Epistola I. Ad Paschalem Papam
Domino reverendo, et Patri diligendo, PasciALi summo pontifici, ANsELMos, servus Ecclesi» -Cantuariensis, debitam subjectionem, et orationum fidelitatem. , " -
Quoniam de sedis apostolice auctoritate pendent filiorum Ecclesiae directiones et consilia, idcirco ad vestra paternitatis 1ecurro preceptum et consilium. Cur autem tantum distuli vestras celsitudini. aliquid scribere, postquam redii in Angliam, per latorem presentium, si placet, poterit agnoscere. Mortuo rege Guillelmo, cujus violentia per triennium exsulavi ab Anglia, cum magno desiderio sum a domino meo rege Henrico, et a principibus ejus et ab Ecclesia
Anglorum revocatus, et cum magno gaudio susce- B
ptus. Qui postquamintellexerant institutionem, quam audivi fieri in Romano concilio a. venerabilis memoiia predecessore vestro papa Urbano, ne scilicet aliquis susciperet. investituram Ecclesi: de manu laici, et ne episcopus vel abbas homo ejus fieret, sensi et audivi quia nullo modo cam rex et principes ejus vellent suscipere. Qua de re mihi necessarium vestrze celsitudinis consilium exspecto. Quando Rome fui, ostendi prefato domino papae de legauone Romana super regnum Anglie, quam ipsius regni homines asseverant.ab antiquis temporibus usque ad nostrma lempus Ecclesiam Cantuariensem tenuisse, quam necessarie ita esse oporteat, nec aliter-nisi contra
utilitatem Ecclesie Romane et Anglie fieri possit, C
Rei autem hujus rationes presenti nunuo ex quadam partie ut vobis referat injunximus. Legationem vero, quam usque ad nostrum tempus, secundum predietum testimonium , Ecclesia tenueiat, mihi domnus papa non abstuht. Audivi tamen quod, dum eram pro fidelitate sedis apostolice in exsilio, legationem ipsam archiepiscopo Viennensi vestra commendavit auctoritas. (Quod quanta difficultate, imo impossibilitate plenum sit, intelligunt hi qui longum et periculosum intervallum maris et 1egnoium , Fiancie scilicet et. Burgundi, inter. Angliam. et Viennam noverunt, ut scilicet. archiepiscopus Viennensis Angliam, aut Angli Viennam pro suis causis Írequentent. Quapropter supplex oro, seivus et filius paternitatis vestrae, ne. meo- tempore Ecclesia, quae mihi compatiendo multa adversa pio fidehtate Romanze Ecclesi in peupertate me exsulante sustinuit, privetur eadignitate quam ante me in antecessoribus meis se possedisse a vestra sede pronuntiat. Quando deAnglia exisi, erat ibi quidem professione sacerdos, non solum publicanus, sed etiam publicanorum piinceps infamissimus, nomine Ranulphus, propter «1udelitatem similem flamniee combuienti, pronomine Flambardus; cujus flamma qualis sit, non in Anglia solum, sed in exteris regnis longe lateque innotuit. Hunc rex nuper defunctus contra voluntatem omnium 1efigiosorum, contra omnem justitiam ad episcopatum sine omni ejus correctione sublimare me exsulante
LIB. 1V, EPIST. Ilf, A pressumpsit. Qualis autem ante episcopatum vel post
episcopatum in Simonia et in aliis erimimibus exstilerit, charte presentis lator intimare poteriL. Talis lamen poutifes, sicul ipse 1noidinate est, ubi non A428 debuit, consecratus, ita extra. dioecesim cuam ecclesias et personas sua sacratione contaminare non dubitavit. Hunc quando redi in Angliam, meni captum a rege pro pecunia quam de ministeriis suis, velut pubheanus, debebat male retenta, ui plena testatur regis cu1ja, populo gaudente, velut de leone circumquaque vastante compresso. De quo, quando captus est, in audientia regue euri: archiepiscopus ejus qui postea defunctus e-t, confessus est se illam non tenere pro fratre vel episcopo, et mentitum sibi esseomn a qua consecrandus promiserat. Qui audieus reditum meum, auvilio meo sibi subveniri uf episcopo postulavit. Misi itaque ad emm quatuor episcopos cum prasentium porlitoie, dicens quia, s vellet se sic ad episcopatum accessisse ostendere ut tanquam episcopus tractari deberet, faceren: ut libertatem hoc faciendi haberet ; timebam tamen, fateor, njuledictionibus populique lapidibus obrui, qui crudelitatem ejus cohibitam in libertatem inducerem. At opiscopi: 1n hoc, quia pereos quzesivi, eum eibi defecisse retulerunt. Qui postea clam de captione fugit an Northmanniam, ac inimicis tegis domini sui sociatus, dominum piratarum, quos in mari misit, sicut. pro certo dicitur, se constituit. De hoc quoniam Ecclesia sibi cominissa, inter baibaros mulus periculis exposita, diu pastore caiere nequit, et de ecclesiis et personis quos consecravit.consili vestri jussionem postulamus. Moj1tuo archiepiscopo. Eboracensi postquam reversus sum, electus est in ejus locum episcopus Relordensis, vir admodum litteratus, et in ecclesiasticis disciplinis eruditus. In hac electione nos episcopi clero et populo ejusdem Eecelesize assensum prazbuimus. Quem valde desiderautem se vestro praesentare eouspectui, uL pallii largitatione a *estra benignitate pro consuetudine honoraretur, rex pio quibusdam causis consilio principum suorum retinuit; atque ut ili pallium mittatis, celsitudinem vestram postulando impetrare desiderat. Cujus petitioni largitatem vestram favere, si preces nostras placet admittere, suppliciter flagitamus.
Chapter 107 of 210