leitura 1
De Canticis Canticorum
Cant 2:1-5
1 Ego flos campi, et lilium convallium.
2 Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias.
3 Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Sub umbra illius quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo.
4 Introduxit me in cellam vinariam; ordinavit in me caritatem.
5 Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amóre langueo.
1 Ego flos campi, et lilium convallium.
2 Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias.
3 Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Sub umbra illius quem desideraveram sedi, et fructus eius dulcis gutturi meo.
4 Introduxit me in cellam vinariam; ordinavit in me caritatem.
5 Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amóre langueo.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
In caritáte perpétua diléxit Gertrúdem Dóminus, ídeo attráxit eam ab infántia, et duxit in solitúdinem: * Et locútus est ad cor ejus.
In caritáte perpétua diléxit Gertrúdem Dóminus, ídeo attráxit eam ab infántia, et duxit in solitúdinem: * Et locútus est ad cor eius.
Sponsávit eam sibi in sempitérnum in fide et in misericórdia.
Et locútus est ad cor ejus.
Et locútus est ad cor eius.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Iube, domne, benedícere.
Aquela cuja festa celebramos interceda por nós junto do Senhor.
Cuius festum cólimus, ipsa intercédat pro nobis ad Dóminum.
Amém.
Amen.
Leitura 2
Cant 8:6-7
6 Pone me ut signáculum super cor tuum, ut signáculum super bráchium tuum, quia fortis est ut mors diléctio, dura sicut inférnus æmulátio: lámpades ejus lámpades ignis atque flammárum.
7 Aquæ multæ non potuérunt exstínguere caritátem, nec flúmina óbruent illam. Si déderit homo omnem substántiam domus suæ pro dilectióne, quasi nihil despíciet eam.
6 Pone me ut signáculum super cor tuum, ut signáculum super bráchium tuum, quia fortis est ut mors diléctio, dura sicut inférnus æmulátio: lámpades eius lámpades ignis atque flammárum.
7 Aquæ multæ non potuérunt exstínguere caritátem, nec flúmina óbruent illam. Si déderit homo omnem substántiam domus suæ pro dilectióne, quasi nihil despíciet eam.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Gertrúdis convérsa ad Sponsum suum, dicébat: * Mihi adhærére tibi soli, dilécte mi, bonum est.
Tunc Dóminus acclinátus circumspectebátur eam dicens: Et mihi adhærére tibi, semper suáve est, dilécta mea.
Mihi adhærére tibi soli, dilécte mi, bonum est.
Dignai-vos, padre, dar a bênção.
Iube, domne, benedícere.
À companhia dos cidadãos do Céu nos conduza o Rei dos Anjos.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
Amém.
Amen.
Leitura 3
Gertrúdis, Islébii in Saxónia nata, quinquénnis in monastério Rodardénsi, órdinis sancti Benedícti, virginitátem suam ac seípsam Jesu Christo óbtulit. Sanctam Mechtíldem magístram hábuit, qua duce ad altíssima contemplatiónis dona pervénit. Erga diviníssimum Eucharístiæ sacraméntum et passiónem Dómini tanta caritáte æstuábat, ut, ea recógitans, ubéribus lácrimis perfunderétur. Multa ad confovéndam pietátem scripsit. Divinárum étiam revelatiónum et prophetíæ dono cláruit. Dénique, flagrantíssimo Dei amóre pótius quam morbo languéscens, vita decéssit, miráculis vivens et post mortem illústris.
Gertrúdis, Islébii in Saxónia nata, quinquénnis in monastério Rodardénsi, órdinis sancti Benedícti, virginitátem suam ac seípsam Iesu Christo óbtulit. Sanctam Mechtíldem magístram hábuit, qua duce ad altíssima contemplatiónis dona pervénit. Erga diviníssimum Eucharístiæ sacraméntum et passiónem Dómini tanta caritáte æstuábat, ut, ea recógitans, ubéribus lácrimis perfunderétur. Multa ad confovéndam pietátem scripsit. Divinárum étiam revelatiónum et prophetíæ dono cláruit. Dénique, flagrantíssimo Dei amóre pótius quam morbo languéscens, vita decéssit, miráculis vivens et post mortem illústris.
E Vós, Senhor, tende misericórdia de nós.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Pósuit in Gertrúde tabernáculum suum Altíssimus, * Deus in médio ejus, non commovébitur
Pósuit in Gertrúde tabernáculum suum Altíssimus, * Deus in médio eius, non commovébitur
Adjuvábit eam Deus mane dilúculo
Adiuvábit eam Deus mane dilúculo
Deus in médio ejus, non commovébitur
Deus in médio eius, non commovébitur
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Deus in médio ejus, non commovébitur
Deus in médio eius, non commovébitur
Noturno II
Aleluia, * aleluia, aleluia.
Allelúia, * allelúia, allelúia.
Salmo 52 [7]
52:1 Disse o parvo no seu coração: * não há Deus.
52:2 São corruptos e tornaram-se abomináveis nas suas iniquidades: * não há quem o bem faça.
52:3 Deus olhou do céu sobre os filhos dos homens: * para ver se há inteligentes, ou quem a Deus busque.
52:4 Todos se extraviaram, juntos tornaram-se inúteis: * não há quem o bem faça, não há sequer um só.
52:5 Porventura não se lembrarão todos os obreiros da iniquidade, * os que devoram o meu povo como quem pão come?
52:6 Não invocaram a Deus: * tremeram de medo onde não havia que temer.
52:6 Porque dissipou Deus os ossos daqueles que aos homens agradam: * foram confundidos, porque Deus os desprezou.
52:7 Quem enviará de Sião a salvação de Israel? * Quando Deus puser fim ao cativeiro do seu povo, regozijar-se-á Jacob e alegrar-se-á Israel.
52:1 Dixit insípiens in corde suo: * Non est Deus.
52:2 Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in iniquitátibus: * non est qui fáciat bonum.
52:3 Deus de cælo prospéxit super fílios hóminum: * ut vídeat si est intéllegens, aut requírens Deum.
52:4 Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
52:5 Nonne scient omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam ut cibum panis?
52:6 Deum non invocavérunt: * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor.
52:6 Quóniam Deus dissipávit ossa eórum qui homínibus placent: * confúsi sunt, quóniam Deus sprevit eos.
52:7 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum convérterit Deus captivitátem plebis suæ, exsultábit Iacob, et lætábitur Israël.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Antiphona · Alleluia. Modo VIII
Liber antiphonarius, 1960, p. 27 · Transcrição de Andrew Hinkley · GregoBase, CC0
Psalmus · Psalmus 52 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Aleluia, * aleluia, aleluia.
Salmo 53 [8]
53:3 Salvai-me, ó Deus, por vosso nome: * e com vosso poder julgai-me.
53:4 Ouvi, ó Deus, a minha oração: * atendei às palavras da minha boca.
53:5 Porque os estranhos se levantaram contra mim e os fortes buscaram a minha vida: * e a Deus não puseram ante si.
53:6 Eis que Deus vem em meu auxílio: * e o Senhor é o protector da minha vida.
53:7 Fazei recair os males sobre os meus inimigos: * e exterminai-os na vossa verdade.
53:8 Sacrificar-Vos-ei voluntariamente, * e o vosso nome louvarei, ó Senhor, porque é bom:
53:9 Porquanto me tendes livrado de toda a tribulação: * e com desdém olhei os meus inimigos.
53:3 Deus, in nómine tuo salvum me fac: * et in virtúte tua iúdica me.
53:4 Deus, exáudi oratiónem meam: * áuribus pércipe verba oris mei.
53:5 Quóniam aliéni insurrexérunt advérsum me, et fortes quæsiérunt ánimam meam: * et non proposuérunt Deum ante conspéctum suum.
53:6 Ecce enim, Deus ádiuvat me: * et Dóminus suscéptor est ánimæ meæ.
53:7 Avérte mala inimícis meis: * et in veritáte tua dispérde illos.
53:8 Voluntárie sacrificábo tibi, * et confitébor nómini tuo, Dómine: quóniam bonum est:
53:9 Quóniam ex omni tribulatióne eripuísti me: * et super inimícos meos despéxit óculus meus.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 53 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 54 [9]
54:2 Ouvi, ó Deus, a minha oração e não desprezeis a minha súplica: * atendei-me e ouvi-me.
54:3 Estou triste na minha provação: * abalado estou pela voz do inimigo e pela tribulação do pecador.
54:4 Porque me lançaram iniquidades: * e com ira me angustiaram.
54:5 Meu coração está abalado dentro de mim: * e sobre mim caiu o pavor da morte.
54:6 Temor e tremor sobre mim vieram: * e me rodearam as trevas.
54:7 Então disse: quem me dará asas como as da pomba, * para voar e repousar?
54:8 Eis que fugindo me afastei: * e permaneci na solidão.
54:9 Aguardava Aquele que me salvou * da cobardia de espírito e da tempestade.
54:10 Precipitai-os, ó Senhor, dividi as suas línguas: * pois vejo a injustiça e a contradição na cidade.
54:11 Dia e noite cercará sobre seus muros a iniquidade: * está no meio dela a labuta e a injustiça.
54:12 Não se afastam das suas praças * a usura e o dolo.
54:13 Se o ultraje viesse do meu inimigo, * por certo o teria suportado.
54:13 E, se o que me odiava tivesse falado de mim com insolência, * talvez me teria escondido dele.
54:14 Contudo, tu, ó homem unânime: * meu guia e meu amigo:
54:15 Que juntamente comigo tomavas doces manjares: * ambulávamos com consenso na casa de Deus.
54:16 Venha a morte sobre eles: * e desçam vivos ao inferno:
54:16 Porque a malícia está nas suas moradas: * no meio deles.
54:17 Eu, porém, clamei a Deus: * e o Senhor salvar-me-á.
54:18 De tarde, de manhã e ao meio-dia narrarei e anunciarei: * e Ele ouvirá a minha voz.
54:19 Em paz Ele salvará a minha vida daqueles que me assaltam: * porque entre muitos estavam comigo.
54:20 Deus ouvirá e humilhá-los-á, * O que é antes dos séculos.
54:20 Pois não há mudança neles e não temeram a Deus: * estendeu a sua mão para lhes retribuir.
54:21 Profanaram a sua aliança, foram divididos pela ira do seu rosto: * e o seu coração se aproximou.
54:22 Suas palavras são mais suaves que o azeite: * e as mesmas são flechas.
54:23 Descarrega sobre o Senhor os teus cuidados e Ele te sustentará: * não deixará o justo em perpétua agitação.
54:24 Contudo, Vós, ó Deus, os conduzireis * ao poço da perdição.
54:24 Homens sanguinários e enganadores não chegarão à metade dos seus dias: * eu, porém, esperarei em Vós, ó Senhor.
54:2 Exáudi, Deus, oratiónem meam, et ne despéxeris deprecatiónem meam: * inténde mihi, et exáudi me.
54:3 Contristátus sum in exercitatióne mea: * et conturbátus sum a voce inimíci, et a tribulatióne peccatóris.
54:4 Quóniam declinavérunt in me iniquitátes: * et in ira molésti erant mihi.
54:5 Cor meum conturbátum est in me: * et formído mortis cécidit super me.
54:6 Timor et tremor venérunt super me: * et contexérunt me ténebræ.
54:7 Et dixi: Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo, et requiéscam?
54:8 Ecce, elongávi fúgiens: * et mansi in solitúdine.
54:9 Exspectábam eum, qui salvum me fecit * a pusillanimitáte spíritus et tempestáte.
54:10 Præcípita, Dómine, dívide linguas eórum: * quóniam vidi iniquitátem, et contradictiónem in civitáte.
54:11 Die ac nocte circúmdabit eam super muros eius iníquitas: * et labor in médio eius, et iniustítia.
54:12 Et non defécit de platéis eius * usúra, et dolus.
54:13 Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique.
54:13 Et si is, qui óderat me, super me magna locútus fuísset, * abscondíssem me fórsitan ab eo.
54:14 Tu vero, homo unánimis: * dux meus, et notus meus:
54:15 Qui simul mecum dulces capiébas cibos: * in domo Dei ambulávimus cum consénsu.
54:16 Véniat mors super illos: * et descéndant in inférnum vivéntes:
54:16 Quóniam nequítiæ in habitáculis eórum: * in médio eórum.
54:17 Ego autem ad Deum clamávi: * et Dóminus salvábit me.
54:18 Véspere, et mane, et merídie narrábo et annuntiábo: * et exáudiet vocem meam.
54:19 Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui appropínquant mihi: * quóniam inter multos erant mecum.
54:20 Exáudiet Deus, et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula.
54:20 Non enim est illis commutátio, et non timuérunt Deum: * exténdit manum suam in retribuéndo.
54:21 Contaminavérunt testaméntum eius, divísi sunt ab ira vultus eius: * et appropinquávit cor illíus.
54:22 Mollíti sunt sermónes eius super óleum: * et ipsi sunt iácula.
54:23 Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet: * non dabit in ætérnum fluctuatiónem iusto.
54:24 Tu vero, Deus, dedúces eos, * in púteum intéritus.
54:24 Viri sánguinum, et dolósi non dimidiábunt dies suos: * ego autem sperábo in te, Dómine.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 54 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 55 [10]
55:2 Tende misericórdia de mim, Deus, porque me calcou o homem: * angustiou-me combatendo-me todo o dia.
55:3 Calcaram-me os meus inimigos todo o dia: * porque são muitos os que lutam contra mim.
55:4 Temerei desde a aurora: * mas esperarei em Vós.
55:5 Em Deus louvarei a minha palavra, em Deus espero: * não temerei o que me possa fazer a carne.
55:6 Todos os dias abominavam as minhas palavras: * para o mal, todos seus pensamentos eram contra mim.
55:7 Habitarão e esconder-se-ão: * espiarão todos meus passos.
55:8 Como disputaram a minha alma, por nada os salvareis: * na vossa ira despedaçareis estes povos.
55:9 Ó Deus, a Vós expus a minha vida: * tendes presente as minhas lágrimas.
55:9 Conforme a vossa promessa: * depois serão postos em fuga os meus inimigos.
55:10 Em qualquer dia que Vos invocar: * eis que conhecerei que sois o meu Deus.
55:11 Em Deus louvarei a palavra, no Senhor louvarei o seu discurso: * em Deus espero, não temerei o que o homem me possa fazer.
55:12 Em mim estão, ó Deus, os votos que Vos fiz, * os quais cumprirei com louvores.
55:13 Porque livrastes a minha alma da morte e os meus pés da queda: * para que eu seja agradável a Deus na luz dos viventes.
55:2 Miserére mei, Deus, quóniam conculcávit me homo: * tota die impúgnans tribulávit me.
55:3 Conculcavérunt me inimíci mei tota die: * quóniam multi bellántes advérsum me.
55:4 Ab altitúdine diéi timébo: * ego vero in te sperábo.
55:5 In Deo laudábo sermónes meos, in Deo sperávi: * non timébo quid fáciat mihi caro.
55:6 Tota die verba mea exsecrabántur: * advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum.
55:7 Inhabitábunt et abscóndent: * ipsi calcáneum meum observábunt.
55:8 Sicut sustinuérunt ánimam meam, pro níhilo salvos fácies illos: * in ira pópulos confrínges.
55:9 Deus, vitam meam annuntiávi tibi: * posuísti lácrimas meas in conspéctu tuo.
55:9 Sicut et in promissióne tua: * tunc converténtur inimíci mei retrórsum:
55:10 In quacúmque die invocávero te: * ecce, cognóvi, quóniam Deus meus es.
55:11 In Deo laudábo verbum, in Dómino laudábo sermónem: * in Deo sperávi, non timébo quid fáciat mihi homo.
55:12 In me sunt, Deus, vota tua, * quæ reddam, laudatiónes tibi.
55:13 Quóniam eripuísti ánimam meam de morte, et pedes meos de lapsu: * ut pláceam coram Deo in lúmine vivéntium.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 55 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 57 [11]
57:2 Se veramente falais justiça: * julgai com rectidão, ó filhos dos homens.
57:3 De facto, obrais iniquidade no vosso coração: * e as vossas mãos tramam injustiças na terra.
57:4 Os pecadores alienaram-se desde o ventre, vaguearam desde o útero: * disseram falsidades.
57:5 Sua loucura é semelhante à da serpente: * e à da surda áspide, que fecha os seus ouvidos,
57:6 Que não ouve a voz dos encantadores: * nem a do mago que encanta segundo a sua arte.
57:7 Deus quebrar-lhes-á os dentes na sua boca: * o Senhor quebrará as queixadas desses leões.
57:8 Serão reduzidos a nada como água que passa: * curvará o seu arco até que sejam abatidos.
57:9 Como a cera que se derrete serão destruídos: * caiu fogo em cima deles e não viram mais o sol.
57:10 Antes que os vossos espinhos se convertam num arbusto: * Ele devorá-los-á na sua ira ainda vivos.
57:11 Alegrar-se-á o justo ao ver a vingança: * lavará as suas mãos no sangue do pecador.
57:12 O homem dirá: se de certo há fruto para o justo: * de certo há um Deus que os julga sobre a terra.
57:2 Si vere útique iustítiam loquímini: * recta iudicáte, fílii hóminum.
57:3 Étenim in corde iniquitátes operámini: * in terra iniustítias manus vestræ concínnant.
57:4 Alienáti sunt peccatóres a vulva, erravérunt ab útero: * locúti sunt falsa.
57:5 Furor illis secúndum similitúdinem serpéntis: * sicut áspidis surdæ, et obturántis aures suas,
57:6 Quæ non exáudiet vocem incantántium: * et venéfici incantántis sapiénter.
57:7 Deus cónteret dentes eórum in ore ipsórum: * molas leónum confrínget Dóminus.
57:8 Ad níhilum devénient tamquam aqua decúrrens: * inténdit arcum suum donec infirméntur.
57:9 Sicut cera, quæ fluit, auferéntur: * supercécidit ignis, et non vidérunt solem.
57:10 Priúsquam intellégerent spinæ vestræ rhamnum: * sicut vivéntes, sic in ira absórbet eos.
57:11 Lætábitur iustus cum víderit vindíctam: * manus suas lavábit in sánguine peccatóris.
57:12 Et dicet homo: Si útique est fructus iusto: * útique est Deus iúdicans eos in terra.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 57 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Salmo 58 [12]
58:2 Salvai-me, meu Deus, dos meus inimigos: * e livrai-me dos que se levantam contra mim.
58:3 Livrai-me dos que praticam a iniquidade: * e salvai-me dos homens sanguinários.
58:4 Pois eis que tomaram a minha alma: * sobre mim vieram fortes homens.
58:5 Não, por minha iniquidade ou por pecado meu, ó Senhor: * sem iniquidade segui e ordenei os meus passos.
58:6 Levantai-Vos em meu encontro e considerai: * e Vós, Senhor, Deus dos exércitos, Deus de Israel,
58:6 Cuidai de visitar todas as gentes: * não useis de piedade com todos os que obram iniquidade.
58:7 Retornarão à tarde e terão fome como cães: * e rodearão a cidade.
58:8 Eis que falarão com sua boca e uma espada estará nos seus lábios: * porque quem ouviu?
58:9 Vós, ó Senhor, zombareis deles: * reduzireis a nada todas as gentes.
58:10 Depositarei em Vós a minha fortaleza, pois, ó Deus, sois o meu defensor: * a misericórdia do meu Deus prevenir-me-á.
58:12 Deus dar-me-á a ver sobre os meus inimigos, não os mateis: * para que não se esqueça o meu povo.
58:12 Dispersai-os com vosso poder: * e os abatei, ó Senhor, protector meu:
58:13 Pelo pecado da sua boca, pelas palavras dos seus lábios: * e fiquem presos na sua mesma soberba.
58:13 Publicar-se-ão as suas execrações e mentiras na consumação: * serão convencidos pela vossa ira e não subsistirão mais.
58:14 Saberão que Deus reinará sobre Jacob: * e até aos confins da terra.
58:15 Retornarão à tarde e terão fome como cães, * e rodearão a cidade.
58:16 Andarão dispersos à busca de comer: * e, se não forem saciados, murmurarão.
58:17 Eu, porém, cantarei a vossa fortaleza: * e celebrarei com alegria desde manhã a vossa misericórdia.
58:17 Pois Vos fizestes meu protector, * e meu refúgio no dia da minha tribulação.
58:18 Cantar-Vos-ei, protector meu, pois, ó Deus, sois o meu defensor: * Deus meu, misericórdia minha.
58:2 Éripe me de inimícis meis, Deus meus: * et ab insurgéntibus in me líbera me.
58:3 Éripe me de operántibus iniquitátem: * et de viris sánguinum salva me.
58:4 Quia ecce cepérunt ánimam meam: * irruérunt in me fortes.
58:5 Neque iníquitas mea, neque peccátum meum, Dómine: * sine iniquitáte cucúrri, et diréxi.
58:6 Exsúrge in occúrsum meum, et vide: * et tu, Dómine, Deus virtútum, Deus Israël,
58:6 Inténde ad visitándas omnes gentes: * non misereáris ómnibus, qui operántur iniquitátem.
58:7 Converténtur ad vésperam: et famem patiéntur ut canes, * et circuíbunt civitátem.
58:8 Ecce, loquéntur in ore suo, et gládius in lábiis eórum: * quóniam quis audívit?
58:9 Et tu, Dómine, deridébis eos: * ad níhilum dedúces omnes gentes.
58:10 Fortitúdinem meam ad te custódiam, quia, Deus, suscéptor meus es: * Deus meus, misericórdia eius prævéniet me.
58:12 Deus osténdet mihi super inimícos meos, ne occídas eos: * nequándo obliviscántur pópuli mei.
58:12 Dispérge illos in virtúte tua: * et depóne eos, protéctor meus, Dómine:
58:13 Delíctum oris eórum, sermónem labiórum ipsórum: * et comprehendántur in supérbia sua.
58:13 Et de exsecratióne et mendácio annuntiabúntur in consummatióne: * in ira consummatiónis, et non erunt.
58:14 Et scient quia Deus dominábitur Iacob: * et fínium terræ.
58:15 Converténtur ad vésperam: et famem patiéntur ut canes, * et circuíbunt civitátem.
58:16 Ipsi dispergéntur ad manducándum: * si vero non fúerint saturáti, et murmurábunt.
58:17 Ego autem cantábo fortitúdinem tuam: * et exsultábo mane misericórdiam tuam.
58:17 Quia factus es suscéptor meus, * et refúgium meum, in die tribulatiónis meæ.
58:18 Adiútor meus, tibi psallam, quia, Deus, suscéptor meus es: * Deus meus, misericórdia mea.
Glória ao Pai, e ao Filho, * e ao Espírito Santo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Como era no princípio, agora e sempre, * e por todos os séculos dos séculos. Amém.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 58 Tonus 8 G
GregoBase, CC0
Aleluia, aleluia, aleluia.
Allelúia, allelúia, allelúia.
Capitulum
Cant 8:6
Pone me ut signáculum super cor tuum, ut signáculum super bráchium tuum, quia fortis est ut mors diléctio.
Graças a Deus.
Deo grátias.
Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem:
Dilexísti iustítiam, et odísti iniquitátem:
Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.
Oração
do Próprio dos Santos
Senhor, tende piedade de nós. Cristo, tende piedade de nós. Senhor, tende piedade de nós.
Kýrie, eléison. Christe, eléison. Kýrie, eléison.
«Pai Nosso» é dito silenciosamente até «E não nos deixeis cair em tentação:»
Pai Nosso, que estais nos céus, santificado seja o vosso Nome, venha a nós o vosso Reino; seja feita a vossa vontade assim na terra como no Céu. O pão nosso de cada dia nos dai hoje; perdoai-nos as nossas dívidas, assim como nós perdoamos aos nossos devedores:
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
E não nos deixeis cair em tentação:
Et ne nos indúcas in tentatiónem:
Mas livrai-nos do mal.
Sed líbera nos a malo.
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Oremos
Orémus.
Deus, qui in puríssimo corde beátæ Gertrúdis Vírginis tuæ jucúndam tibi habitatiónem præparásti; ejus méritis et intercessióne cordis nostri máculas cleménter abstérge; ut digna divínæ majestátis tuæ habitátio éffici mereátur.
Deus, qui in puríssimo corde beátæ Gertrúdis Vírginis tuæ iucúndam tibi habitatiónem præparásti; eius méritis et intercessióne cordis nostri máculas cleménter abstérge; ut digna divínæ maiestátis tuæ habitátio éffici mereátur.
Por Nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, que convosco vive e reina em unidade do Espírito Santo, Deus, por todos os séculos dos séculos.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Amém.
Amen.
Pule o resto, a menos que ore Laudes separadamente.
Conclusão
Senhor, ouvi a minha oração.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
E que o meu clamor chegue até Vós.
Et clamor meus ad te véniat.
Bendigamos o Senhor.
Benedicámus Dómino.
Graças a Deus.
Deo grátias.
E que as almas dos fiéis, pela misericórdia de Deus, descansem em paz.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
Amém.
Amen.
Textos do projeto Divinum Officium.